Στην παρουσίασή της, η συγγραφέας ανέδειξε τους κινδύνους που ενέχει η παραπληροφόρηση για τους θεσμούς στις δημοκρατικές κοινωνίες και πως η συνεχής έκθεση σε ψευδή αφηγήματα δημιουργεί γενικευμένη δυσπιστία στη Δημοκρατία, απάθεια, αδιαφορία και τελικά πόλωση της κοινωνίας.
Υπογραμμίστηκε η σημασία της αξιοπιστίας της ανεξάρτητης και υπεύθυνης δημοσιογραφίας, ο ρόλος των ευρωπαϊκών νομοθετικών εργαλείων (Digital Services Act, European Media Freedom Act, AI Act κλπ) και, τέλος, η αναγκαιότητα τόνωσης σε όλη την Ευρώπη του «ψηφιακού εγγραμματισμού» (Media Literacy) με έμφαση στους νέους και σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.

Αλεξάνδρα Βουδούρη, Κλημεντίνη Διακομανώλη, Μαρία Ψαρά, Ελίζα Γκρίτση

Στη συζήτηση που ακολούθησε -και σε ένα πάνελ αμιγώς γυναικείο- συμμετείχαν οι δημοσιογράφοι και ανταποκρίτριες ελληνικών μέσων στις Βρυξέλλες κα Αλεξάνδρα Βουδούρη (Καθημερινή), κα Μαρία Ψαρά (STAR TV, Efsyn, ΡΙΚ) και η δημοσιογράφος σε θέματα τεχνολογίας κα Ελίζα Γκρίτση του Politico. Στην συζήτηση αναδείχθηκαν καίριας σημασίας ζητήματα, όπως η μεγάλη δύναμη των ψηφιακών πλατφορμών μέσω των αλγορίθμων που ρυθμίζουν το περιεχόμενο, ο ενισχυμένος πλέον ρόλος της Τεχνητής Νοημοσύνης και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και της σύγχρονης δημοσιογραφίας στην καταπολέμηση όσο και στη διάδοση της παραπληροφόρησης. Η συζήτησε άγγιξε, επίσης, θέματα όπως η έμφυλη διάσταση της παραπληροφόρησης και οι κοινωνικό-πολιτικές διαστάσεις της ευαλώτοτητας στην παραπληροφόρηση. Τέλος, αναφέρθηκαν οι στρατηγικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αντιμετώπιση των εκστρατειών παραπληροφόρησης, οι οποίες προέρχονται κυρίως από ξένους κακόβουλους παράγοντες, ειδικά σε περιόδους εκλογικών αναμετρήσεων.

Χαιρετισμό απηύθυναν ο Πρέσβης κ. Ιωάννης Βράιλας, Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδας και ο κ. Άγγελος Παγκράτης, Πρόεδρος της ΑΛΛΗΛΟΝ.

Το βιβλίο «Fake News: Τι κάνει η Ευρώπη;» έχει ήδη δύο εκδόσεις στα ελληνικά από τον Εκδοτικό Οίκο Πανεπιστημίου Μακεδονίας και μία έκδοση στα γαλλικά (“Fake News: Que fait l’Europe?”) από τις εκδόσεις L’Harmattan, Paris. Η ελληνική έκδοση μπορεί να παραγγελθεί online από το βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ και η γαλλική από τις εκδόσεις L’Harmattan ή από την Amazon.

The post Η Ευρώπη απέναντι στα Fake News — Παρουσίαση του βιβλίου της Κλημεντίνης Διακομανώλη στις Βρυξέλλες appeared first on .

Με την ευκαιρία της παρουσίασης του βιβλίου που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 8 Οκτωβρίου 2025, στις 19:00, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων της Μόνιμης Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σε συνεργασία με την οργάνωση Άλληλον, συνομιλούμε σήμερα, με την έμπειρη σε ευρωπαϊκά θέματα και θέματα επικοινωνίας, συγγραφέα Κλημεντίνη Διακομανώλη.

Μιλάμε μαζί της για τις απειλές, τις λύσεις και τα μαθήματα που μπορεί να μας δώσει η Ευρώπη σε αυτή την κρίσιμη μάχη.

Κυρία Διακομανώλη, στο βιβλίο σας «Fake news: τι κάνει η Ευρώπη;» αντλούμε από την ανάγνωση μας πολύτιμες πληροφορίες για την παραπληροφόρηση κυρίως στην ευρωπαϊκή της διάσταση. Βλέπετε διαφορές ανάμεσα στα κράτη-μέλη της Ε.Ε. όσον αφορά την ανθεκτικότητα των πολιτών απέναντι στα fake news;

Σαφώς και υπάρχουν πολλές διαφορές μεταξύ των Κρατών μελών, όσον αφορά την ανθεκτικότητα των ευρωπαϊκών κοινωνιών, όπως εξάλλου δείχνουν και οι σχετικές έρευνες. Είναι φυσικό οι βαλτικές χώρες και όσες χώρες γειτονεύουν με τη Ρωσία να υφίστανται μεγαλύτερες επιθέσεις μέσα από οργανωμένες και στοχευμένες καμπάνιες παραπληροφόρησης από ξένους παράγοντες. Οι χώρες αυτές έχουν αναπτύξει πλέον θεσμικά όργανα και ευέλικτες δομές που εντοπίζουν, αναλύουν και αντιμετωπίζουν -εκεί και όπου χρειάζεται – τα ψευδή ή παραπλανητικά μυθεύματα. Δεν είναι τυχαίο ότι στις σκανδιναβικές και βαλτικές χώρες διδάσκεται από το δημοτικό ο «ψηφιακός εγγραματισμός», που είναι ένας μάλλον μη δόκιμος όρος για την απόδοση στα ελληνικά του media literacy, δηλαδή η εξοικείωση με τον τρόπο που πρέπει κανείς να ενημερώνεται -ηλεκτρονικά ή συμβατικά- χρησιμοποιώντας την κριτική του σκέψη και αποφεύγοντας να πέσει θύμα παραπληροφόρησης. Άλλες χώρες, όπως π.χ. η Γαλλία έχουν δημιουργήσει δυναμικές υπηρεσίες (VIGINUM) που ασχολούνται στρατηγικά και με εξελιγμένα τεχνολογικά εργαλεία και έρευνες με το θέμα αυτό. Ομοίως και σε πολλές χώρες της κεντρικής Ευρώπης, όπως η Σλοβακία, υπάρχουν τέτοιες ομάδες και εκτός των δημοσίων φορέων.

Επιπλέον, υπάρχουν και μηχανισμοί -κρατικοί και ιδιωτικοί, όπως πχ οι «ελεγκτές γεγονότων», δηλαδή οι fact checkers, που λειτουργούν συντονισμένα και συνεχώς εξελίσσονται στη μάχη για την ασφαλή ενημέρωση των πολιτών. Γιατί αυτοί είναι οι όροι που πλέον κυριαρχούν, καθώς έχουμε απομακρυνθεί από τον όρο fake news, ο οποίος θεωρείται ελλιπής σε σχέση με την εξέλιξη του φαινομένου.

Τα fake news συχνά αγγίζουν πολύ προσωπικά θέματα, όπως την υγεία ή την ασφάλεια. Θεωρείτε ότι υπάρχουν συγκεκριμένοι τομείς όπου η παραπληροφόρηση είναι πιο επικίνδυνη;

Μου δίνετε την ευκαιρία να διευκρινίσω πως λειτουργεί η παραπληροφόρηση στις σημερινές κοινωνίες, στις οποίες κυριαρχεί η ενημέρωση μέσω τεχνολογίας και μέσων κοινωνικής δικτύωσης: η κύρια μορφή παραπληροφόρησης είναι η περίφημη FIMI (Foreign Information Manipulation and Interference, κατά περίεργη σύμπτωση όρος που φέρνει στο μυαλό την θέα Φήμη της αρχαιότητας, τυχαίο;). Η FIMI στοχεύει στο να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη μιας χώρας, να θολώσει το οικοσύστημα της ενημέρωσης δημιουργώντας αμφιβολία για το τι είναι αληθές και τι ψευδές. Συνήθως, λοιπόν, οι λεγόμενοι «κακόβουλοι παράγοντες» εκμεταλλεύονται θέματα που άπτονται εθνικών ευαισθησιών (πχ υγεία, μετανάστευση, τιμές ενέργειας, κλιματολογική αλλαγή, ή και θέματα εθνικής ταυτότητας και ασφάλειας) για να διαχύσουν σχετικά κατασκευασμένα «αφηγήματα» (απόλυτα ή εν μέρει ψευδή) που δημιουργούν φόβο, θυμό η αμφιβολία. Έτσι διαβρώνεται σταδιακά η εμπιστοσύνη των πολιτών προς π.χ. την επιστήμη αλλά και γενικά σε σχέση με όλους τους θεσμούς της πολιτείας και της κοινωνίας, με πρώτο θύμα της διάχυτης δυσπιστίας την ίδια τη Δημοκρατία. Και αυτός είναι ο μεγάλος κίνδυνος: η γενικευμένη δυσπιστία, απαξίωση και εν τέλει απάθεια, που εύκολα μπορούμε να φανταστούμε ότι θίγει και καταστρέφει τον ίδιο τον κοινωνικό ιστό με συνέπειες μόνο αρνητικές. Έτσι λειτουργεί η παραπληροφόρηση πλέον.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία και η γεωπολιτική κρίση στη Μέση Ανατολή έφεραν στο προσκήνιο καινούργιες μορφές προπαγάνδας. Πόσο αποτελεσματική είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση στην αντιμετώπιση της ξένης επιρροής;

Υπάρχουν πολλοί και εξελιγμένοι μηχανισμοί αυτή τη στιγμή και δυναμική συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών στον τομέα της ξένης επιρροής, δεδομένου ότι η παραπληροφόρηση δεν έχει σύνορα. Για παράδειγμα, ένα παραπλανητικό αφήγημα μπορεί να πρωτοεμφανιστεί στη Λετονία, αλλά σε λίγες ώρες να γίνει «είδηση» στην Ελλάδα.

