Πτώση εσόδων, άνοδος ανισοτήτων

Σε αντίθεση με το πρότυπο που παρατηρείται στις περισσότερες ευρωπαϊκές πόλεις αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες —όπου το αστικό κέντρο διατηρεί υψηλά εισοδήματα και επενδύσεις— στο Βέλγιο συμβαίνει το αντίθετο. Οι πλουσιότεροι πολίτες και επιχειρήσεις απομακρύνονται από τα αστικά κέντρα, αφήνοντας πίσω τους χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα και πληθυσμούς με μεταναστευτικό υπόβαθρο.

Το αποτέλεσμα είναι πολυδιάστατο: οι πόλεις, ενώ έχουν νεανικότερο πληθυσμό, παρουσιάζουν χαμηλότερα ποσοστά απασχόλησης και σημαντική πτώση φορολογικών εσόδων. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο: ενώ το 1977 οι κάτοικοι των Βρυξελλών είχαν κατά μέσο όρο 10% υψηλότερο εισόδημα από την περιφέρεια της Φλάνδρας, το 2021 είχαν 24,9% χαμηλότερο.

Απώλεια επιχειρήσεων και δημογραφική πίεση

Η φυγή δεν αφορά μόνο τα φυσικά πρόσωπα. Μεταξύ 2014 και 2021, οι Βρυξέλλες έχασαν καθαρά 810 επιχειρήσεις – μια απώλεια που μεταφράζεται σε σχεδόν 30.000 θέσεις εργασίας και κύκλο εργασιών σχεδόν 12 δισεκατομμυρίων ευρώ. Οι επιχειρήσεις, επιδιώκοντας μεγαλύτερη εγγύτητα με τους πελάτες και τους εργαζομένους τους, ακολούθησαν τη μετακίνηση προς τα προάστια.

Παράλληλα, η συγκέντρωση πληθυσμών μεταναστευτικής καταγωγής στα κέντρα –χωρίς σχεδιασμό για γεωγραφική διασπορά– εντείνει τα προβλήματα ένταξης και κοινωνικής συνοχής. Η εικόνα ενισχύεται από την ύπαρξη παλαιών, μεταβιομηχανικών συνοικιών με χαμηλής ποιότητας κατοικίες, όπως αυτές κατά μήκος του καναλιού στις Βρυξέλλες.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Και τι μπορεί να γίνει;

Ο καθηγητής Vandenberghe εντοπίζει τις αιτίες σε ένα μείγμα πολιτικών επιλογών και ιστορικών συγκυριών:

• Οι φορολογικές πολιτικές ευνοούν την καθημερινή μετακίνηση με αυτοκίνητο, κάνοντας ελκυστικότερη τη ζωή στα προάστια.

• Ο ομοσπονδιακός χαρακτήρας του Βελγίου έχει αποδυναμώσει την πολιτική και οικονομική δύναμη των πόλεων, με την πρωτεύουσα να χάνει σταδιακά τον κεντρικό της ρόλο.

• Η απουσία μιας ενιαίας στρατηγικής για την αστική ανανέωση και την κοινωνική ανάμειξη ενισχύει τη στασιμότητα των πυρήνων.

Η μελέτη προτείνει δύο στρατηγικές κατευθύνσεις:

1. Ενίσχυση της εδαφικής αλληλεγγύης μέσω οικονομικών μεταβιβάσεων, διεύρυνσης της φορολογικής βάσης των πόλεων προς τα προάστια (π.χ. μέσω συγχωνεύσεων), ή μέσω ενισχυμένων ταμείων.

2. Αναζωογόνηση των αστικών κέντρων με στοχευμένες πολιτικές εκπαίδευσης, απασχόλησης και μαζικές επενδύσεις σε υποδομές: συγκοινωνίες, πράσινοι χώροι, πολιτιστικά και ψηφιακά δίκτυα.

