O Λίντμπεργκ απέφευγε τα στερεότυπα και του άρεσε να φωτογραφίζει τις γυναίκες σχεδόν χωρίς καθόλου μακιγιάζ, αναδεικνύοντας τη φυσική τους ομορφιά. «Η ευθύνη των σημερινών φωτογράφων είναι να απελευθερώνουν τις γυναίκες, και τελικά τους πάντες, από την τρομοκρατία της νεότητας και της τελειότητας» είχε πει κάποτε, αντιδρώντας στην υπερβολική επεξεργασία της φωτογραφίας.

Κάτι που είναι άμεσα ορατό στα καρέ του, πράγμα αντιφατικό, αν σκεφτεί κανείς ότι ο κύριος όγκος της δουλειάς του αφορά τον κατεξοχήν χώρο που είναι συνδεδεμένος με το μακιγιάζ και το στάιλινγκ: αυτόν της μόδας και του μόντελινγκ.

Η έκθεση UNTOLD STORIES είναι η πρώτη που επιμελήθηκε ο ίδιος ο Λίντμπεργκ πριν τον πρόωρο χαμό του, τον Σεπτέμβρη του 2019. Μέσα από τις 152 μαυρόασπρες φωτογραφίες του, διανύουμε μια μακρά περίοδο, από το 1980 έως το σήμερα, πάντα στον χώρο της μόδας, είτε αυτός είναι η βιτρίνα του, είτε τα παρασκήνια. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που προκύπτει από κάθε πλάνο του, είναι η μοναδική αυθεντικότητα, που σε όλη του την καρίερα άλλωστε, έγινε το σήμα-κατατεθέν του: η απλότητα και η φυσική ομορφιά.

Χαζεύοντας τα πορτρέτα και τα close-up στις λήψεις του, σχεδόν ξεχνά ο θεατής πως παρακολουθεί φωτογραφίες που έχουν τραβηχτεί στον χώρο της μόδας. Κι εδώ, ίσως, θα ταίριαζε καλύτερα αυτό που γράφει ο ίδιος ο Λίντμπεργκ, στο λεύκωμα UNTOLD STORIES που περιέχει το υλικό της έκθεσης: «H φωτογραφία είναι πολύ μεγαλύτερη από τη μόδα. Είναι μέρος του σύγχρονου πολιτισμού».

Διανύοντας τις τελευταίες ημέρες της, στο Espace Vanderborght των Βρυξελλών, είναι σίγουρα μια έκθεση που πρέπει να επισκεφθείτε.

Περισσότερες πληροφορίες για την έκθεση, εδώ
Φωτογραφίες: Newsville.be

The post Οι…ανείπωτες ιστορίες του Peter Lindbergh, που καθηλώνουν appeared first on .

Σε σχεδόν 3000 μ² χώρου και 1000 αντικείμενα, η έκθεση είναι η πιο ολοκληρωμένη που έχει γίνει ποτέ για τον Φαραώ. Σημειώσεις, φωτογραφίες, τρισδιάστατες ανακατασκευές και αντίγραφα από Αιγύπτιους καλλιτέχνες, όλα υπό την επίβλεψη μιας ομάδας επιστημόνων με επικεφαλής τον Δρ Wolfgan Wettengel. Η έκθεση υπόσχεται επίσης λεπτομερείς εξηγήσεις μέσω ενός ηχητικού οδηγού που ετοιμάστηκε σε συνεργασία με Αιγυπτιολόγους προκειμένου να κατανοηθούν καλύτερα τα μυστήρια γύρω από τον τάφο του βασιλιά.

Από την πρεμιέρα της στη Ζυρίχη το 2008, η έκθεση έχει υποδεχθεί 7,5 εκατομμύρια επισκέπτες σε 40 πόλεις σε όλο τον κόσμο. Επιπλέον, με την βοήθεια της τεχνολογίας και της εικονικής πραγματικότητας, ο επισκέπτης καταβυθίζεται στους ταφικούς θησαυρούς. «Αυτή η έκθεση είναι μια καλή ευκαιρία για τον κόσμο να ανακαλύψει, μέσα από τα αντίγραφά του, αντικείμενα που δεν θα φύγουν ποτέ από την Αίγυπτο», εξηγεί ο Zahi Hawass, ένας από τους επιστημονικούς συμβούλους της έκθεσης.

Μια έκθεση για το ευρύ κοινό από το Exhibition Hub (Van Gogh: The Immersive Experience, Klimt: The Immersive Experience), από τις 20 Ιουλίου στον χώρο του Tour et Taxis.

Χρήσιμες πληροφορίες
Διάρκεια έκθεσης: Ιούλιος – Σεπτέμβριος 2022

Toutânkhamon : Sa Tombe et Ses Trésors

Tour & Taxis
Av. du Port 86C, 1000 Bruxelles

Είσοδος: 16 ευρώ
Εισιτήρια, εδώ.

Δευτέρα έως Παρασκευή: 10 π.μ. έως 7 μ.μ. (τελευταία ώρα εισόδου)
Σαββατοκύριακα: 9 π.μ. έως 8 μ.μ. (ώρα τελευταίας εισόδου) 

The post «Ο Τουταγχαμών, ο τάφος του και οι θησαυροί του»: η καθηλωτική έκθεση στο Tour & Taxis appeared first on .

Η έκθεση, που διοργανώνεται από την κοινότητα W100, θα πραγματοποιηθεί έξω στην Place de la Bourse στις Βρυξέλλες την Παρασκευή 25 Ιουνίου από τις 6-7 μ.μ.

