Σε μια στιγμή επιστροφής, στοχασμού και δημιουργικής εξέλιξης έντεκα χρόνια μετά την πρώτη της προσωπική παρουσία στην ίδια γκαλερί, η καλλιτέχνιδα επιστρέφει «στον γενέθλιο τόπο» με ένα σύνολο έργων που αποκαλύπτει όχι μόνο την τεχνική της διαδρομή, αλλά και την εσωτερική της αλληλουχία: τις εμπειρίες, τους κραδασμούς, τις μνήμες και τις προσδοκίες που τροφοδοτούν τη φαντασία της. Όπως η ίδια έχει επισημάνει στο παρελθόν, τα προσωπικά της βιώματα και ο συναισθηματικός της κόσμος είναι άρρηκτα δεμένα με τις εικόνες που δημιουργεί: Χαρά, λύπη, έρωτας, τρυφερότητα, νοσταλγία και ελπίδα συνυπάρχουν σαν στρώσεις φωτός πάνω σε έναν καμβά που δεν σταματά να μεταμορφώνεται.

Αυτή η ανάγκη έκφρασης –να αποτυπώνει «ό,τι αισθάνεται» και ταυτόχρονα να ανακαλύπτει νέους δρόμους– οδηγεί την Άννα Γερολυμάτου στον ψηφιακό πειραματισμό, σε μια δημιουργικότητα που, όπως λέει, τη βοηθά να ισορροπεί και να ανοίγει ορίζοντες. Η Digital Utopia είναι αποτέλεσμα αυτής της εξελικτικής διαδικασίας: ένα ταξίδι στον κόσμο της γυναίκας, της μνήμης, της φαντασίας και της τεχνολογίας. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, η καλλιτέχνιδα μιλά για το πέρασμά της στην ψηφιακή τέχνη, για την αέναη σχέση της με την αυτογνωσία και το συναίσθημα, καθώς και για το πώς βλέπει την τέχνη να μεταμορφώνεται στο κατώφλι μιας εποχής όπου οι εικόνες –αλλά και οι δυνατότητες– πολλαπλασιάζονται.

Η Άννα Γερολυμάτου με τον αρχισυντάκτη του Newsville.be Γιάννη Δήμα (Photo credit Fanis Logothetis)

Κυρία Γερολυμάτου, έντεκα χρόνια μετά την πρώτη προσωπική σας έκθεση στην Αθήνα, επιστρέφετε στην γκαλερί ArtZone42 και στο αθηναϊκό κοινό. Πείτε μας δύο λόγια για αυτή σας την επιλογή.

Η έκθεση Digital Utopia (Ψηφιακή Ουτοπία) είναι η δεύτερη ατομική μου έκθεση στην γκαλερί ArtZone42 στην Αθήνα. Επιστρέφω στον φιλόξενο χώρο της μετά από 11 χρόνια περιπλάνησης και συμμετοχής σε μεγάλες εκθέσεις κυρίως στην Ευρώπη.

Σήμερα στην Αθήνα, τον γενέθλιο τόπο μου, παρουσιάζονται 45 δημιουργίες μου.

Περνώντας στο καθαρά εικαστικό κομμάτι, ποιες είναι οι δημιουργίες που επιλέξατε για την έκθεση αυτή; Με τι θα έρθει αντιμέτωπος ο επισκέπτης της DIGITAL UTOPIA;

Στην Ψηφιακή Ουτοπία, η επιλογή του τίτλου συνάδει ακριβώς με αυτό που παρουσιάζω. Δηλαδή, μια σειρά από ουτοπικές εικόνες, όπου κύριο στοιχείο είναι η γυναίκα και τα διάφορα πρόσωπά της, τα οποία βλέπω μέσα από τις δικές μου προσλαμβάνουσες. Η γυναίκα μια πολυδιάστατη ύπαρξη, γεμάτη αντιθέσεις, όνειρα και ρόλους που διαμορφώνουν συνεχώς την ταυτότητά της. Αυτά τα πρόσωπα που αντανακλούν τις διαφορετικές πτυχές της ζωής της, τις εμπειρίες, τις επιλογές της. Η γυναίκα που εξελίσσεται και μεταμορφώνεται μέσα στο χρόνο χωρίς ποτέ να χάνει την ταυτότητά της. Ένα πλάσμα ζωντανό, πολύπλευρο, αέναο μέσα σε ένα ταξίδι αυτογνωσίας και έκφρασης που σίγουρα ταυτίζεται και με το δικό μου ταξίδι.

