Τα μεγάλα έργα που απαιτούνται στο πρώην γκαράζ της Citroën, ένα μοντερνιστικό κτίριο 42.000 τετραγωνικών μέτρων, δεν θα ολοκληρωθούν μέχρι τα τέλη του 2025, ανέφερε η βελγική εφημερίδα Le Soir, πράγμα που σημαίνει ότι το μουσείο πιθανότατα θα ανοίξει κάποια στιγμή μέσα στο 2026.

Την ανάπτυξη του Μουσείου Μοντέρνας και Σύγχρονης Τέχνης Kanal-Centre Pompidou διαχειρίζεται το Kanal Foundation εδώ και 8 χρόνια, μια ένωση που δημιουργήθηκε από τον Δήμο των Βρυξελλών ειδικά για την επίβλεψη του έργου, το οποίο μέχρι τώρα απαιτούσε επένδυση 172 εκατομμυρίων ευρώ.

Έχοντας άμεση σύνδεση με το Εθνικό Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού Georges Pompidou στο Παρίσι για τα πρώτα πέντε χρόνια μετά το άνοιγμα, το μουσείο Kanal αναμένεται να είναι ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης στον κόσμο.

Το νέο μουσείο θα βρίσκεται στο εμβληματικό κτίριο Citroën, στην άκρη του καναλιού, εξ ου και το όνομα. Το κτίριο βρίσκεται μπροστά στην Place Sainctelette, εκτείνεται από την πλευρά του κατά μήκος του ίδιου του καναλιού στην Quai des Péniches και είναι προσβάσιμο από τον σταθμό του μετρό Yser. Το κτίριο περιείχε αρχικά τους εκθεσιακούς χώρους και τα εργαστήρια της αυτοκινητοβιομηχανίας, ενώ πέρασε στην ιδιοκτησία της περιφέρειας Βρυξελλών πριν από 10 χρόνια.

Τα σχέδια του έργου θα δουν τους εκθεσιακούς χώρους του κτιρίου να αποκαθίστανται στην αρχική τους κατάσταση, με τους ημιώροφους που τοποθετήθηκαν τη δεκαετία του 1950 να αφαιρούνται και την πρόσοψη από αλουμίνιο και γυαλί της δεκαετίας του 1970 να αντικαθίσταται με χάλυβα σύμφωνα με τον σχεδιασμό. Ολόκληρη η επιφάνεια θα χωριστεί σε μεγάλες επιφάνειες για πολλούς διαφορετικούς σκοπούς, όπως:

• 12.000 τετραγωνικά μέτρα για μοντέρνα και σύγχρονη τέχνη
• 7.000 τετραγωνικά μέτρα για διεθνή αρχιτεκτονική
• 13.000 τετραγωνικά μέτρα δημόσιου χώρου για πολιτισμό, χαλάρωση, ψυχαγωγία και εκπαίδευση
• 9.000 τετραγωνικά μέτρα για γραφεία, εργαστήρια, αμφιθέατρα, αποθήκες, αίθουσες τοκετών, τεχνικούς χώρους και χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων

Το κτίριο έχει επαναχρησιμοποιηθεί για πολιτιστικές εκδηλώσεις στο παρελθόν και συνεχίζει. Από τον Μάιο του 2018, με την επωνυμία Kanal Brut, έχει φιλοξενήσει αρκετές εκθέσεις σε συνεργασία με το Centre Pompidou στο Παρίσι. Αυτές οι εγκαταστάσεις περιλαμβάνουν εικαστικές τέχνες, σχέδιο και αρχιτεκτονική από καλλιτέχνες με έδρα τις Βρυξέλλες καθώς και τέχνες του θεάματος, με τα έργα να «απηχούν την ταυτότητα του τόπου, αλλά και την ανθρώπινη και κοινωνική του ιστορία, απτή στα διάφορα εργαστήρια και γραφεία και στα διαφορετικά εξαρτήματα αυτού του τεράστιου συγκροτήματος», σύμφωνα με το Kanal Foundation.

The post Το νέο μουσείο μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης των Βρυξελλών δεν θα ανοίξει πριν από το 2026 appeared first on .

Στις 13 και 14 Ιουνίου λοιπόν, το KANAL-Center Pompidou καλεί το κοινό να θαυμάσει την εντυπωσιακή εγκατάσταση που οραματίστηκε ο εικαστικός Charles Kaisin ως μέρος της δράσης αλληλεγγύης «Origami for Life».

