Η Πρέσβης της Ελλάδας στο Βέλγιο, Σοφία Γραμματά, υποδέχθηκε εκπροσώπους θεσμών, φορέων και της ελληνικής ομογένειας σε μια βραδιά αφιερωμένη στις κοινές ευρωπαϊκές ρίζες, αλλά και στη διαχρονική παρουσία του ελληνικού πολιτισμού στον πυρήνα της ευρωπαϊκής ιδέας.

Κεντρική ομιλήτρια της εκδήλωσης ήταν η αρχαιολόγος και Προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κιλκίς του Υπουργείου Πολιτισμού, Δρ Γεωργία Στρατούλη, η οποία παρουσίασε την ομιλία με τίτλο «Ευρωπαίων η Πόλις. Από την αρχαία Ευρωπό στην καρδιά της Ευρώπης». Μέσα από ιστορικές αναφορές και αρχαιολογικά στοιχεία, ανέδειξε τη σημασία της αρχαίας πόλης της Ευρωπού ως σημείου αναφοράς για την ευρωπαϊκή πολιτιστική ταυτότητα και τη διαχρονική σύνδεση της Ελλάδας με την έννοια της Ευρώπης.

Ακολούθησε η προβολή της ταινίας μικρού μήκους «Ευρωπαίων η Πόλις», παραγωγής της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κιλκίς με χρηματοδότηση του Υπουργείου Πολιτισμού, η οποία ταξίδεψε το κοινό στην ιστορία και τη μνήμη της περιοχής μέσα από εικόνες και αφηγήσεις με έντονο συμβολισμό.

Χαιρετισμούς απηύθυναν ο Αντιπρόεδρος Β’ της Βουλής, Γεώργιος Γεωργαντάς, ο Δήμαρχος Παιονίας, Κωνσταντίνος Σιωνίδης, καθώς και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Βρυξελλών, Φίλιππος Κοτσαρίδης, υπογραμμίζοντας τη σημασία της διατήρησης της ιστορικής μνήμης και της πολιτιστικής συνέχειας του ελληνισμού στην Ευρώπη.

Ιδιαίτερη στιγμή της βραδιάς αποτέλεσε και η παρέμβαση της Προέδρου της Ελληνικής Επιτροπής Βελγίου για την Επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα, Δρ Christiane Tytgat, η οποία παρουσίασε μια ιστορική αναδρομή της δράσης της Επιτροπής και του διαρκούς αγώνα για τη μόνιμη επιστροφή των ελληνικών μαρμάρων στην Ελλάδα.

Την εκδήλωση έντυσαν μουσικά με τη λύρα τους οι Λίνα Παλέρα και Θεόδωρος Κουμαρτζής, μέλη της ομάδας Seikilo, παρουσιάζοντας ένα ιδιαίτερο αφιέρωμα στην αρχαία ελληνική μουσική, που χάρισε στη βραδιά μια ατμόσφαιρα αυθεντικής πολιτιστικής σύνδεσης ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν.

Στο τέλος της εκδήλωσης, η Δρ Στρατούλη προσέφερε στην Πρέσβη αντίγραφο του μαρμάρινου βάθρου με την επιγραφή «ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ Η ΠΟΛΙΣ», η οποία υπήρξε καθοριστική για την ταυτοποίηση της αρχαίας πόλης της Ευρωπού. Παράλληλα, ο Δήμαρχος Παιονίας προσέφερε στην κα Γραμματά ιστορικό λεύκωμα και τιμητική πλακέτα του Δήμου, ως ένδειξη αναγνώρισης και συμβολικής σύνδεσης της τοπικής ιστορίας με τη σύγχρονη ευρωπαϊκή πραγματικότητα.

De l’ancienne Europos au cœur de l’Europe : une soirée culturelle et historique à l’Ambassade de Grèce à Bruxelles

Une célébration de la Journée de l’Europe placée sous le signe des racines européennes de la Grèce et du dialogue entre patrimoine et identité contemporaine

À l’occasion de la Journée de l’Europe, l’Ambassade de Grèce en Belgique a accueilli à Bruxelles une soirée mêlant histoire, culture et mémoire européenne, dans une ambiance empreinte de symbolisme et de réflexion sur les origines communes du continent.

L’événement, organisé sous l’impulsion de l’Ambassadrice de Grèce en Belgique, Sofia Grammata, a réuni représentants institutionnels, membres de la communauté grecque et invités du monde culturel autour d’un thème central : la contribution historique de la civilisation grecque à la construction de l’idée européenne.

Moment fort de la soirée, l’intervention de l’archéologue Dr Georgia Stratouli, directrice des Antiquités de Kilkís au ministère grec de la Culture, qui a présenté une conférence intitulée « La cité des Européens : de l’ancienne Europos au cœur de l’Europe ». Son exposé a permis de mettre en lumière le rôle historique de l’ancienne cité macédonienne d’Europos et sa portée symbolique dans la réflexion sur l’identité européenne actuelle.

Les invités ont ensuite découvert le court-métrage « Evropaion i Polis », réalisé par le service des Antiquités de Kilkís avec le soutien du ministère grec de la Culture. À travers images, archives et récits, le film retraçait l’histoire de cette région et son lien avec la mémoire collective européenne.

Plusieurs personnalités ont également pris la parole au cours de la soirée, parmi lesquelles le vice-président du Parlement grec Georgios Georgantas, le maire de Paionia Konstantinos Sionidis ainsi que le président de la Communauté hellénique de Bruxelles, Filippos Kotsaridis.

