Η έρευνα βασίστηκε σε στοιχεία όπως οι μέσες ημερήσιες τιμές, οι χρόνοι κράτησης, τα ποσοστά πληρότητας και η μέση διάρκεια διαμονής, αποκαλύπτοντας σημαντικές διαφορές μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών.

Οι ακριβότερες χώρες της Ευρώπης για διαμονή το 2026

Στην κορυφή της λίστας βρίσκεται το Μονακό, όπου το μέσο κόστος διαμονής αγγίζει τα 417 ευρώ ανά διανυκτέρευση. Η περιορισμένη προσφορά καταλυμάτων – μόλις 269 διαθέσιμες καταχωρίσεις – σε συνδυασμό με μεγάλα γεγονότα όπως το Grand Prix του Μονακό, συμβάλλουν στην εκτόξευση των τιμών. Οι ταξιδιώτες πραγματοποιούν τις κρατήσεις τους κατά μέσο όρο 63 ημέρες πριν την άφιξη, ενώ η διαμονή διαρκεί περίπου 3,8 νύχτες.

Τη δεύτερη θέση καταλαμβάνει η Ισλανδία με μέσο κόστος 213 ευρώ ανά βραδιά. Παρά τις περίπου 6.900 διαθέσιμες καταχωρίσεις σε ολόκληρη τη χώρα, οι επισκέπτες παραμένουν συνήθως μόνο 2,6 ημέρες σε κάθε κατάλυμα, καθώς προτιμούν να μετακινούνται συνεχώς για να εξερευνήσουν τα μοναδικά τοπία της χώρας.

Στην τρίτη θέση συναντάμε την Ανδόρα, το μικρό πριγκιπάτο των Πυρηναίων, όπου οι ορεινές αποδράσεις παραμένουν ιδιαίτερα δημοφιλείς. Η μέση τιμή διαμορφώνεται στα 189 ευρώ ανά διανυκτέρευση, με τη μέση διάρκεια παραμονής να φτάνει τις 3,9 νύχτες.

Top 5 ακριβότερες χώρες για ενοικίαση καταλύματος

1. Μονακό – 417 €/διανυκτέρευση
2. Ισλανδία – 213 €
3. Ανδόρα – 189 €
4. Ελβετία – 184 €
5. Ηνωμένο Βασίλειο – 176 €

Οι πιο οικονομικοί προορισμοί της Ευρώπης

Στον αντίποδα, η μελέτη καταγράφει χώρες όπου οι ταξιδιώτες μπορούν να απολαύσουν διακοπές με ιδιαίτερα χαμηλό κόστος διαμονής.

Η Ουκρανία εμφανίζεται ως η φθηνότερη χώρα της Ευρώπης, με μέση τιμή μόλις 37 ευρώ ανά διανυκτέρευση. Ωστόσο, λόγω του συνεχιζόμενου πολέμου, η AirDNA προτείνει ως πιο ρεαλιστική και ασφαλή οικονομική επιλογή τη Βόρεια Μακεδονία, όπου η μέση τιμή ανέρχεται στα 40 ευρώ.

Η χώρα διαθέτει περισσότερες από 5.250 ενεργές καταχωρίσεις, ενώ οι επισκέπτες παραμένουν κατά μέσο όρο 4,4 νύχτες. Ακολουθούν το Κόσοβο και η Μολδαβία, όπου οι ταξιδιώτες τείνουν να μένουν περισσότερο χρόνο στο ίδιο κατάλυμα, φτάνοντας τις 4,9 και 5,4 νύχτες αντίστοιχα.

Top 5 οικονομικότερες χώρες για ενοικίαση καταλύματος

1. Ουκρανία – 37 €/διανυκτέρευση
2. Βόρεια Μακεδονία – 40 €
3. Κόσοβο – 42 €
4. Μολδαβία – 45 €
5. Σερβία – 51 €

Τι δείχνουν τα στοιχεία για τους ταξιδιώτες

Σύμφωνα με την AirDNA, οι χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης συνεχίζουν να προσφέρουν εξαιρετική σχέση ποιότητας-τιμής, συνδυάζοντας χαμηλό κόστος, πολιτιστικό πλούτο, ιστορικά μνημεία, τοποθεσίες της UNESCO και αυθεντικές τοπικές εμπειρίες.

Παράλληλα, οι προορισμοί αυτοί αποφεύγουν σε μεγάλο βαθμό τον υπερτουρισμό που χαρακτηρίζει αρκετές περιοχές της Δυτικής Ευρώπης κατά την υψηλή τουριστική περίοδο, προσφέροντας περισσότερες επιλογές και καλύτερες τιμές για τους επισκέπτες.

Les destinations les plus chères et les plus abordables d’Europe pour les locations de vacances en 2026

Une étude d’AirDNA met en lumière les écarts de prix entre les pays européens et les nouvelles opportunités pour les voyageurs

Alors que le coût des vacances continue d’augmenter dans de nombreuses régions du continent, une analyse réalisée par la plateforme spécialisée AirDNA révèle quelles sont les destinations européennes où les locations touristiques sont les plus coûteuses et celles qui restent particulièrement accessibles en 2026.

L’étude s’appuie sur plusieurs indicateurs du marché de la location de courte durée, notamment les tarifs moyens par nuitée, les délais de réservation, les taux d’occupation et la durée moyenne des séjours.

Monaco domine largement le classement des destinations les plus onéreuses

Sans surprise, Monaco conserve son statut de destination la plus chère d’Europe pour les locations touristiques, avec un tarif moyen de 417 euros par nuit. La faible disponibilité des hébergements et l’organisation d’événements internationaux prestigieux, comme le Grand Prix de Formule 1, contribuent fortement à cette situation.

