Σήμερα το Newsville.be φιλοξενεί την Μελίνα Στρούγγη, η οποία μας περιγράφει με τη δική της ιδιαίτερη ματιά την θεατρική παράσταση που απόλαυσε στη θεατρική σκηνή του Claude Voltaire.

«Δυνατό, συμβολικό, έντονα συγκινησιακό»

Με δυνατό συμβολικό και επετειακό χαρακτήρα ανέβηκε η παράσταση «Τα Τέσσερα Πόδια του Τραπεζιού» από τον θίασο ΘΕΣΠΙΣ σε συνεργασία με την Ελληνική Κοινότητα Βρυξελλών και σε σκηνοθεσία του Αριστείδη Λαυρέντζου (που επιμελήθηκε επίσης την μετάφραση και τους υπέρτιτλους). Έντονη συγκινησιακή φόρτιση ήταν παρούσα καθόλη τη διάρκεια της παράστασης, καθώς ήταν αφιερωμένη στον συγγραφέα και δημιουργό του έργου Ιάκωβο Καμπανέλλη (για τα εκατό συν ένα χρόνια από την γέννησή του), τον ηθοποιό και θεατρικό δάσκαλο για πολλούς στις Βρυξέλλες Βάσο Ανδρονίδη και τον δικό μας Γιάννη Οικονομίδη που ξεκίνησε τη σκηνοθετική του καριέρα με το ίδιο έργο το 1991 και τα γενέθλιά του οποίου γιορτάστηκαν στην πρεμιέρα της παράστασης με μια μοναδική έκπληξη που ετοιμάστηκε απο τον ΘΕΣΠΙ με πρωτοβουλία του Αριστείδη.

«Iσομοιρασμένη διάδραση και αρμονικό αποτέλεσμα»

Το έργο, γεμάτο αλληγορίες, έχει αναλυθεί και χαρακτηριστεί με διάφορους τρόπους – ‘κωμικοτραγική κοινωνική σάτιρα’ θα ήταν ο όρος που προσωπικά θα επέλεγα. Με κωμικό τρόπο το έργο αφηγείται τις δολοπλοκίες εφτά αδελφών και μέχρι ποιο τραγικό σημείο θα έφτανε ο καθένας τους για να καρπωθεί την περιουσία του άρρωστου πατέρα τους. Ένας ρόλος πρωτότυπα σκηνοθετημένος (τοποθετημένος σε τραπέζι που παρέπεμπε σε ανδριάντα αντί για το συνήθως χρησιμοποιούμενο κρεβάτι) τον οποίο ενσάρκωσε επάξια ο Δήμος Αγγελούσης και μαζί με τα ‘θεατρικά του παιδιά’ μας χάρισαν στιγμές άφθονου γέλιου. Επιπλέον πόντοι για τον θεαματικό τρόπο με το οποίο κατόρθωσε να παραμείνει εντελώς ακίνητος σχεδόν καθόλη τη διάρκεια της παράστασης (κάτι που κατά γενική ομολογία είναι από τα πιο δύσκολα κομμάτια στο θέατρο).

Εξίσου δύσκολο έργο όμως είχαν να επιτελέσουν και οι υπόλοιποι ηθοποιοί οι οποίοι κλήθηκαν να εξισσοροπήσουν το κωμικό με το τραγικό στοιχείο με συνεχόμενη σκηνική παρουσία σχεδόν στη συνολική διάρκεια του έργου, κατορθώνοντας να κρατήσουν μια ισομοιρασμένη διάδραση κι ένα αρμονικό αποτέλεσμα όπου κανείς δεν ‘καπέλωνε’ τον άλλον, καθένας ωστόσο διατηρούσε με συνέπεια τον δικό του ξεχωριστό χαρακτήρα. Η Τίνα Χατζηθωμά μας μετέφερε την πονηριά της Αλίκης, ο Τάσος Φιλιππίδης την ηγετική φιγούρα του Κώστα, ο Γιώργης Καταλαγαριανάκης την κωμική και μετανοημένη πλευρά του ίδιου ρόλου, ο Βασίλης Μάγνης τον σκληρό και απόλυτο Τώνη που ωστόσο καταρρέει με απολαυστικό τρόπο όταν μαθαίνει για την κόρη του, η Καντιάνα Πετρή την δυναμική και καυστική Μαίρη, η Λαμπρινή Γαρμπή την υπεράνω ξενόφερτη Ειρήνη, ο Γιώργος Μαγκλής τον καλόκαρδο και ευμετάβλητο Γιώργο που όταν θυμώνει δεν σηκώνει πολλά και, last but not least, ο Πάρις Κακλαμάνος με τον Κωστή Γεραρή μοιράστηκαν το σκοτάδι και τον ύπουλο χαρακήρα του Μάνου και τις σπασμωδικές εκρήξεις του. Μοναδική και συνεπής στον χαρακτήρα της υπήρξε και η Δέσποινα Σαλτουρίδου, της οποίας η ενέργεια και ερμηνεία στον ρόλο της θείας ήταν εξαιρετική.

