Η έκθεση, υπό τον τίτλο «Les Grands Âges», που φιλοξενείται στον χώρο Foyer Germaine Tillion έως τις 3 Ιανουαρίου 2027, αποτελεί καρπό της συνεργασίας του Αλιάγα με τον βιοδημογράφο Samuel Pavard. Μέσα από αυτή τη συνάντηση, οι επισκέπτες καλούνται να αναστοχαστούν τη γήρανση όχι μόνο ως βιολογική διαδικασία, αλλά και ως κοινωνική και πολιτισμική εμπειρία.

Οι φωτογραφίες του Αλιάγα ξεχωρίζουν για την ευαισθησία και τη διακριτική τους δύναμη. Καταγράφουν τη σιωπηλή αξιοπρέπεια της τρίτης ηλικίας, τη συνέχεια των κινήσεων και τη μετάδοση της μνήμης από γενιά σε γενιά. Πρόκειται για εικόνες που δεν εντυπωσιάζουν επιφανειακά, αλλά αποκαλύπτουν το βάθος της ανθρώπινης ύπαρξης, αναδεικνύοντας τη ζωή όπως αποτυπώνεται πάνω στο σώμα και το βλέμμα.

Παράλληλα, η επιστημονική προσέγγιση του Pavard προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο κατανόησης, φωτίζοντας ζητήματα όπως η αύξηση του προσδόκιμου ζωής, η εμφάνιση νέων ηλικιακών ομάδων και ο ρόλος των ηλικιωμένων στην εξέλιξη της κοινωνίας. Η έκθεση εξετάζει επίσης τη σχέση της ανθρώπινης μακροζωίας με το περιβάλλον, θέτοντας ερωτήματα για το πώς μπορούμε να ζούμε περισσότερο σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία.

Μέσα από αυτή τη διπλή ματιά, η έκθεση δεν περιορίζεται σε μια απλή παρουσίαση εικόνων ή δεδομένων, αλλά λειτουργεί ως ένας διάλογος για τον χρόνο, τη μνήμη και τη θέση της τρίτης ηλικίας στις σύγχρονες κοινωνίες. Η παρουσία του Νίκου Αλιάγα δίνει έναν ιδιαίτερο τόνο, συνδέοντας την καλλιτεχνική δημιουργία με μια βαθιά προσωπική και συλλογική εμπειρία.

Nikos Aliagas met en lumière le temps qui passe dans une exposition au Musée de l’Homme

À Paris, une création sensible entre photographie et science explore la place des aînés dans nos sociétés

À partir du 8 avril 2026, le Musée de l’Homme accueille une exposition singulière consacrée aux grands âges de la vie humaine, où le regard artistique rencontre l’analyse scientifique. Au centre de ce projet, le photographe et figure bien connue de la diaspora grecque Nikos Aliagas propose une approche intime et profondément humaine du vieillissement.

Fruit d’un dialogue avec le chercheur Samuel Pavard, spécialiste des dynamiques démographiques, l’exposition se déploie dans le Foyer Germaine Tillion jusqu’au 3 janvier 2027. Ensemble, ils interrogent notre rapport au temps et la manière dont les sociétés contemporaines envisagent la vieillesse.

À travers ses clichés, Aliagas capte des instants du quotidien et des visages marqués par les années, révélant une forme de beauté discrète et souvent ignorée. Ses photographies donnent à voir ce qui échappe habituellement au regard : la continuité des gestes, la mémoire inscrite dans les corps et les liens invisibles entre les générations.

En parallèle, l’apport scientifique éclaire les transformations actuelles liées à l’allongement de la vie, à l’émergence de nouvelles catégories d’âge et au rôle fondamental des personnes âgées dans le développement social et culturel de l’humanité. L’exposition met également en perspective ces évolutions avec les défis environnementaux contemporains.

L’ensemble compose une réflexion sensible et engagée sur la condition humaine, où l’image et la science dialoguent pour questionner notre époque. Par son implication, Nikos Aliagas apporte une dimension personnelle forte, donnant à cette exposition une portée à la fois universelle et profondément incarnée.

The post «Les Grands Âges»: η νέα έκθεση του Νίκου Αλιάγα για τον χρόνο και τη ζωή, στο Παρίσι appeared first on .

Στο Fotomuseum Antwerpen (FOMU) της Αμβέρσας παρουσιάζονται τέσσερις νέες εκθέσεις που διερευνούν ζητήματα όπως η ιστορική μνήμη, η πολιτική ταυτότητα, η έννοια της οικογένειας και η ορατότητα των queer κοινοτήτων. Παράλληλα, στο KU Leuven στη Λουβένη, μια έκθεση εστιάζει στη θέση των γυναικών στην κοινωνία και στις εμπειρίες τους μέσα από το πρίσμα της μετανάστευσης και της ένταξης.

Οι εκθέσεις αυτές προσφέρουν διαφορετικές προσεγγίσεις στη φωτογραφία, αλλά μοιράζονται έναν κοινό στόχο: να αναδείξουν προσωπικές ιστορίες που αντανακλούν ευρύτερες κοινωνικές πραγματικότητες.

The Heart of the Matter – Carrie Mae Weems (20 Μαρτίου με 23 Αυγούστου 2026)

Η μεγάλη αναδρομική έκθεση The Heart of the Matter παρουσιάζει το έργο της Αμερικανίδας καλλιτέχνιδας Carrie Mae Weems, η οποία εξετάζει μέσα από τη φωτογραφία και το βίντεο ζητήματα φυλής, φύλου, εξουσίας και ιστορικής μνήμης.

Στα έργα της, η ίδια συχνά εμφανίζεται μέσα στο κάδρο ως αφηγητής, μάρτυρας ή πρωταγωνίστρια, χρησιμοποιώντας προσωπικές ιστορίες για να φωτίσει ευρύτερες κοινωνικές πραγματικότητες. Οι εικόνες της κινούνται από οικείους χώρους, όπως ένα τραπέζι κουζίνας, έως τόπους φορτισμένους με ιστορικό βάρος, όπως εκκλησίες ή πρώην φυτείες.

Η έκθεση περιλαμβάνει περισσότερα από εκατό έργα, ανάμεσά τους τη γνωστή σειρά Kitchen Table Series, αλλά και νεότερα πρότζεκτ. Μέσα από αυτά, η Weems συνδυάζει αυτοβιογραφία, περφόρμανς και ντοκιμαντέρ, αμφισβητώντας τον τρόπο με τον οποίο γράφεται η ιστορία και το ποιοι τελικά εκπροσωπούνται σε αυτήν.