L’Islande occupe la deuxième place avec un prix moyen de 213 euros, suivie de l’Andorre, dont les hébergements de montagne affichent des tarifs proches de 189 euros par nuit.

Les cinq pays les plus chers

• Monaco : 417 € par nuit
• Islande : 213 €
• Andorre : 189 €
• Suisse : 184 €
• Royaume-Uni : 176 €

L’Europe du Sud-Est reste le paradis des petits budgets

À l’autre extrémité du classement figurent plusieurs pays où les voyageurs peuvent encore organiser un séjour à coût réduit.

Si l’Ukraine affiche le tarif moyen le plus bas avec 37 euros par nuit, le contexte sécuritaire actuel limite naturellement son attractivité touristique. C’est pourquoi AirDNA présente la Macédoine du Nord comme la destination économique la plus intéressante pour 2026, avec un prix moyen de 40 euros et une offre de plus de 5.000 logements disponibles.

Le Kosovo et la Moldavie complètent le podium des destinations les plus abordables, tandis que la Serbie figure également parmi les pays offrant les meilleurs rapports qualité-prix du continent.

Les cinq pays les plus abordables

• Ukraine : 37 € par nuit
• Macédoine du Nord : 40 €
• Kosovo : 42 €
• Moldavie : 45 €
• Serbie : 51 €

Des alternatives séduisantes aux destinations traditionnelles

L’analyse souligne également que ces marchés émergents attirent de plus en plus de visiteurs à la recherche d’authenticité. Moins exposés au tourisme de masse, ils permettent de découvrir des sites historiques, des forteresses médiévales, des lieux classés au patrimoine mondial de l’UNESCO ainsi que des traditions locales préservées, tout en maîtrisant son budget.

Dans un contexte où le coût des voyages demeure un critère déterminant, ces destinations pourraient séduire un nombre croissant de voyageurs européens en quête d’expériences enrichissantes sans dépenses excessives.

The post Οι ακριβότεροι και οι οικονομικότεροι προορισμοί της Ευρώπης για ενοικίαση καταλύματος το 2026 appeared first on .

Παρά τα ήδη ανησυχητικά δεδομένα, το Παρατηρητήριο προειδοποιεί ότι η πραγματικότητα είναι ακόμα πιο σκοτεινή. Οι εθνικοί δείκτες, σημειώνει, δεν αποτυπώνουν τις ιδιαίτερες εργασιακές συνθήκες της πρωτεύουσας, όπου ποικίλα καθεστώτα απασχόλησης, άτυπες μορφές εργασίας και ασταθή εισοδήματα παραμένουν “αόρατα” στις επίσημες μετρήσεις. Για τον λόγο αυτό, η έκθεση —η οποία θα βρεθεί στο επίκεντρο συζήτησης στο Κοινοβούλιο Βρυξελλών— προτείνει έναν ευρύτερο ορισμό του «εργαζόμενου φτωχού», που να αντικατοπτρίζει τον κατακερματισμό του χρόνου εργασίας και τη δυσκολία κάλυψης βασικών αναγκών.

Οι τρεις «όψεις» της βρυξελλιώτικης εργασιακής επισφάλειας

Η μελέτη διακρίνει τρεις ομάδες που συναποτελούν ένα ολοένα μεγαλύτερο επισφαλές περιβάλλον στην περιφέρεια.

Η “ορατή όψη” περιλαμβάνει όσους εργάζονται με συμβάσεις αορίστου χρόνου, προσωρινούς υπαλλήλους, αυτοαπασχολούμενους, freelancer και εργαζόμενους σε πλατφόρμες. Παρά την επίσημη απασχόλησή τους, οι μικρές συμβάσεις, τα λίγα ωράρια και τα απρόβλεπτα ωρολόγια προγράμματα δεν επιτρέπουν οικονομική σταθερότητα.

Η “θολή και υβριδική όψη” περιλαμβάνει άτομα που συνδυάζουν πολλαπλές δραστηριότητες — μισθωτή εργασία, ανεξάρτητη απασχόληση, flexi-jobs, κοινωνικά επιδόματα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, άτυπη εργασία. Αυτός ο συνδυασμός καθιστά τις επαγγελματικές διαδρομές δυσανάγνωστες και οδηγεί συχνά σε απώλεια δικαιωμάτων.

Η “αόρατη όψη” είναι η πλέον δύσκολο να εκτιμηθεί: εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης στην άτυπη οικονομία, συχνά χωρίς χαρτιά, σε εξαιρετικά επισφαλείς και επικίνδυνες συνθήκες. Η σωματική και ψυχολογική εξουθένωση είναι μεγάλη, ιδιαίτερα στα πιο κοπιαστικά και χαμηλά αμειβόμενα επαγγέλματα. Επιπλέον, ανισότητες φύλου, καταγωγής, ηλικίας, υγείας και ψηφιακής πρόσβασης επιδεινώνουν τις ήδη κρίσιμες συνθήκες.

Πώς οι νέες μορφές εργασίας εντείνουν την επισφάλεια

Η έκθεση επισημαίνει ότι οι ριζικές αλλαγές στον τρόπο οργάνωσης της εργασίας ενισχύουν την αστάθεια σε όλα τα επίπεδα:
– τη διάδοση νέων καθεστώτων απασχόλησης,
– τον πολλαπλασιασμό ενδιάμεσων φορέων που αποδυναμώνουν τις προστατευτικές ρυθμίσεις,
– την ευελιξία που συχνά μεταφράζεται σε ανασφάλεια,
– την άνοδο των εργασιακών πλατφορμών,
– και την αύξηση των κοινωνικοοικονομικών κινδύνων για τους εργαζόμενους.

