Η Συμβουλευτική Επιτροπή του Βελγίου συνεδρίασε την Τετάρτη επειγόντως, σε συνέχεια της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας και ανακοίνωσε ότι επανέρχονται οι κανόνες που ίσχυαν πριν την 22α Δεκεμβρίου. Ως εκ τούτου ξανανοίγουν όλοι οι χώροι του θεάματος, με μέγιστο αριθμό θεατών 200 άτομα, καθισμένα, με μάσκα και με πιστοποιητικό εμβολιασμού ή αρνητικού τεστ. Εκτός από τα θέατρα και τα σινεμά, επιτρέπονται και όλες οι πολιτιστικές εκδηλώσεις σε κλειστούς χώρους.

Η υπουργός εσωτερικών, Annelies Verlinden, συνέταξε το «διορθωτικό» βασιλικό διάταγμα για να ενσωματώσει αυτή την απόφαση, λαμβάνοντας υπόψη την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Το διορθωτικό βασιλικό διάταγμα θα τεθεί σε ισχύ την Πέμπτη 30 Δεκεμβρίου, αφού πρώτα εγκριθεί από το υπουργικό συμβούλιο.

Σημειώνεται, ότι όλοι οι δείκτες της πανδημίας στο Βέλγιο καταγράφουν πτωτική τάση για δέκατη ημέρα. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας Sciensano, μεταξύ 19 και 25 Δεκεμβρίου, καταγράφηκαν στο Βέλγιο κατά μέσο όρο 6.199 νέα κρούσματα ημερησίως, αριθμός μειωμένος κατά 25% σε σύγκριση με την προηγούμενη εβδομάδα. Οι νέες νοσηλείες με Covid-19 ανέρχονται σε 135 ημερησίως (-22%), ενώ 581 άτομα νοσηλεύονται σε μονάδες εντατικής θεραπείας (-18% ). Υπάρχουν τέλος ελαφρώς λιγότερα θανατηφόρα κρούσματα, με περίπου 33 θανάτους (-11%) την ημέρα.

«Ιστορική απόφαση»

Ο πολιτιστικός τομέας είχε πραγματοποιήσει αρκετές διαμαρτυρίες ενάντια στους τελευταίους περιορισμούς και οι εκπρόσωποί του δηλώνουν χαρούμενοι με την εξέλιξη. Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Stany Crets αποκαλεί την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας «ιστορική, όχι μόνο για τον πολιτιστικό τομέα αλλά και για τις πολιτικές της κυβέρνησης για τον κορονοϊό γενικότερα».

Ο Stany Crets και ο ηθοποιός Michaël Pas, δύο πρωτοπόροι των πολιτιστικών διαμαρτυριών, υπογράμμισαν ότι, ενώ η απόφαση δημιουργεί προηγούμενο, εξακολουθεί να είναι κυρίως συμβολική, καθώς τα πλήθη των 200 ατόμων είναι πολύ λίγα για να λειτουργήσει ξανά ο πολιτιστικός τομέας. «Ωστόσο, οι πολιτικοί θα πρέπει να το ξανασκεφτούν στο μέλλον προτού λάβουν δυσανάλογα μέτρα για τον κορονοϊό».

The post Ανοίγουν θέατρα και κινηματογράφοι με απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας appeared first on .

Δεν κατάφερε η Ντόρα Μπακογιάννη, στην πρώτη προσπάθεια από Έλληνα υποψήφιο για τη θέση του Γενικού Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης, να περάσει στην τελική λίστα επιλογής από τους Υπουργούς Εξωτερικών.

Θυμίζουμε ότι τον Γενάρη, οι υποψηφιότητες που είχαν αρχικά προκριθεί (short-list) αποτελούνταν, με βάση και τις θέσεις περί ισότητας του ΣτΕ, από δύο άνδρες και δύο γυναίκες, όλοι με θητεία σε θέση Υπουργού Εξωτερικών και ήταν:

• Ντόρα Μπακογιάννη, πρώην Υπουργός Εξωτερικών, μέλος του Κοινοβουλίου της Ελλάδας
• Άντριους Κουμπίλιους, πρώην πρωθυπουργός, μέλος του Κοινοβουλίου (Seimas) της Λιθουανίας
• Μαρία Πετσίνοβιτς, Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, Υπουργός Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Κροατίας.
• Ντιντιέ Ρεντέρ, Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, Υπουργός Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Υπουργός Άμυνας του Βελγίου

Ήταν η πρώτη φορά που ένας πολιτικός από την Ελλάδα διεκδίκησε ένα τόσο υψηλό αξίωμα στο ΣτΕ και μάλιστα με μια υποψηφιότητα γυναίκας με εξαιρετικά μεγάλη εμπειρία και γνωριμίες σε πολλές χώρες.

Ίσως για αυτό, προκλήθηκε «κύμα ενθουσιασμού» στον ελληνικό τύπο.

Τότε, παρά τα διθυραμβικά δημοσιεύματα του συνόλου σχεδόν του ηλεκτρονικού τύπου στην Ελλάδα (πλην των μέσων που πρόσκεινται στον ΣΥΡΙΖΑ), η euractiv.gr, έχοντας γνώση της δυσκολίας και των εκτιμήσεων για τις προοπτικές του εγχειρήματος, παρά την εξαιρετικά μεγάλη σημασία της τότε εξέλιξης, δεν είχε παρασυρθεί από το «κύμα ενθουσιασμού» και κατέγραψε την είδηση με βάση τη θεσμική εξέλιξη και μόνο.

