Παρά τα ήδη ανησυχητικά δεδομένα, το Παρατηρητήριο προειδοποιεί ότι η πραγματικότητα είναι ακόμα πιο σκοτεινή. Οι εθνικοί δείκτες, σημειώνει, δεν αποτυπώνουν τις ιδιαίτερες εργασιακές συνθήκες της πρωτεύουσας, όπου ποικίλα καθεστώτα απασχόλησης, άτυπες μορφές εργασίας και ασταθή εισοδήματα παραμένουν “αόρατα” στις επίσημες μετρήσεις. Για τον λόγο αυτό, η έκθεση —η οποία θα βρεθεί στο επίκεντρο συζήτησης στο Κοινοβούλιο Βρυξελλών— προτείνει έναν ευρύτερο ορισμό του «εργαζόμενου φτωχού», που να αντικατοπτρίζει τον κατακερματισμό του χρόνου εργασίας και τη δυσκολία κάλυψης βασικών αναγκών.

Οι τρεις «όψεις» της βρυξελλιώτικης εργασιακής επισφάλειας

Η μελέτη διακρίνει τρεις ομάδες που συναποτελούν ένα ολοένα μεγαλύτερο επισφαλές περιβάλλον στην περιφέρεια.

Η “ορατή όψη” περιλαμβάνει όσους εργάζονται με συμβάσεις αορίστου χρόνου, προσωρινούς υπαλλήλους, αυτοαπασχολούμενους, freelancer και εργαζόμενους σε πλατφόρμες. Παρά την επίσημη απασχόλησή τους, οι μικρές συμβάσεις, τα λίγα ωράρια και τα απρόβλεπτα ωρολόγια προγράμματα δεν επιτρέπουν οικονομική σταθερότητα.

Η “θολή και υβριδική όψη” περιλαμβάνει άτομα που συνδυάζουν πολλαπλές δραστηριότητες — μισθωτή εργασία, ανεξάρτητη απασχόληση, flexi-jobs, κοινωνικά επιδόματα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, άτυπη εργασία. Αυτός ο συνδυασμός καθιστά τις επαγγελματικές διαδρομές δυσανάγνωστες και οδηγεί συχνά σε απώλεια δικαιωμάτων.

Η “αόρατη όψη” είναι η πλέον δύσκολο να εκτιμηθεί: εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης στην άτυπη οικονομία, συχνά χωρίς χαρτιά, σε εξαιρετικά επισφαλείς και επικίνδυνες συνθήκες. Η σωματική και ψυχολογική εξουθένωση είναι μεγάλη, ιδιαίτερα στα πιο κοπιαστικά και χαμηλά αμειβόμενα επαγγέλματα. Επιπλέον, ανισότητες φύλου, καταγωγής, ηλικίας, υγείας και ψηφιακής πρόσβασης επιδεινώνουν τις ήδη κρίσιμες συνθήκες.

Πώς οι νέες μορφές εργασίας εντείνουν την επισφάλεια

Η έκθεση επισημαίνει ότι οι ριζικές αλλαγές στον τρόπο οργάνωσης της εργασίας ενισχύουν την αστάθεια σε όλα τα επίπεδα:
– τη διάδοση νέων καθεστώτων απασχόλησης,
– τον πολλαπλασιασμό ενδιάμεσων φορέων που αποδυναμώνουν τις προστατευτικές ρυθμίσεις,
– την ευελιξία που συχνά μεταφράζεται σε ανασφάλεια,
– την άνοδο των εργασιακών πλατφορμών,
– και την αύξηση των κοινωνικοοικονομικών κινδύνων για τους εργαζόμενους.

Η συνέπεια είναι η ατομικοποίηση της εργασιακής σχέσης και μια ενισχυμένη εξάρτηση από τον εργοδότη, που οδηγεί με τη σειρά της σε φαινόμενα μη αξιοποίησης κοινωνικών δικαιωμάτων, απώλεια προστασίας και, τελικά, σε μόνιμη φτωχοποίηση παρά την απασχόληση.