Υπάρχει, λοιπόν, σε ευρωπαϊκό επίπεδο πλατφόρμα εσωτερικής επικοινωνίας μεταξύ των κρατών μελών, όπου γίνεται ανταλλαγή πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο (RAS -Rapid Alert System) σε περίπτωση ανίχνευσης παραπλανητικών ειδήσεων. Το ίδιο συμβαίνει και στις περίπτωση εκλογικών αναμετρήσεων, δεδομένου ότι -δυστυχώς- σε όλες σχεδόν τις πρόσφατες εκλογικές διαδικασίες παρατηρούμε όλο και εντονότερα φαινόμενα στοχευμένων εκστρατειών παραπληροφόρησης και πέραν των ευρωπαϊκών συνόρων, όπως π.χ. στη Ρουμανία με αποδεδειγμένη εκστρατεία επηρεασμού των εκλογέων από το TikTok, στην Πολωνία, στη Μολδαβία και τώρα στην Τσεχία. Σχετικά στοιχεία μπορεί να βρει κανείς και να ενημερώνεται σχετικά στην ευρωπαϊκή βάση δεδομένων και ψευδών μυθευμάτων που έχει δημιουργήσει η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, εδώ και αρκετά χρόνια.

Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να συμβάλει τόσο στην καταπολέμηση όσο και στη διάδοση της παραπληροφόρησης. Πώς βλέπετε αυτή τη διπλή όψη της ΤΝ γνωρίζοντας ότι αυτή τη στιγμή δεν έχει ακόμα ορισθεί, σε ξεκάθαρους κανόνες χρήσης, το πλαίσιο της;

Και η τεχνητή νοημοσύνη είναι ένα νόμισμα με δύο (τουλάχιστον) όψεις. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι αφενός προσφέρει πιο εξελιγμένα εργαλεία εντοπισμού της παραπληροφόρησης, αφετέρου, όμως, διευκολύνει στον ύψιστο βαθμό την παραγωγή φαλκιδευμένου περιεχομένου και μάλιστα δωρεάν, γρήγορα και εύκολα. Πρόσφατα κυκλοφόρησε βίντεο με τον Πρόεδρο Τραμπ να χορεύει ποντιακούς χορούς. Εξωφρενικό μεν, αλλά φοβάμαι ότι κάποιοι θα το πιστέψουν.

Στην Ελλάδα, τα στοιχεία δείχνουν ιδιαίτερη ευαλωτότητα του πληθυσμού απέναντι στις θεωρίες συνωμοσίας και στα fake news. Πού πιστεύετε ότι οφείλεται αυτό και τι θα μπορούσε να γίνει για να περιοριστεί γνωρίζοντας το σημερινό ελληνικό μιντιακό σύστημα;

Όντως, πρόσφατα πανευρωπαϊκά στατιστικά στοιχεία έχουν δείξει, δυστυχώς, ότι στην Ελλάδα παρατηρείται μεγαλύτερη ευαλωτότητα του πληθυσμού σε θεωρίες συνωμοσίας και ψευδείς ειδήσεις. Οι ρίζες αυτού του φαινομένου μπορούν να αναζητηθούν, κατά την γνώμη μου, στην διαχρονική δυσπιστία, τόσο στο τοπίο όσο και στους ανθρώπινους παράγοντες του τομέα της ενημέρωσης τις τελευταίες δεκαετίες αλλά και στη γενικότερη δυσπιστία απέναντι στο πολιτικό σύστημα. Αυτός είναι πάγια ένας παράγοντας που στρέφει τους ανθρώπους προς την κατεύθυνση των θεωριών συνομωσίας: κατά τους νευροεπιστήμονες είναι πιο εύκολο για τον ανθρώπινο εγκέφαλο να αναζητήσει ευθύνες σε σκοτεινές και αδιαφανείς ατραπούς, όταν αισθάνεται φόβο, θυμό ή αμφιβολία, παρά να ενεργοποιήσει τη λογική και την κριτική σκέψη.

Συνεπώς, χρειάζεται μια «ολιστική» προσέγγιση για να διεγείρουμε τα υγιή αντανακλαστικά: μια συνεκτική στρατηγική ενημέρωσης όλων των στρωμάτων της κοινωνίας, από τα σχολεία μέχρι τις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού όπως πχ τους πιο ηλικιωμένους ανθρώπους που τείνουν να πιστεύουν οτιδήποτε είναι γραπτό. Μόνο έτσι θα καταφέρουμε να αντισταθούμε στην ισοπεδωτική επίθεση της παραπληροφόρησης που θίγει πάνω από όλα τη Δημοκρατία.

Υπάρχει σήμερα ένα σαφές κανονιστικό πλαίσιο και συγκεκριμένες οδηγίες από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προς τα κράτη-μέλη για την αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης; Και πώς εφαρμόζεται στην πράξη;

Υπάρχει πρόσφατη και στοχευμένη ευρωπαϊκή νομοθεσία, όπως η Πράξη Ψηφιακών Υπηρεσιών (Digital Services Act) καθώς και ο Κώδικας δεοντολογίας (Code of Conduct), τον οποίο έχουν συνυπογράψει οι περισσότερες και μεγαλύτερες ψηφιακές πλατφόρμες από το 2018. Πρόκειται για ένα μοναδικό νομοθέτημα που τις υποχρεώνει να ασκούν οι ίδιες σε ένα μέτρο έλεγχο στις αναρτήσεις που φιλοξενούν καταργώντας για παράδειγμα ψεύτικους λογαριασμούς, η κατεβάζοντας αναρτήσεις με βίαιο, ρατσιστικό ή παιδοφιλικό περιεχόμενο.
Είναι σημαντικά βήματα αυτά, αν και όχι τα μόνα, χωρίς να μπορούμε να υποστηρίξομε ότι έχουμε φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο. Ελπίζω αυτή η λειτουργία να συνεχίσει τουλάχιστον σε αυτό το επίπεδο αυτό-ελέγχου παρά το αντίθετο κλίμα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Ας μην ξεχνάμε, όμως, ότι οι πλατφόρμες, ως επιχειρηματικά μοντέλα που είναι με σκοπό το εμπορικό κέρδος, έχουν όφελος εάν πείσουν τους χρήστες τους ότι υποβάλλονται σε κριτήρια ποιότητας, έστω και μερικής εφαρμογής, όπως συμβαίνει τώρα.
Συμπληρωματικά, επίσης σε αυτό το χώρο, δρουν και οι ελεγκτές γεγονότων που ασκούν την απαραίτητη έρευνα στους εκάστοτε ισχυρισμούς και μυθεύματα, τους οποίους φιλοξενούν οι ψηφιακές πλατφόρμες αλλά και άλλες πανευρωπαϊκές πλατφόρμες συνεργασίας, όπως το EDMO (European Digital Media Observatory) που πολύ δυναμικά δημιουργεί συνέργειες μεταξύ των fact checkers σε πραγματικό χρόνο.

Η συνεχής έκθεση σε fake news και παραπληροφόρηση μπορεί να οδηγήσει τους πολίτες στην αδιαφορία απέναντι στην ενημέρωση; Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορούμε να καλλιεργήσουμε αντιστάσεις και να αντιδράσουμε σε αυτό το φαινόμενο;

Κανόνας νούμερο ένα: επιλέγω πως και από ποιόν θα ενημερώνομαι. Είναι ευθύνη μας ως πολίτες αλλά και ως άνθρωποι. ‘Όπως φροντίζουμε να ταΐζουμε τον οργανισμό μας με υγιή τροφή με τον ίδιο επιλεκτικό τρόπο πρέπει να τροφοδοτούμε και την ενημέρωση μας. Όταν κανείς επαφίεται να ενημερώνεται από σύντομα βίντεο μιας εμπορικής πλατφόρμας που κατακλύζεται από διαφημίσεις το πιο πιθανό είναι ότι ανοίγει την πόρτα σε ειδήσεις-σκουπίδια (trash news). Και εκεί μπορεί να παίξει ρόλο διαπαιδαγώγησης και ο γονιός (εφόσον έχει σωστά ενημερωθεί και ο ίδιος) και το σχολείο. Σε τελική ανάλυση, όλοι εμείς οι πολίτες που καταναλώνουμε πληροφόρηση, έχουμε την ελευθερία να αποχωρήσουμε από ένα μέσο κοινωνικής δικτύωσης, εάν διαπιστώσουμε ότι αυτό δε σέβεται βασικούς κανόνες ποιότητας της πληροφορίας και ελέγχου του τοξικού περιεχομένου.