Αυτό που εντυπωσίασε ιδιαίτερα όλους τότε ήταν ότι η υποψηφιότητα δεν υποβλήθηκε από την Ελλάδα αλλά από την Κύπρο, κάτι που δεν συνηθίζεται.

Η Ελλάδα δεν υποστήριξε επίσημα, τότε, την υποψηφιότητα…

Μάλιστα οι πληροφορίες λένε ότι πέρα από την ενεργό υποστήριξη του Προέδρου της Κύπρου Νίκου Αναστασιάδη, του Υπουργού Εξωτερικών Νίκου Χριστοδουλίδη και κυπρίων πολιτικών όπως η Στέλλα Κυριακίδου, η οποία φαίνεται ότι είχε την αρχική ιδέα, η Ντόρα Μπακογιάννη εξαρχής είχε τη στήριξη σημαντικών παραγόντων, μεταξύ των οποίων και ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, Ζοζέφ Ντολ.

Η στήριξη αυτή, την οποία καλλιέργησε εκτεταμένα η Ντόρα Μπακογιάννη τις εβδομάδες που μεσολάβησαν από τον Γενάρη έως σήμερα, δεν ήταν τελικά αρκετή.

Χθες, το Συμβούλιο Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης αποφάσισε ότι για την τελική επιλογή θα απορριφθούν οι δύο υποψηφιότητες πρώην Υπουργών και θα προχωρήσουν οι δύο υποψηφιότητες νυν Υπουργών Εξωτερικών, που είναι ταυτόχρονα και αντιπρόεδροι των κυβερνήσεών τους και έχουν τη στήριξη των χωρών τους.

Έτσι, στην τελική φάση επιλογής, η οποία θα γίνει τον Ιούνιο, θα συμμετέχουν οι Υπουργοί Εξωτερικών της Κροατίας και του Βελγίου.

Η ίδια η κα Μπακογιάννη, σε ανάρτησή της στο facebook, δήλωσε:

«Θέλω να ευχαριστήσω θερμά την Κυπριακή Δημοκρατία για την τιμητική πρότασή της, καθώς και τις 16 ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που στη σημερινή ψηφοφορία έδειξαν εμπιστοσύνη στο πρόσωπό μου. Εύχομαι καλή επιτυχία στους δύο συναδέλφους. Το Συμβούλιο της Ευρώπης αποτελεί τη μοναδική ασπίδα για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην ευρωπαϊκή ήπειρο και, επομένως, πρέπει να στηριχθεί από όλα τα κράτη – μέλη».

The post Μπακογιάννη: «έχασε το τρένο» της εκλογής στο Συμβούλιο της Ευρώπης – το παρασκήνιο και τί προηγήθηκε appeared first on .

Ειδικότερα, το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες είχε προσφύγει στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο και ζητούσε να ακυρωθεί η υπ΄ αριθμ 10464/31.5.2016 απόφαση της διευθύντριας της υπηρεσίας ασύλου με οποία τέθηκε περιορισμός στην κυκλοφορία των αιτούντων διεθνή προστασία προσφύγων στα επίμαχα 6 νησιά.

Το Δ΄ Τμήμα του ΣτΕ, με πρόεδρο τον αντιπρόεδρο Χρήστο Ράμμο και εισηγητή τον σύμβουλο Επικρατείας Διομήδη Κυριλλόπουλο, δημοσίευσαν την υπ΄ αριθμ. 805/2018 απόφασή του με την οποία ακυρώθηκε η επίμαχη απόφαση της διευθύντριας της υπηρεσίας ασύλου.

Οι σύμβουλοι Επικρατείας, κατά πλειοψηφία, έκριναν ότι ο επίμαχος περιορισμός της κυκλοφορίας δεν απαγορεύεται από το Σύνταγμα ή από άλλη διάταξη υπερνομοθετικής ισχύος, αλλά πρέπει όμως για να επιβληθεί ο περιορισμός να προκύπτουν οι λόγοι για τους οποίους επιβλήθηκε το περιοριστικό αυτό μέτρο.

Ο περιορισμός στην κυκλοφορία που επιβλήθηκε στα άτομα που αιτούνται διεθνή προστασία έχει ως συνέπεια το μη επιμερισμό των προσώπων αυτών σε ολόκληρη την Ελληνική επικράτεια, αλλά αντιθέτως στην άνιση συγκέντρωση τους σε ορισμένες μόνο περιφέρειες, κάτι που επιφέρει σημαντική επιβάρυνση και υποβάθμιση τους σε σχέση τις άλλες περιοχές της χώρας.

Πράγματι, σημειώνουν οι σύμβουλοι Επικρατείας, τα 6 αυτά νησιά καλούνται να διαχειριστούν και να αντιμετωπίσουν με τις υπάρχουσες υποδομές και μάλιστα εν μέσω της σοβαρής δημοσιονομικής κρίσης που διέρχεται η χώρα, την είσοδο και παραμονή σε αυτές σημαντικού αριθμού προσώπων που αιτούνται διεθνή προστασία, με συνέπεια να υφίσταται σοβαρός κίνδυνος προκλήσεων κοινωνικών εντάσεων με επιπτώσεις στη δημόσια τάξη και την οικονομική ζωή των επίμαχων περιφερειών, οι οποίες αποτελούν και τουριστικούς περιορισμούς.

