Οι Βρυξέλλες καταγράφουν φέτος τον υψηλότερο αριθμό περιστατικών πυροβολισμών των τελευταίων ετών, με 96 συμβάντα μέχρι στιγμής, σύμφωνα με στοιχεία της ομοσπονδιακής αστυνομίας. Πρόκειται για αριθμό διπλάσιο σε σχέση με το 2022, γεγονός που εντείνει τον προβληματισμό των αρχών και των κατοίκων της πόλης.

Η ομοσπονδιακή αστυνομία ορίζει ως πυροβολισμό «κάθε περιστατικό σε δημόσιο χώρο ή σε ελεύθερα προσβάσιμο σημείο, κατά το οποίο ρίχνονται πολλαπλοί πυροβολισμοί και/ή τραυματίζεται ή σκοτώνεται άτομο με χρήση πυροβόλου όπλου». Αν και οι αρχές δεν έχουν δημοσιοποιήσει ακριβή ποσοτικά στοιχεία, επιβεβαιώνουν ότι η πλειονότητα των περιστατικών συνδέεται με τη διακίνηση ναρκωτικών.

Παρά τη σημαντική αύξηση των πυροβολισμών, ο αριθμός των θυμάτων παραμένει σε επίπεδα αντίστοιχα με πέρυσι: οκτώ νεκροί το 2025, έναντι εννέα το 2024. Το γεγονός ότι τα περισσότερα περιστατικά δεν οδηγούν σε απώλειες ζωής ενισχύει την εκτίμηση των αρχών πως στις Βρυξέλλες έχει διαμορφωθεί μια «νέα κανονικότητα», με κατά μέσο όρο δύο πυροβολισμούς την εβδομάδα.

Στο πλαίσιο συγκρούσεων μεταξύ αντίπαλων εγκληματικών ομάδων, οι πυροβολισμοί χρησιμοποιούνται συχνά ως μέσο εκφοβισμού. Δεν είναι σπάνιο τα θύματα να τραυματίζονται σκόπιμα στα πόδια, ως προειδοποίηση. Στο πιο πρόσφατο περιστατικό, κοντά στην πλατεία Bethlehem στο Saint-Gilles, στόχος δεν ήταν άτομο αλλά πρόσοψη κτιρίου, η οποία δέχθηκε πυρά.

Η γεωγραφική κατανομή των περιστατικών παραμένει σε μεγάλο βαθμό ίδια με την περσινή, με τα γνωστά σημεία διακίνησης ναρκωτικών γύρω από τον σταθμό Bruxelles-Midi να συγκεντρώνουν τον μεγαλύτερο αριθμό πυροβολισμών. Ενδεικτικό της έντασης που επικράτησε τους προηγούμενους μήνες είναι το γεγονός ότι τα κιγκλιδώματα ασφαλείας στην πλατεία Clemenceau στο Άντερλεχτ, η οποία είχε συγκλονιστεί από αλλεπάλληλα περιστατικά στις αρχές του έτους, αφαιρέθηκαν μόλις πρόσφατα.

Σύμφωνα με την αστυνομία, η αντιμετώπιση του φαινομένου δυσχεραίνεται από τη δομή της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών, η οποία λειτουργεί σε επίπεδα. Ανήλικοι ή μετανάστες χωρίς έγγραφα χρησιμοποιούνται συχνά για επιθέσεις εναντίον ανταγωνιστών, με αποτέλεσμα οι μεσαίοι και μεγάλοι διακινητές να παραμένουν στο παρασκήνιο και να αποφεύγουν τον εντοπισμό.

Το τελευταίο διάστημα, η εισαγγελία και η αστυνομία επιχειρούν μια στροφή στη στρατηγική τους, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στη ζήτηση και ειδικότερα στο πιο εύπορο καταναλωτικό κοινό. Στο πλαίσιο νέου μέτρου, οι αρχές έχουν πλέον τη δυνατότητα να κατάσχουν οχήματα και κινητά τηλέφωνα από χρήστες ναρκωτικών.

«Είναι οι καταναλωτές που φτάνουν με αυτοκίνητα αυτοί που καθιστούν τα σημεία πώλησης κερδοφόρα», δήλωσε ο δήμαρχος του Saint-Gilles, Jean Spinette (PS), υποστηρίζοντας τη νέα αυτή προσέγγιση. «Οι κάτοικοι έχουν κουραστεί. Όπως δεν αγοράζουμε διαμάντια από εμπόλεμες ζώνες ή ρούχα που παράγονται από εκμεταλλευόμενα παιδιά, έτσι δεν πρέπει να αγοράζουμε ναρκωτικά σε γειτονιές που γίνονται ανασφαλείς εξαιτίας της διακίνησης», συμπληρώνει ο δήμαρχος.

Année record de fusillades à Bruxelles

Une augmentation préoccupante des incidents sur fond de violences liées au trafic de drogues

Bruxelles enregistre cette année un nombre record de fusillades, avec 96 incidents recensés à ce jour, selon les données de la police fédérale. Ce chiffre représente le double des cas enregistrés en 2022, un constat qui renforce l’inquiétude des autorités et des habitants de la capitale.

La police fédérale définit une fusillade comme « tout incident sur la voie publique ou dans un lieu librement accessible au public au cours duquel plusieurs coups de feu sont tirés et/ou une personne est blessée ou tuée par l’usage d’une arme à feu ». Si les autorités n’ont pas communiqué de chiffres précis, elles confirment que la majorité des fusillades est liée à la violence associée au trafic de stupéfiants.

Malgré la forte augmentation du nombre d’incidents, le nombre de victimes mortelles reste comparable à celui de l’année précédente : huit décès en 2025, contre neuf en 2024. Le total de 96 fusillades suggère toutefois l’émergence d’un « nouvel état de normalité », avec en moyenne deux fusillades par semaine à Bruxelles, la plupart ne faisant pas de victimes.

Dans le cadre des guerres de territoires entre groupes criminels rivaux, les tirs servent fréquemment d’outil d’intimidation. Les victimes sont parfois volontairement touchées à la jambe, en guise d’avertissement. Lors du dernier incident en date, près de la place Bethlehem à Saint-Gilles, ce n’est pas une personne mais la façade d’un bâtiment qui a été prise pour cible.

La répartition géographique des fusillades reste très similaire à celle de l’an dernier, avec une concentration des faits dans les zones connues pour le trafic de drogues autour de la gare de Bruxelles-Midi. Les barrières de sécurité bloquant l’accès à la place Clemenceau à Anderlecht, théâtre de plusieurs fusillades en début d’année, n’ont été retirées que récemment, illustrant la persistance des tensions dans le quartier.

Selon la police, la lutte contre ce phénomène est rendue complexe par la structure hiérarchisée du trafic de drogues. Des mineurs ou des migrants sans titre de séjour sont souvent envoyés pour tirer sur des dealers concurrents, tandis que les trafiquants de niveau intermédiaire ou supérieur restent hors de portée des forces de l’ordre.

Ces dernières semaines, le parquet et la police ont amorcé une réorientation de leur stratégie, en ciblant davantage le versant de la demande, et en particulier une clientèle plus aisée. Dans le cadre d’une nouvelle mesure, les forces de l’ordre peuvent désormais saisir les véhicules et les téléphones portables des consommateurs de drogues.

