Μετά την υπερψήφιση της Έκθεσης για το Κράτος Δικαίου 2025 στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, συνεχίζεται ο δημόσιος διάλογος για τη δημοκρατία και τους θεσμούς. Την Τετάρτη 13 Μαΐου 2026, από τις 15:00 έως τις 18:00 (16:00-19:00 Ελλάδας), o ευρωβουλευτής Κώστας Αρβανίτης διοργανώνει εκδήλωση με θέμα:

«ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ – ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΣΕ ΚΡΙΣΗ»

Σε μια περίοδο έντονων προκλήσεων για τη δημοκρατία, την ανεξαρτησία των θεσμών, την ελευθερία του Τύπου και τα θεμελιώδη δικαιώματα, θέμα συζήτησης θα αποτελέσει η κατάσταση του κράτους δικαίου στην Ελλάδα και την Ευρώπη, αλλά και οι αναγκαίες θεσμικές απαντήσεις.

Συμμετέχουν:

Χρήστος Ράμμος, τ. Πρόεδρος ΑΔΑΕ – Αντιπρόεδρος ΣτΕ ε.τ.
Σία Αναγνωστοπούλου, Βουλεύτρια Νέας Αριστεράς – Ακαδημαϊκός
Ιφιγένεια Καμτσίδου, Ομ. Καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου ΑΠΘ
Θεόδωρος Μαντάς, Δικηγόρος – Αντιπρόεδρος ΔΣΑ
Παύλος Ρούφος, Δρ. Πολιτικών Επιστημών

Συντονισμός:

Κώστας Αρβανίτης, Αντιπρόεδρος της Πολιτικής Ομάδας της Αριστεράς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Η εκδήλωση φιλοδοξεί να συμβάλει στον αναγκαίο δημόσιο διάλογο για την ποιότητα της δημοκρατίας, την ανεξαρτησία των θεσμών, τη λειτουργία της δικαιοσύνης, τη λογοδοσία της εξουσίας και την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Η εκδήλωση είναι ανοιχτή στο κοινό. Για την είσοδο στο κτίριο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι απαραίτητη η επίδειξη αστυνομικής ταυτότητας ή διαβατηρίου.

Live Streaming: Η συζήτηση θα μεταδοθεί απευθείας μέσω των σελίδων του Κώστα Αρβανίτη στο Facebook και στο YouTube.

The post Εκδήλωση Αρβανίτη-Left στις Βρυξέλλες: Ανοχύρωτη Δημοκρατία – Κράτος Δικαίου σε κρίση appeared first on .

The post Προβολή του ντοκιμαντέρ «142 χρόνια» του Στέλιου Κούλογλου στις Βρυξέλλες appeared first on .

The post «Ο Κόκκινος Δάσκαλος» στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο – εκδήλωση και προβολή στις Βρυξέλλες appeared first on .

Ακολουθεί το ΔΤ του ευρωβουλευτή Κ.Αρβανίτη από την σημαντική αυτή εκδήλωση

—————————————————————————————————

Γυναικοκτονίες: 8+1 Ιστορίες και το Αίτημα για Νομική Αναγνώριση. Εκδήλωση στις Βρυξέλλες

Συγγενείς θυμάτων έφεραν τις φωνές των γυναικών στις Βρυξέλλες, ζητώντας αναγνώριση της γυναικοκτονίας και ουσιαστικά μέτρα πρόληψης και προστασίας.

Τις γυναικοκτονίες και την έμφυλη βία ως αποτέλεσμα βαθιά ριζωμένων ανισοτήτων και διαχρονικής κρατικής αποτυχίας στην πρόληψη, την προστασία και τη δικαιοσύνη ανέδειξε η εκδήλωση “Γυναικοκτονίες: 8+1 Ιστορίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο”, που διοργάνωσε και συντόνισε ο Αντιπρόεδρος της Αριστεράς (The Left) και ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Αρβανίτης, σε συνεργασία με τον Μη Κερδοσκοπικό Οργανισμό «Γίνε Άνθρωπος».

Κεντρικά μηνύματα της εκδήλωσης ήταν ότι οι φωνές των θυμάτων μπορούν να σώσουν άλλες γυναίκες, εφόσον ακουστούν έγκαιρα και οδηγήσουν στη χάραξη των αναγκαίων πολιτικών, και ότι καμία γυναίκα που ζητά προστασία δεν πρέπει να εγκαταλείπεται μόνη ή αβοήθητη από τις αρμόδιες αρχές.
Μέσα σε έντονα φορτισμένο συναισθηματικά κλίμα, η εκδήλωση ανέδειξε τις ανθρώπινες ιστορίες πίσω από τους αριθμούς και έφερε στο προσκήνιο τα κενά στη νομοθεσία, την απουσία ολοκληρωμένων πολιτικών πρόληψης και την επιτακτική ανάγκη για τη νομική αναγνώριση των γυναικοκτονιών ως διακριτό έγκλημα.
Η πολιτική οφείλει να έρθει στο ύψος των απαιτήσεων και να δώσει λύσεις πέρα από μικροκομματικές ή άλλες σκοπιμότητες, ανέφερε ο Κώστας Αρβανίτης, τονίζοντας ότι οι γυναικοκτονίες δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά αλλά αποτέλεσμα ανισοτήτων, ανοχής και αποτυχιών στην πρόληψη και προστασία. Ως εισηγητής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την επόμενη Έκθεση για το Κράτος Δικαίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο Κ. Αρβανίτης είπε ότι στόχος της εκδήλωσης είναι η αναγνώριση του όρου «γυναικοκτονία» σε ευρωπαϊκό επίπεδο και η ένταξή του στην έκθεση για το τρέχον έτος.