IF REVOLUTION IS A SICKNESS – Diane Severin Nguyen (20 Μαρτίου – 7 Ιουνίου 2026)

Στην εγκατάσταση IF REVOLUTION IS A SICKNESS, η καλλιτέχνιδα Diane Severin Nguyen δημιουργεί ένα οπτικά εντυπωσιακό περιβάλλον που συνδυάζει τη γυαλιστερή αισθητική της ποπ κουλτούρας με έντονο πολιτικό προβληματισμό.

Αντλώντας στοιχεία από μουσικά βίντεο και τη γλώσσα της σύγχρονης νεανικής κουλτούρας, η έκθεση επικεντρώνεται στην ιστορία μιας νεαρής Βιετναμέζας-Πολωνής στη Βαρσοβία, η οποία προσπαθεί να κατανοήσει την ταυτότητα και τη θέση της σε έναν κόσμο γεμάτο πολιτικές και κοινωνικές προσδοκίες.

Οι εικόνες εμπνέονται από την αισθητική της K-pop και της παγκόσμιας pop κουλτούρας, δημιουργώντας ένα περιβάλλον που είναι ταυτόχρονα ελκυστικό και ανησυχητικό. Κάτω από την επιφάνεια αυτής της εντυπωσιακής εικόνας κρύβεται ένα βαθύτερο ερώτημα: τι σημαίνει επανάσταση στη σημερινή εποχή.

Families (20 Μαρτίου – 23 Μαΐου 2026)

Η έκθεση Families εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο η φωτογραφία έχει χρησιμοποιηθεί για να καταγράψει και να διαμορφώσει την έννοια της οικογένειας.

Αντλώντας υλικό από τη μεγάλη συλλογή του μουσείου, η έκθεση συνδυάζει ιστορικά οικογενειακά άλμπουμ και σύγχρονα καλλιτεχνικά έργα, αποκαλύπτοντας τις πολλαπλές μορφές που μπορεί να λάβει η οικογενειακή ταυτότητα.

Στην έκθεση συμμετέχουν εμβληματικοί φωτογράφοι όπως Diane Arbus, Henri Cartier-Bresson και Sunil Gupta, αλλά και σύγχρονοι δημιουργοί που επαναπροσδιορίζουν τις έννοιες της συγγένειας και του ανήκειν. Το αποτέλεσμα είναι ένας διάλογος ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν που δείχνει πώς οι φωτογραφίες συμβάλλουν στη διαμόρφωση της συλλογικής μνήμης.

Tenderly There – Tashattot Collective (20 Μαρτίου με 10 Μαΐου 2026)

Η έκθεση Tenderly There, σε επιμέλεια του Tashattot Collective με έδρα τις Βρυξέλλες, εστιάζει στις αναπαραστάσεις queer οικειότητας στην περιοχή SWANA (Southwest Asia and North Africa).

Μέσα από φωτογραφίες και αρχειακό υλικό, η έκθεση εξερευνά πώς στιγμές καθημερινής τρυφερότητας, συντροφικότητας και παρουσίας έχουν καταγραφεί μέσα στον χρόνο.

Το υλικό περιλαμβάνει ιστορικές εικόνες από το αρχείο του Arab Image Foundation, αλλά και σύγχρονα έργα καλλιτεχνών όπως ο Kader Attia και το καλλιτεχνικό δίδυμο Lara Tabet και Randa Mirza. Ο διάλογος ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν αποκαλύπτει πώς η οπτική κουλτούρα μπορεί να διατηρήσει εύθραυστες ιστορίες queer ζωής και να δημιουργήσει νέους χώρους ορατότητας.

Strong Women – KU Leuven 

Στη Λουβένη, η έκθεση Strong Women στο KU Leuven, η οποία διαρκεί έως τις 3 Μαΐου, εξετάζει τον ρόλο των γυναικών στην κοινωνία μέσα από ιστορικές και σύγχρονες οπτικές.

Κεντρικό μέρος της αποτελεί το ερευνητικό πρόγραμμα ReIncluGen: Rethinking Inclusion and Gender Empowerment, το οποίο επικεντρώνεται στις εμπειρίες γυναικών και κοριτσιών με μεταναστευτικό υπόβαθρο.

Η έκθεση συγκεντρώνει φωτογραφίες από έναν διεθνή διαγωνισμό και από μια συμμετοχική έρευνα «photovoice», στην οποία γυναίκες από Αυστρία, Βέλγιο, Ιταλία, Ισπανία και Πολωνία κατέγραψαν τη δική τους καθημερινότητα.

Η φωτογραφία χρησιμοποιείται εδώ ως εργαλείο προσωπικής έκφρασης και ενδυνάμωσης, επιτρέποντας στις συμμετέχουσες να αφηγηθούν ιστορίες για την ταυτότητα, την ένταξη και την κοινωνική τους θέση. Στην έκθεση ενσωματώνεται και η μόδα: η στιλίστρια Sana Barghouti παρουσιάζει μια σειρά ενδυμάτων εμπνευσμένων από τις ιστορίες των συμμετεχουσών στο Βέλγιο, μεταξύ των οποίων και ένα κομμάτι που δημιουργήθηκε μαζί με εθελόντριες της ομάδας ραπτικής Empact vzw.

Photographie, identité et société : cinq expositions en Belgique qui racontent les histoires derrière les images

D’Anvers à Louvain, la photographie devient un outil pour explorer la mémoire, la politique et les récits personnels

La photographie n’est pas seulement un moyen de capturer des instants. Elle constitue aussi un puissant outil pour raconter des histoires liées à l’identité, la mémoire et les relations sociales. Ce printemps, cinq expositions en Belgique mettent en lumière cette dimension essentielle de la création photographique.

Au Fotomuseum Antwerpen (FOMU) à Anvers, quatre nouvelles expositions explorent des thèmes tels que la mémoire historique, l’identité politique, la notion de famille et la visibilité des communautés queer. Parallèlement, à KU Leuven à Louvain, une exposition se penche sur la place des femmes dans la société et sur leurs expériences liées à la migration et à l’inclusion.

Ces expositions proposent des approches différentes de la photographie, mais partagent un objectif commun : mettre en lumière des histoires personnelles qui reflètent des réalités sociales plus larges.

The Heart of the Matter – Carrie Mae Weems

La grande rétrospective The Heart of the Matter présente le travail de l’artiste américaine Carrie Mae Weems, qui explore à travers la photographie et la vidéo des questions liées à la race, au genre, au pouvoir et à la mémoire historique.

