Παρακολουθώντας την τρέχουσα προεκλογική περίοδο, αναρωτιέμαι, που οφείλονται τα απαράδεκτα αντιφατικά επιχειρήματα και οι αδιάκοπες «μισές αλήθειες» που καθημερινά ακούμε… Οι οποίες επαναλαμβάνονται συνεχώς και μάλιστα, όλο και πιο «φουσκωμένες», σε βαθμό, που τα αντίπαλα κόμματα, νομίζουν, πως έπιασαν λαβράκι…

Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, αναφέρω ορισμένα ενδεικτικά παραδείγματα. Το πρώτο αφορά την γυναίκα στη Χίο, που απεβίωσε αναμένοντας το ασθενοφόρο, το οποίο ήταν απασχολημένο… Κι όμως στην Χίο, υπήρχαν κι άλλα τρία ασθενοφόρα, τα δύο μάλιστα ήταν δωρεές και καινούρια…

Όμως, δεν υπήρχε ειδικευμένο προσωπικό για να τα κινήσει! Η απάντηση είναι βέβαια, ήδη γνωστή… Το κράτος πρέπει
να προσλάβει στο ΕΣΥ, άλλα 22 άτομα για να καλύψουν τις ανάγκες των δύο ασθενοφόρων, σε 24ωρη βάση, στη Χίο!

Το ερώτημα όμως είναι. Τι θα κάνουν τόσοι υπάλληλοι τον υπόλοιπο χρόνο, δηλαδή όλο το χειμώνα και τουλάχιστον το 50% του υπόλοιπου χρόνου, θα μένουν στο σπίτι τους και θα πληρώνονται;

Εννοείται, πως παρόμοια παραδείγματα, θα υπάρξουν πολλά στην Ελλάδα κι όχι μόνο για τα ασθενοφόρα, συνεπώς θα χρειαστούν δεκάδες χιλιάδες επιπλέον δημόσιοι υπάλληλοι!

Αναμφισβήτητα, υπερέχει η ζωή των ανθρώπων, όμως πρέπει να βρεθούν, επιπλέον πολλά δισεκατομμύρια…

Εννοείται, πως μία απάντηση του είδους, «να τα πάρουν από αυτούς που τα έχουν»… είναι τόσο ανόητη, που μόνο «κόμματα διαμαρτυρίας» όπως λ.χ. το ΚΚΕ, του οποίου η δράση, αποβλέπει, στην «κατάρρευση» του οικονομικού μας συστήματος, θα έδιναν…

Στο ερώτημα τι να κάνουμε; η απάντηση είναι σχετικά απλή, αρκεί να απομακρυνθούμε λίγο, από τη «δημοσιοϋπαλληλική» μανία!

Αντί να συνεχίζουμε αδιαμαρτύρητα, την αποκλειστική λογική του «κρατισμού», την οποία επέβαλε, πριν 40 περίπου χρόνια, ο «κομματάρχης» Ανδρέας Παπανδρέου, επιλέγοντας το «αγγλικού μοντέλο» του ΕΣΥ, παρά το γεγονός ότι ήταν ήδη ξεπερασμένο…

Όμως, ως κομματάρχης» το επέλεξε, κερδίζοντας και τις επόμενες εκλογές, χάρη στις δεκάδες χιλιάδες υπαλλήλων που προσλήφθηκαν στο ΕΣΥ!

Διαφορετικά, θα είχε στείλει ειδικούς, να μελετήσουν κι άλλα συστήματα υγείας, όπως λχ στο Βέλγιο, το οποίο, παρά το γεγονός ότι η «πυκνότητα του πληθυσμού» του ξεπερνά τους 300 άνα τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ στην Ελλάδα, η «πυκνότητα» είναι μόνον 60!

Παρόλα αυτά, οι Βέλγοι, για λόγους «οικονομίας», υιοθέτησαν ένα Σύστημα Υγείας «μικτό»… Δηλαδή, υπάρχουν τα ασθενοφόρα των νοσοκομείων και παράλληλα τα ασθενοφόρα των «εξουσιοδοτημένων από το Σύστημα Υγείας» ιδιωτών, οι οποίοι αμείβονται από το Σύστημα Υγείας, ανάλογα με τις επεμβάσεις τους!

