Τα Acta Sanctorum αφηγούνται, πάνω απ’ όλα, την ιστορία ενός τιτάνιου πνευματικού εγχειρήματος. Το έργο ξεκίνησε από την Εταιρεία των Μπολλανδιστών (Société des Bollandistes), μια λόγια εταιρεία που ιδρύθηκε τον 17ο αιώνα από τον Ιησουίτη ιερέα Jean Bolland. Στόχος της ήταν η συστηματική συλλογή και κριτική επεξεργασία εκατοντάδων πηγών — από τον 2ο έως και τον 17ο αιώνα — σχετικών με τη ζωή των αγίων, προκειμένου να δημιουργηθεί μια επιστημονική εγκυκλοπαίδεια 67 τόμων και περίπου 60.500 σελίδων. Συνταγμένο κυρίως στα λατινικά, το έργο εξακολουθεί να αποτελεί θεμελιώδη αναφορά για τους ιστορικούς και τους μελετητές της αγιολογίας.

Η Εταιρεία των Μπολλανδιστών παραμένει ενεργή μέχρι σήμερα και, στο πλαίσιο της μακρόχρονης δράσης της, έχει συγκεντρώσει χιλιάδες μοναδικά τεκμήρια σε πολλές γλώσσες. Ανάμεσά τους συγκαταλέγονται αρχαία χειρόγραφα, σχέδια και απεικονίσεις μνημείων ή αντικειμένων που δεν σώζονται πλέον, εκτενής αλληλογραφία με λογίους από ολόκληρη την Ευρώπη, καθώς και εκατοντάδες χάλκινες πλάκες εκτύπωσης. Η χρήση τόσο μεγάλου όγκου πηγών και η κριτική αξιολόγησή τους συνιστούσαν, για την εποχή τους, μια πρωτοποριακή επιστημονική μέθοδο, που προσέδωσε στα Acta Sanctorum διαχρονική αξιοπιστία και αξία.

Η ένταξη του έργου στο μητρώο «Μνήμη του Κόσμου» της UNESCO σηματοδοτεί την αναγνώρισή του ως τεκμήριο καθοριστικής σημασίας για την ιστορία της ανθρωπότητας. Στον ίδιο κατάλογο περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη του 1789, η Ταπισερί της Μπαγιέ, η Βίβλος του Γουτεμβέργιου, τα αρχεία του Λεονάρντο ντα Βίντσι, η Magna Carta και το χειρόγραφο ημερολόγιο της Άννας Φρανκ. Η Βέλγιο διαθέτει ήδη αρκετά καταχωρισμένα αρχειακά σύνολα, όπως τα αρχεία του τυπογραφείου Plantin-Moretus, της παλαιάς Καθολικής Πανεπιστημιούπολης της Λουβένης, καθώς και το εκτενές βιβλιογραφικό αρχείο του Mundaneum.

Όπως επισημαίνει η Βασιλική Βιβλιοθήκη του Βελγίου (KBR), η οποία φυλάσσει μέρος των αναγνωρισμένων αρχείων, η UNESCO δεν τίμησε μόνο τον πλούτο των πληροφοριών που προσφέρουν τα Acta Sanctorum για την ιστορία των αγίων από τον 2ο έως τον 17ο αιώνα, αλλά και τη «συστηματική και ακούραστη συλλογή τεκμηρίων που πραγματοποιήθηκε από διαδοχικές γενιές Μπολλανδιστών». Ένα έργο ζωής που, πλέον, αναγνωρίζεται επίσημα ως κομμάτι της παγκόσμιας μνήμης.

De précieuses archives religieuses d’Anvers inscrites au registre Mémoire du monde de l’UNESCO

Les Acta Sanctorum, œuvre monumentale consacrée à la vie des saints, sont reconnues comme un patrimoine documentaire majeur de l’humanité

Les Acta Sanctorum, l’une des plus vastes entreprises de documentation religieuse jamais réalisées en Europe, viennent d’être inscrites au registre Mémoire du monde de l’UNESCO. Cette encyclopédie monumentale, consacrée à la vie des saints chrétiens et initiée au XVIIᵉ siècle à Anvers, demeure aujourd’hui une référence incontournable pour l’histoire religieuse, culturelle et intellectuelle du continent européen.