Ως συγγραφέας, αλλά και ως άνθρωπος με βαθιά εμπειρία στην ευρωπαϊκή επικοινωνία, ποιο μήνυμα θα θέλατε να στείλετε στους νέους δημοσιογράφους που ξεκινούν σήμερα την καριέρα τους;

Θα ήθελα να είμαι αισιόδοξη αλλά ο μόνος τρόπος που βλέπω να είναι ικανός να αντισταθεί στις σαρωτικές αλλαγές που φέρνει στο τοπίο της παγκόσμιας πληροφόρησης και η τεχνητή Νοημοσύνη – πέραν των άλλων- είναι μια ολιστική προσέγγιση, και αυτό ισχύει και για τους πολίτες αλλά και για τους επαγγελματίες της ενημέρωσης: χρειάζονται νομοθετικά εργαλεία, όπως ο Κώδικας Ψηφιακών Υπηρεσιών που ισχύει πλέον σε όλη την Ε.Ε., χρειάζεται η συνεργασία με τις πλατφόρμες, χρειάζονται οι ελεγκτές γεγονότων και η ανεξάρτητη δημοσιογραφία, χρειάζεται ο ψηφιακός εγγραματισμός, δηλαδή η σχετική ενημέρωση όλων μας για τους κινδύνους που κρύβει η ανεξέλεγκτη κατανάλωση πληροφορίας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Όσο για τους νέους δημοσιογράφους ισχύει η διαχρονική αρχή: διασταυρώνω τις πηγές μου και ενεργοποιώ την κριτική μου σκέψη.

Η παρουσίαση του βιβλίου της Κλημεντίνης Διακομανώλη, με τίτλο Fake news: τι κάνει η Ευρώπη; (Ελευθερία, Δημοκρατία, Εκλογές), θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 8 Οκτωβρίου 2025, στις 19:00, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων της Μόνιμης Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Ε.Ε. (19-21 rue Jacques De Lalaing, 1040 Βρυξέλλες), σε συνεργασία με την οργάνωση Άλληλον. Αναλυτικά, εδώ. 

Klimentini Diakomanoli: C’est notre responsabilité, en tant que citoyens, de choisir comment et par qui nous nous informons.

La désinformation n’est pas simplement un mot à la mode de notre époque ; c’est un phénomène qui menace directement la démocratie et la manière dont nous percevons la réalité.
Dans son ouvrage « Fake news : que fait l’Europe ? », publié en grec et en français, Klimentini Diakomanoili explore en profondeur ce phénomène, en mettant en lumière à la fois ses racines historiques et les défis contemporains qu’impose l’environnement numérique.

À l’occasion de la présentation du livre, qui aura lieu le mercredi 8 octobre 2025 à 19h00, dans la salle des événements de la Représentation permanente de la Grèce auprès de l’Union européenne, en collaboration avec l’organisation Allilón, nous nous entretenons aujourd’hui avec l’auteure — spécialiste reconnue des affaires européennes et de la communication institutionnelle.

Avec elle, nous évoquons les menaces, les solutions et les leçons que l’Europe peut offrir dans cette lutte cruciale contre la désinformation.

Madame Diakomanoli, dans votre livre « Fake news : que fait l’Europe ? », vous analysez en profondeur la désinformation, notamment sous son angle européen.
Voyez-vous des différences entre les États membres de l’Union européenne quant à la résilience des citoyens face aux fake news ?

Il existe en effet de nombreuses différences entre les États membres en ce qui concerne la résilience des sociétés européennes — comme le montrent d’ailleurs plusieurs études. Il est naturel que les pays baltes et ceux qui partagent une frontière avec la Russie soient davantage exposés à des attaques provenant de campagnes de désinformation organisées et ciblées par des acteurs étrangers. Ces pays ont désormais mis en place des structures institutionnelles et des mécanismes flexibles capables d’identifier, d’analyser et, lorsque cela s’avère nécessaire, de contrer les récits trompeurs ou mensongers.

Il n’est pas anodin que dans les pays scandinaves et baltes, l’éducation aux médias (media literacy) soit enseignée dès l’école primaire. Ce terme, difficile à traduire en grec, désigne la capacité à comprendre comment s’informer — qu’il s’agisse de sources numériques ou traditionnelles — en mobilisant son esprit critique pour éviter de tomber dans le piège de la désinformation.

D’autres pays, comme la France, ont créé des structures spécialisées et performantes, telles que VIGINUM, qui s’attaquent stratégiquement à ce problème à l’aide d’outils technologiques avancés et d’analyses approfondies.
De même, dans plusieurs pays d’Europe centrale, comme la Slovaquie, on retrouve des équipes similaires, souvent actives en dehors du cadre strictement public.

Par ailleurs, il existe aussi des mécanismes — publics et privés — tels que les fact-checkers (vérificateurs de faits), qui travaillent de manière coordonnée et ne cessent d’évoluer dans leur combat pour une information fiable. C’est d’ailleurs la raison pour laquelle les termes « fake news » tendent à être remplacés aujourd’hui par des expressions plus précises, qui reflètent mieux la complexité du phénomène.

Les fake news touchent souvent à des sujets très personnels, comme la santé ou la sécurité. Selon vous, existe-t-il des domaines où la désinformation est particulièrement dangereuse ?

Vous me donnez l’occasion de préciser comment fonctionne aujourd’hui la désinformation dans nos sociétés dominées par la technologie et les réseaux sociaux. La principale forme qu’elle prend désormais est celle qu’on appelle FIMI (Foreign Information Manipulation and Interference — Manipulation et interférence étrangères de l’information).
Par une curieuse coïncidence, cet acronyme rappelle le mot grec phimè, la renommée, ce qui n’est peut-être pas anodin.

La FIMI vise à désorienter l’opinion publique d’un pays et à brouiller l’écosystème de l’information en semant le doute sur ce qui est vrai et ce qui est faux. Les « acteurs malveillants » exploitent généralement des sujets sensibles : la santé, la migration, le coût de l’énergie, le changement climatique, ou encore les questions d’identité nationale et de sécurité.

Ils diffusent des récits fabriqués — totalement ou partiellement faux — qui attisent la peur, la colère ou l’incertitude. Peu à peu, cela érosionne la confiance des citoyens dans la science, dans les institutions publiques et, finalement, dans la démocratie elle-même. C’est là le danger majeur : la méfiance généralisée, la dévalorisation du débat public et, à terme, l’apathie collective.

Et c’est précisément ainsi que la désinformation agit aujourd’hui — insidieusement, en sapant les fondements mêmes du lien social.

La guerre en Ukraine et la crise géopolitique au Moyen-Orient ont mis en lumière de nouvelles formes de propagande.
L’Union européenne est-elle réellement efficace pour contrer l’influence étrangère ?

Il existe aujourd’hui de nombreux mécanismes sophistiqués et une coopération renforcée entre les États membres dans la lutte contre l’influence étrangère, car la désinformation n’a évidemment pas de frontières.
Un récit trompeur peut apparaître en Lettonie et devenir, en quelques heures, une « information » relayée en Grèce.

C’est pourquoi l’Union européenne a mis en place une plateforme de communication interne entre les États membres, permettant l’échange d’informations en temps réel — le RAS (Rapid Alert System) — lorsqu’une désinformation est détectée.
Un système similaire est activé lors des périodes électorales, puisque nous observons désormais presque systématiquement des campagnes de manipulation ciblées pendant les scrutins, parfois même au-delà des frontières européennes.

On a ainsi constaté des tentatives d’influence électorale via TikTok en Roumanie, ou encore des cas documentés en Pologne, en Moldavie et, plus récemment, en République tchèque.
Toutes ces données sont consultables dans la base européenne de désinformation, mise en place depuis plusieurs années par le Service européen pour l’action extérieure (SEAE), qui recense et analyse les récits mensongers d’origine étrangère.

L’intelligence artificielle peut à la fois contribuer à combattre la désinformation et à la propager.
Comment percevez-vous cette double facette de l’IA, sachant que son cadre d’utilisation n’est pas encore clairement défini ?

L’intelligence artificielle est, sans aucun doute, une arme à double tranchant. D’un côté, elle fournit des outils de plus en plus performants pour détecter la désinformation et repérer rapidement les contenus manipulés.
De l’autre, elle facilite de manière spectaculaire la production de contenus falsifiés — gratuitement, rapidement et sans compétences particulières. On a vu récemment circuler une vidéo où l’on voyait l’ancien président Donald Trump danser des danses pontiques…C’est absurde, bien sûr, mais il est à craindre que certaines personnes y croient.

C’est toute la difficulté de cette technologie : elle ouvre des possibilités formidables d’analyse et de vérification, tout en abaissant les barrières techniques pour ceux qui veulent fabriquer des fausses images, des fausses vidéos ou des fausses voix. Le défi, désormais, est de trouver un équilibre entre innovation et régulation, afin que l’IA serve la vérité — et non la tromperie.

Les données récentes montrent qu’en Grèce, la population semble particulièrement vulnérable face aux théories du complot et aux fake news. À quoi attribuez-vous cette fragilité, et que pourrait-on faire pour y remédier dans le contexte médiatique actuel du pays ?

