Έτσι, εκτιμήθηκε ότι οι πέντε πόλεις με την αναλογικά μεγαλύτερη θνησιμότητα λόγω ανεπαρκών χώρων πρασίνου είναι κατά σειρά η Τεργέστη και το Τορίνο στην Ιταλία (με το 74% και 92% του πληθυσμού τους αντίστοιχα να έχουν ανεπαρκή πρόσβαση σε πράσινο με βάση τις συστάσεις του ΠΟΥ), το Μπλάκπουλ στη Μεγάλη Βρετανία, η Χιχόν στην Ισπανία και οι Βρυξέλλες στο Βέλγιο (με 78% του πληθυσμού τους να έχουν ανεπαρκή πρόσβαση σε πράσινο) . Από την άλλη, οι πέντε πόλεις με την μικρότερη θνησιμότητα λόγω ανεπαρκούς πρασίνου είναι οι πόλεις Έλτσε και Τέλντε στην Ισπανία (με το 20% και 33% του πληθυσμού τους κάτω από τα συνιστώμενα όρια του ΠΟΥ), το Γκιμαράες στην Πορτογαλία, η Περούτζια της Ιταλίας και η Καρθαγένη στην Ισπανία.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι πρωτεύουσες με το μεγαλύτερο πρόβλημα θεωρούνται η Αθήνα, οι Βρυξέλλες, η Βουδαπέστη, η Κοπεγχάγη και η Ρίγα.

Οι πόλεις της Ευρώπης θα μπορούσαν να αποτρέψουν έως 43.000 πρόωρους θανάτους ετησίως, αν ικανοποιούσαν τις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) αναφορικά με την ύπαρξη επαρκών χώρων πρασίνου κοντά στους κατοίκους τους, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική μελέτη. Η Αθήνα θεωρείται μια από τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες με τη μεγαλύτερη αναλογία θανάτων σχετιζόμενων με την έλλειψη προσβάσιμου πράσινου, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας. Αλλά και άλλες ελληνικές πόλεις (Θεσσαλονίκη, Σέρρες, Καβάλα, Βόλος κ.α.) θεωρούνται ανάμεσα σε αυτές με σημαντικό πρόβλημα.

Συγκεκριμένα, σχεδόν το 88% του πληθυσμού της Αθήνας (της μητροπολιτικής περιοχής) και της Θεσσαλονίκης εκτιμάται ότι δεν πληροί τον ελάχιστο στόχο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την πρόσβαση των κατοίκων σε κοντινό πράσινο, ούτως ώστε να αποφεύγονταν 1.431 θάνατοι το χρόνο στην πρωτεύουσα και 245 στη συμπρωτεύουσα. Από την άλλη, σε συγκριτικά καλύτερη θέση από τις ελληνικές πόλεις εκτιμάται ότι βρίσκονται η Λάρισα, τα Ιωάννινα, τα Χανιά, η Πάτρα, τα Τρίκαλα και η Καλαμάτα.

Οι ερευνητές τόνισαν ότι οι χώροι πρασίνου σχετίζονται με πολλαπλά οφέλη για την σωματική, ψυχική και νοητική υγεία και, κατ” επέκταση, με μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής. Το πράσινο επίσης αντισταθμίζει σε ένα βαθμό τη ρύπανση του αέρα, τη ζέστη και την ηχορύπανση, απορροφά διοξείδιο του άνθρακα μετριάζοντας την κλιματική αλλαγή και διευκολύνει τη σωματική άσκηση, την ψυχαγωγία και τις κοινωνικές συναναστροφές.

Ο ΠΟΥ συνιστά, με βάση επιστημονικές μελέτες, την καθολική πρόσβαση των κατοίκων των πόλεων σε χώρους πρασίνου, θέτοντας ως ελάχιστο όριο την ύπαρξη πράσινου χώρου έκτασης τουλάχιστον μισού εκταρίου (πέντε στρεμμάτων) σε ευθεία γραμμή έως 300 μέτρων από κάθε σπίτι.

