Η στάση του Βέλγου ηγέτη αιφνιδίασε τους Ευρωπαίους εταίρους του κατά τη σύνοδο κορυφής των Βρυξελλών, όπου αναμενόταν να δοθεί το «πράσινο φως» στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να προετοιμάσει το νομικό πλαίσιο του δανείου. Αντί γι’ αυτό, η συζήτηση οδηγήθηκε σε αδιέξοδο, με αποτέλεσμα το θέμα να μετατεθεί για την επόμενη σύνοδο του Δεκεμβρίου.

Ο Ντε Βέβερ, επικεφαλής της φλαμανδικής δεξιάς και γνωστός για την επιφυλακτική του στάση απέναντι στη δημοσιονομική ενοποίηση της ΕΕ, υποστήριξε ότι η ιδέα οι Βέλγοι φορολογούμενοι να είναι εν δυνάμει υπόλογοι για ένα τέτοιο δάνειο, είναι «εντελώς παράλογη». «Είναι άδικο να παρουσιάζεται το Βέλγιο ως η χώρα που δεν θέλει να βοηθήσει την Ουκρανία», τόνισε, «αλλά δεν μπορούμε να αναλάβουμε δυσανάλογους κινδύνους».

Το επίκεντρο των ανησυχιών του είναι η Euroclear, η χρηματοοικονομική εταιρεία που εδρεύει στις Βρυξέλλες και διαχειρίζεται το μεγαλύτερο μέρος των παγωμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων στην Ευρώπη. Εάν κάτι πάει στραβά, λένε οι Βέλγοι αξιωματούχοι, η χώρα τους θα βρεθεί στο επίκεντρο νομικών διεκδικήσεων από τη Μόσχα — ένα σενάριο που ο Ντε Βέβερ χαρακτηρίζει «κίνδυνο για τη φερεγγυότητα ολόκληρου του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος».

Ο Βέλγος πρωθυπουργός ζήτησε τρεις σαφείς εγγυήσεις από τους εταίρους του:

ότι οι κίνδυνοι του δανείου θα μοιραστούν ισότιμα μεταξύ των κρατών-μελών,
ότι η ΕΕ θα προσφέρει ρητές οικονομικές εγγυήσεις σε περίπτωση που υπάρξει υποχρέωση αποζημίωσης προς τη Ρωσία,
και ότι θα υπάρξει ενιαία νομική βάση που να προστατεύει την ΕΕ από μελλοντικές νομικές προσφυγές.
«Αν κινηθούμε, πρέπει να κινηθούμε όλοι μαζί. Αυτό σημαίνει ευρωπαϊκή αλληλεγγύη», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Οι χώρες που στηρίζουν το σχέδιο —ανάμεσά τους η Γερμανία, η Γαλλία και τα Βαλτικά κράτη— θεωρούν το δάνειο ζωτικής σημασίας για την οικονομική επιβίωση της Ουκρανίας, ιδιαίτερα μετά την αναζωπύρωση των ρωσικών επιθέσεων. Αντίθετα, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τηρούν πιο επιφυλακτική στάση, αν και το σχέδιο θα επέτρεπε στις χώρες της ΕΕ να στηρίξουν το Κίεβο χωρίς να επιβαρύνουν τους δικούς τους προϋπολογισμούς.

Η Κριστίν Λαγκάρντ, πρόεδρος της ΕΚΤ, επιχείρησε να καθησυχάσει τις ανησυχίες, δηλώνοντας ότι οι κίνδυνοι του σχεδίου είναι «διαχειρίσιμοι». Ωστόσο, σύμφωνα με βέλγους διπλωμάτες, «όπως ένα αεροπλάνο έχει μικρές πιθανότητες να πέσει, αλλά αν πέσει οι συνέπειες είναι τραγικές, έτσι και εδώ οι πιθανότητες είναι μικρές, αλλά οι επιπτώσεις τεράστιες».

Στο παρασκήνιο, η κυβέρνηση Ντε Βέβερ αντιμετωπίζει εσωτερικές πιέσεις: δυσκολίες στον προϋπολογισμό και πολιτικές εντάσεις ανάμεσα στη Φλάνδρα και τη Βαλλονία, που κάνουν κάθε απόφαση με υψηλό οικονομικό ρίσκο ακόμη πιο δύσκολη. Οι διαπραγματεύσεις γύρω από το θέμα διήρκεσαν εβδομάδες, με τους Ευρωπαίους αξιωματούχους να αναζητούν «μια διατύπωση αρκετά ισορροπημένη ώστε να ικανοποιεί όλους», χωρίς όμως να βρουν κοινό έδαφος.

