Στις αρχές του 17ου αιώνα, ο ζωγράφος ήταν ένα ασφαλές στοίχημα στο καλλιτεχνικό περιβάλλον της Αμβέρσας. Ωστόσο, η κληρονομιά του έχει επισκιαστεί από τα έργα των συγχρόνων του, Peter Paul Rubens και Antoon Van Dyck.

Με την έκθεση «Theodoor Rombouts, virtuose du caravagisme flamand», το MSK θέλει να τον βγάλει από τη σκιά. Ο νεαρός Rombouts μετανάστευσε στην Ιταλία, όπου εμπνεύστηκε από τον επαναστάτη ζωγράφο Caravaggio (1571-1610) και τον κύριο μαθητή του, Bartolomeo Manfredi (1582-1622).

Το MSK διατηρεί έναν ιδιαίτερο δεσμό με τον καλλιτέχνη της Αμβέρσας. Το ίδρυμα έχει στην κατοχή του δύο από τα σημαντικότερα έργα του στη συλλογή του: «L’Allégorie du banc des Échevins des Parchons» (1627-28), ο μεγαλύτερος καμβάς του Rombouts και το «L’Arracheur de dents» (περίπου 1628), ένα τυπικό έργο, πάνω στο ζωγραφικό στιλ του Καραβάτζο. Μάλιστα, αυτό το τελευταίο έργο έχει αναστηλωθεί ειδικά για την παρούσα έκθεση.

Theodoor Rombouts, virtuose du caravagisme flamand

Διάρκεια έκθεσης: 21 Ιανουαρίου – 23 Απριλίου 2023

MSK – Μουσείο Καλών Τεχνών Γάνδης
Fernand Scribedreef 1, 9000 Γάνδη

Αναλυτικές πληροφορίες και εισιτήρια, εδώ

The post Το Μουσείο Καλών Τεχνών της Γάνδης τιμά τον ζωγράφο, Theodoor Rombouts appeared first on .

Ο Vermeer γεννήθηκε στις 31 Οκτωβρίου του 1632 και πέθανε στις 15 Δεκεμβρίου 1675. Έζησε και εργάστηκε στην περιοχή του Ντελφτ της Νότιας Ολλανδίας κατά τον 17ο αιώνα.

Μαζί με τον Ρέμπραντ αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους ζωγράφους της «Χρυσής εποχής» στην ολλανδική ζωγραφική (1584-1702).

Ελάχιστες πληροφορίες είναι γνωστές για τη ζωή του Vermeer και οι περισσότερες από αυτές προέρχονται από επίσημα νομικά έγγραφα της εποχής.

Στις 20 Απριλίου 1653, νυμφεύτηκε την Catharina Bolnes, κόρη εύπορης οικογένειας. Απέκτησαν συνολικά 14 παιδιά, από τα οποία τα 4 πέθαναν σε πολύ νεαρή ηλικία.

Ο Vermeer ζωγράφιζε κατά μέσο όρο δύο πίνακες το χρόνο, πιθανότατα όχι τόσο για λόγους εμπορικής εκμετάλλευσης αλλά κυρίως για ανθρώπους που εκτιμούσαν τους πίνακές του. Εκτιμάται ότι αυτός είναι και ένας από τους λόγους για τους οποίους ολοκλήρωσε συνολικά λίγα έργα.

Dutch painter Johannes Vermeer is considered among the greatest Dutch painters of all time ️

Discover how Vermeer created some of the world’s most treasured works of art—such as «The Girl with the Pearl Earring» #GoogleDoodle by @KevinMLaughlin → https://t.co/SnaUFt9I8A pic.twitter.com/JdH7vnSFXG

— Google Doodles (@GoogleDoodles) November 12, 2021

Ο Ολλανδός ζωγράφος έχαιρε εκτίμησης ως καλλιτέχνης αλλά και ως ειδήμων σε ζητήματα τέχνης. Ενδεικτικό είναι το γεγονός πως το 1672 ταξίδεψε στη Χάγη, προκειμένου να πιστοποιήσει τη γνησιότητα μίας συλλογής έργων του Φρειδερίκου Γουλιέλμου, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του περιήλθε σε δεινή οικονομική κατάσταση, εξαιτίας του πολέμου που ξέσπασε μεταξύ Ολλανδίας και Γαλλίας το 1672. Καθώς δεν μπορούσε να συντηρήσει την πολυμελή οικογένειά του έπεσε σε κατάθλιψη και η σωματική του υγεία επιδεινώθηκε. Πέθανε το 1675 και λέγεται πως ετάφη στις 15 Δεκεμβρίου, στον οικογενειακό τάφο της Παλαιάς Εκκλησίας του Ντελφτ.