« Ce sont les consommateurs qui viennent en voiture qui rendent les points de vente rentables », a déclaré le bourgmestre de Saint-Gilles, Jean Spinette (PS), à propos de cette nouvelle approche. « Les habitants en ont assez. De la même manière que l’on n’achète pas de diamants issus de zones de conflit ou de vêtements fabriqués par des enfants exploités, on ne devrait pas acheter de drogues dans des quartiers qui deviennent dangereux à cause du trafic. »

The post Χρονιά-ρεκόρ για τους πυροβολισμούς: μια θλιβερή πρωτιά για τις Βρυξέλλες appeared first on .

Η Έρευνα Εγκληματικότητας της Numbeo (Crime Index) στηρίζεται σε ερωτηματολόγια που αξιολογούν από το 0 έως το 100 τον βαθμό ανασφάλειας, λαμβάνοντας υπόψη τόσο την εμπειρία όσο και την αντίληψη των πολιτών. Οι ερωτήσεις αφορούν την εγκληματικότητα ημέρα και νύχτα, τον φόβο για ληστείες, επιθέσεις ή κλοπές οχημάτων, καθώς και τη σοβαρότητα αδικημάτων όπως βανδαλισμοί, διαρρήξεις και βίαιες επιθέσεις.
Σύμφωνα με την ταξινόμηση, βαθμολογία κάτω του 20 υποδηλώνει πολύ χαμηλή εγκληματικότητα, ενώ πάνω από το 80 χαρακτηρίζεται ως πολύ υψηλή.

Η Ευρώπη των αντιθέσεων: από το Μπράντφορντ στη Μασσαλία

Στη μέση του 2025, στην κορυφή της λίστας με τις πιο επικίνδυνες πόλεις βρίσκονται το Μπράντφορντ (Ηνωμένο Βασίλειο) με δείκτη 67,1, ακολουθούμενο από τη Μασσαλία, το Κόβεντρι, το Μπέρμιγχαμ και τη Νάπολη. Εντυπωσιακό είναι ότι τέσσερις από τις πέντε πρώτες θέσεις ανήκουν σε βρετανικές πόλεις, γεγονός που συνδέεται, σύμφωνα με τους αναλυτές, με την αύξηση των εγκλημάτων με μαχαίρι στο Ηνωμένο Βασίλειο τα τελευταία χρόνια.

Η Γαλλία εμφανίζεται επίσης έντονα στην πρώτη δεκάδα, με επτά πόλεις να συγκεντρώνουν υψηλά ποσοστά ανασφάλειας — ανάμεσά τους η Μασσαλία, η Γκρενόμπλ, η Μονπελιέ, η Ναντ, το Παρίσι, η Λυών και η Νίκαια. Οι κάτοικοι αναφέρουν συχνά κλοπές, βανδαλισμούς και εγκλήματα μικρής κλίμακας ως καθημερινό πρόβλημα, με τη Μασσαλία να συνδέεται ακόμη με οργανωμένο έγκλημα, ενώ το Παρίσι αντιμετωπίζει περιστατικά μικροεγκληματικότητας σε τουριστικές περιοχές.

Η θέση της Ελλάδας

Η Αθήνα κατατάσσεται 16η στην Ευρώπη, με δείκτη 55,3, ενώ η Θεσσαλονίκη βρίσκεται στην 23η θέση με 52,5 μονάδες. Οι τιμές αυτές υποδηλώνουν μέτρια αίσθηση εγκληματικότητας, ελαφρώς υψηλότερη από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο. Η παρουσία συχνών περιστατικών βίας ή καταστροφών μικρής κλίμακας φαίνεται να επιδρά στη συνολική αίσθηση ανασφάλειας των κατοίκων.
Μόλις δύο ημέρες πριν από τη δημοσιοποίηση της έρευνας, έκρηξη σημειώθηκε στο κέντρο της Αθήνας, έξω από κτίριο που στεγάζει υπηρεσίες του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης — ένα ακόμη συμβάν σε σειρά παρόμοιων ενεργειών που αποδίδονται σε αντιεξουσιαστικές ομάδες.

Οι βελγικές πόλεις

Στο Βέλγιο, οι Βρυξέλλες και η Λιέγη εμφανίζονται επίσης στη λίστα με βαθμολογίες που υποδηλώνουν ανησυχία για την ασφάλεια, ιδιαίτερα τις βραδινές ώρες και σε συγκεκριμένες συνοικίες. Οι κάτοικοι αναφέρουν προβλήματα όπως κλοπές, βανδαλισμούς και αίσθηση κοινωνικής αστάθειας, με τη Λιέγη να σημειώνει ελαφρώς υψηλότερο δείκτη ανασφάλειας σε σχέση με την πρωτεύουσα, ευρισκόμενη μάλιστα στην 8η θέση πανευρωπαϊκά.

Παρότι η έρευνα δεν βασίζεται σε επίσημα δεδομένα εγκληματικότητας, αλλά σε αντιλήψεις και εμπειρίες των πολιτών, τα αποτελέσματα δείχνουν ξεκάθαρα ότι η αντίληψη για την ασφάλεια αποτελεί πλέον βασικό παράγοντα που επηρεάζει την εικόνα μιας πόλης, αλλά και επιλογές όπως ο τουρισμός, η επένδυση και η μετανάστευση.

Les villes les plus dangereuses d’Europe, selon leurs habitants

L’étude Numbeo 2025 met en lumière la perception de l’insécurité dans les grandes métropoles – focus sur Athènes, Thessalonique, Bruxelles et Liège

Quelles sont les villes européennes où les habitants se sentent le moins en sécurité ? Selon la dernière enquête de Numbeo, fondée sur les témoignages directs des citoyens, la perception du crime varie fortement d’un pays à l’autre et façonne l’image des villes au-delà des chiffres officiels.

L’Indice de criminalité de Numbeo repose sur une échelle de 0 à 100 et mesure la perception du risque en fonction des expériences des habitants : sentiment de sécurité le jour et la nuit, peur d’agressions ou de vols, gravité des délits matériels et des crimes violents.
Un score inférieur à 20 correspond à une criminalité très faible, tandis qu’un score supérieur à 80 indique un niveau très élevé d’insécurité.

Du Royaume-Uni à la Méditerranée : une Europe fragmentée par la peur du crime
En 2025, les villes les plus perçues comme dangereuses sont Bradford, Marseille, Coventry, Birmingham et Naples. Quatre d’entre elles se trouvent au Royaume-Uni, où les infractions impliquant des armes blanches ont fortement augmenté ces dernières années.

En France, sept villes figurent parmi les dix premières, dont Marseille, Grenoble, Montpellier, Nantes, Paris, Lyon et Nice. Les citoyens y évoquent régulièrement des vols à la tire, des actes de vandalisme et une insécurité quotidienne, liés à des inégalités sociales persistantes. Marseille reste associée au crime organisé, tandis que Paris souffre d’une mauvaise réputation dans ses zones touristiques.