En effet, selon les statistiques européennes les plus récentes, la Grèce se distingue malheureusement par une plus grande vulnérabilité de sa population aux théories du complot et aux fausses informations.
À mon sens, les causes sont profondes et historiques : une méfiance enracinée à l’égard des médias et de leurs acteurs, mais aussi une désillusion persistante envers le système politique.

Ce climat de défiance pousse naturellement les citoyens à chercher des explications dans des récits obscurs ou complotistes.
Les neurosciences nous apprennent d’ailleurs qu’un cerveau humain en proie à la peur, à la colère ou au doute, aura tendance à se tourner vers ces récits plutôt que de mobiliser sa pensée critique.

Pour y faire face, il faut une approche globale et cohérente : une stratégie d’éducation et d’information qui touche tous les niveaux de la société, des écoles jusqu’aux groupes les plus vulnérables, notamment les personnes âgées, souvent enclines à croire tout ce qui est écrit.

C’est seulement ainsi que nous pourrons renforcer nos réflexes démocratiques et résister à cette vague dévastatrice de désinformation qui menace avant tout la démocratie elle-même.

Existe-t-il aujourd’hui un cadre réglementaire clair et des directives précises de la Commission européenne à destination des États membres pour lutter contre la désinformation ? Et comment cela s’applique-t-il concrètement ?

Oui, il existe désormais un cadre législatif européen solide et ciblé, notamment avec le Digital Services Act (DSA), ainsi que le Code de conduite sur la désinformation, signé dès 2018 par les principales plateformes numériques.

Ce dispositif est unique au monde : il oblige les plateformes à exercer un certain contrôle sur les contenus qu’elles hébergent, en supprimant par exemple les faux comptes ou en retirant les publications violentes, racistes ou pédopornographiques.

Ce sont des avancées importantes, même si le chemin reste long avant d’atteindre le niveau de protection souhaité. J’espère que cette logique d’auto-régulation responsable se maintiendra, malgré les tendances opposées que l’on observe de l’autre côté de l’Atlantique.

Il ne faut pas oublier que ces plateformes sont avant tout des modèles économiques à but lucratif : elles ont donc intérêt à convaincre leurs utilisateurs qu’elles respectent certains critères de qualité et de transparence, même partiellement.

En parallèle, des réseaux européens de vérificateurs de faits (fact-checkers) jouent un rôle essentiel en enquêtant sur les récits douteux qui circulent en ligne.
Des structures comme l’Observatoire européen des médias numériques (EDMO) favorisent la coopération entre ces acteurs dans toute l’Europe, en temps réel, pour renforcer la résilience informationnelle de nos sociétés.

L’exposition continue aux fake news et à la désinformation peut-elle conduire les citoyens à l’indifférence face à l’information ? Et comment pouvons-nous, concrètement, développer des réflexes de résistance ?

Le premier réflexe, c’est de choisir consciemment nos sources d’information. C’est une responsabilité citoyenne autant qu’humaine. De la même manière que nous faisons attention à ce que nous mangeons, nous devons apprendre à nourrir notre esprit avec une information saine et vérifiée. Si nous nous contentons de vidéos brèves issues de plateformes commerciales saturées de publicité, nous ouvrons la porte à des « déchets informationnels » (trash news). C’est là que le rôle de l’éducation et des parents devient crucial : ils doivent être formés à leur tour pour pouvoir guider les plus jeunes vers une consommation médiatique critique.

Enfin, n’oublions pas que nous gardons toujours la liberté de quitter un réseau social qui ne respecte pas les principes élémentaires de qualité, de transparence et de vérification.
Résister à la désinformation, c’est avant tout un acte de lucidité et de choix individuel — la base même d’une démocratie vivante.

Quel message souhaiteriez-vous adresser aux jeunes journalistes européens qui débutent aujourd’hui dans un environnement saturé d’informations, de rumeurs et de pressions numériques ?

Je leur dirais avant tout : n’ayez pas peur. Le journalisme, dans son essence, reste un acte de courage et de vérité. Même à l’ère des algorithmes et des plateformes, le rôle du journaliste demeure irremplaçable : vérifier, contextualiser, donner du sens. Les jeunes journalistes doivent refuser la tentation du « tout, tout de suite ». L’information rapide n’est pas nécessairement l’information vraie. Il faut prendre le temps de comprendre avant de raconter, croiser les sources, questionner les évidences. Je crois profondément que le journalisme ne disparaîtra pas — il évoluera. Et cette évolution dépendra de ceux qui croient encore que la vérité, la rigueur et l’honnêteté intellectuelle valent plus que les clics ou les vues.

C’est à eux que revient la tâche de reconstruire la confiance entre les médias et les citoyens. Une mission exigeante, mais essentielle pour la survie même de nos démocraties.

—————————————————————————-

La présentation du livre de Klimentini Diakomanoili, intitulé Fake news : que fait l’Europe ? (Liberté, Démocratie, Élections), aura lieu le mercredi 8 octobre 2025, à 19h00, dans la salle des événements de la Représentation permanente de la Grèce auprès de l’Union européenne (19-21 rue Jacques De Lalaing, 1040 Bruxelles), en collaboration avec l’organisation Allilón.

 

The post Κλημεντίνη Διακομανώλη: Είναι ευθύνη μας ως πολίτες να επιλέγουμε πως και από ποιόν θα ενημερωνόμαστε appeared first on .

Αν και στις μέρες μας η (παρα)πληροφόρηση έχει φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη, το πρόβλημα υφίσταται από αρχαιοτάτων χρόνων. Η ιστορία βρίθει αμέτρητων παραδειγμάτων όπου το πλαστό υποδύεται το γνήσιο. Ο Δούρειος Ίππος, ένας αρχετυπικός μύθος εξαπάτησης, συνδέει συμβολικά την αρχαία ιστορία με τα πολύ σημερινά προβλήματα ενός κόσμου κυριαρχούμενου από το διαδίκτυο.

Από τα διδάγματα του παρελθόντος, μπορούμε ίσως να συναρμολογήσουμε έναν χάρτη πορείας, ένα εργαλείο που θα μας αφήνει να περιπλανιόμαστε στη σφαίρα του απίθανου και του επινοημένου όποτε θέλουμε αλλά θα μας παρέχει μία έξοδο κινδύνου όταν είμαστε έτοιμοι να επιστρέψουμε στην πραγματικότητα.

Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας
πάρκο Leopold
Rue Belliard 135, 1000 Bruxelles

* Σύμφωνα με τους βελγικούς κανονισμούς για τα μουσεία και τις πολιτιστικές δραστηριότητες, το Μουσείο θα παραμείνει κλειστό έως τις 19 Νοεμβρίου 2020.

* Η έκθεση «Fake For Real» θα παραταθεί μέχρι τον Οκτώβριο του 2021

Περισσότερες πληροφορίες, εδώ

The post «Fake or real»: Μια ιστορία πλαστογραφίας και παραποίησης appeared first on .

Ήδη από τον Δεκέμβρη του 2016 (και αργότερα σε συνεννόηση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή) το Facebook, έθεσε σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα συνεργασίας με τους λεγόμενους fact checkers, μέλη του International Fact-Checking Association, υποτιθέμενους ειδικούς στην αναγνώριση και κατάρριψη fake news σε κάθε χώρα δραστηριοποίησής του.

Στην Ελλάδα, ο ρόλος αυτός ανατέθηκε στα Ελληνικά Hoaxes, που έχουν από καιρό δείξει ότι δεν σκοπεύουν να τηρήσουν την πρώτη και βασικότερη -κατά τον IFCN- αρχή επαγγελματικής ακεραιότητας των fact-checkers, αυτήν της αμεροληψίας. Ως εκ τούτου, οι εκλεκτοί fact-checkers της πλατφόρμας, ομοιάζουν περισσότερο με εντεταλμένους σερίφηδες παρά με εγγυητές ποιοτικής ενημέρωσης.

Βάσει των παραπάνω, ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία – GUE/NGL Κώστας Αρβανίτης κατέθεσε την Παρασκευή γραπτή ερώτηση προς την Κομισιόν, στην οποία, αναδεικνύουν όψεις της δομής, στελέχωσης και λειτουργίας των συγκεκριμένων fact-checkers, που λειτουργούν βλαπτικά ως προς την ποιότητα του έργου τους και οδήγησαν, μόλις πριν από λίγες ημέρες στην αναπαραγωγή κραυγαλέων fake news.

Μάλιστα, οι ευρωβουλευτής ρωτά την Κομισιόν για τα μέτρα που σκοπεύει να λάβει, προκειμένου να διασφαλίσει ότι η γιγάντια διαδικτυακή πλατφόρμα θα προβεί σε ουσιαστικά βήματα για την καταπολέμηση των fake news, στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρη την ΕΕ.

Ολόκληρη η ερώτηση

Παρά τις σχετικές διαβεβαιώσεις, το Facebook αποφεύγει συστηματικά να πάρει ουσιαστικά μέτρα για τον εντοπισμό, την επισήμανση και τον αποκλεισμό των Fake News. Στην Ελλάδα ακολουθείται το χειρότερο σενάριο, καθώς η παρακολούθηση των Fake News έχει ανατεθεί σε site (ellinikahoaxes.gr), το οποίο δεν διαθέτει ούτε δημοσιογραφική πείρα, ούτε επαρκές προσωπικό.