Η συνέπεια είναι η ατομικοποίηση της εργασιακής σχέσης και μια ενισχυμένη εξάρτηση από τον εργοδότη, που οδηγεί με τη σειρά της σε φαινόμενα μη αξιοποίησης κοινωνικών δικαιωμάτων, απώλεια προστασίας και, τελικά, σε μόνιμη φτωχοποίηση παρά την απασχόληση.

À Bruxelles, la réalité des travailleurs pauvres dépasse largement les chiffres officiels

Un rapport révèle un précariat complexe, structuré en trois groupes et nourri par la fragmentation du travail

La Région de Bruxelles-Capitale se trouve confrontée à une réalité sociale plus préoccupante qu’on ne l’imaginait : selon le dernier rapport de l’Observatoire bruxellois de la Santé et du Social, 9,6 % des travailleurs bruxellois vivent dans la pauvreté, soit le pourcentage le plus élevé du pays. À titre de comparaison, la Belgique atteint 4,7 %, la Wallonie 5 % et la Flandre 3,7 %.

Mais ces données ne disent pas tout. Les chercheurs soulignent que les indicateurs nationaux restent mal adaptés aux dynamiques propres au marché du travail bruxellois, marqué par une multitude de statuts, des emplois morcelés et des revenus fluctuants. Pour rendre visibles ces réalités, le rapport propose une définition plus inclusive du travailleur pauvre, centrée sur les trajectoires instables et la difficulté à maintenir un niveau de vie décent.

Un précariat en trois dimensions

Le document met en lumière trois univers distincts, qui reflètent la diversité et la fragilité du monde du travail bruxellois.

Première dimension : la sphère visible. Elle rassemble des salariés — y compris en CDI —, des intérimaires, des indépendants, des freelances ou encore des travailleurs de plateforme. Malgré leur statut formel, la courte durée des contrats, le faible volume d’heures ou les horaires imprévisibles créent une instabilité économique chronique.

Deuxième dimension : la zone hybride. On y retrouve des individus aux parcours imbriqués, combinant activités salariées et indépendantes, flexi-jobs, allocations sociales, voire une part d’économie informelle. Cette superposition fragilise les droits sociaux et obscurcit l’accès aux protections existantes.

Troisième dimension : la face totalement invisible. Elle concerne des personnes actives à temps plein dans l’économie souterraine, souvent des travailleurs sans papiers. Les conditions sont dures, parfois dangereuses, et l’usure physique comme mentale y est considérable. Les inégalités liées au genre, à l’origine, à l’âge ou à la santé accentuent ces vulnérabilités.

Un marché du travail en mutation profonde

Le rapport relève que la transformation des modes d’emploi — flexibilisation, multiplication des intermédiaires, importance croissante des plateformes numériques — contribue à fragmenter les parcours professionnels et à augmenter les risques socioéconomiques auxquels sont exposés les travailleurs.

Il en résulte une relation de travail davantage individualisée, une dépendance accrue vis-à-vis de l’employeur et un phénomène croissant de non-recours aux droits sociaux, entraînant la perte d’une partie de la protection sociale et un appauvrissement durable, même pour ceux qui travaillent.

The post Βρυξέλλες: Πολύ περισσότεροι οι εργαζόμενοι σε συνθήκες φτώχειας απ’ όσο δείχνουν τα επίσημα στοιχεία appeared first on .

Πτώση εσόδων, άνοδος ανισοτήτων

Σε αντίθεση με το πρότυπο που παρατηρείται στις περισσότερες ευρωπαϊκές πόλεις αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες —όπου το αστικό κέντρο διατηρεί υψηλά εισοδήματα και επενδύσεις— στο Βέλγιο συμβαίνει το αντίθετο. Οι πλουσιότεροι πολίτες και επιχειρήσεις απομακρύνονται από τα αστικά κέντρα, αφήνοντας πίσω τους χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα και πληθυσμούς με μεταναστευτικό υπόβαθρο.

Το αποτέλεσμα είναι πολυδιάστατο: οι πόλεις, ενώ έχουν νεανικότερο πληθυσμό, παρουσιάζουν χαμηλότερα ποσοστά απασχόλησης και σημαντική πτώση φορολογικών εσόδων. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο: ενώ το 1977 οι κάτοικοι των Βρυξελλών είχαν κατά μέσο όρο 10% υψηλότερο εισόδημα από την περιφέρεια της Φλάνδρας, το 2021 είχαν 24,9% χαμηλότερο.

Απώλεια επιχειρήσεων και δημογραφική πίεση

Η φυγή δεν αφορά μόνο τα φυσικά πρόσωπα. Μεταξύ 2014 και 2021, οι Βρυξέλλες έχασαν καθαρά 810 επιχειρήσεις – μια απώλεια που μεταφράζεται σε σχεδόν 30.000 θέσεις εργασίας και κύκλο εργασιών σχεδόν 12 δισεκατομμυρίων ευρώ. Οι επιχειρήσεις, επιδιώκοντας μεγαλύτερη εγγύτητα με τους πελάτες και τους εργαζομένους τους, ακολούθησαν τη μετακίνηση προς τα προάστια.

Παράλληλα, η συγκέντρωση πληθυσμών μεταναστευτικής καταγωγής στα κέντρα –χωρίς σχεδιασμό για γεωγραφική διασπορά– εντείνει τα προβλήματα ένταξης και κοινωνικής συνοχής. Η εικόνα ενισχύεται από την ύπαρξη παλαιών, μεταβιομηχανικών συνοικιών με χαμηλής ποιότητας κατοικίες, όπως αυτές κατά μήκος του καναλιού στις Βρυξέλλες.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Και τι μπορεί να γίνει;

Ο καθηγητής Vandenberghe εντοπίζει τις αιτίες σε ένα μείγμα πολιτικών επιλογών και ιστορικών συγκυριών:

• Οι φορολογικές πολιτικές ευνοούν την καθημερινή μετακίνηση με αυτοκίνητο, κάνοντας ελκυστικότερη τη ζωή στα προάστια.

