Και ξεκινάμε, σωστά μαντέψατε, με τον Γκάρι Όλντμαν. Φέτος είναι υποψήφιος για το The Darkest Hour, με πολλούς να κάνουν λόγο για βέβαιη νίκη. Εξαιρουμένης ωστόσο της φετινής υποψηφιότητας, έχει μόλις μια ακόμα για το “Ο κλήρος έπεσε στον Σμάιλι”,  το 2011, όπου το έχασε από τον Ζαν Ντιζαρντέν του “The Artist”. Το ότι δεν υπήρξε καν υποψήφιος για παλαιότερες ερμηνείες του (Τεντώστε τα Αφτιά Σας, Δράκουλας, Λεόν, Η Αντιπρόεδρος) ας το αφήσουμε.

Λίαμ Νίσον. Ο συμπαθής Ιρλανδός με την χαρακτηριστική πατρική παρουσία και ακόμα πιο πατρική φωνή, μπορεί να ανακάλυψε ξαφνικά τον –τα σπάω όλα- εαυτό του στα 60 του, αλλά μέχρι τότε μας έχει δώσει (και συνεχίζει βέβαια) εξαιρετικές ερμηνείες. Υποψήφιος για το πολυπόθητο αγαλματίδιο έχει υπάρξει μόλις μια φορά, σαν Όσκαρ Σίντλερ («Η λίστα του Σίντλερ», 1993) και θα μπορούσε να είναι αρκετή. Παρόλα αυτά, ο πανήψηλος Λίαμ έχει κι άλλες αξιόλογες παρουσίες στην μεγάλη οθόνη, όπως στο Michael Collins ή το Kinsey.

Έντουαρτ Νόρτον. Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Υποψήφιος τρεις φορές, νίκες καμία. Θέλετε να ακούσετε τις τρεις υποψηφιότητες; Έχουμε και λέμε: Φόβος Ενστίκτου (Primal Fear), Μαθήματα Αμερικάνικης Ιστορίας, Μπέρντμαν. Άδικο θα πείτε. Όχι. Άδικο είναι το ότι δεν υπήρξε καν υποψήφιος για το Fight Club. Και για την 25^η ώρα. Ακόμα και για το Grand Budapest Hotel. Άλλα είτε έτσι είτε αλλιώς, άδικο είναι.

Ρέιφ Φάινς. Ο αγαπημένος Βόλντεμορτ, είναι κι αυτός από τους ηθοποιούς με αρκετές υποψηφιότητες και ακόμα πιο πολλές εξαιρετικές ερμηνείες. Η «Λίστα του Σίντλερ» και ο «Άγγλος Ασθενής» είναι οι δύο φορές που έφτασε πιο κοντά, χωρίς να γευτεί το νέκταρ της νίκης. Εμείς –με όλη την ελευθερία του κόσμου που διαθέτουμε- θα μπορούσαμε να προσθέσουμε και το Grand Budapest Hotel, και τον Επίμονο Κηπουρό. Αν ήμασταν και φαν του Χάρι Πότερ θα βάζαμε και τον λόρδο Βόλντεμορτ. Αλλά δεν είμαστε…

Notable mentions: Μπραντ Πιτ . Το έχει πάρει σαν παραγωγός για το 12 Χρόνια Σκλάβος, κι αν μπορούμε να χωνέψουμε το ότι δεν το πήρε σαν Μπέντζαμιν Μπάτον, δεν μπορούμε να χωνέψουμε το ότι δεν το πήρε για τους «12 Πίθηκους». Και σίγουρα δεν μπορούμε να καταπιούμε το ότι δεν ήταν κάν υποψήφιος για το Fight Club, το Se7en και τους Άδοξους Μπάσταρδους. Χάρισον Φορντ, Τομ Κρουζ, Ντόναλντ Σάδερλαντ, Άλαν Ρίκμαν (μας άφησε νωρίς).

Όχι, όσο κι αν χτυπιέστε, Τζόνι Ντεπ δεν θα δείτε στην λίστα.

