Ένας ύμνος αλλιώς – αλλά με σεβασμό

Το κομμάτι “Anderlecht Champion” του Grand Jojo (1985), αγαπημένο σύνθημα των φιλάθλων, αποκτά μια νέα remix εκδοχή από τον Stromae (κατά κόσμον Paul Van Haver). Ο ίδιος δηλώνει ότι πρόκειται για φόρο τιμής στον εμβληματικό καλλιτέχνη των Βρυξελλών, ο οποίος έφυγε από τη ζωή το 2021.

Σύμφωνα με τον σύλλογο, το remix θα ακούγεται παράλληλα με την original εκδοχή πριν από κάθε εντός έδρας αγώνα στο Lotto Park.

Νέα φανέλα, νέα εποχή

Το επίσημο βίντεο του τραγουδιού παρουσιάζει και τις νέες φανέλες του συλλόγου, τις οποίες σχεδίασε η Coralie Barbier, καλλιτεχνική διευθύντρια της Mosaert και σύζυγος του Stromae. Οι τέσσερις φανέλες έχουν ρετρό διάθεση και παραπέμπουν στιλιστικά στα ‘80s, την εποχή δημιουργίας του ύμνου.

Anderlecht & Mosaert: Πολιτισμός και μπάλα

Η συνεργασία με την Mosaert δεν περιορίζεται μόνο στον σχεδιασμό. Όπως ανακοίνωσε ο σύλλογος:

«Καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν 2025–2026, η Mosaert θα συνεχίσει να γιορτάζει τη δημιουργική ώσμωση μεταξύ της RSC Anderlecht και των Βρυξελλών. Όχι μόνο μέσα από μουσική και design, αλλά και με την επιμέλεια εκδηλώσεων στο γήπεδο και τη συμμετοχή στη νέα οπτική ταυτότητα της ομάδας.»

Η Anderlecht δείχνει ξεκάθαρα την πρόθεσή της να ενισχύσει τη σύνδεσή της με τον πολιτισμό της πόλης, μέσα από συνεργασίες που ξεπερνούν τον αγωνιστικό χώρο.

Μια ομάδα με μουσική ιστορία

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Anderlecht κοιτά προς τη μουσική σκηνή. Στο παρελθόν έχει συνεργαστεί με τον Zwangere Guy, τον φρόντμαν του hip-hop σχήματος Stikstof, ο οποίος είχε ρόλο ως εκφωνητής αγώνων στο γήπεδο, αλλά και με τον γαλλόφωνο ράπερ Damso, σε μια σειρά από δημιουργικά project.

The post Anderlecht x Stromae: ρεμίξ, φανέλες και βρυξελλιώτικο στιλ στο γήπεδο appeared first on .

Νωρίτερα ο Stromae έβαλε την περιοδεία του «Multitude» σε παύση μέχρι τα τέλη Μαΐου για λόγους υγείας. Τι ακριβώς συμβαίνει, ο Stromae δεν το διευκρινίζει, αν και στο παρελθόν έχει παλέψει με την επαγγελματική κόπωση και την κατάθλιψη.

«Δυστυχώς, σήμερα πρέπει να δεχτώ ότι ο χρόνος που χρειάζομαι για να ξεκουραστώ και να γιατρευτώ θα πάρει περισσότερο από όσο περίμενα», γράφει ο Stromae εκφράζοντας τη λύπη του στους θαυμαστές του.

«Αυτό είναι πολύ ατυχές, αλλά η απόφασή του δεν με εκπλήσσει εντελώς, λόγω όλων των προηγούμενων προβλημάτων υγείας. Ο Stromae γνωρίζει σαφώς καλύτερα την κατάστασή του, τι μπορεί να χειριστεί αυτή τη στιγμή και τι μπορεί ή όχι να επιτρέπει η υγεία του», λέει η μουσικολόγος, Ilse Liebens.

«Η ακύρωση μιας πλήρους περιοδείας θα του δώσει περισσότερη ηρεμία, κάτι που μπορεί να βοηθήσει στην ανάρρωσή του. Είναι σίγουρα καλό που οι καλλιτέχνες τολμούν να τραβήξουν μια γραμμή και τολμούν πλέον να δείχνουν ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά, έστω για λίγο. Στο παρελθόν, συχνά αγνοούταν αυτό και περιμέναμε πάντα από τους καλλιτέχνες να είναι εκεί, στο επίκεντρο. Αν και, φυσικά, υπάρχει η οικονομική πίεση: αν ακυρώσεις μια ολόκληρη περιοδεία ως καλλιτέχνης , αυτό είναι ένα πρόβλημα για όλη την ομάδα του Stromae, γιατί η παράσταση είναι η κύρια πηγή εισοδήματος για τους καλλιτέχνες».