• Ο ομοσπονδιακός χαρακτήρας του Βελγίου έχει αποδυναμώσει την πολιτική και οικονομική δύναμη των πόλεων, με την πρωτεύουσα να χάνει σταδιακά τον κεντρικό της ρόλο.

• Η απουσία μιας ενιαίας στρατηγικής για την αστική ανανέωση και την κοινωνική ανάμειξη ενισχύει τη στασιμότητα των πυρήνων.

Η μελέτη προτείνει δύο στρατηγικές κατευθύνσεις:

1. Ενίσχυση της εδαφικής αλληλεγγύης μέσω οικονομικών μεταβιβάσεων, διεύρυνσης της φορολογικής βάσης των πόλεων προς τα προάστια (π.χ. μέσω συγχωνεύσεων), ή μέσω ενισχυμένων ταμείων.

2. Αναζωογόνηση των αστικών κέντρων με στοχευμένες πολιτικές εκπαίδευσης, απασχόλησης και μαζικές επενδύσεις σε υποδομές: συγκοινωνίες, πράσινοι χώροι, πολιτιστικά και ψηφιακά δίκτυα.

Χωρίς στρατηγική, η απόκλιση θα διευρυνθεί

Η «υπο-αστικοποίηση» (suburbanisation) συνεχίζεται με ταχύ ρυθμό. Οι καθημερινές μετακινήσεις από την περιφέρεια στις μεγάλες πόλεις συντηρούν μια άνιση σχέση: οι υποδομές και οι υπηρεσίες των πόλεων επιβαρύνονται, ενώ τα φορολογικά έσοδα συγκεντρώνονται στους γύρω δήμους. Οι Βρυξέλλες, όπως και άλλες μεγάλες πόλεις όπως η Λιέγη και η Αμβέρσα, σηκώνουν δυσανάλογο βάρος χωρίς τα αντίστοιχα οφέλη.

Το συμπέρασμα της μελέτης είναι σαφές και επείγον:
«Αν δεν υπάρξει μια φιλόδοξη, συνεκτική και ολοκληρωμένη αστική πολιτική, οι εδαφικές και κοινωνικοοικονομικές ανισότητες θα συνεχίσουν να μεγαλώνουν».

The post Το Βέλγιο και η πρόκληση της «υπο-αστικοποίησης» των μεγάλων αστικών κέντρων appeared first on .

Η Ιταλία βρίσκεται στη δεύτερη θέση, με την διαδρομή Μιλάνο–Μπάρι να κοστίζει 68,30 €, δηλαδή την 3η πιο ακριβή στη γηραιά ήπειρο. Τρίτη έρχεται η Δανία, με τη γέφυρα Øresundsbron (Δανία–Σουηδία) να ζητά 54 € – το πιο ακριβό πέρασμα γέφυρας στην Ευρώπη.

Και η Σουηδία βρίσκεται επίσης στις πρώτες θέσεις, εξαιτίας της ίδιας γέφυρας, ενώ στην Ανατολική Ευρώπη, η Κροατία έχει τα ακριβότερα διόδια στην περιοχή, με τιμή στα 32,80 €.

Αντίθετα, η Μεγάλη Βρετανία φιλοξενεί πολύ φθηνά τμήματα με διόδια, όπως η Warburton Bridge, με μόλις 0,14 €, ενώ η Βοσνία-Ερζεγοβίνη προσφέρει τη σύνδεση Svilaj–Odžak στα 0,61 €. Μακροπρόθεσμα, τέτοιες ακραίες διαφορές δείχνουν τις σημαντικές οικονομικές επιβαρύνσεις που επιβάλλουν ορισμένες χώρες στους διερχόμενους οδηγούς, ιδιαίτερα τουρίστες και χρήστες μεγάλων αποστάσεων σε βασικούς οδικούς άξονες.

Συμπέρασμα:

Οι οδηγοί που σχεδιάζουν οδικά ταξίδια στην Ευρώπη καλό είναι να λαμβάνουν υπόψη ότι οι χρεώσεις για διόδια μπορούν να φτάσουν έως και 70 €/διάβαση σε συγκεκριμένες γαλλικές ή ιταλικές διαδρομές – ένα κόστος που μπορεί να μεταβάλλει σημαντικά το ταξιδιωτικό budget.

The post Οι ακριβότεροι δρόμοι διοδίων στην Ευρώπη – Η Γαλλία στην κορυφή, η Ιταλία και η Δανία ακολουθούν appeared first on .

Tην Τρίτη 4 Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παχυσαρκίας, διάλεξε η Βελγική Ένωση για τη Μελέτη της Παχυσαρκίας (BASO) να ξεκινήσει την νέα της καμπάνια για την ευαισθητοποίηση σχετικά με τη χρόνια νόσο. Ο οργανισμός θα ζητήσει συνάντηση με τους αρμόδιους υπουργούς των διαφόρων βελγικών κυβερνήσεων.

Σύμφωνα με το βελγικό ινστιτούτο δημόσιας υγείας Sciensano, σχεδόν ο μισός βελγικός πληθυσμός είναι υπέρβαρος, ενώ το 18% είναι παχύσαρκο. Οι προβλέψεις για το 2030 φαίνονται ακόμη πιο δυσοίωνες. Και μπορεί η κατάσταση στο Βέλγιο να μην είναι από τις χειρότερες στην Ευρώπη, ωστόσο τα στοιχεία εξακολουθούν να ανησυχούν τους ειδικούς. «Η κατάσταση στη χώρα μας δεν πηγαίνει προς τη σωστή κατεύθυνση», δηλώνει η Nele Coulier, ειδικός της BASO.

