Πρόκειται για σχεδόν 2.500 άτομα των οποίων τα ίχνη βρέθηκαν από τα προσωπικά τους αντικείμενα που είχαν κλαπεί από τους καταυλισμούς και η ιστορία των οποίων αποτίει φόρο τιμής σήμερα. Ρολόγια, κοσμήματα, οικογενειακές φωτογραφίες, προσωπικά αξεσουάρ, συνδυάζονται με διδακτικά κείμενα και εικόνες για να ανασυνθέσουν την ύπαρξη αυτών των πολλών χαμένων ζωών. Οι ατομικότητες τους, που πολύ συχνά χάνονται ανάμεσα σε βαρετές φιγούρες, επανέρχονται στο φως. Από την πρώτη στιγμή του #StolenMemory, εκατοντάδες αντικείμενα που ανήκουν σε περισσότερα από 500 θύματα έχουν επιστραφεί στις οικογένειες. Σήμερα, χάρη στα κοινωνικά δίκτυα, η αναζήτηση συγγενών είναι πιο εύκολη.

Η τρίγλωσση έκθεση, στα γαλλικά, τα ολλανδικά και τα γερμανικά, βρίσκεται πλέον στην Place Paul-Emile Janson στο Tournai μέχρι τις 22 Μαρτίου (με ελεύθερη είσοδο) και στη συνέχεια θα μεταφερθεί στο Mons Memorial Museum της Μονς μέχρι τις 12 Απριλίου 2023.

Αναλυτικά η περιοδεία της στο Βέλγιο, διαρθρώνεται ως εξής:

06/03/2023 – 22/03/2023

Tournai
Place Paul-Emile Janson, 7500 Tournai

22/03/2023 – 12/04/2023

Mons
Mons Memorial Museum
Boulevard Dolez 51, 7000 Mons

13/04/2023 – 04/05/2023

Hasselt
PXL Hogeschool
Mad Faculty campus, 3500 Hasselt

05/05/2023 – 22/05/2023

Antwerp
Museum aan de Stroom (MAS) Hanzestedenplaats, 12000 Antwerpen

23/05/2023 – 06/06/2023

Leopoldsburg
Liberation Garden Museum Kastanjedreef 1, 3970 Leopoldsburg

The post Η έκθεση #Stolenmemory, φόρος τιμής στα θύματα του ναζισμού, κάνει στάση στο Hainaut appeared first on .

Από τις 16 Φεβρουαρίου έως τις 10 Δεκεμβρίου 2023, για πρώτη φορά στο Βέλγιο, ένα μουσείο ανατρέχει χρονολογικά και θεματικά την ιστορία της δίωξης ομοφυλόφιλων και λεσβιών υπό το Τρίτο Ράιχ με βάση μια πλούσια συλλογή εγγράφων, τα οποία -ως επί το πλείστον- παρουσιάζονται για πρώτη φορά δημόσια. Αυτή η έκθεση, που σχεδιάστηκε από το Shoah Memorial στο Παρίσι, με τη συμβολή του Kazerne Dossin, δημιουργήθηκε υπό την επιστημονική διεύθυνση της ιστορικού, Florence Tamagne.

Δεν ήταν παρά μόνο οι τελευταίες δεκαετίες, κατά τις οποίες έχουν δημοσιευθεί σημαντικές ιστορικές μελέτες που παρέχουν πληροφορίες για τις διώξεις των ομοφυλόφιλων και των λεσβιών κατά τη διάρκεια του Β” Παγκοσμίου Πολέμου.

«Στο Βέλγιο ειδικά, είναι ακόμα μια κρυφή ιστορία», εξηγεί ο διευθυντής του Kazerne Dossin, Tomas Baum. «Είχα δει την έκθεση στο Shoah Memorial στο Παρίσι και με εντυπωσίασε. Για πολλούς ανθρώπους, η ιστορία του Ολοκαυτώματος είναι απλή: από την μια πλευρά ο Χίτλερ, από την άλλη η δίωξη του εβραϊκού λαού και οι θάλαμοι αερίων. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Η ιστορία είναι πολυεπίπεδη».