Η νέα μελέτη χρησιμοποίησε τον δείκτη Normalised Difference Vegetation Index (NVDI) που συνυπολογίζει- με τη βοήθεια δορυφορικών φωτογραφιών – όλα τα είδη πρασίνου σε μια πόλη, όπως δέντρα στους δρόμους και στις πλατείες, στους ιδιωτικούς κήπους, στα πάρκα κ.α. Στη συνέχεια έγινε εκτίμηση πόσοι θάνατοι από φυσικές αιτίες θα είχαν αποφευχθεί σε κάθε πόλη, αν αυτή είχε καταφέρει να συμμορφωθεί με το ανωτέρω ελάχιστο όριο του ΠΟΥ. Το συμπέρασμα ήταν ότι σχεδόν τα δύο τρίτα (62%) του πληθυσμού των ευρωπαϊκών πόλεων ζουν σε περιοχές με λιγότερο πράσινο από το συνιστώμενο, πράγμα που αντιστοιχεί σε σχεδόν 43.000 πρόωρους θανάτους (το 2,3% των συνολικών θανάτων από φυσικά αίτια).

«Τα ευρήματα μας δείχνουν ότι οι χώροι πρασίνου είναι πολύ άνισα κατανεμημένοι στις ευρωπαϊκές πόλεις, με τη θνησιμότητα που αποδίδεται στην ανεπαρκή πρόσβαση στο πράσινο, να κυμαίνεται από το 0% έως το 5,5% όλων των φυσικών θανάτων ανάλογα με την πόλη. Όμως η ανισότητα δεν υπάρχει μόνο ανάμεσα στις πόλεις αλλά και ανάμεσα σε διαφορετικές περιοχές της ίδιας πόλης, κάτι που θέτει ορισμένους ανθρώπους σε μειονεκτική θέση, ανάλογα με την πόλη ή τη γειτονιά που ζουν. Πολύ συχνά οι χώροι πρασίνου δεν βρίσκονται κοντά στα σπίτια των ανθρώπων, με συνέπεια αυτοί να μην αντλούν οφέλη για την υγεία τους», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια, Εβελίζε Περέιρα Μπαρμπόζα του ISGlobal και του Πανεπιστημίου Pompeu Fabra της Βαρκελώνης.

ΑΠΕ-ΜΠΕ / thelancet.com / eurekalert.org

The post Αυξημένη θνησιμότητα λόγω ανεπαρκών χώρων πρασίνου: στο τοπ-5 οι Βρυξέλλες, προβληματική και η εικόνα της Αθήνας appeared first on .

Κατά τη διάρκεια ενός μέσου έτους περίπου 110.000 άνθρωποι πεθαίνουν στο Βέλγιο, ένας αριθμός που παρέμενε σταθερός εδώ και αρκετές δεκαετίες. Ωστόσο, τον περασμένο Μάρτιο μια ξαφνική αλλαγή έφερε τα πάνω-κάτω: o Covid-19.

Δεν προκαλεί λοιπόν έκπληξη το γεγονός ότι μετά την έναρξη της πανδημίας το ποσοστό θνησιμότητας στο Βέλγιο αυξήθηκε σημαντικά. Σύμφωνα με στοιχεία της ομοσπονδιακής στατιστικής υπηρεσίας Statbel, έχουν σημειωθεί 18.425 περισσότεροι θάνατοι τους τελευταίους 12 μήνες από ό, τι κατά μέσο όρο τα προηγούμενα 3 χρόνια. Αυτό δίνει μια αύξηση στο ποσοστό θνησιμότητας της τάξης του 17%.

Ο στατιστικολόγος Patrick Lusyne μιλώντας στο VRT News τόνισε ότι τέτοια αυξημένα στοιχεία έχουν να εμφανιστούν σε τέτοια κλίμακα από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Με 15.523 και 14.072 θανάτους αντίστοιχα, οι μήνες του Απρίλιου και του Νοέμβριου εμφάνισαν τα υψηλότερα μηνιαία ποσοστά θανάτων από τότε που η Statbel άρχισε να καταγράφει στατιστικά στοιχεία, το 1919.

