Από τους 13.112 ενεργούς διδακτορικούς φοιτητές στα πέντε πανεπιστήμια της Φλάνδρας, οι 6.653 προέρχονται από το εξωτερικό — ποσοστό που έχει αυξηθεί κατά 40% μέσα σε επτά χρόνια.

Πρωτοπόρο παραμένει το KU Leuven, το οποίο εδώ και αρκετά χρόνια φιλοξενεί περισσότερους ξένους από Βέλγους υποψήφιους διδάκτορες.
«Για να προσελκύσουμε τα καλύτερα ερευνητικά προφίλ, ακολουθούμε μια ξεκάθαρα διεθνή στρατηγική», δήλωσε στην De Standaard η Isabelle Huys, αντιπρύτανις Ερευνητικής Πολιτικής του πανεπιστημίου.
«Οι διεθνείς ερευνητές είναι απαραίτητοι για να ενισχύσουμε την αριστεία μας στην έρευνα· αυτή είναι η βασική μας αρχή. Φέρνουν μαζί τους συμπληρωματική γνώση και διεθνή οπτική».

Ο «πόλεμος» για το πνευματικό κεφάλαιο

Τα τελευταία χρόνια, τα πανεπιστήμια της Φλάνδρας έχουν εξασφαλίσει σημαντικά ερευνητικά κονδύλια μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων, ενώ αυξάνεται ελαφρώς και ο αριθμός των διεθνών φοιτητών σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο.

Η τάση αυτή αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη μάχη για την προσέλκυση «πνευματικού κεφαλαίου». Η Hannelore De Grande, από την Αντιπρυτανεία Έρευνας του Vrije Universiteit Brussel, εξηγεί ότι είναι όλο και πιο δύσκολο να βρεθούν Βέλγοι υποψήφιοι για διδακτορικά στην επιστήμη και τη μηχανική.

«Γίνεται όλο και πιο δύσκολο να προσελκύσουμε φοιτητές στην ερευνητική εργασία», σημειώνει. «Πρέπει πραγματικά να αναζητούμε υποψήφιους εκτός συνόρων για να καλύψουμε τις θέσεις».

Ο ανταγωνιστικός εργασιακός τομέας παίζει επίσης ρόλο: πολλοί Βέλγοι απόφοιτοι προτιμούν να μπουν απευθείας στην αγορά εργασίας αντί να συνεχίσουν με έρευνα.

Επιπλέον, για πολλούς ξένους ερευνητές, η προοπτική ενός διδακτορικού στο Βέλγιο είναι ελκυστική: «Μπορούμε να προσφέρουμε πολύ καλές υποτροφίες, τόσο σε επίπεδο μισθού όσο και συνθηκών εργασίας», λέει η De Grande. «Σε πολλές άλλες χώρες, οι υποψήφιοι διδάκτορες αμείβονται με τον κατώτατο μισθό».

Αξίζει, ωστόσο, να σημειωθεί ότι πολλοί διεθνείς υποψήφιοι δεν αμείβονται απευθείας από τα βελγικά πανεπιστήμια, αλλά λαμβάνουν υποτροφίες από τις χώρες τους — όπως το Πακιστάν, το Βιετνάμ ή ο Ισημερινός — προκειμένου να ολοκληρώσουν το διδακτορικό τους στη Φλάνδρα.

Davantage d’étudiants étrangers en doctorat que de Belges – une première

Les universités flamandes deviennent un pôle d’attraction pour les chercheurs internationaux

Pour la première fois, les doctorants internationaux sont plus nombreux que les Belges dans les universités flamandes. D’après les chiffres du gouvernement flamand, relayés par De Standaard, l’internationalisation de l’enseignement supérieur en Flandre continue de s’intensifier.

Sur les 13.112 doctorants actuellement inscrits dans les cinq universités flamandes, 6.653 viennent de l’étranger — une augmentation de 40% en sept ans.

Le KU Leuven reste en tête, accueillant depuis plusieurs années davantage d’étudiants étrangers que belges.
« Pour attirer les meilleurs profils, nous adoptons une approche résolument internationale », explique Isabelle Huys, vice-rectrice à la politique de recherche de KU Leuven.
« Les chercheurs internationaux sont essentiels pour renforcer notre excellence scientifique. C’est notre principe de base. Ils apportent des connaissances complémentaires et une perspective mondiale. »

Une bataille pour le capital intellectuel

Ces dernières années, les universités flamandes ont obtenu d’importants financements grâce aux projets européens, tandis que le nombre d’étudiants étrangers en bachelier et en master augmente légèrement.

Cette évolution illustre la « bataille pour le capital intellectuel » que connaît la région. Hannelore De Grande, du vice-rectorat à la recherche de la Vrije Universiteit Brussel, explique qu’il devient difficile de trouver des candidats belges pour les doctorats en ingénierie.