Athènes et Thessalonique, un sentiment d’insécurité modéré mais réel
La Grèce apparaît au milieu du classement : Athènes occupe la 16e place avec un indice de 55,3, et Thessalonique la 23e avec 52,5 points. Ces résultats traduisent un niveau modéré de criminalité perçue, légèrement supérieur à la moyenne européenne.
Peu avant la publication du rapport, une explosion artisanale survenue au centre d’Athènes, près du ministère de l’Agriculture, a ravivé les inquiétudes face aux actions de groupes anarchistes opérant dans la capitale.

Bruxelles et Liège, entre vigilance et défi social
En Belgique, les Bruxelles et Liège figurent également dans la liste, avec des scores reflétant une inquiétude croissante concernant la sécurité, surtout la nuit et dans certains quartiers. Les habitants citent des problèmes récurrents de vols et de dégradations, sur fond de tensions sociales et économiques. Liège enregistre un indice légèrement supérieur à celui de la capitale.

Si ces données ne reposent pas sur des statistiques officielles, elles montrent combien la perception de la sécurité influence désormais l’attractivité, le tourisme et la qualité de vie des villes européennes.

The post Οι πιο επικίνδυνες πόλεις της Ευρώπης, σύμφωνα με τους κατοίκους τους appeared first on .

Η έρευνα, η οποία διεξήχθη σε 150.000 πολίτες, αποκαλύπτει σημαντικές διαφορές ανά ηλικία, φύλο και περιοχή. Οι νέοι εμφανίζονται πιο ευάλωτοι στο αίσθημα ανασφάλειας, με 15% εξ αυτών να δηλώνουν ότι αισθάνονται συχνά ανασφαλείς. Παρόμοιο χάσμα παρατηρείται και μεταξύ των φύλων, καθώς 12% των γυναικών δηλώνουν ότι δεν αισθάνονται ασφαλείς, σε σύγκριση με 8% των ανδρών.

Σε περιφερειακό επίπεδο, εκτός από τις Βρυξέλλες, το 13% των κατοίκων της Βαλλονίας νιώθει ανασφάλεια, ενώ στη Φλάνδρα μόλις 7% δηλώνει το ίδιο.

Τα ναρκωτικά ως βασικός παράγοντας ανασφάλειας στις πόλεις

Η ανησυχία των πολιτών φαίνεται να σχετίζεται άμεσα με την παρουσία ναρκωτικών σε δημόσιους χώρους. Σύμφωνα με την έρευνα, ένα μεγάλο ποσοστό κατοίκων θεωρεί ότι τα προβλήματα στην περιοχή τους σχετίζονται με τη χρήση και διακίνηση ναρκωτικών. Το φαινόμενο είναι εντονότερο στα αστικά κέντρα, όπου ένας στους τρεις κατοίκους εκφράζει ανησυχία για σχετικές δραστηριότητες.

Στις Βρυξέλλες, τα ναρκωτικά αναδεικνύονται σε μείζον παράγοντα υπονόμευσης της δημόσιας ασφάλειας. Η κατάσταση επιβαρύνεται από φθορές σε οχήματα, παραβατικότητα στον δρόμο και παράνομη ρίψη απορριμμάτων, συνθέτοντας ένα γενικευμένο κλίμα αταξίας.

Αστυνομική μεταρρύθμιση: Ενοποίηση των 6 αστυνομικών ζωνών της πρωτεύουσας

Ο υπουργός Εσωτερικών του Βελγίου, Bernard Quintin (MR), εξέφρασε δημόσια την ανησυχία του για την κατάσταση στις Βρυξέλλες. Όπως τόνισε, η πόλη διαιρείται σήμερα σε έξι αστυνομικές ζώνες, καθεμία με δικές της δομές και κανονισμούς, κάτι που δυσχεραίνει τη συνεργασία και την αποτελεσματική αστυνόμευση.

«Η κατακερματισμένη δομή δεν είναι πλέον βιώσιμη», δήλωσε χαρακτηριστικά. Η πολυδιάσπαση των δυνάμεων ασφαλείας, σύμφωνα με τον ίδιο, οδηγεί σε κακή κατανομή πόρων, γεγονός που επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την ήδη προβληματική κατάσταση.

Για την αντιμετώπιση του προβλήματος, ο υπουργός προτείνει τη συγχώνευση των έξι ζωνών σε μία ενιαία αστυνομική περιοχή με κοινό σχέδιο δράσης και έναν ενιαίο αρχηγό αστυνομίας, με στόχο την εφαρμογή της μεταρρύθμισης έως την 1η Ιανουαρίου 2027.

Ο στόχος της κυβέρνησης είναι σαφής: περισσότερη συνοχή, ενιαία στρατηγική και αποδοτικότερη αστυνόμευση, ειδικά σε μια πρωτεύουσα που αντιμετωπίζει πλέον συστημικές προκλήσεις ασφάλειας.

The post Αίσθημα ανασφάλειας στις Βρυξέλλες: Το 19% των κατοίκων δηλώνει ότι δεν αισθάνεται ασφαλές appeared first on .

Οι ομάδες οργανωμένου εγκλήματος στην Ευρώπη εκμεταλλεύονται ολοένα και περισσότερο νέους για να διαπράξουν εγκλήματα, προκειμένου να αποφύγουν τον εντοπισμό και τη δίωξη, ανέφερε την Τρίτη η ευρωπαϊκή υπηρεσία επιβολής του νόμου Europol. Τώρα, το Βέλγιο, καθώς και η Σουηδία, η Δανία, η Φινλανδία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ολλανδία και η Νορβηγία, θα συνεργαστούν για να προσπαθήσουν να θέσουν τέλος σε αυτό.

«Η βία ως υπηρεσία (violence-as-a-service) αναφέρεται στην εξωτερική ανάθεση βίαιων πράξεων σε παρόχους εγκληματικών υπηρεσιών – που συχνά περιλαμβάνει την στρατολόγηση νεαρών ηλικιών για την εκτέλεση απειλών, επιθέσεων ή δολοφονιών έναντι αμοιβής», δήλωσε η Europol.

Organised crime groups are increasingly recruiting young people to commit violence-on-demand.

Led by Sweden and supported by Europol, OTF GRIMM brings together law enforcement from 8 countries to disrupt violence-as-a-service networks.

Learn more: https://t.co/XErReZnk7X pic.twitter.com/WwkcM4eXrX

— Europol (@Europol) April 29, 2025

Οι έρευνες δείχνουν ότι αυτές οι πράξεις συχνά ενορχηστρώνονται εξ αποστάσεως, με νέους να στρατολογούνται και να εκπαιδεύονται διαδικτυακά. «Υπάρχει σαφής ζήτηση από τον εγκληματικό υπόκοσμο για νέους που είναι πρόθυμοι να ασκήσουν βίαιες πράξεις – και μια προσφορά ευάλωτων νέων που πέφτουν θύματα αυτής της εκμετάλλευσης ή εξαναγκάζονται να το κάνουν».

Στις Βρυξέλλες, οι νέοι στρατολογούνται ολοένα και περισσότερο στο οργανωμένο έγκλημα. Τον Φεβρουάριο, οι ένοπλοι με καλάσνικοφ στον σταθμό του μετρό Clemenceau ήταν εμφανώς νέοι και άπειροι, όπως φαίνεται από το υλικό από το κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης. Επιπλέον, ένα από τα θύματα που σκοτώθηκαν σε αυτή την έξαρση πυροβολισμών μεταξύ αντίπαλων συμμοριών ήταν μόλις 19 ετών.