«Ένα μεγάλο μπράβο στον Αριστείδη»

Ένα μεγάλο μπράβο στον Αριστείδη, τους ηθοποιούς και όλους τους καλλιτεχνικούς συντελεστές της παράστασης. Τα φροντισμένα σκηνικά (Άντα Σωτηροπούλου), με το ειδικά κατασκευασμένο τραπέζι (Τάσος Φιλιππίδης), και το μακιγιάζ ιδιαιτέρως του κάτωχρου σαν φάντασμα πατέρα (Βασιλική Σπύρου) συνέβαλαν σημαντικά στο συνολικό αισθητικό αποτέλεσμα της παράστασης. Ο ΘΕΣΠΙΣ είναι μια ομάδα με γερά θεμέλια, με παλιά και νέα πρόσωπα και πάνω απ’ όλα συνεχή και συνεπή προσφορά στο κοινοτικό θέατρο Βρυξελλών από το 2002 με την οποία είχα την χαρά να συνεργαστώ και θα είμαι πάντα ευγνώμων για όσα μου προσέφερε.

Και σε αυτό το σημείο θέλω να σταθώ ιδιαίτερα στον χαρακτήρα αλληλεγγύης που είχε αυτή η ιδιαίτερη επετειακή παράσταση μεταξύ προσώπων και ομάδων – κάτι που είδαμε και στο Θεατρικό Αναλόγιο από το Ελληνικό Θεατρικό Εργαστήρι τον Μάρτιο του 2023. Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει και να ενισχύεται τέτοιο ενωτικό κλίμα στήριξης. Δεν ανέλυσα ποτέ τί ήταν τα τέσσερα πόδια του τραπεζιού στο έργο, καθώς ο ίδιος ο συγγραφέας θέλησε να το αφήσει στον καθένα μας, όμως θα κλείσω με αυτό:

Σε μια ιδιαίτερα δραστήρια πόλη στο κοινοτικό θέατρο όπως οι Βρυξέλλες ας είναι η αγάπη για το θέατρο και η ανάγκη έκφρασης και δημιουργίας τα δικά μας πόδια του τραπεζιού.

Μελίνα Στρούγγη

Φωτογραφίες: Αλεξ. Μιχαηλίδης / Newsville.be

The post Μελίνα Στρούγγη: H αγάπη για το θέατρο είναι τα δικά μας «πόδια του τραπεζιού» appeared first on .

Μελίνα συγχαρητήρια για την ερμηνεία σου στο θεατρικό έργο «Ιδανικός σύζυγος» σε σκηνοθεσία Αριστείδη Λαυρέντζου. Ποιες ήταν οι δυσκολίες που αντιμετώπισες απέναντι στον απαιτητικό ρόλο της Κυρίας Τσήβλυ και πως αυτές ξεπεράστηκαν;

Σας ευχαριστώ, και προσωπικά και εκ μέρους όλης της ομάδας που μας τιμήσατε. Η αλήθεια είναι πως όταν ο Αριστείδης μου μίλησε για αυτό τον ρόλο ενθουσιάστηκα γιατί ήταν αυτό που θα λέγαμε «κόντρα- ρόλος» με ό,τι δυσκολίες και προκλήσεις συνεπάγεται αυτό. Για παράδειγμα, η Κυρία Cheveley είναι κυριαρχική και αδίστακτη, γνωρίζει τη δύναμή της την οποία προβάλλει αυτάρεσκα και γίνεται αντιπαθής γι’ αυτό. Εγώ είμαι – ή θέλω να πιστεύω ότι είμαι! – πιο διακριτική και ήπιων τόνων, συνεπώς έπρεπε να δω πώς θα προσεγγίσω τη ψυχοσύνθεση αυτού του χαρακτήρα. Νομίζω πως αυτό που προσπάθησα να κάνω ήταν στην ουσία να βρω την αλήθεια του χαρακτήρα μου και τα κίνητρα του – να κατασκευάσω στη φαντασία μου ένα δικό της παρελθόν που την ώθησε στο να σκληρύνει και να φέρεται όπως φέρεται και να βρω κοινά σημεία ανάμεσά μας, που θεωρώ πως υπάρχουν – έστω και αν είναι φαινομενικά κακιά (ή -γιατί όχι- παρεξηγημένη!).
Πες μας δύο λόγια για την μέχρι σήμερα πορεία σου στο χώρο του θεάτρου.

Δεν είναι πολύ μεγάλη, είναι όμως πολύ όμορφη! Και σ’ αυτό έχουν συμβάλει πολύ και τα μέλη της ομάδας του ΘΕΣΠΙ που ένιωσα πως με αγκάλιασαν πραγματικά. Λάτρευα από μικρή το θέατρο και με τους γονείς μου πηγαίναμε σε πολλές παραστάσεις. Ο θείος μου ήταν επίσης ηθοποιός. Παρόλα αυτά ποτέ δεν είχα σκεφτεί ότι θα μου άρεσε να παίζω – η ‘μύησή’ μου στον όμορφο κόσμο του θεάτρου έγινε τελείως τυχαία, όταν ήρθα Βρυξέλλες, κι ενώ έκανα την πρακτική μου στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή γνώρισα τον Δήμο Αγγελούση ο οποίος με έφερε σε επαφή με τον σκηνοθέτη μας Αριστείδη Λαυρέντζοׄ και κάπως έτσι ξεκίνησα στο έργο του Δήμου, η Τρίτη όψη του Νομίσματος το 2016. Ο Αριστείδης μου εμπιστεύτηκε στη συνέχεια τον υπέροχο ρόλο της Olivia στη 12η Νύχτα του Shakespeare το 2017 και τον κωμικό ρόλο της Natalia στην Πρόταση Γάμου του Τσέχωφ στην Παγκόσμια Μέρα Θεάτρου το 2018. Στη συνέχεια ο Δήμος μου ζήτησε να γράψω και να παρουσιάσω έναν δικό μου μονόλογο για το μουσικό Αλλόκοτο Όνειρο πέρυσι τον Νοέμβρη. Και τέλος, φέτος, πρώτη φορά στο ρόλο της ‘κακιάς’ Mrs. Cheveley στον Ιδανικό Σύζυγο του Oscar Wilde! Να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ και στους δυο για την εμπιστοσύνη που μου δείξανε.

Πως λειτούργησε η ομάδας ΘΕΣΠΙΣ κατά τη διάρκεια αυτής της επίμονης προσπάθειας των επτά μηνών προετοιμασίας για να φτάσει στο θεμιτό αποτέλεσμα;

Πέντε για την ακρίβεια! Ξεκινήσαμε τις ετοιμασίες από τον Ιανουάριο και εντατικοποιήσαμε τις πρόβες όσο πλησίαζε η παράσταση. Είχαμε μια πολύ όμορφη σύνθεση και ατμόσφαιρα στην ομάδα, στην οποία καλωσορίσαμε και νέα μέλη όπως την Αγγελική Δεδοπούλου, την Κωνσταντίνα Σλακώνη, τη Γιολάντα Στούμπου, τη Λαμπρινή Γαρμπή, τον Γιάννη Αμπατζή και τον Πάρη Κακλαμάνο, τους οποίους ευχαριστούμε που μας εμπιστεύτηκαν. Το οποίο με οδηγεί στη λέξη που έψαχνα, εμπιστοσύνη. Η εμπιστοσύνη στους ‘συμπαίκτες’ σου είναι πολύ βασική, σε ξε-αγχώνει σε στιγμές που φουντώνουν οι σκέψεις ότι δεν είσαι αρκετά έτοιμος. Δεν μπορώ να μην αναφέρω τον Δημήτρη Στασινόπουλο, με τον οποίο ξεκινήσαμε μαζί και ξέρω πως ό,τι και να συνέβαινε – αν κάποιος μας ξεχνούσε τα λόγια του ή κάτι πήγαινε στραβά – θα είχε την ετοιμότητα να σώσει την κατάσταση, καθώς και τα παλαιότερα μέλη της ομάδας, όπως ο Κωστής, ο Βασίλης, ο Χρήστος, ο Τάκης και η Δήμητρα, με τα οποία
αλληλοστηριζόμασταν καθ’ όλη τη διάρκεια. Τέλος, ο Αριστείδης μας βοήθησε όλους πάρα πολύ σαν σκηνοθέτης όχι μόνο στο επίπεδο της προετοιμασίας αλλά και στο ψυχολογικό κομμάτι. Ο Αριστείδης είναι ένας άνθρωπος πολύ δεκτικός στις ευαισθησίες και ανασφάλειες του κάθε ηθοποιού και ενδιαφέρεται να σε βοηθήσει να τις ξεπεράσεις. Νομίζω αυτή είναι και η ουσία – και όχι το αν θα κάνεις δεξιόστροφη ή αριστερόστροφη κίνηση για να πιάσεις ένα βάζο για παράδειγμα (που φυσικά παίζει κι αυτό το ρόλο του αλλά δεν έχει νόημα αν η κίνηση δεν είναι αληθινή).
«Δεν αμείβονται πάντα οι γυναίκες για την γοητευτικότατα τους»: Σε ένα θεατρικό έργο που γράφτηκε το 1895 και όπου οι γυναικείοι ρόλοι είναι αυτοί που κερδίζουν τον θεατή, πόσο επίκαιρος ή πραγματικός είναι ο λόγος του Όσκαρ Ουάιλντ;

Πολύ. Μπορεί να φανώ γραφική αλλά πιστεύω πως –υπό συνθήκες – η γοητεία σε μια γυναίκα μπορεί να αποβεί ευχή και κατάρα μαζί. Σε πρώτο επίπεδο μπορεί να την βοηθά να κερδίσει κάποιες εντυπώσεις αλλά ενέχει τον κίνδυνο τα άτομα που την συναναστρέφονται είτε σε προσωπικό είτε σε επαγγελματικό επίπεδο να μην δουν, ή να μη θέλουν να δουν, πέρα από αυτό. Ή ακόμα η ίδια να επαναπαυτεί και να μην εξελίξει άλλες πτυχές της προσωπικότητάς της ή – σε αρκετές περιπτώσεις – να πέσει θύμα εκμετάλλευσης ή φθόνου. Φυσικά παίζει τεράστιο ρόλο το πώς διαχειρίζεται η κάθε γυναίκα τη γοητεία της (επίσης δεν θεωρώ τυχαίο που ο Wilde χρησιμοποιεί αυτή τη λέξη και όχι την ομορφιά που είναι συνυφασμένη πιο πολύ με την εξωτερική εμφάνιση). Το θέμα είναι ότι μπορούμε να ελέγξουμε μόνο τη δική μας στάση απέναντι στους άλλους και όχι των άλλων απέναντί μας.
Η Κυρία Τσήβλυ έχει μία αιχμηρή, δυναμική προσωπικότητα, αντιπαθεί τους βαρετούς και άχαρους ανθρώπους, προτιμάει να παίζει τίμια «μόνο όταν έχει το χαρτί που κερδίζει» και γενικά δεν διστάζει να χρησιμοποιεί εξυπνάδα και γοητεία για να φτάσει στο σκοπό της. Μετά από τόσους μήνες «παρέα» με την κα Τσήβλυ πόσο εύκολα θα γινόσασταν φίλες σε μία φανταστική πραγματικότητα;

Χαχα πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση! Είναι περίεργο, από τη μια έχω δεθεί πολύ μαζί της μετά από τόσους μήνες «παρέας» και πραγματικά αγάπησα αυτόν τον ρόλο, αλλά δεν νομίζω πως θα μπορούσα να είμαι φίλη μαζί της. Θεωρώ πως πρέπει να παίζεις τίμια ειδικά όταν δεν έχεις το χαρτί που κερδίζει. Στα εύκολα όλα είναι καλά, στα δύσκολα όμως βλέπεις ποιοι είναι οι πραγματικοί σου φίλοι και αν εσύ ο ίδιος είσαι πραγματικός φίλος για κάποιον. Γενικότερα θα μου ήταν πολύ δύσκολο να είμαι φίλη με ένα άτομο τόσο εγωπαθές όσο η Κυρία Cheveley. Δε θα ήμουν ποτέ σίγουρη τί απ’ όσα λέει είναι αλήθεια και τί όχι.

Τέσσερις παραστάσεις γεμάτες ένταση, αυτοσυγκέντρωση, ομαδικό πνεύμα και πολύ χειροκρότημα. Πες μας ποια ήταν για σένα η πιο καλή στιγμή και ποια η πιο δύσκολη στις παραστάσεις αυτές;

Για να μην κουράσω λέγοντας πως είναι δύσκολο να ξεχωρίσω μια (που είναι όντως!) θα πω μια που ήταν καλή και δύσκολη μαζί. Στην παράσταση του Σαββάτου, στην σκηνή μου με τον Λόρδο Γκόριγνκ (Δημήτρη) κλότσησα κατά λάθος ένα ποτήρι κρασί που είχε ακουμπήσει ο Σερ Ρόμπερτ (Κωστής) στο πάτωμα και χύθηκε όλο πάνω στη σκηνή. Σε μια στιγμή υπερδιέγερσης φωνάζω «Μα επιτέλους Λόρδε Γκόρινγκ πού βάζετε τα ποτήρια σας;!», ο Δημήτρης μου απάντησε με ετοιμότητα και υπήρχε κόσμος
που δεν κατάλαβε πως έγινε λάθος. Αυτό είναι που εννοούσα πως υπάρχει εμπιστοσύνη και πως αντί μιας εν δυνάμει στιγμιαίας αμηχανίας επικράτησε το να το διασκεδάσουμε και να περάσουμε καλά. Και αυτό είναι που κρατάω σαν συναίσθημα τώρα που οι παραστάσεις τελείωσαν. Περάσαμε πολύ όμορφα παίζοντας μαζί και νομίζω πως όλοι νιώθουμε πως κάτι μας λείπει.
Ποιος είναι ο ρόλος (ή το θεατρικό έργο) που θα ήθελες να παίξεις στο μέλλον και γιατί;

Χμ… καλή ερώτηση. Δεν είμαι προετοιμασμένη και δε θέλω να πω κάτι στημένο. Αυτό που θα μου άρεσε είναι να συνεχίσω να δοκιμάζω διαφορετικά πράγματα και να βγαίνω από το comfort zone μου κάθε φορά λίγο και περισσότερο. Θα μου άρεσε ίσως κάτι πιο dark και σύγχρονο, όπως π.χ. μια μαύρη κωμωδία ή παραμύθι. Μικρή μου άρεσαν πολύ όλες αυτές οι spooky ιστορίες και νομίζω πως θα το απολάμβανα πολύ να έκανα κάτι τέτοιο κάποια στιγμή!

Γνωρίζοντας καλύτερα την Μελίνα

Ποιος είναι ο ηθοποιός (άνδρας ή γυναίκα) που ξεχωρίζεις από τις άλλες ομογενειακές θεατρικές
ομάδες των Βρυξελλών; 
Γεωργία Νομικού

Ποιο είναι το αγαπημένο σου εστιατόριο στις Βρυξέλλες;
Ricotta & Parmesan

Τι σου λείπει πιο πολύ από την Ελλάδα;
Η θάλασσα! Απίστευτα πολύ.

Αγαπημένος ταξιδιωτικός προορισμός
Το Περού

Δώσε μας δύο επίθετα τα οποία θεωρείς πως σε χαρακτηρίζουν
Ονειροπόλα και υπερδραστήρια

Το αγαπημένο σου ΜΟΤΟ
Να ζούμε το τώρα γιατί είναι το μόνο που έχουμε.

Φωτογραφίες: Alaxandros Michailidis/Newsville.be

The post Μελίνα Στρούγγη: «Προσπάθησα να βρω την αλήθεια του χαρακτήρα μου και τα κίνητρα του» appeared first on .