Σύμφωνα με την κρίση του Δικαστηρίου, οι βελγικές αρχές φέρουν άμεση ευθύνη για τις συνθήκες ακραίας επισφάλειας στις οποίες περιήλθαν οι αιτούντες άσυλο. Οι ίδιοι έμειναν για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς στέγη, χωρίς πρόσβαση σε βασικές υγειονομικές υποδομές, χωρίς πόρους για την κάλυψη στοιχειωδών αναγκών, ενώ ζούσαν υπό διαρκή φόβο για την ασφάλειά τους, ακόμη και κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

Παρά το γεγονός ότι το Δικαστήριο αναγνώρισε τη δύσκολη κατάσταση που αντιμετώπιζε το βελγικό κράτος λόγω της κρίσης υποδοχής, έκρινε ότι η καθυστέρηση στην εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων δεν ήταν εύλογη. Επιπλέον, υπογράμμισε ότι οι αποφάσεις αυτές δεν εκτελέστηκαν πλήρως, καθώς οι επιβληθείσες χρηματικές κυρώσεις δεν έχουν καταβληθεί μέχρι σήμερα.

Οι δικαστές κατέληξαν ομόφωνα ότι υπήρξε παραβίαση του Άρθρου 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που απαγορεύει την απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση, καθώς και του Άρθρου 6, που κατοχυρώνει το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη. Ως εκ τούτου, το Βέλγιο υποχρεούται να καταβάλει αποζημιώσεις που κυμαίνονται από 5.070 έως 12.350 ευρώ στους προσφεύγοντες.

Η απόφαση αυτή αναδεικνύει εκ νέου τη βαθιά κρίση στο σύστημα υποδοχής αιτούντων άσυλο στο Βέλγιο, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει οδηγήσει σε επανειλημμένες καταδίκες και έντονη κριτική.

Σε πολιτικό επίπεδο, η Υπουργός Ασύλου και Μετανάστευσης Anneleen Van Bossuyt τόνισε ότι τα περιστατικά αφορούν την προηγούμενη κυβερνητική περίοδο, κατά την οποία το κόμμα της, η N-VA, δεν συμμετείχε στην εξουσία. Όπως υποστήριξε, έχουν πλέον προχωρήσει μεταρρυθμίσεις για την αύξηση των διαθέσιμων θέσεων υποδοχής.

Ωστόσο, οι εξελίξεις δείχνουν ότι το ζήτημα παραμένει ανοιχτό. Πρόσφατα, τόσο το Συνταγματικό Δικαστήριο όσο και το Συμβούλιο της Επικρατείας άσκησαν κριτική σε απόφαση της υπουργού να διακόψει την παροχή βοήθειας σε άτομα που έχουν ήδη λάβει προστασία σε άλλη χώρα της ΕΕ, προειδοποιώντας ότι κάτι τέτοιο μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη εξαθλίωση και επαναφορά στο δρόμο.

Την ίδια στιγμή, σχεδόν 500 εργαζόμενοι της Fedasil –της υπηρεσίας υποδοχής αιτούντων άσυλο– προχώρησαν σε ανοιχτή επιστολή, καταγγέλλοντας παραβιάσεις του κράτους δικαίου και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, τόσο εις βάρος των αιτούντων όσο και του προσωπικού.

Η υπόθεση αυτή επαναφέρει στο προσκήνιο ένα κρίσιμο ερώτημα για την Ευρώπη συνολικά: κατά πόσο τα κράτη μπορούν να ανταποκριθούν στις νομικές και ανθρωπιστικές τους υποχρεώσεις, σε ένα περιβάλλον αυξανόμενων πιέσεων στο μεταναστευτικό.

La Belgique condamnée par la CEDH : une crise d’accueil qui interroge l’État de droit
Des manquements graves dans la prise en charge des demandeurs d’asile pointés par la justice européenne

La Cour européenne des droits de l’homme a rendu un arrêt marquant mettant en cause la responsabilité de la Belgique dans la gestion de l’accueil des demandeurs de protection internationale. Au cœur de cette décision : la situation de quatre personnes, originaires d’Afrique et d’Asie, qui ont été contraintes de survivre pendant plusieurs mois dans les rues de Bruxelles après leur arrivée en 2022.

Malgré des décisions judiciaires contraignant l’État à leur fournir un hébergement et une aide matérielle, ces personnes se sont retrouvées plongées dans une précarité extrême, sans accès à des conditions de vie dignes. La Cour souligne que cette situation prolongée – marquée par l’absence de logement, de ressources et de sécurité – engage directement la responsabilité des autorités belges.

Si les juges reconnaissent le contexte tendu lié à la saturation du système d’accueil, ils estiment néanmoins que les autorités n’ont pas agi dans des délais acceptables. Ils pointent également une exécution incomplète des décisions de justice, notamment en ce qui concerne les sanctions financières restées impayées.

L’arrêt conclut à une violation de dispositions fondamentales de la Convention européenne, en particulier l’interdiction des traitements dégradants et le droit à un procès équitable. Des indemnisations ont été accordées aux plaignants, pour des montants allant de 5.070 à 12.350 euros.

Au-delà de cette affaire, la décision met en lumière une fragilité structurelle du dispositif belge d’accueil, régulièrement critiqué ces dernières années.

Sur le plan politique, la ministre de l’Asile et de la Migration, Anneleen Van Bossuyt, a replacé ces faits dans leur contexte, rappelant qu’ils remontent à une période antérieure à son mandat. Elle insiste sur les réformes engagées pour renforcer les capacités d’hébergement.

Cependant, le débat reste vif. Des juridictions nationales ont récemment contesté certaines orientations politiques, notamment la suspension de l’aide pour des personnes déjà protégées dans un autre pays européen, estimant qu’une telle mesure pourrait conduire à une situation de détresse extrême.

Par ailleurs, une prise de position collective de plusieurs centaines d’employés de Fedasil a dénoncé des pratiques jugées contraires aux principes fondamentaux de dignité et de légalité.

Cette affaire relance ainsi une réflexion plus large sur la capacité des États européens à concilier gestion migratoire et respect des droits humains, dans un contexte de pression croissante sur les systèmes d’accueil.

The post Καταδίκη του Βελγίου από το ΕΔΔΑ για απάνθρωπη μεταχείριση αιτούντων άσυλο appeared first on .

Το περιστατικό έλαβε χώρα το 2007. Η γυναίκα μπήκε στη δικαστική αίθουσα, προκειμένου να παραστεί στην ακρόαση για μία υπόθεση που αφορούσε τον θάνατο του αδελφού της. Ο δικαστής ωστόσο της απαγόρευσε την είσοδο επειδή φορούσε μαντίλα. Εκείνη πάλι αρνήθηκε να τη βγάλει.

Η Λαχίρι, όπως αναφέρεται στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, προσέφυγε αρχικά στα τοπικά δικαστήρια και στη συνέχεια, το 2008, στο Ανώτατο Δικαστήριο της Ε.Ε., το οποίο έκρινε ότι παραβιάστηκε το Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Πηγή: naftemporiki.gr

The post Το ΕΔΑΔ καταδικάζει το Βέλγιο για την υποχρεωτική αφαίρεση μαντίλας appeared first on .

The post Βέλγιο: Ο «γκαφατζής» πρίγκιπας Λοράν διαμαρτύρεται για το ψαλίδι κατά 15% στο μισθό του appeared first on .