À Bruxelles, la réalité des travailleurs pauvres dépasse largement les chiffres officiels

Un rapport révèle un précariat complexe, structuré en trois groupes et nourri par la fragmentation du travail

La Région de Bruxelles-Capitale se trouve confrontée à une réalité sociale plus préoccupante qu’on ne l’imaginait : selon le dernier rapport de l’Observatoire bruxellois de la Santé et du Social, 9,6 % des travailleurs bruxellois vivent dans la pauvreté, soit le pourcentage le plus élevé du pays. À titre de comparaison, la Belgique atteint 4,7 %, la Wallonie 5 % et la Flandre 3,7 %.

Mais ces données ne disent pas tout. Les chercheurs soulignent que les indicateurs nationaux restent mal adaptés aux dynamiques propres au marché du travail bruxellois, marqué par une multitude de statuts, des emplois morcelés et des revenus fluctuants. Pour rendre visibles ces réalités, le rapport propose une définition plus inclusive du travailleur pauvre, centrée sur les trajectoires instables et la difficulté à maintenir un niveau de vie décent.

Un précariat en trois dimensions

Le document met en lumière trois univers distincts, qui reflètent la diversité et la fragilité du monde du travail bruxellois.

Première dimension : la sphère visible. Elle rassemble des salariés — y compris en CDI —, des intérimaires, des indépendants, des freelances ou encore des travailleurs de plateforme. Malgré leur statut formel, la courte durée des contrats, le faible volume d’heures ou les horaires imprévisibles créent une instabilité économique chronique.

Deuxième dimension : la zone hybride. On y retrouve des individus aux parcours imbriqués, combinant activités salariées et indépendantes, flexi-jobs, allocations sociales, voire une part d’économie informelle. Cette superposition fragilise les droits sociaux et obscurcit l’accès aux protections existantes.

Troisième dimension : la face totalement invisible. Elle concerne des personnes actives à temps plein dans l’économie souterraine, souvent des travailleurs sans papiers. Les conditions sont dures, parfois dangereuses, et l’usure physique comme mentale y est considérable. Les inégalités liées au genre, à l’origine, à l’âge ou à la santé accentuent ces vulnérabilités.

Un marché du travail en mutation profonde

Le rapport relève que la transformation des modes d’emploi — flexibilisation, multiplication des intermédiaires, importance croissante des plateformes numériques — contribue à fragmenter les parcours professionnels et à augmenter les risques socioéconomiques auxquels sont exposés les travailleurs.

Il en résulte une relation de travail davantage individualisée, une dépendance accrue vis-à-vis de l’employeur et un phénomène croissant de non-recours aux droits sociaux, entraînant la perte d’une partie de la protection sociale et un appauvrissement durable, même pour ceux qui travaillent.

The post Βρυξέλλες: Πολύ περισσότεροι οι εργαζόμενοι σε συνθήκες φτώχειας απ’ όσο δείχνουν τα επίσημα στοιχεία appeared first on .

Στην έκθεση νομοθετικής πρωτοβουλίας, που εγκρίθηκε με 433 ψήφους υπέρ, 100 κατά και 99 αποχές, οι ευρωβουλευτές τονίζουν ότι οι διαφορές ανάμεσα στα διαφορετικά κοινωνικά συστήματα, τους διαφορετικούς ορισμούς του ποιος είναι καλλιτέχνης, αλλά και τους διαφορετικούς κανόνες που ισχύουν για τους αυτοαπασχολούμενους στα διάφορα κράτη μέλη, δημιουργούν αθέμιτες συνθήκες.

Ο τομέας, ο οποίος απασχολεί το 3,8% του ευρωπαϊκού εργατικού δυναμικού και αντιπροσωπεύει το 4,4% του συνολικού ΑΕΠ της ΕΕ, δεν προστατεύεται επαρκώς. άτυπες μορφές εργασίας, μη σταθερό εισόδημα και λιγότερες δυνατότητες συλλογικών διαπραγματεύσεων, υπάρχει υψηλότερος κίνδυνος υποαμειβόμενης ή μη αμειβόμενης εργασίας, ψευδούςς αυτοαπασχόλησης και καταχρηστικών ρητρών εξαγοράς. Οι νέες ψηφιακές τεχνολογίες, όπως η τεχνητή νοημοσύνη, θέτουν επίσης προκλήσεις, αναφέρει το Κοινοβούλιο.