Θα υπάρξει αντικατάσταση στο Rock Werchter;

Ο Stromae επέστρεψε στη σκηνή το 2022, με το νέο του άλμπουμ «Multitude», μετά από ένα μεγάλο διάλειμμα. Έγραψε το τραγούδι «L’enfer» για εκείνη τη δύσκολη περίοδο και τις σκοτεινές του σκέψεις. Ο βέλγος σταρ είναι ένας από τους γαλλόφωνους καλλιτέχνες με τις μεγαλύτερες πωλήσεις παγκοσμίως.

Το «Multitude» και η παράστασή του στο Werchter Boutique πέρσι έμοιασαν σαν την αναγέννηση του Stromae μετά από όλη αυτή τη δύσκολη περίοδο. Αυτή η απόδοση ήταν τόσο απίστευτης ποιότητας: όλα ήταν τέλεια, μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια», λέει η Liebens.

Η ακύρωση της περιοδείας σημαίνει ότι 28 προγραμματισμένες συναυλίες στο Βέλγιο και στο εξωτερικό θα ακυρωθούν. Στο Βέλγιο, αυτό περιλαμβάνει πέντε συναυλίες στο Palace 12 στο Heizel και μια παράσταση στο φεστιβάλ του Rock Werchter. Ο Stromae θα εμφανιζόταν ως headliner την Πέμπτη 29 Ιουνίου. Θα έκλεινε και την κεντρική σκηνή την πρώτη μέρα του φεστιβάλ.

The post Ο Stromae ακυρώνει την περιοδεία «Multitude» για λόγους υγείας appeared first on .

Εδώ όμως θα μιλήσουμε για λεπτομέρειες. Μικρές ιστορίες που με την πρώτη ματιά μπορεί να μην είναι καν ορατές, αλλά προσθέτουν το απαραίτητο αλατοπίπερο στο ήδη ενδιαφέρον παραμύθι που ακούει στο όνομα «Μουντιάλ».

Ο Κρόιφ και οι…γραμμές του

Η Ολλανδία την δεκαετία του 70’ παρέδιδε μαθήματα ποδοσφαίρου. Και στιλ φυσικά, μέσω προσωπικοτήτων όπως ήταν ο Τζόνι Ρεπ, ο Γιόχαν Νέεσκενς και φυσικά ο Γιόχαν Κρόιφ.  Στο Παγκόσμιο του ’74, στα γήπεδα της Γερμανίας, μπορεί να ηττήθηκαν στον τελικό από τα Πάντσερ του μαέστρου στον πάγκο, Χέλμουτ Σεν, του κάιζερ Μπεκενμπάουερ , του μπόμπερ Γκερντ Μίλερ και του επαναστάτη Πάουλ Μπράιτνερ. Οι Οράνιε νίκησαν όμως στην κατηγορία «εμφάνιση». Η πορτοκαλί φανέλα με τις χαρακτηριστικές τρεις ρίγες της  Adidas στα μανίκια, παρέδιδε μια τελειότητα μέσα στην απλότητά της. Πόσοι όμως έχουν παρατηρήσει πως η εμφάνιση του Κρόιφ, κρύβει μια μικρή λεπτομέρεια; Τόσο στην φανέλα του, όσο και στο σορτσάκι και τις κάλτσες, οι ρίγες του Ιπτάμενου Ολλανδού είναι δύο, κι όχι τρεις. Η απάντηση κρύβεται στο γεγονός πως την εποχή εκείνη, ο Κρόιφ είχε συμβόλαιο με την ανταγωνιστική Puma. Συνεπώς, το να φοράει –εμφανώς έστω- ρούχα της Adidas, ήταν κόντρα στο κόνσεπτ. Και η λύση ήταν αυτή…

Η Τετραχρωμία των…. Τρικολόρ

Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978, στην Αργεντινή. Για την τελευταία αγωνιστική της φάσης των ομίλων, η Γαλλία αντιμετωπίζει την Ουγγαρία σε ένα αδιάφορο βαθμολογικά παιχνίδι, μιας και οι δύο έχουν αποκλειστεί (Ιταλία και Αργεντινή έχουν προκριθεί από τον όμιλό τους). Ήδη από την κατάρτιση του προγράμματος, η FIFA είχε δώσει εντολή στην Γαλλία να αγωνιστεί στο συγκεκριμένο ματς με την δεύτερη εμφάνιση της, που είναι ολόασπρη, ενώ η Ουγγαρία θα αγωνιζόταν με την κόκκινη. Για κάποιο απροσδιόριστο λόγο, ύστερα από ένα χρονικό διάστημα, η FIFA αλλάζει άποψη και στέλνει νέο μέμο στις εκάστοτε Ομοσπονδίες. Η Ουγγαρία θα αγωνιστεί με τα ολόλευκα, ενώ η Γαλλία με την βασική της εμφάνιση. Οι λόγοι πιθανόν να είχαν να κάνουν με την τηλεοπτική κάλυψη, που μιας και τότε ήταν ασπρόμαυρη οι διαφορές των δύο ομάδων θα έπρεπε να είναι ευδιάκριτες. Παρόλα αυτά, η Γαλλία δεν παίρνει ποτέ το μέμο (ή δεν το έλαβαν υπόψη τους), με αποτέλεσμα εκείνο το ηλιόλουστο μεσημέρι να μπουν και οι δύο ομάδες στον αγωνιστικό χώρο του Jose Maria Minella της Μαρ ντελ Πλάτα με ολόασπρες εμφανίσεις. Η λύση; Δανικές εμφανίσεις από τον τοπικό σύλλογο Kimberley. Το ενδιαφέρον έγκειται στο ότι η τοπική ομάδα είχε ριγέ ασπροπράσινες φανέλες και μάλιστα χωρίς νούμερα στην πλάτη. Έτσι, οι υπεύθυνοι των Τρικολόρ σιδέρωσαν επιτόπου τους αριθμούς στις φανέλες, που ήταν όμως από το 1 ως το 11, έτσι μόνο 5 παίχτες των Γάλλων είχαν σωστή αντιστοιχία αριθμών στην φανέλα και το σορτσάκι τους (μιας και τα παντελονάκια που φόρεσαν ήταν της κανονικής τους εμφάνισης). Για την ιστορία, το ματς έληξε 3-1 για τους Γάλλους, χωρίς όμως βαθμολογικό αντίκρυσμα.

Κάτι νούμερα…. άλλο πράγμα

Μένουμε στο 1978. Εκεί που η Αργεντινή, οικοδέσποινα, κέρδισε την πρώτη της κούπα στην κορυφαία διοργάνωση. Αφήνουμε στην άκρη τις φήμες περί συμμετοχής του δικατορικού καθεστώτος του Βιδέλα στο τελικό αποτέλεσμα. Αυτό έγραψε πως η Αλμπισελέστε του Σέζαρ Λουίς Μενότι κέρδιε με 3-1 τους Οράνιε του Ερνστ Χάπελ στην παράταση. Αυτό που έχει ενδιαφέρον, είναι το εξής: Ήταν η πρώτη φορά σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου που και οι δύο ομάδες που τέθηκαν αντιμέτωπες είχαν δώσει τα νούμερα στις φανέλες των παιχτών ακολουθώντας αλφαβητική σειρά. Αποτέλεσμα, οι δύο βασικοί τερματοφύλακες να φορούν όχι μόνο διαφορετικά νούμερα από το σύνηθες #1, αλλά εντελώς άσχετα με την θέση. Ο Αργεντίνος Ουμπάλδο Φιγιόλ αγωνίστηκε με το #5 στην πλάτη, ενώ ο ολλανδός Γιαν Γιόνγκμπλουντ με το #8! Για τους νοτιοαμερικάνους, ο μέσος Αλόνσο είχε το #1 κι ο αναπληρωματικός γκολκίπερ Μπέιλι, το #3. Η Αργεντινή ακολούθησε αυτό το σύστημα και στα δυο επόμενα Παγκόσμια Κύπελλα. Το 1982, ο Μπέιλι είχε το #2 κι ο Φιγιόλ το #7, ενώ εξαίρεση αποτέλεσε ο Μαραντόνα που με βάση το σύστημα αυτό θα έπαιρνε το #12, αλλά κράτησε το αγαπημένο του #10. Ο μέσος Οσβάλντο Αρντίλες είχε το #1 το ’82, ενώ το ’86 ήταν η σειρά του μέσου Σέρχιο Αλμιρόν να πάρει το #1 στην πλάτη (εξαίρεση πάλι ο Μαραντόνα, αλλά και Ντάνιελ Πασαρέλα και Χόρχε Βαλντάνο που κράτησαν τα αγαπημένα τους #6 και #11 αντίστοιχα).

