» νόμπελ λογοτεχνίας

Στην Αμερικανίδα ποιήτρια Louise Glück το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2020

Newsville — Fri, 09 Oct 2020 06:24:34 +0000

Η ποιήτρια Louise Glück είναι νικήτρια του φετινού Νόμπελ Λογοτεχνίας, η πρώτη Αμερικανίδα που το κερδίζει έπειτα από 27 χρόνια. Η Glück, «μια αλάνθαστη ποιητική φωνή που με αυστηρή ομορφιά κάνει την ατομική εμπειρία παγκόσμια», είναι η 16η γυναίκα που κερδίζει το Νόμπελ, και η πρώτη Αμερικανίδα μετά την Toni Morrison, που ήταν νικήτρια το 1993.

Η φετινή κάτοχος του Νόμπελ Λογοτεχνίας γεννήθηκε το 1943 στη Νέα Υόρκη και ζει στη Μασαχουσέτη. Έκανε το λογοτεχνικό της ντεμπούτο το 1968 με την ποιητική της συλλογή με τίτλο ‘Firstborn’, ενώ σύντομα αναγνωρίστηκε ως μία από τις κυρίαρχες ποιητικές φωνές της σύγχρονης Αμερικανικής ποίησης. Έκτοτε έχει κυκλοφορήσει 12 ποιητικές συλλογές και μερικά δοκίμια πάνω στην ποίηση. Είναι καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Yale. Είναι κάτοχος του Βραβείου Pulitzer (1993) και του National Book Award (2014).

Όλα τα έργα της χαρακτηρίζονται από μια προσπάθεια για σαφήνεια. Η παιδική και οικογενειακή ζωή, η στενή σχέση με τους γονείς και τα αδέλφια, είναι μια θεματική που έχει παραμείνει κεντρική στα έργα της. Στα ποιήματά της, ο εαυτός ακούει ό, τι έχει απομείνει από τα όνειρα και τις αυταπάτες του, και κανείς δεν φαίνεται να είναι πιο σκληρός από την ίδια την ποιήτρια που αντιμετωπίζει τις ψευδαισθήσεις του εαυτού. Αλλά ακόμα και αν η Glück δεν θα αρνηθεί ποτέ τη σημασία του αυτοβιογραφικού υπόβαθρου, δεν θα πρέπει να θεωρείται ως «εξομολογητής ποιητής».

Με τις συλλογές της ‘The Triumph of Achilles’ (1985) και ‘Ararat’ (1990) η Glück απέκτησε διεθνές κοινό. Το ‘Averno’ (2006) είναι μια αριστουργηματική συλλογή, μια οραματική ερμηνεία του μύθου της καθόδου της Περσεφόνης στην κόλαση στην αιχμαλωσία του Άδη, του θεού του θανάτου.

Ο τελευταίος ποιητής που κέρδισε βραβείο Νόμπελ ήταν ο Σουηδός Tomas Tranströmer, το 2011.

Πηγή: elculture.gr

The post Στην Αμερικανίδα ποιήτρια Louise Glück το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2020 appeared first on .

Δεν θα απονεμηθεί Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2018

Newsville — Fri, 04 May 2018 08:12:38 +0000

Η Σουηδική Ακαδημία δεν θα απονείμει βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2018. Η απόφαση αυτή είναι συνέπεια της κρίσης που έχει ξεσπάσει μετά την αποκάλυψη σεξουαλικού σκανδάλου στους κόλπους της.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η απονομή του συγκεκριμένου βραβείου αναβάλλεται και η Σουηδική Ακαδημία σκοπεύει να το απονείμει το 2019.

Η τελευταία φορά που το Νόμπελ Λογοτεχνίας δεν απονεμήθηκε ήταν το 1943 στο απόγειο του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου.

Ποιο είναι το σκάνδαλο

H Aκαδημία βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα έπειτα από τις μαρτυρίες 18 γυναικών, σύμφωνα με τις οποίες είχαν υποστεί σεξουαλική παρενόχληση ή βίαιες επιθέσεις από τον φωτογράφο Ζαν-Κλοντ Αρνό, σύζυγο της ακαδημαϊκού, ποιήτριας και δραματουργού Καταρίνα Φρόστενσον, η οποία έκτοτε αποχώρησε από τη Σουηδική Ακαδημία.