Στην εκδήλωση, που συγκέντρωσε οικογένειες θυμάτων, ευρωβουλευτές και κοινωνικούς φορείς, δόθηκε φωνή σε όσες δεν γύρισαν σπίτι τους· σε όσες έχασαν τη ζωή τους επειδή ήταν γυναίκες. Οι συμμετέχοντες τόνισαν ότι η γυναικοκτονία δεν είναι τυχαίο έγκλημα, αλλά η πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας, που απαιτεί πολιτική δράση, εκπαίδευση των αρχών και θεσμική αναγνώριση.
Στην εκδήλωση μίλησαν συγγενείς θυμάτων γυναικοκτονιών, μεταφέροντας εμπειρίες, μαρτυρίες και αιτήματα δικαιοσύνης:
• «Όταν περιμένουμε από τις γυναίκες να φτάσουν στο σημείο της καταγγελίας για να τις πιστέψουμε, πολλές δεν προλαβαίνουν. Η Γαρυφαλλιά δεν πρόλαβε», τόνισε η Αλεξάνδρα Μάκου, μητέρα της Γαρυφαλλιάς Ψαρράκου, που δολοφονήθηκε από τον σύντροφό της ενώ έκανε διακοπές στη Φολέγανδρο. «Όπως αναγνωρίζουμε τα εγκλήματα με ρατσιστικό κίνητρο, έτσι πρέπει να ονομάζουμε και τα εγκλήματα λόγω φύλου, για να μπορούμε να τα δούμε, να τα καταγράψουμε και να τα προλάβουμε», πρόσθεσε, ζητώντας τη θεσμική αναγνώριση της γυναικοκτονίας και κοινό ευρωπαϊκό πλαίσιο πρόληψης, καταγραφής και ευθύνης.
• «Ο χωρισμός δεν είναι προστασία· είναι η περίοδος υψηλότερου κινδύνου για τις γυναίκες, κι όμως κανένας μηχανισμός δεν ενεργοποιείται για να τις προστατεύσει», είπε η Ελένη Κρεμαστιώτη, μητέρα της Ερατούς Μανωλακέλλη, που δολοφονήθηκε από τον πρώην σύζυγό της, ενώ είχε προσπαθήσει να φύγει αναζητώντας προστασία. Ζήτησε ευρωπαϊκές πολιτικές που να αφαιρούν όπλα όταν υπάρχει ρήξη και απειλή και που να προστατεύουν τα παιδιά των δολοφονημένων γυναικών. «Κανείς γονιός δεν πρέπει να ζει με το φόβο ότι η κόρη ή η γυναίκα του θα σκοτωθεί επειδή πήρε την απόφαση να φύγει από έναν βίαιο σύντροφο», τόνισε.
• «Η Πολυξένη δεν δολοφονήθηκε μόνο από έναν άντρα. Δολοφονήθηκε από ένα σύστημα που του έδωσε όπλο, δεν τον αφαίρεσε από την υπηρεσία, δεν τον αξιολόγησε ως επικίνδυνο, δεν προστάτευσε τη γυναίκα του. Και μετά τη δολοφονία της, άφησε πίσω δύο παιδιά», τόνισε η Αγγελική Μπέρδου, μητέρα της Πολυξένης Μπέρδου, που δολοφονήθηκε από τον σύντροφό της μέσα στο σπίτι της. Ζήτησε να θεσπιστεί ευρωπαϊκό πλαίσιο υποχρεωτικής αφαίρεσης όπλων από ένστολους όταν υπάρχουν ενδείξεις ενδοοικογενειακής βίας, απειλών ή σοβαρών συγκρούσεων. Να υπάρξει ανεξάρτητος μηχανισμός ελέγχου και καταγγελιών για ένστολους, ώστε η βία να μη θάβεται μέσα στην ιεραρχία. Να καθιερωθεί υποχρεωτική ψυχοκοινωνική αξιολόγηση όσων φέρουν όπλο στο πλαίσιο της υπηρεσίας τους — ουσιαστική και επαναλαμβανόμενη. Επίσης, τόνισε την ανάγκη να αναγνωριστούν τα παιδιά των θυμάτων γυναικοκτονίας ως θύματα κρατικής αποτυχίας, με μακροχρόνια ψυχολογική και οικονομική στήριξη.
• Η Ρόζα Φωτιάδου, μητέρα της Σοφίας Σαββίδου, που δολοφονήθηκε επειδή βρισκόταν με την Πολυξένη Μπέρδου την ώρα της γυναικοκτονίας, τόνισε πως «όταν η έμφυλη βία αντιμετωπίζεται ως ιδιωτική υπόθεση, όταν λέμε “είναι θέμα του ζευγαριού”, τότε εκθέτουμε ολόκληρη την κοινωνία σε κίνδυνο». Επισήμανε ότι η έμφυλη βία δεν είναι μόνο ζήτημα δικαιωμάτων· είναι ζήτημα δημόσιας ασφάλειας και ζήτησε να αντιμετωπίζεται ως δυνητικός κίνδυνος για τρίτους, όχι μόνο για το άμεσο θύμα. Ζήτησε μηχανισμούς έγκαιρης απομάκρυνσης και αφοπλισμού επικίνδυνων προσώπων, πριν η βία ξεφύγει από τον «ιδιωτικό» χώρο, και να στηριχθούν τα παιδιά των δολοφονημένων γυναικών ως θύματα έμφυλης βίας με ουσιαστική και μακροχρόνια φροντίδα.
• «Η γυναικοκτονία της κόρης μου δεν ήταν αποτέλεσμα τύχης. Ήταν αποτέλεσμα αδράνειας», είπε η Κατερίνα Κώτη, μητέρα της Ντόρας Ζαχαριά, που δολοφονήθηκε από τον πρώην σύντροφό της λίγες μέρες μετά τον χωρισμό, τονίζοντας ότι πρέπει να σταματήσει η αντιμετώπιση του φόβου των γυναικών ως υπερβολή. «Ο φόβος της κόρης μου ήταν βάσιμος. Απλώς δεν τον άκουσε κανείς». Ζήτησε να αναγνωριστεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο το stalking και η ψηφιακή παρακολούθηση ως σοβαροί δείκτες επικινδυνότητας, να θεσπιστούν υποχρεωτικά πρωτόκολλα αντίδρασης όταν μια γυναίκα καταγγέλλει ψηφιακή παρακολούθηση και να δημιουργηθούν ευρωπαϊκά μητρώα επαναλαμβανόμενης έμφυλης βίας.
• Τα παιδιά των γυναικοκτονιών δεν είναι «παράπλευρες απώλειες». Είναι και αυτά θύματα, δήλωσε η Τζέσικα (Στεφανία) Ντανάι, κόρη της Ενκελέιντα, που δολοφονήθηκε από πρώην σύντροφό της. «Σήμερα βρίσκομαι εδώ όχι μόνο για τη μητέρα μου, αλλά για όλα τα παιδιά που έμειναν πίσω», τόνισε, ζητώντας δράση για την προστασία των θυμάτων έμφυλης βίας. Η μητέρα είχε καταγγείλει τις απειλές που δεχόταν στην αστυνομία. Η προηγούμενη μέρα είχε εκδικαστεί το αυτόφωρο για την υπόθεσή της. «Οι καταγγελίες όταν δεν συνοδεύονται από αξιολόγηση κινδύνου, ενημέρωση του θύματος και άμεση προστασία, δεν αρκούν», επισήμανε.
• Για τη διαδοχική αποτυχία του κράτους – πριν τη δολοφονία (προειδοποιήσεις και πρόληψη), κατά τη διάρκεια (αντιμετώπιση του εγκλήματος) και μετά (στήριξη της οικογένειας) – μίλησαν ο Γιάννης Τοπαλούδης και η Κούλα Αρμουτίδου, γονείς της Ελένης Τοπαλούδη, που δολοφονήθηκε στη Ρόδο και η σορός της πετάχτηκε στη θάλασσα.

