«Χωρίς αλκοόλ»; Όχι ακριβώς

Σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουν πολλοί, το ζέσταμα του κρασιού δεν το μετατρέπει σε μη αλκοολούχο ποτό. Όπως εξηγεί ο γιατρός Gérald Kierzek, «το αλκοόλ δεν εξαφανίζεται με τη θέρμανση». Ένα μέρος του μπορεί να εξατμιστεί, όμως παραμένει σημαντική ποσότητα αλκοόλ στο τελικό ρόφημα.

Το αλκοόλ (αιθανόλη) αρχίζει να εξατμίζεται περίπου στους 78°C, αλλά οι περισσότερες συνταγές προτείνουν θερμοκρασίες 70–80°C, ώστε να μη χαθούν τα αρώματα και η γεύση. Επιπλέον, σε αρκετές περιπτώσεις προστίθεται και ένα σφηνάκι από ρούμι ή άλλο απόσταγμα, ανεβάζοντας ακόμη περισσότερο τον αλκοολικό βαθμό.

Γιατί «χτυπάει» πιο ήπια;

Η διαδικασία δεν είναι τόσο απλή όσο ακούγεται. Σε ένα μείγμα όπως το ζεστό κρασί –νερό, αλκοόλ, ζάχαρη και μπαχαρικά– η εξάτμιση γίνεται ταυτόχρονα και όχι πρώτα του αλκοόλ και μετά του νερού. Σύμφωνα με μετρήσεις, ακόμη και μετά από 30 λεπτά θέρμανσης, παραμένει περίπου το 75% του αρχικού αλκοόλ.

Αυτό που αλλάζει είναι κυρίως η αίσθηση: η ζάχαρη, τα μπαχαρικά και το γεγονός ότι το ποτό σερβίρεται ζεστό καλύπτουν τη γεύση του αλκοόλ, δίνοντας την εντύπωση ότι είναι πιο «αθώο». Στην πράξη, όμως, παραμένει αλκοολούχο.

Συμπέρασμα

Το ζεστό κρασί δεν παύει να είναι αλκοόλ και καλό είναι να αποφεύγεται από παιδιά, εγκύους, οδηγούς ή άτομα που λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή. Αν στόχος είναι μια πραγματικά μη αλκοολούχα επιλογή, η λύση είναι απλή: χυμός σταφυλιού ή μήλου με τα ίδια μπαχαρικά. Το άρωμα των γιορτών μένει – το αλκοόλ όχι.

Vin chaud: douceur hivernale ou faux ami ?

Ce que cache vraiment la boisson star des marchés de Noël

Dès que l’hiver s’installe, impossible d’y échapper : le parfum du vin chaud flotte dans les allées des marchés de Noël. Rouge, épicé, sucré et fumant, il incarne à lui seul la convivialité des fêtes. Mais derrière cette image réconfortante se cache une question récurrente : est-il réellement moins alcoolisé qu’un verre de vin classique ?

Chauffer ne veut pas dire neutraliser

Contrairement à une croyance tenace, faire chauffer du vin ne le débarrasse pas de son alcool. Certes, une petite partie s’évapore, mais la boisson finale reste bel et bien alcoolisée. L’alcool commence à s’évaporer à partir de 78°C, or le vin chaud est généralement maintenu juste en dessous de cette température pour préserver ses arômes.

Autrement dit, sauf cuisson longue et intense — rare dans la pratique — la majorité de l’alcool reste présente. Et lorsque l’on ajoute un trait de rhum ou d’eau-de-vie, comme c’est souvent le cas, le résultat est encore plus corsé qu’on ne l’imagine.

Pourquoi l’ivresse semble plus discrète

Si le vin chaud donne parfois l’impression d’être plus « doux », c’est surtout une question de perception. Le sucre, les épices et la chaleur masquent le goût de l’alcool, ce qui peut tromper le palais. Pourtant, les analyses montrent qu’après une demi-heure de chauffe, une grande partie de l’alcool initial est toujours là.

Résultat : on boit avec plus de facilité… mais l’alcool, lui, agit quand même.