Ο Vermeer διακρίθηκε κυρίως ως ζωγράφος ρωπογραφιών, καθημερινών ρεαλιστικών σκηνών και ηθογραφιών. Κατά το μεγαλύτερο ποσοστό οι πίνακες του προσαρμόζονται στην κυρίαρχη τάση της ολλανδικής ηθογραφικής ζωγραφικής, σύμφωνα με την οποία έπρεπε να καταδικάζονται η αμαρτία και τα ανθρώπινα πάθη, με απώτερο στόχο τη διαπαιδαγώγηση και την ανάδειξη της «ενάρετης» ζωής.

Αν και το έργο του επαινέθηκε στη διάρκεια της ζωής του και κατά τον 18ο αιώνα, στη συνέχεια περιέπεσε στη λήθη. Η επανεκτίμηση του έργου του σχετίζεται με την εμφάνιση του κινήματος του ιμπρεσιονισμού.

Το 2003 βγήκε στους κινηματογράφους η ταινία «Το κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι», η οποία αφηγείται την ιστορία της Griet, μιας υπηρέτριας στην οικία του Ολλανδού ζωγράφου Γιοχάνες Βερμέερ και τη δημιουργία του ομώνυμου πίνακα που είναι ένας από τους πλέον γνωστούς του. Η ταινία υπήρξε υποψήφια για 10 BAFTA, 3 Όσκαρ και δύο Χρυσές Σφαίρες.

The post Johannes Vermeer: η Google τιμά τον σπουδαίο ολλανδό ζωγράφο appeared first on .

Ο Δημήτρης Μυταράς γεννήθηκε στη Χαλκίδα τον Ιούνιο του 1934. Σπούδασε ζωγραφική στη Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1953-1958), έχοντας Καθηγητές τον Γιάννη Μόραλη και τον Σπύρο Παπαλουκά. Συνέχισε με σπουδές στη σκηνογραφία στην «École Supérieure des Arts Décoratifs» καθώς και στην εσωτερική διακόσμηση στη «Métiers d’Art» στο Παρίσι (1960-1964), με υποτροφία του Ι.Κ.Υ.

 Ο φόνος, 1994.

Το 1975, εκλέχθηκε Καθηγητής της ΑΣΚΤ. Έργα του έχουν εκτεθεί στην Αθήνα, σε ατομικές εκθέσεις στις γκαλερί «Ζυγός», «Άστορ», «Μέρλιν», στην αίθουσα Τέχνης (Θεσσαλονίκη), καθώς επίσης και στη Μπολόνια, Φλωρεντία, Ρώμη, Γένοβα κ.α.. Toν Μάρτιο του 2008, εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

 Επιτύμβιο με στόρια, 1975.

Εικαστικός δημιουργός με πολυδιάστατη δραστηριότητα και επίδοση σε πολλούς τομείς, είχε  μεγάλη παραγωγή σχεδίων και ζωγραφικών έργων, σκηνογραφιών και ενδυματολογικών μελετών, καθώς και δημιουργιών εφαρμοσμένης τέχνης: διακόσμηση κτηρίων, σχεδιασμός ταπήτων, διάκοσμος χρηστικών αντικειμένων,  εικονογράφηση εξώφυλλων βιβλίων, περιοδικών, δίσκων και προγραμμάτων θεατρικών παραστάσεων κ.ά..

Στο μεγαλύτερο μέρος του έργου του τα θέματα είναι ανθρωποκεντρικά και συχνά προσωπογραφικά. Η αφαιρετική διάθεση, η ελευθερία της γραμμής και οι χρωματικές εντάσεις συνυπάρχουν με την οξύτητα της παρατήρησης, είτε πρόκειται για απεικονίσεις προσώπων είτε άλλων θεμάτων. Σε όλο του το έργο, η έμφαση στις εικαστικές ποιότητες φανερώνει τη βαθύτερη σχέση του με τις παραδοσιακές αξίες της ζωγραφικής.

naftemporiki.gr

The post Πέθανε ο Δημήτρης Μυταράς appeared first on .