Η BASO θέλει να συζητήσει την ανησυχητική τάση με τους αρμόδιους Βέλγους υπουργούς: την υπουργό πρόνοιας της Φλάνδρας Caroline Gennez, τον ομοσπονδιακό υπουργό Υγείας Frank Vandenbroucke και τον υπουργό Υγείας της Βαλλονίας Yves Coppieters. Στόχος είναι να τονιστεί ο επείγων χαρακτήρας του προβλήματος.

Εκστρατεία ευαισθητοποίησης κατά της χρόνιας νόσου ξεκινά την Τρίτη η BASO για το ευρύ κοινό, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παχυσαρκίας. «Το πρόβλημα είναι ότι η παχυσαρκία φέρνει μαζί της πολλές δευτερογενείς ασθένειες», συνεχίζει η Coulier. «Σκεφτείτε τις καρδιαγγειακές παθήσεις και τα προβλήματα των αρθρώσεων, για παράδειγμα. Αυτά μπορούν να προληφθούν εάν αντιμετωπίσουμε την πρώτη αιτία».

Με την εκστρατεία, η οργάνωση θέλει κυρίως να αποστιγματίσει την ασθένεια και να ενθαρρύνει τους ανθρώπους να αναζητήσουν βοήθεια. «Η παχυσαρκία δεν είναι επιλογή, πώς την αντιμετωπίζουμε», αναφέρει η BASO στη νέα της καμπάνια.

Αναζητήστε περισσότερες πληροφορίες, εδώ.

The post Ανησυχητικές οι τάσεις παχυσαρκίας στον βελγικό πληθυσμό – κρούση στους υπουργούς appeared first on .

Το μπλε φως είναι αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητάς μας λόγω των οθονών που χρησιμοποιούμε -και ενίοτε κάνουμε κατάχρηση- σε καθημερινή βάση. Ακόμα κι αν γνωρίζουμε τις αρνητικές επιπτώσεις που μπορεί να έχει κάτι τέτοιο στα μάτια, είναι σαφές ότι δυσκολευόμαστε να ζήσουμε χωρίς τα τάμπλετ, τους υπολογιστές και τα κινητά μας τηλέφωνα. Τα τελευταία χρόνια έχουν εμφανιστεί φακοί κατά του μπλε φωτός ενώ και τα περισσότερα γυαλιά οράσεως είναι πλέον εξοπλισμένα με αυτούς. Ωστόσο, οι ειδικοί μας ενημερώνουν ότι αυτό δεν αρκεί για να προστατεύσουμε τα μάτια μας.

Υπάρχουν δύο τύποι μπλε φωτός

Είναι απαραίτητο να γίνει διάκριση μεταξύ του μπλε ιώδους φωτός και του μπλε τιρκουάζ φωτός. Το πρώτο είναι ζωτικής σημασίας για τον οργανισμό. Υπάρχει στον ήλιο και είναι απαραίτητο για τη ρύθμιση των βιολογικών μας ρυθμών. Επιτρέπει στο σώμα μας να διακρίνει τη διαφορά μεταξύ ημέρας και νύχτας. Το τιρκουάζ μπλε φως από την άλλη, είναι επιβλαβές γιατί επιταχύνει τη γήρανση του αμφιβληστροειδούς. Τις περισσότερες φορές, εκπέμπεται από τις οθόνες των κινητών μας τηλεφώνων, των υπολογιστών, των τάμπλετ κ.λπ. Προκαλεί οπτική κόπωση. Άλλες επιβλαβείς επιπτώσεις, όπως η επιδείνωση της μυωπίας, η ξηροφθαλμία ή ακόμα και η ημικρανία, μπορεί να εμφανιστούν λόγω υπερβολικής έκθεσης στο μπλε φως.

Δεν υπάρχουν πολλές μελέτες για το θέμα στο Βέλγιο, αλλά μάθαμε το 2013 σε μια έρευνα που διεξήχθη από το Ομοσπονδιακό Κέντρο Εμπειρογνωμοσύνης Υγείας (KCE) ότι επτά στους 10 Βέλγους υπέφεραν από διαταραχή της οπτικής οξύτητας. Ένα ποσοστό που κορυφώθηκε στο 95% μεταξύ των άνω των 65 ετών. Μάθαμε επίσης ότι ένας στους 20 ανθρώπους πιστεύει ότι δεν είναι απαραίτητο να συμβουλευτεί έναν οφθαλμίατρο ή οπτικό.

Ο κανόνας 20-20-20

Για να ανακουφιστούν τα μάτια μας, συνεχώς εκτεθειμένα στο μπλε φως, οι ειδικοί έχουν αναπτύξει τον κανόνα 20-20-20. Η βλάβη των ματιών εμφανίζεται μετά από πολύ μεγάλη έκθεση στο μπλε φως. Αυτή η τεχνική προτείνει να αφήνουμε τα μάτια μας να ξεκουράζονται πολλές φορές κατά την έκθεσή μας στις οθόνες. Επομένως, θα πρέπει να κάνουμε ένα διάλειμμα κάθε 20 λεπτά για να κοιτάξουμε κάτι 20 πόδια (+/- 6 μέτρα, δηλαδή) μακριά για 20 δευτερόλεπτα. Αν θέλουμε, βέβαια, να είμαστε απόλυτα αποτελεσματικοί, μπορούμε να προχωρήσουμε λίγο πιο πέρα ​​τον κανόνα 20-20-20 ανοιγοκλείνοντας τα μάτια 20 φορές, για καλύτερη εφύγρανση.