Η γυναικοκτονία δεν ξεκινά τη στιγμή του θανάτου. Ξεκινά πολύ νωρίτερα – στη σιωπή, στην ανοχή, τόνισε η Κούλα Αρμουτίδου, που μίλησε για την «αθέατη τραγωδία» που ξεκίνησε για την οικογένεια μετά τη δολοφονία της Ελένης. «Αυτό που έχουμε ονομάσει οικογενειοκτονία. Γιατί όταν δολοφονείται μια γυναίκα, δεν πεθαίνει μόνο εκείνη. Πεθαίνει η οικογένειά της λίγο-λίγο».
Η μητέρα της Ελένης επισήμανε την τριπλή αδράνεια και αποτυχία του Κράτους: πριν – γιατί δεν έμαθε να βλέπει τη βία ως προειδοποίηση, κατά – γιατί δεν στάθηκε καθαρά απέναντι στο έγκλημα, και μετά – γιατί εγκατέλειψε τις οικογένειες. «Αν δεν αλλάξει ριζικά ο τρόπος που το κράτος και η Ευρώπη αντιμετωπίζουν τη βία κατά των γυναικών – πριν, κατά τη διάρκεια και μετά – τότε θα συνεχίσουμε να μετράμε όχι μόνο δολοφονημένες γυναίκες, αλλά και οικογένειες που δεν έμαθαν ποτέ πώς να ξαναζούν».
«Τα τελευταία λόγια της Ελένης μας πριν την πετάξουν στη θάλασσα ήταν “θα σας βρει ο πατέρας μου”», είπε ο Γιάννης Τοπαλούδης, πατέρας της Ελένης, και ζήτησε την καθιέρωση του όρου «γυναικοκτονία», όχι για διαφορετική ποινή, αλλά για ηθική, κοινωνική και πολιτική αναγνώριση των εγκλημάτων κατά γυναικών λόγω φύλου, καθώς και την καθιέρωση του όρου «οικογενειοκτονία». Τονίζοντας ότι η οικογένειά βιώνει καθημερινή ψυχική δολοφονία μέσα στις δικαστικές αίθουσες, επισήμανε ότι χρειάζεται πραγματικά ανεξάρτητη δικαιοσύνη, όχι δικαιοσύνη της πολιτικής και των πολιτικών. «Κάθε 10 λεπτά δολοφονείται μια γυναίκα και πρέπει να δράσουμε άμεσα», τόνισε. Ο πατέρας της Ελένης Τοπαλούδη απαίτησε μηχανισμούς στήριξης των οικογενειών των θυμάτων και πρόληψης της έμφυλης βίας τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο.
Με τη φράση «το περιπολικό δεν είναι ταξί» ξεκίνησε τη μαρτυρία της η Δέσποινα Καλλέα, μητέρα της Κυριακής Γρίβα, που δολοφονήθηκε έξω από το αστυνομικό τμήμα, ενώ είχε ζητήσει βοήθεια. Το περιπολικό είναι μέσο προστασίας· η κόρη της δολοφονήθηκε παρά το γεγονός ότι ζήτησε βοήθεια και το κράτος ήταν παρόν, αλλά ανίκανο να παρέχει ασφάλεια. Η υπόθεση της Κυριακής Γρίβα «αποκαλύπτει ένα κενό αντίληψης: ότι η έμφυλη βία δεν αντιμετωπίζεται ως άμεση απειλή ζωής. Αντιμετωπίζεται ως ενόχληση μέχρι να γίνει έγκλημα. Και τότε είναι αργά».
Ζήτησε από την Ευρώπη να θεσπίσει δεσμευτικά πρωτόκολλα αξιολόγησης κινδύνου για έμφυλη βία, εκπαίδευση αστυνομικών ώστε να αναγνωρίζουν τον φόβο ως ένδειξη επικείμενης απειλής, και υποχρεωτική παρέμβαση/συνοδεία όταν γυναίκες ζητούν προστασία. «Αν η Ευρώπη θέλει να μιλά για ανθρώπινα δικαιώματα, ας ξεκινήσει από το πιο βασικό: καμία γυναίκα που ζητά προστασία δεν πρέπει να φεύγει μόνη».
Ο Εμμανουήλ Αθανασίου, ξάδελφος της Έφης Τσιχλάκη, μίλησε για τη δολοφονία της ξαδέλφης του και κυρίως για τη δικαστική μάχη, την οποία χαρακτήρισε ένα από τα μεγαλύτερα δικαστικά σκάνδαλα της χώρας. Αναφέρθηκε σε αίσχος στα δικαστήρια, όπου η οικογένεια κλήθηκε να αποδείξει ότι η Έφη δολοφονήθηκε, καθώς είχαν αποφασίσει σε πρώτο βαθμό ότι αυτοκτόνησε, και στη συνέχεια βρέθηκε αντιμέτωπη με πλήθος απειλών και δολοφονία χαρακτήρα, λόγω των διασυνδέσεων του δράστη με πανίσχυρη οικογένεια της χώρας. Τόνισε ότι η πολιτική και δικαστική εξουσία στέλνουν μήνυμα ατιμωρησίας σε ολόκληρη την Ευρώπη, όταν οι δολοφόνοι, που δεν δείχνουν μεταμέλεια, παραμένουν εκτός φυλακής.
Οι μαρτυρίες ανέδειξαν κοινό μοτίβο: ατιμωρησία, καθυστερήσεις, θεσμικά κενά και κοινωνική ανοχή που συνοδεύει τις υποθέσεις έμφυλης βίας. Στην εκδήλωση συμμετείχαν επίσης θεσμικοί εκπρόσωποι, νομικοί και ειδικοί επιστήμονες, που έριξαν φως στη διαρθρωτική διάσταση του φαινομένου και στις προκλήσεις στην απονομή δικαιοσύνης και στην προστασία των θυμάτων.
Ήταν γυναίκες, αυτό ήταν το σφάλμα των 100 και πλέον γυναικών που δολοφονήθηκαν από το 2020 έως το 2025, τόνισε η Ξένη Δημητρίου, Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου επί τιμή. Στην εξαιρετική της τοποθέτηση υπογράμμισε πως «Οι κοινωνίες που αποφεύγουν να ονομάσουν τις δολοφονίες των γυναικών ως γυναικοκτονίες υποκρύπτουν ανοχή στην έμφυλη βία και φέρουν πατριαρχικά χαρακτηριστικά ».
Έκανε λόγο για τις επείγουσες συστάσεις της GREVIO για τη συμμόρφωση της Ελλάδας στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. «Το ’26 η GREVIO θα ελέγξει την Ελλάδα και φοβάμαι ότι στους λίγους μήνες που απομένουν δεν θα γίνουν πολλά πράγματα» είπε και πρόσθεσε πως η GRENIO βλέπει με καχυποψία τον νόμο για τη συνεπιμέλεια.
«Καλέσαμε δικαστές και αστυνομικούς να τους εκπαιδεύσουμε. Η απάντηση ήταν εμείς εκπαιδεύουμε δεν εκπαιδευόμαστε» είπε για να τονίσει την απροθυμία των αρχών να εκπαιδευτούν ενώ χαρακτήρισε την εφαρμογή του ήδη υπάρχοντος πλαισίου «άδειο πουκάμισο».
Η Έλενα Κουντουρά τόνισε ότι η γυναικοκτονία αποτελεί την πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας και παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επισημαίνοντας ότι η Ευρώπη οφείλει να την αναγνωρίσει νομικά ώστε να διασφαλιστεί η πρόληψη και η προστασία των θυμάτων.
Η Έλενα Κουντουρά, Ευρωβουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ και μέλος της Επιτροπής FEMM, τόνισε ότι η γυναικοκτονία είναι η πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας και παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και ότι η Ευρώπη οφείλει να την αναγνωρίσει νομικά για να επιτραπεί η πρόληψη και η προστασία των θυμάτων. Υπογράμμισε ότι η έλλειψη ενιαίου ευρωπαϊκού ορισμού οδηγεί σε υποκαταγραφή και ατιμωρησία, ενώ η σωστή καταγραφή και η συλλογή στοιχείων είναι κρίσιμες για την ανάπτυξη αποτελεσματικών πολιτικών πρόληψης.
Η Έλενα Κουντουρά ανέλυσε τα βήματα που έχουν γίνει σε ευρωπαϊκό επίπεδο μέσα από τη δική της δουλειά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με στόχο να αναγνωριστεί η γυναικοκτονία ως νομικός όρος και να αντιμετωπιστεί η έμφυλη βία.
Η Ελληνίδα ευρωβουλεύτρια κατέθεσε δύο ερωτήσεις στην Κομισιόν και στο Συμβούλιο ζητώντας κοινό ευρωπαϊκό ορισμό της γυναικοκτονίας και ενιαία συλλογή δεδομένων. Η απάντηση της Κομισιόν αναγνώρισε τη σημασία της νομικής αναγνώρισης, χωρίς όμως ουσιαστικά αποτελέσματα, ενώ η ίδια δεσμεύτηκε να συνεχίσει τις παρεμβάσεις της για πλήρη αναγνώριση του εγκλήματος και επαρκή μέτρα προστασίας των γυναικών.
Ως εισηγήτρια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πέτυχε να κυρωθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, το πρώτο διεθνώς δεσμευτικό νομικό κείμενο για την αντιμετώπιση της έμφυλης βίας. Ωστόσο, όπως είπε, πρέπει η Ευρώπη και τα κράτη-μέλη να επενδύσουν άμεσα σε ουσιαστικά μέτρα, χωρίς να υπολογίζουν ότι το κόστος επιβαρύνει τον προϋπολογισμό, διότι τα μέτρα αυτά σώζουν ζωές. «Πρέπει να εκπαιδευτούν τα αγόρια να σέβονται τις γυναίκες – τη μητέρα τους, την αδερφή τους, την κόρη τους, τη σύντροφό τους – και τα κορίτσια να μη φοβούνται να πουν όχι», κατέληξε.

