Η επιτροπή πραγματοποίησε την τελευταία της συνεδρίαση τη Δευτέρα μετά από δυόμισι χρόνια εργασίας που χαρακτηρίστηκε από δύο εκθέσεις, εκατοντάδες ακροάσεις και μια αποστολή στις πρώην αποικίες, συγκεκριμένα τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, τη Ρουάντα και το Μπουρούντι. Η θητεία της επιτροπής λήγει στο τέλος του έτους, οπότε και έπρεπε να αποφασίσει για τα συμπεράσματά της. Το MR και το Open VLD πήραν τον λόγο στην αρχή της συνεδρίασης για να ανακοινώσουν ότι αρνήθηκαν να παράσχουν την υποστήριξή τους σε μια αντικαταστατική πλειοψηφία, όπως το CD&V, και αποχώρησαν από την αίθουσα.

Με άλλα λόγια, οι διαφορές μεταξύ των πολιτικών κομμάτων που είχαν εκπροσώπηση στην κοινοβουλευτική επιτροπή έκανε αδύνατη την επίτευξη συμφωνίας για ένα τελικό κείμενο που θα περιείχε τυχόν συμπεράσματα από όλες τις εργασίες των δύο τελευταίων ετών. Ο πρόεδρος της επιτροπής, Wouter De Vriendt (φλαμανδοί πράσινοι) λέει ότι «Σκοπός της κοινοβουλευτικής επιτροπής ήταν να δημιουργήσει σαφήνεια και να πάρει μαθήματα για το μέλλον. Ωστόσο, οι διαφορές μεταξύ των κομμάτων αποδείχτηκαν αγεφύρωτες».

Η αποτυχία επίτευξης οποιουδήποτε είδους συμφωνίας θα ήταν απογοητευτική για τον κ. De Vriendt, ο οποίος μετά από περισσότερα από δύο χρόνια εργασίας βλέπει την επιτροπή στην οποία προήδρευσε να μην καταλήγει πουθενά. Το περασμένο Σαββατοκύριακο, ο κ. De Vriendt προσπάθησε μάταια να καταλήξει σε έναν κοινό τόπο όπου θα μπορούσαν να συμφωνήσουν όλες οι παρατάξεις. Το άρθρο 69 του σχεδίου, το οποίο ορίζει ότι το κοινοβούλιο πρέπει να απολογηθεί για όσα συνέβησαν στο Κονγκό όταν ήταν βελγική αποικία, αποδείχθηκε εμπόδιο. Ως εκ τούτου, και προς το παρόν τουλάχιστον, δεν θα υπάρξει κανενός είδους συγγνώμη από επίσημα χείλη.

Μάλιστα, οι Φλαμανδοί και οι Γαλλόφωνοι φιλελεύθεροι θεώρησαν ότι το άρθρο 69 ήταν υπερβολικό. Οι εκπρόσωποι των δύο κομμάτων αποχώρησαν πριν ψηφιστούν οι διάφορες προτάσεις. Οι φιλελεύθεροι πιστεύουν ότι μια συγγνώμη θα άνοιγε την πόρτα σε αιτήματα για αποζημιώσεις που θα καλούταν να πληρώσει το Βέλγιο.

Οι Φλαμανδοί και οι Γαλλόφωνοι φιλελεύθεροι προτιμούν να περιορίσουν κάθε έκφραση μεταμέλειας εντός της παράταξής τους, αντίθετα με ότι έπραξε ο Φίλιππος του Βελγίου κατά την επίσκεψή του στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό τον Ιούνιο. Από την δική τους πλευρά, οι γαλλόφωνοι σοσιαλιστές θεώρησαν ότι ακόμα κι αυτό ήταν ανεπαρκές.

«Έχει γίνει υπόθεση των πολιτικών κομμάτων, των υπουργικών γραφείων και του Παλατιού», εξηγεί ο Wouter De Vriendt για τον οποίο αποδείχθηκε ότι είναι ακόμα ταμπού να αγγίξουν ορισμένα θέματα. Για τον ίδιο, δεν στάθηκαν όλοι στο ύψος των περιστάσεων. «Δεν φανήκαμε καθόλου ώριμοι σήμερα. Ελπίζω οι επόμενοι που θα πάρουν τη σκυτάλη, να πράξουν τα δέοντα».