Το Πανεπιστήμιο Qassim στη Σαουδική Αραβία πραγματοποίησε μια μελέτη σχετικά με αυτήν την τεχνική για να αποδείξει την αποτελεσματικότητά της. Μάλιστα, τηρώντας τον κανόνα 20-20-20, η κόπωση των ματιών των ερωτηθέντων μειώνεται κατά 20 έως 30%. Μεταξύ των άλλων συμβουλών που πρέπει να εφαρμόζουμε σε καθημερινή βάση: να έχουμε σωστή απόσταση από τις οθόνες, δηλαδή περίπου 60 εκατοστά για έναν υπολογιστή και περίπου 30 εκατοστά για το κινητό. Επίσης, δεν είναι κακό να προσαρμόζουμε τη φωτεινότητα της οθόνης μας. Μια οθόνη που είναι πολύ σκοτεινή ή, αντίθετα, πολύ φωτεινή, αυξάνει την οπτική κόπωση. Τέλος, μπορούμε να αφιερώσουμε λίγο χρόνο για να κάνουμε ασκήσεις γιόγκα για τα μάτια, σχηματίζοντας γράμματα ή αριθμούς με κλειστά μάτια το βράδυ πριν τον ύπνο, προκειμένου να κινούνται όλοι οι μύες της οφθαλμικής μας κοιλότητας.

The post Ο κανόνας 20/20/20: η πιο απλή συμβουλή για την προστασία των ματιών από τις οθόνες appeared first on .

Πέντε πόλεις στο τοπ 10 είναι ευρωπαϊκές: Λονδίνο (1ο), Παρίσι (3ο), Βερολίνο (5ο), Όσλο (7ο) και Άμστερνταμ (8ο). Τρεις βρίσκονται στις Ηνωμένες Πολιτείες: Νέα Υόρκη (2η), Σαν Φρανσίσκο (9η) και Σικάγο (10η). Το Τόκιο έρχεται στην 4η θέση και η Σιγκαπούρη 6η στην κατάταξη που εκπονήθηκε από το Κέντρο Παγκοσμιοποίησης και Στρατηγικής του IESE Business School και της οποίας συνυπογράφουν οι καθηγητές Pascual Berrone και Joan Enric Ricart.

Για την ένατη έκδοσή της, η μελέτη παρέχει ένα εργαλείο σε πολεοδόμους, πολιτικούς και πολίτες για να παρακολουθούν την αλληλεπίδραση των παραγόντων που βοηθούν στη δημιουργία των πιο ζωντανών, βιώσιμων, δίκαιων και υποφερτών αστικών κοινοτήτων στον πλανήτη.

Η Ευρώπη έχει 26 πόλεις ανάμεσα στις 50 κορυφαίες, ενώ η Βόρεια Αμερική φιλοξενεί άλλες 14. Οι υπόλοιπες βρίσκονται μοιρασμένες στην Ασία (Τόκιο, Σιγκαπούρη, Σεούλ, Πεκίνο, Ταϊπέι, Χονγκ Κονγκ, Σαγκάη) και στην Αυστραλία (Μελβούρνη, Σίδνεϊ, και Καμπέρα). Όχι και τόσο ενθαρρυντικά αποτελέσματα για το Βέλγιο και την Ελλάδα, ωστόσο, αφού οι Βρυξέλλες κατατάσσονται στην 68η θέση, η Αμβέρσα στην 82η, ενώ η Αθήνα δεν βρίσκεται καν στις 100 πρώτες (111η).

Τα πιο πρόσφατα αποτελέσματα μπορούν να εξερευνηθούν σε έναν διαδικτυακό χάρτη, όπου μπορεί κανείς να συγκρίνει και να δει πόλεις και βαθμολογίες σε καθεμία από τις εννέα διαστάσεις. Το Cities in Motion Index (CIMI) είναι ένα εργαλείο που επιτρέπει στους χρήστες να εισαγάγουν δεδομένα δεικτών για μια πόλη και να ανακαλύψουν πώς θα ταξινομηθεί με βάση αυτήν την παράμετρο. Το εργαλείο μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να δείξει πώς μπορεί να αλλάξει η κατάταξη μιας πόλης εάν χρησιμοποιούνται διαφορετικές παράμετροι.

Όπως λένε οι εισηγητές της μελέτης, κάθε πόλη είναι μοναδική και αμίμητη και πρέπει να σχεδιάσει το δικό της πλάνο για το πώς να ευδοκιμήσει, ενώ είναι αρκετά ευέλικτη ώστε να προσαρμοστεί στην αλλαγή. Ο ανθρώπινος παράγοντας, όπως πάντα, παίζει βασικό ρόλο. «Πέρα από την τεχνολογική και οικονομική ανάπτυξη, οι πολίτες είναι το κλειδί για να μετατραπούν οι πόλεις από έξυπνες σε σοφές», γράφουν στην έκθεση. «Αυτός είναι ακριβώς ο στόχος που πρέπει να επιδιώξει κάθε πόλη – να πείσει τους ντόπιους κατοίκους και τους ηγέτες να αναπτύξουν όλα τα ταλέντα τους για την επιδίωξη της προόδου».

The post Το Λονδίνο η πιο έξυπνη μητρόπολη στον κόσμο, σύμφωνα με το IESE Cities in Motion Index appeared first on .