L’événement a aussi donné une place importante à la question du patrimoine culturel grec. La présidente du Comité grec de Belgique pour la restitution des marbres du Parthénon, Dr Christiane Tytgat, a proposé un retour historique sur les actions menées depuis plusieurs années afin de soutenir le retour définitif des sculptures en Grèce.

La dimension artistique de la soirée a été portée par les musiciens Lina Palera et Theodoros Koumartzis, membres du collectif Seikilo, qui ont offert une performance inspirée de la musique grecque antique à travers des mélodies interprétées à la lyre, créant un véritable pont entre héritage ancien et création contemporaine.

En clôture de la rencontre, le Dr Stratouli a remis à l’Ambassadrice une reproduction du socle en marbre portant l’inscription historique « ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ Η ΠΟΛΙΣ », élément essentiel dans l’identification archéologique de l’ancienne Europos. Le maire de Paionia a également offert à Sofia Grammata un ouvrage historique ainsi qu’une plaque commémorative de la municipalité, soulignant le lien entre mémoire locale et vocation européenne.

The post Από την αρχαία Ευρωπό στις Βρυξέλλες: Μια βραδιά ιστορίας, πολιτισμού και ευρωπαϊκής μνήμης στην Ελληνική Πρεσβεία appeared first on .

Το συγκρότημα ανήκε στο παρελθόν στο Ρωμαιοκαθολικό Τάγμα του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου και αποτελεί ένα ιδιαίτερο παράδειγμα θρησκευτικής αρχιτεκτονικής των αρχών του 20ού αιώνα. Το κτίριο σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Philippe Van Boxmeer και ολοκληρώθηκε το 1909.

Η αρχιτεκτονική του ξεχωρίζει για τον συνδυασμό διαφορετικών στιλ. Γοτθικοί κίονες και παράθυρα συνυπάρχουν με τόξα τύπου Tudor, ενώ η χρήση τερακότας προσδίδει στο κτίριο μια ιδιαίτερη αισθητική που το καθιστά μοναδικό στο είδος του.

Ένα μνημείο που παραμένει σχεδόν άγνωστο στο κοινό

Παρά την ιστορική και αρχιτεκτονική του αξία, το Keyhof παραμένει μέχρι σήμερα σχετικά άγνωστο στο ευρύ κοινό. Το κτίριο ανοίγει τις πόρτες του μόνο σε σπάνιες περιπτώσεις, γεγονός που έχει συμβάλει στο να παραμείνει ένα «κρυμμένο μυστικό» της περιοχής.

Τον Ιούνιο του περασμένου έτους, ο δήμος του Huldenberg προχώρησε στην αγορά του συγκροτήματος και εξετάζει πλέον τις πιθανές χρήσεις και την αξιοποίησή του στο μέλλον. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, οι τοπικές αρχές υπέβαλαν αίτηση στην Υπηρεσία Ακίνητης Κληρονομιάς της Φλάνδρας, επιδιώκοντας την επίσημη αναγνώριση του χώρου ως προστατευόμενου μνημείου.

Η ανάγκη διατήρησης ενός αρχιτεκτονικού «μυστικού»

Σύμφωνα με τον δήμο Huldenberg, η εντυπωσιακή μοναστηριακή εκκλησία του συγκροτήματος αποτελεί έναν από τους βασικούς λόγους για τους οποίους το Keyhof αξίζει να προστατευθεί. Όπως επισημαίνεται στην επίσημη ιστοσελίδα του δήμου, η εκκλησία αυτή παραμένει τόσο άγνωστη ώστε μέχρι σήμερα δεν είχε λάβει το καθεστώς προστατευόμενης πολιτιστικής κληρονομιάς.

Οι τοπικές αρχές εκφράζουν πλέον την πεποίθηση ότι το συγκρότημα πρέπει να διατηρηθεί και να προστατευθεί για τις επόμενες γενιές, αναδεικνύοντας παράλληλα έναν σημαντικό αλλά κρυμμένο θησαυρό της περιοχής.

KEYHOF À HULDENBERG : UN ANCIEN MONASTÈRE DISCRET QUI POURRAIT BIENTÔT ÊTRE PROTÉGÉ
La commune lance une procédure pour faire reconnaître ce site historique comme patrimoine architectural

Dans la commune de Huldenberg, en Brabant flamand, un bâtiment religieux presque oublié pourrait prochainement bénéficier d’une reconnaissance officielle. Les autorités locales ont entamé les démarches nécessaires afin d’obtenir pour l’ancien monastère Keyhof le statut de site patrimonial protégé.

Le complexe appartenait autrefois à l’Ordre catholique de l’Annonciation de la Vierge Marie et constitue aujourd’hui un témoignage remarquable de l’architecture religieuse du début du XXe siècle. Le bâtiment a été conçu par l’architecte Philippe Van Boxmeer et construit en 1909.

Son architecture se distingue par un mélange de styles qui attire immédiatement l’attention. Des éléments gothiques, comme les piliers et les fenêtres élancées, se combinent avec des arcs de style Tudor, tandis que les tuiles en terre cuite renforcent le caractère particulier de l’ensemble.

Un site encore largement méconnu

Malgré ses qualités architecturales, le Keyhof reste peu connu du grand public. Le site n’ouvre ses portes que de manière occasionnelle, ce qui explique qu’il soit longtemps resté à l’écart des circuits patrimoniaux traditionnels.