Αντί να τηρεί στάση αυστηρής ουδετερότητας, το site μεροληπτεί συχνά υπέρ της κυβέρνησης φτάνοντας στο σημείο να χαρακτηρίσει ως Fake News την άποψη αντικυβερνητικού αρθρογράφου. Η πρακτική αυτή αποθεώθηκε την Τετάρτη13/6, όταν, προφανώς στην προσπάθεια στιγματισμού αντιπάλων της κυβέρνησης και συμμετοχής στο πολιτικό παιχνίδι, τα ellinikahoaxes κυκλοφόρησαν alert για Fake News, το οποίο ήταν το ίδιο Fake News! Μετά από μαζικές αντιδράσεις πολιτών, το ellinikahoaxes παραδέχθηκε αργότερα ότι έκανε λάθος χωρίς να δώσει παραπάνω εξηγήσεις.

Ερωτάται η Επιτροπή:

Τι μέτρα σκοπεύει να πάρει ώστε το Facebook να πάρει ουσιαστικά μέτρα για την καταπολέμηση των Fake News στην ΕΕ και την Ελλάδα;

Από Δ.Τ. 

The post Αρβανίτης: Φυλάξτε μας από τους «Φύλακες» των Fake News appeared first on .

Δεν είναι η πρώτη φορά που σημειώνονται βανδαλισμοί σε κεραίες τηλεπικοινωνιών σε ολόκληρη την Ευρώπη, με την αρχή τους να έχει να κάνει με θεωρίες συνωμοσίας. Όπως μετέδωσαν πρόσφατα και οι Financial Times, τέτοιοι εμπρησμοί είναι απλώς η κλιμάκωση μίας σειράς παρόμοιων επιθέσεων που έχουν πλήξει τη γειτονική Ολλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη, τις τελευταίες εβδομάδες. Έχοντας κερδίσει δυναμική για πρώτη φορά στο διαδίκτυο στις αρχές Ιανουαρίου, η θεωρία συνωμοσίας 5G, που ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι η επιδημία του Covid-19 είτε προκλήθηκε από συχνότητες που χρησιμοποιούνται για τη νέα ασύρματη τεχνολογία είτε ότι αυτά τα σήματα βλάπτουν το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα, έχει διαδοθεί σε όλον τον κόσμο.

Προς το παρόν, όσον αφορά το συμβάν στο Βέλγιο, τίποτα δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμα. Εάν όμως γίνει και εντέλει ισχύει η υποψία περί σκόπιμης επίθεσης, θα είναι τότε το πρώτο τέτοιο συμβάν στο Βέλγιο.

Πηγή: vrt.be

The post Λιμβούργο: Φωτιά σε κεραία τηλεπικοινωνιών – πιθανή σύνδεση με fake news για τον κορονοϊό appeared first on .

Για να βοηθήσει ανθρώπους που ψάχνουν για ακριβή πληροφορία σχετικά με την υγεία, το chatbot είναι διαθέσιμο στα Αγγλικά, τα Αραβικά και τα Ρωσικά και σύντομα θα είναι διαθέσιμο σε περισσότερες από 20 ακόμη γλώσσες. Περιέχει τις πιο συνήθεις ερωτήσεις και τις τελευταίες ειδήσεις σχετικά με την πανδημία.

Η ενότητα «Τελευταία Νέα» ανανεώνεται κατευθείαν από το site του ΠΟΥ ώστε να σας προσφέρει ενημέρωση κατευθείαν στο κινητό σας. Άλλες σημαντικές ενότητες περιλαμβάνουν «Προστασία», «Χρήση Μάσκας», «Συμβουλές για Ταξίδια» αλλά και ένα διαδραστικό κουίζ με «Μύθους» για να δοκιμάσετε τις γνώσεις σας σχετικά με τον ιό. Το κουμπί «Δωρεές» παρακινεί τους χρήστες να υποστηρίξουν τον ΠΟΥ να πολεμήσει την πανδημία μέσω δωρεών στο Κεφάλαιο Αλληλεγγύης κατά του COVID-19.

«Ο ΠΟΥ σκοπεύει να επικοινωνήσει με όσο περισσότερους ανθρώπους είναι δυνατόν δίνοντάς τους έγκυρη πληροφορία μέσω καινοτόμου ψηφιακής τεχνολογίας. Η πληροφορία είναι δύναμη και μπορεί να βοηθήσει τη σωτηρία ζωών σε αυτήν την πανδημία» λέει ο Andy Pattison, Digital Solutions Manager του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

«Βοηθάμε τους τον κόσμο να μένει σε επαφή, ενώ την ίδια ώρα βοηθάμε τοπικές και διεθνείς αρχές και φορείς υγείας σε όλο τον κόσμο να προσφέρουν σημαντικές ενημερώσεις και να καταπολεμήσουν την κακή πληροφόρηση. Η Rakuten Viber και ο ΠΟΥ δουλεύουν από κοινού για να βοηθήσουν το κάθε άτομο ξεχωριστά και κοινότητες ανθρώπων να μένουν ενημερωμένοι και υγιείς αυτή την κρίσιμη περίοδο. Χρησιμοποιήστε το chatbot, υποστηρίξτε και προστατέψτε τους συγγενείς σας κοινοποιώντας το σε αυτούς. Η ψηφιακή τεχνολογία είναι ασφαλής», σχολίασε ο Djamel Agaoua, Διευθύνων Σύμβουλος της Rakuten Viber.

Το chatbot είναι δωρεάν για το 1,1 δισεκατομμύριο χρηστών του Viber σε όλο τον κόσμο. Η εφαρμογή κυκλοφορεί επίσης και ειδικά σχεδιασμένα αυτοκόλλητα για να στηρίξει τις προσπάθειες όλων των εργαζόμενων στον τομέα της υγείας αλλά και για να μεταδώσει θετικά vibes στον κόσμο που βρίσκεται σε απομόνωση. Όσοι κατεβάσουν τα αυτοκόλλητα από την αγορά αυτοκόλλητων του Viber θα αποκτήσουν ομαλή και άμεση πρόσβαση στο chatbot.

Πηγή: euractiv.gr

The post ΠΟΥ και Viber ενώνουν δυνάμεις και φτιάχνουν το chatbot appeared first on .

«Πρέπει να δούμε μεγαλύτερη πρόοδο στις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει οι ηλεκτρονικές πλατφόρμες για την καταπολέμηση της παραπληροφόρησης», ανέφερε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην ανακοίνωση της.

«Οι πλατφόρμες δεν έχουν παράσχει αρκετά στοιχεία που να δείχνουν ότι νέες πολιτικές και εργαλεία αναπτύσσονται έγκαιρα και με επαρκείς πόρους σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ», αναφέρει η δήλωση των Επιτρόπων της ΕΕ που είναι αρμόδιοι για τη Δικαιοσύνη (Βιέρα Γιούροβα), Ψηφιακή Οικονομία και Κοινωνία (Μαρίγια Γκάμπριελ) και Ψηφιακή Ενιαία Αγοράς (Άντρους Άνσιπ).

Οι λέξεις που ειπώθηκαν αντικατοπτρίζουν εκείνες που ήδη εξέφρασε το εκτελεστικό μέλος της ΕΕ τον Ιανουάριο, όταν το Facebook και άλλα κοινωνικά μέσα εξέδωσαν την πρώτη τους έκθεση σύμφωνα με τον εθελοντικό κώδικα πρακτικής κατά της παραπληροφόρησης που συμφωνήθηκε με τους ρυθμιστικούς φορείς της ΕΕ.

Οι εκθέσεις υποτίθεται ότι περιγράφουν λεπτομερώς τη συμμόρφωση των πλατφορμών με τον κώδικα πρακτικής της Κομισιόν, ένα εθελοντικό πλαίσιο που στοχεύει στην εξάλειψη της διάδοσης ψευδών ειδήσεων στο διαδίκτυο.

Η ΕΕ δημοσίευσε την πρώτη έκθεση συμμόρφωσης στον κώδικα την Τρίτη 29 Ιανουαρίου. Οι υπογράφοντες το σύνολο μέτρων περιλαμβάνουν το Facebook, τη Google και το Twitter. Εκείνη την εποχή, ο αρμόδιος Επίτροπος για θέματα Ασφαλείας Κίνγκ περιέγραψε τις πρώτες αναφορές ως «αποσπασματικές, αδιαφανείς και αυτοεπιλεγόμενες».

Facebook

Η δήλωση που έκανε την Πέμπτη η Κομισιόν κυμάνθηκε σε αντίστοιχο τόνο, με το Facebook να κατηγορείται ότι δεν ανέφερε «σχετικά με τα αποτελέσματα των δραστηριοτήτων που αναλήφθηκαν τον Ιανουάριο όσον αφορά τον έλεγχο των τοποθετήσεων διαφήμισης», καθώς και την αποτυχία του να αποκαλύψει «τον αριθμό των ψεύτικων λογαριασμών που καταργήθηκαν λόγω κακόβουλων δραστηριοτήτων που στοχεύουν συγκεκριμένα στην Ευρωπαϊκή Ένωση».

Σε απάντηση, η στάση του Facebook ήταν αμυντική.