Εξωραϊσμός ενός πολυτελούς, βίαιου τρόπου ζωής

Αυτοί οι νέοι γίνονται σκόπιμα στόχος και στρατολογούνται για να διαπράξουν ένα ευρύ φάσμα εγκλημάτων – από εμπορία ναρκωτικών και κυβερνοεπιθέσεις έως διαδικτυακή απάτη, εκβιασμούς, ακόμη και δολοφονίες.

«Η στρατολόγηση είναι συχνά εξαιρετικά στρατηγική, εκμεταλλευόμενη τα τρωτά σημεία και εξωραϊζοντας έναν πολυτελή, βίαιο τρόπο ζωής», δήλωσε η Europol. «Οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης και οι εφαρμογές ανταλλαγής μηνυμάτων χρησιμοποιούνται για να προσεγγίσουν τους νέους μέσω κωδικοποιημένης γλώσσας, μιμιδίων (memes) και παιχνιδιών: σε αντάλλαγμα για χρήματα, κοινωνική θέση ή αίσθηση του ανήκειν, παρασύρονται σε εγκληματικά σχέδια που είναι τόσο βίαια όσο και διασυνοριακά».

Είναι σημαντικό ότι η Europol τόνισε ότι αυτό δεν είναι τυχαίο – είναι προμελετημένο. Χρησιμοποιώντας νεαρούς δράστες, τα εγκληματικά δίκτυα επιδιώκουν να μειώσουν τον δικό τους κίνδυνο και να θωρακιστούν από τις αρχές επιβολής του νόμου.

«Οι στρατολογημένοι νέοι παγιδεύονται σε έναν εγκληματικό τρόπο ζωής. Όχι μόνο είναι δύσκολο για αυτούς να απαγκιστρωθούν απ” αυτόν, αλλά συχνά παρασύρουν άτομα από το περιβάλλον τους στην ίδια παράνομη τροχιά», δήλωσε η Europol.

Στη νέα ομάδα εργασίας – με την ονομασία OTF GRIMM – τα κράτη μέλη θα ανταλλάσσουν πληροφορίες και θα διεξάγουν κοινές έρευνες, θα εντοπίζουν μεθόδους στρατολόγησης και τρόπους κέρδους που χρησιμοποιούνται από δίκτυα που στρατολογούν τέτοιους νέους και θα συνεργάζονται με εταιρείες τεχνολογίας για την ανίχνευση και την καταπολέμηση της στρατολόγησης μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Αναγνωρίζοντας τον επείγοντα χαρακτήρα της απειλής, οι συμμετέχουσες αστυνομικές υπηρεσίες θα συντονίζουν την ανταλλαγή πληροφοριών και ερευνών, θα χαρτογραφούν τους ρόλους, τις μεθόδους στρατολόγησης και τις στρατηγικές δημιουργίας εσόδων που χρησιμοποιούνται από αυτά τα δίκτυα, θα διαλύουν τους παρόχους εγκληματικών υπηρεσιών που επιτρέπουν τη βία κατά παραγγελία και θα συνεργάζονται με τις εταιρείες τεχνολογίας για την ανίχνευση και την πρόληψη της στρατολόγησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η τοποθέτηση της Europol στο επίκεντρο αυτής της διεθνούς προσπάθειας παρέχει στα κράτη μέλη μια πλατφόρμα για ανάλυση δεδομένων, επιχειρησιακό συντονισμό και κοινές έρευνες – διασφαλίζοντας ότι η επιβολή του νόμου σε όλη την Ευρώπη είναι ευθυγραμμισμένη στην παρακολούθηση, τη διερεύνηση και την εξάρθρωση δικτύων βίας ως υπηρεσίας.

Για να υποστηρίξει τις εθνικές αρχές και να ευαισθητοποιήσει σχετικά με αυτήν την αυξανόμενη απειλή, η Europol έχει ήδη μοιραστεί τον τρόπο με τον οποίο τα εγκληματικά δίκτυα παρασύρουν τους νέους στη βία και το έγκλημα. Εδώ, αναλύουν το οικοσύστημα στρατολόγησης, από τη χρήση κρυπτογραφημένων εφαρμογών ανταλλαγής μηνυμάτων και μέσων κοινωνικής δικτύωσης έως την ανταλλαγή μηνυμάτων τρόπου ζωής, τις τακτικές χειραγώγησης και την παιχνιδοποίηση.

Περαιτέρω ενημερώσεις θα κοινοποιηθούν καθώς προχωρούν οι έρευνες.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς εάν ανησυχούν;

Προσέξτε τα ανεπαίσθητα σημάδια, όπως ξαφνικές αλλαγές συμπεριφοράς ή/και ακριβά νέα αντικείμενα χωρίς εξήγηση. «Εάν το παιδί σας σταματήσει να ζητάει χρήματα αλλά φαίνεται να τα έχει, αυτό δεν είναι ανεξαρτησία – είναι ένα red flag».

Η Europol έχει συντάξει έναν οδηγό ευαισθητοποίησης για τους γονείς, με μια λίστα προειδοποιητικών σημαδιών που χρίζουν προσοχής. Εκτός από αυτά που αναφέρθηκαν παραπάνω, αυτά περιλαμβάνουν:

✅να μιλούν διαφορετικά. Νέες απόψεις, νέες αξίες – μερικές φορές ξαφνικά.
✅να λένε περισσότερα ψέματα. Ή απλώς να αποφεύγουν εντελώς τις ερωτήσεις.
✅να έχουν αποκτήσει νέους φίλους. Ειδικά μεγαλύτερους σε ηλικία νέους ή ενήλικες που δεν έχετε γνωρίσει ποτέ.
✅να έχουν αποκτήσει νέα πράγματα. Ρούχα, γκάτζετ, χρήματα – αλλά καμία εξήγηση για το από πού προήλθαν.
✅να απομακρύνονται από την κανονική ζωή (κοπάνες από το σχολείο, αποφεύγουν τη ρουτίνα τους, να έχουν μειωμένο ενδιαφέρον για παλιούς φίλους ή χόμπι).
✅να έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούν εφαρμογές κρυπτογραφημένων μηνυμάτων.

«Δεν έχει να κάνει με το να πιάσουμε τα παιδιά έξω», τόνισε η Europol. «Προτεραιότητά μας είναι να τα μαζέψουμε πίσω, πριν τα τραβήξει το οργανωμένο έγκλημα μέσα του».

The post Το Βέλγιο εντάσσεται στην Europol για την αντιμετώπιση συμμοριών που στρατολογούν παιδιά appeared first on .

Οι Bruxelles-Midi, Bruxelles-Nord και Bruxelles-Central καταγράφουν τα περισσότερα ποινικά αδικήματα από όλους τους βελγικούς σιδηροδρομικούς σταθμούς, όπως αναφέρουν τοπικά μέσα.

«Αυτοί οι τρεις σταθμοί είναι οι τρεις μεγαλύτεροι στη χώρα, με τους περισσότερους επιβάτες», δήλωσε ο εκπρόσωπος της SNCB, Dimitri Temmerman. «Είναι λογικό να συμβαίνουν περισσότερα περιστατικά εδώ».