En juin de l’année dernière, la commune de Huldenberg a acquis la propriété du domaine et réfléchit désormais aux possibilités d’avenir pour l’ensemble du site. Dans cette perspective, une demande officielle a été introduite auprès de l’Agence flamande du patrimoine immobilier afin d’obtenir une reconnaissance patrimoniale.

Préserver un patrimoine discret mais précieux

La chapelle du monastère est considérée comme l’un des éléments les plus remarquables du site. Selon la commune, elle est restée si discrète qu’elle n’a jamais bénéficié jusqu’à présent d’une protection officielle en tant que monument historique.

Pour les autorités locales, il ne fait toutefois aucun doute que cet édifice mérite d’être préservé. La procédure en cours vise ainsi à garantir la conservation du Keyhof et à permettre, à terme, de mieux faire connaître ce patrimoine architectural encore trop méconnu.

The post Μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς το Keyhof, το κρυμμένο στολίδι του μοναστηριού του Huldenberg; appeared first on .

Το Mariemont αποτελεί την επίσημη επιστημονική και πολιτιστική υπηρεσία της Ομοσπονδίας Βαλλονίας-Βρυξελλών. Περιλαμβάνει μουσείο με μόνιμες και περιοδικές εκθέσεις, καθώς και ένα εκτεταμένο διαμορφωμένο κτήμα που χρονολογείται από τον 16ο αιώνα. Τόσο ο ιστορικός χώρος όσο και οι μόνιμες συλλογές του μουσείου είναι προσβάσιμες δωρεάν στο κοινό, στοιχείο που ενισχύει τον ανοιχτό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα του ιδρύματος.

Με τη νέα αυτή διάκριση, το Mariemont προστίθεται σε πέντε ακόμη βελγικούς χώρους που φέρουν την ίδια ετικέτα: το Mundaneum, το Bois du Cazier, τις Colonies of Benevolence, το MigratieMuseumMigration και το Royal Toone Theatre.

Ο χώρος, που βρίσκεται στην πρώην βιομηχανική ζώνη της επαρχίας Hainaut, ήταν αρχικά πριγκιπική έπαυλη της Αναγέννησης. Τον 19ο αιώνα μετατράπηκε σε αστικό κτήμα υπό την ιδιοκτησία του βιομηχάνου και φιλάνθρωπου Raoul Warocqué. Η εντυπωσιακή συλλογή έργων τέχνης και αρχαιοτήτων που συγκέντρωσε, μαζί με το κτήμα, κληροδοτήθηκαν στο κράτος μετά τον θάνατό του το 1917. Στις συλλογές του περιλαμβάνονται αριστουργήματα της κλασικής αρχαιότητας, σπάνιες τοιχογραφίες από την Πομπηία, ελληνικά και ρωμαϊκά γλυπτά, καθώς και σημαντικά έργα κινεζικής και ιαπωνικής τέχνης.

Καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του Mariemont ως πλήρους μουσείου και επιστημονικού ιδρύματος διαδραμάτισε η επιμελήτρια Germaine Faider τον 20ό αιώνα. Μετά την καταστροφή του οικογενειακού πύργου των Warocqué από πυρκαγιά το 1960, ανεγέρθηκε νέο κτίριο μουσείου σε μπρουταλιστικό ύφος, σχεδιασμένο τη δεκαετία του 1970 από τον διακεκριμένο βέλγο αρχιτέκτονα, Roger Bastin.

Αυτή την περίοδο, το Mariemont φιλοξενεί σημαντική έκθεση αφιερωμένη στη Μαρία της Ουγγαρίας, στο πλαίσιο του φεστιβάλ τεχνών Europalia España. Η αδελφή του Καρόλου Ε” και πρώην κυβερνήτη των Κάτω Χωρών, ίδρυσε τον 16ο αιώνα κυνηγετικό περίπτερο στον δασώδη χώρο του Mariemont, καθώς και βασιλικό ανάκτορο στην κοντινή Binche.

Η απονομή της Ευρωπαϊκής Ετικέτας Πολιτιστικής Κληρονομιάς αποσκοπεί στην ενίσχυση της αποστολής του χώρου σε ό,τι αφορά τη διατήρηση, τη μελέτη και την προβολή της εξαιρετικής του κληρονομιάς, αλλά και στη διεύρυνση της προσβασιμότητάς του τόσο σε τοπικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Στα επόμενα σχέδια περιλαμβάνονται η ανανέωση της μόνιμης εκθεσιακής διαδρομής και η ανάπτυξη νέων αφηγηματικών και ερμηνευτικών εργαλείων που θα αναδεικνύουν την ιστορία του κτήματος και των συλλογών του.

Η επιλογή των 13 νέων χώρων έγινε από ανεξάρτητη επιτροπή εμπειρογνωμόνων, οι οποίοι αξιολόγησαν 21 υποψηφιότητες που προτάθηκαν από τα κράτη-μέλη. Κάθε επιλεγμένος χώρος συμβολίζει ένα μοναδικό κεφάλαιο της πολυδιάστατης ευρωπαϊκής ιστορίας και ενσαρκώνει τις θεμελιώδεις αξίες που βρίσκονται στον πυρήνα του ευρωπαϊκού εγχειρήματος.

Le Domaine et Musée royal de Mariemont obtient le Label du patrimoine européen
Un site emblématique de Wallonie rejoint la liste des lieux qui incarnent l’histoire et les valeurs de l’Europe

Le Domaine et Musée royal de Mariemont, situé près de La Louvière, fait désormais partie des quelque 80 sites à travers l’Union européenne distingués par le Label du patrimoine européen. Le site figure parmi les 13 nouveaux lieux récompensés par la European Commission, consacrant ainsi son importance historique et symbolique à l’échelle européenne.