Τελικά, η συμβιβαστική διατύπωση που μπήκε στα συμπεράσματα της συνόδου περιορίζεται στο να «προσκαλεί την Επιτροπή να παρουσιάσει επιλογές οικονομικής στήριξης το συντομότερο δυνατό». Με άλλα λόγια, καμία δέσμευση για προώθηση του δανείου, απλώς μια ανοιχτή πρόσκληση για περαιτέρω μελέτη.

Ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν προσπάθησε να μετριάσει τις εντυπώσεις λέγοντας ότι το σχέδιο «δεν έχει θαφτεί», ενώ η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν υπογράμμισε ότι «συμφωνήσαμε στο τι θέλουμε να κάνουμε — τώρα πρέπει να εργαστούμε στο πώς».

Η ουσία, ωστόσο, είναι ότι το Βέλγιο κρατά στα χέρια του το κλειδί για την επόμενη φάση του σχεδίου. Η στάση του Ντε Βέβερ δεν αφορά μόνο τη νομική ασφάλεια, αλλά και την πολιτική του αυτονομία απέναντι στις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις. Με το δάνειο να εξαρτάται πλέον από τη συναίνεσή του, η ΕΕ βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα κρίσιμο δίλημμα: πώς να στηρίξει την Ουκρανία χωρίς να διακινδυνεύσει τη νομική της σταθερότητα — και χωρίς να διαρραγεί η εύθραυστη ευρωπαϊκή ενότητα.

The post Το Βέλγιο μπλοκάρει το δάνειο-μαμούθ της ΕΕ προς την Ουκρανία appeared first on .

Στις 9:40 π.μ., ο ένοικος της rue de la Loi 16, ο απερχόμενος πρωθυπουργός Alexander De Croo (Open VLD), δέχθηκε τον διάδοχό του De Wever. Η παράδοση της εξουσίας μεταξύ των δύο ανδρών ήταν προγραμματισμένη για τις 10 π.μ., το πρωί της Δευτέρας, 3 Ιανουαρίου.

Από εκεί και πέρα, η διαδικασία έχει ως εξής: o Bart De Wever, μετά την παραλαβή των κλειδιών για το 16 της rue de la Loi μεταβαίνει μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά, στο Palais d’Egmont, όπου παρίσταται σε μια άτυπη σύνοδο κορυφής των 27 ηγετών του κράτους και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η συνάντηση, που περιγράφεται ως «άτυπη συνεδρία καταιγισμού ιδεών», είναι κυρίως αφιερωμένη στην άμυνα.

Ακολουθεί στην συνέχεια γεύμα με τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε και δείπνο εργασίας το βράδυ με τον Βρετανό πρωθυπουργό Κιρ Στάρμερ.

Την Τρίτη στις 11:00 ο νέος πρωθυπουργός αναμένεται να επισκεφθεί εκ νέου το Βασιλικό Παλάτι, αυτή τη φορά για να μιλήσει στις αρχές της χώρας ενώπιον του Βασιλιά. Στις 14:00 αναμένεται στη Βουλή για τη γενική πολιτική, την εναρκτήρια πράξη της νέας πλειοψηφίας.

Την Τετάρτη, οι βουλευτές θα συζητήσουν αυτή τη δήλωση γενικής πολιτικής. Η ψήφος εμπιστοσύνης αναμένεται την Πέμπτη. Ο συνασπισμός «Αριζόνα», όπως έχει ονομαστεί, ξεκινά και επισήμως το έργο του.

Ο πρωθυπουργός De Wever ήταν ο πρώτος που ορκίστηκε, στα ολλανδικά, γαλλικά και γερμανικά, τις τρεις επίσημες γλώσσες του Βελγίου.

En nu aan de slag!

Et maintenant, au boulot!

Und jetzt an die Arbeit! pic.twitter.com/qtKCXucSeG

— Bart De Wever (@Bart_DeWever) February 3, 2025

Είδαμε σε προηγούμενο άρθρο τα νέα ονόματα της κυβέρνησης. Ήταν όμως γνωστοί μόνο οι φλαμανδοί που ανέλαβαν κάποιο υπουργικό πόστο. Πλέον, έχουμε την πλήρη σύνθεση του νέου υπουργικού συμβουλίου.

