Η εκτόξευση πραγματοποιήθηκε από το Διαστημικό Κέντρο στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ, έπειτα από αρκετές καθυστερήσεις λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών, περιορισμών της FAA κατά τη διάρκεια του κυβερνητικού shutdown στις ΗΠΑ, αλλά και μιας ισχυρής ηλιακής καταιγίδας που είχε επιβάλει νέα αναβολή.

Ένα μεγάλο βήμα για την επαναχρησιμοποίηση

Σε αντίθεση με την πρώτη δοκιμαστική πτήση του Ιανουαρίου, όπου η επαναφορά του πρώτου σταδίου απέτυχε, αυτή τη φορά η Blue Origin πέτυχε έναν στόχο που θεωρείται κρίσιμος για τη μείωση του κόστους των εκτοξεύσεων:
ο εντυπωσιακός πρώτο-όροφος του New Glenn προσγειώθηκε με επιτυχία στην πλωτή πλατφόρμα Jacklyn στον Ατλαντικό.

Η επιτυχία αυτή φέρνει την εταιρεία πιο κοντά στον βασικό της στόχο — να ανταγωνιστεί σε ισότιμη βάση τη SpaceX και το μοντέλο επαναχρησιμοποιήσιμων πυραύλων.

Το ταξίδι των Escapade: από τη Γη στον Άρη μέσω Lagrange 2

Μετά την είσοδό τους σε τροχιά, τα δύο διαστημόπλοια Escapade θα κατευθυνθούν προς το σημείο Lagrange 2 (L2), περίπου 1,5 εκατομμύριο χιλιόμετρα από τη Γη. Εκεί θα παραμείνουν μέχρι τα τέλη του 2026, πριν ξεκινήσουν το μεγάλο «άλμα» προς τον Κόκκινο Πλανήτη.

Σύμφωνα με τον χρονοπρογραμματισμό:

• Σεπτέμβριος 2027: είσοδος σε τροχιά γύρω από τον Άρη

• Έναρξη της κύριας επιστημονικής αποστολής: συντονισμένες μετρήσεις της ανώτερης ατμόσφαιρας και της μαγνητόσφαιρας του πλανήτη

Ο σκοπός είναι διπλός: να κατανοηθεί καλύτερα πώς ο Άρης έχασε κάποτε τη πυκνή ατμόσφαιρά του, αλλά και να αξιολογηθούν οι ακτινοβολιακές συνθήκες που θα αντιμετωπίσουν μελλοντικοί ανθρώπινοι εξερευνητές.

Μια χαμηλού κόστους αποστολή με μεγάλο επιστημονικό βάρος

Τα Escapade εντάσσονται στο πρόγραμμα SIMPLEx της NASA, το οποίο υποστηρίζει μικρού μεγέθους, φθηνές αποστολές, με στόχο να μειωθεί δραστικά το κόστος της διαστημικής εξερεύνησης.
Η συνολική επένδυση της αποστολής βρίσκεται κάτω από 100 εκατ. δολάρια, ποσό σαφώς χαμηλότερο από τα 300–600 εκατ. δολάρια που απαιτούνται για άλλους δορυφόρους του ίδιου είδους που ήδη επιχειρούν στον Άρη.

Μια νέα εποχή για τον New Glenn

Πέρα από το επιστημονικό σκέλος, η αποστολή αποτελεί και το πρώτο επίσημο commercial payload για το New Glenn. Με την επιτυχημένη εκτόξευση, την ομαλή πορεία προς το L2 και —κυρίως— την πλήρη επιτυχία της προσγείωσης του πρώτου σταδίου, η Blue Origin κάνει ένα σταθερό βήμα προς την καθιέρωση της στον εμπορικό και τον διαπλανητικό τομέα των εκτοξεύσεων.

Το ταξίδι προς τον Άρη μόλις ξεκίνησε — και μαζί του, ίσως μια νέα εποχή για το New Glenn.

Blue Origin: Le New Glenn entame sa longue route vers Mars avec succès

Blue Origin, l’entreprise spatiale fondée par Jeff Bezos, a franchi une étape décisive en réussissant la première grande mission de son lanceur New Glenn. Le puissant véhicule a placé en orbite les deux sondes jumelles Escapade de la NASA, amorçant un voyage complexe qui les conduira, après plusieurs manœuvres intermédiaires, jusqu’à Mars.

Le décollage a eu lieu depuis Cap Canaveral après une série de reports liés à des conditions météorologiques défavorables, aux restrictions imposées par la FAA durant le shutdown du gouvernement américain, ainsi qu’à une violente tempête solaire qui avait déjà contraint Blue Origin à suspendre une précédente tentative.

Un tournant majeur pour la réutilisation

Après l’échec de janvier, où le premier étage n’avait pas pu être récupéré, la réussite de cette mission constitue un véritable tournant :
le premier étage du New Glenn s’est posé sans encombre sur la barge offshore Jacklyn.

Ce succès rapproche Blue Origin de son objectif stratégique : concurrencer directement SpaceX en maîtrisant la réutilisation des boosters, un élément clé pour réduire drastiquement les coûts de lancement.

Les sondes Escapade : de la Terre à Mars via le point de Lagrange L2

Une fois en orbite, les deux engins Escapade se dirigeront vers le point de Lagrange 2 (L2), situé à environ 1,5 million de kilomètres de la Terre. Elles y resteront jusqu’à la fin de l’année 2026, avant d’entreprendre leur transfert vers Mars.

Calendrier prévu :

• Fin 2026 : départ du L2

• Septembre 2027 : insertion en orbite martienne

• Début de la mission scientifique : étude de l’atmosphère supérieure et de la magnétosphère martiennes

En travaillant en tandem, les deux sondes permettront de mieux comprendre comment Mars a perdu son ancienne atmosphère dense et d’évaluer l’environnement radiatif auquel seront exposés les futurs explorateurs humains.

Une mission légère, mais essentielle

Le projet Escapade s’inscrit dans le programme SIMPLEx de la NASA, qui encourage le développement de missions scientifiques peu coûteuses basées sur de petits engins spatiaux.
Le budget total reste inférieur à 100 millions de dollars, un montant très en dessous des 300 à 600 millions nécessaires à d’autres missions martiennes plus lourdes.

Le New Glenn entre enfin dans l’arène commerciale

Au-delà de l’intérêt scientifique, cette mission est aussi la première véritable charge utile commerciale transportée par le New Glenn. Avec une mise en orbite réussie, une trajectoire conforme vers le L2 et, surtout, une récupération complète du premier étage, Blue Origin se positionne plus fermement que jamais sur le marché des lancements commerciaux et interplanétaires.