Η Δρ. Κέλλυ Ιωάννου, Καθηγήτρια Εγκληματολογίας και Πρόεδρος της ΜΚΟ «Γίνε Άνθρωπος», τόνισε ότι στην καρδιά κάθε γυναικοκτονίας υπάρχει μια κραυγή που δεν ακούστηκε, αποτέλεσμα σιωπής και θεσμικής αδράνειας, με δομές που μένουν στα χαρτιά και απουσία συστηματικής καταγραφής και πρωτοκόλλων αξιολόγησης κινδύνου. Πολλές φορές, γυναίκες με παιδιά κοιμούνται σε αυτοκίνητα επειδή «δεν υπάρχουν θέσεις» σε δομές. Υπογράμμισε ότι δεν υπάρχουν «απρόβλεπτες», αλλά αχαρτογράφητες γυναικοκτονίες και ότι η έμφυλη βία εκδηλώνεται πλέον και στον ψηφιακό χώρο μέσω παρακολούθησης και παρενόχλησης, λειτουργώντας ως προθάλαμος φυσικής βίας. Εκεί, αντί να αναχαιτίζεται ο δράστης, ζητείται από τις γυναίκες να «προσέχουν τη διαδικτυακή τους συμπεριφορά», μεταφέροντας την ευθύνη στο θύμα.
Η Μαρία Ρεπούση, Καθηγήτρια Ιστορίας ΑΠΘ και Διευθύντρια του Ινστιτούτου «Νίκος Πουλαντζάς», ανέλυσε τις γυναικοκτονίες ως ακραία μορφή έμφυλης βίας και μισογυνισμού. Τόνισε ότι η νομική αναγνώριση της γυναικοκτονίας και η ευρωπαϊκή συνεργασία είναι απαραίτητες για την πρόληψη και την απόδοση δικαιοσύνης. Αναφέρθηκε στη «σφαγή του Μόντρεαλ» ως χαρακτηριστικό παράδειγμα μαζικής γυναικοκτονίας, τονίζοντας ότι οι δολοφονίες γυναικών αποτελούν την ακραία μορφή έμφυλης βίας και εκφράζουν σχέσεις εξουσίας ανάμεσα στα φύλα.
Υπογράμμισε ότι οι γυναικοκτονίες δεν εξαρτώνται μόνο από κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες, αλλά από δομικές κοινωνικές ανισότητες, σεξισμό και πατριαρχικές σχέσεις. Η έμφυλη βία δεν είναι μεμονωμένο φαινόμενο, αλλά επαναλαμβανόμενο, οικουμενικό και διαχρονικό, επηρεάζοντας όλες τις γυναίκες και τα κορίτσια. Τόνισε ότι η νομική αναγνώριση της γυναικοκτονίας δεν λύνει από μόνη της το πρόβλημα, αλλά είναι κρίσιμη για την απονομή δικαιοσύνης, την πρόληψη και την προστασία των θυμάτων.
Ο ρόλος του φεμινιστικού κινήματος και η ευθύνη των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης βρέθηκαν στο επίκεντρο της παρέμβασης της Φωτεινής Λαμπρίδη, δημοσιογράφου του tvxs. Όπως επισήμανε, το φεμινιστικό κίνημα έχει συμβάλει καθοριστικά στην ορατότητα της έμφυλης βίας και στην κατοχύρωση του όρου «γυναικοκτονία», απέναντι σε μια δημόσια σφαίρα που συχνά τον αντιμετωπίζει με ειρωνεία ή αμηχανία. Παράλληλα, ανέδειξε τις σοβαρές ευθύνες των ΜΜΕ, τονίζοντας ότι μέρος της δημοσιογραφικής κάλυψης εξακολουθεί να αναπαράγει αφηγήσεις που δικαιώνουν τον δράστη και μετατοπίζουν την ευθύνη στο θύμα, μέσα από πομπώδεις τίτλους, εκτενή και συχνά αχρείαστα ρεπορτάζ και τη χρήση φωτογραφιών που ενισχύουν τον κιτρινισμό. Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε και στην εκπομπή «Παρατηρητήριο Σεξισμού», ένθετο της εκπομπής «Άλλη Διάσταση», ως μια προσπάθεια κριτικής αποτύπωσης και ανάδειξης των σεξιστικών στερεοτύπων στον δημόσιο λόγο.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν πολλοί συνάδελφοι ευρωβουλευτές, η Ελεονώρα Μελέτη (ΝΔ/ ΕΛΚ), η προσωπική κατάθεση της οποίας συγκίνησε τους παρευρισκόμενους, ο Σάκης Αρναούτογλου (S&D/ΠΑΣΟΚ), ο Νίκος Παππάς (Left), η Μαρία Ζαχαρία (Mη εγγεγραμμένη/Πλεύση Ελευθερίας) και ο Λουκάς Φουρλάς (ΔΗΣΥ/ΕΛΚ), τους οποίους ευχαριστούμε.

The post Γυναικοκτονίες: 8+1 Ιστορίες και το Αίτημα για Νομική Αναγνώριση. appeared first on .

Η εκδήλωση «Γυναικοκτονίες: 8 + 1 ιστορίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο», την οποία οργανώνει ο ευρωβουλευτής κ. Αρβανίτης (GUE/NGL), φιλοδοξεί να φέρει στο προσκήνιο τις ανθρώπινες ιστορίες πίσω από τους αριθμούς, ενώ ταυτόχρονα θέτει επί τάπητος τις δημογραφικές και κοινωνικές διαστάσεις του φαινομένου. Συγκεντρώνοντας συγγενείς θυμάτων από διαφορετικές ηλικίες και περιοχές της Ελλάδας, αλλά και επιστήμονες και θεσμικούς εκπροσώπους σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η συζήτηση αναδεικνύει την ανάγκη για στοχευμένες πολιτικές πρόληψης και προστασίας που θα απευθύνονται σε όλα τα στρώματα του πληθυσμού.

Ακολουθεί το ΔΤ από τον ευρωβουλευτή κ. Αρβανίτη

«Αγαπητές/οί φίλες/οι,

θα ήθελα να σας προσκαλέσω στην εκδήλωση «Γυναικοκτονίες: 8 + 1 ιστορίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο» που διοργανώνω στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2026 στις 12:00–15:00 (ώρα Βρυξελλών), στην αίθουσα SPAΑΚ 7C50.

