Οι επισκέπτες του Κάστρου Laarne μπορούν να βιώσουν μια ψηφιακή ανακατασκευή αυτών των τοιχογραφιών του 14ου αιώνα. «Είναι μοναδικές, λόγω της ηλικίας και του μεγέθους τους», λέει ο Matthias Francken της Herita, της οργάνωσης που διαχειρίζεται το κάστρο. Οι τοιχογραφίες απεικονίζουν μια βιβλική ιστορία και καλύφθηκαν με ασβέστη τον 17ο αιώνα, αργότερα κρύφτηκαν κάτω από δερμάτινη ταπετσαρία. Ήρθα στο φως ξανά μόλις το 1963, με πολλά μέρη να λείπουν.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Herita (@heritavzw)

«Πουθενά αλλού στη Φλάνδρα δεν έχει διατηρηθεί παρεκκλήσι σε θησαυροφυλάκιο, ειδικά τέτοιου μεγέθους και με seccos», εξηγεί ο Francken. «Οι τοιχογραφίες σε κάστρα, ανάκτορα και ιδιωτικά παρεκκλήσια ήταν κάτι κοινό, ωστόσο σπάνια διατηρούνταν λόγω της ιδιωτικής τους φύσης».

Τέσσερις βιβλικές σκηνές ζωντανεύουν μέσω ψηφιακής προβολής, χάρη σε μια συνεργασία μεταξύ Herita, Tourism Flanders και της Περιφέρειας Ανατολικής Φλάνδρας. Ο ιστορικός τέχνης και εικονογράφος Joris Snaet αναδημιούργησε τα ελλείποντα μέρη των τεσσάρων βιβλικών ιστοριών, τα οποία τώρα προβάλλονται στην οροφή και στους τοίχους του παρεκκλησίου.

Οι επισκέπτες μπορούν να ξεκινήσουν την προβολή πατώντας ένα κουμπί, συνοδευόμενη από την ιστορία του Ιππότη Gerard van Massemen, ο οποίος με περηφάνια περιγράφει το παρεκκλήσι του. «Η κατασκευή αυτού του παρεκκλησίου ήταν ένα έργο με ιδιαίτερο κύρος», σημειώνει ο Francken. «Ο Κόμης της Φλάνδρας πίστευε ότι ο Άρχοντας του Laarne υπερέβη τα εσκαμμένα, καθώς το παρεκκλήσι του ξεπέρασε ακόμη και αυτό του Γάλλου βασιλιά, κάτι που ήταν πραγματικά άνευ προηγουμένου!»

The post Μοναδικές μεσαιωνικές τοιχογραφίες ξανά ορατές χάρη στα projection στο Κάστρο Laarne appeared first on .

Η νωπογραφία του Tuymans L’Orphelin (Το ορφανό), ​είναι ένας επανασχεδιασμός ενός από τους πίνακές του από το 1990, ο οποίος χάθηκε. Το αρχικό έργο ήταν μια μικρή ελαιογραφία 32×34 εκ. βασισμένη στη φωτογραφία ενός κεφαλιού μιας κούκλας. Η νέα εγκατάσταση στο Λούβρο, η οποία αναδημιουργεί πιστά αυτό το έργο σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα βέβαια, ενσωματώνει επίσης στοιχεία από την έκθεση του Tuymans το 2022 στην γκαλερί David Zwirner στο Παρίσι. Αυτή η προηγούμενη έκθεση περιείχε αποσπασματικές εικόνες που λήφθηκαν από ένα βίντεο στο YouTube ενός Νεοζηλανδού ζωγράφου να καθαρίζει τα εργαλεία του.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Musée du Louvre (@museelouvre)

Tο L’Orphelin, που στεγάζεται σε μια οκταγωνική αίθουσα που συνδέει τις πτέρυγες Sully και Richelieu, είναι ο τίτλος της νέας σειράς του Λούβρου του Tuymans. Αποτελείται από τέσσερις τοιχογραφίες ύψους 4,5 μέτρων φτιαγμένες με θεατρική μπογιά. Αυτές οι τοιχογραφίες θα είναι προσβάσιμες στο κοινό από τις 22 Μαΐου 2024 έως τις 26 Μαΐου 2025, μετά την οποία θα ζωγραφιστούν και θα αντικατασταθούν με έργα από τη μόνιμη συλλογή του Λούβρου. Περισσότερες πληροφορίες, εδώ.

Το μουσείο έχει περιγράψει αυτό το έργο ως «μια εξαιρετική παρέμβαση» του Tuymans, δίνοντας έμφαση στην επιστροφή της ζωγραφικής εντός και στους τοίχους του Λούβρου. Η τοιχογραφία, που αποτελείται από τέσσερα πάνελ, θα βρίσκεται στη ροτόντα Valentin, κοντά στους Φλαμανδούς δασκάλους.

Ο Tuymans είναι γνωστός για την αντιμετώπιση ιστορικών θηριωδιών στο έργο του, όπως το Ολοκαύτωμα και την αποικιακή κληρονομιά του Βελγίου στην Αφρική. Το L’Orphelin κουβαλά επίσης τις δικές του βίαιες συνέπειες.