Χωρίς στρατηγική, η απόκλιση θα διευρυνθεί

Η «υπο-αστικοποίηση» (suburbanisation) συνεχίζεται με ταχύ ρυθμό. Οι καθημερινές μετακινήσεις από την περιφέρεια στις μεγάλες πόλεις συντηρούν μια άνιση σχέση: οι υποδομές και οι υπηρεσίες των πόλεων επιβαρύνονται, ενώ τα φορολογικά έσοδα συγκεντρώνονται στους γύρω δήμους. Οι Βρυξέλλες, όπως και άλλες μεγάλες πόλεις όπως η Λιέγη και η Αμβέρσα, σηκώνουν δυσανάλογο βάρος χωρίς τα αντίστοιχα οφέλη.

Το συμπέρασμα της μελέτης είναι σαφές και επείγον:
«Αν δεν υπάρξει μια φιλόδοξη, συνεκτική και ολοκληρωμένη αστική πολιτική, οι εδαφικές και κοινωνικοοικονομικές ανισότητες θα συνεχίσουν να μεγαλώνουν».

The post Το Βέλγιο και η πρόκληση της «υπο-αστικοποίησης» των μεγάλων αστικών κέντρων appeared first on .

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη στο περιοδικό Regards Economiques, έδειξε ότι το εισόδημα των πολιτών σε κάθε μεγάλη βελγική πόλη – Βρυξέλλες, Αμβέρσα, Λιέγη, Σαρλερουά, Γάνδη, Μπριζ, Λουβένη και Ναμούρ – μειώνεται.

Παρά το γεγονός ότι οι εν λόγω πόλεις αντιπροσώπευαν το 30% του εθνικού φορολογητέου εισοδήματος το 1977, μέχρι το 2021 το ποσοστό αυτό είχε πέσει στο 20,4%. Το μέσο εισόδημα ανά κάτοικο στα κέντρα των πόλεων είναι πλέον χαμηλότερο από ό,τι στα προάστια.

Σύμφωνα με τον Vincent Vandenberghe, τον καθηγητή που συνέταξε τη μελέτη, η μείωση αυτή οφείλεται κυρίως στην προαστικοποίηση. Πρόκειται για ένα «παλιό αλλά επίμονο φαινόμενο» σύμφωνα με το οποίο οι πλούσιες και μεσαίες τάξεις μετακινήθηκαν σταδιακά από τα κέντρα των πόλεων στα προάστια, ήδη από τη δεκαετία του 1960. Μια τάση που επιδεινώνεται από το γεγονός ότι και οι επιχειρήσεις σταδιακά μετακινούνται από τα κέντρα των πόλεων προς πιο περιφερειακές γειτονιές.

Ειδικά για το Βέλγιο

Ο Vandenberghe λέει ότι αυτή η εξέλιξη έρχεται σε έντονη αντίθεση με την κατάσταση στις περισσότερες άλλες χώρες της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου οι μεγάλες πόλεις είναι γενικά πιο εύπορες από τα προάστιά τους. Επιπλέον, οι Βρυξέλλες είναι η μόνη πρωτεύουσα στη μελέτη όπου το κέντρο είναι σημαντικά φτωχότερο από τους γύρω δήμους.

Η μελέτη εντοπίζει διάφορους παράγοντες που αφορούν ειδικά το Βέλγιο και οι οποίοι έχουν ενισχύσει την τάση προαστικοποίησης. Για παράδειγμα, ο χωροταξικός σχεδιασμός είναι πιο ανεκτικός στα προάστια και δεν υπάρχουν δεσμευτικά μέτρα «πράσινης ζώνης» για τον περιορισμό της αστικής εξάπλωσης. Ο Vandenberghe αναφέρει επίσης τις φορολογικές πολιτικές που ευνοούν τη χρήση του αυτοκινήτου και τους μετακινούμενους, καθώς και την έλλειψη στρατηγικής για τη διασπορά των μεταναστευτικών πληθυσμών, με αποτέλεσμα τη συγκέντρωσή τους στα αστικά κέντρα.