Η νομοθετική πρωτοβουλία

Το Κοινοβούλιο ζητά ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο το οποίο θα συνδυάζει νομοθετικά και μη νομοθετικά εργαλεία για τη βελτίωση των κοινωνικών και επαγγελματικών συνθηκών και τη δημιουργία μιας δίκαιης και ισότιμης κατάστασης για όλους τους καλλιτέχνες και τους επαγγελματίες στον τομέα του πολιτισμού στην Ευρώπη. Ζητούν το πλαίσιο αυτό να περιλαμβάνει:

οδηγία για αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και τον ορθό καθορισμό του καθεστώτος απασχόλησης των επαγγελματιών των τομέων του πολιτισμού και της δημιουργικότητας
αποφάσεις του Συμβουλίου με στόχο τη δημιουργία ευρωπαϊκών προτύπων, μέσω μιας ευρωπαϊκής πλατφόρμας για την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών και τη δημιουργία αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ των κρατών μελών
προσαρμογή του επόμενου κύκλου ευρωπαϊκών προγραμμάτων που χρηματοδοτούν επαγγελματίες του δημιουργικού και πολιτιστικού τομέα, όπως τα προγράμματα «Δημιουργική Ευρώπη» και «Ορίζων Ευρώπη», ώστε να υποχρεωθούν η ΕΕ οι αποδέκτες χρηματοδότησης να συμμορφώνονται με υποχρεώσεις του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας και της ΕΕ, εθνικές ή συλλογικές εργασιακές και άλλες κοινωνικές υποχρεώσεις και να διασφαλίζεται ότι οι καλλιτέχνες αμείβονται πάντα για την εργασία τους,

Δηλώσεις

«Πρέπει να διαλύσουμε τον μύθο του φτωχού καλλιτέχνη. Οι επαγγελματίες του πολιτιστικού και του δημιουργικού τομέα δεν επιλέγουν αυτή την επισφαλή κατάσταση. Πρόκειται για ελαττωματικό σχεδιασμό συστημάτων που δεν λαμβάνουν υπόψη τις ειδικές συνθήκες εργασίας και τις ανισορροπίες ισχύος στον τομέα. Πρέπει να συμπεριλάβουμε επειγόντως την κοινωνική αιρεσιμότητα στην πολιτιστική χρηματοδότηση της ΕΕ και χρειαζόμαστε πολιτική βούληση για τη θέσπιση ενός ενωσιακού πλαισίου για την κοινωνική και επαγγελματική κατάσταση των εργαζομένων στον τομέα», δήλωσε ο συνεισηγητής της Επιτροπής Πολιτισμού και Παιδείας Domènec Ruiz Devesa (Σοσιαλιστές, Ισπανία).

«Έχω εργαστεί ως καλλιτέχνης για χρόνια και γνωρίζω πολύ καλά τις προκλήσεις και τα οφέλη της δουλειάς αυτής. Οι τομείς του πολιτισμού και της δημιουργίας είναι ζωτικής σημασίας για τη δημιουργία ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και ταυτότητας και πρέπει να επενδύσουμε σε νέους ευρωπαϊκούς καλλιτεχνικούς διαγωνισμούς για να φέρουμε τον πολιτισμό της ΕΕ πιο κοντά στους πολίτες της. Τα χρήματα για την πολιτιστική και δημιουργική εργασία είναι επένδυση, όχι έξοδο» δήλωσε ο συνεισηγητής της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων Antonius Manders (ΕΛΚ, Ολλανδία).

Επόμενα βήματα

Μετά την ψηφοφορία στο Κοινοβούλιο, η Επιτροπή έχει στη διάθεσή της τρεις μήνες για να απαντήσει, είτε ενημερώνοντας το Κοινοβούλιο για τα μέτρα που προτίθεται να λάβει είτε αναφέροντας τους λόγους για τους οποίους αρνείται να προτείνει νομοθεσία.