« Il est de plus en plus difficile d’attirer des étudiants vers le travail de recherche », souligne-t-elle. « Nous devons véritablement nous tourner vers l’étranger pour pourvoir les postes doctoraux. »

Le contexte du marché du travail joue également un rôle : de nombreux diplômés belges choisissent d’autres opportunités après leurs études.

Les doctorats en Belgique attirent aussi par leurs bonnes conditions : « Nous pouvons offrir d’excellentes bourses, tant en matière de salaire que d’environnement de travail », indique De Grande. « Dans beaucoup d’autres pays, les doctorants perçoivent le salaire minimum. »

À noter toutefois que nombre d’étudiants étrangers ne figurent pas, ou seulement partiellement, sur la liste de paie des universités belges. Des pays comme le Pakistan, le Vietnam ou l’Équateur attribuent des bourses à leurs chercheurs pour qu’ils effectuent leur doctorat en Belgique.

The post Περισσότεροι οι ξένοι διδακτορικοί φοιτητές στα βελγικά πανεπιστήμια appeared first on .

Το πρόγραμμα υποτροφιών απευθύνεται σε αλλοδαπούς, καθώς και σε ομογενείς μόνιμους κατοίκους εξωτερικού, προσφέροντάς τους τη δυνατότητα να σπουδάσουν στην Ελλάδα, εμβαθύνοντας ταυτόχρονα τις γνώσεις τους για την ελληνική γλώσσα και τον ελληνικό πολιτισμό.

Οι υπότροφοι θα λαμβάνουν μηνιαίο επίδομα ύψους 650 ευρώ, απαλλαγή από καταβολή διδάκτρων στα πανεπιστήμια, καθώς και δωρεάν διδακτικά συγγράμματα (εξαιρουμένων των συγγραμμάτων του Διδασκαλείου Ελληνικής Γλώσσας). Εφόσον απαιτείται, παρέχεται η δυνατότητα παρακολούθησης ενός (1) ακαδημαϊκού έτους δωρεάν μαθημάτων ελληνικής γλώσσας πριν την έναρξη των προπτυχιακών σπουδών. Η συνολική διάρκεια της υποτροφίας καλύπτει τη διάρκεια σπουδών κάθε προγράμματος (Ν έτη) συν δύο επιπλέον έτη (Ν+2).

Οι υποψήφιοι δεν θα πρέπει να λαμβάνουν υποτροφία από άλλο πρόγραμμα και υποχρεούνται να καταθέσουν όλα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, νομίμως επικυρωμένα και, όπου απαιτείται, επίσημα μεταφρασμένα στην ελληνική γλώσσα. Τα βασικά δικαιολογητικά περιλαμβάνουν: αίτηση (με δήλωση έως τριών προγραμμάτων σπουδών κατά σειρά προτίμησης), βιογραφικό σημείωμα, πιστοποιητικό ελληνομάθειας (εφόσον υπάρχει), πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης και ληξιαρχική πράξη γεννήσεως, επίσημη βεβαίωση ότι ο τίτλος σπουδών του υποψηφίου παρέχει δικαίωμα εισαγωγής στην ανώτατη εκπαίδευση της χώρας προέλευσης, καθώς και πιστοποιητικό Ελληνικής Διπλωματικής Αρχής στο εξωτερικό που επιβεβαιώνει ότι ο υποψήφιος είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού για τουλάχιστον πέντε (5) έτη. Επιπλέον απαιτούνται φωτοαντίγραφο διαβατηρίου και πρόσφατη φωτογραφία.

Οι αιτήσεις υποβάλλονται αποκλειστικά μέσω των Ελληνικών Πρεσβειών και Προξενείων στο εξωτερικό. Η προθεσμία υποβολής είναι η 8η Σεπτεμβρίου 2025. Υπενθυμίζεται ότι ελλιπείς αιτήσεις ή αιτήσεις που δεν συνοδεύονται από το σύνολο των απαιτούμενων δικαιολογητικών δεν θα ληφθούν υπόψη.

Αναλυτικές πληροφορίες, περιλαμβανομένης της επίσημης προκήρυξης του προγράμματος υποτροφιών, του εντύπου αίτησης και του καταλόγου των διαθέσιμων πανεπιστημιακών προγραμμάτων, είναι διαθέσιμες μέσω των παρακάτω συνδέσμων:

- Έντυπο Αίτησης

- Επίσημη Προκήρυξη

- Κατάλογος διαθέσιμων πανεπιστημιακών προγραμμάτων ΑΕΙ

Οι ενδιαφερόμενοι ενθαρρύνονται να εξερευνήσουν το σύνολο των Ελληνικών Α.Ε.Ι. και προγραμμάτων σπουδών που προσφέρουν μέσω της επίσημης πύλης: Study in Greece

