Ο Vermeer γεννήθηκε στις 31 Οκτωβρίου του 1632 και πέθανε στις 15 Δεκεμβρίου 1675. Έζησε και εργάστηκε στην περιοχή του Ντελφτ της Νότιας Ολλανδίας κατά τον 17ο αιώνα.

Μαζί με τον Ρέμπραντ αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους ζωγράφους της «Χρυσής εποχής» στην ολλανδική ζωγραφική (1584-1702).

Ελάχιστες πληροφορίες είναι γνωστές για τη ζωή του Vermeer και οι περισσότερες από αυτές προέρχονται από επίσημα νομικά έγγραφα της εποχής.

Στις 20 Απριλίου 1653, νυμφεύτηκε την Catharina Bolnes, κόρη εύπορης οικογένειας. Απέκτησαν συνολικά 14 παιδιά, από τα οποία τα 4 πέθαναν σε πολύ νεαρή ηλικία.

Ο Vermeer ζωγράφιζε κατά μέσο όρο δύο πίνακες το χρόνο, πιθανότατα όχι τόσο για λόγους εμπορικής εκμετάλλευσης αλλά κυρίως για ανθρώπους που εκτιμούσαν τους πίνακές του. Εκτιμάται ότι αυτός είναι και ένας από τους λόγους για τους οποίους ολοκλήρωσε συνολικά λίγα έργα.

Dutch painter Johannes Vermeer is considered among the greatest Dutch painters of all time ️

Discover how Vermeer created some of the world’s most treasured works of art—such as «The Girl with the Pearl Earring» #GoogleDoodle by @KevinMLaughlin → https://t.co/SnaUFt9I8A pic.twitter.com/JdH7vnSFXG

— Google Doodles (@GoogleDoodles) November 12, 2021

Ο Ολλανδός ζωγράφος έχαιρε εκτίμησης ως καλλιτέχνης αλλά και ως ειδήμων σε ζητήματα τέχνης. Ενδεικτικό είναι το γεγονός πως το 1672 ταξίδεψε στη Χάγη, προκειμένου να πιστοποιήσει τη γνησιότητα μίας συλλογής έργων του Φρειδερίκου Γουλιέλμου, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του περιήλθε σε δεινή οικονομική κατάσταση, εξαιτίας του πολέμου που ξέσπασε μεταξύ Ολλανδίας και Γαλλίας το 1672. Καθώς δεν μπορούσε να συντηρήσει την πολυμελή οικογένειά του έπεσε σε κατάθλιψη και η σωματική του υγεία επιδεινώθηκε. Πέθανε το 1675 και λέγεται πως ετάφη στις 15 Δεκεμβρίου, στον οικογενειακό τάφο της Παλαιάς Εκκλησίας του Ντελφτ.

Ο Vermeer διακρίθηκε κυρίως ως ζωγράφος ρωπογραφιών, καθημερινών ρεαλιστικών σκηνών και ηθογραφιών. Κατά το μεγαλύτερο ποσοστό οι πίνακες του προσαρμόζονται στην κυρίαρχη τάση της ολλανδικής ηθογραφικής ζωγραφικής, σύμφωνα με την οποία έπρεπε να καταδικάζονται η αμαρτία και τα ανθρώπινα πάθη, με απώτερο στόχο τη διαπαιδαγώγηση και την ανάδειξη της «ενάρετης» ζωής.

Αν και το έργο του επαινέθηκε στη διάρκεια της ζωής του και κατά τον 18ο αιώνα, στη συνέχεια περιέπεσε στη λήθη. Η επανεκτίμηση του έργου του σχετίζεται με την εμφάνιση του κινήματος του ιμπρεσιονισμού.

Το 2003 βγήκε στους κινηματογράφους η ταινία «Το κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι», η οποία αφηγείται την ιστορία της Griet, μιας υπηρέτριας στην οικία του Ολλανδού ζωγράφου Γιοχάνες Βερμέερ και τη δημιουργία του ομώνυμου πίνακα που είναι ένας από τους πλέον γνωστούς του. Η ταινία υπήρξε υποψήφια για 10 BAFTA, 3 Όσκαρ και δύο Χρυσές Σφαίρες.

