Σχετικά με την ταινία:

“Η ίδια η ταινία που ο Σταύρος Τσιώλης γύρισε το 1998, έχει περάσει πια στη σφαίρα της μυθολογίας. Είναι η ιστορία τριών μπατζανάκηδων που πηγαίνουν προς τη Θάσο για να συναντήσουν τις γυναίκες τους που παραθερίζουν εκεί, αλλά με πρόσχημα αληθινά και φανταστικά ερωτικά ειδύλλια καθυστερούν το ταξίδι τους και «κολλάνε» στη Βόλβη.
Η ταινία που ο αρχικός της τίτλος ήταν «Το ιστορικό συνέδριο της Βόλβης» είναι γεμάτη από ατάκες και βιτριολική κριτική για μια εποχή πλαστής ευμάρειας, υποκρισίας και εικονικής πραγματικότητας και δίνει ανάγλυφα την εικόνα της Ελλάδας στα τέλη της δεκαετίας του ’90, αλλά φυσικά και κάποιους από τους λόγους που οδηγήθηκε η χώρα στην πολλαπλή χρεωκοπία.

Ο Πάνος, ο Μιχάλης και ο Αντώνης είναι ιδεότυποι και χαρακτήρες μιας Ελλάδας, λέει ο Τσιώλης, που ψυχορραγούσε και δεν το ήξερε. Από το σαρκαστικό νυστέρι του τόσο ιδιαίτερου Έλληνα σκηνοθέτη δεν γλυτώνει τίποτα: ο τζόγος, η καψούρα, η πολιτική φυσικά. Αλλά θα υπάρχει πάντα ο έρωτας, έστω κι αν κατοικεί μονάχα στη φαντασία μας και βέβαια το ποδόσφαιρο, με τον πιο απολαυστικό ορισμό του πέναλτι που έχουμε ακούσει ποτέ!

Μια ταινία – παρακαταθήκη για μια Ελλάδα που… χαρωπά μας πλήγωνε, αλλά και μια ταινία – προφητεία για όλα αυτά τα αποτελέσματα που βιώνουμε σήμερα. Με τα λόγια του Σταύρου Τσιώλη: «Τα νέα παιδιά που παρακολουθούν το ελληνικό σινεμά, δεν περιμένουν από τους έλληνες σκηνοθέτες έναν κινηματογράφο που θα κατακτήσει το παγκόσμιο στερέωμα, ή που θα φέρει διεθνή βραβεία, αλλά έναν κινηματογράφο που θα εκφράζει τη σημερινή πραγματικότητα μ” έναν τρόπο αυθεντικό»…»

---