Περνάμε στις αγαπητές κυρίες του Σινεμά. Ξεκινώντας από την Γκλεν Κλόουζ. Υποψήφια όχι μια, όχι δύο, όχι τρεις, αλλά 6 φορές! Το 1982, για το «Ο Κόσμος μέσα απ’τα Μάτια μου», έχασε από την Τζέσικα Λάνγκ του Τούτσι. Το ’83 με την «Μεγάλη Ανατριχίλα», έχασε από την Λίντα Χαντ (Επικίνδυνα Χρόνια – what??). Το ’84 με τον «Καλύτερο», έχασε από την Πέγκι Άσκροφτ (την ποιά;) στο «Πέρασμα από την Ινδία». Για την «Ολέθρια Σχέση» έχασε από την Σερ και το «Κάτω από την Λάμψη του Φεγγαριού» (ασχολίαστο). Με τις «Επικίνδυνες Σχέσεις» έχασε από την Τζόντι Φόστερ (Η Κατηγορούμενη. Οκ, όχι τόσο άδικο αυτό). Και για το Albert Nobbs έχασε από την Μέριλ Στριπ και την Σιδηρά Κυρία της. Κουραστικό, αλλά έπρεπε να αναφερθούν αναλυτικά για να βγάλετε εσείς το συμπέρασμα.

Σιγκούρνι Ουίβερ. Τρεις υποψηφιότητες, καμία νίκη. Περιέργως, η μια από της τρεις ήταν για τον πλέον εμβληματικό ρόλο της (και γενικότερα) στο σινεμά, σαν Έλεν Ρίπλεϊ δηλαδή, για το Άλιενς (1986). Και λέμε περιέργως, διότι αφενός σπανίως βγαίνουν υποψηφιότητες (ειδικά στα 80’ς) από ταινίες δράσης ή φαντασίας, αφετέρου το Άλιενς (το δεύτερο της σειράς) σε καμία περίπτωση δεν πιάνει τα στάνταρ του 1^ου. Κι ας είχε Τζέιμς Κάμερον από πίσω. Οι άλλες δύο υποψηφιότητες της ήταν για το Γορίλες στην Ομίχλη και για το Εργαζόμενο Κορίτσι. Αλλά ποιος είπε ότι είναι όλα δίκαια σ’αυτή τη ζωή;

Άνετ Μπένινγκ. Για το American Beauty, το 2000, έπρεπε απλά να ανέβει στη σκηνή, να το πάρει και καλησπέρα σας. Αντιθέτως το έχασε από την Χίλαρι Σουάνκ του Boys Don’t Cry (φαν φακτ: Την ίδια χρονιά τσίμπησε το Β’ Γυναικείο η Αντζελίνα Τζολί, για το «Κορίτσι που Άφησα Πίσω», το μοναδικό της μέχρι στιγμής). Το 2005 για το Being Julia έπρεπε να γίνει το ίδιο. Μαντέψτε από ποια το έχασε. Οκ, να το πάρει το ποτάμι. Από την Χίλαρι Σουάνκ, για το Million Dollar Baby. Τι φάση;

Τώρα θα πείτε, ολόκληρη Λορίν Μπακόλ κι έχει μόνο μια υποψηφιότητα (κι αυτή το 1996 για το «Ο Καθρέφτης έχει δυο Πρόσωπα» – και που το έχασε από την Ζιλιέτ Μπινός του Άγγλου Ασθενή), εδώ θα κολλήσουμε;

Notable mentions: Τζούλιαν Μουρ, Λόρα Λίνεϊ, Ναόμι Ουότς, Μισέλ Φάιφερ. Αα, κι η Έιμι Άνταμς.

The post Εχμ, κύριε… το Όσκαρ σας! appeared first on .

Τα Οσκαρ σε νούμερα

Το «La La Land» του Ντάμιεν Σαζέλ έχει τις περισσότερες υποψηφιότητες, συγκεκριμένα 14, και ακολουθούν το «Moonlight» του Μπάρι Τζένκινς και το «Arrival» με 8, και τα «Hacksaw Ridge», «Manchester by the Sea» και «Lion» με 6.

Δύο ελληνικές υποψηφιότητες Υποψήφιοι στην περίοπτη κατηγορία του Πρωτότυπου Σεναρίου είναι ο Γιώργος Λάνθιμος και ο Ευθύμης Φιλίππου, για το σενάριο του «Αστακού», που θα τους φέρει για δεύτερη φορά στην Τελετή Απονομής των Όσκαρ.

Υποψήφια και η Δάφνη Ματζιαράκη με τη μικρού μήκους ταινία «4.1 Miles», που είχε ήδη τιμηθεί και με το σπουδαστικό Όσκαρ.