Les Acta Sanctorum racontent avant tout l’histoire d’un projet d’une ampleur exceptionnelle. Lancé par la Société des Bollandistes, fondée au XVIIᵉ siècle par le jésuite Jean Bolland, ce travail visait à rassembler, analyser et confronter de manière critique des centaines de sources datant du IIᵉ au XVIIᵉ siècle. Le résultat est une encyclopédie de 67 volumes, totalisant près de 60 500 pages, rédigée principalement en latin, qui fait encore autorité auprès des historiens et des spécialistes de l’hagiographie.

Toujours active aujourd’hui, la Société des Bollandistes a accumulé, au fil des siècles, des milliers de documents uniques dans de nombreuses langues. Manuscrits anciens, dessins et plans de monuments ou d’objets aujourd’hui disparus, correspondances avec des érudits de toute l’Europe, mais aussi centaines de plaques de gravure en cuivre composent cet ensemble exceptionnel. L’exploitation critique d’un corpus aussi vaste constituait, pour l’époque, une démarche scientifique novatrice, conférant à l’encyclopédie une valeur méthodologique et historique durable.

L’inscription des Acta Sanctorum au registre Mémoire du monde souligne leur importance en tant que patrimoine documentaire essentiel à l’histoire de l’humanité. Ce registre comprend notamment la Déclaration des droits de l’homme et du citoyen de 1789, la tapisserie de Bayeux, la Bible de Gutenberg, les archives de Léonard de Vinci, la Magna Carta médiévale ou encore le manuscrit du journal d’Anne Frank. La Belgique y figure déjà avec plusieurs fonds majeurs, parmi lesquels les archives de l’imprimerie Plantin-Moretus, celles de l’ancienne Université de Louvain, ainsi que le vaste répertoire bibliographique du Mundaneum.

Dans un communiqué, la Bibliothèque royale de Belgique (KBR), qui conserve une partie des archives classées, souligne que l’UNESCO a souhaité saluer non seulement la richesse des informations fournies par les Acta Sanctorum sur l’histoire des saints du IIᵉ au XVIIᵉ siècle, mais également « la collecte documentaire, systématique et inlassable, menée par plusieurs générations de bollandistes ». Une reconnaissance internationale pour un travail de longue haleine désormais inscrit dans la mémoire collective mondiale.

The post Πολύτιμα θρησκευτικά αρχεία της Αμβέρσας εντάσσονται στην UNESCO appeared first on .

Η αναγνώριση ενός τόπου ως «μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς» σημαίνει ότι έχει εξαιρετική παγκόσμια αξία και ότι χρήζει προστασίας μέσω διεθνούς συνεργασίας. Η ένταξη στη λίστα δεν συνεπάγεται άμεση χρηματοδότηση, αλλά ανοίγει τον δρόμο για τεχνική βοήθεια, επιχορηγήσεις και βιώσιμο τουρισμό, ενώ προσδίδει παγκόσρο κύρος.

Όταν τα παραμύθια γίνονται παγκόσμια κληρονομιά

Ανάμεσα στα πιο πολυσυζητημένα νέα μνημεία βρίσκονται τα παλάτια του βασιλιά Λουδοβίκου Β΄ της Βαυαρίας στη Γερμανία: το Νόισβανσταϊν, το Χερενκιμζέε, το Λίντερχοφ και το βασιλικό καταφύγιο Σάχεν. Με την ένταξή τους, ο συνολικός αριθμός των γερμανικών μνημείων φτάνει τα 54.

BREAKING!

New inscription on the @UNESCO #WorldHeritage List: The Palaces of King Ludwig II of Bavaria: Neuschwanstein, Linderhof, Schachen and Herrenchiemsee, #Germany .

➡️https://t.co/seTyyVu3sT #47WHC pic.twitter.com/eGNlxKXiEC

— UNESCO ️ #Education #Sciences #Culture (@UNESCO) July 12, 2025

Τα κάστρα αυτά, που κατασκευάστηκαν τον 19ο αιώνα, αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα του ρομαντισμού και της φαντασίας του επονομαζόμενου «βασιλιά των παραμυθιών», ο οποίος τα οραματίστηκε επηρεασμένος από τη μουσική και το δράμα του Ρίχαρντ Βάγκνερ. Το Νόισβανσταϊν, ειδικά, απέκτησε παγκόσμια φήμη όταν ενέπνευσε το Κάστρο της Ωραίας Κοιμωμένης της Disney, το οποίο πρωτοπαρουσιάστηκε στη Disneyland της Καλιφόρνιας το 1955 και αργότερα αποτυπώθηκε και στην ομώνυμη ταινία κινουμένων σχεδίων το 1959.