Ανισότητα στην αγορά… αγάπης

Για να γίνει αυτό, οι δύο ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από τις δέκα τοποθεσίες γνωριμιών που ανήκουν στην ομάδα Spark Networks Services και απαριθμούσαν όλα τα σημάδια ενδιαφέροντος που ανταλλάσσονταν μεταξύ των πιθανών συντρόφων, τα μηνύματα που εστάλησαν, τα like που έλαβαν και τα κλεισίματα του ματιού. Τα συνέδεσαν με τα προφίλ των ανθρώπων και ειδικότερα με το εισόδημα και το μορφωτικό επίπεδο. Η πρώτη παρατήρηση των δύο υπογραφόντων της μελέτης, του Peter Jonason του Πανεπιστημίου της Πάντοβας και του Andrew Thomas του Πανεπιστημίου του Σουόνσι, είναι αυτή της απόλυτης ανισότητας! Σε αυτήν την τεράστια αγορά, ορισμένα προφίλ έχουν μεγάλη επιτυχία και λαμβάνουν εκατοντάδες μηνύματα, ενώ η πλειοψηφία των εγγεγραμμένων χρηστών συχνά αγνοούνται.

Μια άλλη παρατήρηση: οι γυναίκες έχουν περισσότερα αιτήματα για συναντήσεις από τους άνδρες. Κάτι που δεν εκπλήσσει: οι γυναίκες που ξεκινούν, που φλερτάρουν, που είναι προληπτικές και αντιστρέφουν τους παραδοσιακούς ρόλους με το να γίνουν «κυνηγοί» μπορεί να τρομάζουν ή να φοβούνται μήπως τις δουν σαν αυτό που δεν είναι…

Η επιτυχία των ικανών ανδρών

Αλλά το μεγάλο συμπέρασμα της μελέτης, που επίσης δεν προκαλεί έκπληξη, συνδέεται με το επίπεδο δεξιοτήτων που οι δύο επιστήμονες όρισαν ως καλό επίπεδο εκπαίδευσης και εισοδήματος. Όσο περισσότερες δεξιότητες έχετε, τόσο πιο επιτυχημένος είστε! Και προφανώς αυτές οι ιδιαιτερότητες εκτιμώνται περισσότερο και είναι πολύ πιο περιζήτητες στους άνδρες παρά στις γυναίκες. Οι άνδρες που έχουν τέτοια χαρακτηριστικά λαμβάνουν 2,5 φορές περισσότερα αιτήματα για ραντεβού από τις γυναίκες με αυτό το προφίλ. Και αυτό παρατηρήθηκε σε όλες τις χώρες που έλαβαν μέρος στην έρευνα, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μεξικό, συμπεριλαμβανομένης της Πολωνίας, της Ισπανίας, της Φινλανδίας και της Χιλής.

Έτσι οι γυναίκες αναζητούν συντρόφους που έχουν καλή κοινωνικοοικονομική κατάσταση. Ακριβώς όπως ενδιαφέρονται για άνδρες που έχουν τη δυνατότητα να αποκτήσουν πόρους, δηλαδή για άνδρες που θεωρούνται φιλόδοξοι και έχουν ένα καλό δυνητικό μέλλον. Σε χώρες όπου η ισότητα των φύλων εκτιμάται περισσότερο, αυτά τα προφίλ εμφανίζουν μια ελαφρά προτίμηση. Από την άλλη, οι άνεργοι ή τεμπέληδες δεν είναι δημοφιλείς. Πουθενά. Οι γυναίκες είναι ακόμη και πιθανό να τερματίσουν τη σχέση με έναν τέτοιο σύντροφο.

Ένας σύντροφος που μπορεί να βοηθήσει στην ανατροφή των απογόνων

Έτσι, οι φεμινιστικοί αγώνες και η παραμικρή ανισότητα μεταξύ των φύλων δεν φαίνεται να έχουν διαταράξει την αγορά του έρωτα. Οι γυναίκες εξακολουθούν να προτιμούν τους συντρόφους που μπορούν να τις υποστηρίξουν οικονομικά επειδή, όπως εξηγεί η εξελικτική ψυχολογία, εμπλέκονται περισσότερο σωματικά στην αναπαραγωγική διαδικασία. Ακόμη και σήμερα, παρά τους φεμινιστικούς αγώνες, δεν υπάρχει ισότητα στη φροντίδα των παιδιών και του νοικοκυριού. Ωστόσο, για να αναπτυχθεί καλά ένα παιδί, έχει σημασία το οικονομικό επίπεδο της οικογένειας. Αρκετά για να ενθαρρύνουν αναμφίβολα πολλές γυναίκες να δείξουν εύνοια προς έναν σύντροφο που μπορεί να καλύψει τις υλικές ανάγκες μιας μελλοντικής οικογένειας. Όπως γράφουν οι δύο ερευνητές στη μελέτη τους, «η απόκτηση αρκετών πόρων για τη δημιουργία και την ανατροφή απογόνων είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα που υπάρχει για τα περισσότερα θηλαστικά, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων, και η εύρεση ενός συντρόφου που μπορεί να βοηθήσει μπορεί να είναι μέρος της επιλογής του».

Αρκεί να θυμηθούμε ότι σύμφωνα με τη UNICEF, η ανατροφή ενός παιδιού από τη γέννηση έως την ηλικία των 17 ετών κοστίζει μεταξύ 900$ ετησίως στις αναπτυσσόμενες χώρες και 16.200 $ ετησίως στις ανεπτυγμένες χώρες.

Αυτή η νέα μελέτη επιβεβαιώνει τα αποτελέσματα τόσων άλλων. Οι άντρες εκτιμώνται για τις κοινωνικοοικονομικές τους ιδιότητες ενώ οι γυναίκες για την ομορφιά και τη νεότητά τους…

Εμείς, καθησυχάζουμε τον εαυτό μας και παρηγορούμαστε τονίζοντας ότι τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες εκτιμούν διαχρονικά ιδιότητες όπως η ευγένεια και η εξυπνάδα.