* Οι υποτροφίες αφορούν σε αλλοδαπούς πολίτες και σε ομογενείς μονίμους κατοίκους των εξής χωρών: Αλβανία, Σερβία, Βόρεια Μακεδονία, Βοσνία Ερζεγοβίνη, Κόσοβο, Μαυροβούνιο, Αζερμπαϊτζάν, Αρμενία, Γεωργία, Καζακστάν, Μολδαβία, Ουζμπεκιστάν, Ουκρανία, Αίγυπτος, Ιορδανία, Ιράκ, Ισραήλ, Λίβανος, Λιβύη, Παλαιστινιακή Αρχή, Συρία, Χιλή, Ουρουγουάη, Βραζιλία, Κολομβία, Αργεντινή, Ινδία, Ινδονησία, Ν. Κορέα, Αιθιοπία, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Πράσινο Ακρωτήρι, Ν. Αφρική, Νιγηρία.

Για περισσότερες πληροφορίες, παρακαλείσθε να απευθύνεστε στην πλησιέστερη Ελληνική Πρεσβεία ή Προξενείο.

The post Υποτροφίες Προπτυχιακών Σπουδών στην Ελλάδα appeared first on .

Οι κυριότεροι λόγοι για μετεγκατάσταση είναι η εργασία και οι σπουδές, ενώ σημαντικό είναι και το ποσοστό που μετακινείται για οικογενειακούς λόγους ή απλώς για αλλαγή περιβάλλοντος.

Ποιοι είναι οι πιο «κινητικοί» λαοί;

Η Ρουμανία βρίσκεται στην κορυφή της λίστας, με 3,1 εκατομμύρια Ρουμάνους να ζουν σε άλλες χώρες της ΕΕ — αριθμός που αντιστοιχεί στο εντυπωσιακό 16,28% του πληθυσμού της χώρας. Ακολουθούν η Κροατία (14,90%), η Βουλγαρία (11,68%) και η Πορτογαλία (9,17%). Η Ελλάδα καταγράφει 412.000 πολίτες που ζουν σε άλλες χώρες της ΕΕ, δηλαδή περίπου 3,96% του πληθυσμού.

Αντίθετα, σε χώρες όπως η Γερμανία, η Γαλλία και η Σουηδία, τα ποσοστά παραμονής στο εσωτερικό της χώρας είναι ιδιαίτερα υψηλά – με λιγότερο από 1% των πολιτών τους να ζουν σε άλλη χώρα της ΕΕ.

Σταθερή η κινητικότητα, αλλά με «κυκλική» τάση

Η κινητικότητα εντός της ΕΕ παραμένει σταθερή, με περίπου 10 εκατομμύρια άτομα ηλικίας εργασίας (20–64 ετών) να διαμένουν σε άλλη χώρα της Ένωσης. Το φαινόμενο έχει συχνά κυκλικό χαρακτήρα: σχεδόν 976.000 άτομα μετακόμισαν εντός ΕΕ το 2024, ενώ 738.000 επέστρεψαν στη χώρα καταγωγής τους.

Ποιοτικό προφίλ των μετακινούμενων

Τα στατιστικά δείχνουν ότι οι «movers» έχουν υψηλότερο ποσοστό απασχόλησης (78%) από τους ντόπιους (76%) και σημαντικά υψηλότερο από τους υπηκόους τρίτων χωρών (63%). Ωστόσο, αντιμετωπίζουν προκλήσεις, όπως η πρόσβαση σε προσιτή στέγαση: το 19% των μετακινούμενων δηλώνει πως επιβαρύνεται υπερβολικά από τα κόστη στέγασης, έναντι μόλις 8% των ντόπιων πληθυσμών.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το στοιχείο ότι 209.000 επαγγελματίες υγείας (2,9% του συνολικού αριθμού στην ΕΕ και την ΕΖΕΣ) εργάζονται σε χώρα διαφορετική από την πατρίδα τους. Αν και δεν θεωρούνται υπερεκπροσωπημένοι, υπάρχουν σημαντικές διαφοροποιήσεις ανάλογα με τις περιοχές και τις ειδικότητες.

Η ελευθερία μετακίνησης στην ΕΕ αποτελεί έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Τα στοιχεία δείχνουν ότι αυτή η κινητικότητα είναι ζωντανή και λειτουργική, αλλά συνοδεύεται και από πραγματικές κοινωνικές και οικονομικές προκλήσεις — οι οποίες πρέπει να αντιμετωπίζονται με υπευθυνότητα από τις εθνικές και ευρωπαϊκές αρχές.

The post Πόσοι Ευρωπαίοι ζουν σε άλλη χώρα της ΕΕ; appeared first on .

