Η εκπομπή ονομάζεται «Ειδικές Δυνάμεις: ο τολμών νικά» (The Special Forces: qui ose gagne) και σε αυτή συμμετέχουν 11 διασημότητες – συμπεριλαμβανομένων τραγουδιστών, ηθοποιών και αθλητών, όπως η τραγουδίστρια και παρουσιάστρια Koen Wauters ή η μπασκετμπολίστρια Ann Wauters – οι οποίες παρακολουθούν μια εξαήμερη εκπαίδευση στην έρημο του Μαρόκου για να ενταχθούν στις ειδικές δυνάμεις, την επίλεκτη μονάδα του βελγικού στρατού.

Αν και αρκετές γαλλόφωνες εφημερίδες θέτουν ερωτήματα για την αυξανόμενη προβολή των πολιτικών στη φλαμανδική τηλεόραση ενόψει των εκλογών του 2024, η κριτική που ασκήθηκε στον Bouchez επικεντρώθηκε έντονα στο πώς η εκπαίδευση των ειδικών δυνάμεων αποκάλυψε τον πραγματικό του χαρακτήρα, όπως σημειώνουν βελγικά μέσα. «Ένα φαινομενικά αλαζονικό παιδί του μπαμπά που, κατά τη διάρκεια των τεστ της στρατιωτικής εκπαίδευσης, τα πήγε στραβά σχεδόν σε σημείο παρωδίας», αναφέρει η φλαμανδική εφημερίδα De Morgen, επισημαίνοντας ότι, στην αρχή, οι άλλοι διαγωνιζόμενοι τον έβρισκαν έως και διασκεδαστικό, αλλά στο τέλος κανείς δεν γέλασε.

«Μια πολιτική ευκαιρία αλλά και ρίσκο»

Ο Dave Sinardet, πολιτικός επιστήμονας στο VUB, επισημαίνει τους κινδύνους που συνδέονται με αυτό το τηλεοπτικό είδος και τη συμμετοχή πολιτικών. «Οι ψυχαγωγικές εκπομπές είναι μια πολιτική ευκαιρία γιατί προσεγγίζουν ένα ευρύτερο κοινό που συχνά δεν ακολουθεί την πολιτική. Είναι όμως ταυτόχρονα και ένα μεγάλο ρίσκο κι ως εκ τούτου πρέπει να είναι πολύ ζυγισμένη η απόφαση ενός πολιτικού προσώπου για το αν θα συμμετάσχει ή όχι. Αυτό προκύπτει κι από την πρώτη εμφάνιση του Bouchez στις Ειδικές Δυνάμεις», εξηγεί στο Twitter.

Τέλος, να σημειωθεί πως ο Georges-Louis Bouchez δεν είναι ο πρώτος πολιτικός που εμφανίστηκε σε ένα πρόγραμμα ψυχαγωγίας. Ο Φλαμανδός σοσιαλιστής ηγέτης, Conner Rousseau, ήταν κρυμμένος με κουστούμι κουνελιού στο The Masked Singer, η υπουργός Εσωτερικών, Annelies Verlinden, ταξίδεψε στην Ελλάδα για την εκπομπή Viva La Feta και ο υπουργός Δικαιοσύνης, Vincent Van Quickenborne, πέρασε τέσσερις ημέρες στη φυλακή για το Recht naar de gevangenis.

The post Αντιδράσεις για τη συμμετοχή του επικεφαλής του MR, Georges-Louis Bouchez, σε ριάλιτι appeared first on .

Τα θύματα ήταν ο André Cools, ένας εξέχων σοσιαλιστής πολιτικός, ο οποίος πέθανε ακαριαία, και η σύντροφός του, Marie-Hélène Joiret, που επέζησε της επίθεσης.

Ο Cools ήταν δήμαρχος του Flémalle, του προσωπικού του πολιτικού φέουδου, και κατείχε διάφορες θέσεις στην κυβέρνηση, όπως υπουργός προϋπολογισμού, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, πρόεδρος του σοσιαλιστικού κόμματος και πρόεδρος του κοινοβουλίου της Βαλλονίας.

Αμέσως μετά τη δολοφονία του, συμπτωματικά, έσκασε η υπόθεση Augusta, κατά την οποία αποκαλύφθηκε ότι σοσιαλιστές της -τότε- κυβέρνησης είχαν δεχτεί «δωράκια» από την ιταλική εταιρεία ελικοπτέρων (εξού και το όνομα) σε αντάλλαγμα για κυβερνητικές συμβάσεις. Ο Cools είναι πιθανό να έχει εμπλακεί βαθιά στην εν λόγω υπόθεση.

30 jaar geleden werd de Luikse PS-politicus André Cools (1927-1991) doodgeschoten. Het onderzoek leidde naar medewerkers van het kabinet-Vander Biest, maar bracht terloops ook de affaires Agusta/Dassault en OMOB aan het licht. #18juli pic.twitter.com/I8sBryqsUG

— Frank Van Laeken (@FrankVanLaeken) July 18, 2021

Η έρευνα για τη δολοφονία έστρεψε σύντομα την προσοχή στον Silvio De Benedictis, έναν έμπορο που είχε προηγουμένως απασχολήσει την αστυνομία για ένα θέμα κλεμμένων ομολόγων.