Μέσα από τις μαρτυρίες συγγενών θυμάτων, αλλά και με τη συμμετοχή θεσμικών εκπροσώπων και ειδικών επιστημόνων, η συζήτηση για τις γυναικοκτονίες – την έσχατη και πιο ακραία έκφραση βίας κατά των γυναικών – μετατοπίζεται από την αφηρημένη καταδίκη στη συλλογική ευθύνη, θέτοντας επιτακτικά το αίτημα για ουσιαστικές πολιτικές πρόληψης, προστασίας και λογοδοσίας, τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Στην εκδήλωση συμμετέχουν συγγενείς θυμάτων γυναικοκτονιών:

Αλεξάνδρα Μάκου, μητέρα της Γαρυφαλλιάς Ψαρράκου
Ελένη Κρεμαστιώτη, μητέρα της Ερατούς Μανωλακέλλη
Αγγελική Μπέρδου, μητέρα της Πολυξένης Μπέρδου
Ρόζα Φωτιάδου, μητέρα της Σοφίας Σαββίδου
Κατερίνα Κώτη, μητέρα της Ντόρας Ζαχαριά
Τζέσικα (Στεφανία) Ντανάι, κόρη της Ενκελέϊντα
Γιάννης Τοπαλούδης & Κούλα Αρμουτίδου, γονείς της Ελένης Τοπαλούδη
Δέσποινα Καλλέα, μητέρα της Κυριακής Γρίβα
Εμμανουήλ Αθανασίου, ξάδελφος της Έφης Τσιχλάκη

Ομιλήτριες:

Ξένη Δημητρίου, Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου επί τιμή
Έλενα Κουντουρά, Ευρωβουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Μέλος Επιτροπής FEMM
Δρ. Κέλλυ Ιωάννου, Καθηγήτρια Εγκληματολογίας, Πρόεδρος ΜΚΟ «Γίνε Άνθρωπος»
Μαρία Ρεπούση, Ιστορικός, Διευθύντρια Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς

Η εκδήλωση θα μεταδοθεί ζωντανά από τα Facebook & YouTube του Κώστα Αρβανίτη και του ΜΚΟ Γίνε Άνθρωπος.

Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαίτερα.

Όποια/ος επιθυμεί να παρακολουθήσει μπορεί να κάνει εγγραφή στο ακόλουθο link,

 μέχρι την Τρίτη, 13/1/2026, στις 12:00 : https://forms.gle/ThHQYM2r6P1gRPJF6

για να διασφαλιστεί η διαπίστευση και η είσοδος στο Ευρωκοινοβούλιο.

Με εκτίμηση,
Κώστας Αρβανίτης

Αντιπρόεδρος της Αριστεράς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο»

The post «Γυναικοκτονίες: 8 + 1 ιστορίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο» appeared first on .

Την Τρίτη 18 Φεβρουαρίου στις Βρυξέλλες, κορυφαίοι επιστήμονες και επαγγελματίες του χώρου με συντονιστή τον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και αντιπρόεδρο της LEFT Κώστα Αρβανίτη θα συζητήσουν για τις σύγχρονες προκλήσεις που θέτει η τεχνολογία στο κοινωνικό και πολιτικό πεδίο.

«Η ηθική και πολιτική προσέγγιση της τεχνολογίας. Μια αριστερή προσέγγιση»

Ομιλητές:
• Γεώργιος Χαλκιαδάκης
Καθηγητής, Εργαστήριο Προγραμματισμού και Τεχνολογίας Ευφυών Υπολογιστικών Συστημάτων, ΗΜΜΥ, Πολυτεχνείο Κρήτης
• Νικόλαος Χρόνης
Καθηγητής, Σχολή Χημικών Μηχανικών, Ε.Μ.Π.
• Ευανθία Δημαρά
Επίκουρη Καθηγήτρια Πληροφορικής, Πανεπιστήμιο Ουτρέχτης
• Μιχάλης Κρητικός
Επίκουρος Καθηγητής νομικής, BSoG, VUB, Γραμματέας του European Group of Ethics in Sience and New Technologies (EGE)
• Νίκος Παρασκευόπουλος
Πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, Ομότιμος Καθηγητής Νομικής, ΑΠΘ
• Διάνα Βουτυράκου
Ιδρύτρια και Γενική Διευθύντρια, Σύμβουλος Εκπαιδευτικής Ρομποτικής, Unique Minds

Η εκδήλωση θα μεταδοθεί διαδικτυακά από τις σελίδες Kostas Arvanitis και facebook.com/syrizaep

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ΑSP1G2, Aίθουσα «Μ. Γλέζος».
Τρίτη 18 Φεβρουαρίου στις 18.45 (Ωρα Βελγίου)

The post Η ηθική και πολιτική προσέγγιση της τεχνολογίας. Μια αριστερή προσέγγιση: εκδήλωση στο Ευρωκοινοβούλιο appeared first on .

Στην επιστολή τους προς τα μέλη της Πολιτικής Γραμματείας και τους γραμματείς του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ αναφέρουν:

«Το πολιτικό σύστημα της χώρας, μετά τις τελευταίες εθνικές εκλογές, διαμορφώνεται με μια υπερκυρίαρχη ΝΔ και μια ισχυρή παρουσία της Ακροδεξιάς, που για πρώτη φορά δεν έχουν ως πολιτικό και κοινοβουλευτικό αντίβαρο μια ισχυρή προοδευτική αντιπολίτευση.

Αυτή η πρωτοφανής μεταπολιτευτικά ανισορροπία στο πολιτικό σύστημα είναι κοινωνικά και πολιτειακά αναγκαίο να αντιμετωπιστεί άμεσα.

Η μεγάλη πολιτική αλλά και ιστορική ευθύνη πέφτει στον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία. Διότι αφενός ορίστηκε από τον ελληνικό λαό ως η Αξιωματική Αντιπολίτευση της χώρας και αφετέρου διότι κανένα άλλο κόμμα της προοδευτικής αντιπολίτευσης, παρά τη σημαντική αποδυνάμωση του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, δεν έχει αποδείξει ότι μπορεί να αποτελέσει την εναλλακτική λύση που θα αμφισβητήσει με αξιώσεις την κυριαρχία της ΝΔ.

Για να μπορέσει, όμως, να παίξει αυτόν τον ρόλο ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, τώρα που ολοκληρώθηκε ένας πρώτος ιστορικός κύκλος, πρέπει να βάλει τέλος στα λάθη και να ασχοληθεί με τα μεγάλα πολιτικά ζητήματα.

Τώρα είναι η ώρα ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία να κάνει μία μεγάλη επιλογή.

Να αποφασίσει καθαρά ότι στοχεύει να αποτελέσει το κόμμα της μεγάλης Κεντροαριστεράς, τον κύριο εκφραστή της μεγάλης Προοδευτικής Παράταξης στη χώρα μας, που εκφράζει και -κυρίως- ενώνει τους πολίτες από την Αριστερά μέχρι το Κέντρο που δεν ενσωματώνεται στη στρατηγική της συντηρητικής παράταξης.

Στο πλαίσιο αυτό, απαιτούνται γενναίες αποφάσεις που θα σηματοδοτήσουν αυτή την επιλογή -και ουσιαστικά και συμβολικά- καθιστώντας εφικτό τον στόχο της κυβερνητικής προοπτικής».

Αφού ζητούν την ένταξη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στην Πολιτική Ομάδα της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών υποστηρίζουν: «Η θεμελιώδης επιλογή αυτή συνδυάζεται με ένα προοδευτικό προγραμματικό πλαίσιο, που πρέπει να εξειδικευτεί στο Συνέδριο και που έχει συγκεκριμένες προτεραιότητες: τη μείωση των ανισοτήτων, τη δημιουργία ενός ισχυρού κοινωνικού κράτους πρόνοιας με έμφαση στην υγεία και την παιδεία, στους εργαζόμενους, στα μεσοστρώματα κοινωνικά και οικονομικά, σε όσους παράγουν και δημιουργούν, στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της νεολαίας στην εργασία, στη στέγη και στην εκπαίδευση, στη δίκαιη και συμπεριληπτική πράσινη μετάβαση, στην προστασία νοικοκυριών και επιχειρήσεων που έχουν κόκκινα δάνεια από την ασυδοσία τραπεζών, funds και servicers.

Δεν είμαστε πια ούτε στο 2004, όταν ιδρύθηκε το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, ούτε στα χρόνια των μνημονίων.

