Την εποχή που ήταν στην Έβερτον είχε μία εξαιρετική συνεργασία με τον Ρομπέρτο Μαρτίνεθ με αποτέλεσμα να εκτοξεύσει την αξία του στο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο ενώ φέτος απολαμβάνει μία εξίσου αγαστή σχέση με τον Ζοζέ Μουρίνιο στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Δεν ήταν ωστόσο όλα ρόδινα για τον Ρομελού Λουκακού τα προηγούμενα χρόνια και για αυτό φταίει η… εθνική ομάδα της χώρας του! Όχι φυσικά ότι δεν ήθελε να φοράει τη φανέλα με το εθνόσημο αλλά δεν ένιωθε καλά όταν το έκανε υπό τις οδηγίες του Μαρκ Βίλμοτς, με τον δεινό φορ να «καρφώνει» τον άλλοτε τεχνικό των «κόκκινων διαβόλων» μέσω συνέντευξής του.

«Ήξερα πως θα έπαιζα στην εθνική ομάδα της χώρας μου. Το μόνο πρόβλημα ήταν πως ήξερα ότι εκείνος δεν ήθελε να με χρησιμοποιεί. Σε τέτοιες καταστάσεις λες στον εαυτό σου «άντε γαμ@@@@, άσε με σπίτι, μην με καλείς.

Στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας σου παίζεις για ευχαρίστηση. Δεν είπα ποτέ ότι δεν ηθελα να παίξω εδώ, αλλά ταυτόχρονα, δεν απολάμβανα να αποτελώ κομμάτι της ομάδας: δεν μου άρεσε που με καλούσε», δήλωσε στο «DHNet», ξεκαθαρίζοντας πως ο Βίλμοτς δεν τον πίστεψε ποτέ και για αυτό δεν κατάφερε να τον κάνει να βγάλει τον καλύτερο εαυτό του.

Για την ιστορία, να θυμίσουμε πως ο προκάτοχος του Μαρτίνεθ στον πάγκο του Βελγίου, Μαρκ Βίλμοτς, ήταν για τέσσερα χρόνια στη θέση του ομοσπονδιακού, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να οδηγήσει τη «χρυσή γενιά» των συμπατριωτών του σε κάποια επιτυχία είτε στο Μουντιάλ του 2014 είτε στο Euro του 2016.

 

Πηγή: contra.gr

Όπως και να έχει πάντως, το πρόσημο του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος από τη διοργάνωση είναι θετικό, δεδομένου ότι μιλάμε για την καλύτερη θέση που έχει κατακτήσει σε μεγάλη διοργάνωση, στην ιστορία. Συν τοις άλλοις, η Ελλάδα έχει εξασφαλίσει από την Πέμπτη (22/6) την παρουσία της στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΤΣΕΧΙΑ: Σπύρος Καβαλιεράτος

 

Η MVP

Η Έμα Μέσεμαν αποτέλεσε τον Δούρειο Ίππο του Βελγίου στο α” μέρος, η παίκτρια που έβαλε τις βάσεις για τη μεγάλη νίκη της ομάδας της. Με αυτήν ως πρωταγωνίστρια, η ομάδα του Φιλίπ Μέσταγκ πήρε από νωρίς τα ηνία της αναμέτρησης, κατακτώντας το πρώτο μετάλλιο της ιστορίας της σε μεγάλη διοργάνωση. Όσον αφορά στην Έμα Μέσεμαν, ολοκλήρωσε τον αγώνα με 15 πόντους (με 6/11 δίπ., 0/1 τρίπ., 3/3 βολ.), 4 ριμπάουντ, 2 ασίστ και 2 κλεψίματα σε 24’18» συμμετοχής.

ΠΟΥ ΚΡΙΘΗΚΕ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Στο β” δεκάλεπτο, όταν η Ελλάδα έδειξε μεγάλη αδυναμία στην εκτέλεση. Παρότι το Βέλγιο χρειάστηκε κάτι παραπάνω από τέσσερα λεπτά για να πετύχει εντός παιδιάς καλάθι, η ομάδα του Κώστα Κεραμιδά δεν είχε επιθετική συνέπεια, με αποτέλεσμα η διαφορά να ξεφύγει σε διψήφια επίπεδα.

ΤΟ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΟ ΠΟΥ ΞΕΧΩΡΙΣΕ

Τα ποσοστά στα σουτ εντός παιδιάς της Εθνικής Γυναικών ήταν απογοητευτικά: 5/14 στην α” περίοδο, 4/13 στη β” περίοδο, 3/16 στη γ” περίοδο και 4/15 στη δ” περίοδο. Με 16/58 σουτ λοιπόν ήταν αδύνατο να παρουσιαστεί ανταγωνιστική, πόσω μάλλον από την στιγμή που η Εβίνα Μάλτση είχε 13 πόντους με 3/11 δίποντα, 1/9 τρίποντα και 4/4 βολές.

