Τα στοιχεία δείχνουν ότι το 2024, ένα νέο μισθωτήριο στις Βρυξέλλες κοστίζει κατά μέσο όρο 18% περισσότερο από τη Φλάνδρα και 31% περισσότερο από τη Βαλλονία. Ακόμη και σε σύγκριση με άλλες μεγάλες πόλεις όπως η Αμβέρσα και η Γάνδη, τα ενοίκια στην πρωτεύουσα είναι περίπου 8% υψηλότερα, ενώ σε σχέση με τη Λιέγη η διαφορά φτάνει το 23%.

Πέρα όμως από τις ήδη υψηλές τιμές, μεγαλύτερη ανησυχία προκαλεί η μακροχρόνια τάση. Από το 2011 έως το 2024, τα ενοίκια αυξήθηκαν με ταχύτερο ρυθμό από τον πληθωρισμό, ενισχύοντας την οικονομική πίεση στα νοικοκυριά. Παράλληλα, οι αυξήσεις είναι πιο έντονες στο κέντρο της πόλης σε σχέση με την περιφέρεια, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο δύσκολη τη διαβίωση στην καρδιά των Βρυξελλών.

Στον τομέα της αγοράς ακινήτων, οι Βρυξέλλες παραμένουν η ακριβότερη περιφέρεια της χώρας, με τη μέση τιμή κατοικίας να φτάνει περίπου τις 505.000 ευρώ, έναντι 330.000 ευρώ στη Φλάνδρα και 200.000 ευρώ στη Βαλλονία. Για τα διαμερίσματα, οι διαφορές είναι μικρότερες, αλλά η πρωτεύουσα εξακολουθεί να προηγείται.

Ωστόσο, η εικόνα διαφοροποιείται αν εξεταστεί η εξέλιξη των τιμών τα τελευταία χρόνια. Οι μεγαλύτερες αυξήσεις καταγράφονται σε πόλεις της Φλάνδρας, όπως η Γάνδη και η Αμβέρσα, γεγονός που δείχνει ότι η άνοδος των τιμών δεν περιορίζεται μόνο στη βελγική πρωτεύουσα.

Η μελέτη επισημαίνει ότι ο καθοριστικός παράγοντας για τις τιμές δεν είναι τόσο τα διοικητικά όρια, όσο το επίπεδο αστικοποίησης. Περιοχές με έντονη αστική ανάπτυξη, ανεξαρτήτως περιφέρειας, τείνουν να εμφανίζουν υψηλότερες τιμές, προσεγγίζοντας το επίπεδο των Βρυξελλών.

Bruxelles : des loyers en hausse plus rapide que l’inflation
La capitale reste le marché locatif le plus cher du pays, sous l’effet d’une forte pression urbaine

Le marché locatif bruxellois continue de se distinguer par une progression soutenue des prix, dépassant celle du coût de la vie sur le long terme. Une analyse publiée par l’Institut Bruxellois de Statistique et d’Analyse met en évidence l’évolution du secteur immobilier entre 2010 et 2024, confirmant le rôle central de Bruxelles dans le paysage belge.

Aujourd’hui, louer un logement dans la capitale implique un budget nettement plus élevé que dans le reste du pays. Les nouveaux baux y sont en moyenne plus chers qu’en Flandre et en Wallonie, avec des écarts significatifs également par rapport à d’autres grandes villes comme Antwerp ou Ghent. La différence est encore plus marquée face à Liège.

Mais au-delà du niveau des prix, c’est leur rythme d’augmentation qui retient l’attention. Depuis plus d’une décennie, les loyers progressent plus rapidement que l’inflation, accentuant la pression financière sur les habitants. Cette tendance est particulièrement visible dans les zones centrales, où la demande reste très forte.

Du côté de l’achat, Bruxelles conserve sa position de région la plus onéreuse, même si la croissance des prix y a été plus modérée que dans certaines villes flamandes. Des centres urbains comme Gand ou Anvers ont enregistré des hausses plus marquées ces dernières années.

Selon l’étude, ces écarts s’expliquent avant tout par le degré d’urbanisation. Les zones densément peuplées et dynamiques, quel que soit leur emplacement en Belgique, affichent des niveaux de prix comparables. La structure urbaine apparaît ainsi comme le facteur clé pour comprendre les différences observées sur le marché immobilier.

The post Τα ενοίκια στις Βρυξέλλες αυξάνονται ταχύτερα από το κόστος ζωής appeared first on .

Η διάμεση τιμή κατοικίας στην πρωτεύουσα ανέρχεται σήμερα στα 510.000 ευρώ, καθιστώντας την την ακριβότερη περιοχή του Βελγίου για αγορά ακινήτου. Το ποσό αυτό είναι αισθητά υψηλότερο σε σχέση με τις γειτονικές επαρχίες της Φλαμανδικής Βραβάνδης και της Βαλλονικής Βραβάνδης, όπου η διάμεση τιμή διαμορφώνεται περίπου στις 400.000 ευρώ. Όπως σημειώνει ο συμβολαιογράφος και εκπρόσωπος του Notaris.be, Stijn Joye, «η διάμεση τιμή κατοικιών στις Βρυξέλλες αυξήθηκε από 460.000 ευρώ σε 510.000 ευρώ μέσα σε πέντε χρόνια», καταγράφοντας άνοδο σχεδόν 11%.

Η αύξηση των τιμών επηρεάζει και τη δυναμική της αγοράς. Αν και το 2025 οι πωλήσεις ακινήτων στις Βρυξέλλες αυξήθηκαν κατά 7,1%, η άνοδος αυτή παραμένει χαμηλότερη σε σύγκριση με τη Βαλλονία και τη Φλάνδρα, όπου η αύξηση έφτασε το 16,7% και 14,1% αντίστοιχα. Καθοριστικό ρόλο φαίνεται να παίζουν οι μειωμένοι φορολογικοί συντελεστές για πρώτους αγοραστές στις άλλες περιφέρειες, αλλά και η πολιτική αβεβαιότητα στην πρωτεύουσα, η οποία περιορίζει τις επενδυτικές κινήσεις και καθυστερεί προγράμματα επιδότησης ανακαινίσεων.

Μεγάλες αποκλίσεις τιμών μεταξύ των δήμων

Παρά τη συνολική αύξηση, οι διαφορές μεταξύ των 19 δήμων των Βρυξελλών παραμένουν σημαντικές. Το Molenbeek-Saint-Jean εξακολουθεί να αποτελεί τον πιο οικονομικό δήμο για αγορά κατοικίας, ενώ το Woluwe-Saint-Pierre καταγράφει τις υψηλότερες τιμές, με διάμεση αξία που φτάνει τις 746.500 ευρώ.

Ιδιαίτερα έντονη αύξηση καταγράφηκε στο Forest, όπου οι τιμές αυξήθηκαν κατά 25,8% μέσα σε πέντε χρόνια, φτάνοντας τις 553.500 ευρώ. Αντίθετα, το Ixelles είναι ο μοναδικός δήμος όπου καταγράφηκε μείωση στη διάμεση τιμή κατοικιών, με πτώση 5,1% και μέσο όρο περίπου 700.000 ευρώ. Στους γειτονικούς δήμους Auderghem και Etterbeek οι τιμές παρέμειναν σταθερές, γεγονός που, αν ληφθεί υπόψη ο πληθωρισμός, μεταφράζεται ουσιαστικά σε μείωση της αξίας των ακινήτων.