Στα έργα που παρουσιάζω σε αυτή την έκθεση όμως υπάρχουν και έργα με άλλα θέματα εκτός της γυναίκας καθώς η φαντασία μου με οδήγησε και σε άλλα μονοπάτια. Με βάση τα συναισθήματα τα οποία είναι πολύπλοκα και πολυδιάστατα και επηρεάζουν την ανθρώπινη εμπειρία και συχνά είναι δύσκολα να κατανοηθούν, προσπάθησα μέσα από τις χρωματικές αφηγήσεις που δημιούργησα, να προτείνω μια σειρά από έργα που ορίζονται από την επιθυμία μου φορές να επιστρέφω σε στιγμές του παρελθόντος, δίνοντας πολλές νότες νοσταλγίας αλλά πάντα με μια αισθητική να αγγίζει τον κόσμο της ονειρικής ατμόσφαιρας.

Στη δουλειά που παρουσιάζω σε αυτή την έκθεση μου δειλά ξεκίνησα και τη δημιουργία κινούμενων εικόνων και μικρών βίντεο, όπου εδώ πλέον μιλάμε για πειραματισμό με generative art. Το μέρος αυτό της δουλειάς μου παρουσιάζεται ήδη στο YouTube, όπου όποιος ενδιαφέρεται μπορεί την να παρακολουθεί μέσα από το κανάλι μου.

Σε παλαιότερη συνέντευξή μας είχαμε συζητήσει τόσο για τα κίνητρα της εικαστικής δημιουργίας όσο και για την τεχνοτροπία, τη χειροποίητη διαδικασία και τις πρώτες ύλες των έργων. Στην έκθεση DIGITAL UTOPIA βλέπουμε ξεκάθαρα την επιλογή και τον διάλογο με το ψηφιακό στοιχείο. Ποια είναι η ανάγκη έκφρασης μέσα από τη σύγχρονη τεχνολογία;

Στο διάστημα που μεσολάβησε από την τελευταία ατομική μου έκθεση στην Τήνο το 2022 έως την Αθήνα το 2025, πέρασα σε άλλη πλατφόρμα εργασίας, την ψηφιακή. Καθώς έχουμε μπει πλέον σε ένα άλλο κόσμο, ψηφιακό και σίγουρα ουτοπικό, κατά την προσωπική μου άποψη, η τέχνη αυτή επιτρέπει πολλή σκέψη και προκλήσεις σε κρίσιμα και μη ζητήματα. Η ψηφιακή τέχνη επιτρέπει σε μεγαλύτερο κοινό να έρθει σε επαφή με έργα που προηγουμένως ήταν λιγότερο προσβάσιμα.

Αναλογιζόμενη πως η ζωή είναι μια αέναη κυκλικότητα και ότι ο καθένας μας μέσα σε αυτό το εφήμερο την αντιλαμβάνεται με χιλιάδες αποχρώσεις, αποφάσισα να εκθέσω τις ονειροπολήσεις μου μέσα από το ψηφιακό κολάζ. Η μετάβαση στην ψηφιακή τέχνη ήταν ένα πείραμα με εντυπωσιακά αποτελέσματα για εμένα προσωπικά. Ξεκίνησα μια ημέρα να χαράζω καινούργιους δρόμους και κατευθύνσεις, μια επιλογή μέσα από τα πολλά και διαφορετικά μου βιώματα.

Τα έργα μου είναι εμπνευσμένα κυρίως από τα αναγνώσματά μου, την λογοτεχνία αλλά και την ποίηση.

Η Generation Alpha, η οποία «γεννήθηκε» περίπου από το 2010 και μετά, είναι η πρώτη γενιά που ανήκει εξ ολοκλήρου στον 21ο αιώνα και χαρακτηρίζεται από την πλήρη τεχνολογική της εξοικείωση και τις προηγμένες δεξιότητές της. Η συνομιλία σας με το κοινό πώς πιστεύετε ότι θα εξελιχθεί τα επόμενα χρόνια;

Οι σκέψεις μου γύρω από την ψηφιακή τέχνη είναι πολλές. Στις εκθέσεις που έχω δει εκτός Ελλάδας, το κοινό την χειροκροτεί καθώς έχει εξελιχθεί ραγδαία τόσο στον τρόπο δημιουργίας όσο και στην αντίληψη της τέχνης. Το τοπίο της αγοράς έχει αλλάξει, επιτρέποντας τη ψηφιακή ιδιοκτησία και συλλεκτικότητα, με κάποιες αμφιλεγόμενες πτυχές όσον αφορά την ηθική και το περιβαλλοντικό αποτύπωμα.