Dans ses œuvres, l’artiste apparaît souvent elle-même dans l’image en tant que narratrice, témoin ou protagoniste, utilisant des récits personnels pour révéler des vérités sociales plus larges. Ses images se déplacent entre des espaces domestiques, comme la table de cuisine, et des lieux marqués par l’histoire, tels que des églises ou d’anciennes plantations.

L’exposition rassemble plus de cent œuvres, dont la célèbre série Kitchen Table Series, ainsi que des projets plus récents. Ensemble, ils montrent comment Weems combine autobiographie, performance et documentaire pour interroger la manière dont l’histoire est écrite et qui y est représenté.

IF REVOLUTION IS A SICKNESS – Diane Severin Nguyen

Dans l’installation IF REVOLUTION IS A SICKNESS, l’artiste Diane Severin Nguyen crée un environnement visuel saisissant qui mêle l’esthétique brillante de la culture pop à une réflexion politique profonde.

S’inspirant du langage des clips musicaux et de la culture jeunesse contemporaine, l’œuvre se concentre sur l’histoire d’une jeune Vietnamienne-Polonaise à Varsovie, confrontée aux questions d’identité et d’appartenance dans un contexte de tensions politiques et sociales.

Les images empruntent à l’esthétique de la K-pop et de la culture pop mondiale, créant un univers à la fois séduisant et troublant. Derrière ce spectacle visuel se cache une interrogation plus profonde : que signifie aujourd’hui la révolution.

Families

L’exposition Families examine la manière dont la photographie a contribué à façonner et à conserver l’idée de la famille.

À partir de la vaste collection du musée, l’exposition rassemble albums familiaux historiques et œuvres contemporaines, révélant les multiples formes que peut prendre l’identité familiale.

Des photographes emblématiques tels que Diane Arbus, Henri Cartier-Bresson et Sunil Gupta y côtoient des artistes contemporains qui interrogent les limites de la parenté et de l’appartenance. L’exposition devient ainsi un dialogue entre passé et présent qui montre comment les images participent à la construction de la mémoire collective.

Tenderly There – Tashattot Collective

L’exposition Tenderly There, organisée par le Tashattot Collective basé à Bruxelles, se concentre sur les représentations de l’intimité queer dans la région SWANA (Southwest Asia and North Africa).

À travers des photographies et des archives, l’exposition explore la manière dont les gestes quotidiens d’affection et de présence ont été documentés au fil du temps.

Elle présente des images historiques provenant de l’Arab Image Foundation, ainsi que des œuvres contemporaines d’artistes comme Kader Attia et le duo Lara Tabet et Randa Mirza. Ce dialogue entre passé et présent montre comment la culture visuelle peut préserver des histoires fragiles de la vie queer et créer de nouveaux espaces de visibilité.

Strong Women – KU Leuven

À Louvain, l’exposition Strong Women à KU Leuven, visible jusqu’au 3 mai, propose une réflexion sur la place des femmes dans la société, hier et aujourd’hui.

Au cœur de l’exposition se trouve le projet de recherche ReIncluGen: Rethinking Inclusion and Gender Empowerment, qui s’intéresse aux expériences des femmes et des filles issues de l’immigration.

L’exposition rassemble des photographies issues d’un concours international et d’une étude participative « photovoice », dans laquelle des participantes d’Autriche, de Belgique, d’Italie, d’Espagne et de Pologne ont documenté leur quotidien.

La photographie devient ici un outil de participation et d’émancipation, permettant aux participantes de raconter leurs propres histoires sur l’identité, l’intégration et l’appartenance. La mode y occupe également une place : la styliste Sana Barghouti présente une série de vêtements inspirés des récits des participantes belges, dont une création réalisée avec des bénévoles du groupe de couture Empact vzw.

The post Φωτογραφία, ταυτότητα και κοινωνία: Πέντε εκθέσεις στο Βέλγιο που εξερευνούν τις ιστορίες πίσω από την εικόνα appeared first on .

Στα τέλη της δεκαετίας του ’90, στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών, η Maes στρέφει τον φακό της στους εργαζόμενους των αεροπορικών εταιρειών. Όχι για να καταγράψει στιγμές έντασης, αλλά για να αιχμαλωτίσει εκείνα τα ελάχιστα δευτερόλεπτα όπου το κοινωνικό προσωπείο χαλαρώνει. Στη σειρά «Inward Whispers» (Εσωτερικοί ψίθυροι), τα πρόσωπα αποκαλύπτουν κόπωση, απόσυρση και εσωτερικό διάλογο — στιγμές όπου ο άνθρωπος επιστρέφει στον εαυτό του.

«Με ενδιαφέρουν οι στιγμές όπου καταρρέει η αναπαράσταση και μένουμε μόνοι με τον εαυτό μας», εξηγεί η ίδια. Αυτή ακριβώς η σειρά λειτουργεί ως βασική είσοδος στη πρώτη αναδρομική έκθεση της καριέρας της.

Μια φωτογραφία χωρίς εντυπωσιασμούς

Ο Pierre-Olivier Rollin, διευθυντής του BPS22, παρακολουθεί το έργο της Maes εδώ και δεκαετίες. «Η Chantal είναι διακριτική — και το έργο της το ίδιο. Ίσως υπερβολικά. Ήρθε η στιγμή να το γνωρίσει ένα ευρύτερο κοινό», σημειώνει.

Όπως τονίζει, η δύναμη της δουλειάς της βρίσκεται στη συγκράτηση: «Δεν υπάρχει επίδειξη, ούτε εύκολη ανάγνωση. Δεν σε αναγκάζει να δεις κάτι που δεν έχεις ήδη διαισθανθεί». Η Maes αποφεύγει συνειδητά τις τάσεις και τα εφέ της μόδας, χτίζοντας μια φωτογραφική γλώσσα εύθραυστη αλλά συναισθηματικά φορτισμένη.

Μια έκθεση που απορρίπτει τη γραμμική αφήγηση

Η αναδρομική έκθεση δεν ακολουθεί χρονολογική σειρά. Όπως εξηγεί η Élia Pijollet, συν-επιμελήτρια της έκθεσης, το ζητούμενο ήταν να βρεθεί μια εσωτερική συνοχή που να υπερβαίνει τις μεμονωμένες σειρές. Έργα από τα φοιτητικά χρόνια της Maes στη La Cambre έως τις πιο πρόσφατες δημιουργίες της συνυπάρχουν, δημιουργώντας πολλαπλά νήματα και επαναλαμβανόμενα μοτίβα.