Τα διαμερίσματα κυριαρχούν στην αγορά

Η αγορά ακινήτων στις Βρυξέλλες χαρακτηρίζεται από τη σαφή υπεροχή των διαμερισμάτων έναντι των κατοικιών. Περισσότερο από το 70% των αγοραπωλησιών αφορά διαμερίσματα, ποσοστό σημαντικά υψηλότερο σε σχέση με τη Φλάνδρα και τη Βαλλονία.

Το 2025 η διάμεση τιμή διαμερίσματος αυξήθηκε κατά 3,3%, φτάνοντας τις 265.000 ευρώ. Παρά την αύξηση, οι Βρυξέλλες δεν αποτελούν την ακριβότερη περιοχή του Βελγίου για αγορά διαμερίσματος, καθώς υψηλότερες τιμές καταγράφονται στις επαρχίες της Φλαμανδικής Βραβάνδης και της Ανατολικής Φλάνδρας.

Όπως και στις κατοικίες, τα ακριβότερα διαμερίσματα εντοπίζονται στο Woluwe-Saint-Pierre, με διάμεση τιμή περίπου 360.000 ευρώ. Στο Ixelles καταγράφηκε μικρή μείωση το 2025, ωστόσο σε ορίζοντα πενταετίας οι τιμές έχουν αυξηθεί σημαντικά. Συνολικά, μέσα στα τελευταία πέντε χρόνια οι τιμές διαμερισμάτων αυξήθηκαν και στους 19 δήμους των Βρυξελλών, με τις μεγαλύτερες αυξήσεις να σημειώνονται στο Koekelberg.

Ξεχωριστή περίπτωση αποτελεί το Saint-Josse-ten-Noode, όπου η διάμεση τιμή διαμερισμάτων αυξήθηκε κατά 15,3% μέσα σε έναν μόλις χρόνο, ενώ στο Forest καταγράφηκε η μεγαλύτερη ετήσια μείωση, με πτώση 3,3%.

Ποιοι αγοράζουν ακίνητα στην πρωτεύουσα

Η μέση ηλικία αγοραστών στις Βρυξέλλες είναι ελαφρώς υψηλότερη από τον εθνικό μέσο όρο και ανέρχεται στα 39,8 έτη. Οι νεότεροι αγοραστές, ηλικίας 26 έως 30 ετών, στρέφονται κυρίως στα διαμερίσματα, ενώ η αγορά κατοικιών κυριαρχείται από άτομα ηλικίας 36 έως 40 ετών. Οι αγοραστές άνω των 65 ετών εμφανίζουν περιορισμένη παρουσία στην αγορά.

Οι νεότεροι επιλέγουν κυρίως πιο προσιτές περιοχές, με το Saint-Josse και το Molenbeek να συγκεντρώνουν σημαντικό ποσοστό αγορών από ηλικίες 18 έως 30 ετών. Αντίθετα, οι ακριβότεροι δήμοι, όπως το Uccle και το Woluwe-Saint-Pierre, προσελκύουν μικρότερο αριθμό νεαρών αγοραστών. Το Schaerbeek εμφανίζεται επίσης ιδιαίτερα δημοφιλές για πρώτη κατοικία, ενώ σημαντικό ενδιαφέρον καταγράφεται και για την πόλη των Βρυξελλών και το Molenbeek. Στις μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες, έντονη αγοραστική δραστηριότητα παρατηρείται στο Forest, το Ganshoren και το Evere.

Πού εγκαθίστανται οι κάτοικοι και ποιοι έρχονται από εκτός Βρυξελλών

Οι κάτοικοι που επιλέγουν να παραμείνουν μόνιμα στην πρωτεύουσα στρέφονται κυρίως προς το Auderghem, όπου πάνω από το 95% των αγορών κατοικιών πραγματοποιείται από ήδη εγκατεστημένους κατοίκους των Βρυξελλών. Αντίθετα, το Ixelles προσελκύει σημαντικό ποσοστό αγοραστών από άλλες περιοχές του Βελγίου.

Στην αγορά διαμερισμάτων, το Forest και το Saint-Gilles συγκεντρώνουν υψηλά ποσοστά αγοραστών που ήδη ζουν στην πρωτεύουσα, ενώ το Woluwe-Saint-Pierre προσελκύει μεγάλο αριθμό αγοραστών από εκτός Βρυξελλών.

Το 2025 οι περισσότερες πωλήσεις διαμερισμάτων πραγματοποιήθηκαν στην πόλη των Βρυξελλών, ενώ ο μικρός δήμος Watermael-Boitsfort κατέγραψε το χαμηλότερο ποσοστό συναλλαγών. Στην αγορά κατοικιών, το Uccle συγκέντρωσε τον μεγαλύτερο όγκο πωλήσεων, ενώ το Saint-Josse παραμένει ο μικρότερος παίκτης της αγοράς.

Immobilier à Bruxelles : où acheter au meilleur prix dans un marché en forte hausse

Le marché immobilier de la Région de Bruxelles-Capitale connaît une hausse constante des prix ces dernières années. Selon les dernières données de la Fédération des Notaires (Fednot), acheter une maison à Bruxelles coûte aujourd’hui environ 50.000 euros de plus qu’il y a cinq ans.

Le prix médian d’une maison atteint désormais 510.000 euros, faisant de Bruxelles la région la plus chère de Belgique pour l’achat d’un bien immobilier. Ce montant reste nettement supérieur aux provinces voisines du Brabant flamand et du Brabant wallon, où le prix médian se situe autour de 400.000 euros. Comme l’explique le notaire et porte-parole de Notaris.be, Stijn Joye, « le prix médian des maisons bruxelloises est passé de 460.000 euros à 510.000 euros en cinq ans ».

Cette hausse des prix influence également le volume des transactions. En 2025, les ventes immobilières ont progressé de 7,1% à Bruxelles, une augmentation plus modérée que celle observée en Wallonie et en Flandre. Les taux d’imposition réduits pour les primo-acquéreurs dans ces régions ainsi que l’incertitude politique à Bruxelles expliquent en partie cette différence.

De fortes disparités entre communes

Malgré cette tendance générale, les écarts de prix entre les 19 communes restent importants. Molenbeek-Saint-Jean demeure la commune la plus accessible pour l’achat d’une maison, tandis que Woluwe-Saint-Pierre affiche les prix les plus élevés, avec un prix médian atteignant 746.500 euros.

Forest se distingue par la plus forte progression sur cinq ans, avec une hausse de 25,8%. À l’inverse, Ixelles est la seule commune à avoir enregistré une baisse du prix médian des maisons, avec un recul de 5,1%. Dans les communes voisines d’Auderghem et d’Etterbeek, les prix sont restés stables, ce qui correspond en réalité à une baisse en tenant compte de l’inflation.