Γενικότερα, η ψηφιακή τέχνη χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο για να εκφράσει κοινωνικά μηνύματα και να αμφισβητήσει κατεστημένες αντιλήψεις. Είναι μια συναρπαστική και δυναμική πραγματικότητα που συνεχίζει να εξελίσσεται με τις αδιάκοπτες τεχνολογικές εξελίξεις.

Όμως, όπως όλες οι τέχνες έτσι και αυτή έχει τις δυσκολίες της. Με σωστή ενημέρωση όμως και προσεκτική χρήση, αυτές μπορούν να αντιμετωπιστούν. Το σίγουρο είναι ότι και εδώ μιλάμε για πολλές και διαφορετικές προσκλήσεις όπως υπερπληθώρα εικόνων, κορεσμό αλλά και ψυχολογικές προκλήσεις λόγω σύγκρισης και ανταγωνισμού και φυσικά το πρόβλημα της αυθεντικότητας και της αξίας των έργων.

Θέλοντας και μη, η εποχή μας χαρακτηρίζεται από έντονο διάλογο αναφορικά με τη χρήση της τεχνολογίας σε όλους τους τομείς της ζωής μας, ακόμα και στην Τέχνη. Ένα νέο κομμάτι, αυτό της τεχνητής νοημοσύνης, δείχνει πως ακόμη και η εικαστική δημιουργία μπορεί να γεννηθεί εκτός της ανθρώπινης δυνατότητας. Ποιες είναι οι σκέψεις σας για την Τέχνη σε αυτό το συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον;

Η χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας στην τέχνη, χωρίς ακόμα να έχω εντάξει μέσα στη δουλειά μου την τεχνική νοημοσύνη, επεκτείνει τις δυνατότητες της παραδοσιακής δημιουργίας με υλικά. Μου δίνει τη δυνατότητα να «κατασκευάσω» τις σκέψεις μου με πιο πολλά στοιχεία και να φτιάξω ένα ακόμα πιο φαντασιακό κόσμο. Επομένως, εμπλουτίζει το καλλιτεχνικό πεδίο, προσφέροντάς μου νέα εργαλεία για τις δημιουργίες μου. Ο πειραματισμός γίνεται και εδώ συναρπαστικός κυρίως γιατί χρησιμοποιώ διαφορετικά λογισμικά, χωρίς κανένα περιορισμό. Ο ψηφιακός πειραματισμός μου επιτρέπει να να βλέπω αμέσως τα αποτελέσματα των αλλαγών που κάνω, να τις προσαρμόζω άμεσα, ένα στοιχείο που ενισχύει τη δημιουργική διαδικασία. Φυσικά, αυτή η ευελιξία και άμεση ανατροφοδότηση μου δίνει τη δυνατότητα να εκφράζομαι όπως ακριβώς έχω φανταστεί αυτό που θέλω να δημιουργήσω.

Η ψηφιακή τέχνη έχει κάνει τα πρώτα βήματά της με τη χρήση υπολογιστών για τη δημιουργία γραφικών και εικόνων με πρωτοπόρους καλλιτέχνες τον γερμανό μαθηματικό και καλλιτέχνη Frieder Nake, τον Harold Cohen, ο οποίος δημιούργησε το πρόγραμμα AARON, ένα από τα πρώτα προγράμματα που παράγει αυτόματα ζωγραφικά έργα, την Vera Molnár, μια από τις πρώτες γυναίκες που από τη δεκαετία του 1960 πειραματίζεται με γεωμετρικά μοτίβα μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή έως σήμερα με τον Beeple, ο οποίος έγινε γνωστός για τα καθημερινά ψηφιακά έργα του και την πώληση του ΝFT Everydays: The first 5000 days, το οποίο πωλήθηκε για πολλά εκατομμύρια δολάρια, αλλά και τον PAK, ένα μυστηριώδη καλλιτέχνη ο οποίος πειραματίζεται με αφηρημένες μορφές, γνωστός για καινοτόμες προσεγγίσεις στην ψηφιακή ιδιοκτησία και φυσικά πολλοί άλλοι καλλιτέχνες.

