Από τις 16 Φεβρουαρίου έως τις 10 Δεκεμβρίου 2023, για πρώτη φορά στο Βέλγιο, ένα μουσείο ανατρέχει χρονολογικά και θεματικά την ιστορία της δίωξης ομοφυλόφιλων και λεσβιών υπό το Τρίτο Ράιχ με βάση μια πλούσια συλλογή εγγράφων, τα οποία -ως επί το πλείστον- παρουσιάζονται για πρώτη φορά δημόσια. Αυτή η έκθεση, που σχεδιάστηκε από το Shoah Memorial στο Παρίσι, με τη συμβολή του Kazerne Dossin, δημιουργήθηκε υπό την επιστημονική διεύθυνση της ιστορικού, Florence Tamagne.

Δεν ήταν παρά μόνο οι τελευταίες δεκαετίες, κατά τις οποίες έχουν δημοσιευθεί σημαντικές ιστορικές μελέτες που παρέχουν πληροφορίες για τις διώξεις των ομοφυλόφιλων και των λεσβιών κατά τη διάρκεια του Β” Παγκοσμίου Πολέμου.

«Στο Βέλγιο ειδικά, είναι ακόμα μια κρυφή ιστορία», εξηγεί ο διευθυντής του Kazerne Dossin, Tomas Baum. «Είχα δει την έκθεση στο Shoah Memorial στο Παρίσι και με εντυπωσίασε. Για πολλούς ανθρώπους, η ιστορία του Ολοκαυτώματος είναι απλή: από την μια πλευρά ο Χίτλερ, από την άλλη η δίωξη του εβραϊκού λαού και οι θάλαμοι αερίων. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Η ιστορία είναι πολυεπίπεδη».

Βασισμένη σε μια ποικιλία εγγράφων -τα περισσότερα από τα οποία δεν έχουν παρουσιαστεί ποτέ στο Βέλγιο- αυτή η έκθεση στοχεύει να απαντήσει σε πολλά ερωτήματα τοποθετώντας τη δίωξη ομοφυλόφιλων γυναικών και ανδρών υπό το ναζιστικό καθεστώς σε ένα ευρύ γεωγραφικό πλαίσιο – ακόμα και αν το Βέλγιο, η Γερμανία, η Γαλλία και οι Κάτω Χώρες, είναι προνομιούχες – και μακροπρόθεσμα.

Οι ομοφυλόφιλοι (άνδρες και γυναίκες) έχουν βιώσει ετερογενείς τύχες. Κάποιοι επέλεξαν την εξορία, άλλοι έκαναν διπλή ζωή. Στη Γερμανία, από τους σχεδόν 100.000 ομοφυλόφιλους που βρίσκονται στο αρχείο του καθεστώτος, περίπου 50.000 καταδικάστηκαν. Μεταξύ 5.000 και 15.000 στάλθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου οι περισσότεροι χάθηκαν, αν και η μοίρα τους θα μπορούσε να διαφέρει σημαντικά ανάλογα με το στρατόπεδο, αλλά και με την ημερομηνία εγκλεισμού τους. Οι Λεσβίες παρέμειναν εκτός του πεδίου εφαρμογής του νόμου, εκτός από ορισμένες περιοχές, όπως η Αυστρία, και ορισμένες απελάθηκαν ως «αντικοινωνικές» ή «κομμουνίστριες».

Δείχνοντας την έκταση των ναζιστικών διώξεων, αλλά και τον πλούτο των γκέι και λεσβιακών υποκουλτούρων που υπήρχαν ήδη στις αρχές του 20ου αιώνα, η έκθεση ανταποκρίνεται σε ένα ζήτημα μνήμης.

Υπάρχει, φυσικά, και η επιστημονική διάσταση, δεδομένου ότι οι αναλήθειες και οι λανθασμένες αναγνώσεις συνεχίζουν να κυκλοφορούν.