Incredibly proud to have co-organised the W100 exhibition with @KarenHoehn @JoannaMaycock @fzibouh @tanjabxl Loredana Marchi &Julia Galaski to celebrate how women have led their communities and work in Brussels during the COVID pandemic. Rdv 25/06 6pm CET at the Bourse ! #w100bxl pic.twitter.com/gFN8tviT2l

— katarzyna szkuta (@katarzynasz) June 20, 2021

«Διοργανώνουμε μια έκθεση που γιορτάζει και επισημαίνει τον ηγετικό ρόλο διαφορετικών γυναικών εντός της γειτονιάς, των δήμων, της κοινότητάς τους ή στους τομείς της συνεργατικής ή επαγγελματικής τους δραστηριότητας, κατά τη διάρκεια της κρίσης του COVID-19», εξηγούν οι διοργανωτές. Η έκθεση βασίστηκε σε μια εκστρατεία που έγινε μέσα από τα σόσιαλ μίντια από τον Μάιο του 2020, η οποία έφερνε στο προσκήνιο «τις κρυφές ηρωίδες της κρίσης και τους ποικίλους τρόπους που οι γυναίκες έχουν δείξει τον ηγετικό τους χαρακτήρα, με τον δικό τους τρόπο, σε μια επείγουσα κατάσταση όπως ήταν η υγειονομική κρίση στις Βρυξέλλες», επεσήμανε η ομάδα W100. «Αν και οι γυναίκες βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσης, έχουν επίσης επηρεαστεί και περισσότερο, αφού η κρίση για αυτές μεταφράστηκε σε απώλεια θέσεων εργασίας, υπερφόρτωση των οικιακών εργασιών και πολλές φορές βία μέσα στο σπίτι τους». Η έκθεση ανοίγει επίσημα την Παρασκευή το απόγευμα στις 6:00 μ.μ. με ομιλίες, χορό και μια ευκαιρία να δούμε τα πορτρέτα. Αρκετές δραστηριότητες προγραμματίζονται επίσης για το Σάββατο από τις 12 – 4.30 μ.μ., συμπεριλαμβανομένης μιας επίδειξης αυτοάμυνας.

Don’t forget to sign up to the free Empowering Women / W100 self denfence demonstration by Karin Verelst on Saturday 26th June at 3pm at Place de la Bourse, Brussels! #w100bxl Registration ⬇️https://t.co/YJ3YuzkIQI pic.twitter.com/evQiEOMT3l

— Rozina Spinnoy (@rozinbxl) June 23, 2021

Περισσότερες πληροφορίες, στο event της έκθεσης στο Facebook, εδώ.

The post Τα πορτρέτα των γυναικών της πανδημίας σε έκθεση στις Βρυξέλλες appeared first on .

Τα κράτη άφηναν πίσω τους τον μεγάλο πόλεμο και επεδείκνυαν τα τεχνολογικά και αρχιτεκτονικά τους επιτεύγματα. Εξού και το επίσημο θέμα της έκθεσης: «bilan du monde, pour un monde plus humain» (Αξιολόγηση του Κόσμου για έναν πιο ανθρώπινο κόσμο).

Μέχρι και η Σοβιετική Ένωση συμμετείχε, αν και δεν έλειψαν –ασφαλώς- τα ψυχροπολεμικά παιχνίδια.

Σε γενικές γραμμές ωστόσο, η παγκόσμια έκθεση ήταν μια λαμπρή γιορτή της μεταπολεμικής Ευρώπης με ό,τι αυτό συνεπάγεται όσον αφορά τα επιτεύγματα της τεχνολογικής κυρίως, προόδου.

Το Βέλγιο, σαν χώρα υποδοχής, δεν ήταν πρωτάρα. Είχε ήδη φιλοξενήσει τις Διεθνείς εκθέσεις άλλες 11 φορές κι αυτή ήταν μάλιστα η 5η που οι Βρυξέλλες θα ήταν η οικοδέσποινα πόλη (είχαν προηγηθεί αυτές του 1888, 1897, 1910 και 1935). Το δυνατό της χαρτί, κι αυτό που έμελλε να γίνει ατραξιόν της πόλης εις το διηνεκές, δεν είναι άλλο από μια μεγάλη κατασκευή, που τότε επονομάστηκε «το Άιφελ των Βρυξελλών». Το Atomium.

Σχεδιασμένο αρχικά για να διαρκέσει μόνο έξι μήνες, το αρχιτεκτόνημα των André και Jean Polak, σε σχέδια του αρχιτέκτονα André Waterkeyn, αναπαριστά την κυψελίδα ενός κρυστάλλου σιδήρου, μεγεθυμένη κατά 165 δισεκατομμύρια φορές, με κάθετο σώμα διαγώνια, σωλήνες κατά μήκος των 12 άκρων του κύβου και από τις 8 κορυφές προς το κέντρο.

Η κατασκευή του Atomium. 1958. (photo: Dolf Kruger)

Εννέα σφαίρες από ατσάλι διαμέτρου 18 μέτρων συνδέονται μέσω σωλήνων που περιέχουν κυλιόμενες σκάλες μέχρι 35 μέτρων, μεταξύ των μεγαλύτερων στην Ευρώπη. Παράθυρα στην κορυφαία σφαίρα παρέχουν μια πανοραμική άποψη των Βρυξελλών.