Βασισμένη σε μια ποικιλία εγγράφων -τα περισσότερα από τα οποία δεν έχουν παρουσιαστεί ποτέ στο Βέλγιο- αυτή η έκθεση στοχεύει να απαντήσει σε πολλά ερωτήματα τοποθετώντας τη δίωξη ομοφυλόφιλων γυναικών και ανδρών υπό το ναζιστικό καθεστώς σε ένα ευρύ γεωγραφικό πλαίσιο – ακόμα και αν το Βέλγιο, η Γερμανία, η Γαλλία και οι Κάτω Χώρες, είναι προνομιούχες – και μακροπρόθεσμα.

Οι ομοφυλόφιλοι (άνδρες και γυναίκες) έχουν βιώσει ετερογενείς τύχες. Κάποιοι επέλεξαν την εξορία, άλλοι έκαναν διπλή ζωή. Στη Γερμανία, από τους σχεδόν 100.000 ομοφυλόφιλους που βρίσκονται στο αρχείο του καθεστώτος, περίπου 50.000 καταδικάστηκαν. Μεταξύ 5.000 και 15.000 στάλθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου οι περισσότεροι χάθηκαν, αν και η μοίρα τους θα μπορούσε να διαφέρει σημαντικά ανάλογα με το στρατόπεδο, αλλά και με την ημερομηνία εγκλεισμού τους. Οι Λεσβίες παρέμειναν εκτός του πεδίου εφαρμογής του νόμου, εκτός από ορισμένες περιοχές, όπως η Αυστρία, και ορισμένες απελάθηκαν ως «αντικοινωνικές» ή «κομμουνίστριες».

Δείχνοντας την έκταση των ναζιστικών διώξεων, αλλά και τον πλούτο των γκέι και λεσβιακών υποκουλτούρων που υπήρχαν ήδη στις αρχές του 20ου αιώνα, η έκθεση ανταποκρίνεται σε ένα ζήτημα μνήμης.

Υπάρχει, φυσικά, και η επιστημονική διάσταση, δεδομένου ότι οι αναλήθειες και οι λανθασμένες αναγνώσεις συνεχίζουν να κυκλοφορούν.

Ξεκινώντας με την υπενθύμιση των πρώτων ομοφυλοφιλικών κινημάτων από τα τέλη του 19ου αιώνα έως τη δεκαετία του 1930, η έκθεση στη συνέχεια πραγματεύεται τη δίωξη των ομοφυλόφιλων, κυρίως υπό το ναζιστικό καθεστώς και σε ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο, και παρουσιάζει ένα πανόραμα καταστολής σε άλλες χώρες. Τέλος σε ζητήματα μνήμης και αναγνώρισης από το τέλος του Β” Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι τις πιο πρόσφατες περιόδους.

* Το Kazerne Dossin στο Mechelen είναι ένα μνημείο, μουσείο και κέντρο τεκμηρίωσης του Ολοκαυτώματος και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Homosexuels et lesbiennes dans l’Europe nazie

16 Φεβρουαρίου με 10 Δεκεμβρίου 2023

Kazerne Dossin – αίθουσα ισογείου
Goswin de Stassartstraat 153, 2800 Mechelen

Διάρκεια έκθεσης: 1 ώρα
Περισσότερες πληροφορίες, εδώ. 

The post Μια έκθεση στο Kazerne Dossin εξιστορεί τις διώξεις των ομοφυλόφιλων ανδρών και γυναικών στη ναζιστική Ευρώπη appeared first on .

Την περασμένη εβδομάδα και με αφορμή τα 80 χρόνια από την έναρξη του Β” Παγκοσμίου Πολέμου, εγκρίθηκε από το Ευρωκοινοβούλιο ψήφισμα σχετικά με τη «σημασία της ευρωπαϊκής μνήμης για το μέλλον της Ευρώπης».