Ποια είναι τα προσωπικά και τα καλλιτεχνικά σας σχέδια για το 2026;

Με ρωτάτε για τα μελλοντικά μου σχέδια. Δεν ξέρω να πω με σιγουριά που θα με οδηγήσει η τεχνολογία, καθώς καθημερινά έρχομαι σε επαφή με καινούργια εργαλεία που δίνουν όλο και περισσότερες δυνατότητες.

Όμως στα σχέδια μου εντάσσεται και μια τελείως διαφορετική άποψη, η οποία θα καθορίζεται από την απλότητα και την καθαρότητα των μορφών με μια επιστροφή στη ζωγραφική. Μινιμαλιστική ζωγραφική σε συνδυασμό με κάποιες κατασκευές από διάφορα υλικά. Είναι πολύ νωρίς για να μιλήσω για αυτή την παρουσίαση καθώς ακόμα είμαι στη διαδικασία της έμπνευσης. Είναι μια επιλογή η οποία θα προωθήσει την απομυθοποίηση της πολυπλοκότητας των έως σήμερα έργων μου, μέσα από την οποία θα προσπαθήσω να ισορροπήσω την εύρεση της ουσίας στα βασικά στοιχεία της μορφής και του χρώματος.

H έκθεση DIGITAL UTOPIA της Άννας Γερολυμάτου εκτίθεται στον χώρο της γκαλερί ArtZone42 (Λεωφόρος Βασιλέως Κωνσταντίνου 42, Αθήνα) έως τις 28 Νοεμβρίου 2025.

Μπορείτε να βρείτε την Άννα Γερολύματου στο Facebook και το Instagram

Photo credits: Newsville.be

Photo cover credits: Fanis Logothetis

The post Άννα Γερολυμάτου: «Η γυναίκα εξελίσσεται και μεταμορφώνεται μέσα στο χρόνο χωρίς ποτέ να χάνει την ταυτότητά της» appeared first on .

Ο επισκέπτης καλείται να αφήσει πίσω του τις προκαταλήψεις. Η τέχνη που παρουσιάζεται εδώ δεν συλλέγεται εύκολα, ούτε «εκτίθεται» με τον παραδοσιακό τρόπο. Οι δεκαπέντε περίπου εγκαταστάσεις λειτουργούν ως γρίφοι — άλλοτε κυριολεκτικά και άλλοτε μεταφορικά — για το πού μπορεί να οδηγήσει η τεχνολογία όταν λειτουργεί ως εργαλείο δημιουργίας και όχι κατανάλωσης.

Η βίδα που τρυπάει το μουσείο

Ίσως η πιο χαρακτηριστική εγκατάσταση να είναι η «Alerting Infrastructure!» του Jonah Brucker Cohen. Μια κανονική βίδα — ενεργή, με το χαρακτηριστικό της σπαστό ήχο — τρυπάει τον τοίχο του μουσείου κάθε φορά που κάποιος επισκέπτεται την ιστοσελίδα του έργου. Όσο περισσότεροι χρήστες συνδέονται, τόσο πιο πολύ φθείρεται ο τοίχος. Κυριολεκτικά.

«Καταστρέφουμε τον ιστότοπο, καταστρέφουμε παράλληλα και την γκαλερί», λέει με ειρωνεία ο συνεπιμελητής Aymeric Mansoux. «Το είχαμε ξαναεκθέσει πριν 20 χρόνια, τότε όλοι γελούσαν. Τώρα όμως… είναι μάλλον κυνικό. Η ψηφιακή κουλτούρα διαβρώνει πια τα ίδια τα θεμέλιά μας».

Στην ιστοσελίδα του μουσείου αναφέρεται μάλιστα πως η εικονική μας επίσκεψη συνέβαλε κατά 0,00528% στην καταστροφή του κτιρίου. Και μας ευχαριστούν γι’ αυτό. Αστειεύονται; Ή μήπως όχι;

Όταν τα σκουπίδια γίνονται όπλα

Η έκθεση φιλοξενεί επίσης το έργο «Refonte» των Quentin Destieu και Sylvain Huguet, που μετέτρεψαν ηλεκτρονικά απόβλητα σε πρωτόγονα όπλα. Ο χαλκός, το αλουμίνιο και το χρυσάφι που εξάγεται από παλιές συσκευές λιώνει και χύνεται σε καλούπια, ακολουθώντας τεχνικές που θυμίζουν χαμένες εποχές — με στόχο να ανασκαφεί η ίδια η σύγχρονη κοινωνία μας, πνιγμένη στην τεχνολογία.