Φωτογραφίες διαφορετικών μορφών, βίντεο και ηχητικές καταγραφές, παραγόμενα μεταξύ 1989 και 2025, οργανώνονται γύρω από την ιδέα ενός «κινηματογράφου στο χαρτί». Η επίσκεψη μετατρέπεται σε μια σχεδόν κινηματογραφική εμπειρία μέσα στο έργο της καλλιτέχνιδας.

Ένα φιλόδοξο εγχείρημα, που φιλοδοξεί όχι απλώς να παρουσιάσει, αλλά να επανερμηνεύσει τριάντα χρόνια δημιουργίας.

Πρακτικές πληροφορίες
Έκθεση: «…puisque bafouillent aussi les astres» – Chantal Maes
Χώρος: BPS22 – Musée d’art de la Province du Hainaut, Σαρλερουά
Διάρκεια: 31 Ιανουαρίου – 3 Μαΐου 2026

Chantal Maes : trente ans de photographie intérieure réunis à Charleroi

Une première rétrospective au BPS22 dévoile une œuvre fragile, retenue et profondément humaine

Trente années de création, des centaines d’images, de vidéos et de pièces sonores : pour la première fois, l’œuvre de Chantal Maes fait l’objet d’une rétrospective d’envergure. À partir de la fin janvier, le BPS22 – Musée d’art de la Province du Hainaut, à Charleroi, invite le public à découvrir un univers sensible et intime, traversé par l’expérience du bégaiement et par une attention constante à l’intériorité humaine.

À la fin des années 1990, à l’aéroport de Bruxelles, la photographe s’intéresse aux employés des compagnies aériennes. Non pour saisir des scènes spectaculaires, mais pour capter ces instants furtifs où le masque social se fissure. Sa série « Inward Whispers » donne à voir la fatigue, le retrait et les silences intérieurs de ces visages confrontés au flux incessant des voyageurs.

« Je m’attache aux moments où la représentation disparaît, lorsque l’on se retrouve face à soi-même », explique Chantal Maes. Cette série emblématique constitue l’un des points d’entrée majeurs de la rétrospective — la toute première de son parcours artistique.

Une esthétique de la retenue

Le directeur du BPS22, Pierre-Olivier Rollin, suit le travail de l’artiste depuis de nombreuses années. « Chantal Maes est discrète, et son œuvre l’est tout autant. Peut-être trop. Il était temps de la rendre plus visible », confie-t-il.

Il souligne la singularité de son langage visuel : une photographie sans effets appuyés, sans démonstration, qui laisse au spectateur l’espace de ressentir. Refusant les tendances et les facilités, Maes construit une œuvre où l’émotion est présente, mais toujours contenue.

Une scénographie non linéaire

Co-commissaire de l’exposition, Élia Pijollet explique que le choix d’une présentation strictement chronologique a été rapidement écarté. L’exposition rassemble des œuvres réalisées depuis les années d’études de l’artiste à La Cambre jusqu’à ses productions les plus récentes, en tissant des correspondances et des résonances entre les périodes.

Photographies de formats variés, vidéos et enregistrements sonores, produits entre 1989 et 2025, sont articulés autour de l’idée d’un « cinéma sur papier ». Le parcours d’exposition se vit comme une expérience immersive, presque cinématographique, au cœur de l’univers de Chantal Maes.

Un projet ambitieux, à découvrir à Charleroi dès la fin janvier.

Informations pratiques
Exposition : « …puisque bafouillent aussi les astres » – Chantal Maes
Lieu: BPS22 – Musée d’art de la Province du Hainaut, Charleroi
Dates : du 31 janvier au 3 mai 2026

The post Chantal Maes: τρεις δεκαετίες εσωτερικής φωτογραφίας σε μια μεγάλη αναδρομική έκθεση appeared first on .

Για έναν ολόκληρο μήνα, γκαλερί, μουσεία και πολιτιστικοί χώροι της πόλης φιλοξενούν εκθέσεις και δράσεις, προσκαλώντας το κοινό να ανακαλύψει διαφορετικές προσεγγίσεις και αφηγήσεις της φωτογραφικής τέχνης.

Όταν η φωτογραφία κατακτά περισσότερους από 50 χώρους

Στη 10η του έκδοση, το PhotoBrussels Festival απλώνεται σε 52 διαφορετικά σημεία της βελγικής πρωτεύουσας, ενισχύοντας τον ρόλο της πόλης ως ενεργού παίκτη στη διεθνή φωτογραφική σκηνή. Η διοργάνωση μετατρέπει την αστική γεωγραφία των Βρυξελλών σε ένα μεγάλο δίκτυο εκθέσεων, όπου καλλιτέχνες και θεατές συναντιούνται, ανταλλάσσουν και συνομιλούν.

Το πρόγραμμα ξεχωρίζει για την ποικιλομορφία του. Στη Galerie Zwart Huis, οι Βέλγοι φωτογράφοι Peter H. Waterschoot και Stefan Peters εξερευνούν τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στη ρήξη και την ανανέωση. Στη Maison d’Art d’Uccle, οι Anne-Françoise Tasnier και Benoît Feron προτείνουν ένα φωτογραφικό ταξίδι αφιερωμένο στους αυτόχθονες λαούς, ενώ στο Centre Culturel Jacques Franck παρουσιάζεται η έκθεση Work, με τη συμμετοχή Βέλγων, Γάλλων και Σύριων φωτογράφων, που στοχάζονται πάνω στον σύγχρονο κόσμο της εργασίας.

Πέρα από αυτά τα ενδεικτικά παραδείγματα, το φεστιβάλ ξεδιπλώνεται σε ολόκληρη την πόλη, συνοδευόμενο από ξεναγήσεις, συζητήσεις, συναντήσεις και παράλληλες εκδηλώσεις, καθιστώντας τις Βρυξέλλες σημείο αναφοράς για τη σύγχρονη φωτογραφία.

PhotoBrussels Days: έναρξη με επίκεντρο τη συνάντηση

Η αυλαία του φεστιβάλ ανοίγει με τα PhotoBrussels Days, από τις 22 έως τις 25 Ιανουαρίου 2026. Οι πρώτες αυτές ημέρες είναι αφιερωμένες στη γνωριμία με τους καλλιτέχνες και το πρόγραμμα, μέσα από εργαστήρια, ομιλίες, συζητήσεις και οργανωμένες επισκέψεις στις εκθέσεις που μόλις ανοίγουν τις πόρτες τους.