Bart De Wever (N-VA): Πρωθυπουργός

Jan Jambon (N-VA): Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Οικονομικών και καταπολέμησης της φορολογικής απάτης, των συντάξεων, της Εθνικής Λοταρίας και των Πολιτιστικών Ιδρυμάτων.

David Clarinval (MR): Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Απασχόλησης, Οικονομίας και Γεωργίας.

Maxime Prévot (Les Engagés): Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Εξωτερικών, Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και Αναπτυξιακής Συνεργασίας.

Frank Vandenbroucke (Vooruit): Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Υγείας και Κοινωνικών Υποθέσεων.

Vincent Van Peteghem (CD&V): Αναπληρωτής Πρωθυπουργός και Υπουργός Προϋπολογισμού και Διοικητικής Απλοποίησης.

Theo Francken (N-VA): Υπουργός Άμυνας και Εξωτερικού Εμπορίου.

Anneleen Van Bossuyt (N-VA): Υπουργός Ασύλου και Μετανάστευσης, Κοινωνικής Ένταξης και Μεγάλων Πόλεων.

Annelies Verlinden (CD&V): Υπουργός Δικαιοσύνης.

Rob Beenders (Vooruit): Υπουργός Προστασίας των Καταναλωτών, Καταπολέμησης της Κοινωνικής Απάτης και Ίσων Ευκαιριών.

Bernard Quintin (MR): Υπουργός Εσωτερικών, υπεύθυνος Beliris

Eléonore Simonet (MR): Υπουργός για τις μεσαίες τάξεις, τους αυτοαπασχολούμενους και τα ΜΜΕ.

Mathieu Bihet (MR): Υπουργός Ενέργειας.

Jean-Luc Crucke (Les Engagés): Υπουργός Κινητικότητας, Κλίματος και Οικολογικής Μετάβασης.

Vanessa Matz (Les Engagés): Υπουργός Δημόσιας Δράσης και Εκσυγχρονισμού, αρμόδια για Δημόσιες Επιχειρήσεις, Δημόσια Υπηρεσία, Διαχείριση Κρατικής Περιουσίας (Régie), Ψηφιακές Υποθέσεις και Ομοσπονδιακά Επιστημονικά Ιδρύματα.

The post Οι δεκαπέντε νέοι υπουργοί της ομοσπονδιακής κυβέρνησης ορκίστηκαν ενώπιον του Βασιλιά appeared first on .

Ο διορισμός του De Wever έρχεται μετά από μακρές διαπραγματεύσεις, μετά τις εκλογές της 9ης Ιουνίου 2024. Η νέα κυβέρνηση συγκεντρώνει το δεξιό εθνικιστικό φλαμανδικό κόμμα «N-VA», το γαλλόφωνο κόμμα «MR» (φιλελεύθεροι), των κόμμα των Φλαμανδών Χριστιανοδημοκρατών «CD&V», το γαλλόφωνο κεντρώο κόμμα «Les Engagés» και τους Φλαμανδούς σοσιαλιστές «Vooruit», που είναι και ο μοναδικός αριστερός εταίρος του κυβερνητικού συνασπισμού.

Αυτά τα πέντε κόμματα κατέχουν αθροιστικά 81 έδρες επί συνόλου 150 στη νέα Βουλή, όπως αυτή διαμορφώθηκε μετά τις εκλογές της 9ης Ιουνίου.

Η κυβερνητική συμφωνία πρέπει ακόμη να επικυρωθεί από τα πέντε κόμματα που θα συναντηθούν εντός του Σαββατοκύριακου και ο Bart De Wever θα μπορούσε να ορκιστεί πρωθυπουργός του Βελγίου από τη Δευτέρα.

Ο 54χρονος De Wever, δήμαρχος Αμβέρσας από το 2013 και αμφιλεγόμενη προσωπικότητα ιδιαίτερα στο γαλλόφωνο Βέλγιο, θα αντικαταστήσει τον Φλαμανδό Φιλελεύθερο Alexander De Croo. Ο απερχόμενος πρωθυπουργός, De Croo, ανέλαβε καθήκοντα τον Οκτώβριο του 2020 αλλά η επτακομματική κυβέρνησή του τελούσε υπό παραίτηση από τις εκλογές του Ιουνίου, κατά τις οποίες το κόμμα του «Open VLD» υπέστη συντριπτική ήττα.