Επιπλέον, η κρίση αφορά και τη διαρροή των ονομάτων ορισμένων από τους νικητές ενόψει των επίσημων ανακοινώσεων.

Ο Αρνό αρνείται τις κατηγορίες τόσο περί σεξουαλικής παρενόχλησης όσο και περί διαρροής των ονομάτων.

Μεταξύ των βραβευθέντων με Νόμπελ Λογοτεχνίας είναι οι Μπομπ Ντίλαν (2016), Ντόρις Λέσινγκ (2007) και Σάμιουελ Μπέκετ (1969).

Το σκάνδαλο έχει προκαλέσει εκκλήσεις για μεγαλύτερη διαφάνεια στον θεσμό.

Έξι από τα 18 μέλη της Ακαδημίας παραιτήθηκαν από τότε που ξέσπασε το σκάνδαλο, στα τέλη του περασμένου χρόνου, ενώ δύο άλλα μέλη δεν συμμετέχουν στο έργο της Ακαδημίας για άλλους λόγους.

Η Σουηδική Ακαδημία ανέφερε σε ανακοίνωσή της τον περασμένο μήνα ότι βιώνει μια σοβαρή κρίση και παραδέχτηκε ότι η εμπιστοσύνη στον θεσμό έχει κλονιστεί. Άλλα σουηδικά ιδρύματα απονέμουν τα βραβεία Νόμπελ Επιστημών, ενώ οι νικητές του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης επιλέγονται από μια νορβηγική επιτροπή.

Όταν ξέσπασε η κρίση

Τον περασμένο Νοέμβριο, η εφημερίδα Dagens Nyheter είχε δημοσιεύσει τις μαρτυρίες 18 γυναικών, σύμφωνα με τις οποίες είχαν υποστεί σεξουαλική παρενόχληση ή βίαιες επιθέσεις από έναν άνδρα γαλλικής καταγωγής που είναι παντρεμένος με την ακαδημαϊκό, ποιήτρια και δραματουργό Καταρίνα Φρόστενσον, η οποία επίσης ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από τη Σουηδική Ακαδημία.

Η Ακαδημία έχει διακόψει από τον Νοέμβριο κάθε σχέση με τον σύζυγο της Φρόστενσον, ο οποίος αρνείται τις κατηγορίες, και έχει διακόψει κάθε χρηματοδότηση προς τον χώρο εκθέσεων και παραστάσεων που εκείνος διευθύνει στην Στοκχόλμη, ενώ διεξάγει εσωτερική έρευνα, τα αποτελέσματα της οποίας δεν έχουν γίνει γνωστά.

Η υπόθεση έχει συγκλονίσει το «ιερό» της λογοτεχνίας της Σουηδίας, που φροντίζει να διατηρεί πλήρη μυστικότητα για τις αποφάσεις του.

Σύμφωνα με τη Λίζα Ιρένιους, επικεφαλής των πολιτιστικών σελίδων της εφημερίδας Svenska Dagbladet, με τη σημερινή κατάσταση «είναι δύσκολο να διατηρήσει κανείς πολλές ελπίδες για την Ακαδημία».

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Σουηδική Ακαδημία αντιμετωπίζει κύμα παραιτήσεων.

Τρεις ακαδημαϊκοί αποφάσισαν να αφήσουν κενές τις θέσεις τους το 1989, διαμαρτυρόμενοι για την απόφαση του θεσμού να μην καταδικάσει την φάτουα κατά του Σαλμάν Ρούσντι για το βιβλίο του «Σατανικοί Στίχοι», την οποία τελικά καταδίκασε 27 χρόνια μετά.

Πηγή: cnn.gr

The post Δεν θα απονεμηθεί Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2018 appeared first on .

Στον Καζούο Ισιγκούρο το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2017

Newsville — Thu, 05 Oct 2017 12:21:19 +0000

Η Σουηδική Ακαδημία ανακοίνωσε το όνομα του συγγραφέα που θα βραβευθεί με Νόμπελ Λογοτεχνίας για το 2017.