The post Johannes Vermeer: η Google τιμά τον σπουδαίο ολλανδό ζωγράφο appeared first on .

Μυστηριώδης, ανεξιχνίαστος, με τα έργα του να αναλύονται ξανά και ξανά, όσο τα έργα του Σαίξπηρ. Ο Γιοχάνες Βερμέερ μας άφησε μόνο 34 έργα, έζησε μόνο 43 χρόνια και οι ρεαλιστικές εικόνες του, τα δωμάτια των ανθρώπων της μεσαίας τάξης με πρωταγωνίστριες τις γυναίκες είναι ανυπέρβλητες. Μαζί με τον Ρέμπραντ θεωρούνται οι δύο πιο σπουδαίοι εκπρόσωποι της «Χρυσής εποχής» της Ολλανδίας.

Νεαρές κοπέλες, υπηρέτριες νοικοκυρές, μια μαστροπός, ένα κορίτσι, το πιο διάσημο του κόσμου για το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι του, οι γυναίκες στον πυρήνα του έργου του αποτελούν ένα μυστήριο. Τις αποθέωσε με έναν τρόπο σχεδόν κρυπτικό, έναν αισθησιασμό που αγγίζει το φευγαλέο.

Ο Βερμέερ περιστοιχιζόταν από γυναίκες. Με την Καταρίνα Μπόλνες έζησαν μαζί 22 χρόνια και έκαναν δεκαπέντε παιδιά. Από τα έντεκα που επέζησαν τα περισσότερα ήταν κορίτσια: η Μαρία, η Ελίζαμπεθ, η Κορνέλια, η Αλέιντις, η Μπέατριξ, η Γερτρούδη, η Καταρίνα. Ήταν η γυναίκα του στην «Αναγνώστρια», στη «Γυναίκας στα γαλάζια», στη «Γυναίκας με τη ζυγαριά», ή τη «Νεαρή γυναίκα που γράφει γράμμα»; Κανένας δεν απαντά με βεβαιότητα κι ας υπάρχουν ομοιότητες στα χαρακτηριστικά, ακόμα και στα ρούχα. Δε βρέθηκε ποτέ, κανένα έγγραφο να μας το βεβαιώσει, όπως έγινε με τη Σάσκια του Ρέμπραντ ή την Ελέν Φουρμάν του Ρούμπενς.

Οι γυναίκες που ζωγραφίζει ζουν σε ένα δικό τους κόσμο, περίκλειστο, σε έναν κόσμο καθημερινότητας που ο χρωστήρας του τον κάνει πνευματικό. Είναι βυθισμένες σε αυτό τον κόσμο, σε σκέψεις ενώ εκτελούν μηχανικά μια εργασία, σιδερώνουν ή βάζουν γάλα από μια κανάτα, είναι συγκεντρωμένες σε ένα μικρόκοσμο, αλλά και σε ένα φόντο που τις καθορίζει. Αυτός ο εσωτερικός κόσμος έχει μια απόσταση τεράστια από τον έξω κόσμο, στους πίνακες επικρατεί μια αδιαπέραστη σιωπή, και οι γυναικείες παρουσίες, σχεδόν συμβολικά κρατούν τα μυστικά τους επτασφράγιστα.

Ο Βερμέερ αφήνει μέσα από το μυστήριο που εξακολουθεί και σήμερα να το περιβάλλει ένα ορθάνοιχτο παράθυρο: Να φανταστούμε όπως εμείς θέλουμε αυτές τις γυναίκες, με τον δικό μας τρόπο, τις δικές μας σκέψεις και να μοιραστούμε τη στιγμιαία γαλήνη, τη σιωπή και την προσήλωσή τους στη στιγμή που σε αυτές κρατά αιώνια.

Πηγή: elculture.gr

The post Μέσα στο σύμπαν των ανεξιχνίαστων, σιωπηλών γυναικών του Βερμέερ appeared first on .