Στην Ελλάδα, δυστυχώς, οι «αγκυλώσεις του κρατισμού» που «κουβαλάνε» τα κόμματα, σε συνδυασμό με την ανάγκ του «βολέματος»… δεν αφήνουν περιθώρια αναζήτησης, ρεαλιστικών και βιώσιμων λύσεων!

Κλείνοντας θα ήθελα να αναφερθώ και στη δήλωση του Σπύρου Πνευματικού, πρώην υποψήφιου βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας και γιατρό στο επάγγελμα, ο οποίος επειδή δήλωσε πρόσφατα, πως «πρέπει να δίνουμε προτεραιότητα στους ασθενείς που έχουμε ελπίδες να θεραπεύσουμε», αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την λίστα, για να αποφευχθεί η «δημαγωγική εκμετάλλευση», της δήλωσής του, από την αντιπολίτευση!

Τη στιγμή που, σχεδόν σε όλα τα Ευρωπαϊκά κράτη, τα μεγάλα νοσοκομεία, διαθέτουν μία ειδική πτέρυγα, στην οποία, μεταφέρονται οι ασθενείς για τους οποίους, η επιστήμη δεν μπορεί πλέον να κάνει κάτι παραπάνω, από ότι το να τους εξασφαλίσει ένα τέλος με ευπρέπεια και χωρίς να υποφέρουν!

Το Σημείωμα Του Εκδότη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πρωτοπόρος, στο Φύλλο Μαΐου-Ιουνίου 2023

The post «Ο γιαλός να είναι στραβός ή εμείς στραβά αρμενίζουμε;» appeared first on .

Ως κεραυνός, έπεσε η πρόσφατη είδηση πως το Αμιγές Ελληνικό Σχολείο των Βρυξελλών, το αποκαλούμενο και «Κεστεκίδειο», από το όνομα της οικογένειας Κεστεκίδη η οποία δώρισε το κτίριο στη Μητρόπολη, η οποία στη συνέχεια το διέθεσε, σε συμφωνία με το Ελληνικό κράτος, για να καλυφτούν, τόσο οι ανάγκες του Αμιγούς Ελληνικού Σχολείου, όσο και Τμημάτων Μητρικής γλώσσας, για τα παιδιά που κατοικούν στην γύρω περιοχή!

Βέβαια όλοι γνωρίζουμε, εδώ και πολλά χρόνια, πως η στέγαση του «Αμιγούς Ελληνικού Σχολείου ή Κεστεκίδειο», δεν ήταν η ιδανικότερη λύση, εξάλλου χρειάστηκε να γίνουν αρκετά έργα και προσαρμογές, ώστε το συγκεκριμένο κτίριο, να λάβει την άδειά του από τις Βελγικές Αρχές, να λειτουργήσει επίσημα ως σχολείο, κάτι που έγινε και λειτούργησε για πολλές δεκαετίες!

Όμως, η νοοτροπία ορισμένων εκπαιδευτικών και γονέων, που στην πλειοψηφία τους έρχονται από την Ελλάδα, δεν άλλαξε και κάθε τόσο δημιουργούν ή διογκώνουν διάφορα προβλήματα, για να ασκήσουν πίεση στην εκάστοτε Ελληνική Κυβέρνηση ώστε να τους «στεγάσει» σε ένα πιο «αξιοπρεπές» κτίριο, εννοώντας φυσικά και μία πιο «αξιοπρεπή» συνοικία! Εξάλλου, κατά διαστήματα, έγιναν αρκετές προσπάθειες για μεταστέγαση, σε κάποιο άλλο κτίριο, όμως κάθε φορά, το «ένα μύριζε και το άλλο βρομούσε»!

