Η πρωτοβουλία αυτή, όπως διευκρίνισε ο γάλλος πρόεδρος, δεν αναιρεί τον αμιγώς εθνικό χαρακτήρα της γαλλικής πυρηνικής δύναμης, ούτε μεταβάλλει την αρχή ότι η τελική απόφαση για τη χρήση πυρηνικών όπλων παραμένει αποκλειστικά στα χέρια του αρχηγού του γαλλικού κράτους, όπως προβλέπει το Σύνταγμα. Ωστόσο, εισάγει ένα διευρυμένο πλαίσιο συνεργασίας με ευρωπαίους εταίρους, το οποίο περιλαμβάνει συμμετοχή σε ασκήσεις αποτροπής, συμβατική συνδρομή σε σχετικές δραστηριότητες και δυνατότητα φιλοξενίας στρατηγικών αεροπορικών δυνάμεων της Γαλλίας σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Στο νέο αυτό σχήμα, πέραν του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γερμανίας, εντάσσονται η Πολωνία, οι Κάτω Χώρες, το Βέλγιο, η Ελλάδα, η Σουηδία και η Δανία. Σύμφωνα με τον Μακρόν, η διασπορά των γαλλικών στρατηγικών αεροπορικών μέσων σε βάθος ευρωπαϊκής επικράτειας ενισχύει την αξιοπιστία της αποτροπής και «περιπλέκει τον υπολογισμό των αντιπάλων», σε μια περίοδο που –όπως τόνισε– χαρακτηρίζεται από γεωπολιτικές ανακατατάξεις και αυξημένο κίνδυνο κλιμάκωσης συγκρούσεων.

Για το Βέλγιο, η συμμετοχή σε αυτή τη συνεργασία προστίθεται στη μακρόχρονη εμπλοκή του στο πλαίσιο του ΝΑΤΟϊκού πυρηνικού διαμοιρασμού. Η αεροπορική βάση του Kleine-Brogel, στο Λιμβούργο, θεωρείται ότι φιλοξενεί αμερικανικές πυρηνικές βόμβες. Η νέα συνεργασία με τη Γαλλία, όπως επιβεβαίωσε ο πρωθυπουργός Bart De Wever, δεν συνεπάγεται άμεσες επενδύσεις ή αλλαγές υποδομών, αλλά συνιστά πολιτική και στρατηγική σύμπλευση με στόχο την ενίσχυση της ευρωπαϊκής άμυνας. Κυβερνητικές πηγές στις Βρυξέλλες υπογραμμίζουν ότι η ένταξη στο γαλλικό αποτρεπτικό πλαίσιο προσφέρει πρόσθετη τεχνογνωσία και μια συμπληρωματική «πυρηνική ομπρέλα», ενισχύοντας την αποτρεπτική αξιοπιστία σε περιφερειακό επίπεδο.

Η Ελλάδα, από την πλευρά της, εντάσσεται για πρώτη φορά ρητά σε ένα τέτοιο σχήμα συνεργασίας γύρω από τη γαλλική πυρηνική αποτροπή. Η συμμετοχή της Αθήνας αποτυπώνει τη στρατηγική εμβάθυνση των ελληνογαλλικών αμυντικών σχέσεων των τελευταίων ετών και ενισχύει τον ρόλο της χώρας στη διαμόρφωση μιας πιο αυτόνομης ευρωπαϊκής πολιτικής ασφάλειας. Η δυνατότητα συμμετοχής σε ασκήσεις και δραστηριότητες αποτροπής εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο ενίσχυσης των συμβατικών και αποτρεπτικών δυνατοτήτων της Ευρώπης.

Ο Μακρόν υπογράμμισε ότι η γαλλική πυρηνική στρατηγική διατηρεί αμυντικό χαρακτήρα και ότι η προσφυγή σε πυρηνικά όπλα παραμένει έσχατη επιλογή, σε περίπτωση απειλής ζωτικών συμφερόντων. Παράλληλα, συνέδεσε την ενίσχυση της αποτροπής με τις τρέχουσες διεθνείς εξελίξεις, επισημαίνοντας τον αυξανόμενο κίνδυνο διάχυσης συγκρούσεων, τις επιπτώσεις της ρωσικής επιθετικότητας στην Ουκρανία και τις μεταβαλλόμενες ισορροπίες ισχύος σε παγκόσμιο επίπεδο.