Το ψήφισμα όχι μόνο καταδικάζει τα «ολοκληρωτικά καθεστώτα» αλλά πάει και ένα βήμα παραπέρα, εξισώνοντας ναζισμό με κομμουνισμό, κάτι που έχει προκαλέσει εύλογες αντιδράσεις για παραποίηση της ιστορικής μνήμης.

Όπως μεταξύ άλλων αναφέρεται, «το ναζιστικό και το κομμουνιστικό καθεστώς διέπραξαν μαζικούς φόνους, γενοκτονία και εκτοπίσεις και προκάλεσαν μια άνευ προηγουμένου στην ιστορία της ανθρωπότητας απώλεια ανθρώπινων ζωών και στέρηση ελευθερίας», καταδικάζει το Ολοκαύτωμα αλλά και «τις επιθετικές πράξεις, τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και τις μαζικές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράχθηκαν από το ναζιστικό, το κομμουνιστικό και τα λοιπά ολοκληρωτικά καθεστώτα».

Μάλιστα, εντοπίζει την έναρξη του Β” Π. Πολέμου στη συνθήκη Μολότωφ-Ρίμπεντροπ. Η συνθήκη αυτή αποτελεί και «επιχείρημα» εξίσωσης που υιοθετήθηκε από την Ευρωβουλή στο ψήφισμά της. Σε άλλο σημείο δε, αναφέρεται σε «γενοκτονίες» τόσο από τους ναζί, όσο και από την ΕΣΣΔ.

Το ψήφισμα κατατέθηκε από τις παρατάξεις σχεδόν ολόκληρου του πολιτικού φάσματος (από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, τους Συντηρητικούς Μεταρρυθμιστές και τους Φιλελεύθερους, μέχρι τους Πράσινους και τους Σοσιαλδημοκράτες και επικυρώθηκε με 535 ψήφους υπέρ, 66 κατά και 52 λευκά.

Σημειώνεται πως το κείμενο ρίχνει τα «βέλη» του προς τη σημερινή Ρωσία (οι κυρώσεις της ΕΕ είναι σε ισχύ), αναφέροντας: «η Ρωσία παραμένει το μεγαλύτερο θύμα του κομμουνιστικού ολοκληρωτισμού και ότι η μετεξέλιξή της σε δημοκρατικό κράτος θα συναντά εμπόδια όσο η κυβέρνηση, η πολιτική ελίτ και η πολιτική προπαγάνδα συνεχίζουν να ξεπλένουν τα κομμουνιστικά εγκλήματα και να εξυμνούν το σοβιετικό ολοκληρωτικό καθεστώς· καλεί ως εκ τούτου τη ρωσική κοινωνία να συμβιβαστεί με το τραγικό παρελθόν της».

«Χτυπώντας» όμως τη Ρωσία, μοιάζει να προχωρεί σε έναν επικίνδυνο αναθεωρητισμό.

Σχετικά με το πώς ψήφισαν οι Έλληνες ευρωβουλευτές, υπήρξαν διαφοροποιήσεις.

Από τη ΝΔ ψήφισε υπέρ η Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου, καταψήφισε η η Μαρία Σπυράκη, απείχαν από την ψηφοφορία οι Ευάγγελος Μεϊμαράκης, Ελίζα Βόζεμπεργκ και Μανώλης Κεφαλογιάννης, ενώ λευκό ψήφισαν οι Στέλιος Κυμπουρόπουλος (ο οποίος απάντησε στον Απόστολο Δοξιάδη), Γιώργος Κύρτσος και Θοδωρής Ζαγοράκης.

Από τον ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισαν οι Δημήτρης Παπαδημούλης, Πέτρος Κόκκαλης και Κώστας Αρβανίτης, ενώ απείχαν οι Στέλιος Κούλογλου, Έλενα Κουντουρά και Αλέξης Γεωργούλης.