Έχει επίσης αλλάξει πλέον και η γεωγραφία μέσα στην ευρωπαϊκή κεντροαριστερά. Τα παραδείγματα της Ισπανίας και της Πορτογαλίας είναι ενδεικτικά.

Συνεπώς, μας ενδιαφέρει μια ισχυρή Κεντροαριστερά, πολιτικός αντίπαλος και αντίβαρο στη Δεξιά και τις πολιτικές της, στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

Η μάχη των επόμενων ευρωπαϊκών κι εθνικών εκλογών δεν θα κριθεί στο έδαφος της ριζοσπαστικής Αριστεράς, αλλά στο έδαφος της Κεντροαριστεράς.

Στις σημερινές συνθήκες δεν δικαιολογείται καμία καθυστέρηση στις αναγκαίες αποφάσεις που μας στερεί την αναγκαία διείσδυση στον κόσμο της Κεντροαριστεράς που είναι η πλειοψηφία στον προοδευτικό χώρο.

Η απουσία ισχυρής Κεντροαριστεράς δίνει τη δυνατότητα στη συντηρητική παράταξη να διεισδύει και να ηγεμονεύει στον χώρο του κέντρου.

Ο δρόμος για την ανασυγκρότηση και την ανάκαμψη του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία είναι ο δρόμος που δείχνει Κεντροαριστερά.

Πρόκειται για εκείνον τον δρόμο που μπορεί να οδηγήσει και σε ένα επιτυχημένο αποτέλεσμα στις ευρωεκλογές και γι” αυτό το επιτυχημένο αποτέλεσμα θα αγωνιστούμε».

Αντίδραση του ευρωβουλευτή, Κώστα Αρβανίτη

Μιλώντας στην ραδιοφωνική εκπομπή Ορθά- Κοφτά στο Κόκκινο, με τον Απόστολο Λυκεσά, ο νυν ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Κώστας Αρβανίτης, τόνισε ότι η πρόταση των μελών της πολιτικής γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ να ενταχθεί στην ομάδα των ευρωσοσιαλιστών είναι λάθος.

Ο κος Αρβανίτης επεσήμανε πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ιδρυτικό μέλος της Left, και συμπλήρωσε «Το πως έχει ο καθένας στο μυαλό του την Αριστερά είναι άλλο θέμα. Η σοσιαλδημοκρατία είναι μια φθαρμένη ιστορία.

The post Aλλάζει ευρωομάδα ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ; – η πρόταση των μελών του appeared first on .

Η εταιρεία διανομής Rosebud 21 έχει σταθεί αρωγός στην προσπάθεια αυτή, με το Cine-Καλησπερίτη να προβάλλει σύγχρονες αλλά και κλασικές ταινίες στο όμορφο περιβάλλον του νησιού.

Με αυτή την αφορμή, μικροί και μεγάλοι από την Κίμωλο και μέλη της ομάδας Κιμωλίστες-Εθελοντική Ομάδα Κιμώλου ΑΜΚΕ βρέθηκαν στις Βρυξέλλες -καλεσμένοι του ευρωβουλευτή, Κώστα Αρβανίτη- και παρουσίασαν στην αίθουσα «Μανώλης Γλέζος» στο κτίριο του Ευρωκοινοβουλίου, τις δράσεις τους, αλλά και το πρωτοποριακό θερινό, Cine-Καλησπερίτη, που κάθε καλοκαίρι προβάλει στο νησί ποιοτικές παραγωγές.

Στο πλαίσιο της ανάδειξης του έργου των εθελοντών Κιμωλιστών, η βραδιά συνεχίστηκε με την με την προβολή της ταινίας «Ο εχθρός μου» του σκηνοθέτη Γιώργου Τσεμπερόπουλου, παρουσία του ίδιου και του Ζήνου Παναγιωτίδη προέδρου της εταιρείας διανομής Rosebud 21.

Φωτογραφίες: σελίδα Κιμωλίστες- Εθελοντική Ομάδα Κιμώλου στο facebook

The post Η Κίμωλος και το σινεμά της στις Βρυξέλλες appeared first on .

Συγκεκριμένα, αναδείχθηκαν δύο σημαντικές θεματολογίες:

1) Οι προοδευτικές πολιτικές για μια συμπεριληπτική ανάπτυξη, σε πάνελ στο οποίο προέδρευσε ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Δημήτρης Παπαδημούλης και

2) Οι προοδευτικές πολιτικές στα εργασιακά ζητήματα, σε πάνελ στο οποίο προέδρευσε ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Κώστας Αρβανίτης με την συμμετοχή και της Τομεάρχη Οικονομικών και τέως Υπουργού Εργασίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Έφης Αχτσιόγλου.

Η συζήτηση ξεκίνησε με την εισαγωγική τοποθέτηση του Αντιπροέδρου του ΕΚ, Δημήτρη Παπαδημούλη, ο οποίος τόνισε ότι «η κρίση της πανδημίας οδήγησε σε αποδυνάμωση του κοινωνικού ιστού, επιτείνοντας τα προβλήματα των ανισοτήτων και πλήττοντας τους οικονομικά ασθενέστερους πολίτες. Πρέπει να αντικατασταθούν οι κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης για να αποφύγουμε μια κρίση όπως αυτή του 2008, που η χώρα μου, η Ελλάδα, πλήρωσε το βαρύτερο τίμημα με άγρια λιτότητα και υπερχρέωση των μεσαίων στρωμάτων» ενώ σημείωσε πως η Διάσκεψη για το Μέλλον της Ευρώπης δεν προχωράει ικανοποιητικά και χρειάζεται αλλαγή στην κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στη συνέχεια τον λόγο πήρε ο καθηγητής Arne Heise, ο οποίος παρουσίασε τα αποτελέσματα της έρευνάς του για ένα νέο Οικονομικό Πλαίσιο της ΕΕ, τονίζοντας την σημασία μιας συμπεριληπτικής και δίκαιης ανάκαμψης. Όπως είπε ο κ. Heise «η σταθεροποίηση των ασταθών οικονομικών είναι πολύ σημαντική για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν τα κράτη – μέλη τις κρίσεις. Είναι σημαντικό να αντικατοπρίζεται η μετάβαση σε μια βιώσιμη ανάπτυξη με βάση τους μακροοικονομικούς κανονες ενώ είναι πολύ σημαντικό να γίνουν μεταρρυθμίσεις στους τομείς που χρειάζεται καθώς με τις κρίσεις της πανδημίας και της κλιματικής αλλαγής είναι απαραίτητο να εκκινήσουν νέοι μηχανισμοί ανάκαμψης».

Ο Ευρωβουλευτής της Ευρωομάδας της Αριστεράς, Jose Gusmao, αναφέρθηκε στην ανάγκη να επανεξεταστούν ρεαλιστικά και με μεγαλύτερη ευελιξία οι κανόνες του Μάαστριχτ. Στην ομιλία του ο κ. Gusmao ανέφερε ότι η οικονομική και κατάσταση που βρίσκεται η ΕΕ επιβάλει μια ώθηση για οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές και υπογράμμισε ότι «ο μόνος τρόπος να αντισταθμιστούν οι ανισορροπίες που δημιουργούνται από την τωρινή πολιτική είναι να προβούμε σε βελτιώσεις της οικονομικής διακυβέρνησης και να εστιάσουμε στην ιδεολογική μας προσέγγιση».