«Είμαστε στη διαδικασία ανάπτυξης δεικτών επιδόσεων γύρω από την πολιτική διαφήμιση αλλά αυτές θα είναι διαθέσιμες μόνο όταν το αρχείο των διαφημίσεων ξεκινήσει εκτός ΗΠΑ», δήλωσε ένας εκπρόσωπος του Facebook στο EURACTIV μέσω email.

«Όσον αφορά τον αριθμό των ψεύτικων λογαριασμών που καταργούμε από το Facebook, παρέχουμε ενημερώσεις σχετικά με αυτό στην εξαμηνιαία Έκθεση Διαφάνειας. Παραμένουμε δεσμευμένοι να υποβάλουμε εκθέσεις στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να επισημάνουμε την πρόοδο που σημειώνουμε σε κάθε τομέα που περιγράφεται στον κώδικα».

Τον Ιανουάριο, ο επικεφαλής των παγκόσμιων υποθέσεων στο Facebook, Νίκ Κλέγκ, αποκάλυψε ότι οι πληρωμένες πολιτικές διαφημίσεις θα πρέπει να συμμορφώνονται με μια σειρά νέων κανόνων στην πορεία προς τις Ευρωεκλογές. Τα νέα μέτρα προβλέπεται να κυκλοφορήσουν από το Facebook τον Μάρτιο.

Twitter

Εν τω μεταξύ, το Twitter βρέθηκε αντιμέτωπο με πυρά για έλλειψη δεδομένων που να αποδεικνύουν τη δέσμευσή του να βελτιώσει τον έλεγχο της τοποθέτησης διαφημίσεων, επιπλέον από την αναβολή της ενημέρωσης για τις προσπάθειες να υπάρξει μεγαλύτερη διαφάνεια στις πολιτικές διαφημίσεις.

Το δίκτυο κοινωνικών μέσων τοποθετήθηκε σε πιο συμβιβαστικό τόνο την Πέμπτη.

«Οι εκθέσεις μας θα συνεχίσουν να υπογραμμίζουν τις προσπάθειές μας να διασφαλίσουμε την ασφάλεια, την ακεραιότητα και τη διαφάνεια στην προετοιμασία για τις εκλογές της ΕΕ τον Μάιο», δήλωσε εκπρόσωπος του Twitter στο EURACTIV.

«Προσβλέπουμε να αναλύσουμε στην επόμενη έκθεσή μας νέους κανόνες σχετικά με τη διαφάνεια των διαφημίσεων των πολιτικών εκστρατειών για τις εκλογές».

Οι μετρήσεις που υποβλήθηκαν στην Κομισιόν από την Google «δεν είναι αρκετά συγκεκριμένες και δεν διευκρινίζουν το βαθμό στον οποίο λήφθηκαν  ενέργειες για την αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης». Μέχρι και την ώρα που γραφόταν αυτό το κείμενο, η Google δεν είχε απαντήσει στα ερωτήματα του EURACTIV.

Να ρυθμίσουμε ή όχι;

Μετά από δύο μη ικανοποιητικές αποδόσεις της έκθεσης συμμόρφωσης, υπάρχουν ορισμένοι που τώρα αρχίζουν να μιλούν πιο ειλικρινά για τη δυνατότητα ρύθμισης.

Επίσης, την Πέμπτη, η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία για την Ασφάλεια στον κυβερνοχώρο (ENISA) δημοσίευσε έγγραφο γνωμοδότησης για την εκλογική κυβερνοασφάλεια σε επίπεδο ΕΕ.

Στο έγγραφο, ο ENISA συνιστά στα κράτη μέλη της ΕΕ να εξετάσουν «την εισαγωγή εθνικής νομοθεσίας για την αντιμετώπιση των προκλήσεων που σχετίζονται με την διαδικτυακή παραπληροφόρηση». Σε συνδυασμό με τις προσπάθειες της ΕΕ για τη ρύθμιση των κοινωνικών μέσων δικτύωσης και των ηλεκτρονικών πλατφορμών, αυτό θα «εξασφάλιζε μια εναρμονισμένη προσέγγιση σε ολόκληρη την ΕΕ για την αντιμετώπιση της διαδικτυακής παραπληροφόρησης που έχει στόχο την υπονόμευση της δημοκρατικής διαδικασίας», ανέφερε η υπηρεσία.

Ο Udo Helmbrecht, εκτελεστικός διευθυντής του ENISA, μίλησε για τα κίνητρα πίσω από όσους προσπαθούν να διαταράξουν τη δημοκρατική διαδικασία λέγοντας ότι «μπορούν να είναι πολλαπλά, για παράδειγμα, για οικονομικό κέρδος, φήμη ή για να προκαλέσουν χάος και αναρχία, προσπαθώντας να υπονομεύσουν τη δημοκρατία και να ανατρέψουν την πολιτική αντιπολίτευση».

Και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όμως, δεν είναι λίγοι οι νομοθέτες που πιέζουν για ρύθμιση στον τομέα των ψεύτικων ειδήσεων.

Μετά τη δήλωση της Κομισιόν την Πέμπτη, ο πρόεδρος της φιλελεύθερης ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Guy Verhofstadt, εκφράστηκε σε έντονους τόνους.

«Η ακεραιότητα των επερχόμενων ευρωπαϊκών εκλογών και των δημοκρατιών μας κινδυνεύει», έγραψε στο Twitter. «Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι. Η ανάγκη για ρύθμιση είναι πασιφανής».

Στο περιθώριο μιας πρόσφατης διάσκεψης για την κυβερνοασφάλεια που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες, η EURACTIV μίλησε στον αρμόδιο Επίτροπο Aσφαλείας Τζούλιαν Κίνγκ.

Όπως είπε η ρύθμιση θα είναι χωρίς αμφιβολία στο τραπέζι σε περίπτωση που οι πλατφόρμες αποτύχουν να εντείνουν τις προσπάθειές τους για την καταπολέμηση της παραπληροφόρησης.

Ωστόσο, όταν πιέστηκε να δώσει λεπτομέρειες για το εάν η μελλοντική ρύθμιση θα είναι «αναπόφευκτη», ο Κίνγκ είπε ότι «θέλει να δώσει στις πλατφόρμες την ευκαιρία να αποδείξουν τι μπορούν να κάνουν».

[το κείμενο στην ελληνική έκδοση επιμελήθηκε ο Θοδωρής Καραουλάνης]

Πηγή: euractiv.gr

The post Η ΕΕ κατηγορεί Facebook, Twitter και Google για μειωμένα αντανακλαστικά στα fake news appeared first on .

Παρά τη μακρά παράδοση του μέσου στον έλεγχο πληροφοριών με στόχο την ποιοτική ενημέρωση, η κ. Φράιβαλντ διαπιστώνει ότι «σε μια ανοιχτή κοινωνία χρειάζεται χρόνος για να ελεγχθούν τα γεγονότα, να ταξινομηθούν και να τοποθετηθούν σε ένα ευρύτερο πλαίσιο. Πρόκειται για μια αδυναμία που εκμεταλλεύονται όσοι θέλουν να επιτεθούν στη δημοκρατία μέσω της παραπληροφόρησης και των ψεύτικων ειδήσεων». Τρόπους αντιμετώπισης αυτών των ψηφιακών προκλήσεων παραπληροφόρησης και διάδοσης ψευδών ειδήσεων διερεύνησε η Ε.Ε. πριν από λίγες ημέρες στο πλαίσιο του συνεδρίου «Fact-Checking in EU». Με το βλέμμα στις ευρωεκλογές του Μαΐου, απώτερος σκοπός της συνάντησης των 60 και πλέον κορυφαίων ερευνητών, ειδικών στη διασταύρωση ειδήσεων και διάψευση ψευδών δημοσιευμάτων, ήταν ο συντονισμός και συνεργασία ομάδων και οργανισμών σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Προσδοκίες και ανησυχία

«Είμαστε εδώ για να θέσουμε τα θεμέλια της συνεργασίας των Ευρωπαίων Fact-Checkers», διεμήνυσε ο Πάολο Τσεζαρίνι, επικεφαλής ψηφιακής τεχνολογίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Με οδηγό προηγούμενες επιτυχημένες συνεργασίες αλλά και τεχνολογικά εργαλεία που υπόσχονται τη θεραπεία του προβλήματος, συμφωνήθηκε η ίδρυση ενός ευρωπαϊκού δικτύου «κυνηγών» των ψευδών ειδήσεων. Ανάμεσα στις προαναγγελίες δράσεων της Ε.Ε. με στόχο τον εντοπισμό και την καταστολή «όπλων προπαγάνδας» που αποκρύπτουν ορθές πληροφορίες, ο Αλέξιος Μαντζαρλής, επικεφαλής του International Fact-Checking Network (IFCN) του αμερικανικού ινστιτούτου Poynter, διατύπωσε την ανησυχία περί επαναλαμβανόμενης παρερμηνείας του τι ακριβώς σημαίνει fact-checking. Παρότι καλωσόρισε τη δέσμευση ομάδας διαπιστευμένων fact-checkers από το IFCN –το μεγαλύτερο μέχρι στιγμής δίκτυο σε αυτόν τον τομέα– για τη δημιουργία του συνασπισμού για ένα υγιές ψηφιακό οικοσύστημα με ορίζοντα τις ευρωεκλογές, τόνισε ότι «η ενδεχόμενη απεικόνιση της διασταύρωσης των ειδήσεων ως μέσου κατά των εχθρών της Ευρώπης» κινδυνεύει να λειτουργήσει πολωτικά στο εσωτερικό της Ενωσης, όπως συμβαίνει ήδη στις ΗΠΑ. Την ανησυχία του πυροδότησε, μεταξύ άλλων, η τοποθέτηση του προέδρου του Ευρωκοινοβουλίου Αντόνιο Ταγιάνι περί «μιας Ευρώπης που βρίσκεται υπό επίθεση». Ο επικεφαλής του IFCN επιθυμώντας να τονίσει ότι η ευθύνη μιας ενοποιημένης κοινότητας πολέμιων των fake news δεν είναι η προάσπιση της Ευρώπης, επανέλαβε το μότο της βραχύβιας πλατφόρμας FactCheckEU: «Μπορεί να αγαπάς την Ευρώπη, μπορεί και να τη μισείς, αλλά σε κάθε περίπτωση μάθε την αλήθεια».