Η Μέριλ Στριπ μπορεί να είναι υπερεκτιμημένη κατά τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, αλλά βρίσκεται υποψήφια για 20ή φορά για το ρόλο της στο «Florence Foster Jenkins».

Το «20th Century Women» ήταν η εντυπωσιακή απουσία των υποψηφιοτήτων, μια και στην κούρσα δεν συμμετέχουν ούτε ο σκηνοθέτης Μάικ Μιλς, αλλά ούτε και η Ανέτ Μπένινγκ που, μάλιστα, θεωρούνταν και από τα φαβορί για το Βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου.

Στις 9 υποψηφιότητες για Οσκαρ Καλύτερης Ταινίας περιορίστηκε η Ακαδημία, αφήνοντας έξω, όχι το «Silence» του Μάρτιν Σκορσέζε, που είναι προφανές ότι δεν κέρδισε τους ψηφοφόρους, αλλά και το «20th Century Women» του Μάικ Μιλς.

Στην κατηγορία του Α’ Γυναικείου Ρόλου τρανταχτή απουσία, εκτός από την Ανέτ Μπένινγκ για το «20th Century Women», είναι και η Εϊμι Ανταμς για το ρόλο της στο «Arrival» του Ντενί Βιλνέβ.

Η Ιζαμπέλ Ιπέρ, ωστόσο, στέφηκε με δάφνες και με μια ωραιότατη υποψηφιότητα για την ερμηνεία της στο «Elle» του Πολ Βερχόφεν.

Το «Nocturnal Animals» του Τομ Φορντ και το «Loving» του Τζεφ Νίκολς ξεχώρισαν μόνο για τους ηθοποιούς τους (στον Β’ Ανδρικό ο Μάικλ Σάνον για το πρώτο, στον Α’ Γυναικείο η Ρουθ Νέγκα για το δεύτερο) και, κατά τα άλλα, δεν υποστηρίχθηκαν από τους ψηφοφόρους

Στην κατηγορία καλύτερης ταινίας animation συναντάμε τρία από τα «outsider» στούντιο, τη Laika με το «Kubo», το ελβετικό «My Life as a Zucchini» και τη γαλλοϊαπωνική συμπαραγωγή του Studio Ghibli για την «Κόκκινη Χελώνα»

Στην κατηγορία ντοκιμαντέρ, το «Φωτιά στη Θάλασσα» του Τζιανφράνκο Ρόσι εκπροσωπεί την ευρωπαϊκή παραγωγή αλλά και την ευρωπαϊκή ανθρωπιστική κρίση με το προσφυγικό.

Καλύτερη Ταινία

• «Arrival»
• «Fences»
• «Hacksaw Ridge»
• «Hell or High Water»
• «Hidden Figures»
• «La La Land» του Ντάμιεν Σαζέλ
• «Manchester by the Sea» του Κένεθ Λόνεργκαν
• «Lion»
• «Moonlight» του Μπάρι Τζένκινς

Σκηνοθεσία

• Ντενί Βιλνέβ για το «Arrival»«Arrival»
• Μελ Γκίμπσον για το «Hacksaw Ridge»
• Ντάμιεν Σαζέλ για το «La La Land»
• Κένεθ Λόνεργκαν για το «Manchester by the Sea»
• Μπάρι Τζένκινς για το «Moonlight»

Α Ανδρικός Ρόλος

• Κέισι Αφλεκ για το «Manchester by the Sea»
• Αντριου Γκάρφιλντ για το «Hacksaw Ridge»
• Ράιαν Γκόσλινγκ για το «La La Land»
• Βίγκο Μόρτενσεν για το «Captain Fantastic»
• Ντένζελ Γουάσινγκτον για το «Fences»

Α Γυναικείος

• Ιζαμπέλ Ιπέρ για το «Elle»
• Ρουθ Νέγκα για το «Loving»
• Νάταλι Πόρτμαν για το «Jackie»
• Εμα Στόουν για το «La La Land»
• Μέριλ Στριπ για το «Florence Foster Jenkins»

Β Ανδρικός

• Μαχέρσαλα Άλι για το «Moonlight»
• Τζεφ Μπρίτζες για το «Hell or High Water»
• Λούκας Χέτζις για το «Manchester by the Sea»
• Ντεβ Πατέλ για το «Lion»
• Μάικλ Σάνον για το «Nocturnal Animals»