Ο γαλλόφωνος βελγικός Τύπος επισημαίνει ότι ο επικείμενος διορισμός του Bart De Wever σηματοδοτεί μια «ιστορική αλλαγή», καθώς υποστήριζε για πολύ καιρό μεγαλύτερη φλαμανδική αυτονομία και συχνά επέκρινε το βελγικό κράτος. Ο διορισμός του θα δοκιμάσει την εύθραυστη ομοσπονδιακή δομή του Βελγίου και τη λεπτή ισορροπία μεταξύ Φλάνδρας και Βαλλονίας, σχολιάζει ο βελγικός Τύπος. Η πολιτική καριέρα του De Wever έχει καθοριστεί από καιρό από την ώθησή του σε συνομοσπονδία, ένα μοντέλο που θα παρείχε στη Φλάνδρα και τη Βαλλονία περισσότερη αυτονομία, διατηρώντας παράλληλα το Βέλγιο ως χαλαρή ομοσπονδιακή δομή.

Τα τοπικά μέσα σχολιάζουν ότι «ο Bart De Wever έχει δουλέψει σκληρά για να απαλύνει την εικόνα του», ενώ έχει κάνει επίσης μια «προσπάθεια να βελτιώσει τα γαλλικά του». Η απόρριψή του για μια συμμαχία με το ακροδεξιό «Vlaams Belang» βοήθησε στην ενίσχυση της αξιοπιστίας του μεταξύ των γαλλόφωνων πολιτικών και η συμπεριφορά του κατά τη διάρκεια των συνομιλιών για τον σχηματισμό κυβέρνησης, η οποία επαινέθηκε από τους κορυφαίους διαπραγματευτές, υποδηλώνει μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση. Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν αμφιβολίες για τις πραγματικές του προθέσεις. Ο De Wever επιμένει ότι σκοπεύει να κυβερνήσει όλους τους Βέλγους, αλλά κάποιοι υποψιάζονται ότι χρησιμοποιεί την πρωθυπουργία του για να προωθήσει τη συνομοσπονδιακή του ατζέντα. Το μεταβαλλόμενο πολιτικό τοπίο στο γαλλόφωνο Βέλγιο, όπου οι εκκλήσεις για αυστηρότερες μεταναστευτικές πολιτικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις έχουν αυξηθεί, μπορεί να έκανε τις πολιτικές του πιο αποδεκτές από ορισμένους ψηφοφόρους.

Ας σημειωθεί, τέλος, ότι το Βέλγιο έχει παράδοση σε μακροχρόνιες συνομιλίες για το σχηματισμό κυβέρνησης. Αυτή τη φορά οι συνομιλίες διήρκησαν 236 ημέρες, μακριά από το ρεκόρ των 541 ημερών το 2010-2011.

The post Ο Bart De Wever θα γίνει ο πρώτος Φλαμανδός εθνικιστής πρωθυπουργός του Βελγίου appeared first on .

Πριν από αιώνες, τμήματα της Φλάνδρας – αλλά και περιοχές της Βαλλονίας όπως το Ναμούρ, το Αινώ και το Λουξεμβούργο – και οι Κάτω Χώρες ενώθηκαν στις λεγόμενες δεκαεπτά επαρχίες*, αλλά η πτώση της Αμβέρσας το 1585 κατά τη διάρκεια του Ογδοηκονταετούς πολέμου, έθεσε προσωρινά τέλος σε αυτό.

Ο De Wever, ο οποίος στο παρελθόν είχε επίσης υποστηρίξει την αναίρεση αυτού του διαχωρισμού, είπε στην Trends Talk στο Kanaal Z την Πέμπτη ότι αυτό πρόκειται για μια «προσωπική άποψη που έχω εδώ και πολύ καιρό».

«Το 1993, ήμουν συνδιοργανωτής ενός συνεδρίου για την Μεγάλη Ολλανδία. Δεν το έχω ξεχάσει αυτό το όνειρο: ότι μια μέρα όλοι οι σύνεδροι θα ζούσαμε μαζί σε μια ένωση, τη Νότια και τη Βόρεια Ολλανδία », είπε ο De Wever.

Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτή η ένωση θα ήταν μια από τις ισχυρότερες οικονομίες στον κόσμο. «Τα λιμάνια της Αμβέρσας και του Ρότερνταμ θα μπορούσαν να συγχωνευθούν για να γίνουν η πύλη της οικονομίας της βορειοδυτικής Ευρώπης. Ακούγεται φανταστικό ».

«Φυσικά, πρέπει να κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι, και οι άνθρωποι δεν είναι ακόμα έτοιμοι για κάτι τέτοιο», συμπλήρωσε ο De Wever. « Το κατανοώ αυτό ».

