Σήμερα, Παρασκευή 12 Ιουνίου 2026, το σύμφωνο για τη μετανάστευση και το άσυλο θα αρχίσει να εφαρμόζεται σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ. Το σύμφωνο, το οποίο εγκρίθηκε τον Μάιο του 2024, αναθεώρησε το πλαίσιο της ΕΕ για τη μετανάστευση και το άσυλο και αποτελεί πλέον το επίκεντρο της νέας προσέγγισης της ΕΕ για τη μετανάστευση. Για πρώτη φορά, η ΕΕ διαθέτει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για τη μετανάστευση και το άσυλο, με ισχυρή προστασία των εξωτερικών συνόρων, δίκαιους και αυστηρούς κανόνες για το άσυλο και ισορροπία μεταξύ αλληλεγγύης και ευθύνης.
Η κ. Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δήλωσε: «Η μετανάστευση αποτελεί ευρωπαϊκή πρόκληση που πρέπει να αντιμετωπιστεί με μια ευρωπαϊκή λύση. Ένα που είναι αποτελεσματικό, δίκαιο και σταθερό. Αυτό προσφέρει το σύμφωνο για τη μετανάστευση και το άσυλο: ασφαλέστερα εξωτερικά σύνορα, αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών και αποτελεσματικότερες διαδικασίες ασύλου και επιστροφής. Και για να αντιμετωπίσουμε από κοινού τα βαθύτερα αίτια της μετανάστευσης, συνεχίζουμε να ενισχύουμε τις σχέσεις μας με τους παγκόσμιους εταίρους.»
Η ΕΕ έχει ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο για τη μετανάστευση και το άσυλο, βασικό στοιχείο του οποίου είναι το σύμφωνο για τη μετανάστευση και το άσυλο. Συνδυάζεται με δυναμική μεταναστευτική διπλωματία, τεχνολογικά προηγμένη προστασία των συνόρων (με την ανάπτυξη και την πλήρη εφαρμογή του συστήματος εισόδου-εξόδου) και νέους κανόνες για να καταστούν οι επιστροφές ταχύτερες και αποτελεσματικότερες, όπως περιγράφεται στην ευρωπαϊκή στρατηγική για τη διαχείριση του ασύλου και της μετανάστευσης. Η νέα προσέγγιση παρουσιάζει ήδη ισχυρά αποτελέσματα, με μείωση κατά 55 % των παράνομων διελεύσεων των συνόρων σε σύγκριση με δύο χρόνια πριν.
Για χώρες πρώτης γραμμής όπως η Ελλάδα, το νέο Σύμφωνο αποτελεί μια ιδιαίτερα σημαντική θεσμική εξέλιξη, καθώς για πρώτη φορά προβλέπονται συγκεκριμένοι μηχανισμοί στήριξης σε ευρωπαϊκό επίπεδο μέσω μετεγκαταστάσεων, χρηματοδοτήσεων και επιχειρησιακής συνδρομής. Ταυτόχρονα, η χώρα καλείται να εφαρμόσει ένα νέο, αυστηρότερο αλλά και περισσότερο οργανωμένο σύστημα διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών, το οποίο επηρεάζει τόσο τις διαδικασίες ασύλου όσο και τις πολιτικές επιστροφών και φύλαξης των συνόρων.
Ακολουθούν οι βασικές ερωτήσεις και απαντήσεις για το τι αλλάζει στην πράξη με την εφαρμογή του Νέου Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο και ποιες είναι οι σημαντικότερες επιπτώσεις του για την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά.
Τι αλλάζει βασικά με το νέο Σύμφωνο για το Άσυλο και τη Μετανάστευση;
Το νέο Σύμφωνο εισάγει αυστηρότερους ελέγχους στα εξωτερικά σύνορα, ταχύτερες διαδικασίες ασύλου και επιστροφών, καθώς και υποχρεωτικό μηχανισμό ευρωπαϊκής αλληλεγγύης για τη στήριξη των κρατών πρώτης γραμμής, όπως η Ελλάδα. Το νέο Σύμφωνο ψηφίστηκε μόνο από τη Νέα Δημοκρατία, η οποία στήριξε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο διεκδικώντας αυστηρότερη φύλαξη των συνόρων, ταχύτερες επιστροφές και μεγαλύτερη ευρωπαϊκή στήριξη για τις χώρες πρώτης γραμμής.
Τι είναι το screening και ποιους αφορά;
Το screening είναι ο υποχρεωτικός αρχικός έλεγχος που εφαρμόζεται σε όλους όσοι εισέρχονται παράνομα στη χώρα, ανεξάρτητα από το αν υποβάλλουν αίτημα ασύλου. Περιλαμβάνει διαδικασίες ταυτοποίησης, υγειονομικού ελέγχου και εκτεταμένου ελέγχου ασφαλείας.
Πόσο διαρκεί η διαδικασία screening;
Η διαδικασία ολοκληρώνεται εντός 7 ημερών στα σύνορα και εντός 3 ημερών στην ενδοχώρα.