Η Ευρωβουλευτής των Σοσιαλδημοκρατών, Evelyn Regner, εμπλούτισε τον διάλογο κάνοντας αναφορά στην βιωσιμότητα και την ανθεκτικότητα αλλά και την κοινωνική διάσταση του «να μην μείνει κανένας πίσω». Επιπλέον εστίασε στην ισότητα των δύο φύλων και την «απλήρωτη γυναικεία εργασία στο σπίτι». Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά η κ. Regner «πρωταρχικός στόχος σε μια κοινωνία δεν είναι το κέρδος αλλά η εξυπηρέτηση των αναγκών όλων των πολιτών για την συμπεριληπτικότητα, την ευημερία και την ανάπτυξη. Θα πρέπει να αναλογιστούμε εκ νέου την οικονομία του σημέρα και να σχεδιάσουμε νέους στόχους για την ανάκαμψη».

Η Βουλευτής του Sinn Fein, Mairead Farrell, υπογράμμισε τα οικονομικά προβλήματα που επέφερε η πανδημία του COVID-19 στα κράτη – μέλη και τους πληθυσμούς της ΕΕ και έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για τις ευρωπαϊκές οικονομίες και την πολιτική που εφαρμόζεται, ζητώντας εναλλακτικές προτάσεις και αύξηση της οικονομικής προστασίας των ασθενέστερων.

Στη συνέχεια, ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Κώστας Αρβανίτης αναφέρθηκε στην καθοριστική συμβολή της Αριστεράς στη συζήτηση στο ΕΚ για νέους κανόνες που θα ανεβάσουν το ύψος του κατώτατου μισθού, ώστε να καλύπτει το όριο αξιοπρεπούς διαβίωσης αλλά και το αναγκαίο αίτημα για μείωση των ωρών εργασίας. Ο κ. Αρβανίτης επίσης σχολίασε την νίκη τις Ευρωομάδας της Αριστεράς στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων των εργαζόμενων στις πλατφόρμες και ανέφερε ότι «η διαφορά μας με τις συντηρητικές δυνάμεις είναι ουσιαστική και αφορά στην αναδιανομή του πλούτου, δεν είναι αισθητική. Τα τελευταία χρόνια επιβλήθηκε οριζόντια λιτότητα που υποβάθμισε το επίπεδο ζωής, με την μείωση μισθών και συντάξεων. Κι ενώ έχει νομοθετηθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση, η κυβέρνηση Μητσοτάκη αρνείται -ουσιαστικά- να προχωρήσει στην αύξηση του κατώτατου μισθού».

Έπειτα, τον λόγο πήρε ο Ευρωβουλευτής της Αριστεράς, Nikolaj Villumsen, ο οποίος σημείωσε πως είναι πολύ σημαντικό να αλλάξει το Σύμφωνο Σταθερότητας σε ουσιώδη στοιχεία, να βελτιωθεί η απασχόληση, να γίνει η οικονομία και η κοινωνία πιο δίκαιη για όλους τους πολίτες και έκανε λόγο στην ανισότητα των μισθολογικών αποδοχών μεταξύ ανδρών και γυναικών εισάγοντας στη συζήτηση τον όρο «ποιοτική εργασία».

Η τομεάρχης Οικονομικών και τέως Υπουργός Εργασίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Έφη Αχτσιόγλου ανέφερε ότι είναι πολύ σημαντική η δημιουργία μιας πλατφόρμας επαναθεμελίωσης των δικαιωμάτων εργασίας με συγκεκριμένες πολιτικές, όπως η αντικατάσταση του κατώτατου μισθού με έναν αξιοπρεπή μισθό, ίσα δικαιώματα στην εργασία, προστασία των εργαζόμενων στην πράξη και δυνατότητα πρόσβασης του εργαζόμενου σε βασικά κοινωνικά αγαθά με την δημιουργία ενός ισχυρού κοινωνικού κράτους. Όπως ανέφερε η κ. Αχτσιόγλου «τα περιθώρια για τη στήριξη της απασχόλησης είναι πολύ μεγαλύτερα σε σχέση με αυτά που μας λένε οι νεοφιλελεύθερες δυνάμεις. Οι ισχυρές και συνεκτικές κοινωνίες αποδείχτηκαν πολύ ανθεκτικές κατά τη διάρκεια κρίσεων όπως αυτή της πανδημίας του COVID-19».

Τέλος, η Γενική Γραμματέας του European Trade Union Confederation, Esther Lynch αναφέρθηκε στον Ευρωπαϊκό Πυλώνα Κοινωνικών Δικαιωμάτων και στις εργασιακές συνθήκες ασφάλειας οι οποίες είναι αναγκαίο να παρέχονται στους εργαζόμενους. Όπως σχολίασε η κ. Lynch «οι εργαζόμενοι και οι κοινότητες στις οποίες ζουν εγκαταλείπονται στη μοίρα τους. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας είδαμε να κλείνουν επιχειρήσεις και να γυρνάμε σε εργασιακά καθεστώτα 150 χρόνια πίσω. Σε πολλές περιπτώσεις εντοπίσαμε ότι οι επιχειρήσεις μέσα στην πανδημία περιόριζαν τους εργαζόμενους και στα στοιχειώδη, για παράδειγμα δεν επέτρεπαν ούτε λεπτό να κάτσει ο εργαζόμενος. Χρειάζεται αλλαγή νοοτροπίας για την εξάλειψη αυτών των φαινομένων».

Aπό Δ.Τ. 

The post Ημερίδα Ευρωομάδας της Αριστεράς: Προοδευτικές Πολιτικές για την Ανάπτυξη και την Απασχόληση appeared first on .

Η ερώτηση κατατίθεται λίγο μετά το θάνατο 30χρονης εγκύου στην Πολωνία, που αποδίδεται στην άρνηση των γιατρών να της κάνουν άμβλωση. Σύμφωνα με την οικογένεια του θύματος η άρνηση οφείλεται στο φόβο τυχόν ποινικών ευθυνών που θα αντιμετώπιζαν, λόγω του νόμου που ουσιαστικά απαγορεύει τις αμβλώσεις στη χώρα.

Όπως αναφέρεται στην ερώτηση η de facto αυτή απαγόρευση συνιστά δραστική υπονόμευση της «αξιοπρέπειας, της ελευθερίας και της πρόσβασης των γυναικών -ιδιαίτερα των ευάλωτων- στην ιατρική φροντίδα». Αποτελεί επίσης κατάφωρη παραβίαση του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, πρακτική που όσο κι αν επαναλαμβάνεται διαρκώς τα τελευταία χρόνια από την κυβέρνηση της Πολωνίας, δεν μπορεί να γίνεται ανεκτή από τη Δημοκρατική Ευρώπη.

Από την Κομισιόν ζητείται ανάληψη δράσης, προκειμένου η Πολωνία είτε να συμμορφωθεί σταματώντας τις αυταρχικές και οπισθοδρομικές πρακτικές που απειλούν την ίδια τη ζωή γυναικών, είτε να της επιβληθούν χωρίς καθυστερήσεις οι προβλεπόμενες κυρώσεις.

Την ερώτηση του Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία συνυπογράφουν 47 συνολικά Ευρωβουλευτές από 4 πολιτικές ομάδες και 16 διαφορετικά κράτη-μέλη, ενώ 2 ακόμη έχουν δηλώσει την επίσημη υποστήριξή τους. Ανάμεσά τους ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Δημήτρης Παπαδημούλης και όλοι οι Ευρωβουλευτές της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: Αλέξης Γεωργούλης, Πέτρος Κόκκαλης, Στέλιος Κούλογλου και Έλενα Κουντουρά, o πρόεδρος της μεγαλύτερης Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων (LIBE), o Ισπανός Juan Fernando López Aguilar, η συμπρόεδρος της Ευρωομάδας της Αριστεράς/The Left Manon Aubry κ.α.