Η Κορντέλια Φράιβαλντ, επικεφαλής του συγκεκριμένου τμήματος του γερμανικού περιοδικού.

«Από μόνος του ο έλεγχος ειδήσεων δεν πρόκειται να αποτρέψει την ενδυνάμωση ακροδεξιών λαϊκιστικών κινημάτων ή την επιρροή της κοινής γνώμης», σχολιάζει στην «Κ» η επικεφαλής του τμήματος Fact-checking στο «Spiegel». «Ο ρόλος μας, ως μέσα ενημέρωσης, στη λύση του προβλήματος και στην υπεράσπιση της δημοκρατίας είναι περιορισμένος», προσέθεσε πετώντας το μπαλάκι στους πολιτικούς.

Το παιχνίδι των ευθυνών αποκτά διαφορετική ερμηνεία υπό το πρίσμα της άκρως διαφωτιστικής εισήγησης της Τάλι Σάροτ, καθηγήτριας Γνωστικής Νευροεπιστήμης και Ψυχολογίας στο University College London. Σύμφωνα με την κ. Σάροτ, ανεξάρτητα από το πόσο μορφωμένος είναι ο δέκτης της πληροφορίας, είναι πολύ πιθανό να πιστέψει κάτι ως αληθές, αν εκ προοιμίου θέλει να το πιστέψει. Διατρέχοντας σειρά πειραματικών ερευνών του εργαστηρίου της, η κ. Σάροτ παρατήρησε ότι οι ιδέες συχνά παρεμβαίνουν και εμποδίζουν την αξιολόγηση βάσει αντικειμενικών κριτηρίων. Ο δέκτης τής εκάστοτε πληροφορίας δεν χρησιμοποιεί τις αναλυτικές του ικανότητες για να εντοπίσει το αληθές, ενώ όσο πιο ανεπτυγμένες είναι οι αναλυτικές του ικανότητες, τόσο πιο πιθανό να διαστρεβλώσει την αλήθεια με βάση τα πιστεύω του. Με αυτό το επιχείρημα, η κ. Σάροτ αντέκρουσε την πεποίθηση αρκετών ομιλητών ότι μία εκ των λύσεων για τον τερματισμό της παραπληροφόρησης είναι η εκπαίδευση των καταναλωτών της πληροφορίας στα εργαλεία ελέγχου της. Αντί αυτού προτείνει το «φιλτράρισμα» των fake news πριν φτάσουν στο κοινό.

Η ελληνική παρουσία

Αξιοσημείωτη ήταν η ελληνική παρουσία στο ευρωπαϊκό συνέδριο, με ενδεικτική την παρέμβαση του Athens Technology Center (ATC) που έχει επιλεγεί να συντονίσει την πλατφόρμα που θα συλλειτουργήσουν οι «ελληνικοί παίκτες». Σημαντικές ήταν οι παρατηρήσεις της «Ελληνικά Hoaxes», αλλά και του Εργαστηρίου TOPOS, μιας συνεργασίας της FightHoax και του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Επικοινωνίας (ECI). Οπως ανέφερε στην «Κ», ο επικεφαλής του Ινστιτούτου Μάριος Νόττας, στο πλαίσιο των πρωτοβουλιών που στοχεύουν στη θεραπεία της διάδοσης των fake news, «το TOPOS πρότεινε τη δημιουργία μιας εφαρμογής για φορητές συσκευές που θα δίνει στους χρήστες επιλογή παρόχου τεχνολογίας (πλατφόρμας Fake News) κατηγοριοποιώντας την αξιοπιστία κάθε προβαλλόμενης είδησης».

Πηγή: kathimerini.gr

The post «Κυνηγούς» ψευδών ειδήσεων ετοιμάζουν οι Βρυξέλλες appeared first on .

Με αφορμή την έκθεση που παρέδωσε στις 12/3 η ομάδα εμπειρογνωμόνων υψηλού επιπέδου της Ε.Ε. για τα fake news online στην Επίτροπο Ψηφιακής Οικονομίας και Κοινωνίας κ. Μαρίγια Γκαμπριέλ, η Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Αθήνα, διοργάνωσε ενημερωτική εκδήλωση ανοικτού διαλόγου για το φαινόμενο των ψευδών ειδήσεων και της παραπληροφόρησης την Τρίτη 27 Μαρτίου, με κεντρικό ομιλητή, τον κ. Mikko Salο, μέλος της ομάδας υψηλού επιπέδου για τα fake news της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Στην εκδήλωση που συμμετείχαν δημοσιογράφοι του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου και διαδικτυακών μέσων, δεκάδες φοιτητές από πανεπιστημιακά τμήματα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ και πολίτες που βρίσκονται αντιμέτωποι με το φαινόμενο μέσω της χρήσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, χαιρέτισε εκ μέρους της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο Eπικεφαλής κ. Γ. Μαρκοπουλιώτης.

Ο κ. Γ. Μαρκοπουλιώτης τόνισε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αντιλαμβανόμενη τη δυναμική των πραγμάτων έγκαιρα έχει αρχίσει να σχεδιάζει δράσεις αντιμετώπισης του φαινομένου της παραπληροφόρησης που αναπτύσσονται στο χώρο του διαδικτύου και επεσήμανε την ανάγκη το σχέδιο της Επιτροπής να βρει ανταπόκριση από τις μεγάλες διαδικτυακές πλατφόρμες, όπως η Google, το Facebook, το twitter και άλλες, οι οποίες απαρτίζουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπτύσσεται το φαινόμενο.  Τόνισε ότι ο ρόλος τους «δεν είναι απλώς να είναι «ταχυδρόμοι», αλλά να είναι σε θέση να γνωρίζουν το περιεχόμενο και άρα είναι συνυπεύθυνοι στη διάδοση ψευδών γεγονότων». Αναφέρθηκε δε στην πρόσφατη είδηση για την Cambridge Analytica που φέρεται να χρησιμοποίησε προσωπικά δεδομένα 50 εκατομμυρίων χρηστών του FB για την προεκλογική εκστρατεία Τραμπ, και τόνισε τα μέτρα και τις ρυθμίσεις που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προωθεί για τη θωράκιση και προστασία των προσωπικών δεδομένων των ομιλητών.

Ο κεντρικό ομιλητής κ. Mikko Salο, αναφέρθηκε στους βασικούς άξονες της έκθεσης της ομάδας εμπειρογνωμόνων υψηλού επιπέδου και επεσήμανε ότι η στόχευση της έκθεσης είναι ευρύτερα στην ηλεκτρονική παραπληροφόρηση. Όπως είπε «ο όρος παραπληροφόρηση είναι πιο ευρύς και πλήρης για να περιγράψει τις πρακτικές και μεθοδεύσεις που εμφανίζονται στις διάφορες πλατφόρμες,  καθώς όλες οι μορφές ψευδών, ανακριβών ή παραπλανητικών πληροφοριών σχεδιάζονται, παρουσιάζονται και προωθούνται για να προκαλέσουν σκόπιμα δημόσια βλάβη ή για κέρδος. Αντιθέτως ο όρος «ψεύτικες ειδήσεις» έχει χρησιμοποιηθεί παραπλανητικά πολλές φορές από ισχυρούς παράγοντες για να απορρίψουν την ειδησεογραφική κάλυψη που απλώς διαπιστώνεται ότι είναι δυσάρεστη και σε βάρος τους».