«Σε ένα πλαίσιο συνεχιζόμενης προαστικοποίησης, υπάρχει επείγουσα ανάγκη για φιλόδοξες, συνεκτικές και ολοκληρωμένες αστικές πολιτικές», λέει ο Vandenberghe. «Εάν όχι, οι εδαφικές ανισότητες και οι κοινωνικοοικονομικές ανισορροπίες είναι πιθανό να συνεχίσουν να αυξάνονται».

The post Οι μεγάλες πόλεις του Βελγίου βλέπουν το ευ ζειν να μετατοπίζεται στα προάστια appeared first on .

Το έργο αυτό γράφτηκε το 388 π.Χ., μετά τον Πελοποννησιακό πόλεμο στην Αθήνα, σε μια περίοδο γενικευμένης κρίσης (οικονομικής, κοινωνικής και ηθικής). Σχολιάζει με εύθυμο τρόπο ένα σημαντικό κοινωνικοπολιτικό θέμα, που παραμένει επίκαιρο: γιατί τα χρήματα δεν επιστρέφουν, όπως θα έπρεπε, ως ανταμοιβή για την εργασία τους στους δίκαιους και τίμιους, αλλά συχνά καταλήγουν στα χέρια ανέντιμων, απατεώνων και τεμπέληδων;

Η θεά Τύχη δεν έχει εισέλθει ακόμα στη σκηνή κατά τις συνήθειες της εποχής, είναι όμως ο θεός Πλούτος, τυφλός, που θα ερωτηθεί για αυτή την αδικία. Ο Αριστοφάνης μας δίνει μια ιστορία … αρκετά διδακτική και απίστευτη.

Σκηνοθεσία: Ειρήνη ΧΑΛΚΙΑ
Σκηνογραφία: Agnès DOUTSI
Μουσική: Everton RODRIGUES
Ρήγα: Alain Cantillana
Αφίσα: Θεόδωρος Κασσάπης
Μακιγιάζ: Ίρις Ιωακειμίδου

Παίζουν (με σειρά εμφάνισης):

Στάθης ΠΑΠΑΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ
Κωνσταντίνος ΤΣΙΓΚΑΡΑΣ
Thierry CLOES
Philippe SASSOYE
Eric DELANGE
Jan MACHIELSEN
Μαρία ΠΑΤΑΚΙΑ
Γιαννα ΚΥΡΙΑΚΟΥΔΗΣ
Giacomo INGOGLIA
Toulomt DZELILI
Martin VANDENHEEDE
Mathieu LEONARD
Eliza DZELILI

8, 9 και 10 Φεβρουαρίου στις 20.00, Κυριακή 11 Φεβρουαρίου στις 16.00
ESPACE SCARABAEUS , tél. 02/215 43 29 
19-27, rue Creuse, 1030 Bruxelles (Schaerbeek)

Εισιτήριο: 14,00 ευρώ (ενήλικες) και 10,00 ευρώ (γκρουπ, φοιτητές, ηλικιωμένοι, άνεργοι)

Πληροφορίες / Κρατήσεις: μέσω SMS στον αριθμό 0472/35 29 40 ή μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου: scarab@scarabaeus.net www.scarabaeus.net

Το έργο είναι κατάλληλο για παιδιά από 10 ετών.  Διάρκεια παράστασης: 2 ώρες (με παύση)

—————————————————————————————————————————————-

Le mot Ploutos (πλούτος) signifie richesse. La pièce avec ce titre a été écrite et représentée pour la première fois en 388 av.J.C., après la guerre de Péloponnèse, a Athènes, dans une période de crise générale (économique, sociale et morale) ; elle aborde d’une manière amusante une question sociopolitique importante, toujours d’actualité : pourquoi l’argent ne revient pas, comme il se devait, aux honnêtes gens et aux justes, en récompense de leur travail, mais se retrouve souvent entre les mains des gens malhonnêtes, des roublards et des paresseux qui en tirent les bénéfices de sa propriété.