Τα κάστρα υποδέχονται εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως, με περισσότερους από 1,7 εκατομμύρια μόνο το 2023, κυρίως από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ασία. Η Maria Böhmer, πρόεδρος της γερμανικής επιτροπής της UNESCO, χαρακτήρισε την ένταξή τους «μια εξαιρετική τιμή για αυτούς τους εντυπωσιακούς τόπους», προσθέτοντας πως «πρόκειται για αρχιτεκτονικά αριστουργήματα που αντανακλούν την καλλιτεχνική φαντασία αλλά και την εκκεντρικότητα του παραμυθένιου βασιλιά».

Η Κρήτη στη λίστα με τα ανάκτορα του Μίνωα

Στην Ελλάδα, τη φετινή αναγνώριση απέσπασαν τα Μινωικά Ανακτορικά Κέντρα της Κρήτης (Κνωσός, Φαιστός, Μάλια, Ζάκρος, Ζώμινθος, Κυδωνία). Οι χώροι αυτοί, χτισμένοι και κατοικημένοι μεταξύ 2.800 και 1.100 π.Χ., υπήρξαν κομβικά πολιτικά, διοικητικά και πολιτισμικά κέντρα της πρώτης μεγάλης πολιτισμικής έκφρασης στην Ευρώπη, του Μινωικού Πολιτισμού.

Η ένταξή τους στη λίστα αναγνωρίζει όχι μόνο την αρχαιολογική και αρχιτεκτονική τους αξία, αλλά και τη συμβολή τους στην κατανόηση της οργανωμένης ζωής και της τέχνης στην Εποχή του Χαλκού.

Τα μεγαλιθικά σύνολα του Carnac: η προϊστορία μιλά

Σημαντική θέση στις φετινές εντάξεις κατέχουν και οι μεγαλιθικοί λίθοι του Καρνάκ, στη νότια Βρετάνη της Γαλλίας. Χρονολογούνται από το 4.500 έως το 3.300 π.Χ. και περιλαμβάνουν περισσότερους από 3.000 όρθιους λίθους, τύμβους και ταφικά μνημεία. Πρόκειται για ένα από τα αρχαιότερα μεγαλιθικά σύνολα στον κόσμο, που προσφέρουν σημαντικά στοιχεία για τις τελετουργίες και τα ταφικά έθιμα των Νεολιθικών κοινωνιών της δυτικής Ευρώπης.

BREAKING!

New inscription on the @UNESCO #WorldHeritage List: Megaliths of Carnac and of the shores of Morbihan, #France .

➡️ https://t.co/seTyyVu3sT #47WHC pic.twitter.com/WPyH2xVZtB

— UNESCO ️ #Education #Sciences #Culture (@UNESCO) July 12, 2025

Μνήμη, Αφρική και περιοχές υπό απειλή

Η φετινή σύνοδος δεν περιορίστηκε σε αρχιτεκτονικά ή φυσικά μνημεία. Στο πλαίσιο της δέσμευσης της UNESCO για την ενίσχυση της αφρικανικής κληρονομιάς, εντάχθηκαν πέντε νέες τοποθεσίες σε Νότια Αφρική, Μπουρκίνα Φάσο, Αιθιοπία και Κένυα, ενώ ένα μνημείο στη Σενεγάλη αφαιρέθηκε από τη λίστα κινδύνου, χάρη στην επιτυχή συντήρησή του.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε και στη διατήρηση της μνήμης τραγικών γεγονότων. Στην Καμπότζη, τρεις πρώην φυλακές και κέντρα ανάκρισης του καθεστώτος των Ερυθρών Χμερ εντάχθηκαν στη λίστα, με αφορμή τη συμπλήρωση 50 ετών από την άνοδο του καθεστώτος στην εξουσία, το 1975. Οι χώροι αυτοί λειτουργούν πλέον ως τόποι μνήμης και εκπαίδευσης, αναδεικνύοντας τα εγκλήματα που στοίχισαν τη ζωή περίπου 1,7 εκατομμυρίων ανθρώπων κατά τη διάρκεια της τετραετούς δικτατορίας.