The post Aποικιακό παρελθόν Βελγίου: αποτυχία για την κοινοβουλευτική επιτροπή – απείχαν τα φιλελεύθερα κόμματα από την τελική ψηφοφορία appeared first on .

Τελικά, για την Ευρωπαϊκή Ένωση και την ΕΚΤ, ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπιστεί η διαπλοκή τραπεζικού και πολιτικού συστήματος είναι να δίνουν τα ανώτερα διοικητικά στελέχη πρότερη έγκριση για κάθε δάνειο προς πολιτικό πρόσωπο ή κόμμα, λες και η διαπλοκή τόσα χρόνια στήνεται με τους… ταμίες των υποκαταστημάτων. Αυτή την εξοργιστική απάντηση έδωσε ο νέος Πρόεδρος του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού (Single Supervisory Mechanism – SSM) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Andrea Enria, σε σχετική ερώτηση του υποψήφιου ευρωβουλευτή της Λαϊκής Ενότητας, Νίκου Χουντή.

Πιο συγκεκριμένα, ο Νίκος Χουντής, με αφορμή το σκάνδαλο του δανείου Πολάκηκαι της συνολικότερης διαπλοκής πολιτικών κομμάτων και ελληνικών τραπεζών, κατέθεσε ερώτηση προς τον ευρωπαϊκό εποπτικό μηχανισμό, τονίζοντας ότι ένας από τους ισχυρότερους διαύλους διαπλοκής οικονομικού και πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα είναι η ευκολία δανειοδότησης των πολιτικών κομμάτων και προσώπων από τις ελληνικές τράπεζες, που σύμφωνα με στοιχεία της Εξεταστικής Επιτροπής της Ελληνικής Βουλής, φτάνουν τα 285 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων μόνο τα 15.8 εκατ. Εξυπηρετούνται κανονικά.

Στη συνέχεια της ερώτησής του ο υποψήφιος ευρωβουλευτής της ΛΑΕ ρωτά τον Πρόεδρο του SSM, εάν έχουν ελεγχθεί τα συγκεκριμένα δάνεια, καθώς επίσης, ποιο είναι κανονιστικό πλαίσιο που οφείλουν να ακολουθούν οι τράπεζες στην Ευρωζώνη, όσον αφορά τον δανεισμό πολιτικών προσώπων και κομμάτων.

Η απάντηση του Andrea Enria είναι εξοργιστική. Αφού σημειώνει ότι οι ευθύνες,τόσο του ίδιου (SSM-ΕΚΤ), όσο και της Τράπεζας της Ελλάδας, περιορίζονται μόνο στον έλεγχο της επάρκειας του πλαισίου διακυβέρνησης και ελέγχου κάθε τραπεζικού ιδρύματος «προκειμένου να διασφαλίζεται ότι το ίδρυμα εντοπίζει, επιμετρά και παρακολουθεί επαρκώς τους κίνδυνους στους οποίους εκτίθεται ή ενδέχεται να εκτεθεί» από την παροχή ενός δανείου σε πολιτικό πρόσωπο ή κόμμα, υπογραμμίζει ότι από το 2015 η δανειοδότηση σε πολιτικούς ρυθμίζεται από την Οδηγία 2015/849 σχετικά με την νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, που στο άρθρο 20 προβλέπει το εξής:

Όσον αφορά τις συναλλαγές ή τις επιχειρηματικές σχέσεις με πολιτικώς εκτεθειμένα πρόσωπα, τα κράτη μέλη, επιπλέον των μέτρων δέουσας επιμέλειας ως προς τον πελάτη που προβλέπονται στο άρθρο 13, απαιτούν από τις υπόχρεες οντότητες: 

