Στον πυρήνα του προγράμματος βρίσκεται η La Valse του Maurice Ravel, σε νέα χορογραφική ανάγνωση από τη Γαλλοαλγερινή δημιουργό Nacera Belaza. Γνωστή για το αφαιρετικό και εσωτερικό της ύφος, η Belaza απογυμνώνει το έργο από τη θεαματικότητα, μετατρέποντάς το σε έναν εσωτερικό διάλογο. Όπως η ίδια σημειώνει, στόχος της είναι να καλέσει «το αόρατο και το ανείπωτο που διαπερνά όλους μας», αντιμετωπίζοντας τον χορό όχι ως θέαμα αλλά ως κοινό βίωμα.

Η βραδιά ανοίγει με το Bolero X, μια σύγχρονη προσέγγιση του διάσημου Bolero, σε χορογραφία του Shahar Binyamini. Με ενισχυμένο σύνολο χορευτών από την Opera Ballet Vlaanderen και τις συνδεδεμένες σχολές της, ο χαρακτηριστικός ρυθμός του έργου μετατρέπεται σε μια συλλογική, σχεδόν παλλόμενη εμπειρία.

Το τρίπτυχο ολοκληρώνεται με το Le Sacre du printemps στη θρυλική εκδοχή της Pina Bausch. Υπό την καθοδήγηση της Barbara Kaufmann, πρώην χορεύτριας του Tanztheater Wuppertal, οι χορευτές εξερευνούν τη στοιχειακή δύναμη και την ανθρώπινη ένταση του έργου του Stravinsky. Όπως επισημαίνει η Kaufmann, στη χορογραφία της Bausch «η ίδια η κίνηση σου υπαγορεύει τι πρέπει να νιώσεις», επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική της δύναμη, πενήντα χρόνια μετά τη δημιουργία της.

Το Rites συνδυάζει παράδοση και καινοτομία, προτείνοντας ένα απαιτητικό αλλά βαθιά βιωματικό ταξίδι ανάμεσα στον ήχο, το σώμα και την τελετουργία.

17 Ιανουαρίου με 5 Φεβρουαρίου 2026. Πληροφορίες και εισιτήρια, εδώ. 

Opera Ballet Vlaanderen – Rites (17 janvier – 5 février, Anvers & Gand)

Avec Rites, Opera Ballet Vlaanderen présente un triptyque ambitieux mêlant danse et musique, fondé sur la relecture de trois œuvres orchestrales majeures. À Anvers et à Gand, le public est invité à vivre une soirée où se croisent répétition hypnotique, intériorité et énergie brute.

Le cœur du programme est occupé par La Valse de Ravel, revisitée par la chorégraphe franco-algérienne Nacera Belaza. Son approche minimaliste et introspective transforme la partition en une exploration intérieure, loin de toute démonstration spectaculaire. La danse y devient un acte partagé, une forme de rituel collectif qui cherche à faire émerger l’invisible.

La soirée s’ouvre sur Bolero X, création de Shahar Binyamini, qui amplifie le rythme emblématique de Ravel grâce à un ensemble élargi de danseurs issus d’Opera Ballet Vlaanderen et de ses écoles partenaires. Le mouvement répétitif se mue en force commune, presque organique.

Le triptyque se conclut avec Le Sacre du printemps dans la version emblématique de Pina Bausch. Sous la direction de Barbara Kaufmann, ancienne danseuse du Tanztheater Wuppertal, les interprètes s’approprient la puissance primitive et la complexité humaine de la musique de Stravinsky. Une œuvre où, selon Kaufmann, le mouvement lui-même guide l’émotion du spectateur, confirmant l’actualité intacte de cette chorégraphie mythique.

Rites se présente ainsi comme une traversée exigeante et sensorielle, à la croisée de la tradition musicale et de l’expérimentation chorégraphique.