Le voyage vers Mars commence à peine — et une nouvelle ère s’ouvre pour le New Glenn.

The post Blue Origin: το New Glenn ξεκινά το μακρύ ταξίδι προς τον Άρη με επιτυχία appeared first on .

«Η Δήλος μας δίνει μία σκηνή στην οποία μπορούμε όλοι να συναντηθούμε – όχι απαραίτητα στο νησί, αλλά οπουδήποτε στον κόσμο» ανέφερε η πρόεδρος του World Human Forum (WHF), Αλεξάνδρα Μητσοτάκη, στη συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιήθηκε σήμερα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών παρουσία του υφυπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού, αρμόδιου για θέματα Σύγχρονου Πολιτισμού, Νικόλα Γιατρομανωλάκη και του υφυπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Γιώργου Αμυρά. «Αυτός ο σπόρος που φυτέψαμε στη Δήλο πέρυσι, φέτος μας επέτρεψε να κάνουμε κάτι δημιουργικό, μεγαλύτερο, με περισσότερους συνεργάτες. Μας ενδιαφέρει να δημιουργήσουμε γνώση, να δημιουργηθεί μία νέα γενιά ανθρώπων που θα καταλάβει ότι από εμάς θα εξαρτηθεί αν θα σώσουμε αυτόν τον έναν πλανήτη τον οποίο διαθέτουμε. Όλες αυτές οι συζητήσεις μπορούν και πρέπει να γίνουν στη Δήλο» πρόσθεσε η πρόεδρος του World Human Forum.

Ο διεθνώς διακεκριμένος Έλληνας αστροφυσικός, Σταμάτης Κριμιζής τόνισε πως πρόκειται για μία εμπειρία η οποία θα βοηθήσει να καταλάβουμε σε μεγάλο βάθος τη δυνατότητα της ανθρωπότητας να συντηρήσει τον πλανήτη γη. «Ελπίζω μέσα από αυτή την πρωτοβουλία να ευαισθητοποιηθούμε όλοι για τη σημασία του περιβάλλοντος και για το πως θ” αντιμετωπίσουμε την κλιματική αλλαγή».

Ο ακαδημαϊκός Κώστας Συνολάκης αναφέρθηκε στην ανάγκη προστασίας των μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς από την κλιματική αλλαγή μέσα από συντονισμένες προσπάθειες της παγκόσμιας κοινότητας. Ο έφορος αρχαιοτήτων Κυκλάδων, Δημήτρης Αθανασούλης, ανέφερε ότι η Δήλος αξίζει να είναι στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος για τις αξίες που πρεσβεύει, ενώ μίλησε και για τα αρχαία μνημεία τα οποία πλήττονται ήδη από την κλιματική κρίση και την άνοδο της στάθμης της θάλασσας. «Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία επιχειρεί να συνδέσει την αρχαία Δήλο με τον 21ο αιώνα. Μέσα από αυτήν μπορούμε να αντιληφθούμε ότι η Δήλος δεν είναι απλώς και μόνο ένας μοναδικός αρχαιολογικός χώρος, αλλά είναι ένας χώρος ο οποίος μας αφορά όλους σήμερα» δήλωσε.

@SneskaEN at the Alpha Mission-Δelos first partners’ meeting, held at World Heritage Site of Delos in June 2021: «We believe in this deep holistic message and ambition to connect mythology, heritage, art, science and the moon.»

Watch the short film: https://t.co/MgegACglYg

— Europa Nostra (@europanostra) May 17, 2022

Μια συναυλία διεθνούς εμβέλειας

Για πρώτη φορά, η Δήλος υποδέχεται μια ορχήστρα κλασικής μουσικής σε μια συναυλία διεθνούς εμβέλειας και μεγάλης συμβολικής αξίας. Η Ορχήστρα Νέων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUYO) μαζί με Ουκρανούς και Ρώσους μουσικούς και σολίστες, την ουκρανικής καταγωγής, ανερχόμενο αστέρι, Diana Tishchenko (βιολί) και τον Έλληνα δεξιοτέχνη Σωκράτη Σινόπουλο (λύρα), συμμετέχουν στη συναυλία με τίτλο «Οι [αβέβαιες] Τέσσερις Εποχές» που σχεδιάστηκε ειδικά για να υπογραμμίσει την αβεβαιότητα σχετικά με το μέλλον του πλανήτη αν δεν δράσουμε άμεσα.

Η συναυλία θα μεταδοθεί ζωντανά (20:30 EEST) στο ARTE, στην ΕΡΤ και θα προβληθεί σε γιγαντοοθόνη στον κήπο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, στην ιστοσελίδα και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (social media) του Μεγάρου και σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης. Επιπλέον, θα μεταδοθεί στην κυριακάτικη τηλεοπτική συναυλία του ARTE στις 5 Ιουνίου – 17.25 (CET) στη Γερμανία και 18.25 (CET) στη Γαλλία. Η συναυλία θα είναι διαθέσιμη στο arte.tv από τις 30 Μαΐου έως το τέλος Αυγούστου για να ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο. Η εκδήλωση σηματοδοτεί επίσης την 30ή επέτειο του ARTE, του σημαντικού ευρωπαϊκού πολιτιστικού καναλιού, σύμβολο της γαλλογερμανικής φιλίας.

«Είναι τεράστια χαρά να συμμετέχω στο συγκεκριμένο πρότζεκτ που αντανακλά με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις αξίες της ορχήστρας μας» ανέφερε στη συνέντευξη Τύπου, ο γενικός γραμματέας της Ορχήστρας Νέων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUYO), Marshall Marcus. «Στόχος μας είναι να ευαισθητοποιήσουμε το κοινό για την διάσωση του πλανήτη. Με τη συναυλία στη Δήλο βάζουμε ένα λιθαράκι σε αυτό, μέσα από τη συνένωση δυνάμεων που λειτουργούν ως σύμβολο της ειρήνης και της βιωσιμότητας» τόνισε.

Το πρόγραμμα της συναυλίας αποτελείται από τις «Τέσσερις Εποχές» του Βιβάλντι, αυτοσχεδιαστικά μέρη για Λύρα, το «Floating Autumn» της Carmen Fizzarotti από τις «[αβέβαιες] Τέσσερις Εποχές» και το «17 Strokes of the Bell for Peace and Sustainability» του Marshall Marcus. Την EUYO θα υποδεχτεί στη Δήλο με την πολίτικη λύρα του – σύγχρονη συνέχεια της λύρας του Απόλλωνα – ο Σωκράτης Σινόπουλος. Η λύρα θα δέσει αριστοτεχνικά με το έργο του Βιβάλντι και των σύγχρονων συνθετών.