Για το έργο χρησιμοποιήθηκαν 20,325 οριγκάμι, τα οποία και συνέλεξαν το ποσό των 101,625 ευρώ. Η παρουσίασή τους στο KANAL-Center Pompidou θα συνοδεύεται υπό τους ήχους μουσικής δωματίου (από τα μουσικά σύνολα Quatuor Amôn, Quatuor Arsys, Trio Spilliaert και Quatuor MP4. Παρών θα είναι και ο ίδιος ο καλλιτέχνης, Charles Kaisin, όπως και ο Yves Goldstein, διευθυντής του KANAL.

Η είσοδος είναι ελεύθερη και δεν απαιτείται κάποια κράτηση.

Χρήσιμες πληροφορίες

Σάββατο 13 και Κυριακή 14 Ιουνίου 2020
Ώρες: 10.00 – 18.00

KANAL, είσοδος quai de Willebroeck 7-10 – 1000 Βρυξέλλες
info@kanal.brussels
+32 (0) 2 435 13 68

Συνιστάται να φοράτε μάσκα προσώπου
Διατηρήστε απόσταση 1,5 μ και τηρήστε τα προστατευτικά μέτρα καθ “όλη τη διάρκεια της επίσκεψης
Μην αγγίζετε τίποτα κατά την επίσκεψή σας
Χρόνος επίσκεψης: 30 λεπτά
Μείνετε σπίτι εάν αισθάνεστε αδιαθεσία

The post #ORIGAMIFORLIFE: μια έκθεση για καλό σκοπό στο Kanal Centre Pompidou appeared first on .

Από τις 8 Μαΐου λοιπόν, έξι από τις μεγάλες γυάλινες προσόψεις του παλιού εκθεσιακού χώρου της Citroën στις Βρυξέλλες, το νυν Kanal – Center Pompidou, θα παρουσιάζουν την έκθεση IN SITU που αποτελείται από έργα τριών καλλιτεχνών, με κοινή θεματική το σώμα, τον τόπο και τον κίνδυνο. Τρεις θεματικές της σύγχρονης εποχής, επιλεγμένες από την επιμελήτρια της έκθεσης, Lola Meotti. Οι τρεις καλλιτέχνες είναι οι Claude Cattelain, Hicham Berrada και ο βέλγος φωτογράφος Hervé Charles.

Claude Cattelain: το ίχνος του σώματος

Η σχέση με το σώμα ,δια χειρός Claude Cattelain, video artist και περφόρμερ ο οποίος δημιουργεί έργα που χαρακτηρίζονται από τον χρόνο που απαιτείται για την πραγματοποίησή τους και τη στιγμή της καταστροφής τους. Για παράδειγμα, από «φτωχά» ή πεταμένα υλικά όπως σανίδες, χτίζει μια κατασκευή … μέχρι αυτή να καταρρεύσει. Επαναλαμβάνοντας τη διαδικασία, το σώμα του αντιμετωπίζει την ύλη. Στα έργα που παρουσιάζονται, η παράσταση που τα δημιούργησε είναι πανταχού παρούσα.

Hicham Barrada: φανταστικοί τόποι

Μεταξύ τέχνης και επιστήμης, ο Hicham Berrada υιοθετεί μια στάση ερευνητή, αλλά και χημικού. Διαχειρίζεται ουσίες, αέρια, χρωστικές ουσίες, αλλά και διάφορα μέταλλα, βυθίζοντάς τα σε διαλύτες, εξετάζοντας έτσι τα τοπία που δημιουργούνται.

Hervé Charles: ενέργεια και φύση

Μεταξύ φωτογραφικών και οικολογικών ανησυχιών, ο Hervé Charles προσφέρει μια επιτόπια φωτογραφία, εξετάζοντας συχνά επικίνδυνες περιοχές ή αποτυπώματα μιας περασμένης καταστροφής (ηφαίστεια, πυρκαγιές, καταρράκτες), ισορροπώντας ανάμεσα στην περιγραφή και την φαντασία.
Οι γυάλινες προσόψεις ως μια τεράστια σκηνή

Για να προσφέρει μια ορατότητα της έκθεσης τόσο από μακριά όσο και από κοντά, η επιμελήτρια Lola Meotti έχει φανταστεί μια σκηνογραφία σαν ένα τατουάζ στην γυάλινη πρόσοψη του κτιρίου. Ιδέα που το στήσιμό της υλοποιήθηκε από τον καλλιτέχνη των τατού, Gabriel Tapia, ο οποίος έντυσε την πρόσοψη με λευκό βινύλιο, αφήνοντας μόνο σημεία στα παράθυρα που λειτουργούν σαν βιτρίνες προς τα έργα. Με άλλα λόγια το λευκό βινύλιο λειτουργεί σαν ένα τεράστιο πασπαρτού, αφήνοντας την μέσα από τα παράθυρα.