Σχετικές πληροφορίες

Το 2022 σε ολόκληρη την ΕΕ, σχεδόν το ένα τρίτο (31,7%) των επαγγελματιών στον πολιτισμικό και δημιουργικό τομέα ήταν αυτοαπασχολούμενοι, σε σύγκριση με έναν μέσο όρο 13,8% για το σύνολο της οικονομίας.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 2021 ζητά τη δημιουργία προτύπων υψηλής ποιότητας για τους καλλιτέχνες και τους εργαζομένους στον πολιτισμό. Σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λισαβόνας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί να ζητήσει από την Επιτροπή να υποβάλει νομοθετική πρόταση.

The post Καλύτερες συνθήκες εργασίας στις τέχνες και τον πολιτισμό ζητά το Κοινοβούλιο appeared first on .

Ο υπουργός Επιστημονικής Πολιτικής, Thomas Dermine, έλαβε επιστολή, η οποία κοινοποιήθηκε και στα μέσα, την οποία υπογράφει το προσωπικό του μουσείου και κάνει λόγο -ακόμα μια φορά- για τοξικό κλίμα και κακές συμπεριφορές.

«Όσα λέμε είναι φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Οι διευθυντές κωφεύουν, ενώ βιώνουμε απαράδεκτες συνθήκες»: τα μέλη του προσωπικού, που παραμένουν ανώνυμα προς το παρόν, επισημαίνουν τουλάχιστον 20 προβληματικές καταστάσεις. Μια χαοτική διαχείριση με ανακατανεμημένα καθήκοντα, που ελλείψει προσωπικού, έχουν οδηγήσει σε αμέτρητα burn-out και καταθλίψεις.

Έκθεση 28 σελίδων

Μερικοί υπάλληλοι αντιμετωπίζονται καλύτερα από άλλους. «Πού είναι η βασική ισονομία και δικαιοσύνη»; ρωτάει ένας υπάλληλος.

«Χειραγωγούμε το προσωπικό με υποσχέσεις που η διοίκηση δεν τηρεί, καταπατούνται οι κανόνες και η ηθική στη διοίκηση ενός επιστημονικού ιδρύματος», υπογραμμίζει ένας άλλος. Οι επιμελητές μένουν επίσης εκτός διαχείρισης των συλλογών τους.

Ένα μέλος του προσωπικού αναφέρει ακόμη ότι έχει απειληθεί και κακοποιηθεί από έναν διευθυντή και έναν συνάδελφο. «Υπάρχουν μόνο φωνές, άγχος και ανταγωνισμός».

Μια έκθεση 28 σελίδων που αναλύει τους ψυχοκοινωνικούς κινδύνους εστάλη από την Empreva, την υπηρεσία πρόληψης και προστασίας στην εργασία της Ομοσπονδιακής Δημόσιας Διοίκησης του Βελγίου, στη διοίκηση, στις 17 Μαρτίου.

Το προσωπικό περιμένει με ανυπομονησία τον διορισμό ενός διευθυντή αντάξιου του μέλλοντος των μουσείων. Και «άμεσα», όπως καταλήγει στην έκθεσή του.

The post Musée du Cinquantenaire: καταγγελία του προσωπικού για τοξικό περιβάλλον και κακές συνθήκες appeared first on .

Το προσωπικό καμπίνας και οι πιλότοι θα λάβουν, σε περίπτωση απόλυσης, νόμιμη αποζημίωση αυξημένη κατά 30% σε σύγκριση με το νόμιμο ελάχιστο. Για όσους θα επιθυμούσαν ωστόσο να συνεχίσουν να εργάζονται στην ιρλανδική εταιρεία, θα τους προσφερθούν «εγκαταστάσεις επαναταξινόμησης σε άλλες βάσεις».

«Αγωνιζόμαστε εδώ και μήνες για να διασφαλίσουμε ότι τα δικαιώματα αυτών των εργαζομένων γίνονται σεβαστά. Υπήρχαν και έντεκα ημέρες απεργίας», διευκρινίζει ο γραμματέας της CNE, Didier Lebbe. «Δεδομένης της πολιτικής της Ryanair σε αυτό το ζήτημα, είμαστε ικανοποιημένοι με αυτή τη συμφωνία, η οποία συνήφθη επίσης με την υποστήριξη του φλαμανδικού συνδικάτου ACV Puls».