La dissuasion nucléaire française s’européanise

La Belgique et la Grèce rejoignent un dispositif renforcé, sous autorité exclusive de Paris

La France franchit une étape stratégique en ouvrant un cadre de coopération européenne autour de sa force de dissuasion nucléaire. Depuis la base de l’Île Longue, en Bretagne, le président Emmanuel Macron a présenté une évolution doctrinale majeure : sans mutualiser la décision nucléaire, Paris propose à plusieurs partenaires de s’associer à une « dissuasion avancée » à l’échelle du continent.

Huit États ont marqué leur accord pour participer à ce dispositif : le Royaume-Uni, l’Allemagne, la Pologne, les Pays-Bas, la Belgique, la Grèce, la Suède et le Danemark. Cette coopération pourra se traduire par l’accueil ponctuel de forces aériennes stratégiques françaises, par la participation d’alliés à des exercices liés à la dissuasion et par un engagement conventionnel en appui aux activités nucléaires françaises. L’objectif affiché est d’accroître la crédibilité du signal envoyé aux puissances adverses, dans un contexte international jugé instable et marqué par des risques d’escalade.

Paris a toutefois fixé une ligne rouge claire : l’arme nucléaire demeure une compétence strictement nationale. La décision ultime d’emploi appartient exclusivement au président de la République française, conformément aux principes constitutionnels. Il ne s’agit donc pas d’un partage de souveraineté, mais d’une coopération politique et militaire destinée à renforcer la posture européenne de défense.

Pour la Belgique, cette initiative s’inscrit dans une continuité stratégique. Déjà engagée dans le partage nucléaire de l’OTAN, notamment via la base aérienne de Kleine-Brogel, le pays ajoute une dimension européenne à son positionnement. Le Premier ministre Bart De Wever a confirmé que le gouvernement fédéral soutenait cette démarche, y voyant un renforcement de la sécurité collective sans engagement financier immédiat. À Bruxelles, on souligne que l’élargissement du « parapluie » français consolide la protection offerte au territoire belge tout en contribuant à l’autonomie stratégique européenne.

La participation de la Grèce revêt également une portée politique significative. En s’associant à ce cadre, Athènes affirme sa volonté de prendre part aux discussions structurantes sur la sécurité du continent. Cette implication intervient dans un contexte où les équilibres régionaux, en Méditerranée orientale comme en Europe orientale, demeurent fragiles. Pour la France, l’élargissement du cercle des partenaires traduit l’idée que la sécurité nationale ne s’arrête pas aux frontières hexagonales, mais s’inscrit dans une solidarité européenne accrue.

Emmanuel Macron a rappelé que la dissuasion française conserve un caractère défensif et que l’arme nucléaire reste un ultime recours face à une menace contre les intérêts vitaux. Il a néanmoins estimé que les bouleversements géopolitiques actuels imposaient d’adapter les instruments de puissance, en renforçant simultanément les capacités conventionnelles et la crédibilité du dispositif nucléaire.

The post Ευρωπαϊκή διάσταση στη γαλλική πυρηνική αποτροπή appeared first on .

Το Βέλγιο, που βρίσκεται ανάμεσα στη Γαλλία που είναι υπέρ των πυρηνικών και στη Γερμανία που είναι υπέρ του φυσικού αερίου, αποτελεί την επιτομή ενός από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ΕΕ στον ενεργειακό εφοδιασμό της καθώς κινείται προς ένα μέλλον ουδέτερο ως προς τον άνθρακα. Αλλά σε μια εποχή που η Ευρώπη αντιμετωπίζει τις αυξανόμενες τιμές του φυσικού αερίου, η βελγική κυβέρνηση πρόκειται επίσης να ξεκινήσει μια μακροχρόνια πλήρη έξοδο από την πυρηνική ενέργεια – η οποία έχει μηδενικές εκπομπές άνθρακα αλλά παράγει επιβλαβή απόβλητα. Σχεδιάζει να κατασκευάσει περισσότερες μονάδες με καύση αερίου για να παρέχει την ενέργεια που δεν μπορεί ακόμη να καλυφθεί από αιολικά πάρκα και ηλιακούς συλλέκτες.