Institution scientifique et patrimoniale officielle de la Fédération Wallonie-Bruxelles, Mariemont comprend un musée proposant des expositions permanentes et temporaires, ainsi qu’un vaste domaine paysager datant du XVIe siècle. Le parc historique comme les collections permanentes sont accessibles gratuitement au public, renforçant la vocation éducative et inclusive du site.

Avec cette distinction, Mariemont rejoint cinq autres sites belges déjà titulaires du label : le Mundaneum, le Bois du Cazier, les Colonies of Benevolence, le MigratieMuseumMigration et le Royal Toone Theatre.

Implanté dans l’ancienne ceinture industrielle du Hainaut, le domaine fut à l’origine une résidence princière de la Renaissance avant de devenir, au XIXe siècle, une propriété bourgeoise sous l’impulsion de l’industriel et philanthrope Raoul Warocqué. À son décès en 1917, il légua à l’État le domaine ainsi qu’une remarquable collection d’œuvres d’art et d’antiquités, comprenant notamment des fresques rares de Pompéi, des sculptures grecques et romaines, ainsi que des pièces majeures d’art chinois et japonais.

Au XXe siècle, la conservatrice Germaine Faider joua un rôle déterminant dans la transformation du site en véritable musée et institution scientifique. Après l’incendie quasi total du château familial en 1960, un nouveau bâtiment fut érigé dans un style brutaliste, conçu dans les années 1970 par l’architecte belge de renom Roger Bastin.

Mariemont accueille actuellement une importante exposition consacrée à Mary of Hungary, dans le cadre du festival d’arts Europalia España. Sœur de Charles V et ancienne gouverneure des Pays-Bas, elle fit édifier au XVIe siècle un pavillon de chasse sur le site boisé ainsi qu’un somptueux palais à Binche.

L’attribution du Label vise à renforcer les missions de conservation, d’étude et de valorisation du patrimoine exceptionnel du site, tout en soutenant son accessibilité auprès des publics locaux et européens. Le musée prévoit notamment de moderniser son parcours permanent et de développer de nouveaux dispositifs narratifs et interprétatifs afin de mieux mettre en lumière l’histoire du domaine et de ses collections.

La sélection des 13 nouveaux sites a été effectuée par un jury indépendant d’experts parmi 21 candidatures proposées par les États membres. Chaque lieu distingué incarne une dimension unique de l’histoire européenne et des valeurs fondamentales qui sous-tendent le projet européen.

The post Το Βασιλικό Μουσείο Mariemont τιμήθηκε με την Ευρωπαϊκή Ετικέτα Πολιτιστικής Κληρονομιάς appeared first on .

Στη δημόσια ψηφοφορία, ο εγκαταλελειμμένος αυτός χώρος στη Βαλλονία, που χρονολογείται από το 1531, έλαβε 10.128 ψήφους. Συνολικά, οκτώ σημαντικά μνημεία από όλη τη χώρα είχαν επιλεγεί από το Βασιλικό Ινστιτούτο Πολιτιστικής Κληρονομιάς (KIK-IRPA) για τη φετινή πρόκληση.

Το μεγάλο βραβείο απονέμεται σε ένα εξαιρετικό βελγικό μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς που θεωρείται άξιο διατήρησης, αποκατάστασης και ανάδειξης στο κοινό. Παράλληλα, το KIK-IRPA απένειμε και βραβείο κοινού στα διακοσμητικά sgraffito της Maison Dorée στο Σαρλερουά, τα οποία συγκέντρωσαν 8.335 ψήφους.

Το περίπτερο-κήπος της Μονς αποτελεί μοναδικό παράδειγμα αστικής αρχιτεκτονικής της Αναγέννησης. Το διάτρητο σχέδιο της πύλης, οι χαράξεις, τα ανάγλυφα και το οικόσημο του Καρόλου Ε΄ προσδίδουν στο κτίσμα ιδιαίτερη σπανιότητα και ιστορική αξία.

Ωστόσο, η μακροχρόνια διατήρησή του βρέθηκε σε κίνδυνο. Μετά από κατολίσθηση το 1955, το περίπτερο κατέρρευσε και τμήματα του κτιρίου αποθηκεύτηκαν σε ακατάλληλο χώρο, γεγονός που επιβάρυνε περαιτέρω την κατάστασή του.

Το βραβείο του διαγωνισμού συνοδεύεται από επιχορήγηση 25.000 ευρώ, η οποία θα διατεθεί για την τεκμηρίωση και επιστημονική μελέτη του μνημείου, ενόψει των εργασιών συντήρησης και αποκατάστασης.

Οι υποψήφιοι χώροι για το 2025 ήταν:

• Τα sgraffito της «Maison Dorée» στο Σαρλερουά

• Το Κινέζικο Περίπτερο στο Λάκεν

• Ο παγοθάλαμος του Κοιμητηρίου Bedford House στην Υπρ

• Οι ζωγραφικές διακοσμήσεις με όστρακα στο Ινστιτούτο Φυσικών Επιστημών των Βρυξελλών

• Το Αναγεννησιακό Περίπτερο στη Μονς

• Η πισίνα Art Deco του Ινστιτούτου Τροπικής Ιατρικής στην Αμβέρσα

• Τα έργα της συλλογής Elisabeth D’Aubreby Van Swae στο Μουσείο Μόδας του Χάσελτ

• Τα αλαβάστρινα ανάγλυφα του Κάστρου Gaasbeek

Το Heritage Challenge υποστηρίζεται από την Εθνική Λοταρία του Βελγίου.