Δεν είναι άλλωστε η πρώτη προσωρινή τοιχογραφία του Tuymans. Έχει δημιουργήσει στο παρελθόν παρόμοια έργα για το MSK στη Γάνδη και στους δρόμους της Αμβέρσας, δείχνοντας την ικανότητά του να μεταμορφώνει δημόσιους και θεσμικούς χώρους με την τέχνη του που προκαλεί σκέψη.

The post Ο Luc Tuymans ζωγραφίζει τους τοίχους του Λούβρου με βάση ένα δικό του χαμένο έργο τέχνης appeared first on .

Το φεστιβάλ τέχνης του δρόμου προσελκύει τα πλήθη όλο το χρόνο. Οι προετοιμασίες για την επερχόμενη έκδοση κορυφώνονται, αφού μέχρι τις 8 Απριλίου όλοι οι καλλιτέχνες θα έχουν ολοκληρώσει τα νέα τους έργα στις πλευρές και τις προσόψεις των κτιρίων στο παραθαλάσσιο θέρετρο.

«Το να φέρεις τους ανθρώπους πιο κοντά στην τέχνη είναι ο στόχος του The Crystal Ship» εξηγεί ο δήμαρχος Bart Tommelein (Φλαμανδός φιλελεύθερος). «Συμβαίνει στην καρδιά της πόλης, σε τοίχους στο κέντρο των γειτονιών, όπου οι άνθρωποι ζουν και εργάζονται. Καθημερινά οι λάτρεις της τέχνης μπορούν να περάσουν για να δουν πώς διαμορφώνονται τα νέα έργα!».

Η νέα τέχνη που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της παρούσας έκδοσης θα προστεθεί στη διαδρομή της υπάρχουσας υπαίθριας έκθεσης. Η έκθεση είναι εντελώς δωρεάν και μπορείτε να κατεβάσετε έναν χάρτη από την ιστοσελίδα The Crystal Ship.

Ωστόσο, η Οστάνδη αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα που μεγαλώνει με κάθε νέα έκδοση: την έλλειψη κτιριακών μετώπων όπου μπορεί να δημιουργηθεί τέχνη.

«Η Οστάνδη δεν είναι μια μητρόπολη όπως το Λονδίνο, το Βερολίνο και το Παρίσι», εξηγεί ο επιμελητής Bjorn Van Poucke. Ο αριθμός των τοίχων που διατίθενται για street art είναι περιορισμένος. Όλοι οι ενδιαφέροντες τοίχοι έχουν πραγματικά ήδη χρησιμοποιηθεί. Πρέπει να ανακυκλώσουμε μερικούς τοίχους και δημιουργούμε νέα έργα ζωγραφίζοντας πάνω σε παλιά».

The post Η Οστάνδη ετοιμάζεται για τη νέα διοργάνωση του The Crystal Ship appeared first on .

Δημιουργήθηκε το 1991, και στόχος του μονοπατιού ήταν να ομορφύνει την πόλη, με τοιχογραφίες κόμικς σε κτίρια αντί για αντιπαθητικές διαφημιστικές πινακίδες. Σήμερα, ωστόσο, ορισμένοι ντόπιοι δεν είναι πλέον ευχαριστημένοι με τις τοιχογραφίες, καθώς συχνά χαρακτηρίζονται ρατσιστικές ή σεξιστικές.

Εικόνες που αναπαράγουν στερεότυπα κάνουν συχνά τους ανθρώπους να νιώθουν άβολα, λέει η Pauline Grégoire, συνιδρύτρια της φεμινιστικής ακτιβιστικής ομάδας Noms Peut-Être. Συμπληρώνει ότι δεν αισθάνεται ευπρόσδεκτη σε ένα μέρος όπου οι γυναίκες απεικονίζονται με αυτόν τον τρόπο. Έρευνα που διεξήχθη από την ομάδα το 2020 αποκάλυψε ότι το 85% των ηρώων στις τοιχογραφίες είναι άνδρες, όπως και το 93% των καλλιτεχνών, και τις περισσότερες φορές, όταν υπάρχουν γυναικείοι χαρακτήρες, υπόκεινται σε μια σεξουαλικοποίηση ή παρουσιάζονται ως το είδος της «δεσποσύνης σε κίνδυνο», όπως λέγεται.

Η ομάδα και άλλοι ακτιβιστές ζήτησαν να αφαιρεθούν οι τοιχογραφίες, αλλά οι αρχές της πόλης αποφάσισαν να ακολουθήσουν μια κάπως διαφορετική προσέγγιση. Η τοπική κυβέρνηση επενδύει 30.000 ευρώ για να προσθέσει κωδικούς QR στις τοιχογραφίες που εξηγούν το ιστορικό και πολιτιστικό τους πλαίσιο.

«Αυτή η εργασία αναθεώρησης μας βοηθά πραγματικά να κατανοήσουμε καλύτερα ορισμένους χαρακτήρες», λέει ο Arnaud Pinxteren, δημοτικός σύμβουλος των Βρυξελλών, αρμόδιος για την αστική ανακαίνιση. «Τα έργα και οι καλλιτέχνες είναι μέρος της ιστορίας και η ιστορία περιλαμβάνει επίσης στερεότυπα και ένα συγκεκριμένο πλαίσιο».