Le marché dominé par les appartements

À Bruxelles, les appartements représentent plus de 70% des transactions immobilières, un pourcentage largement supérieur à celui observé dans les autres régions du pays.

En 2025, le prix médian d’un appartement a augmenté de 3,3% pour atteindre 265.000 euros. Malgré cette hausse, Bruxelles n’est pas la région la plus chère de Belgique pour ce type de bien, certaines provinces flamandes affichant des prix plus élevés.

Les appartements les plus coûteux se trouvent également à Woluwe-Saint-Pierre, avec un prix médian avoisinant 360.000 euros. Sur cinq ans, les prix des appartements ont augmenté dans l’ensemble des communes bruxelloises, avec la plus forte progression observée à Koekelberg. Saint-Josse-ten-Noode se distingue par une hausse annuelle particulièrement marquée, tandis que Forest a enregistré la plus forte baisse sur un an.

Profil des acheteurs et choix résidentiels

L’âge moyen des acheteurs à Bruxelles atteint 39,8 ans, légèrement supérieur à la moyenne nationale. Les jeunes adultes privilégient majoritairement l’achat d’appartements, tandis que les maisons sont surtout acquises par les tranches d’âge plus élevées. Les acheteurs âgés de plus de 65 ans restent peu présents sur le marché.

Les jeunes acquéreurs s’orientent davantage vers les communes les plus abordables, notamment Saint-Josse et Molenbeek, tandis que Schaerbeek attire de nombreux primo-acquéreurs. Les communes plus onéreuses comme Uccle ou Woluwe-Saint-Pierre restent moins accessibles pour les jeunes ménages.

S’installer durablement dans la capitale

Les habitants déjà installés à Bruxelles qui souhaitent s’y établir durablement privilégient surtout Auderghem, où la grande majorité des biens vendus est achetée par des résidents de la capitale. À l’inverse, Ixelles attire davantage d’acheteurs provenant d’autres régions.

Dans le segment des appartements, Forest et Saint-Gilles comptent une forte proportion d’acheteurs déjà domiciliés à Bruxelles, tandis que Woluwe-Saint-Pierre attire davantage d’acquéreurs extérieurs.

En 2025, la Ville de Bruxelles a concentré le plus grand volume de ventes d’appartements, tandis que Watermael-Boitsfort a enregistré le plus faible volume. Pour les maisons, Uccle domine le marché, alors que Saint-Josse reste la commune la moins représentée.

The post Εκτοξεύονται οι τιμές κατοικιών στις Βρυξέλλες – Ποιες περιοχές παραμένουν πιο προσιτές appeared first on .

The post Η Θεσσαλία στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος στην αγορά του Βελγίου appeared first on .

Το 2024, περισσότεροι από 6 στους 10 Βρυξελλιώτες (61,4%) που αγόρασαν ακίνητο, το έκαναν εντός της Περιφέρειας Βρυξελλών, έναντι 60,3% το 2019. Αντίθετα, η Vlaamse Rand κατέγραψε πτώση, καθώς το ποσοστό όσων αγόρασαν εκεί μειώθηκε από 19,3% σε 17,1%.

Παράλληλα, αυξάνεται το ποσοστό όσων στρέφονται πέρα από τα όρια της περιφέρειας: το 2024, 21,6% των αγοραστών επέλεξαν κατοικία εκτός Βρυξελλών, έναντι 20,5% πέντε χρόνια νωρίτερα.

Διαφορές μεταξύ διαμερισμάτων και κατοικιών

Η τάση διαφέρει ανάλογα με το είδος του ακινήτου. Όσοι αγοράζουν διαμέρισμα, παραμένουν σχεδόν αποκλειστικά εντός της πόλης: το 87,2% το 2024 αγόρασε εντός της Περιφέρειας Βρυξελλών, μόλις 5,4% μετακινήθηκε στη Vlaamse Rand και 7,5% σε άλλη περιοχή.

Για όσους επιλέγουν μονοκατοικία, η εικόνα είναι διαφορετική: μόλις το 33,5% αγόρασε σπίτι εντός Βρυξελλών, ενώ σχεδόν 30% στράφηκε στα κοντινά προάστια και 37% σε άλλες περιοχές του Βελγίου. Παρ’ όλα αυτά, η Vlaamse Rand εξακολουθεί να προσελκύει σημαντικό αριθμό αγοραστών, με 19,3% των νέων ιδιοκτητών να την επιλέγουν.

Όπως εξηγεί ο συμβολαιογράφος Bart van Opstal, «οι Βρυξελλιώτες μετακινούνται λίγο πιο μακριά για να αποκτήσουν κατοικία – κάτι λογικό, αφού τα σπίτια εκτός πόλης είναι συνήθως πιο ευρύχωρα και οικονομικά».

Οι πιο δημοφιλείς περιοχές

Σε ορισμένους δήμους της Vlaamse Rand, οι Βρυξελλιώτες αποτελούν πλέον την πλειοψηφία των αγοραστών. Το 2024, στο Drogenbos, σχεδόν 7 στους 10 αγοραστές (69,4%) προέρχονταν από την Περιφέρεια Βρυξελλών. Υψηλά ποσοστά καταγράφονται επίσης σε Linkebeek (64,4%), Kraainem (56,9%) και Wezembeek-Oppem (52,7%) — φλαμανδικούς δήμους με “διευκολύνσεις” για τους γαλλόφωνους κατοίκους.

Στην Επαρχία Βαλλονικής Βραβάνδης, οι πιο δημοφιλείς προορισμοί είναι οι Tubize (35%), Waterloo (34,5%) και Rixensart (32,4%), ενώ το χαμηλότερο ποσοστό βρυξελλιωτών αγοραστών σημειώνεται στο Rebecq (22,3%).

Αντίστροφη ροή: λιγότεροι Φλαμανδοί αγοράζουν στις Βρυξέλλες

Την ίδια στιγμή, μειώνεται και ο αριθμός των κατοίκων της Vlaamse Rand που αγοράζουν ακίνητα εντός Βρυξελλών — από 12% σε 10,4%. Η πτώση είναι εντονότερη στους δήμους με γλωσσικές “διευκολύνσεις” για γαλλόφωνους, όπου το ποσοστό μειώθηκε από 28% σε 24,6%.

Η Πόλη των Βρυξελλών παραμένει ο δημοφιλέστερος προορισμός για όσους έρχονται από την περιφέρεια (14,4%), ακολουθούμενη από το Ixelles (10,4%), το Anderlecht (9,7%) και το Schaarbeek (7,2%). Το Sint-Joost-ten-Node καταγράφει το μικρότερο ποσοστό, μόλις 1,5%.

Les Bruxellois boudent de plus en plus la périphérie flamande

Le Notary Barometer révèle une tendance croissante au repli vers la capitale

Les habitants de Bruxelles semblent de moins en moins séduits par la Vlaamse Rand, cette ceinture flamande entourant la capitale. Selon le dernier Baromètre des notaires, les Bruxellois privilégient désormais leur propre région ou des zones plus éloignées plutôt que la périphérie immédiate.