Μπορεί, ενδεχομένως, να ακούγεται σαν μια ιδέα αδιανόητη σήμερα, σύμφωνα όμως με τον φλαμανδό πολιτικό, αυτό θα μπορούσε σύντομα να αλλάξει. «Ο Φεντεραλισμός ήταν αδιανόητος στο Βέλγιο τη δεκαετία του ’60, στη δεκαετία του ’70 όμως ήταν μια πραγματικότητα. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τη Συνομοσπονδιακή Δημοκρατία της Βαλλονίας σήμερα, νομίζω όμως ότι θα είναι μια πραγματικότητα αύριο ».

«Μια συνομοσπονδία των Κάτω Χωρών θα μπορούσε να είναι πραγματικότητα στο κοντινό μέλλον. Αν μπορούσα να πεθάνω ως Νότιος Ολλανδός, θα πεθάνω πιο ευτυχισμένος από ότι ως Βέλγος », κατέληξε ο De Wever.

* Οι Δεκαεπτά Επαρχίες ήταν μια προσωπική ένωση κρατιδίων στις Κάτω Χώρες το 15ο και 16ο αιώνα (1482–1581), υπό την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, καλύπτοντας σχεδόν τη σημερινή Ολλανδία, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο και ένα μέρος της βόρειας Γαλλίας (Αρτουά, γαλλική Φλάνδρα) καθώς και ένα μικρό τμήμα της δυτικής Γερμανίας. Οι Δεκαεπτά Επαρχίες ανήκαν αρχικώς στους Δούκες της Βουργουνδίας του Οίκου των Βαλουά που κυβέρνησαν την περιοχή από το 1384 έως το 1477. Αργότερα πέρασαν μέσω δυναστικών διαδικασιών στον Οίκο των Αψβούργων, πρώτα στο ισπανικό του παρακλάδι και κατόπιν στο αυστριακό. Μετά την έναρξη του Ογδοηκονταετούς Πολέμου και την Ένωση της Ουτρέχτης, χωρίστηκαν το 1581 στις Επτά Ηνωμένες Επαρχίες των εξεγερμένων Ολλανδών και τις Ισπανικές Κάτω Χώρες.

Οι 17 Επαρχίες ήταν οι εξής:

Κομητεία του Αρτουά, Κομητεία της Φλάνδρας, Βαρωνία του Μέχελεν, Κομητεία του Ναμούρ, Κομητεία του Αινώ, Κομητεία της Ζηλανδίας, Κομητεία της Ολλανδίας, Δουκάτο της Βραβάνδης (περιλαμβάνοντας το Μαργραβάτο της Αμβέρσας καθώς και τις Κομητείες του Λόιφεν και των Βρυξελλών), Δουκάτο της Λιμβουργίας (περιλαμβάνοντας τις Κομητείες του Ντάλεμ και του Φάλκενμπουργκ καθώς και τη Βαρωνία του Χέρτσογκενρατ), Δουκάτο του Λουξεμβούργου, Βαρωνία της Ουτρέχτης, Βαρωνία της Φρισλάνδης, Δουκάτο της Χέλντερς, Βαρωνία του Χρόνινχεν (περιλαμβάνοντας το Ομμενλάντεν), Βαρωνία των Ντρέντε, Λίνγκεν, Βέντε και Βεστερβόλντε, Βαρωνία του Οφεράισσελ και Κομητεία του Ζούτφεν.

The post Την επανένωση της Φλάνδρας με την Ολλανδία, υποστηρίζει ο Bart De Wever appeared first on .

Περισσότεροι από 6 μήνες έχουν περάσει από τις τελευταίες ομοσπονδιακές εκλογές στο Βέλγιο, και δεν έχει ακόμη διαμορφώσει κυβέρνηση. Για πολλούς αυτό δεν είναι είδηση, αφού το Βέλγιο είχε περάσει 541 ημέρες χωρίς κυβέρνηση και μετά τις ομοσπονδιακές εκλογές του 2010. Ωστόσο, όσο κι αν ακούγεται παράξενο, το κράτος εξακολουθεί να… λειτουργεί στη χώρα.

Σήμερα στις Βρυξέλλες, πραγματοποιείται μια προσπάθεια σχηματισμού ομοσπονδιακής κυβέρνησης, αφού οι δύο πολιτικοί που έχουν λάβει την εντολή – οι Georges-Louis Bouchez (MR) από το Μεταρρυθμιστικό Κίνημα και Joachim Coens (CD&V) από το Χριστιανοδημοκρατικό και Φλαμανδικό Κόμμα- συναντιούνται με τον βασιλιά της χώρας. Η συνάντηση είναι προγραμματισμένη στις τρεις το μεσημέρι και αναμένεται να τον ενημερώσουν για την πρόοδο που σημείωσαν στις συνομιλίες τους με τα άλλα κόμματα.