Ένας ψηφιακός κήπος με… βακτήρια

Ανάμεσα στα πιο ποιητικά έργα της έκθεσης ξεχωρίζει το ψηφιακό μποστάνι της Sunjoo Lee, μιας καλλιτέχνιδας που συνδυάζει τέχνη, βιολογία και μηχανική. Μέσα σε πήλινα δοχεία με λάσπη, βακτήρια παράγουν ηλεκτρισμό που τροφοδοτεί… μια μικρή ωρολογιακή μπαταρία. Όχι για να εντυπωσιάσει, αλλά για να δείξει πώς η φύση και η τεχνολογία μπορούν να συνεργαστούν.

Η αρμονία του παραλόγου

Το iMAL κάνει χώρο και για έργα που εκ πρώτης όψεως δεν ανήκουν εδώ. Όπως το «Harmonie» του Val Macé, μια «μικρή ανόητη ιστορία», όπως την περιγράφει ο ίδιος. Είναι μια μουσική εγκατάσταση με ξεχασμένα αντικείμενα που παίρνουν ζωή χάρη σε χειροποίητους μηχανισμούς. Το κοινό γελά, αλλά και προβληματίζεται με τη διαφορά ανάμεσα στην τεχνική πολυπλοκότητα και την δημιουργική απλότητα.

Η έκθεση «Je suis verticale (mais je voudrais être horizontale)» φιλοξενείται έως τις 21 Σεπτεμβρίου, στο iMAL (30 Quai des Charbonnages, 1080 Bruxelles) και είναι ανοιχτή κάθε Τετάρτη και Κυριακή. Μια βίαια, υπνωτική, προκλητική ωδή στην ψηφιακή τέχνη — όπως θα έπρεπε πάντα να είναι. Μάθετε περισσότερα, εδώ.

The post 25 χρόνια iMAL: Τέχνη, ψηφιακά και… μια βίδα που διαλύει το μουσείο appeared first on .

Είναι όμως πιθανό αυτή η σχετική υπεροχή να τεθεί εν αμφιβόλω στο σχετικά κοντινό μέλλον; Όλο και πιο έντονος ανταγωνισμός, ένα μέρος του κοινού που πιστεύει ότι η πλατφόρμα ροής δεν προσφέρει πλέον τίποτα ενδιαφέρον, ανεπιθύμητοι στρατηγικοί ελιγμοί, είναι διάφορες οι πτυχές που θα μπορούσαν να απειλήσουν την κυριαρχία του Netflix.

Όλο και πιο σκληρός ανταγωνισμός

Μέσα σε λίγους μήνες, το Netflix έχασε τα δικαιώματα μετάδοσης για: Friends, The Big Bang Theory, Matrix, Jurassic Park, Lethal Weapon, αρκετές ταινίες DCU, Twilight, Terminator 1 και 3, Ready Player One ή την τριλογία του The Dark Knight. Σε αυτήν τη λίστα να προσθέσουμε επίσης και αμέτρητες ταινίες παραγωγής Warner.

Αυτές οι απώλειες κορυφαίων προγραμμάτων μπορούν να εξηγηθούν από έναν απλό λόγο: το Netflix αντιμετωπίζει όλο και πιο σκληρό ανταγωνισμό. HBO Max, Disney+, Paramount+, Prime Video, καθεμία από αυτές τις πλατφόρμες σκοπεύει να ανακτήσει τα αποκλειστικά δικαιώματα μετάδοσης ορισμένων προγραμμάτων προκειμένου να προσελκύσει νέους συνδρομητές (με εξαίρεση το AppleTV+ που προσφέρει μόνο πρωτότυπο περιεχόμενο).

Η στρατηγική κάθε πλατφόρμας, ωστόσο, την φέρνει πάντα σε θέση μάχης έναντι του ανταγωνισμού, με ό,τι μπορεί αυτό να σημαίνει.

Το HBO ετοιμάζει σίκουελ των Euphoria, The Last of Us και House of the Dragon, καθώς και διάφορα spin-off του Game of Thrones. Ετοιμάζει επίσης μια σειρά Dune και μια σειρά Χάρι Πότερ που είναι πιθανό να προκαλέσει πολύ θόρυβο.