En 2024, 61,4 % des acheteurs bruxellois ont choisi d’acquérir un bien dans la Région de Bruxelles-Capitale, contre 60,3 % en 2019. À l’inverse, la Vlaamse Rand recule, passant de 19,3 % à 17,1 %.

Les acheteurs bruxellois regardent aussi plus loin : 21,6 % ont opté pour un logement en dehors de la région, contre 20,5 % il y a cinq ans.

Appartements ou maisons : deux réalités différentes

Les acheteurs d’appartements restent massivement dans la capitale : 87,2 % des acquisitions se font à Bruxelles, seulement 5,4 % dans la Vlaamse Rand et 7,5 % ailleurs.

Pour les maisons, la situation s’inverse : à peine un tiers (33,5 %) achète à Bruxelles même, tandis que 30 % choisissent la grande périphérie et 37 % d’autres régions du pays. La Vlaamse Rand reste cependant le choix privilégié de 19,3 % des acheteurs.

« Les Bruxellois s’éloignent un peu pour trouver plus d’espace et des prix abordables », commente le notaire Bart van Opstal.

Les communes les plus prisées

Certaines communes de la Vlaamse Rand comptent désormais une majorité d’acheteurs venus de Bruxelles. En 2024, 69,4 % des ventes à Drogenbos ont été conclues par des Bruxellois. Des proportions similaires s’observent à Linkebeek (64,4 %), Kraainem (56,9 %) et Wezembeek-Oppem (52,7 %) — quatre communes à facilités pour les francophones.

En Brabant wallon, les destinations les plus populaires restent Tubize (35 %), Waterloo (34,5 %) et Rixensart (32,4 %), alors que Rebecq (22,3 %) attire le moins.

Moins d’acheteurs flamands à Bruxelles

À l’inverse, la part des habitants de la périphérie achetant à Bruxelles baisse : de 12 % à 10,4 %. Dans les communes à facilités, la chute est plus marquée, de 28 à 24,6 %.

La Ville de Bruxelles demeure le choix principal des acheteurs de la Rand (14,4 %), devant Ixelles (10,4 %), Anderlecht (9,7 %) et Schaerbeek (7,2 %). En bas du classement figure Saint-Josse-ten-Noode, avec seulement 1,5 %.

The post Οι Βρυξελλιώτες διστάζουν όλο και περισσότερο να αγοράσουν σπίτι στη φλαμανδική περιφέρεια appeared first on .

Η Ημέρα χωρίς Αυτοκίνητο καθιερώθηκε το 2001 και από τότε οι κάτοικοι των Βρυξελλών την έχουν αγκαλιάσει, αφού οι δρόμοι κλείνουν για τα αυτοκίνητα και μετατρέπονται σε χώρους παιχνιδιού, συνάντησης και βόλτας. Σύμφωνα με την Van den Brandt, η ατμόσφαιρα είναι πιο ήρεμη, ο αέρας καθαρότερος και η πόλη πιο ανθρώπινη, κάτι που «δεν χρειάζεται να περιορίζεται σε μία μόνο ημέρα τον χρόνο».

Η υπουργός έχει ήδη προτείνει την πρώτη πιθανή ημερομηνία: το Fête de l’Iris, στις 8 Μαΐου, που αποτελεί και επίσημη εορτή για την Περιφέρεια των Βρυξελλών. Όπως τόνισε, «αν δώσουμε τους δρόμους πίσω στους κατοίκους και στους εμπόρους, όλοι θα μπορούν να απολαύσουν αυτήν τη μέρα στο έπακρο».

Η πρόταση βασίζεται και σε στατιστικά στοιχεία: μόλις το 40% των νοικοκυριών των Βρυξελλών διαθέτουν αυτοκίνητο, ποσοστό αισθητά χαμηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο του 70%. Παράλληλα, οι μετρήσεις δείχνουν ότι κατά την τελευταία Ημέρα χωρίς Αυτοκίνητο η ατμοσφαιρική ρύπανση μειώθηκε έως και 90% σε ορισμένα σημεία, ενώ τα επίπεδα θορύβου έπεσαν θεαματικά.

Για την Van den Brandt, πρόκειται για μια ευκαιρία όχι μόνο να ενισχυθεί η υγεία και η ποιότητα ζωής, αλλά και να αποδειχθεί σταδιακά πώς η πόλη μπορεί να γίνει πιο βιώσιμη και ασφαλής, δίνοντας προσωρινά πίσω τον δημόσιο χώρο στους κατοίκους της.

Vers quatre Journées sans voiture par an à Bruxelles ?

Elke Van den Brandt plaide pour élargir une initiative plébiscitée depuis plus de vingt ans

Depuis 2001, la Journée sans voiture transforme Bruxelles en un vaste terrain de jeu et de rencontres, libéré du trafic motorisé. Aujourd’hui, la ministre de la Mobilité Elke Van den Brandt (Groen) souhaite aller plus loin: elle propose d’organiser quatre éditions par an, réparties entre le printemps, l’été et l’automne.

Le projet devra convaincre les 19 bourgmestres de la Région, mais certains ont déjà exprimé leur soutien. La ministre a même suggéré une première date: le 8 mai, jour de la Fête de l’Iris, qui coïnciderait avec un moment festif pour rendre les rues aux habitants et aux commerçants.

Les arguments avancés sont multiples : seuls 40% des ménages bruxellois possèdent une voiture, contre 70% au niveau national. Lors de la dernière édition, la pollution de l’air a chuté de près de 90% sur certains points de mesure et le bruit a fortement diminué.

Pour Van den Brandt, instaurer quatre Journées sans voiture par an, c’est offrir aux Bruxellois la possibilité de profiter plus souvent d’une ville plus respirable, plus conviviale et plus sûre, tout en montrant pas à pas le chemin vers une capitale plus durable.

The post Τέσσερις Ημέρες χωρίς Αυτοκίνητο τον χρόνο προτείνει η υπουργός Μεταφορών των Βρυξελλών appeared first on .

Στόχος είναι να μετατραπεί ο γκρίζος τσιμεντένιος δρόμος που κυριαρχείται σήμερα από 85 θέσεις στάθμευσης σε μια πράσινη αρτηρία.

«Η Rue Guimard θα γίνει μια νέα πράσινη όαση που συνδέει το κέντρο της πόλης και την ευρωπαϊκή συνοικία», δήλωσε η απερχόμενη υφυπουργός αστικής ανάπτυξης και πολιτιστικής κληρονομιάς των Βρυξελλών, Ans Persoons (Vooruit).

«Αυτό είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα προς μια πιο ευχάριστη ευρωπαϊκή συνοικία. Η φιλοδοξία μας είναι να μετατρέψουμε την περιοχή σε ένα ελκυστικό μέρος για να ζει κανείς, χάρη σε έναν υψηλής ποιότητας δημόσιο χώρο γεμάτο δέντρα».

Η ανακατασκευή θα περιλαμβάνει την αναδιάταξη των γωνιακών χώρων στάθμευσης, που είναι επικίνδυνοι για ποδηλάτες και πεζούς, για τη δημιουργία 41 παράλληλων σημείων, και τη διαπλάτυνση των πεζοδρομίων.