Κι αν στο τεχνολογικό κομμάτι το Βέλγιο πήρε άριστα, στο ανθρωπιστικό όχι μόνο απογοήτευσε, αλλά το κοινωνικό στίγμα στην συνείδηση του βελγικού λαού παραμένει ανεξίτηλο.

Ο λόγος, για τον «ανθρώπινο ζωολογικό κήπο». Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως βρισκόμαστε στο 1958. Το Βέλγιο έχει ακόμα υπό τον ζυγό του το (βελγικό ακόμα) Κονγκό, ένα αχανές και πλούσιο αφρικανικό κράτος, που σαν αποικία έδιδε κύρος στο Βέλγιο και τον μονάρχη του, τον Λεοπόλδο ΙΙ. Ο πλούτος του Βελγικού Κονγκό (έδαφος που τότε περιελάμβανε πλην του σημερινού Κονγκό και εδάφη της Ρουάντας και του Μπουρουντί) ήταν εξάλλου και το αντικείμενο της έκθεσης: Το λεγόμενο «Kongorama», όπου μέσω επτά περιπτέρων διαφημιζόταν ο πλούτος της όμορφης αυτής αφρικανικής χώρας, οι εξορύξεις, η γεωργία κ.ά. Ήταν όμως το village indigène αυτό που τράβηξε τα βλέμματα. Κι εκεί μάλλον εντοπίζεται το πρόβλημα, όχι μόνο του Βελγίου, αλλά ολόκληρου του Δυτικού Κόσμου. Στο ότι κυριολεκτικά τράβηξε τα βλέμματα, αντί να προκαλέσει την αποστροφή.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, στο «χωριό» είχαν μεταφερθεί 598 Κονγκολέζοι (άνδρες, γυναίκες και παιδιά), οι οποίοι ασχολούνταν με χειροποίητες κατασκευές και παρόμοιες δραστηριότητες. Ο κόσμος τους θαύμαζε, κι όταν εκείνοι τύχαινε να μην κάνουν κάτι ενδιαφέρον ή εντυπωσιακό στα μάτια των λευκών θεατών, οι τελευταίοι τους έριχναν από κέρματα έως μπανάνες.

O «ανθρώπινος ζωολογικός κήπος». Πλάνο, όπως προβλήθηκε σε εκπομπή της βελγικής τηλεόρασης

Ύστερα από διαμαρτυρίες των ίδιων των Αφρικανών καθώς και τον θάνατο ορισμένων εξ αυτών, το απάνθρωπο αυτό «θέαμα», ο ανθρώπινος ζωολογικός κήπος, έκλεισε, παρόλο που η έκθεση συνεχίστηκε. Έμελλε να είναι κι ο τελευταίος.

Το Κονγκό απέκτησε την ανεξαρτησία του δυο χρόνια αργότερα.

Στην Διεθνή Έκθεση του 58 συμμετείχαν συνολικά πάνω από 40 χώρες. Η Ελλάδα ωστόσο ήταν απούσα, παρ’όλο που στον αρχικό σχεδιασμό επρόκειτο να συμμετάσχει.

Το ελληνικό περίπτερο μάλιστα σχεδιαζόταν ήδη από το 1955, ύστερα από την επίσημη πρόσκληση των Βρυξελλών και της αποδοχής της από το τότε Υπουργείο Εμπορίου. Ο χώρος που είχε δοθεί στην Ελλάδα για το δικό της περίπτερο, ήταν ένας μικρός λόφος στα πέριξ της τοποθεσίας του Heysel, και στα προσχέδια για τον χαρακτήρα της ελληνικής συμμετοχής είχε δοθεί βαρύτητα τόσο στην αρχιτεκτονική του χώρου αλλά και το πρόγραμμα των θεμάτων και εκθεμάτων. Η αρχική αυτή μελέτη, παρ’ όλο που πέρασε από διάφορα εξελικτικά στάδια, πήρε την έγκριση το 1957, έναν χρόνο πριν την Έκθεση. Ωστόσο, τα εμπόδια στην ανάληψη του έργου –αν και είχε τεθεί ανοιχτή δημοπρασία για αυτήν- και οι πιστώσεις για την εκτέλεσή του, ανάγκασαν την ελληνική κυβέρνηση να αποσύρει την συμμετοχή.

Σχέδιο του ελληνικού περιπτέρου. (αρχείο Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος)

Κι αν η Ελλάδα δεν εκπροσωπήθηκε επισήμως, υπήρξε ελληνικό έργο στην Έκθεση. Αυτό εντοπιζόταν στο περίπτερο της Philips. Της γνωστής εταιρίας ηλεκτρονικών, που διέθετε το δικό της περίπτερο στο Expo 58. Το… ηλεκτρονικό ποίημα, του Λε Κορμπυζιέ και του Ιάννη Ξενάκη.

Το έργο ανατέθηκε στον συνεργάτη τότε, του Ιάννη Ξενάκη, Λε Κορμπυζιέ, ο οποίος με την σειρά του ανέθεσε ένα μεγάλο τμήμα αυτού, που αφορούσε το εξωτερικό κέλυφος του περιπτέρου, στον Ξενάκη. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου σήμερα θεωρείται ότι έγινε από τον Ξενάκη, με ταυτόχρονη συμμετοχή στον μουσικό τομέα, του γαλλικής υπηκοότητας, αμερικανού συνθέτη Εντγκάρ Βαρέζ.