Fillol, Jongbloed και Ardiles

Πάλι ο Μαραντόνα… κι αυτός με τις γραμμές του

Πάμε στο Μουντιάλ του 1990, στην γειτονική Ιταλία. Πάλι με την Αργεντινή και τον Μαραντόνα θα ασχοληθούμε. Αυτή τη φορά, στο ματς των προημιτελικών ανάμεσα στους λατινοαμερικάνους με την Γιουγκοσλαβία. Και οι δύο ομάδες αγωνίστηκαν με τις εκτός έδρας εμφανίσεις τους. Άσπρη με μπλε και κόκκινα στοιχεία για τους βαλκάνιους, σκούρα μπλε φανέλα με μαύρο παντελονάκι για τους Αργεντίνους. Την Αργεντινή έντυνε η Adidas, με τις χαρακτηριστικές τρεις ρίγες της να εμφανίζονται σε μανίκια και κάλτσες. Στο εν λόγω ματς, οι κάλτσες ήταν άσπρες, με τις ρίγες οριζόντιες και γαλάζιες στο πάνω μέρος. Η διαφορά – σε επίπεδο ανθυπολεπτομέρειας- είναι πως ο σταρ της ομάδας, Ντιέγκο Μαραντόνα, φόρεσε τις κάλτσες της Νάπολης, του συλλόγου που αγωνιζόταν τότε. Για γούρι; Ποιος ξέρει… Τύχη πάντως δεν του έφεραν, καθώς το ματς πήγε στα πέναλτι, κι εκεί ο Ντιεγκίτο έχασε το δικό του. Ευτυχώς ανέλαβε δράση ο γκολκίπερ Γκοϊκοτσέα, και οι Αργεντίνοι πέρασαν με 3-2 στην επόμενη φάση.

Αριστερά ο Μαραντόνα με κάλτσες της Νάπολης, δεξιά ο συμπαίχτης του Κανίγια, στο ίδιο ματς

Όταν έχεις να παίξεις Μουντιάλ, αλλά κατά βάθος θες να πας για μπάσκετ

Είμαστε παραμονές του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002. Μια από τις ομάδες που συμμετέχουν είναι και τα Αδάμαστα Λιοντάρια του Καμερούν. Έχουν μόλις κερδίσει το Κύπελλο Εθνών Αφρικής, έχοντας στις τάξεις τους αστέρια όπως ο Σάμουελ Ετό, ο εμβληματικός αρχηγός Ρίγκομπερτ Σόνγκ, ο Γκέρεμι κι ο Λαουρέν, μέχρι και τον τότε παίχτη του Παναθηναϊκού Ζοέλ Επαλέ (να’χαμε ένα ναργίλε…). Τι δεν είχαν; Γούστο στις εμφανίσεις. Οι ίδιοι θεώρησαν ότι θα παρουσίαζαν κάτι το ξεχωριστό και το ριζοσπαστικό, αλλά μάλλον ήταν τόσο που προκάλεσε την επέμβαση της FIFA. Βλέπετε, οι Καμερουνέζοι αποφάσισαν να κατέβουν στο Παγκόσμιο Κύπελλο με αμάνικες φανέλες. Στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής τους είχαν φέρει γούρι, εκεί όμως δεν υπήρχε πρόβλημα με την διοργανώτρια αρχή. Αποτέλεσμα, να προσθέσουν μαύρα μανίκια στις εμφανίσεις τους προκειμένου να μην έρθουν αντιμέτωποι με οποιαδήποτε ποινή από την FIFA.

Άσημοι όχι, α-σημοι ναι….

Ξέρετε ποια είναι η μοναδική ομάδα που έχει αγωνιστεί σε τελικά Παγκοσμίου Κυπέλλου χωρίς έμβλημα; Καλά, ας το πάρει το ποτάμι. Η Ρουμανία. Αυτό συνέβη το 1990, τότε που η κίτρινη αρμάδα του Χάτζι, του Λάκατους, του Ποπέσκου και του Ντουμιτρέσκου εμφανίστηκε στα γήπεδα της Ιταλίας με φανέλες χωρίς κάποιο σήμα. Ο λόγος είναι όμως πέρα για πέρα πεζός. Το κομμουνιστικό καθεστώς (του Νικολάε Τσαουσέσκου) είχε μόλις πέσει, συνεπώς το εθνόσημο της Ρουμανίας δεν είχε προλάβει καν να αλλάξει. Με το παλιό δεν γινόταν να αγωνιστούν. Έτσι αγωνίστηκαν άνευ. Βέβαια θα σκεφτεί κανείς, και πολύ εύλογα, όταν έχεις ένα έμβλημα εντός των τεσσάρων γραμμών που ακούει στο όνομα Γκεόργκε Χάτζι, τι τα θες τα άλλα εμβλήματα; Εε, θα συμφωνήσουμε.