Τα υπάρχοντα 35 ψηλά δέντρα του δρόμου, τα οποία επί του παρόντος υποφέρουν στον περιορισμένο χώρο, με αποτέλεσμα οι ρίζες τους να σπρώχνουν την επιφάνεια του δρόμου, θα διατηρηθούν στη νέα διάταξη.

Επιπλέον, το τμήμα του δρόμου από την Rue du Commerce έως την Square Frère-Orban θα γίνει μονόδρομος. Για τη βελτίωση της άνεσης και της κινητικότητας των ποδηλατών και των πεζών, το σχέδιο περιλαμβάνει επίσης την εγκατάσταση 30 βάσεων ποδηλάτων και εξοπλισμού δρόμου.

Η Rue Guimard είναι ο πρώτος δρόμος που η πόλη των Βρυξελλών επανασχεδιάζει σύμφωνα με ένα νέο γενικό σχέδιο για μια πιο πράσινη Ευρωπαϊκή Συνοικία, που εκτείνεται από το πάρκο Cinquantenaire έως την Avenue des Arts.

«Δίνουμε τον τόνο για μια γειτονιά που δεν κυριαρχείται πλέον από τσιμέντο και αυτοκίνητα, αλλά από μια μικτή γειτονιά όπου είναι ευχάριστο να μένει κανείς», δήλωσε η δημοτική σύμβουλος των Βρυξελλών, Anaïs Maes.

«Πάνω από 1.000 τ.μ. του δρόμου θα αποστραγγιστούν – πράγμα που σημαίνει λιγότερες πλημμύρες, περισσότερη βιοποικιλότητα και μια πιο ευχάριστη πόλη για όλους», συμπλήρωσε.

Οι χώροι πρασίνου θα φυτευτούν επίσης με τρία ακόμη δέντρα, πολυετή φυτά, καλλωπιστικά χόρτα και θάμνους. Τα φυτά επιλέχθηκαν με βάση παράγοντες όπως το χρώμα και η περίοδος ανθοφορίας τους, με προτεραιότητα σε είδη που προσελκύουν πεταλούδες και μέλισσες.

Η Maes τόνισε ότι με αυτές τις αλλαγές, αντί για μια περιοχή γεμάτη γραφεία, «η πόλη θέλει να μετατρέψει την Ευρωπαϊκή Συνοικία σε μια μικτή γειτονιά με πολύ περισσότερους κατοίκους, εγκαταστάσεις, ξενοδοχεία και εστιατόρια».

The post Δόθηκε το πράσινο φως για να…πρασινίσει η Ευρωπαϊκή Συνοικία appeared first on .

Στο πλαίσιο του «Γύρου των 19 δήμων» της Van Achter – ο οποίος ξεκίνησε με τον δήμαρχο του Watermael-Boitsfort, David Leisterh (MR) – πραγματοποίησε επίσης μια πρώτη σειρά συζητήσεων με τις τοπικές αρχές του Forest, του Auderghem, του Berchem-Sainte-Agathe, του Jette, του Woluwe-Saint-Pierre, του Evere και του Ixelles.

«Οι τοπικές αρχές έχουν δείξει μεγάλη προθυμία να εργαστούν για ισχυρές υπηρεσίες στην ολλανδική γλώσσα και περισσότερες ευκαιρίες για εξάσκηση της ολλανδικής γλώσσας. Σε κάθε δήμο, αισθάνομαι τη βούληση να συνεχίσουμε να κάνουμε τη διαφορά μαζί», δήλωσε η Van Achter.

«Ολλανδικό σχέδιο»

Σε δελτίο τύπου, σημείωσε ότι είναι ικανοποιημένη με την ευρεία δέσμευση των δήμων των Βρυξελλών με τους οποίους έχει ήδη μιλήσει. Το σχέδιό της είναι να συνεργαστεί και με τους 19 δήμους για να βελτιώσει τη χρήση και τη γνώση των ολλανδικών στις Βρυξέλλες, ειδικά εκτός σχολικού πλαισίου.

«Τόσο τα παιδιά όσο και οι γονείς χρειάζονται εύκολους και προσβάσιμους τρόπους για να εξασκήσουν τη γλώσσα», δήλωσε η Van Achter. «Η αύξηση του προϋπολογισμού για την φροντίδα μετά το σχολείο και τις πρωτοβουλίες κατά τη διάρκεια των διακοπών είναι ένα πρώτο βήμα. Οι γονείς ζητούν ποιοτική φροντίδα και ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων στις οποίες τα παιδιά τους μπορούν να χρησιμοποιούν τα ολλανδικά. Εργάζομαι σκληρά πάνω σε ένα «Ολλανδικό Σχέδιο» για να επικεντρωθώ ακόμη περισσότερο σε αυτό».

Ταυτόχρονα, κατέστη σαφές στη Van Achter ότι το πρόγραμμα ένταξης των Φλαμανδών και η προσφορά στο Huis van het Nederlands (γνωστό στα αγγλικά ως Dutch Language House Brussels, ένας οργανισμός που στοχεύει στη διευκόλυνση της πρόσβασης στη γλώσσα) δεν είναι ακόμη αρκετά γνωστά.

Μια έρευνα του 2023 από την Huis van het Nederlands διαπίστωσε ότι η πλειοψηφία των κατοίκων των Βρυξελλών που δεν μιλούν ολλανδικά έχουν κίνητρο να μάθουν τη γλώσσα για να βρουν καλύτερη δουλειά. «Για αυτούς, η εκμάθηση της ολλανδικής γλώσσας δεν είναι ποτέ αυτοσκοπός, αλλά πάνω απ” όλα ένα μέσο για την επίτευξη γενικότερων στόχων στη ζωή», διαπίστωσε ο οργανισμός.

«Για ορισμένους δήμους, το πρόγραμμα ένταξης της Φλαμανδικής γλώσσας φαίνεται να είναι άγνωστο έδαφος», είπε. «Ωστόσο, οι δήμοι είναι αυτοί που πρέπει να ενημερώνουν και να παραπέμπουν τους νεοφερμένους. Οι συναντήσεις που πραγματοποίησα μου έδειξαν ότι οι παραπομπές γίνονται κυρίως στο πρόγραμμα ένταξης της γαλλικής γλώσσας».

Από τον Απρίλιο, η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση αύξησε τις γλωσσικές απαιτήσεις για τους νεοφερμένους στο Βέλγιο μετά από ένα πρόγραμμα ένταξης σε B1 (από A2 προηγουμένως), σύμφωνα με το Κοινό Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Αναφοράς για τις Γλώσσες (CEFR).

Αυτό σημαίνει ότι τα άτομα που ακολουθούν το πρόγραμμα ένταξης στη Φλάνδρα χρειάζονται B1 για τα ολλανδικά, ενώ όσοι ακολουθούν το πρόγραμμα στη Βαλλονία χρειάζονται B2 για τα γαλλικά. Στις Βρυξέλλες, οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι να επιλέξουν ποιο πρόγραμμα θέλουν.