Le Pavillon Renaissance de Mons remporte le Heritage Challenge 2025 en Belgique

Le monument de 1531 arrive en tête du vote public – Une subvention de 25.000 euros pour préparer sa restauration

Le Pavillon Renaissance de Mons a été désigné « trésor national » préféré des Belges pour 2025, à l’issue de la cinquième édition du Heritage Challenge.

Lors du vote public, ce site abandonné en Wallonie, datant de 1531, a recueilli 10.128 voix. Huit sites remarquables à travers le pays avaient été présélectionnés par l’Institut royal du Patrimoine artistique (KIK-IRPA) pour cette édition 2025.

Le grand prix distingue un bien patrimonial belge exceptionnel, jugé digne d’être préservé, restauré et mis en valeur auprès du public. Le KIK-IRPA a également attribué un prix du public aux décors en sgraffite de la Maison Dorée à Charleroi, qui ont obtenu 8.335 voix.

Le pavillon de jardin de Mons constitue un exemple unique d’architecture civile de la Renaissance. Le dessin ajouré du portail, les gravures, les bas-reliefs ainsi que les armoiries de Charles Quint confèrent à l’édifice un caractère particulièrement rare.

Sa conservation à long terme a toutefois été compromise. À la suite d’un glissement de terrain en 1955, le pavillon s’est effondré et plusieurs éléments ont été entreposés dans des conditions inadaptées, aggravant leur détérioration.

Le prix du concours comprend une subvention de 25.000 euros destinée à financer la documentation et l’étude scientifique du site, en vue de sa conservation et de sa restauration.

Les sites nommés pour l’édition 2025 étaient :

• Les sgraffites de la « Maison Dorée » à Charleroi

• Le Pavillon chinois à Laeken

• La glacière du cimetière Bedford House à Ypres

• Les peintures en coquillages de l’Institut des Sciences naturelles de Bruxelles

• Le Pavillon Renaissance de Mons

• La piscine Art déco de l’Institut de Médecine tropicale à Anvers

• Les pièces de la collection Elisabeth D’Aubreby Van Swae au Musée de la Mode de Hasselt

• Les bas-reliefs en albâtre du château de Gaasbeek

Le Heritage Challenge est soutenu par la Loterie Nationale.

The post Το Αναγεννησιακό Περίπτερο της Μονς αναδείχθηκε «Εθνικός Θησαυρός» του 2025 στο Βέλγιο appeared first on .

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Βασιλικού Ινστιτούτου Πολιτιστικής Κληρονομιάς (IRPA), οι επιλεγμένοι χώροι και έργα «συμβάλλουν ο καθένας με τον δικό του τρόπο στη μοναδική πολιτιστική ταυτότητα του Βελγίου».

Μεταξύ των οκτώ φετινών υποψηφίων ξεχωρίζουν τα sgraffites της “Maison Dorée” στo Σαρλερουά, καθώς και ο Κινέζικος Πύργος και το Περίπτερο των Χωρών του Δρόμου του Μεταξιού στο Λάκεν των Βρυξελλών.
Στη λίστα περιλαμβάνονται επίσης:

• το κοιμητήριο του Bedford House στην Υπρ,

• οι πίνακες από κοχύλια του Ινστιτούτου Φυσικών Επιστημών των Βρυξελλών,

• το Αναγεννησιακό Περίπτερο της Μονς,

• η αρ ντεκό δεξαμενή του Ινστιτούτου Τροπικής Ιατρικής στην Αμβέρσα,

• οι συλλεκτικές δημιουργίες της Élisabeth D’Aubreby Van Swae στο Μουσείο Μόδας του Χάσελτ,

• και τα ανάγλυφα από αλάβαστρο του Κάστρου του Gaasbeek.

Το Challenge Patrimoine, με την υποστήριξη της Εθνικής Λοταρίας, έχει στόχο να ευαισθητοποιήσει το κοινό για την προστασία και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς, ενθαρρύνοντας τη συμμετοχή των πολιτών μέσω διαδικτυακής ψηφοφορίας.

Η φετινή ψηφοφορία ξεκινά στις 21 Οκτωβρίου 2025 και θα διαρκέσει έως την 1η Φεβρουαρίου 2026. Το αποτέλεσμα θα προκύψει από τον συνδυασμό των ψήφων του κοινού και της αξιολόγησης ειδικής επιτροπής. Ο νικητής θα ανακοινωθεί στις 10 Φεβρουαρίου 2026, λαμβάνοντας χρηματοδότηση ύψους 25.000 ευρώ για έργα αποκατάστασης.

Από προηγούμενες χρονιές, έχουν ήδη ωφεληθεί έργα όπως το εσωτερικό του ταφικού παρεκκλησίου του Ρούμπενς στην Αμβέρσα (2021), η Παναγία των Ασθενών στο Τουρνέ (2022), ο πίνακας Η Διδασκαλία του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στο Άαλστ (2023) και τα πλακίδια φαγεντιανής της Maison Picarde στη Μουσκρόν (2024).

Ένα πρόγραμμα που αποδεικνύει πως η φροντίδα για το παρελθόν μπορεί να γίνει έμπνευση για το μέλλον.