Η κίνηση έχει προκαλέσει κριτική από την περιφερειακή κυβέρνηση στη Φλάνδρα, τη βόρεια και πιο βιομηχανοποιημένη περιοχή του Βελγίου, και από μια ασυνήθιστη συμμαχία υπέρ των πυρηνικών και ακτιβιστών για το κλίμα.
Οι επτά πυρηνικοί αντιδραστήρες του Βελγίου, οι οποίοι παράγουν το ήμισυ της ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας, πρόκειται να τεθούν εκτός λειτουργίας έως το 2025 βάσει μιας δέσμευσης που κατοχυρώνεται στη συμφωνία συνασπισμού της εθνικής κυβέρνησης. Η κυβέρνηση ενέκρινε επίσης ένα πρόγραμμα επιδοτήσεων πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ για την κατασκευή και λειτουργία σταθμών ηλεκτροπαραγωγής με αέριο, που θα κάλυπτε το ενεργειακό κενό. Αυτό θέτει τη χώρα σε πλήρη αντίθεση με τη γειτονική Γαλλία, η οποία πρόκειται να εντείνει τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας χωρίς άνθρακα, και την Ολλανδίας, η οποία απομακρύνεται από τις μονάδες που κινούνται με φυσικό αέριο. Η Ολλανδική κυβέρνηση κλείνει επίσης το μεγαλύτερο κοίτασμα φυσικού αερίου της Ευρώπης, το οποίο προμήθευε σχεδόν το ήμισυ των εισαγωγών φυσικού αερίου του Βελγίου. Η Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας στην έκθεσή της για τη χώρα αναφέρει ότι το Βέλγιο εξακολουθεί να βασίζεται στα ορυκτά καύσιμα και αντιμετωπίζει προκλήσεις ενεργειακής ασφάλειας.

Η περιφερειακή κυβέρνηση της Φλάνδρας που υποστηρίζει τις επιχειρήσεις έχει ταχθεί κατά του τερματισμού της πυρηνικής λειτουργίας του Βελγίου και αμφισβητεί τη χρονική στιγμή του εγχειρήματος. H φλαμανδή υπουργός Ενέργειας, Zuhal Demir, υποστηρίζει ότι «Αν δείτε την αύξηση των τιμών του άνθρακα και την αύξηση της τιμής του φυσικού αερίου, εάν κατασκευάσετε περισσότερες μονάδες φυσικού αερίου, θα εξαρτηθείτε μόνο από το φυσικό αέριο και το κόστος θα μεταφερθεί τελικά στον καταναλωτή».
Έχει μπλοκάρει την κατασκευή ενός εργοστασίου που κινείται με φυσικό αέριο και οι κάτοικοι του Tessenderlo ελπίζουν ότι θα καταλήξει στην ίδια απόφαση και στην περίπτωσή τους.

Σε ομοσπονδιακό επίπεδο, ο υπουργός Ενέργειας, Tinne van der Straeten, απέρριψε την ιδέα ότι η πρόσφατη άνοδος της τιμής του φυσικού αερίου θα είχε μεγάλη επιρροή, δεδομένου ότι οι επιδοτούμενες μονάδες που κινούνται με φυσικό αέριο δεν θα λειτουργούσαν μέχρι το 2025. Άφησε ανοιχτή την πόρτα για τη διατήρηση δύο αντιδραστήρων σε απευθείας σύνδεση, εάν η συνολική ενεργειακή ασφάλεια του Βελγίου βρεθεί σε κίνδυνο.

Ενημέρωση: Γραφείο ΟΕΥ Βρυξελλών

The post Έντονη κριτική για την πολιτική του Βελγίου για την πυρηνική ενέργεια appeared first on .

Στις διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης νωρίτερα αυτό το έτος, η πλειοψηφία των κομμάτων τάχθηκε υπέρ της παράτασης της διάρκειας ζωής των δύο πιο πρόσφατων αντιδραστήρων. Αλλά στην συνέχεια οι γαλλόφωνοι σοσιαλιστές PS και τα πράσινα κόμματα Ecolo και Groen αποφάσισαν να πιέσουν για το κλείσιμο των εργοστασίων.

Παράλληλα εάν το Βέλγιο στραφεί σε σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με αέριο, αναμένεται γίνει ο πιο ρυπογόνος παραγωγός ενέργειας μετά την Πολωνία, ενώ δεδομένη θεωρείται η αύξηση των τιμών και η ενεργειακή ανασφάλεια. Η προθεσμία για τον τερματισμό των γεννητριών έχει οριστεί για το 2025, με επανεξέταση της απόφασης το 2022. Αλλά η εταιρεία Engie Electrabel ζητά τουλάχιστον μια δεκαετή παράταση, ώστε να δικαιολογήσει το στην απαιτούμενη επένδυση για την συνέχιση λειτουργίας των σταθμών. Δεδομένου ότι η κυβέρνηση δεν προτίθεται να χορηγήσει αυτήν την παράταση, η εταιρεία αποφάσισε μονομερώς να κλείσει τους σταθμούς παραγωγής ενέργειας.

Ενημέρωση: Γραφείο ΟΕΥ Βρυξελλών

The post Αβέβαιο το μέλλον των πυρηνικών σταθμών του Βελγίου appeared first on .