Σε άλλο σημείο, υπογραμμίζουν οι δικαστές ότι από πουθενά δεν προκύπτουν οι νόμιμοι λόγοι που υπαγορεύουν την επιβολή του περιοριστικού μέτρου της κυκλοφορίας, προκειμένου να μπορεί να κριθεί εάν βρίσκεται εντός των ορίων των διατάξεων του άρθρου 41 του νόμου 4375/2016 (σε εξουσιοδότηση του οποίου εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση της διευθύντριας της υπηρεσίας ασύλου) οι ο ποίες (διατάξεις) «ερμηνευμένες υπό το φώς της Σύμβασης της Γενεύης, που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο του διεθνούς νομικού συστήματος για την προστασία των προσφύγων», επιτρέπει την επιβολή στους αιτούντες διεθνή προστασία τα περιοριστικά αυτά μέτρα.

Σημειώνουν οι σύμβουλοι Επικρατείας ότι εφόσον δεν προκύπτουν οι σοβαροί και επιτακτικοί λόγοι δημοσίου συμφέροντος και μεταναστευτικής πολιτικής, οι οποίοι θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την επιβολή του περιορισμού κυκλοφορίας των αιτούντων διεθνή προστασία που εισέρχονται στην Ελληνική Επικράτεια μετά την 20η Μαρτίου 2016, πρέπει να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.

Η μειοψηφία (Χρήστος Ράμμος, Όλγα Παπαδοπούλου και Χριστίνα Μπολόφη) υποστήριξαν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι νόμιμη, καθώς: 1) απαιτείται χρόνος για την εξέταση των αιτήσεων και 2) λόγω της κοινής δήλωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Τουρκία για σχέδιο δράσης ενίσχυσης της συνεργασίας στον τομέα στήριξης των Σύριων υπηκόων.

Τέλος, στην απόφαση του ΣτΕ διευκρινίζεται ότι τα αποτελέσματα της ακύρωσης της προσβαλλόμενης απόφασης που δημοσιεύθηκε σήμερα ανατρέχουν στο χθες.

Πηγή: protothema.gr

The post ΣτΕ: Ελεύθερα θα κυκλοφορούν από εδώ και στο εξής οι πρόσφυγες ανά την Επικράτεια appeared first on .

Έτσι, όλοι οι φορολογικοί έλεγχοι που έγιναν πλέον της πενταετίας ουσιαστικά ακυρώνονται, ενώ την ίδια στιγμή τα έσοδα που προσδοκούσε η Κυβέρνηση από τους ελέγχους αυτούς αποτελούν προσδοκίες χωρίς αντίκρισμα.

Ειδικότερα, η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου της χώρας με την απόφασή της επανέλαβε τη θέση περί πενταετούς παραγραφής των φορολογικών αξιώσεων που είχαν λάβει, κατά καιρούς, τα Τμήματα του Συμβουλίου της Επικρατείας η άλλα διοικητικά δικαστήρια.

Έτσι με την υπ΄αριθμόν 1738 του 2017 απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ με Πρόεδρο τον Πρόεδρο του Δικαστηρίου Νικόλαο Σακελλαρίου και εισηγητή τον σύμβουλο Επικρατείας Κωνσταντίνο Νικολάου, αποφασίστηκε ότι η παραγραφή των φορολογικών αξιώσεων είναι πενταετής και οι συνεχείς παρατάσεις της παραγραφής είναι αντισυνταγματικές.

Ειδικότερα, στην απόφαση μεταξύ άλλων αναφέρεται, ότι εν όψει της συνταγματικής αρχής της αναλογικότητας (άρθρο 25 του Συντάγματος) «η παραγραφή πρέπει να έχει εύλογη διάρκεια ενόψει μάλιστα του ότι πλέον διευκολύνεται η διαδικασία ελέγχου τόσο λόγω των σύγχρονων ηλεκτρονικών μεθόδων ελέγχου όσο και λόγω του γεγονότος ότι πολλά δεδομένα που αφορούν την πάσης φύσεως οικονομική δραστηριότητα των φορολογουμένων (π.χ. εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες, τόκους καταθέσεων, κ.λπ.) εισάγονται στο σύστημα ηλεκτρονικής υποβολής των δηλώσεων φόρου εισοδήματος, χωρίς να χρειάζονται καμία ενέργεια εκ μέρους των φορολογουμένων, έτσι δεν δικαιολογείται ο καθορισμός μακρού χρόνου παραγραφής πέραν των χρονικών ορίων που όριζαν οι προισχυουσες διατάξεις, σε χρόνο κατά τον οποίο η φορολογική διοίκηση δεν διέθετε τα εργαλεία αυτά».

Άλλωστε, συνεχίζει το ΣτΕ, «η ταχύτητα των εξελίξεων σε όλους τους τομείς μεταξύ των οποίων και ο οικονομικός και ο επιχειρηματικός επιβάλλει προς προστασία του δημοσίου συμφέροντος την ταχύτητα κατά το δυνατόν εκκαθάρισης των υποχρεώσεων των φορολογουμένων, προκειμένου να προγραμματίζουν την οικονομική τους δραστηριότητα, να γνωρίζουν τις οφειλές τους επικαίρως και κατά τακτά και σχετικώς μικρά χρονικά διαστήματα διότι η συσσώρευση των οφειλών πολλών ετών, λόγω μη της παρόδου μακρού χρόνου διενέργειας ελέγχου για περισσότερα έτη και εκδόσεως των σχετικών καταλογιστικών πράξεων και η αξίωση συγχρόνου καταβολής αυτών, μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά οικονομικά προβλήματα σε φυσικά και νομικά πρόσωπα».