Μια ομάδα 14 ιστορικών, κοινωνιολόγων και άλλων μελετητών εργάζεται για τη συγγραφή του κειμένου πίσω από τους κωδικούς QR, σημειώνοντας τη σημασία της διατήρησης των τοιχογραφιών στη συζήτηση για τη συμπερίληψη. Αν αφαιρεθούν τα κόμικς, η συζήτηση πεθαίνει. «Η κατάργησή τους θα φίμωσε τη συζήτηση. Νομίζω ότι είναι καλύτερο να δώσουμε σε όλους την ευκαιρία να αποδομήσουν την εικόνα και να αποφασίσουν μόνοι τους παρά να πούμε απλώς ότι δεν υπάρχει», εξηγεί ο Fabrice Preyat, επικεφαλής της Ομάδας Έρευνας Κόμικς.

Η ομάδα έχει γράψει μέχρι στιγμής το κείμενο για 50 από τις 68 τοιχογραφίες. «Πίσω από κάθε εικόνα, υπάρχει επίσης ένας δημιουργός, καθώς και μια καλλιτεχνική πρόθεση, που μερικές φορές κινείται μεταξύ ειρωνείας και καρικατούρας», συμπληρώνει ο Preyat, εξηγώντας ότι, σε πολλές περιπτώσεις, οι εικόνες είναι ακριβώς αυτό: ειρωνικές και όχι κακοπροαίρετες, οι συγγραφείς μεταχειρίζονται την σάτιρα, δεν κοροϊδεύουν τον κόσμο γύρω τους.

The post Eπεξηγηματικοί κωδικοί QR σε αμφιλεγόμενες τοιχογραφίες των Βρυξελλών appeared first on .

Υπεύθυνοι για την εφαρμογή αυτή είναι μια ομάδα Νορμανδών από την Διέππη (Dieppe) οι οποίοι την δημιούργησαν προκειμένου να απαριθμήσουν έργα τέχνης του δρόμου που βρίσκονται στις γειτονιές, και να δίνουν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους καλλιτέχνες που βρίσκονται πίσω από αυτές τις τοιχογραφίες και τα γκραφίτι.

Σκοπός της εφαρμογής είναι να παρέχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον καλλιτέχνη πίσω από κάθε έργο τέχνης του δρόμου. Η εφαρμογή διαθέτει χάρτη, στον οποίο εμφανίζονται τα έργα της street-art που βρίσκονται κοντά σας, αλλά δεν μένει μόνο εκεί. Είναι και διαδραστική: με άλλα λόγια, ο κάθε χρήστης  μπορεί, εάν το επιθυμεί, να προσθέσει ένα έργο που δεν έχει ακόμη περιληφθεί στην εφαρμογή.
«Ο χρήστης μπορεί επίσης να αφήσει κάποιο σχόλιο και να μοιραστεί τα έργα, τα άρθρα ή τις εκδηλώσεις που τα αφορούν», διαβάζουμε στον ιστότοπο της «St’art». Η εφαρμογή απέκτησε γρήγορα φίλους, όπως μαρτυρούν τα σχόλια: «Μια πολύ ωραία εφαρμογή που επιτρέπει την προώθηση αυτών των καλλιτεχνικών έργων, για να γνωρίσουμε καλύτερα τους δημιουργούς τους. Εν ολίγοις, ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο», γράφει η Cécile.

Ποια είναι η γνώμη όμως των ίδιων των καλλιτεχνών; «Μου επιτρέπει να πάρω λίγο καθαρό αέρα ανακαλύπτοντας τα έργα των άλλων συναδέλφων μου. Τι άλλο θα μπορούσα να ζητήσω;» εμπιστεύεται ο Konu, καλλιτέχνη του δρόμου, στους Γάλλους συναδέλφους μας. Βιογραφίες των καλλιτεχνών καθώς και μια γκαλερί που παρουσιάζει τα έργα τους είναι επίσης διαθέσιμα στην εφαρμογή «St’Art».

Εκτός από όλες αυτές τις δυνατότητες, ο χρήστης έχει ακόμα πρόσβαση σε μια ατζέντα αστικών έργων τέχνης, όπου αναφέρονται όλες οι εκδηλώσεις που σχετίζονται με την τέχνη του δρόμου. «Θέλαμε πραγματικά να είναι μια δίοδος προς έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης αλλά και μια πρόσβαση σε διαφορετικούς λάτρεις της τέχνης», εξηγεί ο Boris Regragui, ένας από τους συνιδρυτές του «St’Art».

Το «St’Art» είναι διαθέσιμο στο App Store και στο Google Play.

The post Μια εφαρμογή για να ανακαλύψετε τα έργα τέχνης της περιοχής σας appeared first on .

The post Η τέχνη του δρόμου συναντά τον Bruegel και αλλάζει όψη στην συνοικία Marolles appeared first on .