Β Γυναικείος

• Βαϊόλα Ντέιβις για το «Fences»
• Ναόμι Χάρις για το «Moonlight»
• Νικόλ Κίντμαν για το «Lion»
• Οκτάβια Σπένσερ για το «Hidden Figures»
• Μισέλ Γουίλιαμς για το «Manchester by the Sea»

Καλύτερη ταινία Κινουμένων Σχεδίων

• «Kubo and the Two Strings»
• «Moana»
• «My life as A Zucchini»
• «Η Κόκκινη Χελώνα»
• Zootopia»

Μικρού μήκους ταινία Κινουμένων σχεδίων

• Blind Vaysha
• Borrowed Time
• Pear Cider and Cigarettes
• Pearl
• Piper

Διασκευασμένο Σενάριο

• Ερικ Χέισερε για το «Arrival»
• Ογκουστ Γουίλσον για το «Fences»
• Θιοντορ Μέλφι και Αλισον Σρέντερ για το «Ηidden Figures»
• Λουκ Ντέιβις για το «Lion»
• Μπάρι Τζένκινς και Τάρελ Αλβιν ΜακΚάρνεϊ για το «Moonlight»

Πρωτότυπο Σενάριο

• Τέιλορ Σέρινταν για το «Hell or High Water»
• Ντάμιεν Σαζέλ για το «La La Land»
• Ευθύμης Φιλίππου και Γιώργος Λάνθιμος για το «The Lobster»
• Κένεθ Λόνεργκαν για το «Manchester by the Sea»
• Μάικ Μιλς για το «20th Century Women»

Διεύθυνση Φωτογραφίας

• Μπράντφορντ Γιανγκ «Arrival»
• Λάινους Σάντγκρεν «La La Land»
• Γκρέικ Φρέιζερ «Lion»
• Τζέιμς Λάξτον «Moonlight»
• Ροντρίγκο Πριέτο «Silence»

Καλύτερο Ντοκιμαντέρ

• «Φωτιά στη Θάλασσα» (Τζιανφράνκο Ρόσι)
• «I Am Not Your Negro» (Ραούλ Πεκ)
• «Life, Animated» (Ρότζερ Ρόουζ Γουίλαμς)
• «OJ: Made in America» (Εζρα Εντελμαν)
• «13th»

Ντοκιμαντέρ μικρού μήκους

• «Extremist”
• «4.1 Miles»
• «Joe’s Violin»
• «Watani My Homeland»
• «The White Helmets»

Μικρού μήκους ταινίας

• Best live-action short film:
• «Ennemis Interieurs»
• «La Femme et le TGV»
• «Silent Nights»
• «Sing»
• «Timecode»

Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία

«A Man Called Ove» (Σουηδία) «Land of Mine» (Δανία) «Tanna» «Ο Εμποράκος» (Ιράν) «Toni Erdmann» (Γερμανία)

*Μοντάζ *

• Τζο Γουόκερ «Arrival»
• Τζον Γκίλμπερτ, «Hacksaw Ridge»
• Τζέικ Ρόμπερτς «Hell or High Water»
• Τομ Κρος, «La La Land»
• Τζόι ΜακΜίλον, Νατ Σάντερς, «Moonlight»

Πηγή: flix.gr

The post Οσκαρ 2017: Οι υποψηφιότητες appeared first on .

Αν και η αρχή της βραδιάς έδινε προβάδισμα στο ντελιριακό «Mad Max: Ο Δρόμος της Οργής», το οποίο και συγκέντρωσε τα περισσότερα βραβεία (έξι στον αριθμό – Κοστουμια, Καλλιτεχνική Διεύθυνση, Μακιγιάζ & Κομμώσεις, Μοντάζ, Μοντάζ Ηχητικών Εφέ, Ήχου), τελικά το «Spotlight: Όλα στο Φως» έγινε η χρυσή ταινία για το 2015, αφήνοντας στην «Επιστροφή» τρία Όσκαρ σε βασικές κατηγορίες (Σκηνοθεσία, Α” Αντρικός ρόλος, Διεύθυνση Φωτογραφίας).