Όπως χαρακτηριστικά γράφει και ο ίδιος ο Ξενάκης: «…μια εννοιολογική συνείδηση, η αφαίρεση, και μια τεχνική υποδομή, η ηλεκτρονική, κινούν σήμερα τον ανθρώπινο πολιτισμό». Θα λέγαμε λοιπόν πως «γόνος» αυτών των σκέψεων ήταν το διάσημο περίπτερο της Philips.

Η αρχική ιδέα ήταν μια εξωτερική φόρμα παραγόμενη από ένα μαθηματικό αλγόριθμο, και ένα εσωτερικό όπου θα έδινε την αίσθηση στους επισκέπτες ότι βρίσκονται στο στομάχι μίας αγελάδας. Το πρόγραμμα ήταν για συγκεκριμένο αριθμό επισκεπτών κάθε φορά και διαρκούσε δέκα λεπτά εκ των οποίων κατά τα δύο πρώτα, μέχρι να εισέλθουν όλοι οι επισκέπτες, ακούγονταν ένα εισαγωγικό μουσικό κομμάτι του Ξενάκη και έπειτα, τα επόμενα οκτώ λεπτά, ένα σύνολο ήχων (της μουσικής του Βαρέζ), εικόνων, φωτός και χρωμάτων ταξίδευε τους θεατές σε μια «άλλη» πραγματικότητα στο τέλος της οποίας εξέρχονταν από μια άλλη έξοδο, σαν να είχαν «χωνευτεί». Σκοπός του όλου έργου ήταν μέσω της χρήσης της τεχνολογίας της συγκεκριμένης εταιρείας να φανεί η «υπεροχή» της σε αυτόν τον χώρο.

Το περίπτερο της Philips, σε σχέδια Λε Κορμπυζιέ και Ξενάκη

Ένα ακόμα αξιοσημείωτο της Έκθεσης, ήταν ότι προσκλήθηκαν κριτικοί και κινηματογραφιστές από όλο τον κόσμο για να ψηφίσουν τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.

Η κριτική επιτροπή απαρτιζόταν από μια ομάδα νέων –τότε- σκηνοθετών, ανάμεσά τους και ο Μιχάλης Κακογιάννης (οι υπόλοιποι ήταν οι Ρόμπερτ Άλντριχ, Χουάν Μπαρδέμ, Αλεξάντρ Αστρίκ, Σατιατζίτ Ράι, Φραντσέσκο Μαζέλι και Αλεξάντερ Μακέντρικ) οι οποίοι επρόκειτο να αναδείξουν το κορυφαίο φιλμ. Κάτι που όμως δεν έπραξαν, και αντ’ αυτού συνέταξαν μια λίστα με τα 12 κορυφαία φιλμ μέχρι τότε. Φιλμ όπως το «Θωρηκτό Ποτέμκιν» του Σεργκέι Άιζενσταϊν, ο «Πυρετός του Χρυσού» του Τσάρλι Σάπλιν, ο «Κλέφτης Ποδηλάτων» του Βιτόριο ντε Σίκα, ο «Πολίτης Κέιν» του Όρσον Γουέλς και η «Μεγάλη Χίμαιρα» του Ζαν Ρενουάρ.

Επιστρέφοντας στα περιστατικά που έκαναν την Διεθνή Έκθεση του 58 αλησμόνητη, για μια πληθώρα λόγων και γεγονότων, δεν γίνεται να παραληφθεί αυτό που αφορά το χειρόγραφο του Μότσαρτ.

Ένα κομμάτι από την παρτιτούρα του «Ρέκβιεμ» του Μότσαρτ εκτίθετο εκεί, το οποίο είχε πάνω την φράση «quam olim d: c», δια χειρός του ίδιου του συνθέτη. (η φράση αφορά οδηγία για το παίξιμο, αφού ουσιαστικά δηλώνει πως η φούγκα Quam Olim, από το Domine Jesu πρέπει να παιχτεί da capo, να επαναληφθεί δηλαδή μετά το τέλος του Hostias). Κάποια στιγμή, κάποιος άγνωστος κατάφερε να αποκτήσει πρόσβαση στο σημείο που φυλασσόταν και έσκισε το σημείο αυτό, με το χειρόγραφο του Μότσαρτ. Έκτοτε, δεν έχει βρεθεί ούτε το κομμάτι που λείπει, ούτε φυσικά ο δράστης.

To κατεστραμμένο χειρόγραφο του Μότσαρτ

Το γεγονός αυτό είναι σημαντικό όχι μόνο γιατί προκλήθηκε φθορά σε ένα ιστορικό κειμήλιο, αλλά και γιατί πιστεύεται από αρκετούς ότι η φράση αυτή που αποσπάστηκε από το χειρόγραφο είναι η τελευταία που έγραψε ο Μότσαρτ πριν πεθάνει. Εικάζεται δε πως αυτός είναι και ο λόγος που εκλάπη, διότι ο δράστης πιθανόν μοιραζόταν ακριβώς την ίδια πεποίθηση.

Τέλος, σε αρχιτεκτονικό επίπεδο τα φώτα έπεσαν πάνω στο περίπτερο της –ενωμένης ακόμα- Γιουγκοσλαβίας. Έργο του διάσημου μοντερνιστή Βιέντσεσλαβ Ρίχτερ, το περίπτερο που έμοιαζε να αιωρείται από 6 χαλύβδινα καλώδια, αντηχούσε με την χάρη του και την απλότητά του αλλά και την αυτοτέλεια του. Μια αυτοτέλεια –τηρουμένων των αναλογιών- όχι εφάμιλλη μ’ αυτή που επέδειξε σε εθνικό επίπεδο η χώρα. Το περίπτερο μετά το πέρας της έκθεσης διαλύθηκε και ξαναφτιάχτηκε στο Wevelgem του Βελγίου, όπου λειτουργεί ακόμα σαν σχολείο.