«Αφού αποχωρήσει η Βρετανία από την Ένωση το 2019, θα υπάρξει μία μεταβατική περίοδος διάρκειας δύο χρόνων, άρα μέχρι και το 2020 παραμένουμε συμμέτοχοι στο Erasmus και το “Horizon 2020”, που αφορούν στην έρευνα» ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, στο πλαίσιο των εργασιών του συνεδρίου για τη διασυνοριακή εκπαίδευση, που διοργάνωσε το Βρετανικό Συμβούλιο.

«Για την ώρα, τίποτα δεν έχει αλλάξει: Συνεχίζουμε να δουλεύουμε όπως δουλεύαμε, οι φοιτητές μπορούν ακόμα να έρθουν να σπουδάσουν στη Βρετανία, το Erasmus παραμένει επιλογή και δουλεύουμε πολύ σκληρά για να παραμείνει και την επόμενη ημέρα» συμπλήρωσε.

 Η βρετανική κυβέρνηση έχει ήδη δώσει εγγυήσεις ότι όσοι ξεκινήσουν τις σπουδές τους το 2018-19 δεν θα βρεθούν αντιμέτωποι με αλλαγές στα δίδακτρα

Αν και οι διαπραγματεύσεις είναι ακόμα σε εξέλιξη, δύο στοιχεία επιτρέπουν στην κ. Στερν να εκφράζει αισιοδοξία για το μέλλον των σπουδών των Ελλήνων και γενικά των Ευρωπαίων στη Βρετανία: Πρώτον, η βρετανική κυβέρνηση έχει ήδη δώσει εγγυήσεις ότι όσοι ξεκινήσουν τις σπουδές τους το 2018-19 δεν θα βρεθούν αντιμέτωποι με αλλαγές στα δίδακτρα, ακόμα και όταν το Brexit συντελεστεί. Μάλιστα, αναμένεται σύντομα και η επέκταση των εγγυήσεων αυτών και για όσους ξεκινήσουν τις σπουδές τους το 2019-20. Δεύτερον, ο αριθμός των αιτήσεων Ευρωπαίων για σπουδές το ερχόμενο ακαδημαϊκό έτος στη Βρετανία είναι κάπως αυξημένος, κατά 2%, συνολικά στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ωστόσο, η αβεβαιότητα δεν είναι κάτι που μπορεί κανείς να προσπεράσει, αφού μέχρι τον ερχόμενο Οκτώβριο και την ανακοίνωση της συμφωνίας και των βασικών αρχών που θα διέπουν την έξοδο από την ΕΕ δεν μπορεί κανείς να είναι σίγουρος για τίποτα.

«Η αβεβαιότητα είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτή τη στιγμή και έχει αρχίσει να εντείνεται, όσο πλησιάζουμε στην υλοποίηση του Brexit», παραδέχθηκε. «Είμαστε όμως εδώ, για να διαβεβαιώσουμε ότι υπάρχουν ακόμα ευκαιρίες για τους Έλληνες φοιτητές» κατέληξε.

Εξάλλου, στο συνέδριο, που το Βρετανικό Συμβούλιο διοργάνωσε σε συνεργασία με τον οργανισμό Universities UK International και με την υποστήριξη της βρετανικής πρεσβείας και εκπαιδευτικών φορέων που προσφέρουν διασυνοριακή τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Ελλάδα, εξετάστηκαν οι πιθανές επιπτώσεις του Brexit στις υπάρχουσες δομές καθώς και τις μελλοντικές ευκαιρίες για διασυνοριακή εκπαίδευση στην Ελλάδα.

Μάλιστα, το επόμενο χρονικό διάστημα αναμένεται η δημοσίευση έρευνας που αφορά τη συνεργασία κολλεγίων στην Ελλάδα με βρετανικά πανεπιστήμια.

Πηγή: huffingtonpost.gr / με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

The post Τι θα ισχύσει για τις σπουδές στη Βρετανία μέχρι και το 2020 appeared first on .

Από την άλλη, κάποια κράτη-μέλη συνδέουν τα δίδακτρα με την επίδοση των φοιτητών και άλλα εφαρμόζουν μικτό σύστημα.

Νέα έκθεση για το ύψος των διδάκτρων στα πανεπιστήμια της Ευρώπης κατά το τρέχον ακαδημαϊκό έτος 2016-17 έδωσε στη δημοσιότητα το Δίκτυο Ευρυδίκη. Πιο κάτω, παραθέτουμε στοιχεία που αφορούν στο κόστος σπουδών στην ΕΕ των 28. Οι σχετικές πληροφορίες αφορούν μόνο στις προπτυχιακές σπουδές πλήρους φοίτησης.