Η Van Achter τόνισε ότι, για άλλη μια φορά, αυτό υπογραμμίζει τη σημασία της μεγαλύτερης ευαισθητοποίησης και της διαρθρωτικής συνεργασίας με τις τοπικές αρχές. «Θέλουμε κάθε δήμος να γνωρίζει την προσφορά, να την χρησιμοποιεί και να παραπέμπει ενεργά τους ανθρώπους».

Θα συνεχίσει την περιοδεία της στις Βρυξέλλες τις επόμενες εβδομάδες και μήνες και στη συνέχεια θα συναντηθεί –πιθανότατα τον Ιούνιο– με τον δήμαρχο του μεγαλύτερου δήμου, της πόλης των Βρυξελλών, Philippe Close (PS).

The post Η Φλάνδρα θέλει να βελτιώσει τις παρεχόμενες υπηρεσίες στα ολλανδικά, σε κάθε δήμο των Βρυξελλών appeared first on .

Στο Βέλγιο δεν υπάρχουν μεγάλες πολιτικές παρατάξεις, παρά μόνο μικρά και πολύ μικρά κόμματα. Αυτό οφείλεται στις πολλές διαφορετικές απόψεις και στο γεγονός ότι οι ψήφοι των Φλαμανδών και των γαλλόφωνων χωρίζονται σε διαφορετικά κόμματα.

Τα άκρα

Η ακροδεξιά και η άκρα αριστερά έχουν γίνει σημαντικοί παίκτες στη βελγική πολιτική. Το ακροδεξιό Vlaams Belang είναι παρόν μόνο στη Φλάνδρα, ενώ το μαρξιστικό PVDA/PTB – το μόνο «εθνικό» κόμμα – έχει τη μεγαλύτερη επιτυχία στο γαλλόφωνο τμήμα της χώρας. Και οι δύο είχαν ένα καλό ξεκίνημα στην προεκλογική εκστρατεία, με τις συζητήσεις για τη μετανάστευση και την ασφάλεια να ταιριάζουν στον Vlaams Belang, και το PVDA/PTB ιδιαίτερα ειλικρινές για τις φρικαλεότητες στη Γάζα. Μέχρι το τέλος της εκστρατείας, ωστόσο, και οι δύο είχαν υποστεί λάθη.

Τα άλλα κόμματα της χώρας έχουν δηλώσει ξεκάθαρα ότι δεν θα σχηματίσουν συνασπισμό με τους ακραίους. Και οι ίδιοι οι ακραίοι προτιμούν να παραμένουν στην αντιπολίτευση.

Η περιφέρεια 

Ο φλαμανδικός εθνικισμός είναι ισχυρός στο Βέλγιο εδώ και δεκαετίες. Μέχρι το τέλος αυτής της προεκλογικής εκστρατείας, το N-VA είχε τις πιθανότητες με το μέρος του, με πολλά κόμματα να εμφανίζονται θετικά στο ενδεχόμενο ενός κεντροδεξιού συνασπισμού. Ως εκ τούτου, ο επικεφαλής του N-VA, Bart De Wever, συγκεντρώνει τις καλύτερες πιθανότητες να αναδειχθεί ο επόμενος πρωθυπουργός και έχει δηλώσει την επιθυμία του να γίνει ακριβώς αυτό.

Είναι σχεδόν βέβαιο ότι το N-VA θα είναι επίσης το κύριο κόμμα στην επόμενη φλαμανδική κυβέρνηση ως το μεγαλύτερο mainstream φλαμανδικό κόμμα μακράν.

Υπάρχει επίσης ένα περιφερειακό κόμμα στη γαλλόφωνη πλευρά: το DéFi. Πάντα ήταν μάλλον μικρό, ωστόσο τώρα έχει πέσει και θύμα εσωτερικών τριγμών. Όμως, ο αριθμός των κομμάτων στο Βέλγιο και η άρνηση να συγκυβερνήσουν με τα άκρα, σημαίνει ότι η επίτευξη πλειοψηφίας 50% δεν είναι εύκολη, επομένως μερικές από τις έδρες του DéFi σε περιφερειακό ή εθνικό επίπεδο θα μπορούσαν να είναι βασικές για το σχηματισμό κυβέρνησης.

Τα πράσινα

Groen και Ecolo έχουν και οι δύο παράδοση στα σκαμπανεβάσματα. Και αυτές τις εκλογές, η τύχη τους φαίνεται να βρίσκεται σε πτωτική τάση. Ενώ το κλίμα και το περιβάλλον αποτελούν κορυφαίες προτεραιότητες στο Βέλγιο, οι πράσινες πολιτικές και οι πολιτικοί δεν φαίνεται να έχουν απήχηση στη μεγάλη πλειοψηφία των ψηφοφόρων.

Είναι πιθανό αυτά τα δύο κόμματα να αναβιώσουν μια παλιά συζήτηση μετά την ημέρα των εκλογών: διαφωνίες μεταξύ των φονταμενταλιστών και των πιο ρεαλιστικών Πρασίνων, με τους δεύτερους να κατηγορούν τους πρώτους για απογοητευτικά αποτελέσματα.

Οι σοσιαλιστές

Δεν είναι ευχάριστες στιγμές για τους σοσιαλιστές. Το PS ήταν κάποτε το μεγαλύτερο γαλλόφωνο πάρτι στις Βρυξέλλες και τη Βαλλονία, αλλά τώρα μπορούσε να πέσει στη δεύτερη θέση, σίγουρα στην πρωτεύουσα. Το κόμμα έχει υποστεί ζημιά από τον ανταγωνισμό από τους φιλελεύθερους του MR στα δεξιά και από το PTB στα αριστερά. Επιπλέον, φαίνεται να υπάρχει μια ευρεία στροφή προς τα δεξιά στο Βέλγιο.

Το φλαμανδικό Vooruit είναι πολύ μικρότερο από το PS στο τμήμα της χώρας που απευθύνεται, ενώ και η εικόνα του δεν είναι ξεκάθαρη. Ο πρώην επικεφαλής Connor Rousseau αρχικά ενίσχυσε το κόμμα αλλά στην συνέχεια το αποδυνάμωσε με μια σειρά από αστοχίες. Είναι πολύ πιθανό για το Vooruit θα είναι στην ομοσπονδιακή ή/και στην περιφερειακή κυβέρνηση, καθώς το κόμμα μπορεί –και είναι πρόθυμο– να ενταχθεί τόσο σε ένα κεντροαριστερό όσο και σε ένα κεντροδεξιό σενάριο.

Οι Χριστιανοδημοκράτες

Παλιά, τα δύο Χριστιανοδημοκρατικά κόμματα ήταν πάντα μέρος κάθε κυβέρνησης, αλλά αυτές τις μέρες έχουν συρρικνωθεί και η μεγαλύτερη δύναμή τους είναι ότι μπορούν να χωρέσουν σε οποιονδήποτε συνασπισμό.