The post Rites, από την OBV: ένα τολμηρό τρίπτυχο χορού και μουσικής appeared first on .

Η ιστορία του Don Giovanni ξεκινά με μια πράξη βίας: στη σύγκρουσή του με τον Κομμεντατόρε — την ώρα που ο ευγενής επιχειρεί να υπερασπιστεί τη Donna Anna — ο διαβόητος γόης τον σκοτώνει και συνεχίζει το δρόμο του αμετανόητος.
Σύντομα εγκαταλείπει ξανά τη Donna Elvira, επιχειρεί να αποπλανήσει τη Zerlina την ημέρα του γάμου της και βρίσκεται αντιμέτωπος με εκδικητές που εμφανίζονται μεταμφιεσμένοι σε ένα γιορτινό δείπνο.

Ακόμη και τότε, ο Giovanni δεν σταματά. Ανταλλάσσει ρούχα με τον υπηρέτη του, Leporello, προκαλώντας μια σειρά παρεξηγήσεων και διπλών ταυτοτήτων, μέχρι τη σκηνή στο νεκροταφείο όπου το άγαλμα του Κομμεντατόρε προειδοποιεί τον αμετανόητο ήρωα για την τύχη που τον περιμένει. Ο Giovanni τον προσκαλεί προκλητικά σε δείπνο, αρνείται πέντε φορές να μετανοήσει και, αγγίζοντας το παγωμένο χέρι του αγάλματος, οδηγείται τελικά στην κόλαση.

Η μινιμαλιστική σκηνοθετική προσέγγιση φέρνει τις δικές της δυσκολίες στα παρασκήνια. Όπως επισημαίνει ο παραγωγός της OBV, Wietse Bovri, «όσο λιγότερα υπάρχουν στη σκηνή, τόσο περισσότερο τραβούν την προσοχή. Η πρόκληση είναι να αποτυπώσουμε τα σχέδια με απόλυτη ακρίβεια, γιατί η απλότητα είναι συχνά το πιο απαιτητικό στοιχείο».

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί μια επιβλητική σκάλα ύψους 12 μέτρων, την οποία καλείται να ανέβει ένας από τους ερμηνευτές — μια δοκιμασία που απαιτεί τεχνική ακρίβεια και καλλιτεχνική ευαισθησία.

Για τον σκηνοθέτη Tom Goossens, το κέντρο της όπερας δεν είναι μόνο ο διαβόητος πρωταγωνιστής αλλά και οι άνθρωποι γύρω του. «Ο Don Giovanni περιστρέφεται γύρω από όσους τον περιβάλλουν και που, ξανά και ξανά, του δίνουν ευκαιρίες», λέει. «Προσπαθούν να του δείξουν την ευθύνη και τις συνέπειες των πράξεών του. Στο τέλος του ζητούν πέντε φορές να μετανοήσει· δεν το κάνει, και γι’ αυτό τιμωρείται. Ευθύνη, συγχώρεση, δεύτερες ευκαιρίες: αυτό από μόνο του προσθέτει μια μεγάλη απόχρωση».

Εισιτήρια και αναλυτικές πληροφορίες για την παράσταση, εδώ. 

Don Giovanni: l’adieu de l’Opera Gent avant sa grande rénovation

Du 14 décembre au 20 janvier, l’Opera Ballet Vlaanderen propose à Gand et Anvers une version minimaliste et exigeante du chef-d’œuvre de Mozart

À l’approche de sa fermeture pour de vastes travaux de rénovation en janvier, l’Opera Gent fait ses adieux au public avec l’un des titres les plus emblématiques du répertoire : Don Giovanni. La production de l’Opera Ballet Vlaanderen, présentée du 14 décembre au 20 janvier à Gand et Anvers, fonctionne comme une véritable dernière révérence.