Η Ολομέλεια υπογραμμίζει στην επίμαχη απόφασή της ότι οι συνεχείς παρατάσεις παραγραφής των φορολογικών αξιώσεων αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου διατάξεις του άρθρου 78 του Συντάγματος (που απορρέει από την αρχή του κράτους δικαίου), γιατί παρατείνουν την προθεσμία παραγραφής φορολογικών αξιώσεων του Δημοσίου αναγομένων σε ημερολογιακά έτη προγενέστερα του προηγουμένου της δημοσίευσης των σχετικών νόμων ετών».

Με άλλα λόγια οι συνεχείς παρατάσεις παραγραφής παραβιάζουν τις συνταγματικές αρχές της αναλογικότητας, του κράτους δικαίου και της αρχής της ασφάλειας δικαίου, όπως και το άρθρο 78 του Συντάγματος περί φορολογίας.

Σε άλλο σημείο της αποφάσεως αναφέρεται ότι παρατείνεται διαδοχικώς ο χρόνος παραγραφής φορολογικών αξιώσεων του Δημοσίου λίγο πριν από την λήξη είτε της αρχικής παραγραφής είτε της προηγούμενης παρατάσεως αυτής ώστε η θεσπιζόμενη με το άρθρο 84 παρ. 1 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος ως κανόνας πενταετής παραγραφή να φαίνεται ότι δεν έχει πλέον σε καμία περίπτωση εφαρμογή για τις φορολογικές υποχρεώσεις που γεννήθηκαν κατά τις χρήσεις στις οποίες αφορούν.

Παράλληλα, οι σύμβουλοι Επικρατείας επισημαίνουν για την επιβολή φορολογικών επιβαρύνσεων απαιτείται να εφαρμόζεται προθεσμία παραγραφής, η οποία πρέπει να ορίζεται εκ των προτέρων και να είναι επαρκώς προβλέψιμη από τον φορολογούμενο. Η παραγραφή αυτή πρέπει, επίσης, να έχει, συνολικά, εύλογη διάρκεια, δηλαδή να συνάδει προς την αρχή της αναλογικότητας, ενώ η μεταβολή της με την πρόβλεψη επιμηκύνσεως είναι δυνατή μόνον υπό τις προϋποθέσεις της παραγράφου 2 του άρθρου 78 του Συντάγματος, δηλαδή με διάταξη θεσπιζόμενη το αργότερο το επόμενο της γενέσεως της φορολογικής υποχρεώσεως έτος.

Ακόμη, αναφέρουν οι σύμβουλοι Επικρατείας, ότι διάταξη νόμου περί παρατάσεως χρόνου παραγραφής φορολογικών αξιώσεων, των οποίων η έναρξη του χρόνου παραγραφής είναι προγενέστερη του προηγουμένου της δημοσιεύσεως του νόμου αυτού ημερολογιακού έτους, είναι ανίσχυρη ως αντίθετη στην απορρέουσα από την αρχή του κράτους δικαίου αρχή της ασφάλειας δικαίου.

Τους συμβούλους Επικρατείας τους απασχόλησε η περίπτωση εταιρείας εμπορίας πετρελαιοειδών προϊόντων στην οποία, μετά από έλεγχο στα εισοδήματά της του έτους 2002, ο προϊστάμενος της Διαπεριφερειακού Ελεγκτικού Κέντρου (ΔΕΚ) Αθηνών ο προϊστάμενος του Κέντρου Ελέγχου Μεγάλων Επιχειρήσεων επέβαλε σε βάρος της κύριο φόρο 3.986.826 ευρώ και πρόσθετο φόρο 11.102.850 ευρώ, λόγω ανακριβούς δήλωσης.

Από το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών ακυρώθηκε το από 13.12.2010 φύλλο ελέγχου φόρου για το εισόδημα του 2002 και το Ελληνικό Δημόσιο άσκησε αναίρεση στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Το Β΄ Τμήμα του ΣτΕ παρέπεμψε την υπόθεση προς οριστική κρίση στην Ολομέλεια του ΣτΕ για να κριθεί η συνταγματικότητα των νόμων 3513/2005, 3697/2008, 3790/2009 και 3842/2010 ως προς το σκέλος εκείνο που παρέτειναν συνεχώς το χρόνο παραγραφής των φορολογικών αξιώσεων.

Πηγή: skai.gr

The post Χιλιάδες εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις έκλεισαν μετά από απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ appeared first on .

Η απόφαση εκδόθηκε πριν από λίγες ημέρες και έλυσε ουσιαστικά θέματα σχετικά με τη φορολογική κατοικία και τη διακίνηση χιλιάδων εργαζομένων στο εξωτερικό, σε μια εποχή που η διαρροή ανθρώπινου δυναμικού στην αλλοδαπή, λόγω της οικονομικής κρίσης, είναι μεγάλη. Πρόκειται για την απόφαση με αριθμό 1445 του 2016, που εκδόθηκε από το Β΄ Τμήμα του ΣτΕ, με πρόεδρο την αντιπρόεδρο του δικαστηρίου, Ε. Σαρπ, στο πλαίσιο της λεγόμενης πιλοτικής δίκης – διαδικασίας, δηλαδή που είναι σύντομη ως προς την εκδίκαση μιας υπόθεσης, προκειμένου να λυθούν, μια και καλή, σοβαρά νομικά θέματα που αφορούν πολύ κόσμο.

Το ιστορικό

Όλα ξεκίνησαν όταν στο τέλος Φεβρουαρίου φέτος, Γερμανός υπήκοος, που είναι παντρεμένος με Ελληνίδα που ζει και εργάζεται στην Ελλάδα και με την οποία έχουν και ένα παιδάκι, προσέφυγε στα Διοικητικά Δικαστήρια ζητώντας έννομη προστασία, διότι οι φορολογικές αρχές (ΔΟΥ Χολαργού) δεν δέχθηκαν το αίτημά του να εκκαθαριστεί η κοινή δήλωση που υπέβαλε με τη σύζυγό του για τα εισοδήματα του 2014 χωρίς τα εισοδήματα που ο ίδιος κερδίζει ως αρχιτέκτονας στη Γερμανία. Ο προϊστάμενος της ΔΟΥ, αλλά αργότερα και η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Eσόδων ενώπιον της οποίας ασκήθηκε προσφυγή, απάντησε στον φορολογούμενο ότι ως έγγαμος υποχρεούται να υποβάλει κοινή δήλωση φορολογίας εισοδήματος με τη σύζυγό του, η οποία, παρεμπιπτόντως, είναι δημόσιος λειτουργός (δικαστής), διότι: κατά την ελληνική νομοθεσία, νόμος 4172 του 2013, και οι δύο θεωρούνται φορολογικοί κάτοικοι Ελλάδος και πρέπει εδώ να δηλώσουν –και να φορολογηθεί– το παγκόσμιο εισόδημά τους. Δηλαδή όλα τα εισοδήματά τους είτε αυτά αποκτήθηκαν στη χώρα μας είτε σε άλλη χώρα. Με αυτό το σκεπτικό οι φορολογικές αρχές έκριναν ελλιπή τη φορολογική δήλωση που είχε υποβληθεί και ζήτησαν συμπληρωματική, προκειμένου να περιληφθούν και τα εισοδήματα του συζύγου από την άσκηση του επαγγέλματος του αρχιτέκτονα στη Γερμανία.

Η υπόθεση πήρε τον δρόμο για τα Διοικητικά Δικαστήρια, αλλά επειδή το κρινόμενο ζήτημα είναι πολύ σοβαρό και αφορά χιλιάδες κόσμου, εφαρμόστηκε η διαδικασία της πιλοτικής δίκης και το ΣτΕ έκρινε άπαξ το θέμα. Το δικαστήριο ξεκαθάρισε ότι η υποβολή κοινής δήλωσης εισοδήματος με τον ή τη σύζυγο –αποκλειστικώς και μόνον επειδή πληρούνται κριτήρια για να χαρακτηριστεί κάποιος, φορολογικά, κάτοικος στην Ελλάδα– δεν αρκεί για να φορολογηθούν εδώ τα εισοδήματά του που αποκτήθηκαν από εργασία ή άλλη πηγή εκτός ελληνικής επικράτειας. Σύμφωνα με το ΣτΕ, η απόφαση των ελληνικών φορολογικών αρχών ελήφθη απλώς κατ’ επίκληση της κατοικίας της συζύγου και του τέκνου του Γερμανού φορολογουμένου, δηλαδή στοιχείων που δεν είναι, όπως αναφέρεται στην απόφαση, καθοριστικά και επαρκή για την τεκμηρίωση της ύπαρξης κατοικίας του προσφεύγοντος στην Ελλάδα, κατά το κρινόμενο έτος 2014, χωρίς να συνεκτιμηθούν όλα τα νόμιμα κριτήρια προς τούτο.

Στην απόφαση του ΣτΕ, που αριθμεί 22 σελίδες, αναλυτικά παρατίθενται επιχειρήματα που στηρίζουν τη θέση που πήραν οι δικαστές, προκειμένου να αποφανθούν ότι για να φορολογηθούν στην Ελλάδα εισοδήματα που αποκτώνται έξω, δεν αρκεί ο φορολογούμενος να έχει εδώ την οικογένειά του. Μεταξύ άλλων, σημειώνεται στην απόφαση ότι δεν ελήφθησαν υπόψη από τις φορολογικές αρχές έγγραφα που είχε προσκομίσει ο φορολογούμενος, από τα οποία αποδεικνυόταν ότι είχε πράγματι δουλέψει και είχε εισόδημα στη Γερμανία από την παροχή αρχιτεκτονικών εργασιών.

Το δικαστήριο για τη διαμόρφωση της τελικής κρίσης έλαβε υπόψη τις γενικότερες κοινωνικές και ηθικές αντιλήψεις που επικρατούν αλλά και τα κοινωνικοοικονομικά κριτήρια που επηρεάζουν τις ζωές των ανθρώπων που μετακινούνται για εργασία από χώρα σε χώρα. Πρέπει να σημειωθεί πως η απόφαση του ΣτΕ δεν προβλέπει μόνον τη δυνατότητα υποβολής χωριστών φορολογικών δηλώσεων σε συζύγους με διαφορετική φορολογική κατοικία, αλλά επιβάλλει και την εναρμόνιση του Taxis, ώστε να δέχεται χωριστές δηλώσεις. «Δεν ασκούν επιρροή –υπό την έννοια ότι δεν συνεπάγονται υποχρέωση υποβολής κοινής δήλωσης– περιορισμοί τυχόν ανακύπτοντες από τις τεχνικές ρυθμίσεις και δυνατότητες του συστήματος ηλεκτρονικής υποβολής των δηλώσεων φόρου εισοδήματος (μη πρόβλεψη στο εν λόγω σύστημα της δυνατότητας υποβολής δήλωσης από τον ένα μόνο σύζυγο, όταν ο άλλος δεν είναι φορολογικός κάτοικος Ελλάδας), διότι το σύστημα αυτό θα πρέπει αντιθέτως να προσαρμόζεται στους κανόνες της φορολογικής νομοθεσίας και να εξυπηρετεί τις ανάγκες της ορθής εφαρμογής της και όχι η εφαρμογή της φορολογικής νομοθεσίας να προσαρμόζεται στις δυνατότητες του συστήματος», αναφέρει χαρακτηριστικά η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

Πηγή: kathimerini.gr

The post Στο εξωτερικό η φορολόγηση εισοδημάτων από εργασία εκτός Ελλάδας, λέει το ΣτΕ appeared first on .

Παράλληλα, τόνισε ότι υπάρχει έλλειψη συστηματικής επικοινωνίας μεταξύ της κυβέρνησης και της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ στην Ευρωβουλή, κάτι το οποίο αποδίδει σε μια γενικότερη εθνική κουλτούρα αλλά «πρέπει να αλλάξει».

Έκανε, επίσης, λόγο για ανάγκη ριζικής αλλαγής των δημοσίων σχέσεων της κυβέρνησης και των επαφών της με το εξωτερικό.

Αναφερόμενος στις κρίσιμες διαπραγματεύσεις του 2015 και την «χαμένη μάχη», ο κ. Κούλογλου υπογράμμισε ότι κάποια στιγμή, ζήτησε συνέντευξη η Liberation και κάποιος είπε ότι «η εν λόγω εφημερίδα έχει χάσει την επιρροή της […] ακόμη και εάν ισχύει δεν το λες σε έναν δημοσιογράφο διότι τους κάνεις εχθρικούς».

Στο ερώτημα σχετικά με την περίπτωση δυνητικής συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, απάντησε ότι το πρόβλημα είναι κυρίως πολιτικής και «εάν έρθει πιο αριστερά θα βρει και τους κατάλληλους ανθρώπους να εκφράσει αυτήν την πολιτική».

Τέλος, αναφορικά με το ζήτημα του ΔΟΛ, τόνισε ότι υπάρχει «υποκρισία».

«Μέχρι τώρα άκουγα συνεχείς εκκλήσεις διανοούμενων και ανθρώπων των γραμμάτων που ζητούσαν από την κυβέρνηση να κάνει τις απαραίτητες κινήσεις και να μην αφήσει για πολιτικούς λόγους αυτό το ιστορικό συγκρότημα να καταρρεύσει […] Όταν γίνεται μια τέτοια προσπάθεια, βγαίνουν και λένε ότι η κυβέρνηση πάει να ελέγξει.»

«Θα έρθει κάποιος καινούριος επιχειρηματίας προφανώς, ενδεχομένως και με τη διαμεσολάβηση ή διευκόλυνση της κυβέρνησης. Αυτός ο επιχειρηματίας στην τελική ανάλυση, έχει και τα χρήματα και θα επιβάλει την δική του πολιτική. Δεν θα την επιβάλει η κυβέρνηση. Διαφορετικά ο κ. Βενιζέλος ας βάλει λεφτά να αγοράσει τον ΔΟΛ και να εφαρμόσει την πολιτική συμμαχίας με τον κ. Μητσοτάκη.»

Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη.

Στη νέα Ευρωβουλή υπάρχουν πλέον νέες ισορροπίες με την επικράτηση δεξιών δυνάμεων και δεξιό Πρόεδρο. Οι σοσιαλιστές από την άλλη πλευρά κάνουν λόγο για «αντισυμμαχία» κάνοντας στροφή στα αριστερά, δηλαδή σε εσάς και τους Πράσινους. Όλο αυτό, είναι θετική ή αρνητική εξέλιξη για την ελληνική κυβέρνηση;

Το δεύτερο κομμάτι που περιγράψατε είναι πολύ καλή εξέλιξη. Άλλωστε εμείς έχουμε ξεκινήσει με πρωτοβουλία της ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το «Προοδευτικό Κίνημα» το οποίο συσπειρώνει δυνάμεις από την Αριστερά, την αριστερή πτέρυγα των Σοσιαλδημοκρατών και τους Πράσινους.

Επομένως, κατά κάποιο τρόπο πρόκειται για μια επιβεβαίωση μιας πολιτικής που θα έπρεπε να είχε ήδη υιοθετηθεί από καιρό τώρα, κυρίως από τους Σοσιαλιστές, διότι εμείς είμαστε πιο ανοιχτοί σε τέτοιου είδους συμμαχίες. Όχι όλοι μας βέβαια [από την Αριστερά], διότι υπάρχουν και ακραίες φωνές, αλλά ο βασικός πυρήνας είναι ανοιχτός προκειμένου να τελειώσει η λιτότητα που καταστρέφει την Ευρώπη και να δει ο κόσμος άσπρη μέρα.