À savourer avec modération

Aussi festif soit-il, le vin chaud reste une boisson alcoolisée, à consommer avec prudence — et à éviter pour les enfants, les femmes enceintes ou les conducteurs. Bonne nouvelle toutefois : pour une version 100 % sans alcool, il suffit de remplacer le vin par un jus de raisin ou de pomme, agrémenté des mêmes épices. L’esprit de Noël est sauf, sans les effets secondaires.

The post Ζεστό κρασί: μεθάει λιγότερο ή απλώς το… νομίζουμε; appeared first on .

Η πρωτοβουλία προέρχεται από τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Belgian Winegrowers – Flanders και την Association des Vignerons Belges – Wallonie, οι οποίοι από κοινού αντιπροσωπεύουν την πλειοψηφία των οινοπαραγωγών στη χώρα. Με αυτήν την ετικέτα, οι οργανισμοί στοχεύουν στην επαγγελματικοποίηση και την προώθηση του αναπτυσσόμενου οινοπαραγωγικού τομέα του Βελγίου, ιδίως του αφρώδους κρασιού του, το οποίο παράγεται κυρίως στην επαρχία Hainaut.

Για να πληρούν τις προϋποθέσεις για την ετικέτα BelBul, οι αμπελουργοί πρέπει να πληρούν αρκετά αυστηρά κριτήρια. Ολόκληρη η διαδικασία παραγωγής – από το αμπέλι μέχρι το μπουκάλι – πρέπει να λαμβάνει χώρα στο Βέλγιο, χρησιμοποιώντας σταφύλια που καλλιεργούνται τοπικά. Επιπλέον, οι παραγωγοί πρέπει να λειτουργούν με αναγνωρισμένη ονομασία προέλευσης (Appellation d’Origine Protégée ή AOP όπως είναι γνωστή στα γαλλικά και αντιστοίχως BOB στα ολλανδικά), να εφαρμόζουν την παραδοσιακή μέθοδο ζύμωσης στη φιάλη και να είναι συνδεδεμένοι με έναν από τους δύο ιδρυτικούς συλλόγους.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη La Falize (@la__falize)

Η έναρξη της BelBul έρχεται σε μια εποχή αυξανόμενης διεθνούς αναγνώρισης για το βελγικό κρασί. Την περασμένη εβδομάδα, το έγκριτο γαλλικό περιοδικό κρασιού La Revue du vin de France παρουσίασε για πρώτη φορά βελγικό κρασί στο εξώφυλλό του. Ο τίτλος έγραφε «Βέλγιο, η γέννηση μιας οινοπαραγωγικής χώρας». Στο εσωτερικό, το περιοδικό αφιέρωσε οκτώ σελίδες στα βελγικά κρασιά, με 44 φιάλες να τονίζονται, συμπεριλαμβανομένου του La Falize, ενός Chardonnay από την περιοχή του Ναμούρ, που αναδείχθηκε ως το καλύτερο ανάμεσά τους.

The post Οι βέλγοι αμπελουργοί λανσάρουν την ετικέτα ποιότητας BelBul για τα αφρώδη κρασιά appeared first on .

Από την έναρξή του το 2005, ο εν λόγω διαγωνισμός έχει εξελιχθεί σε ένα σεβαστό σημείο αναφοράς για τον βελγικό αμπελοοινικό τομέα. «Οι επαγγελματίες γευσιγνώστες και η αυστηρή διακριτικότητα εγγυώνται την αντικειμενικότητα και την ποιότητα του διαγωνισμού», τόνισε η VVS. Για τη διασφάλιση της δικαιοσύνης, η εκδήλωση τελέστηκε υπό την επίβλεψη της της Γενικής Διεύθυνσης Ελέγχου και Διαμεσολάβησης της Ομοσπονδιακής Δημόσιας Οικονομίας, ΜΜΕ, Αυτοαπασχολούμενων & Ενέργειας.

Στη φετινή έκδοση συμμετείχαν περισσότερα από 272 κρασιά που αντιπροσωπεύουν 77 τομείς σε όλο το Βέλγιο. Με οικοδεσπότη το Hotelschool Ter Groene Poorte από το 2011, ο διαγωνισμός προσέλκυσε 64 σομελιέ και ειδικούς στο κρασί που συγκεντρώθηκαν για να αξιολογήσουν τα κρασιά.

Από τα 83 κρασιά που διακρίθηκαν φέτος, τα 28 κέρδισαν χρυσά μετάλλια, μαζί με 27 ασημένια και 27 χάλκινα.

The post Χρυσό μετάλλιο για πολλές ετικέτες στο «Best Belgian Wine» appeared first on .

Η πρώτη τους έκδοση του «Guide des Vins Belges» κυκλοφόρησε στα τέλη Ιουνίου 2024. Παρέχει λεπτομέρειες για περισσότερα από 170 κρασιά που επιλέχθηκαν από σχεδόν 300 συμμετοχές. Η επιτομή «προορίζεται να είναι μια συλλογή από τα καλύτερα κρασιά από τα εμβληματικά οινοποιεία της χώρας», λέει ο εκδοτικός οίκος, «και στοχεύει να γίνει σημείο αναφοράς στον κόσμο του βελγικού κρασιού».

82 αμπελώνες και οινοποιεία

Ταξιδεύοντας τον αναγνώστη «σε ένα ταξίδι ανακάλυψης 82 ποιοτικών αμπελώνων και του ιδιαίτερου περιβάλλοντός τους», η επιμέλεια συντάχθηκε μετά από γευσιγνωσία από μια ομάδα περισσότερων από 30 σομελιέ και ντόπιων και ξένων ειδικών. 42 κρασιά επιλέχθηκαν ως αγαπημένα και 18 από αυτά έλαβαν Βελγικό Βραβείο Οίνου σε πέντε διαφορετικές κατηγορίες.

Μόλις τρία κρασιά απέσπασαν την υψηλότερη βαθμολογία πέντε αστέρων: το Cuvée Réserve Brut, από τον αμπελώνα Chant d’Eole, και το Ruffus Chardonnay Brut Sauvage, από το Vignoble des Agaises, και τα δύο νότια της Μονς, στα γαλλικά σύνορα, και το Zilveren Parel Brut 2014, από το Genoels-Elderen, το πρώτο «wijnkasteel» στο Βέλγιο, από το Λιμβούργο, στα ανατολικά της χώρας.

Παραγωγή τεσσάρων εκατ. φιαλών

Ωστόσο, περισσότερα από δώδεκα ακόμη κρασιά κέρδισαν 4,5 αστέρια, σηματοδοτώντας ότι η παραγωγή και η ποιότητα του βελγικού κρασιού «έχει πραγματικά απογειωθεί τα τελευταία χρόνια», σύμφωνα με τη Gault&Millau.

Μέσα σε μόλις τέσσερα χρόνια από το 2020, ο αριθμός των καλλιεργητών στο Βέλγιο αυξήθηκε κατά 30%, από 200 σε 259, με παραγωγή έως και τέσσερα εκατομμύρια μπουκάλια. Το 95% αυτής της παραγωγής αποτελείται από αφρώδη λευκά. Πολλοί από αυτούς, σημειώνει ο Bertrand Hautier, οινοποιός στο Domaine du Chapitre στο Nivelles, έχουν κερδίσει βραβεία. «Το να έχουν όλοι μαζί συγκεντρωθεί στον ίδιο οδηγό θα βοηθήσει στην καθιέρωση της φήμης τους», προβλέπει ο Hautier.

Οι συντάκτες του οδηγού σημειώνουν ότι αυτή η νέα γενιά βελγικών οινοποιείων εξυπηρετεί ολοένα και περισσότερο τη ζήτηση από τον τομέα της εστίασης, ο οποίος δίνει προτεραιότητα όχι μόνο στην ποιότητα, αλλά και στην τοπική προέλευση και στο μικρότερο αποτύπωμα άνθρακα. Τα εστιατόρια όπου οι αναγνώστες μπορούν να δοκιμάσουν τα καλύτερα βελγικά κρασιά έχουν επίσης υπερήφανη θέση στον νέο οδηγό, ο οποίος διατίθεται τώρα από το βιβλιοπωλείο De Standaard ή μέσω του διαδικτυακού καταστήματος Gault&Millau και κοστίζει 25,95 ευρώ.

The post Η ακμάζουσα βελγική οινοποιία αναγνωρίζεται με νέο επίσημο οδηγό appeared first on .