Την ίδια ώρα το εθνικιστικό φλαμανδικό N-VA προκαλεί σύγχυση με τη στάση του, καθώς φαίνεται ότι επιχειρεί να καταλάβει «κεντρική θέση στο παιχνίδι». Μέχρι την περασμένη Πέμπτη, Παρασκευή η επιλογή που φαινόταν να πριμοδοτείται ήταν μία κυβέρνηση τετρακομματική με τη συμμετοχή των Σοσιαλιστών, των Μεταρρυθμιστών, των Πρασίνων και των Φιλελευθέρων. Σε ομιλία του, ωστόσο, το περασμένο Σαββατοκύριακο στο Mechelen, ο επικεφαλής του N-VA, Bart De Wever, εμφανίστηκε επιτέλους κάπως εποικοδομητικός, σχολιάζει η εφημερίδα, αν και λίγοι είναι αυτοί που πιστεύουν στην ειλικρίνεια της νέας αυτής προσέγγισης. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν κι εκείνοι, και λόγος γίνεται κυρίως για τους Φλαμανδούς Φιλελευθέρους, για τους οποίους είναι δύσκολο να αποκλείσουν τους εθνικιστές από τη διαδικασία σχηματισμού κυβέρνησης συνασπισμού.

Η ανατροπή αυτή περιπλέκει σε κάθε περίπτωση τις συζητήσεις. Ο ίδιος ο Georges-Louis Bouchez δήλωσε σχετικά: «Όταν ένα κόμμα διαθέτει σύνεση, αυτό βοηθάει στην αναζήτηση λύσης. Αλλά θα ήταν καλό η σύνεση αυτή να υπάρχει καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου».

Τώρα απομένει να δούμε τι θα αποφασίσει ο Βασιλιάς, αφότου λάβει την Έκθεση προόδου των δύο εντολοδόχων πολιτικών, σημειώνεται. Μέχρι χθες το βράδυ το πιθανό σενάριο ήταν η παράταση, για μία ακόμη φορά, της αποστολής των δύο ανδρών. Πηγή κοντά στις συνομιλίες εξέφρασε την εκτίμηση ότι οι τελευταίες δηλώσεις και κινήσεις από πλευράς CD&V και N-VA καθιστούν χρήσιμη την παράταση της εντολής για να διαπιστωθεί το νόημά τους. Ενδεχόμενη παράταση θα ενοχλούσε, όμως, κάποιους, οι οποίοι θεωρούν την τελευταία αποστολή ως αποτυχημένη. Οι ίδιοι θα αποδέχονταν τη χορήγηση εντολής στον Bart De Wever «για να τελειώνουμε επιτέλους με όλο αυτό το σόου».

Το κύριο άρθρο της εφημερίδας Le Soir επισημαίνει ότι το Βέλγιο αξίζει κάτι καλύτερο από το «όχι, ίσως», υιοθετώντας επικριτική θέση απέναντι στους εθνικιστές του N-VA, οι οποίοι, αφού πρόσβαλαν τον πρώην εντολοδόχο των Σοσιαλιστών, Paul Magnette, τις τελευταίες ημέρες εμφανίζουν το πιο “λουστραρισμένο” πρόσωπό τους, θυμίζοντας ερπετό, χωρίς, ωστόσο, να έχουν δείξει ότι διαθέτουν κάποιο σχέδιο, στην καλύτερη περίπτωση για να πείσουν την Φλάνδρα ότι η χώρα δεν λειτουργεί και στη χειρότερη για να εισέλθουν σε μία κυβέρνηση συνεργασίας με στόχο να τη διαλύσουν. Σε χειρότερη θέση από τον εντολοδόχο των Μεταρρυθμιστών, Georges-Louis Bouchez, βρίσκεται, κατά την εφημερίδα, ο επικεφαλής των Φλαμανδών Φιλελευθέρων, Joachim Coens, ο οποίος επιχειρεί τον σχηματισμό μίας κυβέρνησης, χωρίς να γνωρίζει τι ακριβώς θέλει το ίδιο του το κόμμα, επί του οποίου δεν φαίνεται να διαθέτει πλήρη έλεγχο.