O Temmerman ωστόσο επεσήμανε μια ανησυχητική τάση: την αυξανόμενη βία κατά του προσωπικού της SNCB.

Πέρυσι, σημειώθηκαν περίπου 2.998 περιστατικά βίας στα οποία το προσωπικό των σιδηροδρόμων έπεσε θύμα. Άλλα συνηθισμένα περιστατικά εντός και γύρω από τις γραμμές περιλαμβάνουν κλοπές, αδικήματα που σχετίζονται με ναρκωτικά και παραβιάσεις της νομοθεσίας περί μετανάστευσης.

Κατά το πρώτο τρίμηνο του 2023, η ομοσπονδιακή σιδηροδρομική αστυνομία κατέγραψε 1.323 περιστατικά στον Midi, ή περίπου 15 την ημέρα – σχεδόν τρεις φορές περισσότερα από ό,τι στους άλλους μεγάλους σταθμούς των Βρυξελλών.

Και οι δύο σταθμοί Bruxelles-Nord και Central κατέγραψαν 518 και 466 περιστατικά, αντίστοιχα.

Σε σύγκριση με την Αμβέρσα και τη Γάνδη, όπου καταγράφηκαν 287 και 277 περιστατικά το πρώτο τρίμηνο του περασμένου έτους αντίστοιχα, τα στοιχεία είναι υψηλά.

Την ίδια περίοδο, καταγράφηκαν 2.425 ποινικά αδικήματα στους σταθμούς των Βρυξελλών, σε σύγκριση με περίπου 1.850 σε όλη τη Φλάνδρα.

The post Οι τρεις πιο επικίνδυνοι σταθμοί του Βελγίου βρίσκονται στις Βρυξέλλες appeared first on .

Όπως σημειώνει η ιστοσελίδα, πίσω από την τέλεια πρόσοψη για καρτ ποστάλ, τα μεγαλοπρεπή λιθόστρωτα δρομάκια και τη ρομαντική λάμψη των ιστορικών ορόσημων, ορισμένες ευρωπαϊκές πόλεις έχουν κερδίσει τη διαβόητη φήμη ότι έχουν και μια σκοτεινή πλευρά.

«Ενώ μπορεί να είναι εύκολο να παρασυρθείτε από τη ρομαντική γοητεία της επίσκεψης σε πόλεις όπως το Παρίσι ή η Αθήνα, αξίζει να ερευνήσετε για να μάθετε ποιες πόλεις είναι πιο επικίνδυνες από άλλες και τι πρέπει να γνωρίζετε», διαβάζουμε.

Και για να δοθεί τέλος στην αγωνία, από τις 4 πόλεις που μας αφορούν, η Λιέγη είναι πιο ψηλά στη λίστα, και συγκεκριμένα στη θέση #7. Στο συνοδευτικό κείμενο, διαβάζουμε:

«Το Βέλγιο, η πατρίδα της πατάτας, της μπίρας και της σοκολάτας, μπορεί να μην σας έρχεται στο μυαλό ως επικίνδυνη χώρα, αλλά η πόλη της Λιέγης έχει μια σκοτεινή πλευρά. Ενώ η πόλη είναι ασφαλής κατά τη διάρκεια της ημέρας, συνιστάται να αποφεύγετε να περπατάτε μόνοι σας τη νύχτα, ενώ ακόμη και αν μένετε λίγα λεπτά από το κέντρο, συνιστάται να πάρετε ταξί αντί να περπατήσετε. Γιατί όμως η Λιέγη είναι τόσο «επικίνδυνη»;

Η Λιέγη, σε αντίθεση με ορισμένες από τις άλλες πόλεις, έχει αυξανόμενο ποσοστό εγκληματικότητας, το οποίο επικεντρώνεται στα εγκλήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά και την παρενόχληση στο δρόμο. Σε σύγκριση με την πρωτεύουσα, τις Βρυξέλλες, η Λιέγη έχει συνολικά υψηλότερο ποσοστό εγκληματικότητας, το οποίο έχει αυξηθεί τα τελευταία τρία χρόνια.

Η κλοπή από οχήματα είναι επίσης συχνή, επομένως εάν οδηγείτε στην πόλη, βεβαιωθείτε ότι δεν έχουν μείνει τιμαλφή στο αυτοκίνητό σας και κλειδώστε το καλά πριν το αφήσετε».

Η Λιέγη είναι και η μόνη παρουσία ελληνικής ή βελγικής πόλης στην πρώτη δεκάδα, για να ακολουθήσει η Αθήνα, στη θέση #11.

Για την πρωτεύουσα, γράφει: 

«Ενώ η διάσημη πόλη είναι γνωστή για τα απίστευτα μνημεία της, είναι επίσης διαβόητη για ορισμένες επικίνδυνες περιοχές, γεγονός που την καθιστά μια μη ασφαλή πόλη για επίσκεψη.

Όσον αφορά την ασφάλεια στην Αθήνα, αξίζει να σημειωθεί ότι δεν συνιστάται η νυχτερινή βόλτα σε ορισμένες περιοχές, ιδιαίτερα στην Ομόνοια και τα Πατήσια και ορισμένα σημεία του Μοναστηρακίου, της Ερμού, του Ψυρρή και της Πλατείας Συντάγματος.

Η Αθήνα είναι γνωστή για τα ιστορικά της αξιοθέατα και τη ζωντανή νυχτερινή ζωή, αλλά προσπαθήστε να μην περπατάτε μόνοι σας τη νύχτα αν αποφασίσετε να βγείτε έξω το βράδυ.

Ενώ τα σοβαρά ένοπλα εγκλήματα είναι σποραδικά στην Αθήνα, θα πρέπει να είστε προσεκτικοί για μικροεγκλήματα όπως πορτοφολάδες και αρπαγές τσαντών, που μπορεί να συμβούν σε πολυσύχναστες τουριστικές περιοχές, τόσο από ενήλικες όσο και από παιδιά-κλέφτες.

Ορισμένες κακές περιοχές που αναφέραμε θεωρούνται επικίνδυνες, καθώς συχνάζουν έμποροι ναρκωτικών, αναρχικές ομάδες και κλέφτες, γι” αυτό να παραμένετε πάντα σε ομάδες και να αποφεύγετε αυτές τις περιοχές τη νύχτα».

Όσο για την πρωτεύουσα του Βελγίου, τις Βρυξέλλες, αυτες τις συναντάμε στην 15η θέση. Διαβάζουμε:

«Όσον αφορά τις πιο επικίνδυνες πόλεις της Ευρώπης, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τις Βρυξέλλες. Αν και δεν είναι απαραίτητα μια πόλη που πρέπει να αποφύγετε, υπάρχουν ορισμένα πράγματα που πρέπει να γνωρίζετε για να παραμείνετε ασφαλείς κατά την επίσκεψή σας.

Σύμφωνα με το Numbeo, οι Βρυξέλλες έχουν δείκτη εγκληματικότητας 54,70 και τα καλά νέα είναι ότι το ποσοστό εγκληματικότητας μειώνεται. Μπορεί να ειπωθεί ότι οι Βρυξέλλες μοιάζουν με πολλές μεγάλες πόλεις της Ευρώπης, καθώς η πλειοψηφία της πόλης είναι ασφαλής, τουλάχιστον την ημέρα, ωστόσο υπάρχουν μερικές επικίνδυνες γειτονιές που πρέπει να αποφεύγονται όπου είναι δυνατόν.