Από το Κίνημα Αλλαγής καταψήφισε ο Νίκος Ανδρουλάκης, ενώ την αποχή επέλεξε η Εύα Καϊλή.

Από την Ελληνική Λύση υπερψήφισε ο ευρωβουλευτής της Εμμανουήλ Φράγκος, απείχε ο Αθ. Κωνσταντίνου από τη Χρυσή Αυγή, ενώ λευκό ψήφισε ο Γ. Λαγός, ο οποίος ανεξαρτητοποιήθηκε από τη Χρυσή Αυγή.

Οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ αντέδρασαν αποστέλλοντας επιστολή προς όλους τους ευρωβουλευτές, πλην των ακροδεξιών, με την οποία τους καλούσαν να μην υπερψηφίσουν το σχετικό ψήφισμα. Εντονότατη ήταν και η αντίδραση του ΑΚΕΛ.

Η επιστολή του ΚΚΕ στους ευρωβουλευτές

«Στα κείμενα αυτά πρωτοστάτησαν δυνάμεις προερχόμενες από τις χώρες του Βίσεγκραντ, με τις πιο ακραίες σκοταδιστικές αντιλήψεις και πρακτικές, που ηρωοποιούν το ναζισμό και προκαλούν με τις ρατσιστικές τους θέσεις. Τόσο το περιεχόμενο όσο και η συνολική δομή τους αθωώνουν τα εγκλήματα του φασισμού – ναζισμού, ρίχνουν νερό στο μύλο των εγκληματικών φασιστικών μορφωμάτων στην Ελλάδα, στην Κύπρο και σε όλη την Ευρώπη.

Ανεξάρτητα από τις όποιες διαφορετικές ιστορικές προσεγγίσεις και εκτιμήσεις, είναι πραγματικά πρωτοφανής η παραχάραξη της Ιστορίας, που φτάνει στο σημείο μεταξύ άλλων να θεωρεί: Τη Σοβιετική Ένωση, που πρόσφερε αμέτρητες θυσίες, 20 εκατομμύρια νεκρούς, δεκάδες εκατομμύρια τραυματίες και ανυπολόγιστες υλικές καταστροφές για την ήττα του φασισμού, «σύμμαχο και εταίρο της ναζιστικής Γερμανίας που συνέβαλε πολιτικά και οικονομικά στην κατάκτηση της Δυτικής Ευρώπης από τον Χίτλερ».

Με επίγνωση των ιδεολογικών και πολιτικών διαφορών μας, σας καλούμε να καταδικάσετε και να καταψηφίσετε τα ψηφίσματα αυτά, όπως και τυχόν κοινό ψήφισμα που θα διαμορφωθεί στη βάση τους, γιατί ο αντικομμουνισμός δεν αποτελεί μέσο ιδεολογικοπολιτικής αντιπαράθεσης, αλλά δηλητήριο και εργαλείο πολιτικών διώξεων και κατατρεγμών των λαών».

Με ανακοίνωσή της αντέδρασε και η Ευρωομάδα της Αριστεράς, όπου αναφέρει πως το ψήφισμα αποπροσανατολίζει από την άνοδο της ακροδεξιάς σε ευρωπαϊκό επίπεδο παραχαράσσοντας ιστορικά γεγονότα.

Διαβάστε εδώ ολόκληρο το ψήφισμα «Η σημασία της ευρωπαϊκής μνήμης για το μέλλον της Ευρώπης»

Στη συζήτηση που διεξάγεται παρενέβη και ο ευρωβουλευτής του Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης κάνοντας λόγο για «επιλεκτική ιστορική μνήμη»

«Η α λα κάρτ παρουσίαση των ιστορικών γεγονότων και η ιδεολογική χρήση της ιστορίας, ανοίγει νέες πληγές αντί να κλείνει με ένα δίκαιο και αντικειμενικό τρόπο τις παλαιότερες. Ξέχασαν οι συγγραφείς του συγκεκριμένου ψηφίσματος ότι πρίν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, υπήρξε Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος και ότι η γερμανική επιθετικότητα είχε εκδηλωθεί από τη συμφωνία του Μονάχου» σχολιάζει μεταξύ άλλων, ενώ τονίζει ότι η περιβόητη συνθήκη Μολότωφ-Ρίμπεντροπ υπεγράφη μόλις 10 ημέρες πριν την έναρξη του πολέμου.