Πρόκειται για τον Καζούο Ισιγκούρο (Kazuo Ishiguro).

Ο Καζούο Ισιγκούρο γεννήθηκε στο Ναγκασάκι της Ιαπωνίας το 1954, αλλά σε ηλικία πέντε ετών ήρθε με την οικογένειά του στη Βρετανία.

Με το πρώτο του μυθιστόρημα “A pale view of hills” (1982), κέρδισε το βραβείο Ουίνιφρεντ Χόλντμπι.

Το δεύτερο μυθιστόρημά του “An artist of the floating world” (1986), βραβεύτηκε με τα βραβεία Ουίτμπρεντ και Σκάνο ενώ ήταν επίσης υποψήφιο για το βραβείο Booker.

Το 1989, με το “The remains of the day” (“Τα απομεινάρια μιας μέρας”) όχι μόνο κέρδισε το βραβείο Booker αλλά έγινε διάσημος σ‘όλο τον κόσμο: το βιβλίο του μεταφράστηκε σε 24 γλώσσες, πούλησε 1.000.000 αντίτυπα μόνο στην αγγλική γλώσσα και η ομώνυμη ταινία του Τζέιμς Άιβορι έγινε επίσης παγκόσμια επιτυχία.

Το επόμενο μυθιστόρημά του “The unconsoled” (“Ο απαρηγόρητος”), κυκλοφόρησε το 1995 και τιμήθηκε με το βραβείο Τσέλτενχαμ. Το 1998 χρίστηκε από το γαλλικό κράτος Ιππότης των Τεχνών και των Γραμμάτων.

Το μυθιστόρημα “When we were orphans” (“Τότε που ήμασταν ορφανοί”) κυκλοφόρησε το 2000 και ήταν και αυτό υποψήφιο για το βραβείο Booker.

Η ανακοίνωση επέτρεψε στα 18 μέλη της επιτροπής να γυρίσουν τη σελίδα Ντίλαν, μια επιλογή την οποία η μακρά σιωπή του βραβευθέντος, που εκλήφθηκε από ορισμένους ακαδημαϊκούς ως αδιαφορία, κατέστησε κάτι παραπάνω από αμφιλεγόμενη.

Βιογραφία και τίτλοι του συγγραφέα στα ελληνικά, εδώ.

Πηγή: euronews.com

The post Στον Καζούο Ισιγκούρο το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2017 appeared first on .

Σαν σήμερα το Νόμπελ Λογοτεχνίας στον Γιώργο Σεφέρη

Newsville — Mon, 24 Oct 2016 11:44:42 +0000

Το μεσημέρι της 24ης Οκτωβρίου του 1963 έφθασε στην Αθήνα η χαρμόσυνη είδηση της απονομής του Νόμπελ Λογοτεχνίας στον ποιητή Γιώργο Σεφέρη. Ήταν η πρώτη φορά που ένας Έλληνας τιμάται με βραβείο Νόμπελ. Αμέσως μετά, ο ποιητής δήλωσε τα ακόλουθα:

Διαλέγοντας έναν Έλληνα ποιητή για το βραβείο Νομπέλ, νομίζω πως η Σουηδική Ακαδημία θέλησε να εκδηλώσει την αλληλεγγύη της με τη ζωντανή πνευματική Ελλάδα. Εννοώ: αυτή την Ελλάδα για την οποία τόσες γενεές αγωνίστηκαν, προσπαθώντας να κρατήσουν ό,τι ζωντανό από τη μακριά παράδοση της. Νομίζω, ακόμη, ότι η Σουηδική Ακαδημία θέλησε να δείξει πως η σημερινή ανθρωπότητα χρειάζεται και την ποίηση – κάθε λαού – και το ελληνικό πνεύμα.