Οι μόνοι που φαίνεται να έχουν ξεκάθαρο στίγμα είναι οι Οικολόγοι, που έχουν αποκλείσει τη συνεργασία με τους εθνικιστές. Η κατάσταση είναι τόσο περίπλοκη, κλείνει το κύριο άρθρο, που θα έμπαινε κανείς σε πειρασμό να ζητήσει πιστοποιητικό γιατρού από το να καταθέσει στον Βασιλιά έκθεση, η οποία θα επιχειρεί να δώσει νόημα και συνοχή στο όλο μπέρδεμα.

Η La Libre αναφέρεται στην έλλειψη ομοφωνίας των γαλλόφωνων κομμάτων ως προς την έναρξη σχηματισμού κυβέρνησης με τη συμμετοχή των Σοσιαλιστών, των Μεταρρυθμιστών, των Πρασίνων και των Φιλελευθέρων προβλέποντας ότι δεν θα ανανεωθεί η εντολή στα πρόσωπα των επικεφαλής των Σοσιαλιστών και των Φλαμανδών Φιλελευθέρων. Οι πολιτικοί παρατηρητές είναι μάλλον απαισιόδοξοι (ίσως τελικά πραγματιστές) ως προς τη συνέχεια και δεν αποκλείουν τη χορήγηση εντολής για διερεύνηση της δυνατότητας σχηματισμού κυβέρνησης συνασπισμού σε άλλα πολιτικά πρόσωπα.

Η εφημερίδα εκτιμά ότι οι Φλαμανδοί εθνικιστές δεν έχουν πει την τελευταία τους λέξη, κρίνοντας από το πρόσφατο άνοιγμά τους προς τους Γαλλόφωνους Σοσιαλιστές: Δεν θα αυτο-εξαιρεθούν «από τον αγώνα» για τον σχηματισμό κυβέρνησης, αλλά θα κάνουν τα πάντα, μέχρι τέλους, για να αναγκάσουν τους υπόλοιπους να τους ωθήσουν εκτός. Αυτή είναι η στρατηγική τους ήδη από την αρχή αυτής της διαδικασίας, τονίζει η εφημερίδα.

Πηγή: ethnos.gr

The post Βέλγιο: Έξι μήνες χωρίς κυβέρνηση στη χώρα και όλα λειτουργούν… ρολόι appeared first on .

«Αν η κυβέρνηση στηρίξει αυτό το Σύμφωνο, αυτή θα είναι μια κυβέρνηση στην οποία θα είναι αδύνατο να έχουμε θέση», δήλωσε στο γαλλόφωνο τηλεοπτικό δίκτυο RTBF ο Ντε Βιβέρ, επικεφαλής του κόμματος Νέα Φλαμανδική Συμμαχία (N-VA).

«Δεν υποστηρίζουμε την κυβέρνηση να μεταβεί στο Μαρακές», διεμήνυσε.

Ο πρόεδρος του N-VA, που είναι και δήμαρχος της Αμβέρσα, της μεγαλύτερης πόλης στο Βέλγιο, αναφερόταν στη σύνοδο της 10ης και της 11ης Δεκεμβρίου στο Μαρακές όπου αναμένεται να επικυρωθεί το Παγκόσμιο Σύμφωνο για την Ασφαλή, Ομαλή και Τακτική Μετανάστευση, ένα μη δεσμευτικό κείμενο έκτασης 25 σελίδων, το πρώτο του είδους για το θέμα, καταρτίστηκε με σκοπό να συμβάλλει στη ρύθμιση των παγκόσμιων μεταναστευτικών ροών.

Το Σύμφωνο αναφέρεται σε θεμελιώδεις αρχές – προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μεταναστών, των παιδιών, αναγνώριση της εθνικής κυριαρχίας – και διατυπώνει περίπου είκοσι προτάσεις για να βοηθηθούν οι χώρες που καλούνται να διαχειριστούν τις μεταναστευτικές ροές, διευκολύνοντας την ανταλλαγή πληροφοριών, τις προσπάθειες κοινωνικής ένταξης των μεταναστώ κ.λπ.

Ο Βέλγος πρωθυπουργός Σαρλ Μισέλ, ηγέτης των γαλλόφωνων Φιλελευθέρων δεσμεύτηκε σε ομιλία του στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ τον Σεπτέμβριο να επικυρώσει το Σύμφωνο.