Χρήσιμες πληροφορίες

KANAL -Centre Pompidou , Πλατεία Sainctelette
Ημερομηνίες : 8 Μαΐου 2020 – 28 Αυγούστου 2020

Η πλατφόρμα #windowmuseum παράγει καλλιτεχνικά έργα και στο BPS22 του Charleroi, καθώς και στο Κέντρο Wallonie-Bruxelles, στο Παρίσι.

The post IN SITU: τέχνη μέσα απ’τα παράθυρα του Kanal – Center Pompidou appeared first on .

Βραδιές πάρτι, εκθέσεις, προβολές, χορό, εργαστήρια, περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα των φετινών δράσεων, που φιλοξενούνται στο Kanal – Centre Pompidou, από τις 21 ως τις 30 του Ιουνίου.

Αναλυτικά το πρόγραμμα και χρήσιμες πληροφορίες για το φεστιβάλ μπορείτε να δείτε εδώ.

21 με 30 Ιουνίου 2019
Kanal – Centre Pompidou
Quai des Péniches, 1000 Brussels
Είσοδος: 14e

The post KANAL BRUT: ένα πολυσυλλεκτικό φεστιβάλ στο Centre Pompidou των Βρυξελλών appeared first on .

Πηγή: in.gr

The post Βρυξέλλες: Εργοστάσιο μετατρέπεται σε γκαλερί appeared first on .

Η βάθους δεκαετίας συμφωνία που υπεγράφη την Δευτέρα ανάμεσα στην Kanal, την εταιρία που διαχειρίζεται τον νέο χώρο, και το Centre Pompidou του Παρισιού, προβλέπει τον δανεισμό μέρους της συλλογής του γαλλικού μουσείου στο νεοσύστατο βρυξελλιώτικο.

Το Citroën Cultural Centre καταλαμβάνει έκταση  35,000 τμ και είναι κατασκευασμένο από χάλυβα και γυαλί. Βρίσκεται στην Place de l’Yser και ονομάζεται έτσι καθότι ήταν το εργοστάσιο της αυτοκινητοβιομηχανίας Citroën.

Οι πρώτοι επισκέψιμοι χώροι του νέου μουσείου αναμένεται να λειτουργήσουν τον προσεχή Μάιο και θα παραμείνουν ανοιχτοί μέχρι να ξεκινήσουν οι εργασίες και στους υπόλοιπους χώρους, το 2019.

Ο Yves Goldstein της Kanal λέει: «Για 13 μήνες ο χώρος θα είναι ένα ζωντανό εργαστήριο. Το Citroën Cultural Centre θα φιλοξενεί εκθέσεις και πολιτιστικές δράσεις σε συνεργασία μάλιστα με άλλους χώρους των Βρυξελλών, όπως το Bozar, το Botanique ή το γειτονικό μας Kaaitheater».

Το Κέντρο Pompidou εκτός από τις συλλογές του θα προσφέρει και την απαραίτητη τεχνογνωσία όσον αφορά τις καλλιτεχνικές δραστηριότητες του Citroën Cultural Centre, κατέχοντας ένας ρόλο συμβουλευτικό στην γενικότερη διαχείριση του χώρου. Σε βάθος χρόνου ωστόσο, το νέο Μουσείο θα παραμείνει αυτόνομο, ανεξαρτήτως Pompidou.

Πηγή: xpats.com

The post Μέσα στο 2018 η λειτουργία του Citroën Cultural Centre στις Βρυξέλλες appeared first on .