Το περίπτερο της Γιουγκοσλαβίας, δια χειρός Βιέντσεσλαβ Ρίχτερ

Η Διεθνής Έκθεση του 1958 δεν ήταν ούτε η καλύτερη, ούτε η χειρότερη. Η έκθεση που διοργάνωσαν οι Βέλγοι μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου πολέμου κι ένα χρόνο μετά την ίδρυση της ΕΟΚ, στα πλαίσια της ειρηνικής συνεργασίας των χωρών αλλά συνάμα μέσα σε ένα πλαίσιο μεγάλων αντιφάσεων, άφησε σίγουρα την παρακαταθήκη του, ιδιαίτερα στην οικοδέσποινα χώρα. Το Atomium όχι μόνο επέζησε αλλά κατέστη κι ένα δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο, σε σημείο που να θεωρείται ως και εθνικό σύμβολο του Βελγίου. Επιπλέον, ο τελευταίος «ανθρώπινος ζωολογικός κήπος» αλλά και συλλήβδην οι θηριωδίες των Βέλγων στην Αφρική, αποτελούν ακόμα αγκάθι στη συλλογική μνήμη της χώρας, η οποία ακόμα δυσκολεύεται να κοιτάξει κατάματα το αποικιακό παρελθόν της.

The post Expo 58: Το «Άιφελ των Βρυξελλών», ένα κατεστραμμένο χειρόγραφο και η ντροπή ενός έθνους appeared first on .

Οι έξι σάλες του Κάστρου θα φιλοξενήσουν έργα ζωγραφικής, γλυπτά, κατασκευές, διακοσμητικά και φωτογραφίες, από τις 15 έως τις 24 Νοεμβρίου.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 15 Νοεμβρίου, στις 20.00.

exposition du Cercle d’Art de Crainhem
Kasteelweg 4, 1950 Kraainem
Διάρκεια: 15 – 24 Νοεμβρίου 2019
Ωράριο: Σάββατα 16 – 23 Νοεμβρίου, 11.00 – 18.00
                Κυριακές 17 – 24 Νοεμβρίου, 11.00 – 18.00

Είσοδος ελεύθερη

The post Ομαδική έκθεση των καλλιτεχνών της ομάδας Cercle d’Art de Crainhem, στις Βρυξέλλες appeared first on .

Η διοργάνωση ήταν υψηλού επιπέδου με ενεργή συμμετοχή του βασιλιά του Βελγίου Φιλίππου, μελών της κυβέρνησης του Βελγίου, Ευρωπαίων Επιτρόπων, Ευρωβουλευτών, πολιτικών Ευρωπαϊκών χωρών και πλήθος εκπροσώπων του επιχειρηματικού κόσμου. Το «παρών» έδωσαν οι Έλληνες ευρωβουλευτές Μαρία Σπυράκη και Θοδωρής Ζαγοράκης.

Τη βραδιά του τελικού, η ατμόσφαιρα θύμιζε Eurovision με την είσοδο των παιδιών στη σκηνή κρατώντας τις σημαίες των χωρών τους και τις εθνικές αποστολές να υψώνουν με ενθουσιασμό τα σημαιάκια που βρίσκονταν στα τραπέζια τους.

Η σκηνή λαμπερή, η μουσική δυνατή, τα παιδιά από 37 Ευρωπαϊκές χώρεςγεμάτα θετική ενέργεια, καθώς ζούσαν τη μοναδική εμπειρία να διαγωνίζονται για τις πρωτότυπες επιχειρηματικές τους ιδέες που τις δημιούργησαν σε έναν δικό τους χώρο: τα σχολικά τους θρανία!

Στην εκδήλωση σβήστηκαν μέχρι και κεράκια γενεθλίων καθώς το Junior Achievement Βελγίου γιόρτασε τα 40 χρόνια από την ίδρυσή του.

Τα τρία πρώτα βραβεία κέρδισαν η Εσθονία, η Σουηδία και το Ισραήλ

Το πρώτο βραβείο κέρδισε η μαθητική επιχείρηση «Festera» από την Εσθονία, με τον πρωτότυπο οικιακό κομποστοποιητή biobox που μετατρέπει τα οργανικά απορρίμματα του σπιτιού σε λίπασμα σε δύο μήνες, μειώνοντας έτσι ποσοστό ρύπανσης της κάθε οικογένειας κατά 5%. Πέρα από τις καινοτομίες του προϊόντος, η κριτική επιτροπή εξήγησε ότι επέλεξε τη συγκεκριμένη ομάδα για το εξαιρετικό επιχειρηματικό της σχέδιο αλλά κυρίως για το πάθος και την επιμονή που επέδειξαν τα παιδιά για να υλοποιήσουν και να προωθήσουν το biobox, παρόλο που κανείς δεν πίστευε στη ιδέα τους και δυσκολεύτηκαν πολύ να βρουν υποστηρικτές.

Το δεύτερο βραβείο κέρδισε η ομάδα «Locker Room Talk» από τη Σουηδίαπου προσπαθεί να εξαλείψει το φαινόμενο ρατσιστικών και σεξιστικών σλόγκαν στα μαθητικά ντουλάπια και τις τουαλέτες των σχολείων.