Το CD&V της Φλάνδρας, υπό τον νέο ηγέτη Sammy Mahdi, έχει εργαστεί σκληρά τα τελευταία χρόνια για να αναπτύξει ένα ισχυρότερο προφίλ, αλλά ποτέ δεν μπόρεσε να πάρει τα ηνία σε αυτόν τον γύρο εκλογών. Το αντίθετο ισχύει για τους γαλλόφωνους Les Engagés: παραλίγο να εξαφανιστούν τα τελευταία χρόνια, αλλά τώρα προσεγγίζονται από πολλά άλλα μέρη ως πιθανός συνεργάτης.

Οι φιλελεύθεροι

Ο σημερινός πρωθυπουργός του Βελγίου δεν θα έχει δεύτερη θητεία. Το Open VLD του Alexander De Croo έχει πέσει θύμα του γεγονότος ότι ένας Βέλγος πρωθυπουργός πρέπει πάντα να βρίσκει συμβιβασμούς στην εξουσία και έτσι να αποδυναμώνει το προφίλ του κόμματός του. Στην εκστρατεία του, ο De Croo έκανε ό,τι μπορούσε για να πείσει τον κόσμο ότι το Open VLD είναι πραγματικά ένα κεντροδεξιό κόμμα υπέρ του ατόμου.

Οι γαλλόφωνοι φιλελεύθεροι του MR ήταν επίσης μέρος της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, αλλά ο ηγέτης George-Louis Bouchez εμπόδισε πολλές σημαντικές μεταρρυθμίσεις και αποφάσεις, καθιστώντας τον πολύ αντιδημοφιλή. Παρόλα αυτά, είναι πολύ πιθανό το MR να προσελκύσει περισσότερους ψηφοφόρους την Κυριακή.

Και οι  υπόλοιποι

Αρκετά νέα και μικρά κόμματα θα βρίσκονται επίσης στο ψηφοδέλτιο της Κυριακής, αλλά είναι απίθανο να έχουν κάποιον αντίκτυπο.

The post Εκλογές 2024: Τι διακυβεύεται για τα πολιτικά κόμματα του Βελγίου; appeared first on .

Η κυβέρνηση συνασπισμού ονόματι «Vivaldi», (ονομάστηκε έτσι από τις «Τέσσερις εποχές» του Βιβάλντι, για τις τέσσερις πολιτικές παρατάξεις που απαρτίζουν τον συνασπισμό) δημιουργήθηκε την 1η Οκτωβρίου 2020 μετά τις ομοσπονδιακές βουλευτικές εκλογές της 26ης Μαΐου 2019. Ωστόσο φαίνεται ότι δεν καταφέρνει να σχηματίσει κυβέρνηση με βάση τις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Σύμφωνα με την έρευνα που πραγματοποιήθηκε από την Ipsos για τα μέσα ενημέρωσης VTM, Het Laatste Nieuws, RTL και Le Soir, αυτός ο συνασπισμός θα κερδίσει 72 έδρες σε σύνολο 150, κατάτι λιγότερες από τις 76 που χρειάζονται για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Ο εν λόγω συνασπισμός σήμερα έχει 87.

Η πρώτη επιλογή θα ήταν να σχηματιστεί ένας συνασπισμός όσο το δυνατόν πιο κοντά στον σημερινό Vivaldi, εξαιρουμένων των πιο διχαστικών κομμάτων, δηλαδή των ακραίων (ακροδεξιό Vlaams Belang και αριστερό PTB) καθώς και των εθνικιστών του N-VA. Ωστόσο πρόβλημα αποτελεί το γεγονός ότι τα τρία αυτά κόμματα κινούνται ψηλά στις δημοσκοπήσεις. Οι προβλέψεις αναφέρουν ότι το Vlaams Belang θα μπορούσε να είναι πρώτο κόμμα στη χώρα, με 26 βουλευτές, το N-VA δεύτερο με 20 έδρες και το PTB τρίτο με 19. Όλα τα άλλα κόμματα θα ήταν πίσω και μαζί αυτά τα τρία μεγάλα κόμματα θα μπορούσαν να συγκεντρώσουν 65 έδρες.

Απομένουν δηλαδή μόνο 85 βουλευτές για τα «παραδοσιακά» κόμματα. Ως εκ τούτου, οι πιθανοί συνδυασμοί για τον σχηματισμό νέου συνασπισμού παραμένουν δύσκολη εξίσωση σε μία χώρα ωστόσο που έχει καταφέρει να λειτουργεί ακόμη και ούσα σχεδόν 600 ημέρες χωρίς κυβέρνηση, αφού πολλές από τις βασικές αρμοδιότητες, όπως η παιδεία ή η υγεία, βρίσκονται στα χέρια των τοπικών κυβερνήσεων.

Σύμφωνα με μελέτη των πανεπιστημίων UCLouvain, ULB και UAnvers η οποία δημοσιεύεται στα βελγικά μέσα, ακόμη υπάρχουν αναποφάσιστοι. Ειδικότερα, το 21% των πολιτών της Βαλλονίας, το 18% των Φλαμανδών και το 16% των κατοίκων των Βρυξελλών δεν έχουν κάνει ακόμη την επιλογή τους, στοιχεία σχετικά συγκρίσιμα με την κατάσταση που επικρατούσε και λίγο πριν από τις εκλογές του 2019.

Η έρευνα επισημαίνει ότι πρόκειται για δισταγμό μεταξύ δύο κομμάτων και όχι για απάθεια σε σχέση με την ψήφο. Επίσης, όπως αναφέρεται, υπάρχει σημαντικά μεγαλύτερη αμφιβολία μεταξύ των γυναικών (περίπου 25%) από ό,τι μεταξύ των ανδρών (περίπου 15%). Όσον αφορά στην ηλικία, είναι τα άτομα άνω των 65 που είναι πιο κατασταλαγμένα, ενώ δεν υπάρχει σημαντική διαφορά μεταξύ των άλλων ηλικιακών ομάδων.

Ταυτόχρονα δεν υπάρχει σημαντική διάκριση μεταξύ του μορφωτικού επιπέδου σε αντίθεση με την κατάσταση που επικρατούσε το 2019, όταν ο μεγαλύτερος αριθμός αναποφάσιστων ατόμων είχε τα χαμηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης. «Αυτή η διαφορά μεταξύ του μορφωτικού επιπέδου δεν παρατηρείται πλέον το 2024, ειδικά στο τέλος της εκστρατείας. Μια εξήγηση βρίσκεται στην εκλογική επιτυχία του (σ.σ. ακροδεξιού) Vlaams Belang και του (σ.σ. αριστερού) PTB-PVDA, δύο κομμάτων που προσελκύουν έντονα τους λιγότερο μορφωμένους», λένε οι ερευνητές.

The post Eκλογές στο Bέλγιο: οι τριπλές κάλπες και οι αναποφάσιστοι appeared first on .