Dès ses premières scènes, l’opéra trace la route destructrice de son protagoniste : en fuyant la colère justifiée de Donna Anna, Don Giovanni tue le Commandeur. Loin de s’arrêter, il reprend sa chasse aux conquêtes : il abandonne de nouveau Donna Elvira, tente de séduire Zerlina le jour de ses noces et se retrouve finalement face à des justiciers masqués lors d’un banquet.

Même alors, il persiste. En échangeant ses vêtements avec Leporello, il provoque une série de quiproquos et de faux-semblants qui culminent au cimetière, où la statue du Commandeur émet son avertissement glaçant. Don Giovanni l’invite audacieusement à dîner, refuse à cinq reprises d’exprimer le moindre repentir et, en saisissant la main glacée de la statue, est entraîné en enfer.

En coulisses, cette production minimaliste représente un défi à part entière. Wietse Bovri, producteur à l’OBV, souligne : « Plus on montre peu de choses sur scène, plus chaque élément attire l’attention. La difficulté réside dans la précision : il faut traduire les maquettes avec une exactitude absolue pour que le concept fonctionne. Les décors les plus simples sont souvent les plus difficiles. »

L’un de ces éléments — une échelle imposante de 12 mètres que doit gravir un chanteur — exige à la fois ingénierie millimétrée et finesse artistique.

Pour le metteur en scène Tom Goossens, le cœur de l’œuvre ne se limite pas à la figure du séducteur maudit : « Don Giovanni parle des gens qui l’entourent, et qui ne cessent de lui laisser des occasions. Ils tentent constamment de lui faire comprendre sa responsabilité et ses actes. À la fin, on lui demande cinq fois de se repentir. Il refuse — et c’est pour cela qu’il est puni. La responsabilité, le pardon, ces secondes chances : voilà une nuance importante. »

Billets et informations détaillées sur le spectacle, ici.

The post Don Giovanni: Το κύκνειο άσμα της Όπερας της Γάνδης πριν από τη μεγάλη ανακαίνιση appeared first on .

Πάρσιφαλ / Parsifal
Η σεζόν ανοίγει με τον Πάρσιφαλ του Βάγκνερ, ένα έργο βαθιά συνυφασμένο με την ιστορία του OBV. «Το Opera Ballet Vlaanderen έχει μακρά ιστορία με το Parsifal», λέει ο καλλιτεχνικός διευθυντής Jan Vandenhouwe. «Η όπερα στην Αμβέρσα είναι ένα από τα πρώτα μέρη όπου παρουσιάστηκε το έργο εκτός Bayreuth».

Η τελευταία όπερα του Βάγκνερ παρακολουθεί το ταξίδι ενός αφελούς νεαρού άνδρα, ο οποίος αρχικά αποτυγχάνει να δείξει ενσυναίσθηση σε έναν βασιλιά που υποφέρει και τιμωρείται για την αδιαφορία του. Το ταξίδι του στον εξωτερικό κόσμο αντανακλά μια εσωτερική μεταμόρφωση, η οποία καταλήγει σε μια κατάσταση συμπονετικής επίγνωσης.

«Ο Πάρσιφαλ είναι η τελευταία όπερα του Βάγκνερ, η μουσική του διαθήκη, στην οποία επιτυγχάνει απόλυτη μαεστρία. Ταυτόχρονα, είναι ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα έργα του, και έτσι δεν τελειώνεις ποτέ μαζί του», καταλήγει ο Vandenhouwe.

Κάρμεν / Carmen
Αναγνωρίσιμη σε όλους και όλες, η μουσική της Κάρμεν του Μπιζέ είναι πολιτιστικά εμβληματική. Η Habanera έχει εμφανιστεί σε διαφημίσεις ζυμαρικών, σε επεισόδια των Muppets και ενέπνευσε ακόμη και ένα κινηματογραφικό μιούζικαλ της Beyoncé. Ενώ οι μελωδίες από την όπερα έχουν χρησιμοποιηθεί για πιο ελαφριά έργα, η ίδια η ιστορία είναι σκοτεινή και βίαιη.