Ενδεικτικά, αναφέρω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, που έζησα προσωπικά, την εποχή κατά την οποία ήμουν και Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Σχολείου Μητρικής Γλώσσας του Σκαρμπέκ, σχολείο το οποίο αριθμούσε 600 μαθητές! Την άνοιξη του 2009, όπου Υπουργός Παιδείας ήταν ο Ευριπίδης Στυλιανίδης και Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου ο Άγγελος Συρίγος, οι οποίοι, αφού πείστηκαν πως στις Βρυξέλλες υπήρχε σοβαρό στεγαστικό πρόβλημα για τα ελληνικά σχολεία, ήρθαμε σε επαφή με τους διαχειριστές του σχολικού συγκροτήματος, στο οποίο στεγαζόταν το Σχολείο Μητρικής Γλώσσας του Σκαρμπέκ, και συζητήσαμε την εκδοχή αγοράς του συγκεκριμένου κτιρίου. Τελικά εφόσον η πώληση ήταν εφικτή και η τιμή πολύ ενδιαφέρουσα, εφόσον, για ένα ολόκληρο κτιριακό συγκρότημα, ανερχόταν στα 2 εκατομμύρια €, ενώ στη συνέχεια προστέθηκαν και 500,000 € για τις απαραίτητες τροποποιήσεις, ώστε το κτίριο, να προσαρμοστεί και στις προϋποθέσεις που θέτει και η Ελληνική νομοθεσία, κι αυτό σύμφωνα με τα πορίσματα της Επιτροπής που είχε στείλει το Υπουργείο! Υπήρχαν βέβαια και μερικά μικροπροβλήματα, όπως λ.χ. η απελευθέρωση, 2 χρόνια αργότερα, τριών αιθουσών στο ισόγειο, προβλήματα που όμως ξεπερνιόντουσαν εύκολα…

Το ουσιαστικό όμως πρόβλημα, ήταν πως ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του Αμιγούς Ελληνικού Σχολείου και ορισμένων εκπαιδευτικών που τον σιγόνταραν, ήταν η άρνηση της πρότασης αγοράς και της μετακόμισης… Κι αυτό, γιατί θεωρούσαν πως, τα παιδιά τους, αξίζουν μία «καλύτερη» περιοχή, για να πηγαίνουν σχολείο! Έκαναν βέβαια και δικές τους αντιπροτάσεις που όμως, όπως ήταν αναμενόμενο, δεν ευδοκίμησαν!

Συνεπώς, όλη η προσπάθεια ναυάγησε, από τη στιγμή που το Αμιγές Ελληνικό Σχολείο, αρνήθηκε να συστεγαστεί με σχολείο που βρίσκεται σε περιοχή που κατοικούν και πολλοί «Εμιγκρέδες» ! Είναι λυπηρό, πως εξαιτίας αυτής της ανόητης νοοτροπίας, η οποία για πολλούς εξακολουθεί να ισχύει και σήμερα, κατά κάποιο τρόπο, «πληρώνουμε το λογαριασμό» και σήμερα …

Με αποτέλεσμα, ένα Ελληνικό Σχολείο να κλείνει, από τη μια στιγμή στην άλλη και στα μέσα της σχολικής χρονιάς, ζητώντας στα παιδιά και στους εκπαιδευτικούς, να γίνονται τα μαθήματά τους διαδικτυακά!

Σχετικά με το «ξαφνικό κλείσιμο» του Κεστεκίδειου Ελληνικού Σχολείου Βρυξελλών, στις 14 Μαρτίου 2023, όπου, σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαθέτουμε, το Ελληνικό Υπουργείο Παιδείας, μετά από «ένα πόρισμα» που
έλαβε, βάση του οποίου, το κτίριο που στεγάζεται το σχολείο είναι «ακατάλληλο και επικίνδυνο»!

Συνεπώς, η αντίδραση του Υπουργείου ήταν να κλείσει, άμεσα, το σχολείο και η διδασκαλία να γίνεται διαδικτυακά μέχρι να βρεθεί μία λύση για τη στέγαση, ζητώντας από την Ελληνική Πρεσβεία και τις Υπηρεσίες της, να αναζητήσουν, το
συντομότερο δυνατόν, λύσεις για το Αμιγές Ελληνικό Σχολείο και το «Μητρικής»!