«Οι ιδεολογικές όμως ρίζες του ναζισμού, του φυλετικού ρατσισμού, του μίσους προς το διαφορετικό και του αντισημιτισμού, με κορύφωση το Ολοκαύτωμα, δεν μπορούν να συγκριθούν με τίποτα. Ο ναζιστής σπρώχνεται από την ιδεολογία του στο έγκλημα» σημειώνει εύστοχα ο Νίκος Ανδρουλάκης.

Ολόκληρη η παρέμβαση Ανδρουλάκη

«Μια σύντομη απάντηση μου γιατί καταψήφισα την προηγούμενη εβδομάδα το ψήφισμα περί Ευρωπαϊκής ιστορικής μνήμης.

Τον Απρίλιο του 2009, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, είχε υιοθετήσει ψήφισμα σχετικά με την Ευρωπαϊκή συνείδηση και τον Ολοκληρωτισμό. Στο ψήφισμα αυτό γινόταν μία προσπάθεια ταύτισης της κομμουνιστικής με τη ναζιστική ιδεολογία.

Τότε, όλοι οι Έλληνες Ευρωβουλευτές είτε είχαν ψηφίσει κατά (οι Ευρωβουλευτές προερχόμενοι από το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ), είτε αποχή, (οι δέκα Ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας μεταξύ αυτών ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης και ο σημερινός Έλληνας υποψήφιος για την Αντιπροεδρεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μαργαρίτης Σχοινάς). Αν και είχε γίνει γνωστό τόσο το περιεχόμενο του ψηφίσματος, όσο και η στάση των Ευρωβουλευτών, δεν υπήρχαν ανάλογες αντιδράσεις, θεωρώντας μάλλον αυτονόητη τη θέση τους να μην το στηρίξουν.

Την περασμένη εβδομάδα όμως και με αφορμή την 80η επέτειο από την έναρξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, εγκρίθηκε το ψήφισμα σχετικά με τη σημασία της ευρωπαϊκής μνήμης για το μέλλον της Ευρώπης. Αν το ψήφισμα αυτό περιοριζόταν στην καταδίκη όλων των ολοκληρωτικών καθεστώτων και των εγκλημάτων που έχουν διαπράξει κατά της ανθρωπότητας, θα έχει την αυτονόητη υποστήριξή μου, όπως έχει συμβεί και σε ανάλογες περιπτώσεις στο παρελθόν. Προχωρούσε όμως ξανά όχι μόνο στην πλήρη ταύτιση κομμουνισμού και ναζισμού, αλλά και ένα βήμα παρακάτω, στην αλλοίωση της ιστορικής μνήμης. Υποστήριζε πως «ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, ο πιο καταστροφικός πόλεμος στην ιστορία της ανθρωπότητας, ξεκίνησε ως άμεσο αποτέλεσμα της διαβόητης Συνθήκης μη επιθέσεως της 23ης Αυγούστου 1939 μεταξύ Ναζί και Σοβιετικών, γνωστής επίσης ως σύμφωνο Μολότωφ-Ρίμπεντροπ».