Τι συμβαίνει μετά την ολοκλήρωση του screening;
Μετά την ολοκλήρωση του screening, ο υπήκοος τρίτης χώρας οδηγείται είτε σε διαδικασία ασύλου, είτε σε διαδικασία επιστροφής, είτε σε διαδικασία μετεγκατάστασης σε άλλο κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ποιοι υπάγονται στις ταχείες διαδικασίες ασύλου στα σύνορα και τι ισχύει;
Στις ταχείες διαδικασίες ασύλου στα σύνορα υπάγονται κυρίως πρόσωπα που προέρχονται από χώρες με χαμηλά ποσοστά αναγνώρισης ασύλου ή πρόσωπα που επιχειρούν να παραπλανήσουν τις εθνικές αρχές. Οι διαδικασίες αυτές ολοκληρώνονται υποχρεωτικά εντός 12 εβδομάδων. Κατά το διάστημα αυτό, ο αιτών δεν θεωρείται ότι έχει εισέλθει τυπικά στη χώρα, δεν έχει πρόσβαση στην αγορά εργασίας και τελεί υπό κράτηση ή αυστηρό περιορισμό.
Τι προβλέπεται για όσους έχουν ισχυρό προσφυγικό προφίλ;
Οι αιτούντες με αυξημένες πιθανότητες χορήγησης διεθνούς προστασίας υπάγονται στην κανονική διαδικασία ασύλου, εισέρχονται νόμιμα στη χώρα και έχουν πρόσβαση στην εργασία, στην εκπαίδευση και στις λοιπές εγγυήσεις προστασίας.
Τι συμβαίνει όταν απορρίπτεται μια αίτηση ασύλου;
Σε περίπτωση απόρριψης αίτησης ασύλου, εκδίδεται ταυτόχρονα απόφαση επιστροφής και ο απορριφθείς είτε αναχωρεί οικειοθελώς είτε απομακρύνεται αναγκαστικά από τις αρμόδιες αρχές.
Ποιο είναι το βασικό όφελος της Ελλάδας από τον νέο μηχανισμό αλληλεγγύης;
Η Ελλάδα αποκτά θεσμοθετημένη ευρωπαϊκή στήριξη μέσω μετεγκαταστάσεων, χρηματοδότησης και επιχειρησιακής βοήθειας, ώστε να μην αντιμετωπίζει μόνη της αυξημένες μεταναστευτικές πιέσεις.
Τι αλλάζει με τις υποχρεώσεις της Ελλάδας στο πλαίσιο του Κανονισμού Δουβλίνου;
Μέσα από τη συμφωνία με βασικές χώρες δευτερογενών ροών, όπως η Γερμανία, η Γαλλία, το Βέλγιο και η Ολλανδία, διαγράφονται οι εκκρεμείς περιπτώσεις επιστροφών έως την έναρξη εφαρμογής του νέου Συμφώνου για το Άσυλο και τη Μετανάστευση. Με τον τρόπο αυτό, η χώρα από τις 13 Ιουνίου μηδενίζει το βάρος παλαιών υποθέσεων και θωρακίζεται έναντι μελλοντικών μεταναστευτικών πιέσεων.
Τι προβλέπεται για τα κέντρα επιστροφών (return hubs) εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης;
Τα κέντρα επιστροφών (return hubs) είναι οργανωμένες δομές εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις οποίες μπορούν να μεταφέρονται υπήκοοι τρίτων χωρών, των οποίων η αίτηση ασύλου έχει απορριφθεί ή για τους οποίους έχει εκδοθεί απόφαση επιστροφής. Στόχος τους είναι η αποτελεσματικότερη διαχείριση των επιστροφών και η αποτροπή της παράνομης παραμονής στην Ευρώπη. Το σχετικό θεσμικό πλαίσιο προβλέπεται από τον νέο Κανονισμό Επιστροφών της ΕΕ και συμπληρώνει το νέο Σύμφωνο για το Άσυλο και τη Μετανάστευση.
Η Ελλάδα συμμετέχει μαζί με τη Γερμανία, την Ολλανδία, την Αυστρία και τη Δανία σε κοινή ευρωπαϊκή πρωτοβουλία για τη δημιουργία τέτοιων κέντρων. Στόχος των πέντε χωρών είναι η σύναψη των πρώτων συμφωνιών με τρίτες χώρες (Αφρική) εντός του 2026, ώστε οι νέες δομές να καταστούν λειτουργικές από το 2027.
Τι προβλέπεται για τις ασφαλείς χώρες καταγωγής και τον νέο Κανονισμό Επιστροφών;
Η Ελλάδα έχει ήδη ενσωματώσει βασικές προβλέψεις του νέου ευρωπαϊκού Κανονισμού Επιστροφών, με στόχο την επιτάχυνση των διαδικασιών επιστροφής για πρόσωπα που δεν δικαιούνται διεθνή προστασία. Παράλληλα, διατηρείται και ενισχύεται η εφαρμογή της έννοιας των ασφαλών χωρών καταγωγής, στις οποίες περιλαμβάνονται η Αίγυπτος, το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές.
Για τους υπηκόους των συγκεκριμένων χωρών, οι αιτήσεις ασύλου εξετάζονται με ταχύτερες διαδικασίες, καθώς τεκμαίρεται ότι στις χώρες αυτές δεν υφίσταται γενικευμένος κίνδυνος δίωξης ή σοβαρής βλάβης. Σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης, ενεργοποιούνται άμεσα οι διαδικασίες επιστροφής, σύμφωνα με το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο.