Σύμφωνα με το κείμενο της απόφασης, τα στοιχεία που εντάσσονται στον κατάλογο προστασίας «καταγράφονται ως μνημεία λόγω της ιστορικής, αισθητικής και καλλιτεχνικής τους αξίας». Η Persoons τόνισε ότι η αναγνώριση «διασφαλίζει τη διατήρηση των αξιόλογων ιστορικών στοιχείων του εμβληματικού αυτού παραδείγματος του μοντερνισμού στις Βρυξέλλες».

Η προστασία καλύπτει τον πύργο του ρολογιού, τις προσόψεις και τις στέγες, την αίθουσα των εκδοτηρίων, την αίθουσα του πρώην σιδηροδρομικού μουσείου, καθώς και τις επτά αποβάθρες, μαζί με τις αυθεντικές υποδομές τους: στέγαστρα, αίθουσες αναμονής ή καταφύγια, τα ξύλινα τηλεφωνικά κουβούκλια που έχουν διασωθεί, και τα παλιά συμπαγή ξύλινα παγκάκια.

Τα ξύλινα αυτά καθίσματα είχαν προκαλέσει στο παρελθόν έντονες αντιδράσεις, όταν η SNCB αντικατέστησε κάποια από αυτά με μεταλλικά, γεγονός που οδήγησε σε διαμαρτυρίες. Ωστόσο, μέρος των πρωτότυπων καθισμάτων παρέμεινε στη θέση του και τώρα εντάσσεται στον κατάλογο προστασίας.

Το γραφείο της Persoons διευκρινίζει ότι η αναγνώριση δεν εμποδίζει την SNCB να προχωρήσει σε παρεμβάσεις ή αναβαθμίσεις. Η εταιρεία μπορεί να προσαρμόσει τον σταθμό στις σύγχρονες ανάγκες – όπως εγκατάσταση κυλιόμενων, ανελκυστήρων, οθονών ή μεγαφώνων – υπό την προϋπόθεση ότι θα γίνουν με σεβασμό στην πολιτιστική κληρονομιά του κτιρίου.

Ο Σταθμός Bruxelles-Nord, που βρίσκεται στον δήμο Schaerbeek, κατασκευάστηκε μεταξύ 1938 και 1956. Το μοντερνιστικό σύμπλεγμα χαρακτηρίζεται από κυβιστικούς όγκους, αυστηρή συμμετρία και κάθετες γραμμές στις προσόψεις, ενώ η αρχιτεκτονική του φέρει την υπογραφή των Paul και Jacques Saintenoy και του Jean Hendrickx-Van den Bosch.

Η απόφαση εντάσσεται στο ευρύτερο σχέδιο αναμόρφωσης της περιοχής της Βόρειας Συνοικίας σε έναν «ζωντανό, πράσινο και πολυλειτουργικό αστικό χώρο», όπου ο σταθμός θα έχει κεντρικό ρόλο. Στον κατάλογο προστασίας έχουν ήδη προστεθεί και οι σταθμοί Central και Congress.

Le gouvernement bruxellois a officiellement reconnu de larges parties de la gare Bruxelles-Nord comme monument protégé, incluant la tour-horloge, le hall principal, les quais et plusieurs bancs en bois encore présents. La décision, publiée au Moniteur belge, a été confirmée par le cabinet de la secrétaire d’État à l’Urbanisme et au Patrimoine, Ans Persoons.

Selon le texte officiel, les éléments classés «sont inscrits sur la liste de protection en tant que monument pour leur valeur historique, esthétique et artistique». Persoons a souligné que cette reconnaissance «garantit la préservation des éléments historiques remarquables de cet édifice emblématique du modernisme bruxellois».

La protection couvre la tour-horloge, les façades et toitures, la salle des guichets, l’ancienne salle du musée du train ainsi que les sept quais et leurs équipements d’origine : auvents, salles d’attente ou abris, anciennes cabines téléphoniques en bois et bancs massifs également en bois.

Ces bancs avaient suscité la controverse il y a quelques années, lorsque la SNCB en avait remplacé certains par des versions métalliques, provoquant de vives réactions. Une partie des bancs historiques est toutefois restée en place et bénéficie désormais de la protection officielle.

Le cabinet de Persoons a précisé que cette reconnaissance n’empêche pas la SNCB d’apporter des adaptations nécessaires. L’entreprise ferroviaire peut moderniser la gare – par exemple en installant des escalators, des ascenseurs, des écrans ou des haut-parleurs – à condition de respecter les éléments patrimoniaux existants.

Située à Schaerbeek, la gare Bruxelles-Nord a été construite entre 1938 et 1956. Le complexe moderniste se distingue par ses volumes cubistes, sa symétrie rigoureuse et la verticalité de ses façades. Le projet architectural est signé par Paul et Jacques Saintenoy ainsi que Jean Hendrickx-Van den Bosch.

Cette reconnaissance s’inscrit dans le vaste projet de réaménagement du Quartier Nord, destiné à devenir un «espace vivant, vert et multifonctionnel», dans lequel la gare jouera un rôle central. Les gares Central et Congrès figurent déjà sur la liste bruxelloise des monuments protégés.

The post Η κυβέρνηση των Βρυξελλών αναγνωρίζει μεγάλα τμήματα του Bruxelles-Nord ως προστατευόμενο μνημείο appeared first on .

Η CWGC είχε αναλάβει την αποκατάσταση του ιστορικού ορόσημου της Υπρ ήδη από το 2023. Η εκτίμηση των εργασιών ήταν τα δύο χρόνια, δηλαδή να έχουν περατωθεί ως το 2025, που όπως λέει η Sarah Camerlynck, είναι εντός του χρονοδιαγράμματος, δεδομένου του γεγονότος ότι το μνημείο είναι πάρα πολύ παλιό.

Ανέφερε επίσης ότι η αναστήλωση είναι πολύ σημαντική καθώς το μνημείο θα γιορτάσει την 100ή επέτειό του το 2027. Οι εργασίες αποκατάστασης έχουν επιφορτιστεί με τη στερέωση του εξωτερικού τμήματος του μνημείου, όπως η αντικατάσταση παλαιών, φθαρμένων τούβλων και η διασφάλιση ότι το μνημείο θα έχει την ίδια όψη όπως όταν πρωτοχτίστηκε.

Πώς η CWGC αποκαθιστά το μνημείο για την 100ή επέτειό του;

Το έργο αποκατάστασης περιελάμβανε την αντικατάσταση της παλιάς στέγης με μια νέα που είναι επίσης πράσινη. Η CWGC εξηγεί ότι η εν λόγω επιλογή βοηθά στο να διατηρείται το μνημείο ζεστό και καταναλώνει λιγότερη ενέργεια. Επιπλέον, το μνημείο δεν θα είναι επιβλαβές για το περιβάλλον και θα αντέξει για πολλά χρόνια ακόμα.

«Επισκευάσαμε μόνο τα πράγματα που ήταν απαραίτητο. Μπορείτε να το δείτε αυτό στο μνημείο. Δεν φαίνεται «γυαλιστερό», καινούργιο. Ούτως ή άλλως δεν ήταν αυτή η πρόθεσή μας. Σεβαστήκαμε αυτό το 100 ετών τοπόσημο», λέει η Camerlyck.

Η επισκευή του μνημείου κόστισε 6 εκατομμύρια ευρώ. Πολλοί ήταν αυτοί που συνέδραμαν στην κάλυψη του κόστους. Όλοι τους, εκτιμούν ότι το μνημείο είναι σημαντικό και ως εκ τούτου πρέπει να μείνει εδώ και για τις μελλοντικές γενιές.

The post Η αποκατάσταση του μνημείου της Υπρ σηματοδοτεί την 100η του επέτειο appeared first on .

Το 2021 έγιναν τα αποκαλυπτήρια του πρώτου μνημείου στο Τουρναί με τα ονόματα 100 θυμάτων. Ένα δεύτερο μνημείο, που καταγράφει τα ονόματα άλλων δολοφονημένων γυναικών, ακολούθησε δύο χρόνια αργότερα στο Quaregnon, κοντά στη Μονς.

Τώρα ήρθε η σειρά ενός τρίτου μνημείου, να βρει τη θέση του στο πάρκο της Place Marie Janson, στο Saint-Gilles. Το γλυπτό μοιάζει σαν ένα λειψό πριόνι, με αναγραμμένα τα ονόματα στην πλευρά του.

«Αυτό γίνεται σκόπιμα», λέει η συγγραφέας Céline Delbecq, από το Τουρναί, και υπεύθυνη για το έργο. «Οι πληροφορίες για τις γυναίκες προέρχονται από το ιστολόγιο «Stop Femicide», το οποίο διατηρεί μια λίστα με τα θύματα από τον Τύπο και τις εισαγγελίες».

Η έννοια της «γυναικοκτονίας» ορίστηκε επίσημα στη βελγική νομοθεσία μόλις τον περασμένο Οκτώβριο του 2024, και μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επίσημο σύνολο. «Επιπλέον, δεν καλύπτονται όλα τα θύματα στα μέσα ενημέρωσης Η ημιτελής μορφή του μνημείου δείχνει ότι ο κατάλογος είναι ελλιπής», προσθέτει η Delbecq.

Η ιδέα για τα μνημεία προέκυψε κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κορονοϊού, όταν μια παράσταση της Delbecq σε παραγωγή της θεατρικής ομάδας Compagnie de la Bête Noire ακυρώθηκε επειδή τα θέατρα έπρεπε να κλείσουν.

Αυτή η παράσταση, «Cinglée» [τρελή], για μια αγωνίστρια της αντίστασης που σιγά σιγά τρελαίνεται επειδή ο κόσμος γύρω της αρνείται να δει, να αναγνωρίσει και να ενεργήσει ενάντια στα προβλήματα που τονίζει, τελείωσε με τα αποκαλυπτήρια ενός μνημείου για 100 γυναίκες που δολοφονήθηκαν στο Βέλγιο.

Δυστυχώς, η ευκαιρία να δούμε μόνιμα αυτό το κινούμενο άγαλμα έπρεπε να καθυστερήσει. «Δυστυχώς, η λήψη της πολεοδομικής άδειας χρειάστηκε περισσότερο από όσο φανταζόμασταν, και έτσι το μνημείο έπρεπε να σταλεί πίσω για αποθήκευση αμέσως μετά τα εγκαίνια», ανέφερε η Compagnie de la Bête Noire στον ιστότοπό της.

«Εργαζόμαστε σκληρά με την κοινότητα του Saint-Gilles για να διασφαλίσουμε ότι θα επιστρέψει και θα επισκευαστεί το συντομότερο δυνατό. Θα οργανώσουμε ένα συλλογικό αφιέρωμα γύρω από το μνημείο, όταν τελικά επισκευαστεί.

The post Ένα μνημείο για τις δολοφονημένες Βελγίδες εγκαινιάστηκε στο Saint-Gilles appeared first on .

Το μνημείο που εγκαταστάθηκε στους πρόποδες του Atomium σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα τοπίου Bas Smets, όπως και τα αντίστοιχα στη Γάνδη, τη Λουβένη, το Aarschot, το Kortrijk και το Lommel. «Η ιδέα ήταν να δημιουργηθεί ένα μνημείο βασισμένο σε μια αρχή που θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε πολλά σημεία, όπως ο κορονοϊός που εξαπλωνόταν παντού», εξήγησε ο σχεδιαστής του. «Φανταζόμασταν έναν τέλειο κύκλο που διακόπτεται από μια φυσική, αόρατη δύναμη, η οποία σπάει τα 13 στοιχεία που συμβολίζουν την 13η Μαρτίου, την ημερομηνία του πρώτου εγκλεισμού πριν από τέσσερα χρόνια».

Το όνομα «Onument» επινοήθηκε από τον ψυχίατρο Uus Knops. Προορίζεται να είναι πιο περιεκτικό, αναφερόμενο στην ιδέα μιας συνάντησης γύρω από ένα δραματικό γεγονός. Ο χώρος που εγκαινιάστηκε αυτή την Τετάρτη στις Βρυξέλλες σχεδιάστηκε επίσης σε σχέση με αυτόν στη μνήμη των θυμάτων των επιθέσεων της 22ας Μαρτίου 2016.

«Ένα χρόνο μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις δημιουργήσαμε ένα μνημείο στο Forêt de Soignes, νότια των Βρυξελλών, όπου 32 δέντρα περιβάλλουν ένα πέτρινο παγκάκι, συμβολίζοντας μια δύναμη που συγκεντρώνεται προς τα μέσα. Εδώ, στα βόρεια της πόλης, είναι το αντίθετο, είναι μια έκρηξη προς τα έξω. Υπάρχει μια ισχυρή σχέση μεταξύ των δύο τόπων», εξήγησε ο αρχιτέκτονας Bas Smets.

Η επιλογή ενός πάρκου, ενός χώρου που έχει γίνει εμβληματικός των διαφορετικών φάσεων εγκλεισμού που επιβλήθηκαν κατά τη διάρκεια της υγειονομικής κρίσης, σίγουρα δεν είναι ασήμαντη, προσθέτει ο εμπνευστής της ιδέας. «Είναι το μόνο μέρος όπου μπορούσαμε να δούμε ο ένας τον άλλον. Το να έχουμε την ευκαιρία να βρεθούμε εδώ με τη θλίψη μας, τη μοναξιά μας, στη μνήμη των θυμάτων, ήταν ένα πολύ σημαντικό στοιχείο».

Και στο Egenhoven

Περίπου εκατό άνθρωποι συγκεντρώθηκαν επίσης αυτή την Τετάρτη στο Egenhoven, κοντά στο Heverlee (Λουβένη) στη Φλαμανδική Βραβάνδη, για τα εγκαίνια του 6ου «Onument», παρουσία της δημοτικής συμβούλου Bieke Verlinden, της υπουργού Εσωτερικών Annelies Verlinden και του ψυχιάτρου Dirk de Wachter. Όλοι όσοι ήταν παρόντες μπόρεσαν να ανάψουν ένα κερί.

Το μνημείο στη μνήμη των θυμάτων του κορονοϊού τοποθετήθηκε στο Egenhoven, όπου ο αρχιτέκτονας Bas Smets έπαιζε κατά την παιδική του ηλικία. «Ακόμα αναγνωρίζω το μέρος. Κάθε Onument είναι λίγο διαφορετικό. Αυτό στο Egenhoven ανοίγει προς το ρέμα Voer. Είναι μια όμορφη θέα».

Η αρμόδια για την Πρόνοια και τα Κοιμητήρια, Bieke Verlinden, τόνισε ότι η νεκρώσιμη ακολουθία δεν είναι μόνο για τους συγγενείς των θυμάτων της πανδημίας, αλλά και για όλους όσους θρηνούν, πενθούν και αναζητούν ένα μέρος παρηγοριάς. «Ελπίζουμε ότι ο κόσμος θα βρει αυτό το μέρος. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για αποχαιρετιστήρια τελετή ή κηδεία».

«Μια κηδεία δεν κάνει την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου λιγότερο οδυνηρή, αλλά ίσως πιο υποφερτή», πρόσθεσε η υπουργός Εσωτερικών Annelies Verlinden.

The post Ένας τόπος μνήμης για τα θύματα του κορoνοϊού στο Atomium και τη Λουβένη appeared first on .

Το ξηλωμένο άγαλμα έμεινε στο έδαφος, ανάμεσα σε φλεγόμενες παλέτες. Ο αντιδήμαρχος του Ixelles, αρμόδιος για την Πολιτιστική Κληρονομιά, Yves Rouyet, σημείωσε: «Τα γεγονότα έγιναν γύρω στις 3:00 π.μ. Η αστυνομία βλέπει τώρα τις εικόνες από κάμερες της περιοχής για να καταλάβει τι συνέβη». Θα ακολουθήσουν πιθανές διώξεις. «Θα δούμε επίσης με τις δημοτικές υπηρεσίες εάν είναι δυνατόν και σκόπιμο να ασφαλιστεί το άγαλμα πριν από το τέλος της εκδήλωσης».

Η Place du Luxembourg, κοντά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, βρέθηκε στην καρδιά της διαδήλωσης του αγροτικού τομέα στο περιθώριο της έκτακτης ευρωπαϊκής συνόδου κορυφής. Πάνω από χίλια τρακτέρ από τις τέσσερις γωνιές της χώρας και το εξωτερικό, κυρίως από την Ιταλία, βγήκαν στους δρόμους των Βρυξελλών.

Οι αγρότες εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους για τις συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών που υπογράφηκαν μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων χωρών, τη διοικητική πολυπλοκότητα, τα ευρωπαϊκά πρότυπα που κρίνονται «ακατανόητα» και τις τιμές των προϊόντων που πωλούνται στη γεωργία.

Ποιος ήταν ο John Cockerill

Γεννημένος στη Βρετανία το 1790, ο John Cockerill μετακόμισε με την οικογένειά του στο Βέλγιο σε ηλικία επτά ετών. Ίδρυσε τεράστια χαλυβουργεία στην πόλη Seraing καθώς και ένα ναυπηγείο στο Hoboken, κοντά στην Αμβέρσα.

Ο διάσημος Λέοντας, που δεσπόζει στο λοφίσκο του Βατερλό, στην κορυφή του μνημείου της μάχης, κατασκευάστηκε στη χαλυβουργία του Cockerill και η πρώτη ατμομηχανή που έτρεξε στην ηπειρωτική Ευρώπη κατασκευάστηκε επίσης στα εργοστάσία του. Οι ράγες στη γέφυρα πάνω από τον ποταμό Kwai σφυρηλατήθηκαν επίσης από μια από τις εταιρείες του Cockerill.

Το άγαλμα

Το μνημείο του John Cockerill χτίστηκε το 1872 από τον γλύπτη Armand Cattier και αποτίει φόρο τιμής σε έναν από τους πρωτοπόρους της χαλυβουργίας στο Βέλγιο καθώς και στους εργάτες του κλάδου, που αντιπροσωπεύονται από τα τέσσερα χάλκινα αγάλματα που βρίσκονται τοποθετημένα στη βάση του μνημείου. Στην κορυφή ξεχωρίζει η φιγούρα του Cockerill, o oποίος λογίζεται ως ο «Βρετανός που έχτισε το Βέλγιο». Tο χάλκινο άγαλμά του πατά σε ένα ορθογώνιο μπλε πέτρινο βάθρο, ενώ ο βιομήχανος παρουσιάζεται να στηρίζεται σε ένα αμόνι.

Η βάση του βάθρου είναι τετράγωνη και σε κάθε μια ένας από τους τέσσερις εργάτες: τον φυσητή γυαλιού ή σιδηρουργό Lognoul, τον μηχανικό Beaufort, όπου μάλιστα είναι και η φιγούρα που ξηλώθηκε κατά τις διαδηλώσεις των αγροτών, τον μεταλλουργό Lejeune και τον ανθρακωρύχο Jacquemin. Οι εργάτες παριστάνονται καθισμένοι και τα αγάλματά τους, κατασκευασμένα από την Compagnie des Bronzes de Bruxelles, είναι από μπρούτζο και όχι από χυτοσίδηρο.

Στο μπροστινό μέρος του βάθρου υπάρχει η επιγραφή «Στον Τζον Κόκεριλ, τον πατέρα των εργατών». Τα πλαϊνά της βάσης του βάθρου έγραφαν «Νοημοσύνη» στα δεξιά και «Εργασία» στα αριστερά και η διπλή ημερομηνία «1790-1840″, είναι οι ημερομηνίες γέννησης και θανάτου του Cockerill, στο πίσω μέρος.

Photos: Newsville.be

The post Επεισόδια place Lux: ποιος ήταν ο John Cockerill και τι συμβολίζει το μνημείο που υπέστη ζημιές; appeared first on .

Το μνημείο θα κατασκευαστεί στα βόρεια των Βρυξελλών, ανακοίνωσε η υπουργός Εξωτερικών της πόλης αρμόδιος για την πολεοδομία και την πολιτιστική κληρονομιά, Ans Persoons.

Ο τόπος μνήμης αποτελεί μέρος ενός συνολικού έργου που περιλαμβάνει πολλούς χώρους μνήμης που σχετίζονται με την πανδημία.

Με το όνομα «Onument», ο χώρος θα κατασκευαστεί στην καρδιά του πάρκου Osseghem, κοντά στο Atomium, ως «ένας τόπος ηρεμίας, στη μνήμη των θυμάτων της πανδημίας, αλλά και των αγαπημένων προσώπων που έφυγαν πολύ σύντομα», είπε η Persoons.

Άλλα μνημεία σε όλη τη χώρα θα είναι στο Kortrijk, στη Λουβένη, στη Γάνδη, στο Lommel και στο Aarschot.

«Αυτές οι τοποθεσίες σχηματίζουν ένα δίκτυο τόπων μνήμης, ανακάλυψης και συνάντησης», πρόσθεσε η Persoons.

Αν και κάθε μνημείο είναι διαφορετικό, όλα βασίζονται στην ίδια αρχή: ένας τέλειος κύκλος, που αποτελείται από καμπύλα στοιχεία των ίδιων διαστάσεων, που διακόπτεται από μια φυσική δύναμη όπως ένα υδάτινο ρεύμα, ένα ή περισσότερα δέντρα ή διαφορά ύψους.

Η ιδέα είναι να σκιαγραφήσουμε έναν κύκλο που σπάει μια φυσική δύναμη της οποίας η σύνθεση δείχνει πώς η φύση παρεμβαίνει στη ζωή μας.

Η άδεια για τις Βρυξέλλες υποδεικνύει την εγκατάσταση 13 παγκάκια, τοποθετημένα σε κύκλο, σε ίσες αποστάσεις μεταξύ τους, χωρισμένα από το δάσος που περιβάλλει κάθε ένα από τα παγκάκια.

Η πρόσβαση θα γίνεται μέσω μονοπατιού από τη λεωφόρο de la Passerelle.

The post Οι Βρυξέλλες θα ανεγείρουν μνημείο για τα θύματα της πανδημίας appeared first on .

Η Commonwealth War Graves Commission (CWGC) άνοιξε τη νέα έκθεση για τις οχυρώσεις ακριβώς δίπλα στην Πύλη Menin. Είναι μια έκθεση με ελεύθερη είσοδο και δείχνει οκτώ καθοριστικές στιγμές στην ιστορία του μνημείου: από μια ήσυχη πύλη προς την πόλη, σε ένα βομβαρδισμένο πέρασμα που χρησιμοποιούσαν στρατιώτες κατά τον Α” Παγκόσμιο Πόλεμο, στο συμβολικό μνημείο που είναι σήμερα η Πύλη, με περισσότερα από 54.000 ονόματα αγνοουμένων από τον πόλεμο χαραγμένα πάνω του.

Ειδικές εικονογραφήσεις

«Ο Βρετανός εικονογράφος Tom Clohosy Cole δημιούργησε σχέδια ειδικά για την έκθεσή μας», λέει η Claire Horton από το CWGC. «Είναι όλα πολύ λεπτομερή και βασίζονται σε αρχειακό υλικό, φωτογραφίες και ιστορίες των Βρετανών από την Υπρ».

«Απόλαυσα πάρα πολύ την δουλειά αυτή», λέει ο Cole. «Η επίσκεψή μου στην Υπρ, στην Πύλη Menin και το νεκροταφείο Tyne Cot μου άφησε έντονη εντύπωση και συνέβαλε σε αυτές τις εικονογραφήσεις. Πολλά πράγματα που διαβάζουμε στα βιβλία ιστορίας, πλέον δεν μπορούμε να τα δούμε ή να τα επισκεφθούμε. Μέσα από το έργο του CWGC, ωστόσο, μπορούμε ακόμα να περπατήσουμε σε αυτές τις τοποθεσίες και να ανακαλύψουμε τις προσωπικές ιστορίες. Το συνιστώ σε όλους».

Εργασίες αποκατάστασης

Η Πύλη Menin αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε φάση αναστήλωσης. Το CWGC εκτελεί μεγάλες εργασίες αποκατάστασης, με την τρέχουσα έκθεση να επισημαίνει τα βήματα που γίνονται. Όσοι θέλουν να αναζητήσουν ονόματα στην Πύλη Menin ενώ προχωρούν οι εργασίες μπορούν να το κάνουν ψηφιακά στο κέντρο πληροφοριών. Εκεί, υπάρχει διαδραστική οθόνη με λειτουργία αυτόματης αναζήτησης καθώς και τρισδιάστατο μοντέλο του μνημείου.

The post Μια υπαίθρια έκθεση στην Υπρ δείχνει την εξέλιξη της Πύλης Menin appeared first on .

Οι εργασίες κατεδάφισης, που αναμένεται ότι θα διαρκέσουν δέκα ημέρες, ξεκίνησαν το πρωί της Τρίτης (7 Ιουνίου) στη λαϊκή συνοικία Marcinelle του Σαρλερουά. Από το σπίτι αυτό απελευθερώθηκαν ζωντανές στις 15 Αυγούστου 1996 η Σαμπίν και η Λετίσια, δύο έφηβες ηλικίας 12 και 14 ετών, που ο Ντιτρού τις είχε κλείσει σε μια κρύπτη που έχτισε στο υπόγειο. Ήταν όμως πολύ αργά για τα άλλα θύματά του. Τη μεθεπόμενη ημέρα σε ένα άλλο σπίτι του Ντιτρού βρέθηκαν νεκρά δυο 8χρονα κοριτσάκια που είχαν και αυτά φυλακιστεί στη Marcinelle. Η Ζουλί και η Μελισά είχαν απαχθεί τον Ιούνιο του 1995, 14 μήνες νωρίτερα, και πέθαναν από την πείνα.

The demolition of the house where Marc Dutroux committed his infamous crimes will commence on Tuesday morning. https://t.co/vYOZTpjBvR

— The Brussels Times (@BrusselsTimes) June 7, 2022

Οι εργάτες αφαίρεσαν, με τη βοήθεια γερανού, τα κεραμίδια της σκεπής. Η κατεδάφιση θα γίνει σταδιακά, από τα πάνω προς τα κάτω.

Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, θα κατεδαφιστούν επίσης ένα γκαράζ και το γειτονικό σπίτι αλλά θα διατηρηθούν τα υπόγεια, όπως επιθυμούσαν οι οικογένειες των θυμάτων. Ο στόχος είναι μέχρι τα τέλη του 2023 να δημιουργηθεί στον χώρο ένας «κήπος-μνημείο» στη θέση των διαβόητων σπιτιών. Το μνημείο, που θα ονομάζεται «Μεταξύ γης και ουρανού», σχεδιάστηκε σε συνεργασία με τους γονείς της Ζουλί και της Μελισά που ήθελαν να φυτευτούν εκεί δέντρα και λουλούδια, «σύμβολα της ζωής», εξήγησε η Sarah Bouderbane, η εκπρόσωπος του δημάρχου, Paul Magnette.

Ο κήπος θα είναι ελαφρώς υπερυψωμένος, σε σχέση με τον δρόμο, και στο μέλλον θα υπάρχει η δυνατότητα να επισκεφθεί κανείς τα υπόγεια.

Οι οικογένειες, που θεωρούν ότι δεν έχουν απαντηθεί όλα τα ερωτήματά τους από τη δικαστική έρευνα (όπως είναι η διάρκεια της αιχμαλωσίας των παιδιών, η ύπαρξη πιθανών συνενόχων του Ντιτρού) θέλουν να διατηρηθούν τα υπόγεια για την περίπτωση που γίνουν στο μέλλον άλλες έρευνες.

Ο Μαρκ Ντιτρού, 65 ετών σήμερα, καταδικάστηκε το 2004 σε ισόβια κάθειρξη αφού κρίθηκε ένοχος για την απαγωγή, την αιχμαλωσία και τον βιασμό έξι κοριτσιών και νεαρών γυναικών. Η Σαμπίν και η Λετίσια, που βρέθηκαν δύο ημέρες μετά τη σύλληψή του, είναι τα μοναδικά θύματά του που επέζησαν.

The post Κατεδαφίζεται το σπίτι του Μαρκ Ντιτρoύ για να φυτευτεί στη θέση του ένας κήπος στη μνήμη των θυμάτων του appeared first on .

Η Ελληνίδα ευρωβουλευτής υπογραμμίζει ότι σύμφωνα με δημοσιεύματα οι επισκέπτες αντιμετωπίζουν προβλήματα κατά την επίσκεψή τους στην Αγία Σοφία, καθώς εξαιτίας της αλλαγής χρήσης του μνημείου δεν έχουν πρόσβαση σε ορισμένα από τα ψηφιδωτά του ναού.

Στο πλαίσιο αυτό, η κ. Βοζεμπεργκ ζητάει από την Κομισιόν σε συνεργασία με την UNESCO να αντιδράσουν άμεσα για να προστατεύσουν τον χαρακτήρα της Αγίας Σοφίας ως Μνημείου Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς και οικουμενικού Συμβόλου της Ορθοδοξίας.

Το πλήρες κείμενο της ερώτησης έχει ως ακολούθως:

«Η Τουρκία τον Ιούλιο 2020, αγνοώντας τις ανησυχίες της UNESCO και της ΕΕ καθώς και τον διεθνώς αναγνωρισμένο χαρακτήρα της Αγίας Σοφίας ως ιστορικού χώρου και ως μνημείου παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς προχώρησε προκλητικά στην μετατροπή της σε τζαμί.

Σήμερα σύμφωνα με δημοσιεύματα γαλλικής εφημερίδας, οι επισκέπτες εξαιτίας της μετατροπής χρήσης του μνημείου αντιμετωπίζουν προβλήματα κατά την επίσκεψή τους στην Αγιά Σοφία, καθώς δεν έχουν πρόσβαση σε ορισμένα από τα ψηφιδωτά του ναού, όπως εκείνα της Αψίδας και του επάνω ορόφου, τα οποία είναι καλυμμένα από πέπλα.

Δεδομένου ότι την 1η Φεβρουαρίου έληξε η προθεσμία που είχε θέσει η UNESCO στην Τουρκία για να υποβάλει σχετική έκθεση για τα προβλήματα στο μνημείο λόγω της μετατροπής της χρήσης του, ερωτάται η Επιτροπή:

Έχει λάβει γνώση των ανωτέρω περιστατικών που αλλοιώνουν το χαρακτήρα της Αγίας Σοφίας;

Πώς σκοπεύει να αντιδράσει σε συνεργασία με την UNESCO προκειμένου να προστατευθεί η Αγία Σοφία ως μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς και παγκόσμιο Σύμβολο της Χριστιανοσύνης;»

Από Δ.Τ.

The post Κατεπείγουσα ερώτηση Βόζεμπεργκ για την προστασία του χαρακτήρα της Αγίας Σοφίας appeared first on .

Ένας βετεράνος στρατιώτης που είχε μείνει τυφλός στον πόλεμο, ονόματι Reinold Haesebrouck, κλήθηκε για μια τελευταία περίεργη αποστολή: o στρατηγός Vincent Joseph Ghislain de Longueville ζήτησε από τον βετεράνο να διαλέξει ένα από τα πέντε φέρετρα. Ο Haesebrouck επέλεξε το τέταρτο κουτί από τ” αριστερά. Όχι τυχαία, καθώς αυτό συμβόλιζε τις τέσσερις μεραρχίες του στρατού εκείνης της εποχής. Στην συνέχεια, το φέρετρο που επιλέχθηκε, φορτώθηκε στο τρένο με προορισμό τις Βρυξέλλες.