Ωστόσο, λίγες εβδομάδες μετά, το εθνικιστικό κόμμα αποδοκίμασε το Σύμφωνο, σε αντίθεση με τα τρία άλλα κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού: Φιλελεύθεροι, Open Vld (φλαμανδοί Φιλελεύθεροι), και Χριστιανοδημοκράτες (CD&V).

Ειδικότερα, οι Φλαμανδοί εθνικιστές πιστεύουν ότι οι Βέλγοι δικαστές θα μπορούσαν να βασιστούν στο Σύμφωνο του ΟΗΕ για να αμφισβητήσουν τη μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης και την προθυμία τους να «απαγορεύσουν την παράνομη μετανάστευση».

Σύμφωνα με πολλούς πολιτικούς αναλυτές, το Ν-VA προτίθεται να ανάγει την μετανάστευση κεντρικό θέμα της εκστρατείας των εκλογών του Μαΐου του 2019 καθώς το κόμμα φοβάται απώλειες προς τα δεξιά από το ακροδεξιό ρατσιστικό κόμμα Vlaams Belang που κατέγραψε καλές επιδόσεις στις τοπικές εκλογές της Φλάνδρας τον Οκτώβριο.

Ο πρωθυπουργός Μισέλ αναγνώρισε ότι η κυβέρνησή του διανύει μια «δύσκολη» περίοδο. Οι συζητήσεις έχουν προγραμματιστεί για αυτήν την εβδομάδα στο Κοινοβούλιο, στις οποίους θα συμμετάσχουν δικηγόροι και εμπειρογνώμονες.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

The post Οι Φλαμανδοί εθνικιστές απειλούν να ρίξουν την κυβέρνηση appeared first on .

Σημειώνεται πως ο δήμαρχος της Αμβέρσας έχει στο πρόσφατο παρελθόν δεχθεί απειλές για τη ζωή του. Τον περασμένο Μάρτιο ένα άτομο πέταξε ένα τσεκούρι μέσα από παράθυρο του σπιτιού και στη συνέχεια τράπηκε σε φυγή, ενώ πιο παλιά, το 2012, άγνωστοι είχαν αφήσει ένα κομμένο κεφάλι γουρουνιού στην είσοδο της οικίας του.

Πηγή: skai.gr / standaard.be

The post Γράμμα με ύποπτη σκόνη έλαβε ο δήμαρχος της Αμβέρσας appeared first on .

Πίσω από την ενέργεια αυτή, δεν είναι άλλος από τον Bart De Wever, ηγέτη του κεντροδεξιού κόμματος N-VA (Nieuw-Vlaamse Alliantie), ο οποίος διατηρεί γραφεία στο νούμερο 47 του εν λόγω δρόμου.

Και το ερώτημα που τίθεται: Ο κύριος De Wever και η παράταξή του, χρησιμοποιούν τα γραφεία αυτά από το 2011. Γιατί άργησαν τόσο πολύ για να υψώσουν την σημαία;

H απάντηση κρύβεται στο ότι η παράταξη του κ. De Wever ήταν απλά μισθωτής στο κτίριο, κι όχι ιδιοκτήτης, συνεπώς δεν μπορούσε να λάβει τέτοιου είδους πρωτοβουλία. Το καθεστώς αυτό άλλαξε όμως, καθώς λίαν προσφάτως η οικογένεια του De Wever αγόρασε το κτίριο -που βρίσκεται σε έναν από τους πλέον «βρυξελλιώτικους» δρόμους της πόλης- κι έτσι η σημαία δεν άργησε να εμφανιστεί.

Πηγή: lesoir.be
Φωτογραφίες: © Bruno D’Alimonte / Le Soir

The post Το Λιοντάρι της Φλάνδρας υψώθηκε στην rue Royale appeared first on .

«Η πολιτική που πρέπει να ακολουθήσουμε, είναι σαν αυτή του Καναδά. Στοπ στην ελεύθερη μετακίνηση ανθρώπων», ενώ υπεραμύνθηκε της συμφωνίας μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας, σχολιάζοντας πως είναι η μόνη λύση για το μεταναστευτικό πρόβλημα.

«Έπρεπε να έχουμε κλείσει τα σύνορα εξαρχής. Κι όσοι αιτούνται άσυλο, να επαναπατρίζονται. Οι μόνοι που θα ήταν αποδεκτοί, είναι οι Σύριοι, που είναι πράγματι πρόσφυγες λόγω εμπόλεμης κατάστασης».

Πηγή: politico.eu

The post Φλαμανδός εθνικιστής θέλει να κλείσει την πόρτα στους πρόσφυγες appeared first on .