Μια έκθεση που τρέχει στο Πομπιντού του Παρισιού, με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Η Προδοσία των Εικόνων», μας δίνει την αφορμή να θυμηθούμε 10 από τις λιγότερο γνωστές πτυχές του Ρενέ Μαγκρίτ. Ναι, ήταν ένας καλλιτέχνης που αγαπούσε το σουρεαλισμό και τα κοστούμια, το παράδοξο και τα καπέλα, την πρόκληση και τα σύννεφα, το παιχνίδι με τις λέξεις και τα μήλα. Αλλά όχι μόνο…

01. Γνώρισε τη γυναίκα της ζωής του, τη Ζορζέτ Μπερζέ, σε ηλικία 15 χρονών. Την παντρεύτηκε στα 24 και την έχρισε μούσα του μέχρι τέλους, με ένα μικρό «διάλειμμα». Κάποτε ο Μαγκρίτ ερωτεύτηκε μια νεαρή καλλιτέχνιδα, τη Σίλα Λεγκ, και «προσέλαβε» τον φίλο του Πολ Κολινέτ για να αποπροσανατολίσει την Μπερζέ. Ο «αποπροσανατολισμός» κατέληξε σε παθιασμένη ερωτική σχέση μεταξύ συζύγου και φίλου, με την Μπερζέ μάλιστα να ζητά διαζύγιο. Το ειδύλλιο τελικά έληξε, και Ρενέ και Ζορζέτ έμειναν μαζί μέχρι το θάνατό τους.

The Lovers II, 1928, Courtesy of www.ReneMagritte.org

02. Σε ηλικία 14 χρονών βίωσε την αυτοκτονία της μητέρας του, η οποία επέλεξε να πνιγεί σε γειτονικό ποτάμι. Η ιστορία λέει πως ο νεαρός Ρενέ ήταν παρών όταν την ανέσυραν από το νερό, με το φόρεμα να σκεπάζει το πρόσωπό της. Αυτός ο δυνατός συμβολισμός θα επανέρχεται συχνά στο καλλιτεχνικό του έργο.

The Invention of Life, 1928, Courtesy of www.ReneMagritte.org

The Central Story, 1927, Courtesy of www.ReneMagritte.org

03. Ήταν εξαιρετικός πλαστογράφος. Αν και απόφοιτος της Βασιλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών των Βρυξελλών, ξεκίνησε την καλλιτεχνική του πορεία σχεδιάζοντας διαφημιστικές αφίσες. Φήμες λένε ότι παράλληλα με το δικό του έργο, πλαστογραφούσε πίνακες των Πικάσο, Τισιανό, Ερνστ και ΝτεΚίρικο. Άλλωστε, είναι η επαφή του με το του ΝτεΚίρικο που τον ενθουσιάζει και μυείται στις αξίες του σουρεαλισμού. Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής του Βελγίου, μεταξύ 1940 και 1944, λέγεται ότι ο Μαγκρίτ πλαστογραφεί και νομίσματα και εξασφαλίζει τα προς το ζην.

Not to Be Reproduced, 1937, Courtesy of www.ReneMagritte.org

04. Οι πίνακές του είναι τόσο αναγνωρίσιμοι, ώστε ούτε να τους κλέψει δεν μπορεί κανείς. Το 2009 μια σπείρα ληστών αποπειράθηκε να πουλήσει τον πίνακα «Olympia», αξίας 3,6 εκατομμυρίων δολαρίων, ωστόσο έλαβαν ως απάντηση από δυνητικούς αγοραστές πως ήταν υπερβολικά γνωστό έργο για να φιγουράρει στη συλλογή τους. Τρία χρόνια αργότερα, ο πίνακας επιστράφηκε στο Μουσείο Μαγκρίτ των Βρυξελλών σε άριστη κατάσταση.

05. Η πρώτη του έκθεση, το 1927 στις Βρυξέλλες, στέφεται με απόλυτη «αποτυχία». Οι αρνητικές κριτικές τον απογοητεύουν, η μετάβαση στο Παρίσι είναι μια κάποια παρηγοριά. Εκεί γνωρίζει και συνδέεται με τον ιδρυτή του σουρεαλισμού, Αντρέ Μπρετόν, καθώς και με ομοϊδεάτες λογοτέχνες και μουσικούς. Θα μεσολαβήσουν η επιστροφή του στο Βέλγιο και μερικά χρόνια για να γνωρίσει και την εμπορική επιτυχία.

Personal Values, 1952, Courtesy of www.ReneMagritte.org

06. Αν και ταγμένος στο σουρεαλισμό, δεν επαναπαύεται. Περνά φάση εξερεύνησης του ιμπρεσιονισμού αλλά και ενός κινήματος που ονομάζεται Vache (αγελάδα), δίνοντας παραπλανητικές ημερομηνίες χρονολόγησης των πινάκων του. Στόχος του να οδηγήσει τους επικριτές του σε σύγχυση ως προς την ταξινόμηση και κωδικοποίηση του έργου του.