Το τρίτο βραβείο απονεμήθηκε στην ομάδα «Promotor» από το Ισραήλ που δημιούργησε ένα τραπεζομάντηλο πικ-νικ με σχεδιασμένα επάνω επιτραπέζια παιχνίδια (τρίλιζα, φιδάκι κ.ά.) το οποίο μετά τη χρήση του μετατρέπεται σε σακούλα σκουπιδιών.

Ενθουσίασε η ελληνική ομάδα

Η ελληνική ομάδα «Watch Out» από το Αριστοτέλειο Κολέγιο Θεσσαλονίκηςείχε εξαιρετική παρουσία στο διαγωνισμό και απέσπασε πολύ θετικά σχόλια από τους κριτές, τους επισήμους και τις άλλες μαθητικές ομάδες. Οι μαθητές της Α’ Λυκείου που διαγωνίστηκαν, Πασχάλης Κυζάκης, Σαμουήλ Μόσιος, Νικολέτα Καλούτσικου, Δημήτρης Καραμπουρνιώτης και Χριστόφορος Δημητρακόπουλος, είναι ενθουσιασμένοι από τις εμπειρίες ζωής που τους προσέφερε η συμμετοχή τους στο πρόγραμμα «Εικονική Επιχείρηση» του Σωματείου Επιχειρηματικότητας Νέων/Junior Achievement Greece από την αρχή της σχολικής χρονιάς και που κορυφώθηκε με τη συμμετοχή τους στον σπουδαίο Πανευρωπαϊκό Διαγωνισμό στις Βρυξέλλες.

Η ελληνική αποστολή αποτελείτο και από τους μαθητές Αριάννα Aραμπατζή, Θανάση Κατσίκη, Γιώργο Θεοδωρίδη, την καθηγήτρια που καθοδήγησε τα παιδιά Μαρία Δαμαλή, τον υποδιευθυντή του Αριστοτελείου Κολλεγίου Δημήτρη Γκροζούδη, τον εθελοντή-επιχειρηματικό σύμβουλο της ομάδας Κυριάκο Κελίδη από την εταιρεία ΤΙΤΑΝ, την πρόεδρο του ΣΕΝ/JA Greece Λίτσα Παναγιωτοπούλου, τον Γενικό Διευθυντή Αργύρη Τζικόπουλο, την υπεύθυνη του προγράμματος «Εικονική Επιχείρηση» Ελίζα Παυλίδη και την υπεύθυνη επικοινωνίας Μαρία Γιαννέτου.

Ο βασιλιάς του Βελγίου Φίλιππος στο ελληνικό περίπτερο «Watch Out»

Η έκθεση με τα μαθητικά περίπτερα ήταν εντυπωσιακή, με αθρόα προσέλευση κόσμου καθώς έγινε γνωστό ότι θα επισκεφτεί τους μαθητές οβασιλιάς του Βελγίου, Φίλιππος.

Οι μαθητές της ελληνικής ομάδας «Watch Out» ήταν από τους λίγους που είχαν τη μοναδική ευκαιρία, να γνωρίσουν και να απαντήσουν στις ερωτήσεις του βασιλιά Φιλίππου καθώς επισκέφθηκε μόνο πέντε από τα 37 περίπτερα των μαθητικών επιχειρήσεων, πρώτα του Βελγίου και αμέσως μετά το ελληνικό. Ο βασιλιάς Φίλιππος έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τη συσκευή εντοπισμού εμποδίων στο ύψος της κεφαλής για τα άτομα με προβλήματα όρασης που δημιούργησαν τα παιδιά της ομάδας «Watch Out» και τα συνεχάρη θερμά για την κοινωνική τους ευαισθησία.

Δύο ειδικά βραβεία κέρδισε η ομάδα «GrowGreen» από την Κύπρο

Μεγάλη επιτυχία σημείωσε η ομάδα «GrowGreen» από την Κύπρο που δημιούργησε μια οικολογική γλάστρα από κατακάθια καφέ. Η ομάδα κέρδισε ειδικό βραβείο, ενώ στην πρόεδρο της ομάδας, Ειρήνη Ανδρέου απονεμήθηκε το βραβείο Leadership «Ηγετικής Προσωπικότητας» μαζί με άλλους εννέα μαθητές από τους 200 που πήραν μέρος στον τελικό διαγωνισμό. Συνολικά, στο πρόγραμμα μαθητικής επιχειρηματικότητας του JA Europe συμμετείχαν τη σχολική χρονιά 2016-2017 πάνω από 300.000 μαθητές από 40 Ευρωπαϊκές χώρες. Ο τελικός διαγωνισμός του 2018 αναμένεται να πραγματοποιηθεί στη Σερβία.

Δράσεις για να γίνει η μαθητική επιχειρηματικότητα προτεραιότητα 
της ευρωπαϊκής πολιτικής

Για πρώτη φορά φέτος, παράλληλα με τον διαγωνισμό «Company of The Year Competition 2017», το Junior Achievement Europe διεξήγαγε σημαντική διήμερη Σύνοδο υπέρ της Επιχειρηματικής Εκπαίδευσης στην Ευρώπη. Ήδη, από το 2015 έχει ιδρυθεί το EE-HUB.ΕU που έχει στόχο να συνδέσει περισσότερο την Ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία με τα σχολεία και τις επιχειρήσεις έτσι ώστε η μαθητική επιχειρηματικότητα να αποτελέσει προτεραιότητα στα εκπαιδευτικά συστήματα των 40 Ευρωπαϊκών χωρών όπου υλοποιούνται τα σχολικά προγράμματα καινοτομίας και επιχειρηματικότητας του Junior Achievement. Σύμφωνα με τα ευρήματα πρόσφατων ερευνών, η μαθητική επιχειρηματικότητα αποτελεί καταλυτικό παράγοντα ανάπτυξης και ευημερίας καθώς μειώνει την ανεργία και ευνοεί τη δημιουργία νέων επιχειρήσεων και θέσεων εργασίας.