Με τον χειρότερο προϋπολογισμό της εδώ και χρόνια, η περιφέρεια των Βρυξελλών αγωνίζεται να κρατήσει το κεφάλι της πάνω από το νερό. Από τις 3 περιφέρειες του Βελγίου, αυτή της πρωτεύουσας παρουσιάζει τα χειρότερα στοιχεία. Ωστόσο, δεν είναι αυτός ο μοναδικός πονοκέφαλος της κυβέρνησης των Βρυξελλών: τι γίνεται με τον πόλεμο των ναρκωτικών που μαίνεται στους δρόμους της πρωτεύουσας; Και ποια είναι η λύση για τους χιλιάδες αιτούντες άσυλο και άστεγους, που δεν βρίσκουν καταφύγιο και αναγκάζονται να αναζητήσουν στέγη σε  καταλήψεις ή σκηνές στο δρόμο;

19 φέουδα ή μια κεντρική διοίκηση;

Η περιφέρεια των Βρυξελλών αποτελείται από 19 δήμους, ο καθένας με τον δικό του δήμαρχο. Η πρωτεύουσα όμως έχει και το δικό της κοινοβούλιο και την κυβέρνησή της που βοηθούν στον καθορισμό της ζωής των περισσότερων από 1,2 εκατομμυρίων κατοίκων της. Οι διάφοροι δήμοι και η περιφέρεια, φυσικά, έχουν και ο καθένας τα δικά του συμφέροντα. Για χρόνια, ειδικά τα φλαμανδικά κόμματα της κυβέρνησης των Βρυξελλών ήταν αυτά που ζητούσαν να σταματήσει αυτός ο διοικητικός κατακερματισμός και να υπάρξει πιο αποτελεσματική πολιτική.

Αυτό υποστηρίζει επίσης ο ΟΟΣΑ, ο οργανισμός που εκπροσωπεί τα πλουσιότερα έθνη του κόσμου: ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, μια συνεργασία μεταξύ 38 βιομηχανικών χωρών, λέει ότι χρειάζεται μεταρρύθμιση στις Βρυξέλλες με τους δήμους να μεταφέρουν περισσότερες εξουσίες στην περιφέρεια. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί η διακυβέρνηση να λειτουργήσει αποφασιστικά, υποστηρίζει.

Αιτούντες άσυλο και άστεγοι

Μέσα σε 2 χρόνια, σημειώθηκε αύξηση 20% των αστέγων στις Βρυξέλλες. Στην τελευταία καταμέτρηση 7.000 άνθρωποι βρίσκονταν σε κατάσταση αστεγίας.

Τα προβλήματα σχετικά με την παροχή στέγης στους αιτούντες άσυλο, που ονομάζεται «κρίση υποδοχής» δεν έχουν βοηθήσει. Οι άνθρωποι που φτάνουν στο Βέλγιο και ζητούν άσυλο διοχετεύονται συνήθως μέσω του τμήματος μετανάστευσης στις Βρυξέλλες. Σύμφωνα με το νόμο, το Βέλγιο είναι υποχρεωμένο να φροντίζει τους αιτούντες άσυλο ενώ εξετάζεται η κατάστασή τους και λαμβάνεται απόφαση για το εάν πληρούν τις προϋποθέσεις για προστασία. Προς το παρόν, για τους άντρες δεν υπάρχει δυνατότητα διατροφής και διαμονής. Έτσι, αναγκάζονται να ζουν σε κάποια κατάληψη ή έξω στους δρόμους.

Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το VUB, το Φλαμανδικό Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών, περίπου 50.000 άνθρωποι ζουν επίσης παράνομα στις Βρυξέλλες. Πρόκειται για άτομα που ζουν στο Βέλγιο χωρίς έγκυρη άδεια παραμονής και σε πολλές περιπτώσεις δεν φαίνονται πουθενά. «Βασιζόμαστε σε στοιχεία από το 2017 και νωρίτερα», εξηγεί ο δημογράφος Johan Surkyn, «αλλά γνωρίζουμε ότι ο αριθμός των ατόμων χωρίς έγγραφα αυξάνεται λίγο-πολύ παράλληλα με τον αριθμό των αιτήσεων ασύλου». Αυτές ανήλθαν σε πάνω από 27.000 το 2019, και στις 35.500 το 2023. Και ο αριθμός των άνω των 40 ετών και των άνω των 50 ετών αυξάνεται επίσης. «Αυτό δείχνει ότι οι άνθρωποι μένουν στη χώρα μας περισσότερο, ακόμη και αφού τους έχει δοθεί εντολή να φύγουν», λέει.

Οι Βρυξέλλες στο επίκεντρο του εγκλήματος

Τα ποσοστά εγκληματικότητας στην πρωτεύουσα είναι αβυσσαλέα. Αυξάνονται οι φόβοι ότι η μαφία ναρκωτικών της Μασσαλίας ανακάλυψε τις Βρυξέλλες ως το νέο της καταφύγιο. Το 2023, η βία του ναρκεμπορίου σκότωσε 7 ανθρώπους στις Βρυξέλλες. Φέτος ο απολογισμός ανέρχεται ήδη στους 6 θανάτους, ενώ τουλάχιστον 16 άνθρωποι τραυματίστηκαν. Ο αριθμός των πυροβολισμών και των μαχαιρωμάτων αυξάνεται ραγδαία, αν και δεν αποδεικνύεται πάντα μια σαφής σχέση με το περιβάλλον των ναρκωτικών.

Ωστόσο, συχνά εμπλέκονται αντίπαλες συμμορίες. Δίνουν μια μάχη, για την επικράτηση του δυνατότερου όσον αφορά την διακίνηση ναρκωτικών στην περιφέρεια.

Η περιοχή διαθέτει έξι αστυνομικές ζώνες που καλύπτουν τους 19 δήμους. Αυτός ο κατακερματισμός δεν διευκολύνει την αποτελεσματική αντιμετώπιση του εγκλήματος. Στο παρελθόν γινόταν λόγος για συγχώνευση των αστυνομικών ζωνών, κάτι που καταψηφίστηκε το 2022.

Μια πολύ βελγική διαδρομή σχηματισμού κυβέρνησης

Η τρέχουσα κυβέρνηση συνασπισμού των Βρυξελλών αποτελείται από έξι κόμματα: τους Γαλλόφωνους και Φλαμανδούς σοσιαλιστές του PS και του Vooruit.brussels, το Γαλλόφωνο και Φλαμανδικό Πράσινο κόμμα Ecolo και Groen, πλαισιωμένη από τους γαλλόφωνους δημοκράτες των Βρυξελλών του DéFI και τους Φλαμανδούς φιλελεύθερους του Open VLD.

Ο σχηματισμός της κυβέρνησης των Βρυξελλών πραγματοποιείται σε 2 ασυνήθιστα βήματα: πρώτον, το γαλλόφωνο και το ολλανδόφωνο κόμμα αναζητούν την πλειοψηφία στη γλωσσική τους ομάδα. Όταν αυτό επιτευχθεί και από τις δύο πλευρές, τα πλειοψηφικά κόμματα ξεκινούν στη συνέχεια διαπραγματεύσεις για μια κοινή συμφωνία συνασπισμού και το σχηματισμό περιφερειακής κυβέρνησης.

The post Εκλογές 2024: ποια είναι τα θέματα που καίνε στις Βρυξέλλες; appeared first on .