Η α λα κάρτ παρουσίαση των ιστορικών γεγονότων και η ιδεολογική χρήση της ιστορίας, ανοίγει νέες πληγές αντί να κλείνει με ένα δίκαιο και αντικειμενικό τρόπο τις παλαιότερες. Ξέχασαν οι συγγραφείς του συγκεκριμένου ψηφίσματος ότι πρίν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, υπήρξε Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος και ότι η γερμανική επιθετικότητα είχε εκδηλωθεί από τη συμφωνία του Μονάχου (Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία) και τον διαμελισμό της τότε Τσεχοσλοβακίας καθώς και την υποχρεωτική προσάρτηση της Αυστρίας. Προφανώς η συνθήκη Μολότωφ-Ρίμπεντροπ έπαιξε ρόλο αλλά δεν μπορούμε να επιρρίπτουμε αποκλειστικά την ευθύνη σε μία καταδικαστέα συμφωνία που υπογράφηκε λιγότερο από 10 μέρες πριν την έναρξη του πολέμου.

Οι ιδεολογικές όμως ρίζες του ναζισμού, του φυλετικού ρατσισμού, του μίσους προς το διαφορετικό και του αντισημιτισμού, με κορύφωση το Ολοκαύτωμα, δεν μπορούν να συγκριθούν με τίποτα. Ο ναζιστής σπρώχνεται από την ιδεολογία του στο έγκλημα.

Oποιαδήποτε συσκότιση της φύσης αυτής της ιδεολογίας, εξισώνοντάς την με άλλες, κάτω από την ομπρέλα του ολοκληρωτισμού, είναι μία νέα, επικίνδυνη τάση.

Η δουλειά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι να αντιμετωπίσει τα προβλήματα των ευρωπαϊκών λαών και όχι να γράψει την ιστορία τους. Ας αφήσουμε αυτή την εργασία στους ειδικούς, που με ψυχραιμία, θα εκτιμήσουν όλα τα γεγονότα.

Η ευρωπαϊκή μνήμη έχει αξία για το μέλλον της Ευρώπης όταν δεν γίνεται επιλεκτική».

Τσακαλώτος: Με πειράζει η σιωπή φιλελεύθερων και κεντρώων

«Δεν περιμένω κάτι καλύτερο από τους Πολωνούς ακροδεξιούς, αλλά με πειράζει η σιωπή των φιλελευθέρων και κεντρώων που πιστεύουν στην Ευρώπη. Σε ποια Ευρώπη θέλουν να μείνουν; Ας μελετήσουν την ιστορία των κεντρώων κομμάτων στη Γερμανία στα χρόνια πριν την άνοδο των Ναζιστών», σχολίασε και ο τέως υπουργός Οικονομικών στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook σχετικά με το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου.

Η απάντηση Κυμπουρόπουλου για την κριτική περί «λευκού»

«Επέλεξα το λευκό σε μια εποχή που εύκολα μπορεί να επιστρέψει στο μαύρο», αναφέρει ο Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Στέλιος Κυμπουρόπουλος, απαντώντας στον Απόστολο Δοξιάδη, ο οποίος αναφέρθηκε σε «ασπόνδυλους του λευκού».

Ο Απόστολος Δοξιάδης, σε ανάρτησή του στο Facebook, επικροτεί όσους υπερψήφισαν και συνεχίζει: «Στους δειλούς απόντες, τους ασπόνδυλους του λευκού, και όσους καταψἠφισαν το ψἠφισμα αξίζει ακέραια η ντροπή της στάσης τους».

Ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος απάντησε πως αρνείται να σχολιάσει «την έμμεση αναφορά περισπούδαστου ανδρός στο πρόσωπό μου», εξηγεί ότι το εν λόγω κείμενο που κλήθηκε να ψηφίσει κατά την άποψή του «εξισώνει ανιστόρητα, καθότι ατεκμηρίωτα, τον ναζισμό με τον κομμουνισμό».