Δίδακτρα από μερικά ευρώ μέχρι μερικές χιλιάδες

Βέλγιο: Στη γαλλόφωνη κοινότητα το ύψος των διδάκτρων εξαρτάται από την οικονομική κατάσταση του φοιτητή. Περίπου το 80% πληρώνουν το ανώτατο ποσό που είναι €836 το χρόνο. Στη γερμανόφωνη κοινότητα, όλοι οι σπουδαστές πληρώνουν δίδακτρα κατά την εγγραφή τους, τα οποία κατά μέσο όρο φτάνουν στα €450. Στη φλαμανδική κοινότητα όλοι καταβάλλουν ένα προκαθορισμένο ποσό που ανέρχεται στα €230 και από εκεί και πέρα €11 για κάθε ECTS. Αυτό σημαίνει κάπου στα €890 το χρόνο.

Βουλγαρία: Τα ιδρύματα αποφασίζουν το ύψος των διδάκτρων, αλλά το ανώτατο ποσό καθορίζεται από την Κυβέρνηση. Ξεκινούν από €153 μέχρι €767 ετησίως, ανάλογα με το πρόγραμμα σπουδών που επιλέγει ένας φοιτητής. Κάποιες κατηγορίες φοιτητών απαλλάσσονται.

Ιρλανδία: Περίπου το 60% των φοιτητών πληρώνουν δίδακτρα, τα οποία ονομάζονται «εισφορά του φοιτητή» και ανέρχονται σε €3.000 τον χρόνο. Υπάρχουν και κάποιες κατηγορίες φοιτητών που αν δεν πληρούν τους όρους για «δωρεάν φοίτηση», τότε καταβάλλουν άλλες €3.000.

Ισπανία: Το ποσό των διδάκτρων καθορίζεται ανάλογα με τον κλάδο σπουδών, τον αριθμό των ECTS και τον αριθμό των εξετάσεων στις οποίες αποτυγχάνει ένας φοιτητής. Επίσης, τα ποσά είναι διαφορετικά ανά περιοχή. Το 71% των προπτυχιακών φοιτητών πληρώνουν δίδακτρα, κατά μέσο όρο €1110 ετησίως.

Γαλλία: Το ύψος των διδάκτρων καθορίζεται από το υπουργείο Παιδείας και είναι €184 για τα προπτυχιακά προγράμματα. Πρόσθετα τέλη τα οποία σχετίζονται με το σύστημα κοινωνικής ασφάλειας και ανέρχονται σε €215 το χρόνο, πληρώνουν όλοι οι φοιτητές ηλικίας 20-28 ετών. Επίσης, κάποια πανεπιστήμια προσθέτουν διοικητικά τέλη για συγκεκριμένες υπηρεσίες. Στις λεγόμενες Grades Ecoles, τα δίδακτρα ξεκινούν από €610 ετησίως αλλά μπορεί να φτάσουν μέχρι τις €10.000, ανάλογα και με το οικογενειακό εισόδημα. Διευκρινίζεται όμως, ότι υπάρχουν και ορισμένες τέτοιες σχολές που όχι μόνο δεν επιβάλλουν δίδακτρα, αλλά μπορεί ακόμα και να πληρώνουν ορισμένους φοιτητές.

Ιταλία: Τα ιδρύματα καθορίζουν το ύψος των διδάκτρων στην αρχή του ακαδημαϊκού έτους στη βάση κοινωνικοοικονομικών κριτηρίων και ανάλογα με τον κλάδο σπουδών.
Το κατώτατο ποσό για φέτος καθορίστηκε στα €201 και το ανώτερο ανέρχεται στα €2.086. Κατά μέσο όρο οι φοιτητές πληρώνουν €1.220 ετησίως.

Λουξεμβούργο: Όλοι οι φοιτητές πληρώνουν κόστος εγγραφής, που ανέρχεται στα €400 για το πρώτο και δεύτερο εξάμηνο και στα €200 για το τρίτο, τέταρτο, πέμπτο και έκτο.
Ολλανδία: Τα δίδακτρα καθορίζονται σε κεντρικό επίπεδο και για τη φετινή χρονιά, ανέρχονται για όλους τους φοιτητές σε €1.964.

Πορτογαλία: Όλοι οι φοιτητές πληρώνουν δίδακτρα τα οποία κυμαίνονται από €656 μέχρι €1.063.

Ηνωμένο Βασίλειο: Στην Αγγλία, όλοι προπτυχιακοί φοιτητές πληρώνουν κατά μέσο όρο €10.218. Τα ίδια σχεδόν δίδακτρα ισχύουν και στην Ουαλία, ενώ στη Βόρεια Ιρλανδία περιορίζεται κατά το ήμισυ, κάπου στις €4.608. Στη Σκωτία, Σκωτσέζοι και υπόλοιποι Ευρωπαίοι δεν πληρώνουν για προπτυχιακές σπουδές (πληρώνουν όμως οι φοιτητές από Αγγλία, Ουαλία, Β. Ιρλανδία!).