Μια μικρή αύξηση στους θανάτους κατά την διάρκεια του περασμένου Αυγούστου προκλήθηκε λόγω του κύματος καύσωνα, διάρκειας 12 ημερών.

Κατά μέσο όρο 25 άτομα πεθαίνουν καθημερινά στο Βέλγιο λόγω του COVID-19. Ωστόσο, ο Patrick Lusyine λέει ότι προς το παρόν αυτό δεν συνιστά υπερβολική θνησιμότητα.

«Υπάρχουν μέτρα που εν μέρει χρησιμεύουν για την πρόληψη άλλων αιτιών θανάτου. Για παράδειγμα, δεν έχει υπάρξει επιδημία γρίπης φέτος».

Η Statbel αναφέρει ότι οι διαφορές στα επίπεδα θνησιμότητας μεταξύ διαφόρων δήμων φαίνεται ότι δεν συνδέονται με την πυκνότητα του πληθυσμού. Για παράδειγμα, το Sint-Joost-ten-Node (Βρυξέλλες) είναι ο πιο πυκνοκατοικημένος δήμος στο Βέλγιο. Ωστόσο, το υπερβολικό επίπεδο θνησιμότητάς του είναι σχεδόν το ίδιο όπως και στον αγροτικό δήμο του Gingelom, στο Λιμβούργο.

Ούτε το οικονομικό επίπεδο κάθε περιοχής, ούτε η μέση ηλικία του πληθυσμού φαίνεται πως παίζουν κάποιο ρόλο. Οι δήμοι με ηλικιωμένο πληθυσμό δεν εμφανίζουν απαραίτητα μεγαλύτερα ποσοστά θνησιμότητας από εκείνους με μικρότερο μέσο όρο ηλικίας.

Ιδιαίτερα σε δήμους με σχετικά μικρό πληθυσμό, μόνο λίγοι θάνατοι παραπάνω, μπορούν να διαφοροποιήσουν έντονα -προς τα πάνω- τα ποσοστά θνησιμότητας.

The post 18,000 θάνατοι πάνω από το κανονικό, στον ένα χρόνο της πανδημίας στο Βέλγιο appeared first on .

Ο Απρίλιος και ο Νοέμβριος ήταν οι μήνες κατά τους οποίους το πρώτο και το δεύτερο κύμα της νέας πανδημίας του κορονοϊού κορυφώθηκε στο Βέλγιο. Σε κανέναν άλλο Απρίλιο ή Νοέμβριο από το τέλος του Β “Παγκοσμίου Πολέμου δεν πέθαναν τόσα άτομα στο Βέλγιο.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι το δεύτερο κύμα της πανδημίας ήταν πιθανώς εξίσου θανατηφόρο με το πρώτο. Ο δημογράφος καθηγητής Patrick Deboosere του ολλανδόφωνου πανεπιστημίου VUB είπε στην «De Standaard» ότι «Αν τα στοιχεία συνεχίσουν να σταθεροποιούνται, θα μπορούσε να πιστοποιήσει ότι το δεύτερο κύμα είναι πιο θανατηφόρο από το πρώτο».

Ωστόσο, ο Απρίλιος και ο Νοέμβριος του 2020 δεν ήταν οι μήνες με τον μεγαλύτερο αριθμό θανάτων από το τέλος του Β “Παγκοσμίου Πολέμου. Αυτή η αμφιλεγόμενη μάλλον τιμή πέφτει μέχρι στιγμής στον Φεβρουάριο του 1960, κατά τη διάρκεια του οποίου περισσότεροι από 15.000 Βέλγοι πέθαναν από τη γρίπη.

Οι πέντε μήνες με την εντονότερη θνησιμότητα, από το 1945 και μετά

1) Φεβρουάριος 1960 (ιός της γρίπης)

2) Απρίλιος 2020 (κορονοϊός)

3) Ιανουάριος 1951 (ιός της γρίπης)

4) Νοέμβριος 2020 (κορονοϊός)

5) Ιανουάριος 1970 (ιός της γρίπης)

The post To 2020 το Βέλγιο είχε τους περισσότερους θανάτους μετά το Β” Παγκόσμιο πόλεμο appeared first on .