Αυτή η κοινωνική συμφωνία είναι η πρώτη του είδους της στην Ευρώπη και θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως βάση για άλλες κοινωνικές διαπραγματεύσεις αλλού στην γηραιά ήπειριο, υπογραμμίζει ο κος Lebbe.

Τον περασμένο Οκτώβριο, η Ryanair ανακοίνωσε ότι κλείνει τη βάση της στο αεροδρόμιο Zaventem, δικαιολογώντας την απόφασή της με το γεγονός ότι οι υπεύθυνοι του αεροδρομίου των Βρυξελλών είχαν αποφασίσει να αυξήσουν τους ναύλους τους κατά 11% από τον Απρίλιο. Έκτοτε, ορισμένοι εργαζόμενοι μεταφέρθηκαν στο Charleroi ή σε άλλες βάσεις της Ryanair στην Ευρώπη.

Επιπλέον, ο μόνιμος γραμματέας της CNE επιβεβαιώνει ότι οι υπάλληλοι της Ryanair κλήθηκαν από τον ελεγκτή εργασίας Hainaut στα τέλη Μαΐου σχετικά με τη συμμόρφωση με τη βελγική κοινωνική νομοθεσία.

The post Ryanair: έγκριση της συμφωνίας από το προσωπικό των Βρυξελλών appeared first on .

Οι περισσότερες πλατφόρμες αφορούν την παράδοση φαγητού, κάποιες άλλες βοηθούν στην εύρεση υδραυλικού ή μπέιμπι σίτερ. Εν ολίγοις, πέντε πλατφόρμες που δραστηριοποιούνται στο Βέλγιο εξετάστηκαν εξονυχιστικά ως μέρος του Fairwork, ενός διεθνούς ερευνητικού έργου που εξέτασε αντίστοιχες πλατφόρμες υπηρεσιών σε 28 χώρες: Deliveroo και Takeaway, Ring Twice που σας βρίσκει τα πάντα, από υποστήριξη πληροφορικής μέχρι κουρέα, καθώς και τις πλατφόρμες φροντίδας Yoopies και Top Help που προσφέρει βοήθεια στο σπίτι, φύλαξη παιδιών κ.λπ.

Οι άνθρωποι που εργάζονται στην ταχέως αναπτυσσόμενη οικονομία της πλατφόρμας, όπως ονομάζεται, σπάνια έχουν σαφώς καθορισμένη θέση εργασίας. Από το 2018 το καταστατικό του Βελγίου απαλλάσσει αυτές τις εταιρείες από τις πληρωμές κοινωνικής ασφάλισης και μέχρι πέρυσι απολάμβαναν ευνοϊκότερο φορολογικό καθεστώς, αλλά οι εργαζόμενοι συχνά δεν μπορούν να συνεισφέρουν σε όρους εργασίας που εγγυάται ο νόμος στους εργαζόμενους σε παραδοσιακές επιχειρήσεις.

Η κοινωνιολόγος Valeria Pulignano εξήγησε ότι μόνο δύο πλατφόρμες εγγυώνται τον κατώτατο μισθό, ενώ μόνο η Takeaway μπορούσε να αποδείξει ότι παρείχε προστασία έναντι επαγγελματικών κινδύνων.

«Δεν υπάρχει ούτε μία πλατφόρμα στο Βέλγιο που να συμμορφώνεται με την αρχή της δίκαιης εκπροσώπησης. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν θεσμικά κανάλια με τα οποία να επηρεάζουν αποφάσεις που επηρεάζουν τους ίδους μετά».

Μια νέα εργατική συμφωνία συμφωνήθηκε τον Φεβρουάριο στο Βέλγιο, αλλά οι ειδικοί λένε ότι δεν έχει επιλύσει τα προβλήματα με ουσιαστικό τρόπο. Οι ταχυμεταφορείς της Deliveroo οδήγησαν την εταιρεία στο δικαστήριο, αλλά σε αντίθεση με άλλες χώρες, η δικαιοσύνη εδώ δεν αποφάνθηκε υπέρ τους.

The post Υπηρεσίες ντελίβερι: «από κακές έως πολύ κακές» oι συνθήκες εργασίας appeared first on .