Προσωπικά, δεν έχω λόγια. Είμαι ευγνώμων σε αυτούς που δημόσια ή και με ιδιωτικά μηνύματα εκφράστηκαν για το έργο μου. Το έργο δεν θα είχε αυτή την απήχηση αν δεν αναλάμβανε να το σκηνοθετήσει με ζεστασιά, αγάπη και ταλέντο η Μαρία Καραχάλιου. Εικοσιπέντε χρόνια συνεργάτης και συνοδοιπόρος αφουγκράζεται τις μικρές ανάσες δόκιμων ή πρωτότυπων έργων τα οποία έχουμε κάνει μαζί. Εδώ, ήταν και ένας λόγος παραπάνω. Ένα έργο που το Διεθνές Φεστιβάλ Αναλόγιο το επέλεξε, θα έπρεπε να ενσωματωθεί στην Βελγική (έστω και της Ελληνικής διασποράς) πραγματικότητα. Η συγκίνηση των συντοπιτών μου ήταν εύγλωττη. Σε αυτό συνέτεινε η αφοσίωση των ερασιτεχνών ηθοποιών Γαλάτειας Γιαλιτάκη, Σόνιας Καρασαββίδου, Ηλία Κοντέα, Γιώργου Λιόλιου, Χρήστου Παναγιωτακόπουλου και Δημήτρη Πουρνιά. Ανταποκρίθηκαν και σε σύντομο διάστημα, με έντονες πρόβες, ενσωμάτωσαν το πνεύμα της σκηνοθεσίας της Μαρίας. Τους ευχαριστώ ολόκαρδα. Έχουμε περιδιαβεί μαζί δόκιμα και πειραματικά έργα και έχουμε κοινωνήσει των αχράντων της θεατρικής ποίησης.

Θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρω την ηχητική αρτιότητα από τον Αλέξανδρο Γιάκα, την βοήθεια στα φώτα από τον Τάσο Νυχά και την αφοσίωση στην σκηνική επιμέλεια και το μακιγιάζ από την Χρύσα Καραπιπέρη και την Γεωργία Μανδέκη. Τέλος, είμαι ευγνώμων που το κοινό των Βρυξελλών του Σαββάτου 11 Μαρτίου 2023, βίωσε με μια εύγλωττη συγκίνηση και μια ανεμπόδιστη ενσυναίσθηση την αγωνία των Αεροφύτων να επιβιώσουν σε ένα κόσμο που αλλάζει μπροστά στα μάτια μας.

Χαρά μου και τιμή μου να αναφερθώ στα άλλα δύο μονόπρακτα. Οι Συνδετήρες του νεότερου στα θεατρικά δρώμενα των Βρυξελλών, Δημήτρη Στασινόπουλου, έπιασαν με μπρίο την φαιδρή πλευρά του Ελληνικού αλαλούμ σε θέματα δημοσίου και γραφειοκρατίας. Εδώ, η σατιρική πλευρά. Δυστυχώς υπάρχει και η δραματική πλευρά, αν το σκεφτεί κανείς.
Τέλος, ο Τάσος Νυχάς διασκεύασε δραματουργικά ένα αυτοβιογραφικό πεζό του Βασίλη Κατσικονούρη, Καρό παιδιά, ριγέ πατεράδες. Ένα γλυκόπικρο κείμενο που όλοι έχουμε βιώσει στη νεότητά μας, βλέποντας την αγωνία των δικών μας, αν θα γίνουμε χρήσιμα άτομα μέσα στην κοινωνία.

Μακρυγόρησα, αλλά σαν άνθρωπος του ερασιτεχνικού θεάτρου θέλω να εκφράσω την ικανοποίησή μου για την συγκυρία και την πρωτοβουλία να εισάγουμε στην σκηνή των Βρυξελλών τον θεσμό του Θεατρικού Αναλογίου. Τί μπορεί ν΄ανέβει ή να μην ανέβει στο σανίδι είναι ένα μακροχρόνιο ζητούμενο. Το Αναλόγιο είναι ο δοκιμαστικός σωλήνας γι αυτού του είδους τα πειράματα. Οι θεατρικές ερασιτεχνικές Βρυξέλλες με οκτώ ή και εννιά ομάδες αξίζουν τον προβληματισμό και το πείραμα.

Γιάννης Οικονομίδης