Η επίσημη έναρξη θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 22 Ιανουαρίου, στην Place du Châtelain, από τις 17:30 έως τις 20:30. Στη συνέχεια, η γιορτή της φωτογραφίας θα συνεχιστεί σε όλους τους συνεργαζόμενους χώρους, με κάθε σημείο της πόλης να υποδέχεται το κοινό στις νέες του εκθέσεις.

PhotoBrussels Festival 2026 : Bruxelles célèbre la photographie contemporaine

Un mois d’expositions, 52 lieux investis et plus de 100 artistes à découvrir

Un rendez-vous incontournable pour les amateurs d’images

Du 22 janvier au 22 février 2026, Bruxelles vivra au rythme du PhotoBrussels Festival, qui célèbre cette année sa 10ᵉ édition. Lancé en 2016 par le Hangar sous l’impulsion de Delphine Dumont, l’événement s’est imposé comme un point de rencontre majeur pour tous ceux qui s’intéressent à la photographie contemporaine, qu’ils soient passionnés, artistes ou professionnels.

Pendant un mois, la capitale belge devient un vaste terrain d’exploration visuelle, où institutions culturelles et galeries ouvrent leurs portes à une programmation dense et résolument plurielle.

52 lieux, une ville transformée en galerie

Avec 52 espaces investis, le festival affirme plus que jamais la place de Bruxelles sur la scène photographique internationale. Galeries indépendantes, centres culturels et lieux d’exposition se transforment en plateformes de dialogue entre pratiques, esthétiques et regards.

La sélection 2026 reflète cette diversité. À la Galerie Zwart Huis, les œuvres de Peter H. Waterschoot et Stefan Peters interrogent les notions de transition et de renouveau. La Maison d’Art d’Uccle accueille quant à elle les travaux d’Anne-Françoise Tasnier et Benoît Feron, consacrés aux peuples autochtones. Au Centre Culturel Jacques Franck, l’exposition Work réunit des photographes belges, français et syriens autour d’une réflexion collective sur les réalités contemporaines du travail.

Tout au long du festival, expositions et événements parallèles se répondent à travers la ville, faisant de Bruxelles un véritable carrefour de la photographie actuelle.

PhotoBrussels Days : quatre jours pour lancer le festival

Le festival s’ouvrira avec les PhotoBrussels Days, du 22 au 25 janvier 2026, une série de journées inaugurales placées sous le signe de la rencontre et du partage. Le public pourra y participer à des ateliers, assister à des talks, échanger avec des professionnels et découvrir les expositions dès leur ouverture.

Le temps fort de cette ouverture aura lieu le jeudi 22 janvier, sur la place du Châtelain, de 17h30 à 20h30, à l’occasion de l’inauguration officielle. La soirée se prolongera ensuite dans les différents lieux partenaires, chacun célébrant le lancement de sa programmation au cœur de la ville.

The post PhotoBrussels Festival 2026: ένας μήνας αφιερωμένος στη σύγχρονη φωτογραφία appeared first on .

Η τεχνητή νοημοσύνη, ωστόσο, φαίνεται έτοιμη να ανατρέψει αυτή τη συνθήκη. Η Apple εργάζεται, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Purdue, στην ανάπτυξη μιας νέας τεχνολογίας που φιλοδοξεί να επιτρέπει τη λήψη καθαρών και χρωματικά πιστών φωτογραφιών ακόμη και σε συνθήκες σχεδόν απόλυτου σκοταδιού. Το σύστημα αυτό ονομάζεται DarkDiff και διαφοροποιείται ριζικά από τις έως τώρα λύσεις.

Σε αντίθεση με τις περισσότερες AI τεχνικές που παρεμβαίνουν εκ των υστέρων, το DarkDiff σχεδιάζεται να λειτουργεί απευθείας στο επίπεδο του αισθητήρα. Η διαδικασία χωρίζεται σε δύο στάδια. Αρχικά, ο επεξεργαστής εικόνας εφαρμόζει τις βασικές φωτογραφικές διορθώσεις – ισορροπία λευκού, αποκατάσταση χρωμάτων και δημιουργία μιας γραμμικής RGB εικόνας. Στη συνέχεια, η τεχνητή νοημοσύνη αναλαμβάνει να μειώσει δραστικά τον θόρυβο, να ανακατασκευάσει τις χαμένες λεπτομέρειες και να παραδώσει το τελικό αποτέλεσμα σε μορφή sRGB.

Τα πρώτα πειραματικά αποτελέσματα κρίνονται εντυπωσιακά. Οι δοκιμές πραγματοποιήθηκαν σε μια Sony A7SII, σε εξαιρετικά χαμηλό φωτισμό και με εξαιρετικά μικρό χρόνο έκθεσης. Σύμφωνα με τα δεδομένα της έρευνας, το DarkDiff ξεπερνά τις υπάρχουσες μεθόδους νυχτερινής λήψης, προσφέροντας εικόνες με σαφώς ανώτερη καθαρότητα και χρωματική ακρίβεια.

Ωστόσο, η πρόκληση για την Apple δεν είναι μόνο τεχνική αλλά και φιλοσοφική. Όσο περισσότερο η τεχνητή νοημοσύνη αναλαμβάνει να «συμπληρώσει» μια εικόνα, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος να δημιουργήσει οπτικά artefact ή ακόμη και να επινοήσει στοιχεία που δεν υπήρχαν ποτέ στο κάδρο. Η ισορροπία ανάμεσα στη βελτίωση και την αλλοίωση της πραγματικότητας θα καθορίσει την αξιοπιστία του DarkDiff.

Προς το παρόν, η τεχνολογία απέχει πολύ από την εμπορική αξιοποίηση. Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η ενεργειακή κατανάλωση είναι εξαιρετικά υψηλή και οι χρόνοι υπολογισμού μεγάλοι. Η χρήση του DarkDiff σε ένα iPhone θεωρείται σήμερα ανέφικτη, εκτός αν βασιστεί σε υπολογισμούς μέσω cloud – μια λύση που θα έθετε σοβαρά ζητήματα ιδιωτικότητας για τον χρήστη.

Photographier sans lumière: Apple explore une nouvelle frontière de l’IA

DarkDiff promet des images nettes dans l’obscurité, mais pose la question de la fidélité visuelle

Malgré des progrès spectaculaires, la photographie de nuit reste un exercice délicat, y compris pour les smartphones les plus avancés. Le problème est fondamental : sans lumière suffisante, le capteur manque d’informations et l’image se dégrade rapidement. Bruit numérique, couleurs imprécises et perte de détails sont encore le lot commun des clichés pris dans des environnements très sombres.