Ο εμβληματικός Χάτζι, χωρίς έμβλημα, με τον ιρλανδό Κρις Μόρις

Σκούρα τα πράγματα. Πολύ σκούρα. Κυριολεκτικά.

Μεταφερόμαστε στο (σχεδόν) σήμερα και στην διοργάνωση του 2014, στην Βραζιλία. Η FIFA δίνει εντολή στις ομάδες που συμμετέχουν στα τελικά να έχουν δύο εμφανίσεις. Μια ευδιάκριτα ανοιχτόχρωμη και μια σκούρα. Η Ισπανία έχει ήδη ετοιμάσει τις δικές της, με την βασική της εμφάνιση να είναι κόκκινη, ενώ για εκτός έδρας έχει επιλέξει να κινηθεί στους τόνους του…μαύρου. Καλά μέχρι εδώ, αλλά μαντέψτε ποιος διαφωνεί. Η FIFA. Η οποία θεωρεί και την κόκκινη φανέλα σκούρα, αναγκάζοντας έτσι την Ισπανία να χρησιμοποιήσει και μια τρίτη, ολόλευκη. Μάλιστα αυτή φόρεσαν στο πρώτο ματς που έδωσαν, με αντίπαλο την Ολλανδία (οι Ολλανδοί αγωνίστηκαν με σκούρα μπλε) αλλά δεν ήταν και πολύ γούρικη. Το κοντέρ σταμάτησε στα 5 (1-5 το τελικό σκορ), σε μια περίοδο που η αποκαθήλωση των Ισπανών είχε ξεκινήσει. Για την ιστορία, η κόκκινη φανέλα που χρησιμοποιήθηκε στο επόμενο ματς αποδείχθηκε επίσης άτυχη, μιας και οι ίβηρες έχασαν από την Χιλή με 0-2, πράγμα που –ειρωνεία της τύχης- κάνει την μαύρη εμφάνιση την πιο επιτυχημένη, μιας και με αυτήν κέρδισαν στο τελευταίο ματς τους μαχητικούς Αυστραλούς με 3-0. Τι να το κάνεις όμως…

Άγγλος τερματοφύλακας με το 9 στην πλάτη;

Η παραπάνω φράση μάλλον θα προκαλέσει αναφυλαξία σε οποιονδήποτε Άγγλο την διαβάσει. Δεδομένης της λόξας που έχουν με τα νούμερα και τις αντίστοιχες θέσεις τους στο γήπεδο, το να έκαναν μια τέτοια «ακροβασία», ειδικά σε επίπεδο εθνικής ομάδας θα ήταν άνω ποταμών. Κι όμως. Φωτογραφικές αποδείξεις δεν υπάρχουν, υπάρχει όμως η μαρτυρία του κυρίου Ted Croker. Ο Κύριος Croker διατέλεσε γραμματέας της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Αγγλίας από το 1972 ως το 1989. Και στην αυτοβιογραφία του, στο κομμάτι που αναφέρεται στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982, κάνει την εξής αποκάλυψη. Οι τρεις τερματοφύλακες της αποστολής, ήταν ο Πίτερ Σίλτον, ο Τζο Κόριγκαν κι ο Ρέι Κλέμενς. Τα αντίστοιχα νούμερα στις φανέλες τους ήταν το #22, #13 και #1 (τους τα έδωσαν αλφαβητικά). Λίγες μέρες πριν την έναρξη του τουρνουά ωστόσο, ο Κόριγκαν ήταν τραυματίας, ενώ ο Κλέμενς αντιμετώπιζε πόνους στην πλάτη. Είχαν μείνει μόνο με τον βασικό τους τερματοφύλακα υγιή, τον Πίτερ Σίλτον. Η Ομοσπονδία προσπάθησε να βρει αντικαταστάτη, τουλάχιστον για έναν από τους δύο τραυματίες (τον Γκάρι Μπέιλι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, συγκεκριμένα), ωστόσο η FIFA επενέβη και δεν τους το επέτρεψε, εφόσον είχε ήδη κατατεθεί η τελική λίστα με τους παίχτες. Έτσι, στην απίθανη περίπτωση που θα χρειαζόταν να επιστρατευθεί ένας δεύτερος τερματοφύλακας, το τιμ επέλεξε τον Γκλεν Χόντλ. Ο Χοντλ είχε –σύμφωνα με το επιτελείο- μια μικρή επαφή με τη θέση, αν και επιθετικός, κι έτσι καλού-κακού ετοίμασαν μια κίτρινη φανέλα τερματοφύλακα με το νούμερο 9 στην πλάτη (το νούμερο του Χοντλ). Τελικά τίποτα από αυτά δεν χρειάστηκε, μιας και Κόριγκαν και Κλέμενς συνήλθαν έγκαιρα, παρόλο που ο Σίλτον αγωνίστηκε σε όλα τα ματς των Λιονταριών.