Τα πιθάρια αυτά εξετάζονταν τα τελευταία χρόνια από επιστημονική ομάδα του Αριστοτελείου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης και του Ecole Normale Supérieure. Μέσω χημικής ανάλυσης των πάτων και των τοιχωμάτων τψων πιθαριών, ευρέθησαν ίχνη κρασιού, που χρονολογείται από το 4.300 π.Χ. Στην ευρύτερη περιοχή μάλιστα, οι επιστήμονες ανακάλυψαν και ίχνη σταφυλιών που είχαν συνθλιβεί, πράγμα που τους οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ήδη από την εποχή εκείνη υπήρχε η γνώση της διαδικασίας παραγωγής οίνου. Τα αποτελέσματα της ανακάλυψης δημοσιεύθηκαν στο Journal of Archaeological Science.

Πηγή: levif.be

The post Κρασί 6,000 ετών βρέθηκε στην Ελλάδα appeared first on .

To Glühwein είναι ένα από τα πιο δημοφιλή αλκοολούχα ποτά του ευρωπαϊκού Βορρά. Θεωρείται κατεξοχήν Χριστουγεννιάτικο ποτό και δεν λείπει ποτέ από τις υπαίθριες αγορές που στήνονται στους κεντρικούς δρόμους τις ημέρες εκείνες. Πίνεται ζεστό(!!) και φτιάχνεται από κόκκινο κρασί, ζάχαρη, μπαχαρικά και χυμό λεμονιού ή πορτοκαλιού.

Για έναν connaisseur το Glühwein μπορεί να θεωρηθεί ως μη αποδεκτό, ενώ οι ειδικοί αναφέρονται σε αυτό αποκαλώντας το «σαν κρασί». Η σκληρή αυτή ετυμηγορία παρόλα αυτά δεν εμποδίζει τους οπαδούς του να το απολαμβάνουν.

Η ιστορία του πάει πίσω στην εποχή των Ρωμαίων όπου τότε είχε την ονομασία Würtzwein. Ακόμα και σε εκείνα τα χρόνια κατείχε ξεχωριστή θέση στο βιβλίο συνταγών του Απίκιου ο οποίος το αποκαλούσε conditum paradoxum, δηλαδή ‘εκλεκτό κρασί με μπαχαρικά’. Το μέλι που χρησιμοποιούσαν τότε, αντί τη ζάχαρη, και τα μπαχαρικά βοηθούσαν στη συντήρησή του. Το προνόμιο της απόλαυσης του Glühwein ανήκε αποκλειστικά στους πλούσιους γιατί τα μπαχαρικά σε εκείνους τους χρόνους εισάγονταν από μακρινές χώρες και ήταν πολύ ακριβά. Στο Μεσαίωνα εμφανίζεται να έχει φαρμακευτικές ιδιότητες.
Στο πέρασμα των αιώνων η συνταγή του Glühwein παραμένει η ίδια με λίγες μόνο παραλλαγές στις ποσότητες των μπαχαρικών ανά τις διάφορες χώρες του Βορρά.

Επειδή λοιπόν οι γιορτές πλησιάζουν σας «μαρτυράμε» τη συνταγή με πολλές ευχές και Καλές Γιορτές γιατί και η Ελλάδα έχει κρύες μέρες και το Glühwein μπορεί να αποδειχτεί μια ζεστή συντροφιά.

Συστατικά

-1.5 Lt (2 φιάλες) κόκκινο κρασί
-200g ζάχαρη
-4 ξυλάκια κανέλλα
-10 γαρύφαλλα
-Το χυμό ενός λεμονιού ή ενός πορτοκαλιού
-1 πορτοκάλι ή λεμόνι κομμένο σε φέτες

Ζεσταίνουμε το κρασί μαζί με τη ζάχαρη και στη συνέχεια προσθέτουμε τα μπαχαρικά και το χυμό του λεμονιού ή πορτοκαλιού.
Προσοχή! Δεν βράζουμε το κρασί γιατί ο βρασμός οδηγεί σε απώλεια της αλκοόλης.

Σερβίρουμε σε γυάλινα ποτήρια γαρνίροντας με μια φέτα λεμόνι ή πορτοκάλι

Πηγή: k-mag.gr

The post Glühwein: Ένα ζεστό Xριστουγεννιάτικο ποτό! appeared first on .