Ένα τιμητικό σήμα με ευθύνη

Η ένταξη στη Λίστα Παγκόσμιας Κληρονομιάς αποτελεί σύμβολο τιμής και παγκόσμιας αναγνώρισης, αλλά ταυτόχρονα επιφέρει και υποχρεώσεις. Τα κράτη καλούνται να διασφαλίσουν την υπεύθυνη διαχείριση των επισκεπτών, την προστασία της αυθεντικότητας των χώρων και την αντιμετώπιση της μαζικής τουριστικής πίεσης, που έχει αυξηθεί σημαντικά την τελευταία δεκαετία. Η μη συμμόρφωση με τους κανόνες ή οποιαδήποτε σημαντική αλλοίωση μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε αφαίρεση από τη λίστα.

Με 61 εγγεγραμμένα μνημεία, η Ιταλία παραμένει η χώρα με τις περισσότερες καταχωρήσεις. Συνολικά, η Λίστα Παγκόσμιας Κληρονομιάς περιλαμβάνει πλέον 1.248 μνημεία σε 170 χώρες. Η πολιτιστική και φυσική ποικιλομορφία του πλανήτη μας συνεχίζει να αναδεικνύεται — με σεβασμό, φροντίδα και παγκόσμια συνεργασία.

The post Αρχαία μνημεία και παραμυθένια κάστρα εντάσσονται στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO appeared first on .

«Μετά από μια ιστορική απόφαση τα Μινωικά Ανακτορικά Κέντρα της Κρήτης αποτελούν πλέον μέρος του Καταλόγου της Παγκόσμιας Κληρονομιάς», σημειώνει με δήλωσή του ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην UNESCO, Γιώργος Κουμουτσάκος.

Η ένταξη αφορά έξι αρχαιολογικούς χώρους: την Κνωσό, τη Φαιστό, τα Μάλια, τη Ζάκρο, τη Ζώμινθο και την Κυδωνία, οι οποίοι αποτέλεσαν τη βάση μιας ενιαίας, σειριακής υποψηφιότητας. Από κοινού, τα μνημεία αυτά αντιπροσωπεύουν τον πυρήνα της μινωικής κοινωνίας, η οποία άνθησε στην Κρήτη πριν από 5.000 χρόνια, αναπτύσσοντας εμπορικά δίκτυα στην Ανατολική Μεσόγειο, πρωτοποριακή αρχιτεκτονική και μια κοινωνική δομή με επίκεντρο τα ανακτορικά κέντρα.

Minoan Palatial Centres of Crete now on the UNESCO World Heritage List!
Minister Lina Mendoni: “A unique testimony to a prehistoric civilization that shaped Europe.”@GreeceMFA @cultureGR#Minoan #WHC47 #UNESCO #Greece pic.twitter.com/hX73lG6WIj

— Greece in UNESCO (@greeceinunesco) July 13, 2025

Τα ανάκτορα δεν υπήρξαν απλώς διοικητικά κέντρα· υπήρξαν ζωντανοί οργανισμοί που συνδύαζαν τη διακυβέρνηση με τη λατρεία, την οικονομική οργάνωση με την καλλιτεχνική δημιουργία. Οι περίφημες τοιχογραφίες τους, με σκηνές από τη φύση και την καθημερινότητα, δεν μαρτυρούν μόνο αισθητική αρτιότητα, αλλά και μια κοινωνία που πίστευε στη χαρά της ζωής.

Η Επιτροπή της UNESCO, λαμβάνοντας υπόψη και την τεκμηριωμένη αξιολόγηση του ICOMOS (Διεθνές Συμβούλιο Μνημείων και Τοποθεσιών), αναγνώρισε την Εξέχουσα Οικουμενική Αξία των μινωικών ανακτόρων, την αυθεντικότητα και την ακεραιότητά τους, καθώς και την ύπαρξη ενός στιβαρού πλαισίου προστασίας και διαχείρισης. Η απόφαση έρχεται ως αποτέλεσμα μακροχρόνιας και μεθοδικής προσπάθειας στελεχών του Υπουργείου Πολιτισμού, σε συνεργασία με την Περιφέρεια Κρήτης και άλλους εμπλεκόμενους φορείς.