Ας σημειωθεί ότι στη φετινή έκθεση του δικτύου, δεν δίνονται πληροφορίες για το ύψος των διδάκτρων των διεθνών φοιτητών.

ΔΙΤΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Λετονία: Αριθμός θέσεων είναι επιχορηγημένες και κατ’ επέκταση οι σπουδές είναι δωρεάν. Για τις υπόλοιπες θέσεις σπουδών, τα δίδακτρα κυμαίνονται από €720 μέχρι €6.403.
Λιθουανία: Επίσης υπάρχουν επιχορηγημένες θέσεις, που προσφέρουν δωρεάν φοίτηση. Παρόλα αυτά, περίπου οι μισοί φοιτητές πληρώνουν για να σπουδάσουν από €1.076 ως €11.610.

Ουγγαρία: Εδώ συναντάμε φοιτητές που χρηματοδοτούνται από το κράτος και εκείνους που είναι αυτοχρηματοδοτούμενοι. Το 2015, το 64,7% των φοιτητών χρηματοδοτήθηκε από την Πολιτεία. Για τους υπόλοιπους, το κόστος σπουδών ξεκινά στα €744 και μπορεί να ξεπεράσει τις €14.000. Συνήθως όμως κυμαίνεται στα €1.295.

Ρουμανία: Και εδώ οι φοιτητές χωρίζονται σε αυτούς που χρηματοδοτούνται από το κράτος και τους αυτοχρηματοδοτούμενους. Για εκείνους που πληρώνουν, τα δίδακτρα κυμαίνονται από €542 μέχρι €5.205 ανάλογα με το πρόγραμμα.

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΓΙΑ ΣΠΟΥΔΕΣ

Δανία: Δεν υπάρχουν δίδακτρα ούτε στα προπτυχιακά, ούτε στα μεταπτυχιακά προγράμματα.

Ελλάδα: Όπως πολύ καλά γνωρίζουμε, οι φοιτητές δεν πληρώνουν δίδακτρα, παρά μόνο εάν φοιτούν στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο της χώρας.

Κύπρος: Η πολιτεία καλύπτει τα δίδακτρα των προπτυχιακών φοιτητών στα δημόσια πανεπιστήμια του νησιού μας, τα οποία βάσει της έκθεσης, ανέρχονται σε €3.417 το χρόνο. Οι δε μεταπτυχιακοί φοιτητές πληρώνουν από €4100 μέχρι €10.250 ανάλογα με το πρόγραμμα σπουδών. Να σημειώσουμε επίσης ότι τα δίδακτρα για τους διεθνείς φοιτητές (από χώρες εκτός ΕΕ) ανέρχονται σε €6.834 ετησίως.

Μάλτα: Μηδενικό είναι το κόστος σπουδών σε προπτυχιακό επίπεδο.

Σλοβενία: Δεν υπάρχουν δίδακτρα παρά μόνο τέλη εγγραφής, τα οποία δεν υπερβαίνουν τα €20 με €30.

Γερμανία: Δωρεάν σπουδές παρέχουν τα γερμανικά πανεπιστήμια. Ελάχιστα και συγκεκριμένα μόλις δέκα ιδρύματα, έχουν καθορίσει χαμηλά διοικητικά τέλη. Επίσης, σε πέντε ακαδημαϊκά ιδρύματα, οι φοιτητές είναι υποχρεωμένοι να πληρώσουν δίδακτρα από €400-€500 ανά εξάμηνο, σε περίπτωση που υπερβούν την κανονική διάρκεια των σπουδών του.
Φινλανδία: Πολύ απλά, δεν υπάρχουν δίδακτρα ή άλλα τέλη.

Σουηδία: Αντίστοιχα, δεν υπάρχουν δίδακτρα για τους Σουηδούς και τους υπόλοιπους Ευρωπαίους.

Η αποτυχία… χρεώνεται

Τσεχία: Οι σπουδές είναι δωρεάν. Οι φοιτητές πληρώνουν ένα ενδεικτικό ποσό που δεν υπερβαίνει τα €19 με την έναρξη των σπουδών τους. Σε περίπτωση όμως, που δεν πάρουν πτυχίο εντός της κανονικής διάρκειας σπουδών, τότε πρέπει να καταβάλουν δίδακτρα.

Εσθονία: Οι φοιτητές που συμπληρώνουν 30 ECTS ανά εξάμηνο και 60 ECTS το χρόνο, σπουδάζουν δωρεάν. Αν δεν τα καταφέρουν, τότε πληρώνουν ένα ποσό ανά ECTS. Για τους πλείστους κλάδους ανέρχεται στα €50, σε κάποιους άλλους όμως, φτάνει τα €100 ή και €120 ανά ECTS.

Κροατία: Το κόστος για το πρώτο έτος σπουδών, καλύπτεται από κράτος, όπως επίσης και για τα επόμενα χρόνια, δεδομένου ότι ο φοιτητής πετύχει 55 ECTS. Αν όχι, πληρώνει περίπου €1000.