Apple entend s’attaquer frontalement à cette limite physique en misant sur l’intelligence artificielle. En collaboration avec l’Université Purdue, le groupe travaille sur un modèle baptisé DarkDiff, conçu pour produire des images exploitables même lorsque la scène est plongée dans une quasi-obscurité. L’approche se distingue par son ambition : intervenir dès la capture, et non après coup.

Le fonctionnement repose sur une chaîne hybride. Les traitements classiques du capteur — balance des blancs, restitution des couleurs et génération d’une image RGB linéaire — constituent la base sur laquelle l’algorithme intervient ensuite. DarkDiff se charge alors de réduire le bruit, de reconstituer des détails absents et de générer une image finale conforme aux standards sRGB.

Les essais menés jusqu’ici sont jugés très convaincants. Réalisés avec un boîtier Sony A7SII, dans des conditions de luminosité extrême et avec des temps d’exposition très courts, ils montrent une nette supériorité du modèle par rapport aux techniques existantes. Les images obtenues affichent une précision et une lisibilité inédites dans ce type de situation.

Reste un enjeu majeur : jusqu’où laisser l’IA reconstruire l’image sans qu’elle ne bascule dans la fiction visuelle. La tentation de « corriger » la réalité peut rapidement conduire à l’apparition d’artefacts ou d’éléments inventés. C’est précisément cet équilibre que les ingénieurs devront maîtriser pour préserver la crédibilité photographique du procédé.

À court terme, DarkDiff demeure un projet de recherche. Les contraintes techniques sont importantes, notamment en matière de consommation énergétique et de puissance de calcul. À l’heure actuelle, une intégration directe dans un iPhone est hors de portée, sauf à externaliser les calculs vers le cloud — une option qui soulève immédiatement des questions de confidentialité des données.

The post Apple και φωτογραφία στο απόλυτο σκοτάδι: η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει τους κανόνες appeared first on .

EARLY GAZE – Unseen Photography From the 19th Century

FOMU, Αμβέρσα
Έως 1 Μαρτίου 2026

Η έκθεση EARLY GAZE φέρνει στο φως σπάνιες και αθέατες φωτογραφίες του 19ου αιώνα από αρχεία και ιδιωτικές συλλογές, αποκαλύπτοντας πώς η φωτογραφία διαμόρφωσε την οπτική μας για τον εαυτό και την κοινωνία.
Από τα πρώτα αστυνομικά πορτρέτα έως τις επιστημονικές λήψεις, η έκθεση εξετάζει τη φωτογραφία ως καλλιτεχνική και ταυτόχρονα πολιτική πράξη — εργαλείο ταυτότητας, εξουσίας και εθνικής αφήγησης.

Το FOMU συνοδεύει την έκθεση με εργαστήρια όπου οι επισκέπτες μπορούν να δοκιμάσουν ιστορικές τεχνικές (κυανοτυπία, φεροτυπία, υγρό κολλόδιο), καθώς και ξεναγήσεις που φωτίζουν τις άγνωστες ιστορίες πίσω από τις εικόνες.

Danial Shah – Becoming, Belonging and Vanishing

FOMU, Αμβέρσα
Έως 4 Ιανουαρίου 2026

Ο φωτογράφος και κινηματογραφιστής Danial Shah μας ταξιδεύει στα φωτογραφικά στούντιο της γενέτειράς του, Quetta του Πακιστάν — χώρους όπου άλλοτε κυριαρχούσαν ζωγραφιστά φόντα και θεατρικά σκηνικά, και που σήμερα μεταμορφώνονται σε ψηφιακά εργαστήρια φαντασίας.

Μέσα από φωτογραφίες και ταινίες, ο Shah διερευνά πώς οι άνθρωποι διαχειρίζονται την επιθυμία για ανήκειν και την αίσθηση της εξαφάνισης μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει.
Η έκθεση εντάσσεται στο διδακτορικό του καλλιτέχνη στο Sint Lucas School of Arts Antwerp και το Πανεπιστήμιο της Αμβέρσας, σε συνεργασία με το ARIA, και είναι ελεύθερη προς το κοινό (πρώτος όροφος).

(Un)Shame

GUM, Γάνδη
Έως 4 Ιανουαρίου 2026

Τέσσερις καλλιτέχνες αντιμετωπίζουν το ζήτημα της ντροπής, των ταμπού και της σιωπής γύρω από το σώμα, τη σεξουαλικότητα και την κοινωνική αποδοχή.
Η έκθεση (Un)Shame φέρνει στο προσκήνιο όσα συνήθως μένουν κρυφά, δείχνοντας πώς η τέχνη μπορεί να απελευθερώνει και να θεραπεύει.

Η Hanne Lamon αποτυπώνει με Polaroid και camera obscura εκατό ανθρώπους με αιδοίο, δίνοντας ορατότητα σε ένα θέμα που η κοινωνία απέκρυπτε για αιώνες.
Ο Ugo Woatzi χρησιμοποιεί τη μεταφορά των “άγριων ζιζανίων” για να μιλήσει για την queer εμπειρία και την αντίσταση.
Η Loïs Soleil ξετυλίγει μνήμες βίας και απώλειας με ευαίσθητο, εσωτερικό βλέμμα.
Η Giulia Cauti μετατρέπει το τραύμα σε τελετουργία ίασης, μέσα από συμμετοχικά έργα με βιοπλαστικά γλυπτά.

Regards photographiques en Belgique

Trois expositions qui explorent l’image, l’identité et la mémoire

La Belgique accueille trois expositions qui invitent à réfléchir à la photographie comme miroir de la société — entre archives du passé et créations contemporaines.

EARLY GAZE – Unseen Photography From the 19th Century

FOMU, Anvers
Jusqu’au 1er mars 2026

L’exposition EARLY GAZE retrace la naissance de la photographie en Belgique au XIXᵉ siècle et son influence sur notre façon de voir et d’être vus.
Des premiers portraits judiciaires aux images scientifiques, elle révèle la photographie comme innovation artistique mais aussi comme outil de pouvoir et de définition identitaire.

Le FOMU propose des ateliers pour expérimenter d’anciennes techniques (cyanotype, ferrotype, collodion humide) ainsi que des visites guidées qui éclairent les histoires cachées derrière les clichés.