La déesse FORTUNE n’est pas encore entrée en scène dans les mœurs et les coutumes de l’époque, mais c’est le dieu Ploutos, étant aveugle, qui sera mis en cause pour cette injustice. Aristophane prend le plaisir de nous façonner une histoire … assez didactique et extraordinaire !

Un Athénien, bon citoyen et raisonnable, père de famille, au nom de Chrémylos (=Toussicard), nourrit le projet grandiose de rendre heureux tous les gens justes et honnêtes, en aidant le dieu Ploutos de recouvrer la vue. La pauvreté s’y oppose en plaidant la cause du travail comme source d’équilibre social et moral. Si les gens deviennent subitement et facilement riches, ils ne voudront plus travailler comme avant, et la société sera privée de tous les avantages et les ouvrages de l’artisanat qui est le pilier de l’économie urbaine.

Si les paysans ne travaillent plus la terre, les ressources agricoles manqueront aussi à tous, et les gens deviendront voleurs et cambrioleurs, afin de s’accaparer facilement des biens d’autrui.

Avoir de l’argent et de la richesse facile sape la santé morale et physique de la société. Le rêve de Chrémylos est réalisé grâce au dieu Asclépios qui guérit le dieu aveugle dans son sanctuaire. La félicité semble combler la maison de Chrémylos,

qui n’oublie pas ses amis, mais ce n’est pas le cas pour tous les Athéniens. Des exemples frappant de ce retournement de la situation illustrent bien les dangers et les limites, voire les revers du miracle de l’enrichissement inattendu et de ce bonheur extraordinaire. Des solutions raisonnables doivent être trouvées d’urgence afin que le rêve d’un homme honnête puisse s’accommoder avec une réalité sociopolitique plus contraignante, sans amener des rixes et des souffrances aux citoyens.

Cette pièce sera présentée à l’Espace Scarabaeus, du 8 au 11 février 2018. C’est l’occasion de marquer ainsi le 25ème anniversaire de la création du Théâtre Scarabaeus qui n’a pas connu à ce jour la générosité du dieu aveugle ! Espérons que Ploutos recouvrant sa vue au sein du sanctuaire de Scarabaeus, lui en sera reconnaissant !

DATES : du 8 au 10 février 2018 à 20h.00, le dimanche 11 février à 16h.00

Mise en scène : Irène CHALKIA
Scénographie : Agnès DOUTSI
Musique : Everton RODRIGUES
Régie : Alain Cantillana
Affiche : Theodoros Kassapis
Maquillage : Iris Ioakeimidou

Avec la participation des acteurs (par ordre d’entrée en scène) :

Stathis PAPASTATHOPOULOS
Konstantinos TSIGKARAS
Thierry CLOES
Philippe SASSOYE
Eric DELANGE
Jan MACHIELSEN
Maria PATAKIA
Yanna KYRIAKOUDIS
Giacomo INGOGLIA
Toulomt DZELILI
Martin VANDENHEEDE
Mathieu LEONARD
Eliza DZELILI

Prix des places : 14,00 euros (adultes) et 10,00 euros (groupes, étudiants, seniors, chômeurs)

Info/ Réservations : par SMS au No 0472/35 29 40 ou par email : scarab@scarabaeus.net www.scarabaeus.net

Spectacle accessible aux jeunes (à partir de 10 ans) – durée du spectacle : 2 heures (avec entracte)

ESPACE SCARABAEUS , tél. 02/215 43 29
19-27, rue Creuse, 1030 Bruxelles (Schaerbeek)

Trams : 92 (arrêt Eglise St-Servais) et 25 (arrêt Robiano), bus 59 (arrêt Hermann)

The post Ο Πλούτος του Αριστοφάνη, από την Ειρήνη Χαλκιά στο θέατρο Scarabaeus appeared first on .