Deux joyaux bruxellois à l’honneur du “Challenge Patrimoine 2025”

Huit trésors belges mis en lumière pour préserver la mémoire et la beauté du patrimoine national

Deux monuments emblématiques de Bruxelles figurent parmi les huit projets retenus pour le Challenge Patrimoine 2025, une initiative portée par l’Institut royal du Patrimoine artistique (IRPA) et soutenue par la Loterie nationale.
Chaque site sélectionné « apporte une contribution unique à l’identité culturelle de la Belgique », souligne l’Institut.

Parmi les nominés :

• les sgraffites de la Maison dorée à Charleroi,

• le Palais chinois et le Pavillon des Pays de la Route de la Soie à Laeken,

• la glacière du cimetière Bedford House à Ypres,

• les tableaux de coquillages de l’Institut des Sciences naturelles à Bruxelles,

• le Pavillon Renaissance de Mons,

• le bassin Art déco de l’Institut de Médecine tropicale d’Anvers,

• les pièces de collection d’Élisabeth D’Aubreby Van Swae au Musée de la Mode de Hasselt,

• et les bas-reliefs en albâtre du Château de Gaasbeek.

L’objectif du Challenge est clair : protéger, restaurer et valoriser des trésors du patrimoine belge tout en mobilisant le public à travers un vote en ligne.
Les précédents lauréats – de la chapelle funéraire de Rubens à Anvers (2021) à la Maison Picarde de Mouscron (2024) – témoignent de l’impact concret du programme sur la préservation du patrimoine.

La période de vote s’étend du 21 octobre 2025 au 1er février 2026, et le projet gagnant, annoncé le 10 février 2026, bénéficiera d’un soutien financier de 25.000 euros.

Entre mémoire et modernité, le Challenge Patrimoine rappelle que chaque pierre, chaque œuvre, chaque façade raconte une part vivante de l’histoire belge.

The post Δύο θησαυροί της πολιτιστικής κληρονομιάς των Βρυξελλών στο «Challenge Patrimoine 2025» appeared first on .

Ο διαγωνισμός, στην έβδομη διοργάνωσή του, διοργανώνεται από τον οργανισμό Architectural Heritage Intervention (AHI) σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Αρχιτεκτόνων της Καταλονίας. Ανάμεσα σε 238 υποψηφιότητες από 24 ευρωπαϊκές χώρες, το Het Steen ξεχώρισε στην κατηγορία «Κτισμένη Κληρονομιά».

Το φρούριο έχει μακρά ιστορία χρήσεων, ενώ από το 2021 λειτουργεί ως κέντρο υποδοχής τουριστών, κυρίως για όσους φτάνουν στην πόλη με κρουαζιερόπλοια μέσω του ποταμού Σκάλδη. Στο πλαίσιο της ανακαίνισης, κατεδαφίστηκε ένα προγενέστερο προσάρτημα της δεκαετίας του 1950 για να δημιουργηθεί νέος χώρος. Στη θέση του ανεγέρθηκε μια σύγχρονη επέκταση με πύργο και ταράτσα, σε απόχρωση και μορφή που παραπέμπουν στο αρχικό κτίσμα. Το έργο ολοκληρώθηκε το 2021.

Ωστόσο, η παρέμβαση δεν άφησε τους κατοίκους αδιάφορους: η σύγχρονη προσθήκη πυροδότησε διαμάχες, ενώ κυκλοφόρησε ακόμη και αίτημα για την κατεδάφισή της, με την αιτιολογία ότι αλλοιώνει την εικόνα του ιστορικού κάστρου.

Η κριτική επιτροπή του βραβείου, πάντως, είχε αντίθετη άποψη: χαρακτήρισε το αποτέλεσμα ως «μια προσεκτική ισορροπία ανάμεσα στην αυστηρή αποκατάσταση της υφιστάμενης δομής και την κατεδάφιση των νεότερων προσθηκών, οδηγώντας σε μια σύγχρονη επέκταση που επιτρέπει νέες χρήσεις».

«Πρώτα απ’ όλα, το Het Steen είναι ένα πανέμορφο κτίριο με πλούσια ιστορία», δήλωσε ο Koen Kennis, αντιδήμαρχος Τουρισμού της Αμβέρσας. «Χάρη στη γενναία ανακαίνιση, απέκτησε μια εξίσου εντυπωσιακή νέα ζωή. Είμαστε ιδιαίτερα περήφανοι που, μετά το Βραβείο Ακίνητης Πολιτιστικής Κληρονομιάς του 2022, το Het Steen διακρίνεται και σε ευρωπαϊκό επίπεδο».

Η περίπτωση του Het Steen δείχνει ότι η αρχιτεκτονική κληρονομιά δεν περιορίζεται στη διατήρηση του παρελθόντος, αλλά μπορεί να εμπνεύσει και να εξελίσσεται — ακόμα κι αν αυτό προκαλεί, αρχικά, αντιδράσεις.

The post Η νέα ζωή ενός μεσαιωνικού φρουρίου: Το Het Steen κερδίζει ευρωπαϊκό αρχιτεκτονικό βραβείο appeared first on .

Βέλγιο – Συντηρήσεις & Επαναχρησιμοποίηση

Στην κατηγορία Conservation & Adaptive Reuse, το Αίθριο του Δημαρχείου της Αμβέρσας ανακηρύχθηκε πρότυπο συντήρησης. Το κτίριο του 16ου αιώνα υποβλήθηκε σε ολοκληρωμένη αποκατάσταση μεταξύ 2018–2022, διατηρώντας την ιστορική του ουσία και ενσωματώνοντας σύγχρονες ενεργειακές βελτιώσεις. Η κριτική επιτροπή επαίνεσε την «υποδειγματική συνδυαστική πορεία διατήρησης κατασκευής και ενεργειακής αποδοτικότητας».