Προσφάτως, έγιναν διάφορες αναφορές από τον συνάδελφό σας κ. Χρυσόγονο ότι π.χ. έχει να δει 2 χρόνια τον Έλληνα Πρωθυπουργό. Ισχύει; Υπάρχει συντονισμός με την ελληνική κυβέρνηση για την γραμμή που ακολουθείτε στις Βρυξέλλες;

Χρειάζεται πολύ μεγάλη βελτίωση των σχέσεών μας. Δε νομίζω ότι υπάρχει καμια συνειδητή προσπάθεια να μας βάλουν στην άκρη. Είναι μια εθνική κουλτούρα, την οποία εγώ έχω ζήσει και ως ανταποκριτής παλιότερα στο εξωτερικό. Δηλαδή, η χώρα βράζει στο ζουμί της και όλοι ασχολούνται με μικροπράγματα. Μπορεί να παίρνεις και να λες ‘παιδιά πέφτει το Τείχος του Βερολίνου’ και εκείνοι να απαντάνε ‘είχε σήμερα συνάντηση ο Μητσοτάκης με τον Άδωνη’ και αυτό είναι πιο σημαντικό.

Αυτό είναι που εμποδίζει μια πιο στενή και ουσιαστική επαφή, η οποία όμως σήμερα, είναι απαραίτητη. Διότι, οι εξελίξεις στην Ευρώπη είναι ραγδαίες, οι εξελίξεις στον χώρο της κεντροαριστεράς επίσης, άρα αυτά τα χάσματα στην πληροφόρηση που υπάρχουν και η έλλειψη συστηματικής επικοινωνίας πρέπει να αλλάξουν.

Ένας σοβαρός λόγος που χάθηκε η μάχη του 2015, ήταν ακριβώς ότι δεν υπήρξε σοβαρή και συστηματική προσπάθεια παρουσίασης των θέσεων της ελληνικής κυβέρνησης στο εξωτερικό. Το υποτιμά αυτό και η σημερινή κυβέρνηση και οι προηγούμενες λόγω αυτής της εθνικής κουλτούρας.

Ο κόσμος, ιδίως την περίοδο εκείνη, οι δημοσιογράφοι αγωνιούσαν και εκπληπαρούσαν για συνεντεύξεις, και δεν υπήρχε ανταπόκριση, δεν υπήρχε οργανωμένο σύστημα που να ικανοποιούσε αυτές τις ανάγκες. Και υπήρχε και υποτίμηση πχ ποιος είναι ο δημοσιογράφος του τάδε μέσου που μας ζητάει;

Κάποια στιγμή, ζήτησε συνέντευξη η Liberation και κάποιος είπε ότι η εν λόγω εφημερίδα έχει χάσει την επιρροή της. Ακόμη και εάν ισχύει δεν το λες σε έναν δημοσιογράφο διότι τους κάνεις εχθρικούς. Σε άλλες περιπτώσεις, δεν απαντήσαν σε αιτήματα μεγάλων εφημερίδων για συνεντεύξεις, το οποίο επίσης δεν είναι σωστό. Εάν δεν θέλεις να δώσεις συνεντεύξεις για διάφορους λόγους παίρνεις και το λες. Δεν τους αφήνεις να περιμένουνε χωρίς απάντηση.

Χρειάζεται ριζική βελτίωση όλης της πολιτικής των δημοσίων σχέσεων με το εξωτερικό. Και με το εσωτερικό αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση.

Η ελληνική αντιπολίτευση ζητά συνεχώς εκλογές. Εσείς απαντάτε ότι εκλογές θα γίνουν το 2019. Μπορείτε να κρατήσετε μέχρι τότε δεδομένης της πίεσης;

Κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, διαφορετικά δεν θα μπορέσουμε. Αρχικά πρέπει να κλείσει η αξιολόγηση και να υπάρξει μια συμφωνία που καλώς ή κακώς χρειάζεται και την συγκατάθεση του κ. Σόιμπλε, και δεύτερον θα πρέπει να υπάρξει και μια αλλαγή του πολιτικού κλίματος στην Ελλάδα.

Κανένα κόμμα δεν μπορεί να κυβερνήσει όταν η αντιπολίτευση είναι στα κάγκελα και ζητά εκλογές για το παραμικρό θέμα. Πρέπει να αλλάξει το κλίμα.

Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Πώς σας φαίνεται η προσέγγιση με το ΠΑΣΟΚ;

Θα πρέπει να γίνει προσέγγιση με την μείζονα αντιπολίτευση, κάποιες κινήσεις για να πέσει η ένταση. Συνεργασία σε κάποια ζητήματα, όπως το προσφυγικό, κάποια μέτρα κοινωνικής ανακούφισης, πχ με τις συντάξεις η Δημοκρατική Συμπαράταξη ψήφισε υπέρ.

Αυτό που γίνεται τώρα στο Ευρωκοινοβούλιο, με την προσέγγιση Σοσιαλιστών και Αριστερών, μπορεί να γίνει και στην Ελλάδα;

Είναι καιρός να εφαρμοστεί. Ο μεγαλύτερος σύμμαχος μέχρι τώρα στο Ευρωκοινοβούλιο πέραν από την ομάδα της Αριστεράς ήταν ο κ. Πιτέλα. Και επίσης, σε επίπεδο Κομισιόν ήταν ο Μοσκοβισί. Αυτοί στηρίζουν την ελληνική κυβέρνηση.

Και γιατί δεν γίνεται με το ΠΑΣΟΚ;

Διότι, υπάρχει μια βεβαρυμένη ιστορία και γιατί υπάρχουν οι εσωτερικές πολιτικές αντιθέσεις. Κάποια στιγμή θα πρέπει να τις δούμε αυτές πιο ψύχραιμα, να υπάρξει ένας κατευνασμός και χαμήλωμα των τόνων και από τις δύο πλευρές.