Πέρα από την τιμητική αναγνώριση, η εγγραφή στον Κατάλογο της UNESCO συνεπάγεται και αυξημένες ευθύνες: διατήρηση, προβολή και προστασία των μνημείων από φυσικούς και ανθρωπογενείς κινδύνους. Η πρόκληση από εδώ και πέρα είναι να εξασφαλιστεί ότι οι μελλοντικές γενιές θα μπορούν να γνωρίσουν αναλλοίωτα αυτά τα σημεία αναφοράς ενός πολιτισμού που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Η Κρήτη, με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, τιμά πλέον επίσημα και διεθνώς το παρελθόν της. Τα μινωικά ανάκτορα δεν είναι πια μόνο θησαυροί του ελληνικού πολιτισμού — είναι πλέον και αναγνωρισμένα τεκμήρια της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.

The post Τα μινωικά ανάκτορα της Κρήτης στην UNESCO appeared first on .

Η σοκολάτα και η βελγική παράδοση που συνδέεται με αυτήν γίνονται έτσι το 22ο συστατικό στοιχείο της ταυτότητας, της λαογραφίας και του πολιτισμού των Βρυξελλών. Οι Βρυξέλλες είναι η πρώτη από τις τρεις περιφέρειες της χώρας που αναλαμβάνει αυτήν την πρωτοβουλία. Αυτό είναι ένα απαραίτητο, αλλά όχι επαρκές βήμα, για την υποβολή φακέλου στην UNESCO. Για να επιτευχθεί αυτό, η Φλάνδρα και η Βαλλονία θα πρέπει να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Περιφέρειας της Πρωτεύουσας. Μια προσέγγιση που ζητούν οι Βρυξέλλες.

Η σοκολάτα αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της βελγικής παράδοσης. Ο μέσος Βέλγος καταναλώνει 7 κιλά το χρόνο, όπως τόνισε η An Persoons, υφυπουργός Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Εξωτερικού Εμπορίου των Βρυξελλών. Οι Βρυξέλλες είναι επίσης η γενέτειρα της πραλίνας και της μπαλοτίνας, που δημιουργήθηκαν από το ζεύγος Neuhaus», εξηγεί η Anaïs Maes, δημοτική σύμβουλος του Δήμου των Βρυξελλών, στους δημοσιογράφους που συγκεντρώθηκαν στις Galeries St Hubert, όπου εδρεύουν αρκετοί από τους σοκολατοποιούς της πόλης.

«Πάνω από 200 καταστήματα πωλούν σοκολάτα». Οι πολιτικοί και οι βιοτέχνες επιθυμούν όλοι να συνεχίσει ο τομέας να σημειώνει πρόοδο σε τρεις τομείς. «Είναι σημαντικό να είμαστε σε θέση να προσελκύσουμε ταλέντα», λέει ο Philippe de Selliers, πρόεδρος της συντονιστικής επιτροπής του Beyond Chocolate, της πρωτοβουλίας που αποσκοπεί στο να καταστήσει τη βελγική σοκολάτα βιώσιμη. «Είμαστε συνεχώς σε αναζήτηση εξειδικευμένου προσωπικού για έναν τομέα που αντιπροσωπεύει πωλήσεις 8 δισεκατομμυρίων ετησίως, εκ των οποίων τα 5,5 δις εξάγονται».

«Δεύτερον, πρέπει να συνεχίσουμε να καινοτομούμε για να παραμείνουμε αυτό που είμαστε: οι καλύτεροι. Και, τέλος, πρέπει να επικεντρωθούμε στη βιωσιμότητα», προσθέτει ο Philippe de Selliers. «Στόχος μας είναι να είμαστε 100% βιώσιμοι». Στόχοι που η σημερινή αναγνώριση πρέπει να στηρίξει.

The post H βελγική σοκολάτα εντάσσεται στον κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς των Βρυξελλών appeared first on .