Το Hôtel Solvay στις Βρυξέλλες, σχεδιασμένο από τον Victor Horta, συνέχισε την παράδοση. Η αποκατάστασή του αντιμετώπισε κρίσιμα προβλήματα δομικής στεγανότητας, ενώ παράλληλα λειτούργησαν ξεναγήσεις στο κοινό κατά τη διάρκεια των εργασιών — προσφέροντας ένα παράδειγμα συνδυασμού παραδοσιακής τεχνικής, τεχνολογίας και διαφάνειας στην κληρονομιά.

Στην κατηγορία Research, το Heritage Trees Project στη Φλάνδρα τιμήθηκε για την προσπάθεια διατήρησης της γενετικής ποικιλίας και της πολιτιστικής αξίας αρχαίων δέντρων μέσω αναπαραγωγής από τους απογόνους τους. Η πρωτοβουλία συνδυάζει διαφάνεια, εκπαίδευση κοινότητας και δράσεις για το κλίμα.

Ελλάδα – Κάμπονες 1615 στη Νάξο

Η Ελλάδα διακρίθηκε στην ίδια κατηγορία των συντηρήσεων, με το έργο Kάμπονες 1615 στη Νάξο. Πρόκειται για συντηρητικό έργο σε ένα ενετικό πύργο πέντε αιώνων, όπου εφαρμόστηκαν παραδοσιακές τεχνικές με στόχο την υπεύθυνη ανάδειξη της αγροτικής και αρχιτεκτονικής ταυτότητας της περιοχής. Η επιτροπή χαρακτήρισε το έργο «μοντέλο βιώσιμης αγροτικής αναγέννησης μέσω κληρονομιάς».

Η σημασία των διακρίσεων

Τα European Heritage Awards / Europa Nostra Awards επιβραβεύουν κάθε χρόνο έργα εξαιρετικής επιμέλειας σε διατήρηση, έρευνα, εκπαίδευση, ευαισθητοποίηση και προσωπική δέσμευση στην κληρονομιά. Κάθε νικητής αντανακλά την ποικιλία των πολιτιστικών τοπίων της Ευρώπης και ενισχύει τη διασυνοριακή ανταλλαγή γνώσης και ορατότητα.

Οι διακρίσεις για το Βέλγιο και την Ελλάδα αποδεικνύουν πώς η προστασία μας παρελθόντος μπορεί να συνυπάρχει με βιώσιμες λύσεις, κοινοτική ενδυνάμωση και σύγχρονες απαιτήσεις. Τα έργα αυτά λειτουργούν ως ορόσημα πόρων, δεξιοτήτων και έμπνευσης για την Ευρώπη του αύριο.

Η επίσημη τελετή βράβευσης θα πραγματοποιηθεί στις 13 Οκτωβρίου 2025 στο κτίριο Flagey στις Βρυξέλλες, κατά τη διάρκεια του European Cultural Heritage Summit. 

Δείτε ολόκληρη τη λίστα των βραβευμένων έργων, εδώ. 

The post Βραβευμένα έργα πολιτιστικής κληρονομιάς: Βέλγιο και Ελλάδα λάμπουν στα European Heritage Awards 2025 appeared first on .

Με ύψος περίπου 92 εκατοστά και πλάτος 160 εκατοστά, η ερυθρόλευκη σημαία κυμάτιζε κάποτε από τον ιστό του Belgica κατά τη διάρκεια του ιστορικού ταξιδιού του στην Ανταρκτική. Φέρει τα γράμματα «Y» και «C», που παραπέμπουν στο Βασιλικό Ναυτικό Όμιλο του Βελγίου στην Αμβέρσα.

Απροσδόκητες δυσκολίες

Το Belgica, αρχικά ένα νορβηγικό σκάφος για κυνήγι φώκιας, απέπλευσε από την Αμβέρσα στις 16 Αυγούστου 1897 υπό τη διοίκηση του βέλγου αξιωματικού του ναυτικού Adrien de Gerlache. Εκείνη την εποχή, η Ανταρκτική παρέμενε η τελευταία αχαρτογράφητη περιοχή στον παγκόσμιο χάρτη. Η αποστολή πήρε απροσδόκητη τροπή όταν το πλοίο παγιδεύτηκε σε πάγο, αναγκάζοντας το πλήρωμα να υπομείνει έναν βαρύ και εκτός προγράμματος χειμώνα, στις σκληρές πολικές συνθήκες.

Το νεαρό, πολυεθνικό πλήρωμα που έμεινε εγκλωβισμένο για ένα χρόνο, αντιμετώπισε ακραίο κρύο, ασθένειες από την κακή διατροφή και την ψυχική πίεση των μηνών χωρίς φως της ημέρας. Παρά τις κακουχίες αυτές, πραγματοποίησαν πρωτοποριακές επιστημονικές έρευνες, όπως η χαρτογράφηση νέων περιοχών που σήμερα φέρουν βελγικά ονόματα και η καταγραφή άγνωστης μέχρι τότε χλωρίδας και πανίδας.