Αυστρία: Δεν υπάρχουν δίδακτρα. Αν όμως, ένας φοιτητής χρειαστεί να επεκτείνει τη διάρκεια των σπουδών του, τότε πληρώνει €363 για κάθε εξάμηνο.

Πολωνία: Αν εξαιρέσουμε ένα εφάπαξ ποσό που δεν υπερβαίνει τα €35 για όλη τη διάρκεια των προπτυχιακών σπουδών, οι φοιτητές σπουδάζουν δωρεάν. Χρεώνονται ένα ποσό σε περίπτωση που χρειαστεί να επαναλάβουν κάποιο μάθημα. Επίσης, πληρώνουν διοικητικά τέλη για έκδοση φοιτητικής κάρτας και διπλώματος.

Σλοβακία: Όλοι πληρώνουν διοικητικά τέλη από €10 ως €100. Οι σπουδές είναι δωρεάν, αρκεί να τελειώσεις στην ώρα σου. Διαφορετικά, είσαι υποχρεωμένος να πληρώνεις €1.800 ετησίως.

Πηγή: Christina Kyriakidou / Euractiv.gr

The post Ποιο το κόστος σπουδών στις 28 χώρες της ΕΕ appeared first on .

Ο Matthias Van Hyfte της AFS τονίζει μάλιστα πως «δεν ήταν μόνο οι βομβιστικές επιθέσεις, αλλά και το κλίμα που δημιούργησαν τα ΜΜΕ λόγω της προσφυγικής κρίσης. Σχηματίζει κάποιος την εικόνα ότι η Ευρώπη είναι γεμάτη πρόσφυγες», για να συμπληρώσει » Αυτό είναι αναληθές… Επιπλέον ένας λόγος είναι η πολιτική και οικονομική αστάθεια στην Λατινική Αμερική. Ιδιαίτερα η υποτίμηση του νομίσματος σε ορισμένες χώρες…».

Ωστόσο την παραπάνω εικόνα, έρχεται να επιβεβαιώσει και το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών (VUB), το οποίο αναφέρει πως ο αριθμός των υποψήφιων σπουδαστών μέσω του Προγράμματος Erasmus για την νέα χρονιά είναι 20% κάτω σε σχέση με την περσινή.

Πηγή: xpats.com

The post Αποφεύγουν το Βέλγιο οι ξένοι φοιτητές μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις appeared first on .

Πρέπει να ορίσουμε τι ακριβώς σημαίνει σπουδάζουν αυτό που θέλουν. Οι σπουδές γίνονται σε κάποιο αντικείμενο σπουδών σε μία πόλη στην οποία βρίσκεται το Πανεπιστήμιο. Θεωρώ ότι σπουδάζει αυτό που θέλει αυτός που πετυχαίνει στο τμήμα που θέλει και στην πόλη που επιθυμεί. Αυτός δηλαδή που πετυχαίνει στη σχολή της πρώτης του προτίμησης. Οι υπόλοιποι που δεν πετυχαίνουν τη σχολή της πρώτης τους προτίμησης κάνουν κάποιους συμβιβασμούς, μικρότερους ή μεγαλύτερους κατά περίπτωση. Κάποιοι πετυχαίνουν το επιστημονικό αντικείμενο, αλλά όχι την πόλη της επιθυμίας τους, γεγονός δυσάρεστο για τις εποχές με τις οικονομικές δυσκολίες που ζούμε. Αυτοί είναι οι πιο τυχεροί, αφού τουλάχιστον σπουδάζουν το επιστημονικό αντικείμενο που επιθυμούν. Πρόκειται για όσους πετυχαίνουν στις σχολές 2ης και 3ης προτίμησης, ίσως και παρακάτω, αφού αυτό εξαρτάται από τον αριθμό των πόλεων στα οποία λειτουργεί το τμήμα που τον ενδιαφέρει. Η Νομική, για παράδειγμα, λειτουργεί σε 3 πόλεις, συνεπώς όσοι ενδιαφέρονται γι” αυτήν αν δεν πετύχουν σε μία από τις τρεις επιλογές τους έχουν χάσει και το αντικείμενο σπουδών και την πόλη. Από την άλλη η σχολή των Μηχανολόγων Μηχανικών υπάρχει σε 5 πόλεις, συνεπώς όποιος υποψήφιος Μηχανολογίας περάσει σε μία από τις 5 πρώτες επιλογές του σπουδάζει το αντικείμενο που τον ενδιαφέρει. Δεν μπορούμε, λοιπόν, να ορίσουμε με ακρίβεια ποιοι πετυχαίνουν το αντικείμενο σπουδών και χάνουν την πόλη, ποιοι, δηλαδή, είναι αυτοί που κάνουν μικρό συμβιβασμό. Θεωρώ ότι όσοι πετυχαίνουν στις σχολές της 2ης και 3ης προτίμησης αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος αυτής της κατηγορίας.