Η Ευανθία Ρεμπούτσικα είναι από την αρχή της καριέρας της μία άτυπη πρέσβειρα για τη μουσική και τον πολιτισμό. Ελληνισμός και μουσική, μουσική και ιστορία, η καρδιά της Ελλάδας που χτυπά στη μεσογειακή λεκάνη, έδωσαν ρυθμό στις μελωδίες της. Στην πορεία της, συναντήθηκε με την κουλτούρα της μεγάλης θάλασσας που ενώνει τους λαούς σε αυτό το σημείο της Νότιας Ευρώπης. από τα Βαλκάνια ως την Αφρική και από το Σουέζ ως το Γιβραλτάρ.

Η «Μεσογειακή Συμφωνία» είναι μία ιστορική μουσική εμπειρία, ένα ταξίδι πολιτισμού που η Ευανθία Ρεμπούτσικα θα παρουσιάσει μαζί με τρεις τραγουδίστριες, μία Ελληνίδα, μία Μαροκινή και μία Αιγύπτια, φέρνοντας το μήνυμα της ειρήνης έτσι όπως μόνο η μουσική ξέρει να το κάνει, με μελωδίες και τραγούδια που ενώνουν τους λαούς, πάνω και πέρα από γλωσσικά και κάθε άλλους είδους σύνορα.

Η συναυλία-οδοιπορικό, η οποία θα παρουσιαστεί στην UNESCO στις 16 Ιανουαρίου 2025, δεν είναι απλώς μια ωδή στη Μεσόγειο, που συνδέει τρεις ηπείρους – την Ευρώπη, την Αφρική και την Ασία αλλά και ένας ύμνος στην ειρηνική συνύπαρξη των εθνών.
Τέσσερις μεσογειακές χώρες ενώνονται σε μία άσκηση «πολιτιστικής διπλωματίας» για να δημιουργήσουν μια εκδήλωση που θα αποτελέσει μία γιορτή της ενότητας και της ποικιλομορφίας της Μεσογείου.

Une symphonie méditerranéenne / Μία Μεσογειακή συμφωνία

Πέμπτη 16 Ιανουαρίου 2025, ώρα 18.30

MAISON DE L’UNESCO, salle I
125 avenue de Suffren, Paris 7e

RSVP, εδώ. 

The post «Μεσογειακή Συμφωνία»: η Ευανθία Ρεμπούτσικα στο Σπίτι της UNESCO, στο Παρίσι appeared first on .

Ο φάκελος για την παράδοση των πανηγυριών υποβλήθηκε αρχικά από το Βέλγιο και τη Γαλλία το 2021. Την Τετάρτη, η Επιτροπή της UNESCO για την Προστασία της Άυλης Κληρονομιάς ανακοίνωσε ότι ενέκρινε την εν λόγω πρόταση.

«Η κουλτούρα του πανηγυριού είναι μια παράδοση που έχει περάσει από γενιά σε γενιά», σχολίασε η Persoons. «Η κληρονομιά έχει να κάνει με κάτι πολύ περισσότερο από τα κτίρια. Είναι επίσης να αγαπάμε τα εξελισσόμενα ήθη και έθιμα και τις παραδόσεις μας. Η κουλτούρα των πανηγυρικών αυτών φεστιβάλ είναι ένα τέλειο παράδειγμα αυτής της ζωντανής κληρονομιάς».

Μεσαιωνικές ρίζες

Η κουλτούρα των πανηγυριών στη Γαλλία και το Βέλγιο έχει τις ρίζες της στις μεσαιωνικές παραδόσεις των ταξιδιωτών ακροβάτων και των καρναβαλιών. Μόλις στα τέλη του 19ου αιώνα τα πανηγύρια εξελίχθηκαν στη σημερινή τους μορφή, με πάγκους με φαγητό, τυχερά παιχνίδια και γαϊτανάκια.

Στο Βέλγιο, τα φεστιβάλ που γίνονται στη Λιέγη, την Αμβέρσα και τις Βρυξέλλες είναι από τα πιο γνωστά. Υπάρχουν περίπου 850 οικογενειακές επιχειρήσεις στην εθνική εκθεσιακή κοινότητα ​ – 330 στη Βαλλονία, 75 στις Βρυξέλλες και 440 στη Φλάνδρα, που απασχολούν περίπου 7.000 άτομα.

Στη Γαλλία, το Foire du Trône στο Παρίσι και τα πανηγύρια στη Λιλ και στο Στρασβούργο είναι από τα μεγαλύτερα στον κόσμο. Σε εθνικό επίπεδο, συμμετέχουν περίπου 100.000 άτομα και 40.000 εταιρείες.