Παρουσίασε προσέγγιση των βασικών κατευθύνσεων που προκύπτουν από την έκθεση που συνίσταται στην εμπλοκή πολλών ενδιαφερομένων κοινωνικών εταίρων και φορέων, στην ενίσχυση της διαφάνειας των διαδικασιών και τεχνικών εφαρμογών που υιοθετούν οι διαδικτυακές πλατφόρμες, στον ψηφιακό εγγραμματισμό στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στους χρήστες του διαδικτύου για την καταπολέμηση της παραπληροφόρησης, την ανάπτυξη εργαλείων που δίνουν στους χρήστες και στους δημοσιογράφους τη δυνατότητα να αντιμετωπίζουν την παραπληροφόρηση, τη διασφάλιση της πολυμορφίας και της βιωσιμότητας των ευρωπαϊκών μέσων ενημέρωσης και τη συνέχιση των ερευνών σχετικά με τον αντίκτυπο της παραπληροφόρησης στην Ευρώπη καθώς και στη κατάρτιση κώδικα αρχών τον οποίο θα πρέπει να δεσμευτούν ότι θα τηρούν οι διαδικτυακές πλατφόρμες και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ο κ. Salo, επεσήμανε ότι για την ομάδα εμπειρογνωμόνων είναι σημαντική η δημιουργία πολυμερούς συνασπισμού με στόχο να εξασφαλιστεί η υλοποίηση, η παρακολούθηση και η τακτική αναθεώρηση των συμφωνηθέντων μέτρων και να αποτραπούν τάσεις και φαινόμενα λογοκρισίας και επεσήμανε ότι καταλύτης για την ευρωπαϊκής συνεργασία στο θέμα αυτό θα είναι οι Ευρωεκλογές του 2019.

Στη συζήτηση που έγινε επισημάνθηκαν οι δυσκολίες που έχει η αντιμετώπιση του φαινομένου, καθώς το διαδίκτυο τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα και «τα clicks και virals αντικαθιστούν την έρευνα και την επιχειρηματολογία» και επηρεάζουν τη δημοσιογραφική δουλειά. Ο καθηγητής του ΕΚΠΑ και μέλος του ΕΣΡ κ. Γ. Πλειός επικεντρώθηκε στο διαχωρισμό μεταξύ false news (εντελώς ψευδείς ειδήσεις) και fake news (ψευδεπίγραφες) που μπορεί να έχουν και μια αληθινή διάσταση, καθώς και στην πολυσημία των ψευδεπίγραφων ειδήσεων που μπορεί να υφίστανται ετεροτοπισμό ή ετεροχρονισμό ή να περιβάλλονται από άλλο πλαίσιο ή να συνοδεύονται από ένα παραπλανητικό σχόλιο. Για την αντιμετώπιση του φαινομένου που επιστρέφει την πληροφόρηση στον Μεσαίωνα, όπως είπε, υπάρχουν «φάρμακα», όπως λογισμικά, δορυφόροι, διασταυρώσεις, συμπράξεις έγκυρων ΜΜΕ, συμπληρώνοντας ωστόσο, ότι απαιτούν οικονομικούς πόρους. Επεσήμανε όμως ότι χρειάζεται κυρίως πολιτική συμμετοχή και περισσότερη δημοκρατία στη λειτουργία των μέσων επικοινωνίας, όπως επίσης και ενίσχυση και πολλαπλασιασμό των φωνών και του πλουραλισμού.

Ο κ. Ν. Παναγιώτου, επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα ΜΜΕ του ΑΠΘ και Google Research Scholarεπεσήμανε ότι οι ψευδείς/ψευδεπίγραφες ειδήσεις είναι απειλή για τη δημοκρατία γιατί συμβάλλουν στην απομείωση της εμπιστοσύνης και δημιουργούν συνθήκες για προληπτική λογοκρισία που είναι ένας υπαρκτός κίνδυνος. Παρουσίασε με στοιχεία ερευνών την εικόνα που έχουν οι πολίτες για τις πηγές παροχής ενημέρωσης όπου τόνισε τον υψηλό βαθμό εμπιστοσύνης που έχουν σε ένα παραδοσιακό μέσο όπως είναι το ραδιόφωνο σε αντίθεση με την έλλειψη εμπιστοσύνης που δείχνουν στα διαδικτυακά μέσα ενημέρωσης και στις ειδήσεις που προέρχονται από τις διαδικτυακές πλατφόρμες. Παρουσίασε επίσης τρόπους και τεχνικές αντιμετώπισης και διαχείρισης από το κοινό και τους επαγγελματίες δημοσιογράφους.

Την ευρωπαϊκή διάσταση του φαινομένου έδωσε ο αναπληρωτής καθηγητής ΜΜΕ στο ΑΠΘ Χ. Φραγκονικολόπουλος, επισημαίνοντας ότι η προσήλωση της ΕΕ στην προσαρμογή της στην οικονομική και χρηματιστική παγκοσμιοποίηση δεν της επιτρέπει να ακούει τις φωνές αυτών που ζουν στον φόβο και την ανασφάλεια. Ακούγεται ως μοναδική λύση είτε ο «ορθός λόγος» από τους τεχνοκράτες, είτε «η φωνή του λαού» από τους λαϊκιστές, αλλά ο λαός δεν συμμετέχει στην ουσία, τόνισε.

Η δημοσιογράφος Α. Κουλούρη έδωσε συγκεκριμένα παραδείγματα και υπογράμμισε ότι τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης αναπαρήγαγαν εκατοντάδες χιλιάδες φορές τα fake news που ήθελαν τον Πάπα να υποστηρίζει την υποψηφιότητα Τραμπ και την Χίλαρι να δίνει όπλα στον ISIS. Έκανε επίσης το διαχωρισμό μεταξύ των fake news κατασκευασμένων με σκοπιμότητα που συνδέεται με την προπαγάνδα και μιας αθώας εκδοχής τους στην οποία μπορεί να πέσει θύμα ο δημοσιογράφος, όντας στην αρχή ενός γεγονότος και μη έχοντας ακριβή εικόνα.

Ο δημοσιογράφος Θ. Σιώμος παρουσίασε αναλυτικά παραδείγματα της τυπολογίας του φαινομένου των ψευδών ειδήσεων και ψευδεπίγραφων νέων και ανέλυσε τα διάφορα σύγχρονα φαινόμενα παραπληροφόρησης και εξέλιξης τους μέσα από τις δυνατότητες που παρέχει η σύγχρονη τεχνολογία στην επικοινωνία. Αναφέρθηκε τόσο στις κλασικές παραδοχές της προπαγάνδας όσο και στο το ρόλο που διεκδικούν τα internet trolls. Επίσης τόνισε το κρίσιμο ρόλο που έχει η πολιτική οικονομία στο ιδιοκτησιακό καθεστώς των ΜΜΕ και την επίδραση που έχει η ευρύτερη οικονομική κρίση και η κρίση στο χώρο των ΜΜΕ στην ανάπτυξη φαινομένων και πρακτικών παραπληροφόρησης.

Τέλος ο κ. Β. Ζώτος στέλεχος της FightHoax παρουσίασε την εξειδικευμένη μεθοδολογία που έχει αναπτύξει η ομάδα για τον εντοπισμό και αντιμετώπιση των fake news.

Την συζήτηση συντόνιζε η δημοσιογράφος Ράνια Τζίμα.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την εκδήλωση μαγνητοσκοπημένη εδώ.

©

©

*** * ***

Η εκδήλωση διοργανώθηκε την Τρίτη 27 Μαρτίου, στις 18:00 στον πολυχώρο Tim Pan Alley, (Τουρναβίτου 6, Πλατεία Ασωμάτων Θησείο).

Στόχος του διαδραστικού χαρακτήρα της εκδήλωσης ήταν να υπάρξει διάλογος και συμμετοχή νέων, δημοσιογράφων και  πολιτών που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο και να παρουσιαστούν οι πρωτοβουλίες της Ευρωπαϊκές Επιτροπής για την καταπολέμηση της παραπληροφόρησης και την ανάπτυξη εργαλείων αντιμετώπισης των νέων συνθηκών που αναπτύσσονται στις διαδικτυακές πλατφόρμες και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης .

Εκ μέρους της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα, χαιρέτησε ο Επικεφαλής της Αντιπροσωπείας κ. Γιώργος Μαρκοπουλιώτης.

Κεντρικός ομιλητής ήταν ο κ. Mikko Salo, Μέλος της ομάδας εμπειρογνωμόνων για τα Fake News της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο οποίος μίλησε για τις προτάσεις πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης αξιοποιώντας στοιχεία της πρόσφατης έκθεσης που παραδόθηκε από την ομάδα εμπειρογνωμόνων .

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης για το φαινόμενο των fake news και τις επιπτώσεις τους σε διάφορους τομείς όπως είναι οι διεθνείς σχέσεις, η πολιτική, η λετουργία των ΜΜΕ συζήτησαν οι Γιώργος Πλειός, καθηγητής του τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του ΕΚΠΑ και μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, ο Χρήστος Φαγκονικολόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής του τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του ΑΠΘ και η Αριστοτελία Πελώνη, δημοσιογράφος.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με τη διεξαγωγή ενός workshop στο οποίο παρουσιάστηκαν δεξιότητες και τεχνικές για την ουσιαστική ενημέρωση, τον περιορισμό της διάδοσης ψευδών ειδήσεων καθώς και απαραίτητων εργαλείων για την αντιμετώπιση των fake news και την επιβεβαίωση της είδησης. Το εργαστήριο έκαναν οι Νίκος Παναγιώτου, αναπληρωτής καθηγητής του τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του ΑΠΘ, ο Θωμάς Σιώμος, δημοσιογράφος και ο Βαλάντης Ζώτος στέλεχος της FightHoax.

Πηγή: europa.eu / Photos: Panos Zoulakis

The post «Fake news, στο ραντάρ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής» appeared first on .

The post «Fake news, στο ραντάρ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής» appeared first on .