Το «Floating Autumn» της Carmen Fizzarotti από τις «[αβέβαιες] Τέσσερις Εποχές» είναι μια αλγοριθμική ανασύνθεση του «Φθινοπώρου» του Βιβάλντι. Αναπτύχθηκε από συνθέτες, μουσικούς, κλιματολόγους και επιστήμονες της πληροφορικής, χρησιμοποιώντας γεωχωρικές κλιματικές προβλέψεις για το 2050, και απεικονίζει το πως μπορεί να μοιάζει ένας μελλοντικός κόσμος αν δεν αντιστρέψουμε την απώλεια της βιοποικιλότητας μέχρι το 2030. Το «[Uncertain] Four Seasons» είναι μια πρωτοβουλία της AKQA και του Jung von Matt, του συνθέτη Hugh Crosthwaite, της Συμφωνικής Ορχήστρας του Σίδνεϊ και του Monash Climate Change Communications Research Hub.

Η Ορχήστρα Νέων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πολιτιστικός πρεσβευτής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντιπροσωπεύει το ευρωπαϊκό ιδεώδες μιας κοινότητας που συνεργάζεται για την επίτευξη της ειρήνης και της κοινωνικής συνοχής. Ιδρύθηκε το 1976 από τον Lionel και την Joy Bryer μετά από ομόφωνη απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, και τον Claudio Abbado, στη θέση του ιδρυτικού καλλιτεχνικού διευθυντή. Η ορχήστρα συγκεντρώνει τους πιο ταλαντούχους νέους μουσικούς από όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ που τους ενώνει η κοινή αίσθηση της ευρωπαϊκής κληρονομιάς, της καινοτομίας, της βιωσιμότητας και της συνεχούς επιδίωξης της αριστείας. Επίτιμος πρόεδρος της EUYO είναι ο εκάστοτε πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επίτιμοι υποστηρικτές της είναι οι αρχηγοί και οι πρωθυπουργοί κάθε κράτους μέλους της ΕΕ, με επικεφαλής τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Η συναυλία «ALPHA MISSION – ΔELOS» είναι μια συμπαραγωγή του World Human Forum & του ARTE σε σύμπραξη με την Europa Nostra, το Ελληνικό Κέντρο Διαστήματος, το Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος», το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων. Καλλιτεχνικός εταίρος της εκδήλωσης είναι η ΕΕΥΟ.

Λίγα λόγια για την «ALPHA MISSION – ΔELOS»

Η αποστολή ΑΡΤΕΜΙΣ της NASA θα μεταφέρει την πρώτη γυναίκα στη Σελήνη μέχρι το 2025, μετά την αποστολή ΑΠΟΛΛΩΝ που μετέφερε τον πρώτο άνθρωπο στο φεγγάρι το 1969. Η Δήλος είναι το νησί όπου, σύμφωνα με το μύθο, γεννήθηκαν οι δίδυμοι θεοί Απόλλων και “Αρτεμις και όπου γεννήθηκε το φως. Για πολλούς αιώνες στην αρχαιότητα, η Δήλος ήταν το κοσμοπολίτικο κέντρο της Μεσογείου. Σήμερα, ολόκληρο το νησί είναι ένα ανοιχτό μουσείο και τα αρχαία μνημεία πλήττονται ήδη από την κλιματική κρίση και την άνοδο της στάθμης της θάλασσας.

«Παράλληλα με την προσπάθειά μας να εξερευνήσουμε το διάστημα, η Δήλος – και οι εκδηλώσεις που θα συνδέονται με αυτήν – θα αποτελούν διαρκείς υπενθυμίσεις ότι και τα φτερά χρειάζονται ρίζες και ότι η ίαση του πλανήτη μας πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα. Η αποστολή “Αρτεμις της NASA, μετά την αποστολή Απόλλων, μας δίνει τη μοναδική ευκαιρία να κατανοήσουμε ότι η ανθρωπότητα δεν θα καταφέρει να αντιμετωπίσει επαρκώς τις προκλήσεις, αν δεν συνδυάσει τη σοφία του παρελθόντος με τη γνώση και τις δυνατότητες του σήμερα, τις ανθρωπιστικές επιστήμες με την επιστήμη, τη μυθολογία, την τέχνη και την πνευματικότητα με το διάστημα και την τεχνολογία» σημειώνουν οι διοργανωτές της «ALPHA MISSION – ΔELOS».

The post «ALPHA MISSION – ΔELOS»: Διεθνής πρωτοβουλία για την επείγουσα ανάγκη προστασίας του πλανήτη μας appeared first on .

Τώρα για πρώτη φορά όμως έχουμε την πρώτη εικόνα από τις «σκιές» που ρίχνουν γύρω τους οι μαύρες τρύπες, οι οποίες προκαλούν ακραίες καμπυλώσεις του χωροχρόνου. Περιβαλλόμενες από στροβιλιζόμενα καυτά νέφη σκόνης και αερίων, εκπέμπουν ισχυρή ακτινοβολία και προδίδουν έμμεσα την ύπαρξη τους. Τώρα -αν μη τι άλλο- χάρη στη φωτογράφηση θα πειστούν ακόμη και οι ..άπιστοι Θωμάδες ότι οι μαύρες τρύπες δεν είναι πλάσματα της επιστημονικής φαντασίας. Το επίτευγμα, που αποτελεί ορόσημο στην αστρονομία και στην αστροφυσική, θεωρήθηκε δεόντως σημαντικό, ώστε η σχετική ανακοίνωση έγινε με έξι ταυτόχρονες συνεντεύξεις σε έξι πόλεις: στην Ουάσιγκτον (η κεντρική εκδήλωση που διοργανώθηκε από το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών (NSF), στις Βρυξέλλες (διοργανώθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή με τη συμμετοχή του Ευρωπαίου επιτρόπου για την Έρευνα-Επιστήμη-Καινοτομία Κάρλος Μοέδας), στη Σαγκάη της Κίνας, στην Ταϊπέι της Ταϊβάν, στο Σαντιάγο της Χιλής και στο Τόκιο της Ιαπωνίας.

Με χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Η πρώτη εικόνα μιας μαύρης τρύπας που ελήφθη από το τηλεσκόπιο «Event Horizon Telescope-ΕΗΤ», χαιρετίστηκε σε όλο τον κόσμο ως μια σημαντική ανακάλυψη, που παρέχει οπτική πλέον απόδειξη για την ύπαρξη των μαύρων οπών, ενώ παράλληλα επιβεβαιώνει τις προβλέψεις της γενικής θεωρίας της σχετικότητας του Αϊνστάιν και ανοίγει νέες προοπτικές για την έρευνα στο σύμπαν. Περισσότεροι από 200 ερευνητές από την Ευρώπη, την Αμερική και την Ανατολική Ασία συμμετείχαν στο κοσμοϊστορικό διεθνές εγχείρημα.