Glenn Hoddle, Peter Shilton

Μια ωδή στον Χόρχε Κάμπος

Θα κλείσουμε το …περίεργο αυτό αφιέρωμα με τον μοναδικό κύριο που αρμόζει στην περίσταση. Τον μεξικανό γκολκίπερ, Χόρχε Κάμπος. Χωρίς περιττά λόγια.

Κεντρική φώτο: δύο θρυλικές μορφές του Μεξικού, ο Λεονάρδο Κουεγιάρ (αριστερά) κι ο Ούγκο Σάντσες, φορώντας φανέλες της LEVI’S, στο Μουντιάλ του ’78. 

The post Οι φανέλες έχουν την δικιά τους ιστορία appeared first on .

Σήμερα λοιπόν, η γνωστή αθλητική εταιρία παρουσίασε και τις δεύτερες εμφανίσεις των ομάδων, ορισμένες εκ των οποίων είναι πραγματικά εντυπωσιακές.

Η Γερμανία φοράει πράσινα, μια επιλογή που θυμίζει την αντίστοιχη δεύτερη εμφάνιση της Die Mannschaft από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990. Την είχαν φορέσει στην νίκη τους επί της Αγγλίας για την ημιτελική φάση.

Σουηδία και Κολομβία επιλέγουν ένα πανέμορφο βαθύ μπλε, παρόλο που όλα τα βλέμματα θα είναι στραμμένα στον Λιονέλ Μέσσι και την Αργεντινή, που φιλοδοξεί να φτάσει σε έναν δεύτερο τελικό κι αυτή την φορά να στεφθεί Πρωταθλητής κόσμου με την Αλμπισελέστε. Μαύρη ωστόσο η δεύτερη εμφάνιση των λατινοαμερικάνων, ένα χρώμα που φορούν για πρώτη φορά στην ιστορία τους (παρόλο που παραδοσιακά τα σορτσάκια τους ήταν μαύρα).

Το Βέλγιο πράγματι ξεχωρίζει με την χρυσοκίτρινη εμφάνιση. Μίνιμαλ σχέδιο, αλλά άκρως εντυπωσιακό. Στην φώτο, την φανέλα προβάρει ο Μιτσί Μπατσουαγί, o στράικερ της Μπορούσια Ντόρτμουντ.

Τέλος, Ιαπωνία, Μεξικό και Ρωσία παίζουν σε βερσιόν του άσπρου, χρώματα που έτσι κι αλλιώς παραδοσιακά επιλέγουν για τις εκτός έδρας εμφανίσεις τους. Δίνουμε έναν πόντο παραπάνω στους διοργανωτές Ρώσους, μιας και τα τετραγωνάκια στην φανέλα κάνουν την διαφορά.

Πηγή: fourfourtwo.com

The post Οι εκτός έδρας εμφανίσεις της Adidas για το Μουντιάλ είναι το κάτι άλλο… appeared first on .

Άλλες ωραίες, άλλες όχι και τόσο. Άλλες ακολουθούν την πεπατημένη, άλλες καινοτομούν. Ιδού οι 48 εμφανίσεις των ομάδων που συμμετέχουν στην διοργάνωση (οι 24 βασικές και οι 24 δεύτερες του κάθε συλλόγου). Τι λέτε, σας αρέσουν;

Πηγή: uefa.com

The post Τι θα φορέσουν οι 24 του Euro appeared first on .