Το διάστημα από 1η Μαρτίου μέχρι 31 Μαΐου, οι θάνατοι από κάθε αιτία στο Βέλγιο αυξήθηκαν κατά 28,8% σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, γεγονός που οφείλεται και στην πανδημία του κορονοϊού.

Το πρώτο διάστημα, οι περισσότεροι που έχαναν τη ζωή τους ήταν άνδρες, ωστόσο αυτό αντιστράφηκε με αποτέλεσμα να σημειωθεί αύξηση στους θανάτους των γυναικών κατά 30,5%.

«Ο πληθυσμός αποτελείται στην πλειοψηφία από γυναίκες, διότι ζουν περισσότερο» εξηγεί ο ιολόγος Yves Van Laethem στην εφημερίδα Le Soir.

Επιπροσθέτως, παρατηρήθηκε άνοδος 44% στους θανάτους των ανθρώπων ηλικίας 85 ετών και άνω, ενώ στο ίδιο τρίμηνο μειώθηκε πάνω από 50% ο αριθμός των νέων μέχρι 24 ετών που έχασαν τη ζωή τους από οποιαδήποτε αιτία.

Συνολικά στο Βέλγιο, τα χειρότερα ποσοστά καταγράφηκαν τον Απρίλιο με περισσότερους από 15.000 θανάτους. Πρόκειται για το μεγαλύτερο ποσοστό εδώ κι έναν αιώνα.

The post Μεγάλη αύξηση των θανάτων στις Βρυξέλλες, γυναίκες στην πλειοψηφία appeared first on .

Τον περασμένο μήνα, η χώρα θρήνησε την απώλεια 14,790 ανθρώπων, σύμφωνα με στοιχεία που είναι ακόμη προσωρινά, αριθμός σαφώς υψηλότερος από έναν συνηθισμένο Απρίλιο, όταν κανονικά οι θάνατοι μένουν κάτω από το όριο των 9,000 κατά μέσο όρο, δείχνει η μελέτη του ολλανδόφωνου Ελεύθερου Πανεπιστημίου των Βρυξελλών (VUB).

«Η θνησιμότητα στο Βέλγιο ήταν εξαιρετικά υψηλή, σε πρωτοφανή επίπεδα, ιδιαίτερα κατά περίοδο από 1ης έως 12 Απριλίου. Υπήρχαν 639 θάνατοι στις 10 Απριλίου, υπερδιπλάσιοι από ό,τι θα περίμενε κανείς μια τέτοια μέρα», επισημαίνει η μελέτη.

Οι ερευνητές υπολόγισαν ένα ποσοστό θνησιμότητας τον Απρίλιο του 2020 μόλις 4% χαμηλότερο από αυτό του Απριλίου του 1941, μεσούσης της ναζιστικής κατοχής στο Βέλγιο.

«Ο Απρίλιος του 2020 ήταν ο πιο φονικός Απρίλιος μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τόσο σε απόλυτους αριθμούς όσο και σε σχέση με τον αριθμό των κατοίκων», υπογραμμίζεται στη μελέτη.

Η εποχική αυξημένη θνησιμότητα που καταγράφηκε τον Απρίλιο είναι γενικά χαμηλότερη από εκείνη του Ιανουαρίου, του Φεβρουαρίου και του Μαρτίου, οι τρεις χειμερινοί μήνες συνώνυμοι της κορύφωσης της πανδημίας της γρίπης.

Φέτος, ο νέος κορονοϊός δημιούργησε μια «εξαιρετική κατάσταση» που συνεχίστηκε τον Απρίλιο, δήλωσε ο Patrick Deboosere, ένας από τους συντάκτες της μελέτης.

Η εποχική αυξημένη θνησιμότητα που υπολογίστηκε από τις 10 Μαρτίου «μπορεί πιθανόν να αποδοθεί πλήρως στoν Covid-19», συνεχίζουν οι ερευνητές δημογραφίας του VUB.