Ο ΑΓΩΝΑΣ

Η άμυνα αποτελούσε το «βαρύ χαρτί» της Εθνικής Γυναικών μέχρι τα ημιτελικά, από εκεί και πέρα όπως εξελίχθηκε σε αχίλλειο πτέρνα, κάτι που αποδείχθηκε στον μικρό τελικό με το Βέλγιο. Η «γαλανόλευκη» απέτυχε να προστατεύσει το καλάθι της, με το Βέλγιο να «φορτώνει» πολύ παιχνίδι κοντά στη ρακέτα, κάτι το οποίο του έδωσε τη δυνατότητα να βρεθεί στο +9 (24-15) στο τέλος της α” περιόδου.

Μέσα σε όλα, η Άρτεμη Σπανού χρεώθηκε με τρία φάουλ μέχρι το 7′, υποχρεώνοντας τον Κώστα Κεραμιδά να αλλάξει από νωρίς την στόχευση στο παιχνίδι της «γαλανόλευκης». Τα επιθετικά προβλήματα που παρουσιάστηκαν κόντρα στη Γαλλία επαναλήφθηκαν, ειδικά από την στιγμή που η Εβίνα Μάλτση ήταν άστοχη. Η αρχηγός είχε 1/11 σουτ στο α” μέρος, που βρήκε την Ελλάδα στο -11 (40-29). Παρά το γεγονός μάλιστα πως το Βέλγιο έμεινε χωρίς εντός παιδιάς καλάθι στα πρώτα τέσσερα λεπτά της β” περιόδου, η διαφορά ξέφυγε με το επιθετικό transition των αντιπάλων μας να αποτελεί την αιχμή του δόρατος.

Κάπως έτσι το -4 (26-22) του 14ου λεπτού έγινε -17 (40-23) στο 17ο λεπτό, αλλάζοντας άρδην τα δεδομένα της αναμέτρησης. Η Ελλάδα είχε 9/27 σουτ στο ημίχρονο, αλλά και αρνητική αναλογία σε ασίστ και λάθη (4/7).

Η κατάσταση έγινε ακόμη χειρότερη στη συνέχεια, με την Εθνική Γυναικών να μην έχει ενέργεια σε άμυνα και επίθεση. Από την στιγμή μάλιστα που τα κορίτσια του Κώστα Κεραμιδά δυσκολεύονταν σημαντικά να σκοράρουν, ήταν λογικό το σκορ να ξεφύγει. Με 3/16 σουτ εντός παιδιάς στη γ” περίοδο, η Ελλάδα έχασε την επαφή της με το σκορ και μαζί κάθε πιθανότητα διεκδίκησης του χάλκινου μεταλλίου. Το Βέλγιο έφτασε στο +25 (61-36) στο 30ο λεπτό, κι έτσι μετέτρεψε σε τυπική διαδικασία την τελευταία περίοδο.

Με την ψυχολογία στο ναδίρ, η «γαλανόλευκη» δεν μπόρεσε να αλλάξει κάτι στην πορεία της αναμέτρησης, με το Βέλγιο να φτάνει στη νίκη () και την κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου, του πρώτου του σε μεγάλη διοργάνωση!

Τα δεκάλεπτα: 24-15, 40-29, 61-36, 78-45.

ΒΕΛΓΙΟ (Μέσταγκ): Λίνσκενς 9, Μέσταγκ Κ. 18 (3), Ντελαέρε, Χέντρικς 2, Σαρπρό 3, Μέσεμαν 15, Βάουτερς 14 (8 ριμπ.), Μέσταγκ, Γκέλντοφ 3, Ναουβελάερς, Βανλό 9 (3), Ράμαν 5 (8 ριμπ.).

ΕΛΛΑΔΑ (Κεραμιδάς): Σταμολάμπρου, Σταμάτη 2, Λύμουρα, Σπυριδοπούλου 1, Μάλτση 13 (3/11 δίπ., 1/9 τρίπ., 4/4 βολ.), Νικολοπούλου 3, Σωτηρίου 2, Κοσμά, Σπανού 6, Καλτσίδου 6, Χριστινάκη 3 (1), Φασούλα 9.

Πηγή: sport24.gr

ΤΡΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΟ ΑΗΤΤΗΤΟ ΣΕΡΙ

Πέρα από την κλάση των παικτών του Μαρτίνεθ, η Εθνική μας θα έχει να αντιμετωπίσει και τις δυσκολίες του «King Baudouin Stadium». Εδώ και 6,5 χρόνια το Βέλγιο είναι αήττητο εντός έδρας στα επίσημά του ματς, μετρώντας τρεις ήττες σε φιλικές αναμετρήσεις από Ιαπωνία, Κολομβία (2013) και Ισπανία (2016). Όταν όμως τα ματς έχουν βαθμολογικό ενδιαφέρον, δεν φεύγει με σκυμμένο το κεφάλι από τον αγωνιστικό χώρο.