To «Spotlight: Όλα στο Φως» ανέκοψε τη φόρα της «Επιστροφής» και κέρδισε το μεγάλο βραβείο της Καλύτερης Ταινίας και Πρωτότυπου Σεναρίου, επιβεβαιώνοντας όσους λένε πως ο μεγάλος νικητής χρειάζεται ως δεκανίκι μία υποψηφιότητα σεναρίου. Να θυμίσουμε πως η «Επιστροφή» δεν ήταν υποψήφια για Όσκαρ Διασκευασμένου Σεναρίου, βραβείο που κέρδισε τελικά η αντικαπιταλιστική σάτιρα «Το Μεγάλο Σορτάρισμα».

Φρέσκος μετά τον περσινό οσκαρικό θρίαμβο του «Birdman», ο Αλεχάντρο Γκ.Ινιάριτου ξανανέβηκε τα κακοτράχαλα(!) βουνά των κινηματογραφικών βραβεύσεων με στόχο την κορυφή και η Ακαδημία του επιφύλαξε άλλο ένα Όσκαρ Σκηνοθεσίας. Ο Ινιάριτου έγινε ο τρίτος σκηνοθέτης στην ιστορία του θεσμού που κερδίζει το Όσκαρ σε δυο συνεχόμενες χρονιές μετά τους Τζον Φορντ και Τζόζεφ Μάνκιεβιτς.

Ο ποιητής της εικόνας, ο Διευθυντής Φωτογραφίας Εμανουέλ Λουμπέσκι πραγματοποίησε ένα απίθανο ρεκόρ κερδίζοντας για τρίτη συνεχόμενη χρονιά το Όσκαρ Φωτογραφίας μετά τα «Gravity» και «Birdman».

Κέιτ Γουίνσλετ και Ριζ Γουίδερσπουν

Tο θεοπάλαβο, σαρωτικό «Mad Max: Ο Δρόμος της Οργής» είδε έξι από τις 10 υποψηφιότητές του να γίνονται χρυσές και η ομάδα του Τζορτζ Μίλερ να φεύγει βραβευμένη, χωρίς όμως τον ενορχηστρωτή της που σανίδωσε την κινηματογραφική έμπνευση και πάτησε γκάζι σε κάθε κάρε.

Ο Σιλβέστερ Σταλόνε έχασε την ευκαιρία για ένα συγκινητικό comeback, και η Ακαδημία έκανε την έκπληξη στις κατηγορίες των ρόλων βραβεύοντας τον άξιο Μαρκ Ράιλανς της «Γέφυρας των Κατασκόπων» αντ” αυτού. Στις γυναικείες ερμηνείες τα φαβορί Μπρι Λάρσον («Το Δωμάτιο») και Αλίσια Βικάντερ («Το Κορίτσι από τη Δανία») επιβεβαιώθηκαν. Το 2015 ήταν άλλωστε η χρονιά τους.

Ο Ενιο Μορικόνε

Το μεγάλο κεφάλαιο της κινηματογραφικής μουσικής Ενιο Μορικόνε κέρδισε επιτέλους Όσκαρ Μουσικής για τους «Μισητούς 8» του Κουέντιν Ταραντίνο, ενώ η φόρα των ταινιών Τζέιμς Μποντ, έδωσε το Όσκαρ Τραγουδιού στο χλιαρό «Writing’s On The Wall».

Ελληνικού ενδιαφέροντος ήταν η νίκη στην κατηγορία Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους στο «Stutterer», με Διεύθυνση Φωτογραφίας του Έλληνα Μάικλ Παλαιοδήμος!

Η τελετή ξεκίνησε με ένα εντυπωσιακό μοντάζ των φετινών ταινιών και τον παρουσιαστή Κρις Ροκ να δηλώνει «Καλωσήρθατε στα Όσκαρ, γνωστά κι ως τα βραβεία των λευκών». Το κοινό μπήκε κατευθείαν στο νόημα, και στον εναρκτήριο μονόλογό του που ήταν όσο δηκτικός χρειαζόταν έκανε εντύπωση με το σχόλιο «Η Τζέιντα Πίνκετ Σμιθ δήλωσε πως θα μποϋκοτάρει τα Όσκαρ. Δεν ήσουν καν καλεσμένη».