«Η Κάρμεν είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα απλό ερωτικό δράμα και αφορά μια ψυχολογική πάλη», λέει ο σκηνοθέτης και χορογράφος Wim Vandekeybus. «Πρόκειται για την έλλειψη αγάπης. Η αγάπη είναι εξαιρετικά πολύπλοκη. Πώς ονομάζετε το αντίθετο της αγάπης; Ζήλια; Απληστία; Εξουσία; Η αγάπη είναι απλά ένα μείγμα όλων αυτών των πραγμάτων. Η Κάρμεν είναι μια έρευνα για το πολύπλοκο παιχνίδι της επιθυμίας, της εξουσίας και του εγώ».

Οι πρωταγωνιστές Κάρμεν και Δον Χοσέ ενσαρκώνουν τα εντελώς αντίθετα, με την πρώτη να επιδιώκει την ελευθερία με κάθε κόστος, ακόμη και σε βάρος της ίδιας της ζωής της, και τον δεύτερο να παλεύει με την εμμονή και την κατοχή.

Ο Vandekeybus παρουσιάζει την Κάρμεν ως διαχρονικό μύθο και κρατάει τον εαυτό του μακριά από την ισπανική λαογραφία. Επιστρέφει στις αρχετυπικές ρίζες της ιστορίας βασιζόμενος σε μεγάλο βαθμό στην αφήγηση των ταυρομαχιών και με ιδιαίτερη έμφαση στην τελετουργία και τη μύηση.

Η Κάρμεν θα είναι η μεγαλύτερη παραγωγή που έχει παρουσιάσει ποτέ η OBV, με τη χορωδία, την παιδική χορωδία, το μπαλέτο και την ορχήστρα να συνεργάζονται στο έργο.

Ντον Τζοβάνι / Don Giovanni
«Ο Ντον Τζοβάνι μιλάει για την ακολασία, την αμαρτία, τη σάρκα»

Ο σκηνοθέτης Tom Goossens διερευνά την αμφιλεγόμενη ιστορία του Μότσαρτ στην εποχή του #MeToo και της κουλτούρας του κάνσελ. Η όπερα ανοίγει με καταιγισμό, καθώς ένας μασκοφόρος Ντον Τζοβάνι βιάζει τη Ντόνα Άννα και στη συνέχεια δολοφονεί τον πατέρα της. Είναι αδύνατο να βρει κανείς συμπάθεια για έναν τέτοιο χαρακτήρα, και όμως, η ιστορία τον παρουσιάζει ως σαγηνευτικό και ιδιαίτερα περιζήτητο από γυναίκες από όλο τον κόσμο. Ακόμα και με αυτά τα σκοτεινά θέματα, ο Ντον Τζοβάνι θεωρείται κωμική όπερα και προσφέρει χιούμορ σε μεγάλη κλίμακα με τη σύνθεση των ευρείας κλίμακας χαρακτήρων και τις αισιόδοξες μελωδίες του.

Ενώ στο φινάλε ο χαρακτήρας του τίτλου παίρνει την τιμωρία του καθώς σύρεται σωματικά σε μια φλεγόμενη κόλαση, ο Goossens διερωτάται αν θα μπορούσε ποτέ να υπάρξει λύτρωση για τον Ντον Τζοβάνι και πώς θα έμοιαζε αυτή σε ένα σύγχρονο κοινωνικό πλαίσιο.

Λουτσία ντι Λαμμερμούρ / Lucia di Lammermoor
Η Λουτσία ντι Λαμμερμούρ του Γκαετάνο Ντονιτσέτι είναι μια σπονδυλωτή όπερα και βασικός πυλώνας του ρεπερτορίου, με απαγορευμένο έρωτα επιπέδου Ρωμαίου και Ιουλιέτας, συναντήσεις με φαντάσματα και ένα φινάλε που αφήνει τη σκηνή να στάζει αίμα.