Γαλλοβελγική συνεργασία

«Αυτή η αναγνώριση βοηθά στη διατήρηση αυτής της κουλτούρας και στην αναγνώριση της θέσης και του ρόλου της κουλτούρας των πανηγυρικών φεστιβάλ στις κοινωνίες μας», δήλωσε ο Xavier Lapeyre de Cabanes, Γάλλος πρεσβευτής στο Βέλγιο. Εξήρε επίσης τη συνεργασία μεταξύ Γαλλίας και Βελγίου για τον φάκελο.

Η Φλαμανδή υπουργός Πολιτισμού Caroline Gennez χαιρέτισε επίσης την αναγνώριση από την UNESCO. «Σε έναν κόσμο όπου τα πάντα αλλάζουν, οι γιορτές παρέμειναν σε μεγάλο βαθμό οι ίδιες. (…) Με την αναγνώριση της UNESCO ως άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς, διασφαλίζουμε ότι αυτή η παράδοση μπορεί να συνεχιστεί για πολλά ακόμη χρόνια».

Μετά την εξέλιξη αυτή, τα πανηγύρια έρχονται να προστεθούν στον κατάλογο της άυλης κληρονομιάς του Βελγίου που αναγνωρίζονται από την UNESCO, όπως η κουλτούρα της μπίρας, το ψάρεμα γαρίδας με άλογο στο Oostduinkerke και το καρναβάλι του Binche.

The post H UNESCO αναγνωρίζει τα πανηγυρικά φεστιβάλ του Βελγίου και της Γαλλίας ως άυλη πολιτιστική κληρονομιά appeared first on .

Πόλεις από τη Γερμανία, την Αυστρία, το Βέλγιο, τη Γαλλία, την Ιταλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Τσεχία ανήκουν πλέον σε αυτήν την τιμητική λίστα.

Η απόφαση που ελήφθη κατά την 44η σύνοδο της Επιτροπής Παγκόσμιας Κληρονομιάς, η οποία διεξάγεται στο Fuzhou της Κίνας από τις 16 έως τις 31 Ιουλίου, δημοσιοποιήθηκε το Σάββατο. Αρχές από το Spa παρακολούθησαν τη συνεδρία μέσω τηλεδιάσκεψης.

Μια ένδειξη της πιθανής εισδοχής του Σπα εμφανίστηκε σε ένα έγγραφο που δημοσιεύθηκε στις 4 Ιουνίου από τον Icomos, το συμβουλευτικό όργανο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Η σύσταση του Icomos βασίστηκε στην ιστορία του Σπα ως κέντρο ευρωπαϊκής θερμικής δραστηριότητας.

Η επίσκεψη του Μεγάλου Πέτρου στην πόλη του Σπα το 1717 βοήθησε στη δημιουργία μιας σύγχρονης τάσης – η οποία διήρκεσε μέχρι τη δεκαετία του 1930 – με αποτέλεσμα οι λουτροπόλεις να αρχίζουν να εμφανίζονται σε ολόκληρη την ήπειρο.

Βέβαια, ήταν οι Ρωμαίοι που διέδωσαν για πρώτη φορά τη λουτροθεραπεία σε όλη την Ευρώπη και αυτό στην αγγλική πόλη Μπαθ, κάτι που χρονολογείται από τον πρώτο αιώνα μ.Χ.

Σήμερα οι ιαματικές λουτροπόλεις παραμένουν δημοφιλή τουριστικά αξιοθέατα, ακόμα κι αν δεν προσελκύουν πλέον το αποκαλούμενο τζετ σετ. Στο Κάρλοβι Βάρι της Τσεχίας το πόσιμο νερό έχει θεραπευτικές ιδιότητες.

Το σήμα κατατεθέν του μνημείου παγκόσμιας κληρονομιάς είναι πιθανό να δώσει ώθηση στον τουριστικό τομέα σε αυτές τις πόλεις. Ωστόσο, όσον αφορά το Βέλγιο, λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες πλημμύρες που κατέστρεψαν την πόλη, δεν θα πραγματοποιηθούν εορταστικές εκδηλώσεις -μετά τη σημαντική ανακοίνωση- από σεβασμό στους πληγέντες.