Από την ήττα του της 3ης Σεπτεμβρίου 2010 με 1-0 από την Γερμανία χάρη σε γκολ του Μίροσλαβ Κλόζε, έχει 11 νίκες και 5 ισοπαλίες. Οι Βέλγοι έχουν δημιουργήσει μια πολύ καλή παράδοση στο «σπίτι» τους και δεν θέλουν να το χαλάσουν. Οι διεθνείς μας θα προσπαθήσουν να βάλουν… φρένο σε αυτό το σερί ή τουλάχιστον να μην χάσουν. Σαν νίκη θα είναι και μια ενδεχόμενη ισοπαλία στις Βρυξέλλες.

Σε αυτά τα 16 παιχνίδια, το Βέλγιο έχει σκοράρει 49 φορές και έχει δεχτεί 13 γκολ, ενώ σε αυτή την προκριματική φάση έχει νικήσει 4-0 τη Βοσνία και 8-1 την Εσθονία. Μπορεί ο καθένας να καταλάβει την ποιότητα αυτής της ομάδας και ας λείπει ένας παίκτης όπως ο Εντέν Αζάρ, ο οποίος αποτελεί σημείο αναφοράς στο παιχνίδι της. Μακάρι η απουσία του να επηρεάσει τους Βέλγους και να τους αποσυντονίσει στο χορτάρι.

ΕΝΑ ΣΤΑΔΙΟ ΠΟΛΛΩΝ ΧΡΗΣΕΩΝ

Το γήπεδο, το οποίο έχει πάρει το όνομα του Βασιλιά του Βελγίου που πέθανε το 1993, χωράει 50.000 θεατές μετά την ανακατασκευή του στις 23/8/1995 και είναι το μεγαλύτερο της χώρας. Πάντως, το ρεκόρ ήταν στις 6/3/1963 ανάμεσα σε Άντερλεχτ και Νταντί, όταν βρέθηκαν στις εξέδρες πάνω από 64.000 θεατές.

Στο «King Baudouin Stadium» διεξάγονται και αγώνες ράγκμπι, αλλά και μεγάλες συναυλίες. U2, Rolling Stones, Celine Dion, Madonna, Mylène Farmer, Robbie Williams, Bon Jovi, Bruce Springsteen, Beyoncé, One Direction και Johnny Hallyday έχουν τραγουδήσει στο συγκεκριμένο Στάδιο, το οποίο αποτελεί στολίδι στο Βορειοδυτικό κομμάτι της βελγικής πρωτεύουσας.

Συν τις άλλοις, στις 8/7/2010 φιλοξένησε το Best of Belgium gala. Θα έπαιζε η Ζιστίν Ενάν με την Κιμ Κλάιστερς, όμως η πρώτη δεν μπόρεσε να αγωνιστεί και την θέση της πήρε η Σερένα Ουίλιαμς. Ο συγκεκριμένος αγώνας είναι αυτός που έγινε μπροστά στο πολυπληθέστερο κοινό που έχει παρακολουθήσει ποτέ αγώνα τένις.

Ο ΜΑΤΩΜΕΝΟΣ ΤΕΛΙΚΟΣ ΤΟΥ ΧΕΪΖΕΛ

Για όσους δεν το γνωρίζουν, το «King Baudouin Stadium» είναι το παλιό Χέιζελ (χτίστηκε στις 23/8/1930 και ανοικοδομήθηκε το 1946), εκεί που εκτυλίχθηκε μια από τις μεγαλύτερες αθλητικές τραγωδίες όλων των εποχών στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στις 29/5/1985, στον γνωστό και ως «Ματωμένο τελικό» ανάμεσα στη Γιουβέντους και τη Λίβερπουλ που κόστισε τη ζωή σε 39 ανθρώπους.

Μία εξέδρα που κατέρρευσε από τον «υπερπληθυσμό» σε αυτή, ένα τσούρμο ανεγκέφαλοι και η αδιαφορία των αρμοδίων διαμόρφωσαν ένα σκηνικό ιδανικό για ό,τι συνέβη, το οποίο κόστισε στη ζωή σε τόσους ανθρώπους, σκορπώντας θλίψη, δυστυχία και σοκ σε κάθε οικογένεια που θρήνησε από ένα θύμα. Άνθρωποι που έφυγαν από το σπίτι τους για να ζήσουν από κοντά το όνειρο ενός τελικού Κυπέλλου Πρωταθλητριών και δεν γύρισαν σπίτι τους ποτέ.