Οι έρευνές τους οδήγησαν αργότερα το 1998 στη σύλληψη στην Τυνησία δύο υπηκόων Τυνησίας, στους οποίους και απαγγέλθηκαν κατηγορίες για την δολοφονία. Ζούσαν στη Σικελία και είχαν συνδέσεις με την τοπική μαφία. Καταδικάστηκαν αργότερα σε 25 χρόνια φυλάκισης, τα οποία εξέτισαν στην Τύνιδα.

Το 2004, 13 χρόνια μετά τη δολοφονία, έξι άντρες με στενές επαφές με το σοσιαλιστικό κόμμα καταδικάστηκαν για τους ρόλους τους στη δολοφονία.

Επρόκειτο για τους: Richard Taxquet, ιδιωτικός γραμματέας του υπουργού, Alain Van der Biest · Pino Di Mauro, οδηγός του Van der Biest. Cosimo Solazzo και Domenico Castellino – όλοι τους καταδικάστηκαν σε 20 χρόνια για διάφορα εγκλήματα, συμπεριλαμβανομένης της υπόθαλψης εγκληματία και τη μεταφορά τους από και προς την Ιταλία.

Ο Solazzo καταδικάστηκε ερήμην, καθώς είχε διαφύγει στην Ιταλία. Τον Απρίλιο του περασμένου έτους, τελικά εκδόθηκε στο Βέλγιο για να ξεκινήσει την ποινή του. Ταυτόχρονα, δύο ακόμα πρόσωπα, ήσσονος σημασίας στην υπόθεση, οι Luigi Contrino και Carlo Todarello, έλαβαν ποινές πέντε ετών έκαστος.

18 juillet 1991 : Belgique. André Cools, ancien président du Parti socialiste belge, meurt assassiné. pic.twitter.com/lF1kx1m64r

— Jean-Marie GHIBAUDO (@JeanMarieGHIBAU) July 18, 2021

Ο Alain Van der Biest, εν τω μεταξύ, αυτοκτόνησε το 2002, ενώ οι υπάλληλοί του, οι οποίοι είχαν χρησιμοποιήσει την κάλυψη του γραφείου του για να διαπράξουν το πιο σοβαρό πολιτικό έγκλημα , βρίσκονταν εν αναμονή της δίκης. Ο Van der Biest αντιμετώπιζε χρόνιο πρόβλημα με το αλκοόλ, κάτι που τον καθιστούσε συχνά ανίκανο να εκτελέσει τα απλούστερα καθήκοντα, ενώ τον έκανε και ευάλωτο στους χειρισμούς, ειδικά ανθρώπων όπως ο Taxquet, ο οποίος ήταν πρώην αστυνομικός.

Ο Cools έμεινε στην ιστορία ως ο δεύτερος πολιτικός που δολοφονήθηκε στην ιστορία του Βελγίου. Ο πρώτος ήταν ο Julien Lahaut, βουλευτής αλλά και πρόεδρος του Κομμουνιστικού Κόμματος.

Το αδίκημα του; Κατηγορήθηκε ότι φώναξε «Vive la République» στο κοινοβούλιο το 1950, καθώς ο βασιλιάς Baudouin, θείος του νυν βασιλιά, ορκιζόταν ως βασιλιάς. Ωστόσο, οι κραυγές πιθανότατα προήλθαν από μέλη της παράταξης με τα οποία καθόταν, και ο ίδιος ο Lahaut, αν και ο πιο εξέχων από τους παρευρισκόμενους, αδίκως κατηγορήθηκε. Μια εβδομάδα αργότερα, στις 18 Αυγούστου 1950, ο Lahaut δολοφονήθηκε από δύο άγνωστους ένοπλους έξω από το σπίτι του στο Seraing.

The post Σαν σήμερα: πριν από 30 χρόνια, μια πολιτική δολοφονία στη Λιέγη appeared first on .

Η πρώην υπουργός Σιμόν Βέιλ, πρωτεργάτρια του νόμου που το 1974 νομιμοποίησε τις αμβλώσεις στη Γαλλία, πέθανε σήμερα το πρωί, ανακοίνωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο γιος της, ο Ζαν Βέιλ.

«Η μητέρα μου πέθανε σήμερα το πρωί στην κατοικία της. Θα γινόταν 90 ετών στις 13 Ιουλίου», δήλωσε ο Ζαν Βέιλ, ο οποίος είναι δικηγόρος.

Φυσιογνωμία της γαλλικής πολιτικής ζωής, ακαδημαϊκός, πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η Σιμόν Βέιλ είχε επιζήσει των ναζιστικών στρατοπέδων του θανάτου, όπου είχε εκτοπιστεί όταν ήταν 16 ετών, και ενσάρκωνε επίσης για τους Γάλλους τη μνήμη του Ολοκαυτώματος.

The post Πέθανε η Σιμόν Βέιλ, πολιτική ακτιβίστρια και πρώην πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου appeared first on .