Σε συνέντευξη στις Βρυξέλλες, ο Κάρλος Μοέδας, Επίτροπος αρμόδιος για την έρευνα, την επιστήμη και την καινοτομία, δήλωσε: «Η λογοτεχνία συχνά εμπνέει την επιστήμη και οι μαύρες οπές κεντρίζουν εδώ και χρόνια τα όνειρα και την περιέργειά μας. Σήμερα, χάρη στη συμβολή Ευρωπαίων επιστημόνων, η ύπαρξη μαύρων οπών δεν αποτελεί πλέον μια θεωρητική και μόνον έννοια. Αυτή η εκπληκτική ανακάλυψη αποδεικνύει και πάλι πως η από κοινού καταβολή προσπάθειας με εταίρους σε παγκόσμιο επίπεδο μπορεί να οδηγήσει στην επίτευξη του αδιανόητου και στη διεύρυνση του ορίζοντα των γνώσεών μας.»

Η χρηματοδότηση της ΕΕ μέσω του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας (ΕΣΕ) παρείχε σημαντική στήριξη στο EHT. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας (ΕΣΕ) καθηγητής Ζαν-Πιέρ Μπουργκινιόν ανέφερε: «Συγχαίρω τους επιστήμονες από όλο τον κόσμο, οι οποίοι έκαναν αυτή την ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ανακάλυψη και διεύρυναν τα σύνορα της γνώσης. Θα ήθελα να εκφράσω την ιδιαίτερη ικανοποίησή μου για το γεγονός ότι επιστήμονες οι οποίοι χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Έρευνας, συνέβαλαν αποφασιστικά σε αυτή την πρωτοποριακή ανακάλυψη. Η τολμηρή προσέγγιση της ΕΕ για τη χρηματοδότηση τέτοιου τύπου ριζικά πρωτοποριακής βασικής έρευνας οδηγεί άλλη μια φορά σε επιτυχία. Δικαιώνει, επίσης, και πάλι τον στόχο του ΕΣΕ όσον αφορά τη χρηματοδότηση έρευνας υψηλού κινδύνου/υψηλού κέρδους.»

Η διευθύντρια του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών (NSF) των ΗΠΑ Φρανς Κόρντοβα δήλωσε ότι «είναι μια τεράστια μέρα για την αστροφυσική. Βλέπουμε πλέον αυτό που δεν μπορεί να ειδωθεί. Οι μαύρες τρύπες έχουν εξάψει τις φαντασίες επί δεκαετίες. Έχουν εξωτικές ιδιότητες και είναι μυστηριώδεις για μας. Όμως, με περισσότερες παρατηρήσεις σαν τη σημερινή, αρχίζουν να αποκαλύπτουν τα μυστικά τους».

Πηγή: euronews.com

The post H πρώτη φωτογραφία μαύρης τρύπας appeared first on .

Σύμφωνα με τα όσα ανέφεραν στη συνέντευξη Τύπου, οι 7 νέοι πλανήτες περιστρέφονται γύρω από έναν ήλιο, σε απόσταση 40 έτη φωτός από το ηλιακό μας σύστημα, στον Αστερισμό του Υδροχόου.

Τουλάχιστον τρεις από αυτούς τους εξωπλανήτες μπορεί να διαθέτουν ωκεανούς νερού στην επιφάνειά τους, συνεπώς θεωρούνται ιδανικοί  για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής στο μέλλον. Ήδη το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble ερευνά τις ατμόσφαιρες γύρω από αυτούς τους πλανήτες.

Το εν λόγω σύστημα διαθέτει τόσο τον μεγαλύτερο αριθμό πλανητών με μέγεθος παρόμοιο της Γης που έχουν ποτέ βρεθεί, όσο και τον μεγαλύτερο αριθμό πλανητών που θα μπορούσαν να φιλοξενούν υγρό νερό και άρα ζωή. Η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) θεώρησε αρκετά σημαντικό το γεγονός για να το προβάλει, διοργανώνοντας σχετική συνέντευξη Τύπου με τη συμμετοχή των επιστημόνων που έκαναν την ανακάλυψη.

Το άστρο είναι ένας πολύ ψυχρός ερυθρός νάνος με την ονομασία Trappist-1, με μέγεθος μόλις το 8% του Ήλιου μας και οριακά μεγαλύτερο του πλανήτη Δία, ενώ η φωτεινότητά του είναι μόλις το 0,05% της φωτεινότητας του Ήλιου.

Από τους επτά εξωπλανήτες (Trappist-1b, c, d, e, f, g και h), οι έξι βρίσκονται στη ζώνη που θα μπορούσε να φιλοξενεί ζωή, με θερμοκρασίες που κυμαίνονται από μηδέν έως 100 βαθμούς Κελσίου, δηλαδή ανάλογες των θερμοκρασιών της Γης και της Αφροδίτης.

Στο ερώτημα αν κάποια από τις επτά «αδελφές» της Γης διαθέτει όντως κάποια μορφή ζωής, η απάντηση των επιστημόνων προς το παρόν είναι «δεν γνωρίζουμε». Η NASA πάντως θεωρεί ότι το εν λόγω σύστημα εξωπλανητών θα αποτελέσει τον κατ” εξοχήν στόχο του υπό κατασκευή νέου διαστημικού τηλεσκοπίου της «Τζέημς Γουέμπ».

Οι μάζες, το μέγεθος και η πυκνότητα των επτά εξωπλανητών είναι παρόμοια με της Γης. Πιθανότατα είναι και αυτοί βραχώδεις, ενώ μπορεί να έχουν νερό σε υγρή μορφή (ιδίως οι ενδιάμεσοι Trappist-1e, f και g), κάτι που προς το παρόν πάντως αποτελεί απλή εικασία, καθώς δεν υπάρχει τρόπος για να επιβεβαιωθεί.

Οι πλανήτες διαγράφουν μια πλήρη τροχιά γύρω από το μητρικό άστρο τους σε μιάμιση έως 13 γήινες μέρες (η διάρκεια του έτους τους). Αν και βρίσκονται πολύ πιο κοντά στο άστρο τους από ό,τι η Γη στον Ήλιο, δεν «ψήνονται» από αυτό, επειδή το Trappist-1 είναι ένα πολύ πιο ψυχρό άστρο, άρα εκπέμπει λιγότερη ακτινοβολία.