Βέβαια υπάρχουν και οι υποψήφιοι που θα σπουδάσουν έτσι και αλλιώς σε άλλη πόλη, αν δεν υπάρχει στην πόλη τους η σχολή που επιθυμούν. Οι κάτοικοι της Πάτρας, για παράδειγμα, που θέλουν να σπουδάσουν στη Νομική, θα σπουδάσουν αναγκαστικά μακριά από την πόλη τους, αφού δεν υπάρχει Νομική στην Πάτρα. Σ” αυτή την περίπτωση σε όποια πόλη και αν πετύχει ο υποψήφιος είναι το ίδιο, είτε είναι η πρώτη επιλογή είτε η δεύτερη ή η τρίτη.

Με βάση τα στοιχεία του πίνακα διαπιστώνουμε ότι το 14% των 76.173 υποψηφίων πετυχαίνει και επιστημονικό αντικείμενο και πόλη. Δηλαδή πρόκειται για έναν στους επτά υποψηφίους. Το ποσοστό αυτό πιστεύω ότι είναι εξαιρετικά χαμηλό και αποτελεί μία από τις παθογένειες του συστήματος των εισαγωγικών εξετάσεων. Οι αιτίες πολλές, έχουν να κάνουν και με την ανάπτυξη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη χώρα μας, που δεν έλαβε πολλές παραμέτρους υπόψη. Μία από τις συνέπειες είναι ότι πολλοί φοιτητές εγκαταλείπουν σταδιακά τις σπουδές τους, με αποτέλεσμα να λιμνάζουν στα Πανεπιστήμια και ΤΕΙ και τελικά να διακόπτουν τις σπουδές τους χωρίς να πάρουν ποτέ το πτυχίο τους. Έχουμε έτσι το φαινόμενο να εισάγονται πολλοί φοιτητές στην Ανώτατη Εκπαίδευση, αλλά μόνο ένας στους δύο να ολοκληρώνει τις σπουδές του σε διάστημα δύο ετών μετά την ολοκλήρωση της κανονικής φοίτησης.

Αν υπολογίσουμε και όσους πετυχαίνουν στη 2η και 3η προτίμησή τους, έχουμε άλλους 12.171 φοιτητές που πέτυχαν το επιστημονικό αντικείμενο και όχι την πόλη, έκαναν δηλαδή μικρό συμβιβασμό. Ανεβαίνει έτσι ο αριθμός αυτών που σπουδάζουν αυτό που θέλουν στους 22.837 φοιτητές. Και πάλι πιστεύω ότι είναι πολύ λίγοι, αφού, τελικά, όσοι σπουδάζουν το επιστημονικό αντικείμενο που τους ενδιαφέρει (έστω και σε άλλη πόλη) είναι περίπου το 30% των υποψηφίων.

Δημιουργούνται, έτσι, σχολές δύο ταχυτήτων: Κάποια τμήματα, τα περιζήτητα, έχουν φοιτητές που είχαν όλοι τους το τμήμα ως πρώτη τους επιλογή και, συνεπώς, έχουν κέφι να διαβάσουν και να σπουδάσουν, ενώ κάποια άλλα τμήματα δεν έχουν παρά ελάχιστους από τους επιτυχόντες τους να είχε δηλώσει το τμήμα ως πρώτη προτίμηση, συνεπώς σχεδόν όλοι τους οι φοιτητές θα ήθελαν να βρίσκονται κάπου αλλού, με συνέπεια να μην είναι και ιδιαίτερα ορεξάτοι για τις σπουδές τους. Φυσικά υπάρχουν και όλα τα ενδιάμεσα στάδια.

Βλέπουμε, ακόμη, ότι 17.778 υποψήφιοι έμειναν εκτός τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, αφού δεν πέτυχαν σε καμία σχολή, καταρρίπτοντας το μύθο ότι όλοι κάπου περνάνε.

Μήπως, τελικά, όλο το σύστημα των εισαγωγικών εξετάσεων δαπανά πολύ ενέργεια για μικρό έργο; Μήπως τσακίζουμε τα παιδιά μας και πάλι δεν σπουδάζουν αυτό που θέλουν; Θα πρέπει να αποτελέσει ένα από τα ζητούμενα του νέου συστήματος εισαγωγής, όποτε αυτό καθιερωθεί. Φυσικά το ζήτημα απαιτεί μελέτη και όχι αποφάσεις στο πόδι, όπως έγινε με το νέο σύστημα που θα ισχύσει από φέτος.

Πηγή: naftemporiki.gr

The post Πόσοι σπουδάζουν αυτό που θέλουν; appeared first on .