Ξεκινώντας με την υπενθύμιση των πρώτων ομοφυλοφιλικών κινημάτων από τα τέλη του 19ου αιώνα έως τη δεκαετία του 1930, η έκθεση στη συνέχεια πραγματεύεται τη δίωξη των ομοφυλόφιλων, κυρίως υπό το ναζιστικό καθεστώς και σε ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο, και παρουσιάζει ένα πανόραμα καταστολής σε άλλες χώρες. Τέλος σε ζητήματα μνήμης και αναγνώρισης από το τέλος του Β” Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι τις πιο πρόσφατες περιόδους.

* Το Kazerne Dossin στο Mechelen είναι ένα μνημείο, μουσείο και κέντρο τεκμηρίωσης του Ολοκαυτώματος και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Homosexuels et lesbiennes dans l’Europe nazie

16 Φεβρουαρίου με 10 Δεκεμβρίου 2023

Kazerne Dossin – αίθουσα ισογείου
Goswin de Stassartstraat 153, 2800 Mechelen

Διάρκεια έκθεσης: 1 ώρα
Περισσότερες πληροφορίες, εδώ. 

The post Μια έκθεση στο Kazerne Dossin εξιστορεί τις διώξεις των ομοφυλόφιλων ανδρών και γυναικών στη ναζιστική Ευρώπη appeared first on .

Μια πρόσφατη έκθεση του FRA διαπίστωσε ότι η Βουλγαρία, η Ουγγαρία, η Ιταλία, η Λιθουανία, η Πολωνία και η Σλοβακία είναι οι χώρες της ΕΕ, όπου αυτή η παρανόηση είναι η πιο ευρέως διαδεδομένη.

Αυτή η αρνητική άποψη των λεσβιών, γκέι, αμφισεξουαλικών και τρανσεξουαλικών (LGBT) ατόμων από ομάδες επαγγελματιών, όπως οι γιατροί και οι πολιτικοί συνιστά εμπόδιο στις προσπάθειες για τον τερματισμό των διακρίσεων και των εγκλημάτων μίσους, σύμφωνα με την έκθεση.

Η έκθεση βασίστηκε σε συνεντεύξεις που πραγματοποιήθηκαν το 2013 με περισσότερους από 1.000 δημόσιους υπαλλήλους και επαγγελματίες που εργάζονται στην ανάπτυξη και εφαρμογή πολιτικής, της εκπαίδευσης, της υγειονομικής περίθαλψης και της επιβολής του νόμου σε 19 κράτη μέλη της ΕΕ.

Πολλοί επαγγελματίες υγείας ήταν «ανυποψίαστοι» σχετικά με τα προβλήματα υγείας που μπορεί να επηρεάσουν συγκεκριμένα άτομα ΛΟΑΤ. Σύμφωνα με τη μελέτη αυτό αποτελεί μια απόδειξη της διάκρισης των ατόμων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης.

«Η ΕΕ και τα κράτη μέλη υποτιμούν την ανάγκη εκπαίδευσης των δημοσίων υπαλλήλων ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν στην υποχρέωσή τους να παρέχουν υψηλής ποιότητας υπηρεσίες και να βοηθήσουν να μπει ένα τέλος στα δεινά που υπέστησαν οι ΛΟΑΤ», εξήγησε.

Οι άνθρωποι που συμμετείχαν στο πλαίσιο της μελέτης πιστεύουν ότι αυτή η έλλειψη πληροφόρησης και κατάρτισης τούς κρατά πίσω από μια αποτελεσματική αντιμετώπιση των διακρίσεων και να προσφέρουν μια καλή υπηρεσία για τους ΛΟΑΤ.

«Οι ΛΟΑΤ έχουν τα ίδια δικαιώματα στην εκπαίδευση, την υγεία και την ισότητα όπως όλοι οι άλλοι. Έχουν επίσης το δικαίωμα να ζήσουν τη ζωή τους με αξιοπρέπεια, χωρίς φόβο και διακρίσεις», δήλωσε ο O’Flaherty.

Πηγή: euractiv.gr

The post Πολλοί Ευρωπαίοι γιατροί εξακολουθούν να βλέπουν την ομοφυλοφιλία ως ασθένεια appeared first on .