Danial Shah – Becoming, Belonging and Vanishing

FOMU, Anvers
Jusqu’au 4 janvier 2026

Le photographe et cinéaste Danial Shah explore les studios photo de sa ville natale, Quetta, au Pakistan — autrefois remplis de décors peints et d’accessoires théâtraux, aujourd’hui transformés en espaces numériques.

À travers images et films, il questionne les notions d’appartenance, de disparition et de réinvention dans un monde en mutation.
L’exposition, située au premier étage du FOMU, est gratuite et s’inscrit dans son doctorat mené à la Sint Lucas School of Arts Antwerp et à l’Université d’Anvers, en collaboration avec ARIA.

(Un)Shame

GUM, Gand
Jusqu’au 4 janvier 2026

Quatre artistes lèvent le voile sur ce qui se cache derrière la honte et les tabous.
Dans (Un)Shame, la vulnérabilité devient acte de résistance et l’art un espace de libération.

La photographe Hanne Lamon capture cent vulves en Polaroid et camera obscura pour célébrer la diversité des corps.
L’artiste français Ugo Woatzi évoque les “mauvaises herbes” comme métaphore queer et poétique de la différence.
La Franco-Écossaise Loïs Soleil rassemble souvenirs et blessures dans une narration intime.
Enfin, l’Italienne Giulia Cauti transforme le trauma en rituel collectif à travers des sculptures en bioplastique, symboles de guérison et de mouvement.

The post Φωτογραφία: τρεις εκθέσεις στο Βέλγιο που εξερευνούν την εικόνα, την ταυτότητα και τη μνήμη appeared first on .

Ένα event για όλους τους φίλους της εικόνας

Από την πρώτη διοργάνωση το 2007, το Salon de la Photo εξελίσσεται διαρκώς. Σήμερα δεν είναι απλώς μια έκθεση τεχνολογίας, αλλά ένας χώρος μάθησης, ανταλλαγής και δημιουργικής συνάντησης. Το 2025 το Σαλόνι επανασυστήνεται ως ένα «γιγαντιαίο στούντιο», όπου μάρκες και δημιουργοί συνδέουν τον κόσμο τους σε μια μοναδική εμπειρία.

Η μεγάλη έκθεση: Ιταλική Περιπέτεια

Κεντρικό σημείο φέτος είναι η μεγάλη έκθεση La Grande Exposition, αφιερωμένη στην Ιταλική Περιπέτεια μέσα από τη Συλλογή Contrasto. Περισσότερα από 100 έργα των William Klein, Gianni Berengo Gardin, Anna di Prospero και Piergiorgio Branzi ταξιδεύουν το κοινό σε ένα εικαστικό ταξίδι ιστορίας και σύγχρονης φωτογραφίας.

Τα φεστιβάλ και οι θεματικές εκθέσεις

Το Salon φιλοξενεί επίσης τα σημαντικότερα φεστιβάλ φωτογραφίας:

• Διεθνές Φεστιβάλ Γαστρονομικής Φωτογραφίας

• Montier – Διεθνές Φεστιβάλ Φωτογραφίας Άγριας Ζωής και Φύσης

• Circulation(s) – αφιερωμένο στη νέα ευρωπαϊκή φωτογραφία

• Βραβείο Bayeux για το φωτορεπορτάζ

• Les femmes s’exposent – αφιέρωμα σε γυναίκες φωτογράφους

• Canon World Unseen – μια καθηλωτική εμπειρία προσβάσιμη σε βλέποντες και μη, σε συνεργασία με την Fédération des Aveugles de France

Workshops, Live Stage και μεγάλες συναντήσεις

Τα Photo Spots προσφέρουν στους επισκέπτες τη δυνατότητα να δοκιμάσουν τεχνικές λήψεις, από πορτρέτα μέχρι φωτογραφία φαγητού. Στο Live Stage, γνωστοί δημιουργοί μοιράζονται την πορεία και τις εμπειρίες τους. Στις Grandes Rencontres συμμετέχουν φέτος οι Audrey Tautou, Matthieu Ricard, Jean Marie Périer, Patrick Zackmann και Pierre-Elie de Pibrac.

Κληρονομιά και αναλογική φωτογραφία

Την Κυριακή, η Foire Internationale de la Photo de Bièvres φέρνει στο Παρίσι τη μεγαλύτερη αγορά vintage φωτογραφικού εξοπλισμού, με σπάνιες μηχανές, αξεσουάρ και φωτογραφίες. Παράλληλα, το project The Analog Chronicles παρουσιάζει την εξέλιξη της αναλογικής φωτογραφίας μέσα από εκθέσεις και νέες συνεργασίες.

Salon de la Photo 2025
9 – 12 Οκτωβρίου 2025
La Grande Halle de la Villette, 211 Avenue Jean Jaurès, 75019 Παρίσι

Περισσότερες πληροφορίες και κρατήσεις, εδώ. 

Salon de la Photo 2025: La grande fête de l’image à Paris

Du 9 au 12 octobre 2025, la Grande Halle de la Villette accueillera le Salon de la Photo, un événement incontournable pour tous les passionnés d’images. Pendant quatre jours, expositions, ateliers, conférences et technologies innovantes mettront à l’honneur la photographie et la vidéo.

Cette édition se distingue par la Grande Exposition « Aventure italienne », avec plus de 100 œuvres issues de la collection Contrasto. Les visiteurs pourront aussi découvrir les grands festivals européens de photographie, des espaces pratiques pour tester de nouvelles techniques, ainsi que les « Grandes Rencontres » avec Audrey Tautou, Matthieu Ricard et d’autres invités prestigieux.

Un marché vintage, animé par la Foire internationale de la Photo de Bièvres, proposera appareils photo rares et objets de collection, tandis que le projet The Analog Chronicles fera redécouvrir la richesse de la photographie argentique.

Salon de la Photo 2025, du 9 au 12 octobre, Grande Halle de la Villette, Paris

The post Salon de la Photo 2025: Η μεγάλη γιορτή της εικόνας επιστρέφει στο Παρίσι appeared first on .

Γνωστός κυρίως για την ασπρόμαυρη πορτρέτα και το ντοκιμαντερίστικο του έργο, ο Vanfleteren στρέφει τώρα τη ματιά του στο υγρό στοιχείο σε όλες του τις διαθέσεις. Από τη γυάλινη ηρεμία ως την καταιγίδα, από την ομίχλη ως την απειλή, οι εικόνες ξεπερνούν τα όρια των παραδοσιακών θαλασσογραφιών και φτάνουν στο σημείο να αντικρίσουν αυτό που ο ίδιος ονομάζει «απρόβλεπτα θαύματα» της θάλασσας.