Την επόμενη μέρα, 11 Νοεμβρίου, το φέρετρο μεταφέρθηκε κατά μήκος της Rue Royale στις Βρυξέλλες από οκτώ στρατιώτες που είχαν επιστρέψει τραυματίες από τον πόλεμο. Τέσσερις είχαν χάσει το αριστερό τους χέρι στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ οι άλλοι τέσσερις είχαν χάσει το δεξί τους χέρι. Το φέρετρο τοποθετήθηκε στο έδαφος μεταξύ των δύο χάλκινων λιονταριών στις 11 το πρωί στη στήλη, την Colonne du Congrès όπως είναι γνωστή, και μια αιώνια φλόγα άναψε πίσω από το μνημείο. Στην τελετή παρέστη η βασιλική οικογένεια, ενώ ο τότε βασιλιάς του Βελγίου, Αλβέρτος Α”, εκφώνησε λόγο:

« Δεν έχει σημασία να γνωρίζουμε αν ήταν ένας απλός πολίτης, εργάτης ή αγρότης. Φλαμανδός ή Βαλλόνος. Του αποτίουμε φόρο τιμής γιατί στα μάτια μας αντιπροσωπεύει τις διαρκείς ιδιότητες της φυλής μας, γιατί είναι ένα ακατάβλητο σύμβολο της υπεράσπισης της ελευθερίας και της ενότητας και της ανεξαρτησίας μας και εγγύηση της αθάνατης ύπαρξης της Πατρίδας μας ».

Δύο πλάκες τοποθετήθηκαν στην πλευρά του δρόμου, που καθοδηγούν όσους περνούν από το σημείο να σηκώνουν τα καπέλα τους, προς τιμήν όλων των θυμάτων του Α” Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και του πεσόντος αυτού βέλγου στρατιώτη, η ταυτότητα του οποίου μάλλον ποτέ δεν θα γίνει γνωστή.

Για πολλά χρόνια κανείς δεν ήξερε πού είχαν ταφεί οι άλλοι τέσσερις άγνωστοι στρατιώτες. Τους άγνωστους των αγνώστων, θα μπορούσε να πει κανείς. Πρόσφατα ωστόσο, ένας βέλγος δημοσιογράφος εντόπισε τα μνήματά τους σε ένα νεκροταφείο έξω από την Μπριζ. Εκεί όπου είχαν ξεχαστεί για περισσότερο από έναν αιώνα.

* Η στήλη του Συνεδρίου (Colonne du Congrès στα γαλλικά και Congreskolom στα ολλανδικά) κατασκευάστηκε μεταξύ 1850 και 1859, με πρωτοβουλία του Charles Rogier πάνω σε σχέδια του Joseph Poelaert. Βρίσκεται στην Place du Congrès/Congresplein των Βρυξελλών, ως ανάμνηση στη δημιουργία του Συντάγματος από το Εθνικό Κογκρέσο του 1830–1831. Είναι εμπνευσμένη από τη Στήλη του Τραϊανού στη Ρώμη. Στην κορυφή της στήλης στέκει το άγαλμα του πρώτου μονάρχη του Βελγίου, του βασιλιά Λεοπόλδου Α”, ενώ το βάθρο περιβάλλεται από αγάλματα που προσωποποιούν τις τέσσερις ελευθερίες που εγγυάται το Σύνταγμα (ελευθερία της Παιδείας, του Συνεταιρίζεσθαι, της Πίστης και του Τύπου). Το μνήμα του άγνωστου στρατιώτη βρίσκεται στην βάση της στήλης.

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, μια δεύτερη αναμνηστική πλακέτα τοποθετήθηκε στο μνημείο για να τιμήσει τα θύματα του Βελγίου. Το 1998, μια τρίτη αναμνηστική πλακέτα αφιερώθηκε στους Βέλγους στρατιώτες που σκοτώθηκαν υπέρ της Ειρήνης από το 1945 κι έκτοτε. 

** Ο Reinold Haesebrouck, o βετεράνος που επέλεξε την κάσα που εντέλει πήγε στις Βρυξέλλες, πέθανε στις 25 Αυγούστου 1951 στο Assebroek και στη συνέχεια τάφηκε στο Oostkamp. Στη Μπριζ, ένα μικρό πάρκο πήρε το όνομά του στις 11 Ιουνίου 2020, κοντά στο σημείο που βρισκόταν κάποτε το σπίτι του. 

The post Σαν σήμερα στις Βρυξέλλες: Ο άγνωστος στρατιώτης appeared first on .