Πολύ περισσότερο από μια ιστορία φαντασμάτων, η Λουτσία επικεντρώνεται στον αγώνα της πρωταγωνίστριας για αυτονομία εν μέσω οικογενειακών πολιτικών. Ωθούμενη από όλες τις πλευρές, αλλά πιο βίαια από τον αδελφό της σε έναν στρατηγικό γάμο, η αργή πτώση της Λουτσία σε δικαιολογημένη τρέλα προσφέρει ένα αιματηρό και βίαιο φινάλε που τελειώνει κυριολεκτικά με μια από τις πιο διάσημες «σκηνές τρέλας» σε όλη την ιστορία της όπερας.

RITES
Το πρόγραμμα του μπαλέτου είναι εξίσου τολμηρό για τη σεζόν 2025/2026. Η OBV παρουσιάζει ένα ισχυρό τρίπτυχο: «Βαλς» και «Μπολερό» του Μορίς Ραβέλ μαζί με την Ιεροτελεστία της άνοιξης (Le Sacre du printemps) του Στραβίνσκι στην ωμή, τελετουργική χορογραφία της Πίνα Μπάους (Pina Bausch).

«Το πιο διάσημο τελετουργικό στην ιστορία του μπαλέτου είναι χωρίς αμφιβολία η Ιεροτελεστία της άνοιξης», λέει ο Vandenhouwe. «Το παρουσιάζουμε στην πρωτοφανή εκδοχή της Πίνα Μπάους. Πρόκειται για μια σκληρή και ανελέητη παράσταση στην οποία θέματα όπως η πίεση των συνομηλίκων, η θυσία και η βία κατά των γυναικών ανυψώνονται σε υπαρξιακό επίπεδο».

Υπάρχει και μια τοπική ανατροπή στο Βαλς (La Valse) του Ραβέλ, επίσης: «Επί μακρόν θεωρούνταν ότι το μπαλέτο δημιουργήθηκε στο Παρίσι, αλλά επιστολές του Ραβέλ αποκάλυψαν πρόσφατα ότι ένας χορογράφος από το τότε μπαλέτο της όπερας της Αμβέρσας το χορογράφησε για πρώτη φορά εδώ, πριν από ακριβώς εκατό χρόνια», επιβεβαιώνει ο Vandenhouwe.

Στο πρόγραμμα περιλαμβάνεται επίσης το Opus του Έλληνα χορογράφου Χρήστου Παπαδόπουλου, ένα ζωντανό ομαδικό έργο σε μουσική Die Kunst der Fuge του Μπαχ. Η μουσική του Μπαχ επανεμφανίζεται στο δεύτερο τριπλό μπαλέτο Love & Loss, το οποίο περιλαμβάνει την επανερμηνεία του Mitten wir im Leben sind της Anne Teresa De Keersmaeker και το συγκινητικό Quintett του William Forsythe, που δημιουργήθηκε ως μια τελευταία ερωτική επιστολή προς την ετοιμοθάνατη σύζυγό του.

Συναυλίες και προβολή
Πέρα από τα θεατρικά έργα, η σεζόν περιλαμβάνει επίσης μια σειρά από συναυλίες και εκπαιδευτικές παραγωγές. Το τμήμα προβολής VONK του OBV παρουσιάζει ένα ξεχωριστό έργο: το queerPassion, μια επανερμηνεία του Πάθους του Αγίου Ιωάννη του Μπαχ με επίκεντρο τις ιστορίες των ομοφυλοφίλων.