Οι Βρυξέλλες θεωρούνται μία από τις μεγαλύτερες πόλεις της Ευρώπης όπου οι πορτοφολάδες είναι κάτι το συνηθισμένο, ειδικά σε πολυσύχναστες τουριστικές περιοχές και στα μέσα μαζικής μεταφοράς, όπως το τρένο και το μετρό. Ναι, αυτό μπορεί να μην ακούγεται τόσο «επικίνδυνο» από μόνο του, αλλά κανείς δεν θέλει να καταστραφούν οι διακοπές του από τη ληστεία.

Είναι καλύτερο να αφήνετε τιμαλφή σε ένα χρηματοκιβώτιο στο ξενοδοχείο σας ή να αποφεύγετε να φοράτε οτιδήποτε ακριβό όταν βρίσκεστε έξω. Ενώ η αστυνομία έχει μειώσει με επιτυχία το ποσοστό εγκληματικότητας, εξακολουθεί να είναι καλύτερο να αποφεύγονται περιοχές όπως το Gare du Midi και το Molenbeek, όπου η εγκληματικότητα εξακολουθεί να είναι παρούσα».

Τέλος, από τη λίστα δεν θα έλειπε η συμπρωτεύουσα της Ελλάδας, και δεύτερη ελληνική πόλη της λίστας, η Θεσσαλονίκη, που βρίσκεται στην 19η θέση και χαρακτηρίζεται από την ιστοσελίδα ως λιγότερο επικίνδυνη από την Αθήνα, αλλά όχι και απολύτως ασφαλής.

Συγκεκριμένα, το άρθρο γράφει: 

«Αν και είναι απίθανο να βιώσετε κάποιο βίαιο έγκλημα σε αυτή την πόλη, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι οι πορτοφολάδες και οι μικροκλοπές είναι συνηθισμένες, ειδικά σε αστικές περιοχές και πολυσύχναστες τουριστικές περιοχές.

Η Θεσσαλονίκη έχει δείκτη εγκληματικότητας 53,78, που την τοποθετεί σε μεσαίο επίπεδο κινδύνου όσον αφορά την παγκόσμια κλίμακα. Μπορεί το ποσοστό εγκληματικότητας να έχει αυξηθεί με τα χρόνια, αλλά τα καλά νέα είναι ότι τα εγκλήματα σπάνια είναι βίαια και επικεντρώνονται σε πορτοφολάδες και άλλα μικροεγκλήματα.

Έχοντας αυτό κατά νου, εάν θέλετε να βεβαιωθείτε ότι δεν κινδυνεύετε, αφήστε πάντα τιμαλφή στο ξενοδοχείο εάν κάνετε περιηγήσεις στα αξιοθέατα και ίσως είναι συνετό να έχετε μαζί σας ένα «ψεύτικο» πορτοφόλι ή πορτοφόλι με λίγα μετρητά για οποιαδήποτε κατάσταση μπορεί να συμβεί».

Για την ιστορία, την κορυφή της λίστας με τις πιο επικίνδυνες ευρωπαϊκές πόλεις καταλαμβάνει η Μασσαλία. Αναλυτικά η λίστα:

Οι 20 πιο επικίνδυνες πόλεις της Ευρώπης

1. Μασσαλία, Γαλλία
2. Κόβεντρι, Ηνωμένο Βασίλειο
3. Μπέρμιγχαμ, Ηνωμένο Βασίλειο
4. Μονπελιέ, Γαλλία
5. Νάπολη, Ιταλία
6. Κατάνια, Ιταλία
7. Λιέγη, Βέλγιο
8. Γκρενόμπλ, Γαλλία
9. Παρίσι, Γαλλία
10. Μάλμε, Σουηδία
11. Αθήνα, Ελλάδα
12. Νίκαια, Γαλλία
13. Μάντσεστερ, Ηνωμένο Βασίλειο
14. Λυών, Γαλλία
15. Βρυξέλλες, Βέλγιο
16. Ντνίπρο, Ουκρανία
17. Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο
18. Οδησσός, Ουκρανία
19. Θεσσαλονίκη, Ελλάδα
20. Δουβλίνο, Ιρλανδία

The post 2 βελγικές και 2 ελληνικές πόλεις στις πιο επικίνδυνες της Ευρώπης appeared first on .

Μια σειρά από μαρτυρίες για σεξουαλική παρενόχληση στα μπαρ Waff και El Café, όπου το προσωπικό κατηγορείται ότι νάρκωσε νεαρές γυναίκες, οδήγησε την εισαγγελία να διεξάγει έρευνα για σεξουαλικά αδικήματα στην ευρύτερη περιοχή γύρω από το κοιμητήριο του Ixelles. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τις τελευταίες ημέρες, αρκετές γυναίκες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για αυτήν την πρακτική, η οποία φέρεται να συνεχίζεται εδώ και μήνες. Και σε όλες τις καταγγελίες αναφέρεται η ίδια μέθοδος.

Ενώ ο δήμαρχος Δουλκερίδης δεν συμμετείχε άμεσα στην παρέμβαση, κάλεσε τους ιδιοκτήτες του Waff και του El Café για μια συνάντηση, ώστε να δώσουν την δική τους εκδοχή σχετικά με τους ισχυρισμούς. Ο Δουλκερίδης δεν αποκλείει ότι θα επιβληθούν διοικητικές κυρώσεις και στα δύο καταστήματα, προτού ολοκληρωθεί η δικαστική έρευνα. Το Café Waff έχει ήδη θέσει σε αναστολή έναν από τους μπάρμαν του.

Επιπλέον, ο Χρήστος Δουλκερίδης επεξεργάζεται ένα διαρθρωτικό σχέδιο για να κάνει τις ψυχαγωγικές περιοχές του Ixelles, ασφαλέστερες. «Οι ιστορίες που έρχονται τώρα στην επιφάνεια είναι εντελώς αδιανόητες», είπε. «Ως δήμος, πρέπει να δράσουμε ενάντια σε μια τέτοια κατάσταση. Οι γυναίκες θα πρέπει να μπορούν να αισθάνονται ασφαλείς στις Βρυξέλλες όταν βγαίνουν έξω ή πίνουν ένα ποτό». Πρόσθεσε ότι θέλει να υποβάλει τα καφέ και τα κλαμπ σε ενδελεχή ανάλυση ασφάλειας από τις αρχές του 2022.

«Αυτή η ανάλυση θα πραγματοποιηθεί από γυναίκες ή οργανώσεις γυναικών», εξήγησε ο δήμαρχος. «Μπορούν να επισημάνουν οποιεσδήποτε ανησυχίες και μπορούν να προτείνουν βελτιώσεις. Στη συνέχεια, ο δήμος, μαζί με τον τομέα της φιλοξενίας, θα εξετάσουν ποιες συγκεκριμένες παρεμβάσεις χρειάζονται και πρέπει να γίνουν για να αυξηθεί η ασφάλεια. Τα πανεπιστήμια συμμετέχουν επίσης. Μετά τα σεξουαλικά αδικήματα εναντίον μαθητών από οδηγούς ταξί, έχουν γνώση επί του θέματος ».