Ο πρέσβης μας, κ. Διονύσιος Καλαβρέζος, προς τιμήν του, κινήθηκε δραστήρια προς όλες τις κατευθύνσεις και όλους τους «παράγοντες» που θα μπορούσαν να βοηθήσουν, δυστυχώς, σε μία εποχή που ο αριθμός των παιδιών στις Βρυξέλλες αυξάνεται και χτίζονται νέα σχολεία, είναι αδύνατον να βρεθεί ένα διαθέσιμο σχολείο με 14 αίθουσες!

Συνεπώς, ο Πρέσβης αναγκάστηκε να αναζητήσει κτίρια τα οποία πρέπει να διαμορφωθούν…
Εντοπίσθηκε ένα κτίριο κοντά στο ΝΑΤΟ, το οποίο όμως, πέρα των άλλων «μειονεκτημάτων», θέλει και χρόνο και χρήμα για να διαμορφωθεί! Στο μεταξύ, για την τρίτη Λυκείου και τελευταία τάξη του Αμιγούς Σχολείου, που είναι και η πιο κρίσιμη, επειδή τα παιδιά τελειώνουν… διατέθηκε, στο κτίριο της Πρεσβείας, μια αίθουσα για να συνεχίζονται κανονικά τα μαθήματά τους!

Όσο για τη στέγαση των Τμημάτων Μητρικής Γλώσσας, γίνονται προσπάθειες και από την Ελληνική Κοινότητα Βρυξελλών και τον πρόεδρό της Φίλιππο Κοτσαρίδη, ο οποίος ήρθε σε επαφή την «ATHENEΕ» των Ιξελλών, όμως οι διαπραγματεύσεις δεν ευδοκίμησαν, λόγω του υπερβολικού ενοικίου…

Παράλληλα, διερευνάται και η εκδοχή να επαναλειτουργήσουν τα σχολεία στο «Κεστεκίδειο κτίριο», και ξεκίνησαν οι σχετικές πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση, κάτι με το οποίο και ο Μητροπολίτης είναι σύμφωνος και πρόθυμος να βοηθήσει! Ζητήθηκε συνεπώς, «επανέλεγχος» από τις Βελγικές Υπηρεσίες στις αρχές του Απριλίου ο οποίος πραγματοποιήθηκε ήδη, και φυσικά, έγινε και «επανέλεγχος» από τις Ελληνικές Υπηρεσίες, ο οποίος πραγματοποιήθηκε στις 12-13 και 14 Απριλίου. Αναμένονται συνεπώς τα πορίσματα και των δύο Υπηρεσιών, ώστε να αποφασιστεί, τελεσίδικα, αν συνεχιστεί ή όχι και με ποιες προϋποθέσεις, η στέγαση στο «Κεστεκίδειο κτίριο»!

Ας ελπίζουμε πως θα βρεθεί σύντομα μία λύση, γιατί η κατάσταση που επικρατεί σήμερα είναι επιεικώς απαράδεκτη.

Τέλος, θέλουμε να πιστεύουμε, πως πίσω από «πόρισμα» και την «αναμπουμπούλα» που δημιουργήθηκε, να μην υπάρχουν άτομα, που έβαλαν το δάκτυλό τους, για να «εκβιάσουν καταστάσεις», απλά και μόνο, γιατί εξακολουθούν να πιστεύουν πως πρέπει, οπωσδήποτε και με οποιοδήποτε οικονομικό κόστος, το Αμιγές Ελληνικό Σχολείο, να μετακομίσει σε μία «καλύτερη» περιοχή!

Ο Σάκης Δημητρακόπουλος είναι ο εκδότης της εφημερίδας ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΣ

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο φύλλο του Απριλίου 2023

The post Νέες «κτιριακές» περιπέτειες των σχολείων Ελληνικής γλώσσας, στις Βρυξέλλες appeared first on .