Από την πλευρά της, η Prime Video μπορεί να βασιστεί στην Amazon για να πολλαπλασιάσει τις (πολύ) μεγάλες παραγωγές της. Όσο για την Disney+, η εταιρεία εξακολουθεί να επωφελείται από brand που είναι πολύ δημοφιλή στο ευρύ κοινό, ακόμα κι αν οι αποτυχίες έχουν πολλαπλασιαστεί πρόσφατα (The Acolyte) και η κούραση με ορισμένα cult franchise αυξάνεται ολοένα και περισσότερο (Marvel, Indiana Jones, Star Wars…).

Έλλειψη εμβληματικών προγραμμάτων;

Μην κάνετε λάθος, το Netflix γνώρισε σημαντική επιτυχία τα τελευταία χρόνια. Μπορούμε να αναφέρουμε συγκεκριμένα: Wednesday, Monster – The Story of Jeffrey Dahmer, Squid Game, Leave the World Behind (Sam Esmail), Red Notice και Bridgerton. Ουκ ολίγα τα παραδείγματα. Επιπλέον, το Netflix έχει ακόμα κάποια σοβαρά βέλη στη φαρέτρα: Wednesday – Season 2, The Platform 2, Squid Game – Season 2, Arcane – Season 2, κ.λπ.

Ωστόσο, είναι σαφές ότι η πλατφόρμα ροής στερείται κορυφαίων προγραμμάτων. Το Netflix θέλησε να δημιουργήσει το δικό του Game of Thrones με τη μεταφορά της σειράς The Witcher, χωρίς επιτυχία. Ήθελε επίσης να αναπτύξει το πρόγραμμα υπερήρωών του, αλλά και πάλι χωρίς επιτυχία. Για παράδειγμα, το Umbrella Academy τελείωσε άδοξα, αμαυρωμένο από διαμάχες και μια γενική αδιαφορία.

Πιο πρόσφατα, το Netflix ήθελε επίσης να στήσει το δικό του Hunger Games με την ταινία Uglies, αλλά, για ακόμα μια φορά, η επιτυχία δεν φάνηκε να είναι εκεί. Σημειώστε επίσης ότι το Stranger Things, η ναυαρχίδα του Netflix, θα βγει με την τελευταία του σεζόν το 2025.

Ένα μέλλον με συμβιβασμούς;

Αρχίζει όμως πραγματικά να απειλείται η κόκκινη πλατφόρμα ροής, 10 χρόνια μετά τη δημιουργία της; Η απάντηση είναι: όχι. Το Netflix είναι ο ξεκάθαρος ηγέτης στην αγορά ροής, με τουλάχιστον 278 εκατομμύρια συνδρομητές παγκοσμίως. Επιπλέον, το τέλος της κοινής χρήσης λογαριασμών και η εγγραφή με διαφημίσεις ήταν ευεργετικά.

Το Netflix είναι βαθιά ριζωμένο στις συνήθειές μας και φαίνεται να γνωρίζει καλά τη δύναμη του. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ορισμένες πλατφόρμες ροής ενώνουν τις δυνάμεις τους για να προσφέρουν προσφορές χαμηλότερου κόστους και έτσι να αποκτήσουν ισχύ σε μια κορεσμένη αγορά. Μόνο το Netflix έχει την πολυτέλεια να αποκλείει αυτό το είδος συσχέτισης, ενώ αυξάνει τακτικά τις τιμές του. Αυτό δείχνει την εμπιστοσύνη του στη δύναμη κρούσης του.

Αλλά θα ήταν προτιμότερο το Netflix να μην βασιζόταν πολύ στα επιτεύγματά του. Όπως μόλις είδαμε, οι ανταγωνιστές του ενώνουν τις δυνάμεις τους για να αποκτήσουν ισχύ και ορισμένες πλατφόρμες ετοιμάζουν προγράμματα με υψηλές δυνατότητες επιτυχίας.

Ανεξάρτητα από όλα αυτά, το Netflix μπορεί να γιορτάσει τη δέκατη επέτειό του με σχετική ηρεμία, αλλά ο ανταγωνισμός εργάζεται σκληρά. Ως εκ τούτου, ο Χάρι Πότερ θα γιορτάσει την ενδέκατη επέτειό του στο HBO Max, ως μέρος της μεταφοράς της σειράς του πρώτου μυθιστορήματος: Ο Χάρι Πότερ και η Φιλοσοφική Λίθος.