Ο Χρήστος Δουλκερίδης δεν είναι ακόμα σε θέση να δώσει συγκεκριμένα παραδείγματα για το τι μορφή μπορεί να έχουν οι παρεμβάσεις, ωστόσο παραμένει αισιόδοξος: «Δεν είναι στο χέρι μου να κάνω τη διάγνωση, αλλά το σημαντικότερο είναι να ακουστούν πρώτα οι γυναίκες των Βρυξελλών», είπε ο δήμαρχος. Τα καφέ και τα μπαρ του Ixelles δεν είναι υποχρεωμένα να συμμετέχουν. «Αλλά αυτή η άσκηση προβληματισμού είναι επίσης προς το συμφέρον της βιομηχανίας φιλοξενίας. Δεν θέλω να στοχοποιήσω συγκεκριμένα καταστήματα. Αυτό είναι ένα δομικό πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί επειγόντως».

Ο δήμος του Ixelles ελπίζει ότι θα είναι σε θέση να ξεκινήσει τις αναλύσεις στις αρχές του 2022. «Αλλά δεν θέλω να θέσω ένα αυστηρό χρονικό πλαίσιο σε αυτό», είπε ο δήμαρχος. «Θέλουμε να αντιμετωπίσουμε αυτό το σχέδιο σοβαρά και σωστά, όχι μόνο να υπονοήσουμε ότι θα γίνει κάτι. Εάν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε κάτι δομικό, χρειάζεται χρόνος », πρόσθεσε ο Δουλκερίδης, ο οποίος θα δείξει την υποστήριξή του στα θύματα το βράδυ της Πέμπτης, σε πορεία που θα γίνει από το νεκροταφείο προς το αστυνομικό τμήμα του δήμου, στην πλατεία Fernand Cocq.

The post Χρήστος Δουλκερίδης: το Ixelles πρέπει να γίνει ασφαλέστερο για τις γυναίκες appeared first on .

Η Επίτροπος Δικαιοσύνης, Καταναλωτών και Ισότητας των Φύλων, κ. Βιέρα Γιούροβα, δήλωσε: «Οι εγκληματίες και οι τρομοκράτες δεν γνωρίζουν σύνορα. Η ευρωπαϊκή εντολή έρευνας θα βοηθήσει τις δικαστικές αρχές να συνεργάζονται με αποτελεσματικό τρόπο για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος, της τρομοκρατίας, της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών και της διαφθοράς. Θα προσφέρει στις δικαστικές αρχές γρήγορη πρόσβαση σε αποδεικτικά στοιχεία, όπου κι αν βρίσκονται στην ΕΕ. Καλώ όλα τα κράτη μέλη να την εφαρμόσουν το συντομότερο δυνατό, ώστε να ενισχύσουμε τον κοινό μας αγώνα ενάντια στο έγκλημα και την τρομοκρατία. Τον Ιούνιο θα συζητήσουμε επίσης με τα κράτη μέλη λύσεις ώστε να διευκολυνθεί η συλλογή και ανταλλαγή ηλεκτρονικών αποδεικτικών στοιχείων. Είναι καιρός να εκσυγχρονίσουμε πλήρως τα εργαλεία που έχουν στη διάθεσή τους οι δικαστικές αρχές για τη διεξαγωγή ερευνών».

Η ευρωπαϊκή εντολή έρευνας βασίζεται στην αμοιβαία αναγνώριση, πράγμα που σημαίνει ότι κάθε χώρα της ΕΕ υποχρεούται να αναγνωρίζει και να εκτελεί το αίτημα της άλλης χώρας, όπως θα έπραττε με μια απόφαση που θα προερχόταν από τις δικές της αρχές.

Η ευρωπαϊκή εντολή έρευνας θα προσφέρει τα εξής πλεονεκτήματα:

• Δημιουργεί ένα ενιαίο, ολοκληρωμένο νομικό μέσο με ευρύ πεδίο εφαρμογής — Θα αντικαταστήσει το υφιστάμενο κατακερματισμένο νομικό πλαίσιο για τη συγκέντρωση αποδεικτικών στοιχείων. Θα καλύπτει, για τα συμμετέχοντα κράτη μέλη, ολόκληρη τη διαδικασία συγκέντρωσης αποδεικτικών στοιχείων, από τη δέσμευση αποδεικτικών στοιχείων έως τη μεταφορά υφιστάμενων αποδεικτικών στοιχείων.
• Ορίζει αυστηρές προθεσμίες για τη συγκέντρωση των αποδεικτικών στοιχείων που ζητούνται — Τα κράτη μέλη έχουν έως 30 ημέρες για να αποφασίσουν αν θα κάνουν δεκτό ένα αίτημα. Εάν το κάνουν δεκτό, έχουν προθεσμία 90 ημερών για να εκτελέσουν το ερευνητικό μέτρο που ζητείται. Τυχόν καθυστέρηση θα γνωστοποιείται στη χώρα της ΕΕ που εξέδωσε την ευρωπαϊκή εντολή έρευνας.
• Περιορίζει τους λόγους για την απόρριψη αυτών των αιτημάτων — Η παραλήπτρια αρχή δεν μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεση της εντολής παρά μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, π.χ. εάν το αίτημα αντίκειται στις θεμελιώδεις αρχές δικαίου της χώρας ή βλάπτει συμφέροντα της εθνικής ασφάλειας.
• Μειώνει τη γραφειοκρατία μέσω της θέσπισης ενιαίου τυποποιημένου εντύπου μεταφρασμένου στην επίσημη γλώσσα του κράτους εκτέλεσης, με το οποίο οι αρχές μπορούν να ζητούν βοήθεια κατά την αναζήτηση αποδεικτικών στοιχείων.
• Προστατεύει τα θεμελιώδη δικαιώματα υπεράσπισης — Οι αρχές έκδοσης πρέπει να αξιολογούν την αναγκαιότητα και την αναλογικότητα του ζητούμενου ερευνητικού μέτρου. Η ευρωπαϊκή εντολή έρευνας πρέπει να εκδίδεται ή να επικυρώνεται από δικαστική αρχή, και η έκδοσή της μπορεί να ζητηθεί από ύποπτο ή κατηγορούμενο, ή από δικηγόρο που ενεργεί εξ ονόματός του, σύμφωνα με τα δικαιώματα υπεράσπισης και τις εθνικές ποινικές διαδικασίες. Τα κράτη μέλη οφείλουν να διασφαλίζουν ένδικα μέσα ισοδύναμα με αυτά που θα ήταν διαθέσιμα σε παρόμοια εγχώρια υπόθεση και να φροντίζουν ώστε τα άτομα που αφορά η εντολή να ενημερώνονται δεόντως για τις δυνατότητες αυτές.

Ειδικότερα, η ευρωπαϊκή εντολή έρευνας παρέχει τις εξής δυνατότητες:

• προσωρινή μεταγωγή κρατουμένων με σκοπό τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων·
• έλεγχοι στους τραπεζικούς λογαριασμούς και στις χρηματοοικονομικές συναλλαγές υπόπτων ή κατηγορουμένων·
• μυστικές έρευνες και παρακολούθηση τηλεπικοινωνιών·
• μέτρα προστασίας αποδεικτικών στοιχείων.