Την ερώτηση συνυπογράφουν επίσης δύο Πολωνοί Ευρωβουλευτές, σαφής ένδειξη τόσο του έντονου διχασμού στον πολιτικό κόσμο της Πολωνίας, που προκαλεί η αυταρχική και αντιθεσμική πολιτική της Ακροδεξιάς κυβέρνησης Μοραβιέτσκι, η οποία καταπατά τους κανόνες του Κράτους Δικαίου, όσο και της αδιαπραγμάτευτης ευαισθησίας των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε θέματα Κράτους Δικαίου και Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή των 50 ευρωβουλευτών, και η πλήρης λίστα με τα ονόματα όσων υπογράφουν ή στηρίζουν την ερώτηση:

Μία Πολωνή έγκυος γυναίκα πέθανε πρόσφατα από σηψαιμία, που επήλθε από την άρνηση των γιατρών να προβούν σε έκτρωση του εμβρύου προτού αυτό πεθάνει.

Λαμβάνοντας υπόψιν πως πριν από έναν χρόνο το μη αναγνωρισμένο (illegitimate) Πολωνικό Συνταγματικό Δικαστήριο απαγόρευσε εκ των πραγμάτων τις αμβλώσεις, υπονομεύοντας δραστικά την αξιοπρέπεια, την ελευθερία και την πρόσβαση των γυναικών -ιδιαίτερα των ευάλωτων- στην ιατρική φροντίδα.

Διαπιστώνοντας ότι, σύμφωνα και με τα λεγόμενα της οικογένειας του θύματος, η άρνηση παροχής φροντίδας από πλευράς των ιατρών, προήλθε από φόβο για ποινικές ευθύνες σε περίπτωση που η άμβλωση υπό αυτές τις συνθήκες παρέβαινε την πολωνική νομοθεσία κατά των αμβλώσεων,

Ερωτάται η Επιτροπή:

• Ποια μέτρα προτίθεται να λάβει για να υπερασπίσει το δικαίωμα των γυναικών της Πολωνίας και όλης της ΕΕ στην σωματική ακεραιότητα, την αυτονομία και υγεία, όπως προβλέπεται από το άρθρο 3 παράγραφος 1 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και να διασφαλίσει την καθολική, ασφαλή και δωρεάν πρόσβαση των γυναικών στη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία και τα συναφή δικαιώματα;

• Δεδομένου του ότι η οπισθοδρόμηση του Κράτους Δικαίου στην Πολωνία έχει οδηγήσει σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων και των συναφών με τη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία, σχεδιάζει η Επιτροπή να εφαρμόσει οιοδήποτε εκ των μέσων επιβολής που διαθέτει, προς Κράτος Μέλος που αρνείται να συμμορφωθεί με την τήρηση των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ;

Konstantinos Arvanitis (The Left, ΕΛΛΑΔΑ)
Dimitrios Papadimoulis (The Left, ΕΛΛΑΔΑ)
Alexis Georgoulis (The Left, ΕΛΛΑΔΑ)
Petros Kokkalis (The Left, ΕΛΛΑΔΑ)
Stelios Kouloglou (The Left, ΕΛΛΑΔΑ)
Elena Kountoura (The Left, ΕΛΛΑΔΑ)
Juan Fernando López Aguilar (S&D, ΙΣΠΑΝΙΑ)
Robert Biedroń (S&D, ΠΟΛΩΝΙΑ),
Evelyne Gebhardt (S&D, ΓΕΡΜΑΝΙΑ),
Dietmar Köster (S&D, ΓΕΡΜΑΝΙΑ),
Radka Maxová (S&D, ΤΣΕΧΙΑ),
Maria-Manuel Leitão-Marques (S&D, ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ),
Alessandra Moretti (S&D, ΙΤΑΛΙΑ),
Maria Noichl (S&D, ΓΕΡΜΑΝΙΑ),
Demetris Papadakis (S&D, ΚΥΠΡΟΣ),
Pina Picierno (S&D, ΙΤΑΛΙΑ),
Marianne Vind (S&D, ΔΑΝΙΑ),
Vlad Gheorghe (Renew, ΡΟΥΜΑΝΙΑ),
Sandro Gozi (Renew, ΓΑΛΛΙΑ),
Fabienne Keller (Renew, ΓΑΛΛΙΑ),

Irène Tolleret (Renew, ΓΑΛΛΙΑ),
Hilde Vautmans (Renew, ΒΕΛΓΙΟ),
Michael Bloss (Verts/ALE, ΓΕΡΜΑΝΙΑ),
Anna Cavazzini (Verts/ALE, ΓΕΡΜΑΝΙΑ),
Ciarán Cuffe (Verts/ALE, ΙΡΛΑΝΔΙΑ),
Alexandra Geese (Verts/ALE, ΓΕΡΜΑΝΙΑ),
Markéta Gregorová (Verts/ALE, ΤΣΕΧΙΑ),
Alice Kuhnke (Verts/ALE, ΣΟΥΗΔΙΑ),
Sergey Lagodinsky (Verts/ALE, ΓΕΡΜΑΝΙΑ),
Erik Marquardt (Verts/ALE, ΓΕΡΜΑΝΙΑ),
Samira Rafaela (Renew, ΟΛΛΑΝΔΙΑ),
Terry Reintke (Verts/ALE, ΓΕΡΜΑΝΙΑ),
Diana Riba i Giner (Verts/ALE, ΙΣΠΑΝΙΑ),
Sylwia Spurek (Verts/ALE, ΠΟΛΩΝΙΑ),
Tineke Strik (Verts/ALE, ΟΛΛΑΝΔΙΑ),
Monika Vana (Verts/ALE, ΑΥΣΤΡΙΑ),
Manon Aubry (The Left, ΓΑΛΛΙΑ),
Pernando Barrena Arza (The Left, ΙΣΠΑΝΙΑ),
Malin Björk (The Left, ΣΟΥΗΔΙΑ),
Leila Chaibi (The Left, ΓΑΛΛΙΑ),
Miguel Urbán Crespo (The Left, ΙΣΠΑΝΙΑ),
Cornelia Ernst (The Left, ΓΕΡΜΑΝΙΑ),
Anja Hazekamp (The Left, ΟΛΛΑΝΔΙΑ),
Niyazi Kizilyürek (The Left, ΚΥΠΡΟΣ),
Anne-Sophie Pelletier (The Left, ΓΑΛΛΙΑ),
Manu Pineda (The Left, ΙΣΠΑΝΙΑ),
Sira Rego (The Left, ΙΣΠΑΝΙΑ),
Nikolaj Villumsen (The Left, ΔΑΝΙΑ),

Την ερώτηση στηρίζουν οι:
Rosa D” Amato (Verts/ALE, ΙΤΑΛΙΑ),
José Gusmão (The Left, ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ)

Ανά πολιτική ομάδα:

The Left 18(+1),
S&D 11,
Renew 5,
Verts/ALE 14 (+1)

Ανά κράτος-μέλος:

1. ΕΛΛΑΔΑ 6
2. ΓΑΛΛΙΑ 6
3. ΙΣΠΑΝΙΑ 6
4. ΣΟΥΗΔΙΑ 2
5. ΓΕΡΜΑΝΙΑ 10
6. ΟΛΛΑΝΔΙΑ 3
7. ΔΑΝΙΑ 2
8. ΠΟΛΩΝΙΑ 2
9. ΤΣΕΧΙΑ 2
10. ΚΥΠΡΟΣ 2
11. ΙΤΑΛΙΑ 2 (+1)
12. ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ 1 (+1)
13. ΡΟΥΜΑΝΙΑ 1
14. ΒΕΛΓΙΟ 1
15. ΙΡΛΑΝΔΙΑ 1
16. ΑΥΣΤΡΙΑ 1

Από Δ.Τ. 

The post Ερώτηση 50 Ευρωβουλευτών στην Κομισιόν για τον θάνατο της εγκύου στην Πολωνία appeared first on .