Η μελέτη επισημαίνει επίσης ότι η θνητότητα στους νέους (15-24 ετών) μειώθηκε «σημαντικά» σε σχέση με τις συνήθεις μέσες τιμές του Απριλίου. Τα μέτρα καραντίνας που αποφασίστηκαν στα μέσα Μαρτίου μείωσαν τους θανάτους από τροχαία ατυχήματα.

Το Βέλγιο, χώρα 11,5 εκατομμυρίων κατοίκων, κατέγραψε τη Δευτέρα 9,080 θανάτους από την πανδημία του κορoνοϊού, για 55,559 επιβεβαιωμένα κρούσματα.

Αυτό δίνει ένα ποσοστό 783,5 θανάτων ανά εκατομμύριο κατοίκων, υψηλότερο από εκείνα των χωρών που περιλαμβάνονται στις περισσότερο πληγείσες από τη νόσο παγκοσμίως (Ηνωμένες Πολιτείες: ποσοστό 270,6, Ισπανία: 591,4), σύμφωνα με στοιχεία που συγκέντρωσε το Γαλλικό Πρακτορείο.

Εκτός από τους θανάτους των ανθρώπων που διαγνώστηκαν θετικοί στον κορoνοϊό, οι βελγικές αρχές συμπεριλαμβάνουν στους αριθμούς τους και ασθενείς που δεν υποβλήθηκαν σε διαγνωστική εξέταση των οποίων ο θάνατος θεωρείται ύποπτος ότι συνδέεται με την ασθένεια.

H ευρεία αυτή καταμέτρηση, που αφορά τους θανάτους τόσο σε νοσοκομεία όσο και εκείνους που καταγράφηκαν σε οίκους ευγηρίας, επικροτήθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ).

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ / AFP

The post Βέλγιο: Η θνησιμότητα τον Απρίλιο πλησίασε τα επίπεδα του Β” Παγκοσμίου Πολέμου appeared first on .

Συνολικά 6.262 άτομα έχουν χάσει τη ζωή τους στο Βέλγιο λόγω του κορονοϊού.

Επεξηγώντας το γράφημα, ο Emmanuel André εξήγησε ότι στην αρχή η θνησιμότητα ήταν χαμηλότερη στο Βέλγιο ωστόσο στη συνέχεια, λίγες εβδομάδες πριν δηλαδή, εμφανίζεται μια άνοδος στη θνησιμότητα στο Βέλγιο που αγγίζει σχεδόν το 80% στα τέλη Μαρτίου με αρχές Απριλίου. Ένα ποσοστό πολύ πιο έντονο από ό,τι κατά τη διάρκεια ενός κύματος γρίπης ή καύσωνα.

«Πρόκειται για μια σημαντικά υπερβολική θνησιμότητα και αφορά όλες τις ηλικιακές ομάδες, παρόλο που γνωρίζουμε ότι αυτή η επιδημία έχει επηρεάσει ιδιαίτερα τους ηλικιωμένους στην κοινωνία μας», πρόσθεσε.

Η πορτοκαλί καμπύλη δείχνει ότι από την αρχή της επιδημίας, η θνησιμότητα εμφανίζει αύξηση στο Βέλγιο.

Η διακεκομμένη πράσινη καμπύλη δείχνει τον αριθμό των επιβεβαιωμένων θανάτων.

Η συνεχής πράσινη καμπύλη είναι ο αριθμός των θανάτων από επιβεβαιωμένα ή ύποπτα κρούσματα του ιού.

Η γκρίζα καμπύλη, είναι ο συνολικός αριθμός των θανάτων (όλες οι αιτίες σε συνδυασμό) που έχουν προβλεφθεί βάσει δεδομένων που καταγράφηκαν τα τελευταία πέντε χρόνια.

Η κατακόρυφη μαύρη γραμμή αντιστοιχεί στην έναρξη της επιδημίας του κορονοϊού (1 Μαρτίου).

Πηγή: lesoir.be

The post Ο Emmanuel André επιβεβαιώνει την άνοδο της -κατά 80%- θνησιμότητας στο Βέλγιο appeared first on .