Οι μαθητές που γίνονται στελέχη της δικής τους επιχείρησης από τα σχολικά θρανία:

• είναι πιο αισιόδοξοι,
• έχουν καλύτερες επιδόσεις στα μαθήματα,
• αισθάνονται πιο σίγουροι ότι θα βρουν δουλειά όταν ενηλικιωθούν αλλά και ότι θα πετύχουν ως επιχειρηματίες.

Στην Ελλάδα, ο μοναδικός οργανισμός που προσφέρει προγράμματα επιχειρηματικότητας στα σχολεία είναι το μη-κερδοσκοπικό Σωματείο Επιχειρηματικότητας Νέων/Junior Achievement Greece, που υποστηρίζεται από τις εταιρείες: MetLife, Citi, Εθνική Τράπεζα, General Mills, SAP Hellas, Accenture και άλλες. Τη φετινή σχολική χρονιά 2016-2017 σημειώθηκε ρεκόρ συμμετοχών με 120 σχολεία σε όλη την Ελλάδα.

Πηγή: ert.gr

The post Εντυπωσίασε η ελληνική ομάδα στον διαγωνισμό «Company Of The Year Competition 2017» appeared first on .

Οι Βρυξέλλες, μια πόλη που φιλοξενεί τόσες πολλές διαφορετικές εθνικότητες, δεν θα μπορούσε να μην είναι ο ιδανικός οικοδεσπότης μιας τέτοιας έκθεσης. Εξάλλου οι αξίες είναι πανανθρώπινες και δεν γνωρίζουν σύνορα, κάτι που οι εικόνες του McCurry μαρτυρούν με κάθε τρόπο.

Από 4 Μαρτίου ως 25 Ιουνίου 2017

Bourse de Bruxelles
place de la Bourse, 1
1000 Brussels

Είσοδος 12Ε (μειωμένο 6Ε)

Πληροφορίες για την έκθεση, εδώ.

The post Έκθεση φωτογραφίας: Ο κόσμος του Steve McCurry appeared first on .

Η εταιρία Leonidas με ίσως το καλύτερο περίπτερο στη φετινή έκθεση, λάνσαρε την καινούργια της συνεργασία με τον αγαπημένο διάσημο γαλάτη ήρωα Αστερίξ και το αντίστοιχο θεματικό πάρκο στη Γαλλία το οποίο έχει πολύ μεγάλη επισκεψιμότητα. Εντυπωσιακή παρουσία και για την Neuhaus και σε άλλα περίπτερα γνωστών εταιριών με παρουσία γνωστών maitre chocolatier, εργαστήρια σοκολάτες και πολλά χάπενινγκ.

Από ελληνικής πλευράς την πρώτη της εμφάνιση έκανε και η Μίνα Αποστολίδη που πλασάρεται και επίσημα στην μεγάλη οικογένεια της σοκολάτας, ενώ τα βλέμματα έκλεψε το εντυπωσιακό defillé με τα σοκολατένια φορέματα ενώ οι παρουσιαστές του RTL Emilie Dupuis και Thomas de Bergeyck της εκπομπής Place Royale έκλεψαν την παράσταση!

Από επιχειρηματικής πλευράς παρόντες στην πρεμιέρα της Έκθεσης Σοκολάτας ήταν οι πρόεδροι του Ελληνοβελγικού επιμελητηρίου και του ελληνικού επιχειρηματικού δικτύου Bucepahlos κκ Β. Ακριτίδης και Γ.Δήμας. Για 3 ακόμα μέρες και μέχρι την Κυριακή, μία βόλτα από το Tour & Taxis θα σας γεμίσει από γλυκές και πολύχρωμες αναμνήσεις.

Περισσότερες πληροφορίες ΕΔΩ

Φωτογραφίες: Newsville.be

Φωτογραφία εξωφύλλου: Αλέξ. Μιχαηλίδης / Newsville.be

The post Άρχισε η μεγάλη γιορτή της σοκολάτας appeared first on .

O φλαμανδός και ελληνόφωνος φωτογράφος είναι «ερωτευμένος» με την Ελλάδα και τα ελληνικά πρόσωπα τα οποία αποτελούν και το κύριο θέμα των φωτογραφίσεών του.