Η δουλειά του καταγράφει την απρόσιτη φύση της θάλασσας σε κάθε φως και κάθε μορφή, σε αυτό που οι διοργανωτές περιγράφουν ως «μια επικίνδυνη εμμονή και μια ρευστή επιθυμία». Οι φωτογραφίες αποτυπώνουν απατηλά ήρεμα νερά, βροντερά κύματα, ακόμα και αφρισμένες επιφάνειες που θυμίζουν αναποδογυρισμένο πλυντήριο εν κινήσει. Πρόκειται για ένα έργο που μαρτυρά σωματική και σχεδόν καταναγκαστική ενασχόληση με το θέμα.

Ωστόσο, η έκθεση Transcripts of a Sea δεν περιορίζεται στο να παρουσιάσει τις φωτογραφίες του Vanfleteren. Αντίθετα, θέτει το έργο του σε διάλογο με έναν ευρύ φάσμα εικαστικών δημιουργών, τόσο από το παρελθόν όσο και από το παρόν, που επίσης μαγνητίστηκαν από τη θάλασσα. Μεταξύ αυτών είναι οι Gustave Courbet, James Ensor, Léon Spilliaert, Marlene Dumas, August Strindberg, Victor Hugo, Thierry De Cordier και Rinus Van de Velde. Αυτό που τους ενώνει δεν είναι μόνο το θέμα, αλλά και η προσέγγισή τους: αντί για απλή παρατήρηση, ο καθένας αποδίδει τη θάλασσα μέσα από μια βαθιά προσωπική ερμηνεία.

Το αποτέλεσμα, όπως το περιγράφει το MSK, είναι «μια οπτικά έντονη αφήγηση για τη γοητεία του νερού και τη σχέση φωτογραφίας και ζωγραφικής». Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να δουν το έργο του Vanfleteren πλάι σε θαλάσσια τέχνη πέντε αιώνων, από τον 17ο έως τον 21ο αιώνα, σε μια δυναμική συνομιλία μέσα στον χρόνο και το μέσο.

Για όσους επιθυμούν να εμβαθύνουν ακόμη περισσότερο στο έργο και τη σκέψη του καλλιτέχνη, θα προσφέρονται ξεναγήσεις από τον ίδιο τον Vanfleteren.

Stephan Vanfleteren.
Transcripts of a Sea.

20 Σεπτεμβρίου 2025
με 4 Ιανουαρίου 2026

MSK
Fernand Scribedreef 1, 9000 Gent

The post Stephan Vanfleteren στο MSK Ghent: Η θάλασσα ως εμμονή και καλλιτεχνικό σύμπαν appeared first on .

Γιατί ιστορία;

Τι κρύβεται πίσω από την ανάγκη μας για ιστορία και τη χρήση του παρελθόντος; Οι Ευρωπαίοι ασχολούνται με το παρελθόν με εξαιρετικά διαφορετικούς τρόπους, από την ανάμνηση ιστορικών γεγονότων μέχρι τη συμμετοχή σε αναπαραστάσεις, από τη λήψη τουριστικών σέλφι μέχρι την καταστροφή μνημείων, από την ανασκαφή ξεχασμένων παρελθόντων μέχρι τη διατήρηση ιδιωτικών συλλογών.

Τι αναζητούμε όταν συνδεόμαστε με την ιστορία; Ψάχνουμε μια ταυτότητα που υπερβαίνει τη δική μας ζωή; Επιθυμούμε κοινωνική σύνδεση ή πολιτική κοινότητα; Η έκθεση χωρίζεται σε επτά ενότητες που διερευνούν διαφορετικούς τύπους ενασχόλησης με το παρελθόν και τις διάφορες ανάγκες και τα κίνητρα που κρύβονται πίσω από αυτούς.

Διάρκεια έκθεσης: 28 Μαρτίου 2025 – 11 Ιανουαρίου 2026
Είσοδος ελεύθερη

Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας, Πάρκο Leopold, Rue Belliard 135, 1000 Βρυξέλλες
Περισσότερες πληροφορίες, εδώ

The post Presence of the Past – a European Album: η νέα περιοδική έκθεση στο Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας appeared first on .

Το «Icons» θα αποκαλύψει μια αναδρομική έκθεση της καριέρας του Αμερικανού φωτογράφου. Οι λάτρεις της εικαστικής τέχνης θα μπορούν να θαυμάσουν τις πιο εμβληματικές φωτογραφίες του, ξεκινώντας με το πορτρέτο της νεαρής Αφγανής, Sharbat Gula, που τραβήχτηκε το 1984. Ένα χρόνο αργότερα, έγινε η πιο διάσημη πρόσφυγας στον κόσμο αφού εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του περιοδικού National Geographic. Στην έκθεση θα παρουσιαστούν και άλλα διάσημα καρέ του Steve McCurry καθώς και τα πιο πρόσφατα έργα του. «Η έκθεση «Icons» θα προσφέρει στο κοινό ένα οικείο και καθηλωτικό ταξίδι στον φωτογραφικό κόσμο του Steve McCurry», διαβάζουμε στο σχετικό δελτίο τύπου.

H έκθεση οδηγεί τους επισκέπτες «σε ένα είδος χορού με ανθρώπους διαφορετικών ηλικιών, πολιτισμών και καταγωγής, τους οποίους απεικόνισε με εκπληκτική δύναμη και φυσικότητα». Η σκηνογραφία της έκθεσης ενισχύεται με βίντεο για τα ταξίδια, τις περιπέτειες και το επάγγελμά του, επιτρέποντας στους επισκέπτες να κατανοήσουν καλύτερα ορισμένες πτυχές της ζωής του φωτογράφου, το πλαίσιο ορισμένων φωτογραφιών και να ανακαλύψουν λίγο περισσότερα για τους ανθρώπους σε αυτές.

Ως μπόνους, οι θεατές θα συνοδεύονται από έναν ηχητικό οδηγό με 41 σχόλια από τον ίδιο τον δημιουργό. Η αναδρομική έκθεση θα ανοίξει στις 3 Απριλίου και θα παραμείνει επισκέψιμη μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου. Περισσότερα, εδώ.

The post Οι εμβληματικές φωτογραφίες του Steve McCurry εκτίθενται στις Βρυξέλλες appeared first on .