Συνεπώς, βλέπετε θετικά μια δυνητική συνεργασία με ένα «ανανεωμένο» ΠΑΣΟΚ, το οποίο όμως βλέπουμε δεν ανανεώνεται πρακτικά.

Αυτό είναι πρόβλημα το οποίο αφορά στο ΠΑΣΟΚ και στην Δημοκρατική Συμπαράταξη. Το να βγούμε και να πούμε εάν ανανεώνεται ή όχι θα ήταν λίγο αλαζονικό.

Αυτό που ενδιαφέρει είναι να αλλάξει πολιτικές το ΠΑΣΟΚ, καθώς μέχρι τώρα ακολούθησε πολιτικές κοντά στη Νέα Δημοκρατία. Ακόμη και σήμερα, ο κ Βενιζέλος εξακολουθεί να στηρίζει μια πολιτική συνεργασίας με τη ΝΔ και δεν αποκλείω εάν το ΠΑΣΟΚ αλλάξει πορεία και έρθει προς τα αριστερά, τελικώς να πάει με τη ΝΔ.

Υπάρχουν στελέχη του ΠΑΣΟΚ που ζητούν να διαμορφωθεί εθνικό μέτωπο υπό τον κ. Μητσοτάκη, όπως πχ ο κ Πάγκαλος. Άρα, το πρόβλημα είναι κυρίως πολιτικής και εάν έρθει πιο αριστερά θα βρει και τους κατάλληλους ανθρώπους να εκφράσει αυτήν την πολιτική.

Αναφορικά τώρα με το μιντιακό τοπίο, την απόφαση του ΣτΕ και την επόμενη μέρα. Τι πιστεύετε;

Κατά τη γνώμη μου, η απόφαση του ΣτΕ ήταν «θείο δώρο» για την ελληνική κυβέρνηση. Διότι, διαφορετικά θα βρισκόταν υποχρεωμένη να εφαρμόσει έναν νόμο με 4 κανάλια και να κλείσει σταθμούς.

Πχ να καλέσει την αστυνομία ή να ρίξει μαύρο, και αυτό θα είχε πολύ μεγάλο πολιτικό κόστος από το οποίο σώθηκε με την απόφαση. Νομίζω ότι αποδεικνύεται εκ των υστέρων ότι η επιλογή των 4 καναλιών ήταν λάθος, θα έπρεπε να είχε δοθεί μεγαλύτερος αριθμός. Αυτό θα είχε ρίξει την ένταση, θα είχε αποδυναμώσει τα επιχειρήματα ότι πάει η κυβέρνηση να φτιάξει μια καινούρια διαπλοκή, και θα είχε λάβει υπόψη το γεγονός ότι μετά από 29 χρόνια ανομίας ξεκινάς κάτι αλλά θα πρέπει να πάρεις υπόψη και το υπάρχον τοπίο. Δεν μπορείς να έρθεις από το πουθενά και να κάνεις παρθενογένεση, σαν να μην είχαν συμβεί όλα αυτά.

Όταν έχεις δυο κανάλια καθιερωμένα, όπως το Star και ο Alpha, δεν μπορείς ξαφνικά να τα κλείσεις. Όλο αυτό κατέληξε στο να τους βάλεις όλους απέναντι, ενώ στην πραγματικότητα εάν είχες 6-8 κανάλια κανείς δεν θα διαμαρτυρόταν εάν ένα, δύο κανάλια είναι «δικά σου». Εννοώ προσκείμενα.

Σχετικά με τις εξελίξεις στον ΔΟΛ; Τι απαντάτε στις κατηγορίες ότι τον αγοράσατε;

Υπάρχει μια σχιζοφρένεια στο θέμα αυτό. Μέχρι τώρα άκουγα συνεχείς εκκλήσεις διανοούμενων και ανθρώπων των γραμμάτων που ζητούσαν από την κυβέρνηση να κάνει τις απαραίτητες κινήσεις και να μην αφήσει για πολιτικούς λόγους αυτό το ιστορικό συγκρότημα να καταρρεύσει.

Όταν γίνεται μια τέτοια προσπάθεια, βγαίνουν και λένε ότι η κυβέρνηση πάει να ελέγξει. Και επίσης, υπάρχει μεγάλη υποκρισία δεδομένου ότι ο ΔΟΛ αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να σωθεί από τις τράπεζες. Καμία κυβέρνηση δεν θα τολμούσε να διασώσει μέσω τραπεζών και να επαναλάβει σχήματα διαπλοκής που έχουν καταδικαστεί.

Θα έρθει κάποιος καινούριος επιχειρηματίας προφανώς, ενδεχομένως και με τη διαμεσολάβηση ή διευκόλυνση της κυβέρνησης. Αυτός ο επιχειρηματίας στην τελική ανάλυση, έχει και τα χρήματα και θα επιβάλει την δική του πολιτική. Δεν θα την επιβάλει η κυβέρνηση. Διαφορετικά ο κ. Βενιζέλος ας βάλει λεφτά να αγοράσει τον ΔΟΛ και να εφαρμόσει την πολιτική συμμαχίας με τον κ. Μητσοτάκη.

Σαράντης Μιχαλόπουλος / Euractiv.gr

The post Κούλογλου: «Θείο δώρο» η απόφαση του ΣτΕ – Λάθος τα 4 κανάλια appeared first on .