Kim de Molenaer Expo
Διάρκεια έκθεσης: 25 Ιουνίου – 7 Ιουλίου 2015
Ώρες : 11:00 – 18:00
Van Campen & Rochtus
Dumortierlaan 85
8300 Knokke

Η συνέντευξη του Kim De Molenaer στο www.topoikaitropoi.gr

Είναι τιμή μας που αγαπάς την χώρα μας και που προβάλεις την παράδοσή της μέσω της δουλειάς σου, ενώ δεν είχες καμία σχέση με Ελλάδα! Ποια ήταν η πρώτη σου επαφή μαζί της; Τι ήταν εκείνο που σε κέρδισε ώστε να φτάσεις στο σημείο να μάθεις και την γλώσσα της;

Πήγα στην Ελλάδα για πρώτη φορά το 2005, για διακοπές στην Πάρο. Μου δημιουργήθηκε ένα όμορφο συναίσθημα και ήθελα να δω και να μάθω περισσότερα για την Ελλάδα έτσι. Είναι 10 χρόνια τώρα που μόλις είχα τελειώσει τις σπουδές και δεν ήξερα τι να κάνω. Άρχιζα να φωτογραφίζω τοπία και αντικείμενα στη Πάρο (βάρκες, λεωφορεία, τη ζωή στους δρόμους της Πάρου.) Όσο πιο πολύ επισκεπτόμουν την Ελλάδα μου γινόταν ξεκάθαρο ότι μπορούσα να κάνω πολλά εκεί και ιδιαίτερα πράγματα που δεν μπορούσα να κάνω στο Βέλγιο. Μετά την φωτογράφιση στους δρόμους, αποφάσισα να κάνω πορτρέτα και επικοινώνησα με πρακτορεία μοντέλων στην Αθήνα. Το στούντιο μου ήταν η αυλή στο σπίτι που διέμενα στην Αθήνα. Καθώς περνούσα τόσο καιρό στην Ελλάδα με τους ανθρώπους εκεί, ήταν πολύ φυσικό σιγά σιγά και με δική μου μελέτη να αρχίσω να μαθαίνω τη γλώσσα.

Ποια μέρη της Ελλάδας έχεις επισκεφτεί, και ποιο είναι το αγαπημένο σου;

Επισκέφθηκα την Πάρο, τη Λευκάδα, τη Μήλο, την Ύδρα, τον Πόρο, τη Σίφνο, τη Κρήτη, το Ναύπλιο και τις Σπέτσες αλλά περισσότερο μου άρεσε η Ύδρα γιατί είναι μικρή, κοντά στην Αθήνα, με ένα αυθεντικό χρώμα και με καλό φαγητό. Η Λευκάδα ωστόσο είχε τις ωραιότερες παραλίες.

Και τώρα ερώτηση κρίσεως .. Πώς ένας Βέλγος φωτογράφος ανακαλύπτει τις ελληνικές παραδοσιακές φορεσιές; Τι σου κέντρισε περισσότερο το ενδιαφέρον σε αυτές ώστε να θέλεις να το αποτυπώσεις στις φωτογραφίες σου;

Σε κάθε φωτογραφία που κάνω υπάρχει μια σύνδεση με την Ελλάδα. Οι παραλίες, η σειρά της Jackie O, τα ελληνικά αγάλματα, τα διαχρονικά της πρόσωπα. Κάθε χρόνο προσπαθώ να κάνω κάτι καινούριο και να ανεβαίνω σε ένα υψηλότερο επίπεδο. Η έννοια της διαχρονικότητας είναι πολύ σημαντική στις φωτογραφίες μου. Τι είναι πιο διαχρονικό από τις ελληνικές παραδοσιακές φορεσιές; Ήθελα να τις φωτογραφίσω για να έχω ένα πιο ολοκληρωμένο έργο για την Ελλάδα.

Μίλησέ μας για το μουσείο της Δόρας Στράτου, την ιματιοθήκη του θεάτρου χορών με τις παραδοσιακές φορεσιές. Πώς το ανακάλυψες και για ποιο λόγο συνεργάστηκες με τους υπεύθυνους του μουσείου; Πες μας για το έργο σου.

Δεν ήταν εύκολο να κερδίζω την εμπιστοσύνη των ανθρώπων εκεί. Ήμουν ένα Βέλγος που ζητούσε να φωτογραφίσει τις πολύτιμες φορεσιές τους. Ο γραμματέας Θανάσης Καλαντζής ωστόσο πίστεψε στο project και μου έδωσε την ευκαιρία να φωτογραφίσω τα κοστούμια. Στην αρχή ήθελα να φωτογραφίσω τα κουστούμια φορεμένα από μοντέλα από πρακτορεία. Αλλά όταν πέρασα από το Θέατρο στο Φιλλοπάππου εντυπωσιάστηκα από όλους τους χορευτές. Είναι όλοι νέοι, δημιουργικοί άνθρωποι και το αποτέλεσμα ήταν καλύτερο και πιο αυθεντικό, γιατί ήταν συνηθισμένοι να φοράνε τις φορεσιές αυτές.

Διαβάσαμε ότι έχεις πολλές φωτογραφίες από χορευτικά που παρουσιάστηκαν στο θέατρο Δόρα Στράτου. Τι γνώμη έχεις για τους ελληνικούς χορούς; Έχεις μάθει κάποιον;

Οι ελληνικοί χοροί είναι πολύ όμορφοι αλλά δεν μπορώ να τους χορέψω. Το σώμα μου δεν έχει το ρυθμό μέσα του. Προτιμώ να τους φωτογραφίζω.

The post Έκθεση του φωτογράφου Kim De Molenaer στο Knokke appeared first on .

Επιμελητής της έκθεσης είναι ο Didier Vervaeren.

«The belgians, an unexpected fashion story»

Διάρκεια έκθεσης : 5 Ιουνίου 2015 – 13 Σεπτεμβρίου 2015

BOZAR CENTRE FOR FINE ARTS
Palais Des Beaux-Arts
Rue Ravenstein 23
1000 Bruxelles

Εισιτήρια ΕΔΩ

The post «The belgians, an unexpected fashion story» appeared first on .