 

Οι ερευνητές από οκτώ χώρες, με επικεφαλής τον Μισέλ Γκιγιόν του Ινστιτούτου Διαστημικών Επιστημών και Αστροφυσικής του βελγικού Πανεπιστημίου της Λιέγης, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature». Τον Μάιο του 2016 ο Γκιγιόν και οι συνεργάτες του είχαν ανακαλύψει τρεις εξωπλανήτες γύρω από το συγκεκριμένο άστρο, που ονομάσθηκε έτσι επειδή η ανακάλυψη έγινε με τη «μέθοδο της διάβασης» από το ρομποτικό μικρό βελγικό τηλεσκόπιο Trappist διαμέτρου 0,6 μέτρων του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου (ESO) στη Χιλή.

The post Σπουδαία ανακάλυψη από NASA: βρήκαν πλανήτες που μοιάζουν στη Γη appeared first on .

Τις τελευταίες ημέρες νοσηλευόταν στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της πόλης Κολόμπους του Οχάιο, όπου και άφησε την τελευταία του πνοή περιτριγυρισμένος από τα παιδιά και τη γυναίκα του.

Στις 20 Φεβρουαρίου του 1962, ο Τζον Γκλεν πήρε μέρος στη διαστημική αποστολή «Friendship 7» της NASA και έγινε ο πρώτος Αμερικανός αστροναύτης που μπήκε σε τροχιά γύρω από τη Γη, σε μία πτήση που διήρκεσε συνολικά 4 ώρες, 55 λεπτά και 13 δευτερόλεπτα.

Το 1998, 36 χρόνια μετά την ιστορική πτήση, ο 77χρονος τότε Γκλεν έγινε ο γηραιότερος άνθρωπος που ταξίδεψε στο διάστημα.  Πρώην πεζοναύτης και πιλότος μαχητικού, υπηρέτησε στον Β” Παγκόσμιο Πόλεμο και στο μέτωπο της Κορέας, πριν γίνει μέλος της NASA.

Το συγκινητικό tweet της ΝASA για το θάνατο του Τζον Γκλεν:

Πηγή: lifo.gr

The post Πέθανε ο Τζον Γκλεν, ο πρώτος Αμερικανός αστροναύτης που μπήκε σε τροχιά γύρω από τη Γη appeared first on .

Έτσι, από τα χαράματα της Τρίτης 5 Ιουλίου, το κινούμενο με ηλιακή ενέργεια αμερικανικό διαστημικό σκάφος Juno, που έχει μέγεθος γηπέδου μπάσκετ, έφτασε στον Δία μετά το μακρύ ταξίδι του ταξίδι διάρκειας πέντε χρόνων.

Η όλη διαδικασία πυροδότησης του βρετανικής κατασκευής κινητήρα του Τζούνο, ώστε το σκάφος να βρεθεί στη σωστή θέση και να τεθεί σε τροχιά είχε διάρκεια περίπου 35 λεπτά.

Λίγους μήνες πριν φτάσει στον Δία, το Τζούνο κατέρριψε το ρεκόρ απόστασης για αποστολή που βασίζεται στην ηλιακή ενέργεια -όλες οι προηγούμενες αποστολές που έφτασαν τόσο μακριά από τον Ήλιο χρησιμοποιούσαν θερμοηλεκτρικές γεννήτριες πλουτωνίου.

Η άφιξη του Τζούνο στο Δία

Όπως ανακοίνωσε η NASA, στις 21.00 ώρα Ελλάδας την Τετάρτη 13 Ιανουαρίου, το Juno βρέθηκε σε απόσταση 793 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τον Ήλιο. Κατέρριψε έτσι το ρεκόρ της ευρωπαϊκής αποστολής Rosetta, η οποία επίσης βασίζεται σε ηλιακούς συλλέκτες και έφτασε τα 792 εκατομμύρια χιλιόμετρα καθώς προσέγγιζε τον κομήτη 67P τον Οκτώβριο του 2012.

Το Juno, βάρους 4 τόνων, αντλεί ενέργεια από τρία φωτοβολταϊκά πάνελ μήκους 9 μέτρων. Στην απόσταση που βρίσκεται η Γη από τον Ήλιο, οι ηλιακοί συλλέκτες δίνουν ισχύ 14 kilowatt, αρκετή για τη θέρμανση ενός μικρού διαμερίσματος το χειμώνα.

Οι στόχοι του Τζούνο

Το Τζούνο να μετρήσει πόσο νερό υπάρχει στην ατμόσφαιρα του Δία. Η περιεκτικότητα σε νερό έχει άμεση σχέση με το πού σχηματίστηκε ο πλανήτης: ορισμένοι πιστεύουν ότι βρισκόταν ανέκαθεν στη σημερινή του θέση, ενώ άλλοι εκτιμούν ότι σχηματίστηκε στις παρυφές του Ηλιακού Συστήματος και αργότερα μετακινήθηκε προς το εσωτερικό του.

Το Juno θα εξετάσει τη σύσταση, τη θερμοκρασία, τις κινήσεις των νεφών και άλλες παραμέτρους

Θα αναλάβει να χαρτογραφήσει το μαγνητικό και το βαρυτικό πεδίο του πλανήτη. Αυτό ίσως απαντήσει στο ερώτημα του αν ο Δίας έχει στερεό πυρήνα, ή αν αποτελείται εξολοκλήρου από αέρια.

Μία από τις δουλειές του Τζούνο είναι να μελετήσει τη γιγάντια μαγνητόσφαιρα του Δία, προκειμένου να δώσει νέα στοιχεία για την αλληλεπίδραση του μαγνητικού πεδίου με την ατμόσφαιρα. Επιπλέον, θα εξετάσει το σέλας που εκδηλώνεται στο βόρειο και νότιο πόλο του πλανήτη.

To Juno θα μελετήσει τον γιγάντιο για περίπου ένα χρόνο, πριν τα ηλεκτρονικά του συστήματα αρχίσουν τελικά να χαλάνε λόγω της θανάσιμης ακτινοβολίας που λούζει αυτή τη γειτονιά του Διαστήματος.

Με την ολοκλήρωση της αποστολής, το Τζούνο θα αυτοκαταστραφεί στην ατμόσφαιρα του Δία -μια κίνηση που αποφασίστηκε προκειμένου να μην μολύνει το σκάφος τον δορυφόρο του πλανήτη Ευρώπη, όπου οι επιστήμονες δεν αποκλείουν να υπάρχει ζωή.

Δείτε την άφιξη του Juno στην επιφάνεια του Δία

Πηγή: news.gr

The post Πέντε χρόνια μετά: Σε τροχιά γύρω από το Δία το διαστημόπλοιο Τζούνο appeared first on .