The post Ποιο προφίλ θεωρείται το πιο πετυχημένο στις εφαρμογές γνωριμιών; appeared first on .

Το κύριο δίκτυο μετρήσεων, CurieuzenAir, είχε ήδη επιστήσει την προσοχή στην κακή ποιότητα του αέρα στη βελγική πρωτεύουσα.

Μεταξύ 25 Σεπτεμβρίου και 23 Οκτωβρίου 2021, 3.000 κάτοικοι των Βρυξελλών εγκατέστησαν ένα σημείο μέτρησης στα σπίτια τους για τη συλλογή ακριβών δεδομένων και την παρακολούθηση πιθανών βελτιώσεων μετά από μέτρα για την ποιότητα του αέρα.

Αν και τα δεδομένα έδειξαν κάποια βελτίωση, έδειξαν επίσης και μεγάλη διαφορά μεταξύ των κοινοτήτων.

Για να αποκτήσουν μια πιο ακριβή εικόνα, η BRAL και η Brussels Environment εγκατέστησαν 24 σημεία μέτρησης διοξειδίου του αζώτου για ανάλυση σε χρονικό ορίζοντα ενός έτους.

Αυτά έχουν εγκατασταθεί σε μέρη με τη φήμη της κακής ποιότητας του αέρα, όπως το Sainctelette, το Porte de Flandre, η Avenue Fonsny και το Barrière de Saint-Gilles.

Τα πρώτα ενδιάμεσα αποτελέσματα από τη μελέτη ExpAIR – από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο του τρέχοντος έτους – δείχνουν ότι τα ευρωπαϊκά πρότυπα έχουν ξεπεραστεί σε πολλά μέρη, συμπεριλαμβανομένης της Porte de Flandre όπου μετρήθηκε συγκέντρωση 58 μg/m³ NO2 και στη λεωφόρο de la Toison d’Or όπου οι συγκεντρώσεις ήταν τόσο υψηλές έως 72,9 58 μg/m³ NO2. Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε ότι ο ευρωπαϊκός μ.ο. για τα πρότυπα ποιότητας αέρα είναι στα 40 μg/m³.

The post Υστερεί η ποιότητα του αέρα στις Βρυξέλλες, πολύ πάνω από τα ευρωπαϊκά πρότυπα appeared first on .

Για ένα χρόνο, οι εργαζόμενοι είχαν την ευκαιρία να δουλέψουν πλήρες ωράριο αλλά τετραήμερο και μόνο 1 στους 200 το έκανε πράξη, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύει η Acerta. Επιπλέον, το 74% των εργαζομένων προτιμούν να διατηρήσουν το τρέχον καθεστώς και το 57% όλων των εργαζομένων που ερωτήθηκαν δηλώνουν ότι ανησυχούν για τα μειονεκτήματα μιας πλήρους εβδομάδας εργασίας έναντι μιας τετραήμερης.

Σύμφωνα με τη μελέτη της Tempo-Team, είναι κυρίως οι υπάλληλοι (61,1%), πολύ περισσότεροι από τους εργάτες (47,3%), που φοβούνται τις ταλαιπωρίες μιας 4ήμερης εβδομαδιαίας εργασίας. Πάνω από το ένα τέταρτο των υπαλλήλων (27,4%) σε σύγκριση με μόλις 10,1% των εργατών δηλώνουν ότι δεν μπορούν να ολοκληρώσουν όλες τις απαραίτητες εργασίες σε μόλις 4 ημέρες, παρά την παράταση του ημερήσιου προγράμματος. Επιπλέον, το 20,9% των υπαλλήλων και το 15,4% των εργατών δηλώνουν επίσης ότι η τετραήμερη πλήρης απασχόληση είναι πιο κουραστική και ότι η επιπλέον ημέρα άδειας θα χρησιμοποιηθεί κυρίως για την ανάκαμψη.

Ένας στους δύο Βέλγους είναι έτοιμος να κερδίσει 10% λιγότερα για περισσότερο ελεύθερο χρόνο

Επιπλέον, οι μισοί Βέλγοι που συμμετείχαν στην έρευνα (51%) θα ήταν πρόθυμοι να κερδίσουν 10% λιγότερα σε αντάλλαγμα για παροχές που βελτιώνουν την ισορροπία μεταξύ ιδιωτικής και επαγγελματικής ζωής, για παράδειγμα ελεύθερο χρόνο ή πρόσθετες ημέρες διακοπών. Οι υπάλληλοι (54%) είναι πιο ευνοϊκοί για αυτήν την ιδέα από τους εργάτες (46%).

Η επιλογή ανταλλαγής μισθού με ελεύθερο χρόνο στην ιδιωτική ζωή εξαρτάται επίσης από την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι ερωτηθέντες. Έτσι, το 54% των ερωτηθέντων με παιδιά στο σπίτι δηλώνουν έτοιμοι να κερδίσουν λιγότερα εάν μπορεί να τους φέρει άλλα πλεονεκτήματα. Με τον ίδιο τρόπο σκέφτεται το 49% των ερωτηθέντων χωρίς παιδιά.

Τέλος, η μελέτη Tempo-Team αποκαλύπτει ότι όσο υψηλότερο είναι το κίνητρο και η ευχαρίστηση που νιώθει κανείς στην εργασία, τόσο λιγότερο οι ενδιαφερόμενοι αισθάνονται την ανάγκη για πρόσθετα οφέλη.

The post Η πλειοψηφία των Βέλγων δεν επιθυμεί ένα καθεστώς τετραήμερης εργασίας appeared first on .