α) να διαθέτουν κατάλληλα συστήματα διαχείρισης του κινδύνου, συμπεριλαμβανομένων διαδικασιών βασιζόμενων στους κινδύνους, για να καθορίζουν εάν ο πελάτης ή ο πραγματικός δικαιούχος του πελάτη είναι πολιτικώς εκτεθειμένο πρόσωπο·

β) να εφαρμόζουν τα ακόλουθα μέτρα στις περιπτώσεις επιχειρηματικών σχέσεων με πολιτικώς εκτεθειμένα πρόσωπα: 

• να λαμβάνουν έγκριση από τα ανώτερα διοικητικά στελέχη για τη σύναψη ή τη διατήρηση επιχειρηματικών σχέσεων με τέτοια πρόσωπα,
• να λαμβάνουν επαρκή μέτρα για να διαπιστώνουν την πηγή του πλούτου και την προέλευση των κεφαλαίων τα οποία αφορά η επιχειρηματική σχέση ή η συναλλαγή με τέτοια πρόσωπα,
• να διενεργούν ενισχυμένη και συνεχή παρακολούθηση των εν λόγω επιχειρηματικών σχέσεων.

Βάζουν, δηλαδή, τους λύκους να φυλάνε τα πρόβατα, αφού είναι ακριβώς η σχέση μεταξύ πολιτικών και ανώτερων διοικητικών στελεχών που γεννά τα φαινόμενα διαπλοκής και εξάρτησης, τα σκανδαλώδη δάνεια στο πολιτικό σύστημα και τις ευνοϊκές ρυθμίσεις και ανακεφαλαιοποιήσεις των εκάστοτε κυβερνήσεων στο τραπεζικό κεφάλαιο.

Ακολουθούν η ερώτηση και η απάντηση

Ερώτηση Νίκου Χουντή:

Ένας από τους ισχυρότερους διαύλους διαπλοκής οικονομικού και πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα είναι η ευκολία δανειοδότησης των πολιτικών κομμάτων και πολιτικών από τις ελληνικές τράπεζες.
Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσαν οι διοικήσεις των ελληνικών τραπεζών στην Εξεταστική Επιτροπή της Ελληνικής Βουλής το πολιτικό σύστημα έχει λάβει 285 εκατ. ευρώ σε δάνεια, από τα οποία μόνο τα 15.8 εκατ. εξυπηρετούνται.
Πρόσφατα, μάλιστα, δημιουργήθηκε πολιτικός σάλος με τις αποκαλύψεις ότι ενεργός υπουργός της ελληνικής κυβέρνησης έλαβε δάνειο 100.000 ευρώ από την μη-συστημική και εποπτευόμενη από την Τράπεζα της Ελλάδας, Τράπεζα Αττικής, για προεκλογικούς σκοπούς.
Την ίδια στιγμή, όμως, ο ελληνικός λαός, στο όνομα των Μη Εξυπηρετούμενων Δανείων και της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος, έχει πληρώσει τρεις ανακεφαλαιοποιήσεις και ζει υπό το βάρος της υπερχρέωσης και του φόβου του πλειστηριασμού της κατοικίας του.
Ερωτάται ο Πρόεδρος του SSM:
Έχουν ελεγχθεί από τον SSM τα δάνεια που δόθηκαν από τις συστημικές τράπεζες προς το ελληνικό πολιτικό σύστημα;
Έχουν πραγματοποιηθεί αντίστοιχοι έλεγχοι από το Ευρωσύστημα και κατ’ επέκταση την Τράπεζα της Ελλάδας, για τα δάνεια που έχουν δοθεί από τις μη-συστημικές τράπεζες;
Ποιοι είναι το κανονιστικό πλαίσιο που οφείλουν να ακολουθούν οι τράπεζες στην Ευρωζώνη, όσον αφορά τον δανεισμό πολιτικών προσώπων και κομμάτων;

Από Δ.Τ. 

The post Απάντηση ΕΚΤ σε Νίκο Χουντή για τα δάνεια σε πολιτικούς και κόμματα appeared first on .