Oι έντεκα λουτροπόλεις που εντάχθηκαν στη λίστα με τα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς είναι: Baden bei Wien (Αυστρία); Spa (Βέλγιο), Františkovy Lázně (Τσεχία), Κάρλοβι Βάρι (Τσεχία), Mariánské Lázně (Τσεχία), Vichy (Γαλλία), Bad Ems (Γερμανία), Μπάντεν-Μπάντεν (Γερμανία), Bad Kissingen (Γερμανία), Montecatini Terme (Ιταλία) και City of Bath (Ηνωμένο Βασίλειο).

The post To Σπα στη λίστα της Ουνέσκο με τις έντεκα λουτροπόλεις-μνημεία της Ευρώπης appeared first on .

Η Unafri, η Εθνική Ένωση των friterie  (ή fritkot στα φλαμανδικά) υπέβαλε αίτηση στις φλαμανδικές αρχές με σκοπό να παρουσιάσει στην Unesco την κουλτούρα του fritkot (το κιόσκι δηλαδή που ειδικεύεται στις τηγανητές πατάτες) στο Βέλγιο ως άυλη πολιτιστική κληρονομιά.

Η Unafri δούλεψε σε αυτό σε συνεννόηση με το Συμβούλιο Fritkot, αποτελούμενο από εκπροσώπους του επαγγελματικού κόσμου (Apaq-W, Belgapom, Boerenbond, Unizo και Vlam).

Υπάρχει, ασφαλώς, μια σειρά από βήματα που πρέπει να ακολουθηθούν. Όπως και η κουλτούρα της βελγικής μπίρας, που αναγνωρίστηκε από την Unesco το 2016, η κουλτούρα του fritkot πρέπει να αποτελεί μέρος της κληρονομιάς κάθε κοινότητας ή περιοχής, προϋπόθεση που απαιτείται για την αναγνώριση από τα Ηνωμένα Έθνη.

Κάθε δύο χρόνια, το Βέλγιο μπορεί να ορίσει μια υποψηφιότητα προς αναγνώριση στην Unesco ως άυλη πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας. Οι τρεις κοινότητες του Βελγίου (Φλάνδρα, Βαλλονία και γερμανόφωνη περιοχή) καθώς και η Περιφέρεια των Βρυξελλών το έπρατταν κατ” εξακολούθηση τα τελευταία χρόνια (η Φλάνδρα το 2014, η Βαλλονία με τις Βρυξέλλες το 2016 και η γερμανόφωνη κοινότητα το 2017). Το επόμενο έτος, η σειρά περνά ξανά στην Φλάνδρα, για να καταθέσει εκ νέου το αίτημα. Ο φλαμανδός υπουργός Πολιτισμού θα πρέπει να αποφασίσει στις 15 Μαΐου, βάσει της γνώμης μιας επιτροπής εμπειρογνωμόνων, αναφορικά με τον φάκελο που θα υποβληθεί στην ΟΥΝΕΣΚΟ.

«Η κουλτούρα του fritkot είναι ριζωμένη βαθιά μέσα μας», δήλωσε ο πρόεδρος του Unafri, Bernard Lefèvre. «Το έχουμε συνηθίσει, ως σταθερή αξία στη ζωή μας. Αλλά ίσως γι” αυτό πρέπει να συνεχίσουμε να το προστατεύουμε από κοινού».

Πέρα από τα οικονομικά οφέλη, ο Lefèvre διευκρινίζει ότι η αναγνώριση από την ΟΥΝΕΣΚΟ είναι πάνω από όλα τιμή. «Είναι ο καλύτερος τρόπος για να αναδείξουμε τους ανθρώπους πίσω από τις friterie μας. Δεν είναι μόνο ιδιοκτήτες σε ένα κιόσκι. Είναι άνθρωποι που πιστεύουν ότι αυτά τα μικρά σημεία που τηγανίζουν και πωλούν την πατάτα μας, είναι μέρη της τοπιογραφίας μας και θα είναι πάντα εκεί, την στιγμή που σε ολόκληρο τον κόσμο αυτού του είδους τα επαγγέλματα εξαφανίζονται σταδιακά».

The post Οι friterie του Βελγίου ζητούν την αναγνώριση της Ουνέσκο appeared first on .