Στις 10 Δεκεμβρίου το 1963 έγινε στη Στοκχόλμη η τελετή απονομής των βραβείων Νόμπελ. Ανάμεσα στους τιμηθέντες και ο Γιώργος Σεφέρης, ο οποίος το βράδυ της ίδιας ημέρας εκφώνησε την παρακάτω ομιλία στο δείπνο που παρατέθηκε στους νομπελίστες στο Δημαρχείο της Στοκχόλμης. Στην ομιλία του, ο Έλληνας ποιητής συνοψίζει τις πεποιθήσεις του, αφενός για την άμεση και αδιάσπαστη συνέχεια της ελληνικής γλώσσας (και ευρύτερα της ελληνικής ηθικής συνείδησης) από την αρχαιότητα ως τη σημερινή εποχή και αφετέρου για την αναγκαιότητα και τη λειτουργία της ποίησης στο σύγχρονο κόσμο.

Η Ομιλία

Τούτη την ώρα αισθάνομαι πως είμαι ο ίδιος μια αντίφαση. Αλήθεια, η Σουηδική Ακαδημία έκρινε πως η προσπάθειά μου σε μια γλώσσα περιλάλητη επί αιώνες, αλλά στην παρούσα μορφή της περιορισμένη, άξιζε αυτή την υψηλή διάκριση. Θέλησε να τιμήσει τη γλώσσα μου, και να – εκφράζω τώρα τις ευχαριστίες μου σε ξένη γλώσσα*. Σας παρακαλώ να μου δώσετε τη συγγνώμη που ζητώ πρώτα- πρώτα από τον εαυτό μου.
Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα, και το φως του ήλιου. Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και το πράγμα που τη χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή. Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται. Δέχτηκε τις αλλοιώσεις που δέχεται καθετί ζωντανό, αλλά δεν παρουσιάζει κανένα χάσμα. Άλλο χαρακτηριστικό αυτής της παράδοσης είναι η αγάπη της για την ανθρωπιά· κανόνας της είναι η δικαιοσύνη. Στην αρχαία τραγωδία, την οργανωμένη με τόση ακρίβεια, ο άνθρωπος που ξεπερνά το μέτρο πρέπει να τιμωρηθεί από τις Ερινύες. O ίδιος νόμος ισχύει και όταν ακόμη πρόκειται για φυσικά φαινόμενα: «Ήλιος ουχ υπερβήσεται μέτρα» λέει ο Ηράκλειτος· «ει δε μη, Ερινύες μιν Δίκης επίκουροι εξευρήσουσιν»**.
Συλλογίζομαι πως δεν αποκλείεται ολωσδιόλου να ωφεληθεί ένας σύγχρονος επιστήμων, αν στοχαστεί τούτο το απόφθεγμα του Ίωνα φιλοσόφου. Όσο για μένα συγκινούμαι παρατηρώντας πως η συνείδηση της δικαιοσύνης είχε τόσο πολύ διαποτίσει την ελληνική ψυχή, ώστε να γίνει κανόνας και του φυσικού κόσμου. Και ένας από τους διδασκάλους μου, των αρχών του περασμένου αιώνα, γράφει: «…θα χαθούμε, γιατί αδικήσαμε…»***. Αυτός ο άνθρωπος ήταν αγράμματος· είχε μάθει να γράφει στα τριάντα πέντε χρόνια της ηλικίας του. Αλλά στην Ελλάδα των ημερών μας, η προφορική παράδοση πηγαίνει μακριά στα περασμένα όσο και η γραπτή. Το ίδιο και η ποίηση. Είναι για μένα σημαντικό το γεγονός ότι η Σουηδία θέλησε να τιμήσει και τούτη την ποίηση και όλη την ποίηση γενικά, ακόμη και όταν αναβρύζει ανάμεσα σ” ένα λαό περιορισμένο. Γιατί πιστεύω πως τούτος ο σύγχρονος κόσμος όπου ζούμε, ο τυραννισμένος από το φόβο και την ανησυχία, τη χρειάζεται την ποίηση. Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα – και τι θα γινόμασταν, αν η πνοή μας λιγόστευε; Είναι μια πράξη εμπιστοσύνης – κι ένας Θεός το ξέρει αν τα δεινά μας δεν τα χρωστάμε στη στέρηση εμπιστοσύνης.
Παρατήρησαν, τον περασμένο χρόνο, γύρω από τούτο το τραπέζι, την πολύ μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις ανακαλύψεις της σύγχρονης επιστήμης και στη λογοτεχνία· παρατήρησαν πως ανάμεσα σ” ένα αρχαίο ελληνικό δράμα και ένα σημερινό η διαφορά είναι λίγη. Ναι, η συμπεριφορά του ανθρώπου δε μοιάζει να έχει αλλάξει βασικά. Και πρέπει να προσθέσω πως νιώθει πάντα την ανάγκη ν” ακούει τούτη την ανθρώπινη φωνή που ονομάζουμε ποίηση. Αυτή τη φωνή που κινδυνεύει να σβήσει κάθε στιγμή από στέρηση αγάπης και ολοένα ξαναγεννιέται. Κυνηγημένη, ξέρει πού να “βρει καταφύγιο· απαρνημένη, έχει το ένστικτο να πάει να ριζώσει στους πιο απροσδόκητους τόπους. Γι” αυτή δεν υπάρχουν μεγάλα και μικρά μέρη του κόσμου. Το βασίλειό της είναι στις καρδιές όλων των ανθρώπων της γης. Έχει τη χάρη ν” αποφεύγει πάντα τη συνήθεια, αυτή τη βιομηχανία. Χρωστώ την ευγνωμοσύνη μου στη Σουηδική Ακαδημία, που ένιωσε αυτά τα πράγματα· που ένιωσε πως οι γλώσσες, οι λεγόμενες περιορισμένης χρήσης, δεν πρέπει να καταντούν φράχτες, όπου πνίγεται ο παλμός της ανθρώπινης καρδιάς· που έγινε ένας Άρειος Πάγος ικανός:

να κρίνει με αλήθεια επίσημη την άδικη μοίρα της ζωής,

για να θυμηθώ το Σέλλεϋ, τον εμπνευστή, καθώς μας λένε, του Αλφρέδου Νομπέλ, αυτού του ανθρώπου που μπόρεσε να εξαγοράσει την αναπόφευκτη βία με τη μεγαλοσύνη της καρδιάς του.
Σ” αυτό τον κόσμο, που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει ν” αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται.
Όταν, στο δρόμο της Θήβας, ο Oιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα κι αυτή του έθεσε το αίνιγμά της, η απόκρισή του ήταν: ο άνθρωπος. Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας. Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε. Ας συλλογιστούμε την απόκριση του Oιδίποδα.

* Η ομιλία γράφτηκε και δόθηκε στα γαλλικά.
** «δεν πρέπει ο Ήλιος να ξεπερνάει το μέτρο· διαφορετικά, οι ίδιες οι Ερινύες θα προσφερθούν ως βοηθοί της Δικαιοσύνης»
*** Ο Σεφέρης αναφέρεται στο Μακρυγιάννη, ο οποίος όμως αποδίδει τη συγκεκριμένη φράση σε έναν Τούρκο μπέη.

Πηγή: sansimera.gr

The post Σαν σήμερα το Νόμπελ Λογοτεχνίας στον Γιώργο Σεφέρη appeared first on .

Στον Μπομπ Ντίλαν το Νόμπελ Λογοτεχνίας

Newsville — Thu, 13 Oct 2016 11:57:26 +0000

Στον Αμερικανό τραγουδοποιό και μουσικό Μπομπ Ντίλαν απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, όπως ανακοίνωσε η Ακαδημία στη Στοκχόλμη.

Πρόκειται για επιλογή – έκπληξη, καθώς είναι η πρώτη φορά που το βραβείο δίνεται σε έναν καλλιτέχνη που θεωρείται πρωτίστως τραγουδιστής, παρά πεζογράφος, ποιητής ή θεατρικογράφος.

Όπως ανακοινώθηκε, ο 75χρονος Ντίλαν βραβεύθηκε για τη δημιουργία «νέων ποιητικών εκφράσεων στο πλαίσιο της σπουδαίας αμερικανικής παράδοσης τραγουδιών». Το όνομα του Ντίλαν είχε αναφερθεί πολλές φορές στο παρελθόν στο πλαίσιο των υποψηφιοτήτων για το Νόμπελ Λογοτεχνίας, όμως ο μουσουργός ποτέ δεν είχε θεωρηθεί κύριος διεκδικητής.