Η ερευνητική ομάδα μάλιστα, κάνει λόγο για «ιστορικό πυρήνα στο μύθο», κάτι που φαίνεται πως επιβεβαιώνεται και από τη χρήση των χαρτών της NASA.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Ματθαίου Τσιμιτάκη, πρόκειται για την ακριβέστερη μέχρι στιγμής απόπειρα χρονολόγησης, η οποία συγκρίνει τα φυσικά φαινόμενα που περιγράφονται στα έπη με αστρονομικά φαινόμενα, και ελέγχει την ιστορική αλήθεια της αφήγησης.

Αποτέλεσμα, ο εντοπισμός ημερομηνιών για συμβάντα που αποτυπώνονται στα έπη, και μια νέα αντίληψη για την ιστορικότητά τους, η οποία φιλοδοξεί να παρέμβει στο Ομηρικό ζήτημα.

Όπως τονίζει στην εφημερίδα η κ. Παναγιώτα Πρέκα-Παπαδήμα, καθηγήτρια Αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, «Πιστεύουμε ότι ο μύθος εξυφαίνεται γύρω από πραγματικά γεγονότα»,.

Η ίδια μαζί με διεπιστημονική ομάδα, η οποία και έκανε σχετικές δημοσιεύσεις σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, πιστεύουν ότι μερικά από τα γεγονότα που περιγράφονται συνέβησαν στ’ αλήθεια και αποδεικνύουν ότι τα φυσικά φαινόμενα που αναφέρονται συμπίπτουν με τον χρόνο της αφήγησής τους.

«Ο Οδυσσέας έφτασε στην Ιθάκη στις 25 Οκτωβρίου 1207 π.Χ. Πέντε μέρες αργότερα έγινε έκλειψη ηλίου σε ποσοστό 75%, η οποία σκέπασε το Ιόνιο Πέλαγος και τότε συνέβη και η μνηστηροφονία», λέει η κ. Παπαδήμα, διευκρινίζοντας ότι η πεποίθηση για την αλήθεια του συμβάντος είναι προσωπική.

Η έκλειψη ηλίου όπως και μερικά από τα γεγονότα που αναφέρονται αποδείχθηκαν με χάρτες της NASA, οι οποίοι περιγράφουν τα προβλέψιμα φυσικά φαινόμενα από το 4500 π.Χ. έως το 10.000 μ.Χ., αναφέρει ακόμα το ρεπορτάζ.

«Από το 1300 π.Χ. ώς το 1130, που είναι τα χρόνια στα οποία τοποθετούνται τα δύο έπη, έγιναν 14 εκλείψεις ηλίου. Ορατές στο Ιόνιο ήταν μόνο πέντε και δύο από αυτές είχαν ποσοστό απόκρυψης του ηλίου 2%, επομένως δεν έγιναν αντιληπτές. Αλλη μία έγινε με τη Δύση του ηλίου, επομένως μας αφορούν μόνο δύο» εξηγεί η κ. Παπαδήμα.

Μια ολική έκλειψη ηλίου έγινε το 1143, δηλαδή πολύ κοντά στην παρακμή των Μυκηναϊκών κέντρων και γι’ αυτό αποκλείσθηκε από τους επιστήμονες. Η δεύτερη όμως έγινε στις 30 Οκτωβρίου του 1207, από τις δυόμισι το μεσημέρι ώς τις πέντε και μισή το απόγευμα και αυτή θεωρούν ότι αποτυπώνεται στην Οδύσσεια.

Στη ραψωδία Υ, λίγο πριν από το φονικό, ο Ομηρος βάζει τον Θεοκλύμενο τον «θεοδιωματάρη», όπως τον αποκαλεί ο Καζαντζάκης στη μετάφραση, να λέει στους μνηστήρες: «Σαν τι κακό σας δέρνει, δύστυχοι, κι έχουν ζωστεί με νύχτα και οι κεφαλές σας και τα πρόσωπα και χαμηλά τα γόνα; Κι άναψε σύθρηνο, και γέμισαν τα μάγουλά σας δάκρυα, και ραντισμένοι οι τοίχοι μ’ αίματα και τα ώρια μεσοδόκια· ίσκιους πλημμύρισε κι η αυλόπορτα, κι η αυλή πλημμύρισε ίσκιους, που ξεκινούν στα μαύρα Τρίσκοτα να κατεβούν, κι ο γήλιος από τα ουράνια εχάθη, κι άπλωσε βαριά καταχνιά ολούθε!».

«Πρόκειται για μια περιγραφή της έκλειψης η οποία έκρυβε τα 3/4 του ηλιακού δίσκου» λέει η κ. Παπαδήμα. «Η ημερομηνία της έκλειψης, 30 Οκτωβρίου 1207 π.Χ., είναι σε απόλυτη συμφωνία με τις ομηρικές περιγραφές για τις καιρικές συνθήκες, τη φθινοπωρινή αγροτική ζωή και τη μεσημεριανή ώρα δολοφονίας των μνηστήρων», σύμφωνα με την κ. Παπαδήμα.

Η διεπιστημονική ομάδα που ερευνά τα έπη αποτελείται από τους καθηγητές Σ. Παπαμαρινόπουλο, Π. Πρέκα-Παπαδήμα, επίκουρη καθηγήτρια Αστροφυσικής στο ΕΚΠΑ και τους ερευνητές Π. Αντωνόπουλο, Φυσικό και ερασιτέχνη αστρονόμο, Π. Μητροπέτρο, φιλόλογο και εκπαιδευτικό, Ε. Μητροπέτρου, φιλόλογο και αρχαιολόγο, Α. Τσιρώνη, επίσης φιλόλογο-αρχαιολόγο και Γ. Σαραντίτη, συγγραφέα, ηλεκτρ. μηχανικό.

«Υπάρχει ιστορικός πυρήνας στον μύθο»

Όσον αφορά στο ερώτημα σχετικά με το αν όλα όσα περιγράφονται στα έπη είναι μεταφορικά ή κυριολεκτικά, η κ. Πρέκα-Παπαδήμα, τονίζει πως την απάντηση, τη δίνει ο Πλούταρχος, ο οποίος εξηγεί ότι Φυσική Επιστήμη, Θεολογία και Μυθολογία ταυτίζονται στην Αρχαία Ελλάδα.

«Το φαινόμενο στην Οδύσσεια το δημιουργεί η Αθηνά και στην Ιλιάδα ο Απόλλωνας. Πιστεύουμε ότι υπάρχει ιστορικός πυρήνας στον μύθο», λέει η ίδια.