Σε αυτή την οδυνηρή προσαρμογή, οι ιστορίες των LGBTQ+ ατόμων -από τις εκτελέσεις του 18ου αιώνα μέχρι τα σύγχρονα εγκλήματα μίσους- αφηγούνται με καινούριους στίχους, διατηρώντας παράλληλα την ακεραιότητα της μουσικής του Μπαχ. Γεγονότα όπως η εκτέλεση ενός τρανς ατόμου το 1721 στο Halberstadt και η δίωξη των ομοφυλόφιλων ανδρών το 1730-31 στην Ουτρέχτη αντιπαραβάλλονται με σύγχρονες τραγωδίες όπως οι πυροβολισμοί στο νυχτερινό κέντρο Pulse και η βία κατά των λεσβιών στο Μεξικό. Το queerPassion αποτελεί ένα τολμηρό κάλεσμα για ισότητα, διαφορετικότητα και αλληλεγγύη.

Η αυλαία πέφτει στη Γάνδη… προς το παρόν
Εκτός από το πρόγραμμα της νέας σεζόν, η Όπερα της Γάνδης έχει και μια δική της ανακοίνωση, αφού θα υποβληθεί σε μια πολυπόθητη ανακαίνιση.

Χτισμένο το 1840, το κτίριο θα υποβληθεί σε σημαντικές αναβαθμίσεις από το επόμενο έτος. Η ανακαίνιση θα διαρκέσει τουλάχιστον τέσσερα χρόνια, ωστόσο οι παραστάσεις θα συνεχιστούν σε εναλλακτικούς χώρους, όπως το Capitole, το MIRY Concert Hall, το Muziekcentrum De Bijloke και το NTGent. Θα παρέχεται επίσης λεωφορείο μεταφοράς για τους θεατές.

Οι αναβαθμίσεις θα περιλαμβάνουν βελτιώσεις στην αίθουσα του θεάτρου και στο κοίλο της ορχήστρας, αποκατάσταση του πολυέλαιου και αναβίωση του αρχικού χρωματικού σχεδιασμού. Το τρίο των μεγαλοπρεπών αιθουσών χορού της όπερας θα αποκατασταθεί προσεκτικά και θα ανανεωθεί.

Αυτό που φαίνεται βέβαιο είναι το ότι με μια σεζόν που καλύπτει την τελετουργία, την αντίσταση, την τρέλα, τον μύθο και τη μεταμόρφωση, το επερχόμενο πρόγραμμα της OBV είναι έτοιμο να αφήσει μια διαρκή επίδραση στο κοινό.

The post Μια εις βάθος ματιά στη νέα σεζόν του Opera Ballet Vlaanderen appeared first on .

Αυτό το έργο παραμένει μια από τις πιο διάσημες παρτιτούρες μπαλέτου του 20ου αιώνα. Αρχικά, ο Προκόφιεφ σκέφτηκε ένα αλλαγμένο τέλος στο οποίο ο Ρωμαίος φτάνει εγκαίρως για να βρει την Ιουλιέτα ζωντανή, δικαιολογώντας την ιδέα δηλώνοντας, «οι ζωντανοί άνθρωποι μπορούν να χορέψουν, οι ετοιμοθάνατοι δεν μπορούν». Ωστόσο, η τελική εκδοχή διατηρεί την τραγική μοίρα των πρωταγωνιστών της, φέρνοντας τη φρίκη και την καταστροφή που τροφοδοτείται από την οικογενειακή βεντέτα στο επίκεντρο.

«Ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα υπάρχουν μόνο ως μεταφορές»

Αυτή η παραγωγή, με γνώμονα το μοναδικό χορογραφικό στυλ του Morau -συχνά αφύσικο, παραμορφωμένο και σχεδόν άμορφο- εστιάζει λιγότερο στην αγάπη και περισσότερο στη βία που είναι βαθιά ενσωματωμένη τόσο στο κείμενο του Σαίξπηρ όσο και στη μουσική του Προκόφιεφ. «Όταν μιλάς για τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα, όλοι φαντάζονται μια ιστορία αγάπης. Στην εκδοχή μας, θα δείτε πολύ λιγότερη αγάπη και πολύ περισσότερη βία», εξηγεί. Εδώ, ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα υπάρχουν μόνο ως μεταφορές, που αντιπροσωπεύονται από δύο παιδιά των οποίων η αθωότητα ενσαρκώνει την ίδια την αγάπη.