O Μπομπ Ντίλαν, πολύ μεγάλος μουσικός, στιχουργός και ποιητής, επηρέασε όσο λίγοι την σύγχρονη μουσική αλλά και τη σκέψη όσων μεγάλωσαν ή προβληματίστηκαν με τα τραγούδια του. Δεκάδες επίσημοι και ανεπίσημοι δίσκοι, βιογραφίες, διασκευές, ακυκλοφόρητες μαγνητοταινίες και τραγούδια μαρτυρούν το μέγεθος της επιρροής αυτής.

Αποτελεί ίσως την πιο εμβληματική φιγούρα της ροκ, και είναι εκφραστής μιας ολόκληρης γενιάς, αν και ο ίδιος αποποιείται τον ρόλο αυτό. Τα τελευταία χρόνια η συνολική του διαδρομή και επίδραση στην ποπ κουλτούρα έχει αναγνωρισθεί πλήρως. Του έχουν αποδοθεί οι πρέπουσες τιμές και ο ίδιος έχει βρει τον καλό και δημιουργικό του εαυτό, κυκλοφορώντας καλούς δίσκους.

Ο πολυδιάστατος καλλιτέχνης με τη βραχνή φωνή γεννήθηκε στις 24 Μαΐου του 1941 στη Μινεσότα των ΗΠΑ και μεγάλωσε σε μία εβραϊκή μεσοαστική οικογένεια στην πόλη Χίμπινγκ. Ως έφηβος έπαιξε σε διάφορες μπάντες και με τον καιρό το ενδιαφέρον του για τη μουσική γινόταν ολοένα και μεγαλύτερο.

Ως μαθητής γυμνασίου άρχισε να παίζει φυσαρμόνικα, πιάνο και κιθάρα, ενώ συμμετείχε για πρώτη φορά σε συγκρότημα, τους Golden Chords, ερμηνεύοντας τραγούδια των Τσακ Μπέρι και Λιτλ Ρίτσαρντ, με έμφαση στη ροκ εν ρολ, κάντρι, φολκ και μπλουζ μουσική.

Το 1959 φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Μινεάπολης. Εκεί άκουσε για πρώτη φορά την μουσική του φολκ θρύλου Γούντι Γκάθρι, έγινε λάτρης του και αποφάσισε να τον συναντήσει. Για το σκοπό αυτό παράτησε τις σπουδές του και έφτασε στη Νέα Υόρκη, την μητρόπολη της μουσικής αλλά και το μέρος που μπορούσε να συναντήσει το ίνδαλμα του.

Το 1960 άρχισε να παίζει σε διάφορους μουσικούς χώρους και έχοντας ως μουσικό πρότυπο τον Γκάθρι. Σύντομα, ο Ντίλαν υπέγραψε συμβόλαιο με την πολυεθνική δισκογραφική εταιρεία Κολούμπια, στην οποία ηχογραφεί μέχρι σήμερα.

Τα θέματα των τραγουδιών του αναφέρονται στις κοινωνικές συνθήκες, τη θρησκεία, την πολιτική και την αγάπη. Τα ποίηματά του έχουν δημοσιευθεί σε βιβλίο με τον τίτλο «Lyrics».

Ο τραγουδοποιός, που δεν σταμάτησε ποτέ να γράφει μουσική για οργισμένους έφηβους, μποέμ τύπους, φιλόσοφους του δρόμου και όλους τους εραστές της μουσικής, είχε την ύψιστη τιμή να παραλάβει μέχρι και το «Μετάλλιο της Ελευθερίας» δια χειρός του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών. Το σημαντικό μετάλλιο το έλαβε ως πολίτης των ΗΠΑ, για την επιρροή που είχε η μουσική του στο κίνημα υπέρ των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Η φωνή του Ντίλαν συνδέθηκε με τη διαμαρτυρία, την επανάσταση και έγινε παγκοσμίως γνωστή αποκτώντας εκατομμύρια θαυμαστές.

Πηγή: naftemporiki.gr

The post Στον Μπομπ Ντίλαν το Νόμπελ Λογοτεχνίας appeared first on .