Seducer, 1953, Courtesy of www.ReneMagritte.org

07. Θεωρούσε το παιχνίδι με τις λέξεις εξίσου σημαντικό με την εικόνα. Κλασικό παράδειγμα, η «πίπα». Η φράση «Αυτό δεν είναι μία πίπα» που συνόδευε το περιβόητο έργο του, μοιάζει αντιφατική, ωστόσο επεξηγείται επαρκέστατα από τη δήλωση του ίδιου του καλλιτέχνη: «Αυτό δεν είναι μία πίπα, είναι μία εικόνα της». Ο βασικός άξονας του επαναστατικού τρόπου σκέψης του: «Το να είσαι σουρεαλιστής σημαίνει ότι απαγορεύεις στον εγκέφαλό σου να θυμάται όσα έχεις δει και ότι είσαι πάντα σε επιφυλακή για αυτό που ποτέ δεν υπήρξε».

The Treachery of Images, 1929, Courtesy of www.ReneMagritte.org

08. Τα πιο διάσημα έργα του είναι αυτοπροσωπογραφίες, στις οποίες ωστόσο φροντίζει να παίζει «κρυφτό» με τον θεατή. Στο «Son of Man», κρυμμένος πίσω από ένα μήλο, μας αποκαλύπτει από το πρόσωπό του μονάχα το μάτι του, ενώ στο «Man in the Bowler Hat» κρύβει τα χαρακτηριστικά του πίσω από ένα πουλί.

The Son of Man, 1946, Courtesy of www.ReneMagritte.org

Man in a Bowler Hat, 1964, Courtesy of www.ReneMagritte.org

09. Εκτός από τη ζωγραφική, ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με τη φωτογραφία και τον κινηματογράφο.

10. Επηρέασε την ποπ κουλτούρα ευρύτατα. Οι Jeff Beck Group, το συγκρότημα του Τζεφ Μπεκ, χρησιμοποίησαν μια ρέπλικα του πίνακα «The Listening Room» για να ντύσουν το εξώφυλλο του δεύτερου άλμπουμ τους «Beck-Ola». Ο Πολ Σάιμον συμπεριέλαβε στον δίσκο «Hearts and Bones» του 1983 το τραγούδι «Rene and Georgette Magritte with Their Dog after the War». Στο τρέιλερ της ταινίας «Toys», πρωταγωνιστούν και «ζωντανεύουν» οι πίνακές του.

The Listening Room, 1952, Courtesy of www.ReneMagritte.org

René Magritte: La trahison des images. Μέχρι τις 23 Ιανουαρίου 2017, στην Galerie 2, στο Κέντρο Πομπιντού στο Παρίσι.

Πηγή: athensvoice.gr

The post Ο άγνωστος René Magritte appeared first on .

Η πρώτη φάση αφορά την σύλληψη του καλλιτεχνικού έργου, ενώ η δεύτερη θα αφορά την υλοποίησή του. Αυτό σημαίνει ότι είναι ακόμα πολύ νωρίς για να γνωρίζουμε ποια έργα και ποιες συλλογές θα φιλοξενήσουν οι Βρυξέλλες, αυτό ωστόσο που είναι γνωστό με βεβαιότητα είναι πως το Κέντρο Pompidou εκτός από τις συλλογές του θα προσφέρει ακόμα και την απαραίτητη τεχνογνωσία όσον αφορά τις καλλιτεχνικές δραστηριότητες.

Στόχος της Περιφέρειας των Βρυξελλών είναι να μετατραπεί το παλιό εργοστάσιο της Citroën σε ένα Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (κατά τα πρότυπα της Tate του Λονδίνου), το οποίο θα φιλοξενεί έργα που θα καλύπτουν την περίοδο 1920 – 2020.

Καθώς επίκεινται ανακαινίσεις σε διάφορους χώρους του κτιρίου, τα εγκαίνια του αναμένονται το 2019 με 2020, χρονιά αφιερωμένη στην Σύγχρονη Τέχνη, με μια αρχική εκτίμηση του κόστους να πλησιάζει τα 140 εκατ. ευρώ.

Πηγή: lalibre.be

The post Το Pompidou στις Βρυξέλλες appeared first on .