Τα παραδοσιακά εργαλεία έρευνας δεν είναι πάντοτε προσαρμοσμένα στον ψηφιακό κόσμο όπου ζούμε. Οι δικαστικές αρχές χρειάζονται τρόπους πρόσβασης σε αποδεικτικά στοιχεία στο υπολογιστικό νέφος τα οποία βρίσκονται σε άλλη χώρα της ΕΕ ή αλλού στον κόσμο. Η Επιτροπή επεξεργάζεται αυτή τη στιγμή λύσεις που θα εξοπλίσουν τις δικαστικές αρχές με σύγχρονα εργαλεία έρευνας, τα οποία θα απλοποιήσουν τη δυνατότητα πρόσβασής τους σε ηλεκτρονικά αποδεικτικά στοιχεία.

Επόμενα βήματα

Τα κράτη μέλη είχαν το χρονικό περιθώριο να μεταφέρουν την ευρωπαϊκή εντολή έρευνας στην εθνική τους νομοθεσία έως σήμερα, 22 Μαΐου 2017. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα αναλύσει τώρα την κατάσταση όσον αφορά την εφαρμογή της εντολής και θα ζητήσει εξηγήσεις από τα κράτη μέλη σε περίπτωση που δεν έχουν ακόμη λάβει τα αναγκαία μέτρα.

Στη σύνοδο του Συμβουλίου Υπουργών Δικαιοσύνης που θα πραγματοποιηθεί στις 8 Ιουνίου, η Επιτροπή θα παρουσιάσει λύσεις για τη βελτίωση της διασυνοριακής πρόσβασης σε ηλεκτρονικά αποδεικτικά στοιχεία.

Ιστορικό

Η οδηγία βασίζεται στην αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών αποφάσεων στον τομέα της συγκέντρωσης αποδεικτικών στοιχείων για χρήση σε ποινικές διαδικασίες.

Η οδηγία αυτή εφαρμόζεται σε όλες τις χώρες της ΕΕ εκτός από τη Δανία και την Ιρλανδία, οι οποίες δεν συμμετέχουν. Το Ηνωμένο Βασίλειο αποφάσισε να συμμετάσχει στην προταθείσα οδηγία. Η οδηγία αντικαθιστά τα υφιστάμενα ενωσιακά συστήματα αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής για τη συγκέντρωση αποδεικτικών στοιχείων, και ιδίως τη σύμβαση του 2000 για την αμοιβαία δικαστική συνδρομή και την απόφαση-πλαίσιο 2003/577/ΔΕΥ σχετικά με τη δέσμευση αποδεικτικών στοιχείων.

Στις 21 Μαΐου 2010 επτά κράτη μέλη της ΕΕ (Αυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Εσθονία, Ισπανία, Σλοβενία και Σουηδία) παρουσίασαν μια πρωτοβουλία για τη θέσπιση ευρωπαϊκής εντολής έρευνας. Η οδηγία εγκρίθηκε από κοινού από το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2014.

Πηγή: europa.eu

The post «Ευρωπαϊκή εντολή έρευνας»: βοήθεια στις δημόσιες αρχές για καταπολέμηση εγκλήματος και τρομοκρατίας appeared first on .

Σε ακρόαση που πραγματοποιήθηκε με ειδικούς εμπειρογνώμονες, στο πλαίσιο εργασιών της επιτροπής Πολιτικών Ελευθέριων, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η κα. Βόζεμπεργκ ανέδειξε τις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος καθώς και την ανάγκη ύπαρξης εναρμονισμένης ευρωπαϊκής νομοθεσίας για τη συλλογή και χρήση ηλεκτρονικών αποδεικτικών στοιχείων σε περιπτώσεις διάπραξης διεθνικών εγκλημάτων μέσω διαδικτύου.

Χαρακτηριστικά η κυρία Βόζεμπεργκ επισήμανε:

«Η έλλειψη εναρμονισμένης προσέγγισης σχετικά με τα ηλεκτρονικά αποδεικτικά στοιχεία είναι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η επιβολή του νόμου, δημιουργώντας επιπλέον νομική αβεβαιότητα για τους παρόχους υπηρεσιών. Για το λόγο αυτό, χρειαζόμαστε μια ευρωπαϊκή νομοθεσία ομπρέλα στον τομέα αυτό, ώστε να γίνουμε πιο αποτελεσματικοί στην πρόληψη και καταστολή των εγκλημάτων αυτού του είδους».

Μεταξύ άλλων, η κυρία Βόζεμπεργκ υπογράμμισε ότι οι εγκληματίες στο διαδίκτυο, χάρη στην εξέλιξη της τεχνολογίας, είναι πάντα ένα βήμα μπροστά από τις διωκτικές αρχές και κυρίως από τη νομοθεσία.  Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε η Ελληνίδα ευρωβουλευτής στην υποχρεωτική διασυνοριακή συνεργασία μεταξύ των Κρατών – Μελών, καταθέτοντας μάλιστα και σχετική ερώτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη διεθνή συνεργασία στον τομέα του κυβερνο-εγκλήματος μεταξύ Ε.Ε. και τρίτων χωρών, ιδιαίτερα μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας.

           Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης της ευρωβουλευτού:

            «Η Ε.Ε. τα τελευταία χρόνια έχει σημειώσει αλματώδη πρόοδο σε θέματα βελτίωσης της προστασίας των πολιτών από το ηλεκτρονικό έγκλημα, συμπεριλαμβανομένης της ίδρυσης του Ευρωπαϊκού Κέντρου για εγκλήματα στον κυβερνοχώρο, της νομοθεσίας για τις επιθέσεις κατά των συστημάτων πληροφοριών καθώς και της Παγκόσμιας Συμμαχίας για την καταπολέμηση της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών στο διαδίκτυο.

Δεδομένου ότι η διεθνής πολιτική της Ε.Ε. στον κυβερνοχώρο α) προάγει την τήρηση των βασικών αξιών της Ε.Ε., β) καθορίζει τα πρότυπα υπεύθυνης συμπεριφοράς, γ) τάσσεται υπέρ της εφαρμογής της ισχύουσας διεθνούς νομοθεσίας στον κυβερνοχώρο, δ) παρέχει σε χώρες εκτός της Ε.Ε. υποστήριξη για τη δημιουργία ικανοτήτων σε θέματα ασφάλειας στον κυβερνοχώρο και προωθεί τη διεθνή συνεργασία με επίκεντρο τα προβλήματα του κυβερνοχώρου, ερωτάται η Επιτροπή:

–       Πώς λειτουργεί η συνεργασία με τις ΗΠΑ αλλά και τρίτες χώρες στον τομέα πρόληψης και καταπολέμησης του κυβερνο – εγκλήματος; Έχει αλλάξει η συνεργασία Ε.Ε. – Η.Π.Α. υπό τη διοίκηση Trump;

–       Ποιο είναι το πλαίσιο συνεργασίας με τη Ρωσία σε αυτόν τον τομέα;».

The post Εναρμονισμένη νομοθετική προσέγγιση και συνεργασία στον τομέα του διαδικτυακού εγκλήματος ζητά η Ελίζα Βόζεμπεργκ appeared first on .