The post 10 χρόνια Netflix: πόσο πιθανό είναι να βρεθεί σε κίνδυνο η δημοφιλής πλατφόρμα; appeared first on .

Η Ευρώπη είναι σε καραντίνα ξανά αλλά υπάρχει ένας και μοναδικός ασφαλής και παρήγορος τρόπος να απολαύσετε την τέχνη. Από τον Μάρτιο, ολοένα και περισσότεροι οργανισμοί και μουσεία παγκοσμίως προσφέρουν ψηφιακά και δωρεάν το περιεχόμενό τους και η Ολλανδία πρωτοπορεί αυτή τη φορά με το παράδειγμά της που δεν είναι άλλο από το να φέρει στο σπίτι μας το έργο ενός από τους πιο διάσημους καλλιτέχνες στον κόσμο, του Βίνσεντ Βαν Γκογκ μέσα από χίλια και πλέον έργα του.

Για την ψηφιακή πλατφόρμα που είναι ήδη ανοιχτή στο κοινό συνεργάστηκαν όλα τα ολλανδικά μουσεία που έχουν τους πίνακές του στην κατοχή τους. Χτίζοντας την ψηφιοποιημένη συλλογή που ξεκίνησε πριν από αρκετά χρόνια από το Μουσείο Van Gogh στο Άμστερνταμ, σχεδόν τα μισά από τα μετα-ιμπρεσιονιστικά έργα αυτού του παραγωγικού καλλιτέχνη είναι πλέον διαθέσιμα για προβολή – με επιστημονικά σχόλια – από την ασφάλεια του σπιτιού σας.

Ο Βαν Γκογκ έζησε από το 1853 έως το 1890, αλλά η πλειονότητα των διάσημων ζωγραφικών του έργων ολοκληρώθηκε στα τελευταία δύο χρόνια της ζωής του. Πολλές από αυτές τις 860 ελαιογραφίες – με τη χαρακτηριστική παχιά, λυρική πινελιά του είναι διαθέσιμες για προβολή μέσω του Van Gogh Worldwide.

Αν και ο Βαν Γκογκ ήταν πιο γνωστός για αριστουργηματικές ελαιογραφίες όπως το The Starry Night, ήταν επίσης παραγωγικός καλλιτέχνης. Αξίζει να εξερευνήσετε τα μολύβια και τα χαρτιά του, τα σχέδια και τα κάρβουνα. Απεικονίζουν τοπία καθώς και συναισθηματικές φιγούρες από την καθημερινή ζωή του Βαν Γκογκ. Το Van Gogh Worldwide παρέχει πληροφορίες σχετικά με αυτά τα έργα τέχνης και τον καλλιτέχνη πίσω από αυτά. Κάποιος μπορεί επίσης να βρει πληροφορίες για το μουσείο που φιλοξενεί το κάθε έργο, λεπτομέρειες για αποκαταστάσεις, να δει την πίσω όψη κάθε πίνακα και άλλες επιμελητικές σημειώσεις.

Προς το παρόν, το Van Gogh Worldwide περιλαμβάνει μόνο έργα που υπάρχουν σε ολλανδικά μουσεία. Τα ιδρύματα αυτά περιλαμβάνουν το Μουσείο Van Gogh, το Μουσείο Kröller-Müller, το Rijksmuseum, το Ολλανδικό Ινστιτούτο Ιστορίας της Τέχνης και το Μουσείο Boijmans Van Beuningen. Πολλά άλλα έργα του Βαν γκογκ μπορούν να προβληθούν στο διαδίκτυο μέσω των ιστότοπων των μουσείων που είναι διάσπαρτα σε όλο τον κόσμο. Η προσθήκη αυτών των έργων στη βάση δεδομένων είναι ένας μελλοντικός στόχος του έργου. Η δημοφιλής γοητεία με τον Βαν Γκογκ αντέχει και ωθεί το έργο σε ανάπτυξη. Τώρα οι λάτρεις της τέχνης παγκοσμίως μπορούν να απολαύσουν τον εθνικό θησαυρό της Ολλανδίας που δεν είναι άλλος από τον Βίνσεντ Βαν Γκογκ.

Μπορείτε να δείτε τα έργα εδώ

Πηγή: elculture.gr

The post Τα ολλανδικά μουσεία παρουσιάζουν δωρεάν την ψηφιακή συλλογή 1.000 έργων τέχνης του Βαν Γκογκ appeared first on .