Αναλυτικότερα, γράφει ο Ευρωβουλευτής:

«Η καταδίκη των θυμάτων του Ολοκληρωτισμού είναι επιβεβλημένη, παρότι -θέλω να πιστεύω- αυτονόητη, ενόσω η υπεράσπιση των πολιτικών και ατομικών ελευθεριών αποτελεί θεμελιώδη ευρωπαϊκό πρόταγμα. Κατά την άποψή μου, όμως, το εν λόγω κείμενο εξισώνει ανιστόρητα, καθότι ατεκμηρίωτα, τον ναζισμό με τον κομμουνισμό. Στις σειρές του δεν γίνεται απολύτως καμία αναφορά για τον ρόλο της Σοβιετικής Ένωσης και στα εκατομμύρια πολιτών της που έδωσαν τη ζωή τους για τη νίκη κατά του φασισμού και τη συντριβή του ναζισμού στην Ευρώπη.

Οι καιροί που διανύουμε απαιτούν την ενότητα του ευρωπαϊκού λαού και όποιοι τη διαταράσσουν με ευκολία φέρουν βαρύτατη ιστορική ευθύνη.

Ανήκω στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο οποίος στις 23 Σεπτεμβρίου του 1974 ανακοίνωσε επίσημα την υπογραφή νομοθετικού διατάγματος, με το οποίο νομιμοποιούνταν, έπειτα από 27 ολόκληρα χρόνια το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Ταυτόχρονα, καταργούνταν ο περιβόητος νόμος 509, που αποτέλεσε πηγή διωγμών, εξοριών, βασανιστηρίων και εκτελέσεων για χιλιάδες κομμουνιστές.

Σεβόμενος τις προσωπικές μου αρχές και αξίες, τον ιδρυτή του κόμματος που εκπροσωπώ, τους συναδέλφους των ευρωπαϊκών κομμουνιστικών κομμάτων, επέλεξα το λευκό σε μια εποχή που εύκολα μπορεί να επιστρέψει στο μαύρο.

Θα ήθελα, τέλος, να σας διαβεβαιώσω ότι στα πλαίσια του πολιτικού πολιτισμού που έχω επιλέξει να δρω, σεβόμενος την εμπιστοσύνη των δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων, ψηφίζω μελετώντας στοιχεία, κάπου μακρυά από τον οπαδικό κομματισμό. Θέλω ουσία και όχι φωνές. Η αντιμετώπιση της Ιστορίας απαιτεί σοβαρότητα και όχι επικοινωνιακή διαχείριση».

Κούλογλου: Αν ήμουν στο ευρωκοινοβούλιο θα καταψήφιζα το απαράδεκτο ψήφισμα

Ο κ. Κούλογλου προχώρησε σε διευκρίνηση μιλώντας στο News 24/7 και στα Παιχνίδια Εξουσίας. «Είναι προφανές ότι, αν ήμουν παρών, θα καταψήφιζα το απαράδεκτο ψήφισμα που στη πραγματικότητα δίνει άφεση αμαρτιών στον ναζισμό και εξυπηρετεί τη ρητορική της ακροδεξιάς και των νεοναζί» είπε χαρακτηριστικά ενώ προχώρησε και σε αναρτήσεις στο twitter σημειώνοντας ότι:

«Με αφορμή δημοσιεύματα που ερμηνεύουν ως πολιτική στάση την αποχή μου από την ψηφοφορία του Ευρωκοινοβουλίου, στο ψήφισμα που εξισώνει τον φασισμό με τον κομουνισμό: δεν ψήφισα διότι την ίδια ώρα βρισκόμουν στην Αθήνα για την εκδήλωση του Tvxs.gr μαζί τον Ευκλείδη Τσακαλώτο και την Εφη Αχτσιόγλου. Είναι προφανές ότι, αν ήμουν παρών, θα καταψήφιζα το απαράδεκτο ψήφισμα που στη πραγματικότητα δίνει άφεση αμαρτιών στον ναζισμό και εξυπηρετεί τη ρητορική της ακροδεξιάς και των νεοναζί».

Πηγή: news247.gr

The post Η Ευρωβουλή στο στόχαστρο: Εξισώνοντας ναζισμό με κομμουνισμό appeared first on .