Το πάθος των νεαρών ερωτευμένων, αν και αγνό και έντονο, υπονομεύεται συνεχώς από τις οικογένειές τους, την κοινωνία και την ίδια τη ζωή. «Η αγάπη τους τους τρελαίνει από την επιθυμία», σκέφτεται ο Morau. «Είναι αρκετά νέοι για να αγαπούν χωρίς αναστολές, αλλά πολύ νέοι για να πεθάνουν. Ωστόσο, η Ιουλιέτα πεθαίνει σαν ηρωίδα, με απόλυτη πεποίθηση—σχεδόν μια μορφή χαρακίρι. Δεν είναι ένα σιωπηλό δηλητήριο ή μια αργή πτώση, αλλά μια ωμή πράξη».

Αυτός ο ριζοσπαστικός επανασχεδιασμός μεταφέρει τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα στο παρόν, παραδίδοντας έναν στοιχειωδώς σχετικό προβληματισμό για την αγάπη, τη βία και τη μοίρα.

Romeo + Julia

Παραστάσεις από 15 Μαρτίου έως 15 Ιουνίου 2025

Στις Όπερες της Γάνδης, Αμβέρσας και Λιλ

Αναλυτικές πληροφορίες και εισιτήρια, εδώ. 

The post Opera Ballet Vlaanderen: ο Ρωμαίος & Ιουλιέτα σε Γάνδη, Αμβέρσα και Λιλ appeared first on .

Η Kirsten Wicklund επιστρέφει στο OBV ως χορογράφος με το FIELD, την πρώτη της σημαντική δημιουργία για την Όπερα. Με ζωντανές εμφανίσεις από τη Συμφωνική Ορχήστρα του OBV, η παραγωγή περιλαμβάνει το Όγδοο Κουαρτέτο Εγχόρδων του Ντμίτρι Σοστακόβιτς και τη Μελωδία του Μπέλα Μπαρτόκ από τη Σονάτα του για σόλο βιολί. Η Wicklund, μαζί με την ομάδα της, φέρνει στο νου ένα μυστηριώδες σύμπαν-καθρέφτη όπου ο χρόνος μοιάζει να έχει ανασταλεί. Το ηχητικό τοπίο του Jean Delouvroy και το γεωμετρικό, αφηρημένο σκηνικό της Ivania Carpio μεταφέρουν τους θεατές σε μια άλλη διάσταση, ενώ τα αιωρούμενα κοστούμια της Irina Shaposhnikova συνδυάζουν απρόσκοπτα το φως και την κίνηση.

Το δεύτερο μισό, Minus 16, είναι ένα διάσημο έργο του σημαντικού σύγχρονου χορογράφου Ohad Naharin. Από το ντεμπούτο του το 1999, αυτό το απρόβλεπτο αριστούργημα έχει θαμπώσει τις σκηνές σε όλο τον κόσμο. Οι χορευτές βουτούν στη μοναδική γλώσσα κίνησης gaga του Naharin, ταλαντευόμενοι ανάμεσα στην ακατέργαστη δύναμη και την ευπάθεια. Με το εκλεκτικό του soundtrack που περιλαμβάνει λάτιν ρυθμούς, techno μπιτ μέχρι Σοπέν, το Minus 16 κρατά το κοινό καθηλωμένο και σε εγρήγορση κάθε λεπτό.

Field / Minus 16

30 Νοεμβρίου – 19 Δεκεμβρίου 2024
Στο Theater “t Eilandje και την Όπερα της Γάνδης

Πληροφορίες και εισιτήρια, εδώ. 

The post FIELD / Minus 16, μια συναρπαστική παράσταση-δίπτυχο από την Opera Ballet Vlaanderen appeared first on .