Ο Ροκ σχολίασε πως δεν σκέφτηκε στιγμή να παραιτηθεί από την παρουσίαση και ζήτησε ίσες ευκαιρίες, μεταφέροντας το αμφιλεγόμενο ζήτημα των «ολόλευκων» Όσκαρ σε πραγματική βάση. Από τον οίκτο στην αλήθεια.

Δυστυχώς στη συνέχεια το άβολο βίντεο «Black History Month Issue», το αναμενόμενο μοντάζ με μαύρους ηθοποιούς που «έμπαιναν» σε φετινές ταινίες, καθώς και το βίντεο-ψηφοφορία που είχε ξανακάνει το 2005, φανέρωσαν έναν παρουσιαστή που εξάντλησε γρήγορα τις ανακυκλωμένες ιδέες του και το ρυθμό του σόου.

Οι δημιουργοί του βραβευμένου με Όσκαρ «Writing’s on the Wall» Σαμ Σμιθ και Τζίμι Νέιπς

Χειρότερη στιγμή της βραδιάς, όταν ο Κρις Ροκ κάλεσε τις κόρες του και άλλους προσκόπους να πουλήσουν μπισκότα στους stars που κερδίζουν εκατομμύρια, ανακοινώνοντας αργότερα (μπροστά σε μία κουρτίνα Swarovski) πως το συνολικό ποσό ξεπέρασε τα 65.000 δολάρια. Ένα άστοχο σχόλιο για τα αγνά κίνητρα της φιλανθρωπίας τον καιρό της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

Αναφορικά με τους ευχαριστήριους λόγους της Τελετής ενδιαφέρον προκάλεσε η παρουσία του Αντιπροέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν που μίλησε ενάντια στις διακρίσεις, την κακοποίηση και το bullying προλογίζοντας τη Lady Gaga, η οποία τραγούδησε με αέρα νικήτριας αν και τελικά δεν κέρδισε.

Το κοινό σηκώθηκε όρθιο για τις νίκες των Ένιο Μορικόνε και Λεονάρντο Ντι Κάπριο. Ο Ντι Κάπριο δεν εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία και ευχαρίστησε πέρα από τον Ινιάριτου και τον Τομ Χάρντι, τον Μάρτιν Σκορσέζε, τον άνθρωπο που πιστοποίησε την ερμηνευτική του γκάμα και παράλληλα έκανε λόγο για την οικολογική καταστροφή που συντελείται. «Μην παίρνετε τον πλανήτη δεδομένο. Ούτε εγώ θεωρούσα αυτή τη βραδιά δεδομένη», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Συγκεντρωτικά οι νικητές της 88η Τελετής:

Spotlight: Όλα στο Φως – 2 (Ταινία, Πρωτότυπο Σενάριο)
Επιστροφή – 3 (Σκηνοθεσία, Α” Αντρικός ρόλος, Διεύθυνση Φωτογραφίας)
Mad Max: Ο Δρόμος της Οργής – 6 (Κοστουμια, Καλλιτεχνική Διεύθυνση, Μακιγιάζ & Κομμώσεις, Μοντάζ, Μοντάζ Ηχητικών Εφέ, Ήχου)
Λεονάρντο Ντι Κάπριο («Η Επιστροφή») – Α” Αντρικός ρόλος
Μπρι Λάρσον («Το Δωμάτιο») – Α” Γυναικείος ρόλος
Αλίσια Βικάντερ («Το Κορίτσι από τη Δανία») – Β” Γυναικείος ρόλος
Μαρκ Ράιλανς («Η Γέφυρα των Κατασκόπων») – Β” Αντρικός ρόλος
Το Μεγάλο Σορτάρισμα – 1 (Διασκευασμένο Σενάριο)
Τα Μυαλά που Κουβαλάς – 1 (Ταινία Κινουμένων Σχεδίων)
Οι Μισητοί 8 – 1 (Μουσική)
“Writing’s On The Wall” «Spectre» – (Tραγούδι)
Amy: Το Κορίτσι πίσω από το Όνομα – 1 (Καλύτερο Ντοκιμαντέρ)
Ο Γιος του Σαούλ – 1 (Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία)
Από Μηχανής – 1 (Οπτικά Εφέ)

Πηγή: Panos Gkenas / Cinemag.gr

The post Όσκαρ 2016: Ο χρυσός Λίο, η νίκη του «Spotlight» και τα Όσκαρ στον «Mad Max» appeared first on .