Προς επίρρωσιν, αναφέρει την εμφάνιση μιας βροχής πεφταστεριών που περιγράφεται ως εξής: «Ως άρα οι ειπόντι επέπτατο δεξιός όρνις, κίρκος, Απόλλωνος ταχύς άγγελος· εν δε πόδεσσι τίλλε πέλειαν έχων, κατά δε πτερά χεύεν έραζε μεσσηγύς νηός τε και αυτού Τηλεμάχοιο».

«Το γεράκι που περιγράφει ο Όμηρος, το οποίο είναι αδύνατον να είδε με λεπτομέρεια μέσα στο σκοτάδι, και μάλιστα από μακριά, τοποθετείται στη θέση που βρίσκεται ο αστερισμός Κόρακας. Βρίσκεται ανατολικά (δεξιά το βλέπει) και είναι αγγελιοφόρος του Απόλλωνα, σύμφωνα με τον Ερατοσθένη. Στα πόδια του –δηλαδή αντιδιαμετρικά από τον Κόρακα– βρίσκεται το σμήνος των πλειάδων (πελειάδες στα αρχαιοελληνικά, που σημαίνει αγριοπεριστέρες), που βρίσκονται στον αστερισμό του Ταύρου. Από εκεί λέει ότι πέφτουν πούπουλα, δηλαδή αστέρια, μια ποιητική περιγραφή του ουρανού και της πορείας του ταξιδιού», εξηγεί η ίδια.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, οι επιστήμονες, χρησιμοποιώντας τους χάρτες της NASA, διαπίστωσαν ότι πράγματι υπήρξε βροχή διαττόντων αστέρων στις 28 Οκτωβρίου, ημέρα της επιστροφής του Τηλέμαχου από το ταξίδι στην Πύλο και τη Σπάρτη.

Ο Κόρακας, όμως, είναι απεσταλμένος του Απόλλωνα και καλός οιωνός για τον Τηλέμαχο, που αναζητάει τον πατέρα του. Η 30ή Οκτωβρίου ήταν ημέρα της γιορτής του Απόλλωνα, κατά την οποία μάλιστα λάμβανε χώρα εκατόμβη (θυσία εκατό βοδιών), πράγμα που σημαίνει ότι όλο το νησί είχε πάει να την παρακολουθήσει.

Οι μνηστήρες βρέθηκαν στην τέλεια παγίδα και φονεύθηκαν με τη βοήθεια των δύο θεών, της Αθηνάς και του Απόλλωνα.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, δύο τόσο σημαντικές ειδήσεις, όπως η δολοφονία όλων των διαδόχων στην Ιθάκη και η έκλειψη, δεν μπορεί παρά να διαδόθηκαν ταχύτατα σε όλη την Ελλάδα ως ένα εξαιρετικά σημαντικό γεγονός.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΟΡΕΣΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

The post Επιβεβαιώνει η NASA την ιστορία στο μύθο του Οδυσσέα appeared first on .

Σε μία έκτακτη συνέντευξη τύπου η NASA ανακοίνωσε την Δευτέρα το απόγευμα τον εντοπισμό ύπαρξης νερού σε υγρή μορφή στην επιφάνεια του Άρη. Γεγονός που αυξάνει πολύ την πιθανότητα ύπαρξης μικροβιακής μορφής ζωής στον γειτονικό μας πλανήτη τώρα ή κατά το παρελθόν. Ένας από τους κύριους άλλωστε στόχους των σύγχρονων διαστημοσυσκευών που στέλνονται στον Άρη είναι και η έρευνα για την ύπαρξη ζωής. Η αρχή των ανακαλύψεων που ανακοινώθηκαν σήμερα ξεκίνησε πριν από αρκετά χρόνια στη βάση ορισμένων εντυπωσιακών χαρακτηριστικών που εντοπίστηκαν σε φωτογραφίες που έστειλαν στη Γη διάφορες διαστημοσυσκευές που περιφέρονται γύρω από τον κόκκινο πλανήτη.

Οι παρατηρήσεις αυτές ξεκίνησαν να προβληματίζουν τους επιστήμονες της ΝΑSA από τα τέλη ακόμη του περασμένου αιώνα όταν η προσεχτική μελέτη των φωτογραφιών υψηλής ανάλυσης που μας έστελναν διάφορες διαστημοσυσκευές σε τροχιά γύρω από τον κόκκινο πλανήτη οδήγησε τους ειδικούς επιστήμονες να βγάλουν το συμπέρασμα ότι σε μικρό βάθος κάτω από την επιφάνεια πρέπει να υπάρχουν μεγάλες ποσότητες νερού. Τον Ιούνιο του 2000, 250 φωτογραφίες από τις 65.000 που είχαν εξεταστεί, μας έδειχναν ορισμένα παράξενα χαρακτηριστικά. Εξ αυτών, μετά από χρονοβόρες μελέτες, πρόσφατων ροών νερού το οποίο ξεπετάχτηκε από το εσωτερικό σχηματίζοντας διάφορα αυλάκια. Στη συνέχεια το νερό αναγκάστηκε να εξατμιστεί, ή καλύτερα να εξαχνωθεί, λόγω της μικρής ατμοσφαιρικής πίεσης που επικρατεί στην αρειανή επιφάνεια αφήνοντας όμως πίσω του τα ίχνη των ροών αυτών. Η ανακοίνωση εκείνη ήταν ιδιαίτερα σημαντική γιατί είχαμε πλέον απτές ενδείξεις για την πιθανή ύπαρξη μεγάλων ποσοτήτων νερού στο υπέδαφος και την αναζωπύρωση της ελπίδας να εντοπίσουμε πιθανούς, μικροβιακούς έστω, ζώντες οργανισμούς ή απολιθώματά τους πολύ πριν από οποιαδήποτε ανθρώπινη επίσκεψη στον τέταρτο πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος.

Ο πρώτος ερευνητής που ασχολήθηκε με το δεδομένο θέμα πριν από τέσσερα χρόνια ήταν ένας φοιτητής 21 ετών. Σήμερα ο νεαρός αυτός φοιτητής ήταν ένας από τους δύο κύριους προσκεκλημένους ομιλητές στη συνέντευξη της NASA. Το 2011 ο Lujendra (Luju) Ojha, από το Κατμαντού του Νεπάλ, ήταν τριτοετής φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα όταν παρατήρησε για πρώτη φορά τις ροές αυτές στη διάρκεια των θερμότερων εποχών του Άρη. Αποτέλεσμα των παρατηρήσεων εκείνων ήταν η δημοσίευση μιας πρώτης εργασίας του1 στο περίφημο επιστημονικό περιοδικό “Science” την οποία υπέγραφε επίσης και ο σύμβουλος-καθηγητής του, ο Alfred McEwen. Ο McEwen είναι υπεύθυνος για τις φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης στις οποίες έγινε ο εντοπισμός των «χειμάρων νερού» του Άρη, ενώ στη συνέντευξη της Δευτέρας ήταν κι αυτός παρόν. Έκτοτε οι Ojha και McEwen έχουν συμμετάσχει στη συγγραφή 11 ακόμη δημοσιευμένων εργασιών πάνω στο ίδιο θέμα. Σήμερα ο Luju Ojha, σε ηλικία 25 ετών, βρίσκεται στο Πανεπιστήμιο Georgia Tech [Georgia Institute of Technology] στην Atlanta των ΗΠΑ, και αναμένεται να λάβει το διδακτορικό του δίπλωμα σε έναν περίπου χρόνο.

Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι στο παρελθόν, πριν από ένα δισεκατομμύριο χρόνια, στην επιφάνεια του κόκκινου πλανήτη έρεαν τεράστιες ποσότητες νερού αφού είχαμε παρατηρήσει ιδιαίτερα εμφανή ίχνη διάβρωσης από την ροή τεράστιων ποταμών σ’ όλες σχεδόν τις περιοχές της επιφάνειάς του. Οι χιλιάδες φωτογραφίες των προηγούμενων διαστημοσυσκευών είχαν αποτυπώσει εκατοντάδες χαρακτηριστικά που μοιάζουν με ξερές κοίτες ποταμών, μερικά μάλιστα εκτείνονται σε μήκος 150 χιλιομέτρων και πάνω. Υπάρχουν δηλαδή ενδείξεις κατακλυσμιαίων βροχών, ξερά κανάλια πλάτους 5 χιλιομέτρων και αμμουδιές παρόμοιες μ’ εκείνες των γήινων ποταμών, μεγάλες λίμνες ή ακόμα και ωκεανοί με μεγάλες ποσότητες νερού που διήρκεσαν όμως για ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Και έκτοτε ουδέν.

Μία πρόσφατη σχετικά ανακάλυψη αφορούσε επίσης και τον εντοπισμό τεραστίων ποσοτήτων νερού σε παγωμένη μορφή στο υπέδαφος του κόκκινου πλανήτη. Αν οι ποσότητες αυτές έλειωναν θα μπορούσαν να σχηματίσουν έναν ολόκληρο ωκεανό που θα κάλυπτε ολόκληρο τον Άρη σε βάθος 500 μέτρων. Τόσο μεγάλες ποσότητες νερού θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν στους μελλοντικούς επισκέπτες του Άρη για τις ανάγκες των θερμοκηπίων τους, της διαβίωσής τους και την παραγωγή πυραυλικών καυσίμων (υδρογόνο-οξυγόνο), αλλά και για την μελλοντική γαιομορφωποίηση του Άρη και την μετατροπή του σε έναν κατοικήσιμο από τον άνθρωπο πλανήτη σε λιγότερο από 1.000 χρόνια.

Προς το παρόν, εκτός των ανωτέρω, η μέχρι τώρα εξερεύνηση του Άρη απέδειξε την ύπαρξη μιας αραιής ατμόσφαιρας, καιρικών αλλαγών και ανέμων, πάγων στους  πόλους, πελώριων χαράδρων, και πανύψηλων βουνοκορφών. Η χαρτογράφηση που έγινε μας απεκάλυψε επίσης κι έναν κόσμο στου οποίου την επιφάνεια έχει γραφτεί ένα βίαιο και ανήσυχο παρελθόν γεμάτο με τεράστιες χαράδρες και πανύψηλα σβησμένα ηφαίστεια. Αν και χωρίς τεχνητά κανάλια και Αρειανούς, ο κοκκινωπός αυτός πλανήτης περιλαμβάνει μερικά από τα πιο παράξενα χαρακτηριστικά που έχουμε δει ποτέ. Τον γιγάντιο κρατήρα Ελλάς που, με βάθος 8 και διάμετρο 2.300 χιλιόμετρα, θα μπορούσε να καταπιεί ολόκληρο σχεδόν το Έβερεστ. Πιο σημαντικό όμως απ’ όλα είναι ότι κατέγραψε επίσης και τα, εντελώς απρόσμενα για πολλούς, συστήματα κοιλάδων και καναλιών απορροής που ήσαν οι πρώτες σοβαρές ενδείξεις για την ύπαρξη νερού στο παρελθόν του Άρη. Μια πελώρια κοιλάδα, μια σεισμική ρωγμή στον φλοιό του Άρη, η οποία αν βρίσκονταν πάνω στη Γη θα ξαπλώνονταν από τα Ουράλια μέχρι την Πορτογαλία. Ακόμα πιο παράξενο είναι ένα βουνό που ονομάζεται Όλυμπος. Είναι το ψηλότερο βουνό στο Ηλιακό μας σύστημα, τριπλάσιο σε ύψος από το Έβερεστ ενώ αν ήταν στη Γη η βάση του θα  κάλυπτε ολόκληρη την Ελλάδα και το Αιγαίο μαζί. Όπως πολλά βουνά του κόκκινου πλανήτη είναι και αυτό ηφαίστειο στην κορυφή του οποίου βρίσκεται ένας κρατήρας με διάμετρο 80 χιλιομέτρων.

Πηγή: Naftemporiki.gr

The post Τα νερά του Άρη appeared first on .

Μοιράζονται τις προσωπικές τους ιστορίες από τους πρώτους περιπάτους και την κατασκευή των πρώτων διαστημικών στολών μέχρι τη σύγχρονη ιστορία αλλά και το μέλλον των EVA.

H ανάπτυξη της τεχνολογίας των διαστημικών περιπάτων επέτρεψε στην ανθρωπότητα να περπατήσει στη Σελήνη, να κατασκευάσει τον Διεθνές Διαστημικό Σταθμό και να διασώσει το τηλεσκόπιο Hubble. Και η ιστορία δε σταματάει εδώ. Μελλοντικοί διαστημικοί περίπατοι θα μας οδηγήσουν ακόμα πιο μακριά, σε αστεροειδείς που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη και τελικά, στον Άρη.

Στο «Suit Up» αφηγητής είναι ο ηθοποιός και ο θαυμαστής της εξερεύνησης του διαστήματος Jon Cryer. Ο Cryer ταξίδεψε πρόσφατα στο Star City, την έδρα της NASA και το Διαστημικό Κέντρο Johnson με σκοπό την δημιουργία μιας σειράς ντοκιμαντέρ για το Travel Channel.

Στη φωτογραφία του άρθρου απεικονίζεται ο πρώτος αμερικανικός διαστημικός περίπατος στις 3 Ιουνίου 1965

The post «Suit Up», το νέο ντοκιμαντέρ της NASA appeared first on .