Το πλήρωμα πέρασε εβδομάδες πριονίζοντας τον πάγο για να απελευθερώσει το πλοίο. Λίγο πριν από την έναρξη ενός δεύτερου πολικού χειμώνα, το Belgica τελικά απελευθερώθηκε και επέστρεψε στο Βέλγιο, ελλιμενιζόμενο στην Αμβέρσα στις 5 Νοεμβρίου 1899.

Το Βέλγιο αποτίει φόρο τιμής

«Το σημαιάκι, ως μάρτυρας του ταξιδιού της ανακάλυψης, απεικονίζει τη σημαντική συμβολή της αποστολής στην επιστήμη και τη φήμη του Βελγίου στην έρευνα της Ανταρκτικής», δήλωσε η φλαμανδή υπουργός Πολιτισμού Caroline Gennez (Vooruit). «Το έργο, επομένως, έχει ιδιαίτερη αξία για τη συλλογική μνήμη».

Μετά την αποστολή, ο De Gerlache δώρισε το σημαιάκι στον Βασιλικό Ναυτικό Όμιλο του Βελγίου, όπου εξακολουθεί να κρέμεται στο κτίριο της λέσχης της Αμβέρσας. Πρόσφατα, το μουσείο MAS στην Αμβέρσα είχε μια έκθεση στην οποία παρουσιάστηκαν φωτογραφίες και ημερολόγια από το ιστορικό ταξίδι.

The post Η σημαία του πλοίου Belgica -από την αποστολή στην Ανταρκτική- αναγνωρίζεται ως πολιτιστική κληρονομιά appeared first on .

Με οδηγούς τους αρχαιολόγους του Τμήματος Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων, οι συμμετέχοντες θα ανιχνεύσουν τις αντιλήψεις των αρχαίων για την υγεία και την υγιεινή, τους τρόπους και τα μέσα που χρησιμοποιούσαν για να φροντίσουν το σώμα, και κατ” επέκταση την ψυχή, την επιστημονική γνώση αλλά και τη θρησκευτική διάσταση που έδιναν με στόχο τη διασφάλιση του πολυτιμότερου αγαθού. Το πρόγραμμα είναι εναρμονισμένο με το φετινό πανευρωπαϊκό θέμα «Ανιχνεύοντας Διαδρομές, Δίκτυα και Δεσμούς στην Πολιτιστική Κληρονομιά».

Πληροφορίες προγράμματος

Ημέρα: Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2024

Ώρες: 10.00 π.μ. (αγγλικά) & 12.00 μεσημ. (ελληνικά). Διάρκεια: 90 λεπτά.

Συμμετοχή: Έως 20 επισκέπτες ανά πρόγραμμα. Εγγραφές γίνονται μέσω ηλεκτρονικής κράτησης στο events.theacropolismuseum.gr.

Κόστος συμμετοχής: Για την εξασφάλιση συμμετοχής στην παρουσίαση, απαιτείται η προμήθεια εισιτηρίου ημέρας με την επίδειξη του κωδικού κράτησής σας στα ταμεία έως και 20 λεπτά νωρίτερα από την έναρξη του προγράμματος.

Στο πλαίσιο του φετινού εορτασμού, την Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2024, από τις 5.00 μ.μ. έως τις 8.00 μ.μ., η είσοδος στους εκθεσιακούς χώρους του Μουσείου Ακρόπολης θα είναι ελεύθερη για τους επισκέπτες.

The post Το Μουσείο Ακρόπολης συμμετέχει στις Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς appeared first on .

Η αποθήκη θα βρίσκεται στο νέο Pomppark Zuid, κοντά στον περιφερειακό δρόμο. Η πόλη το οραματίζεται ως ένα «φιλόξενο κτίριο» ανοιχτό στους επισκέπτες. Θα αποθηκεύει μια μεγάλη ποικιλία αντικειμένων πολιτιστικής κληρονομιάς, συμπεριλαμβανομένων έργων τέχνης, ιστορικών αντικειμένων και αρχαιολογικών ευρημάτων, πολλά από τα οποία δεν εκτίθενται σε μόνιμες ή προσωρινές εκθέσεις.

«Η εντυπωσιακή συλλογή κληρονομιάς μας σχηματίζει τη φυσική μνήμη της πόλης μας», δήλωσε η Nabilla Ait Daoud, δημοτική σύμβουλος αρμόδια για τον πολιτισμό. «Είναι, σαν να λέγαμε, τα κομμάτια του παζλ του συλλογικού μας παρελθόντος, της υπερηφάνειας και του DNA μας στην Αμβέρσα.

«Η πόλη έχει την ευθύνη να διατηρήσει προσεκτικά αυτή την πλούσια πολιτιστική κληρονομιά και να τη μεταδώσει στις επόμενες γενιές κατοίκων της Αμβέρσας».

Ο σχεδιασμός της εγκατάστασης αποτελείται από τρία διασυνδεδεμένα τμήματα: την κύρια αποθήκη, ένα κτίριο εργασίας και έναν χώρο υποδοχής. Επιπλέον, θα υπάρχει καφετέρια. Η αποθήκη θα είναι ελεγχόμενη από το κλίμα για να διασφαλιστεί η βέλτιστη διατήρηση της συλλογής. Η πόλη στοχεύει η αποθήκη όχι μόνο να χρησιμεύσει ως χώρος αποθήκευσης αλλά και να προσθέσει αξία στο Pomppark, δημιουργώντας έναν φιλόξενο χώρο για τους επισκέπτες.

The post Η Αμβέρσα δημιουργεί έναν χώρο δημόσιας κληρονομιάς για να φιλοξενήσει 800.000 αντικείμενα appeared first on .