Ένας τεράστιος εκθεσιακός χώρος

Βρίσκεται στον αριθμό 24, το κατάστημα των 650 τμ εκτείνεται σε τρεις ορόφους, συγκεντρώνοντας έναν μεγάλο αριθμό αξεσουάρ και διακόσμησης στην πρώτη γραμμή των τάσεων: επιτραπέζια σκεύη, υφάσματα, έπιπλα, φωτιστικά κ.λπ. Κάθε χώρος είναι διατεταγμένος με τρόπο που δίνει στον επισκέπτη έμπνευση για δημιουργία στο δικό του σπίτι. Επομένως, το μόνο που έχει να κάνει ο επισκέπτης είναι να περιπλανηθείτε από τον ένα χώρο στον άλλο για να δει σύγχρονα και υπερσύγχρονα μπάνια, κουζίνες και καθιστικά.

Εξωτερικές μάρκες

Παρόλο που η H&M Home είχε ήδη παρουσία στο Woluwé-Sopping Center, αυτό το συγκεκριμένο κατάστημα είναι πολύ μεγαλύτερο και θα λειτουργεί ως εκθεσιακός χώρος που θα συγκεντρώνει κι άλλες μάρκες που ειδικεύονται στο ντιζάιν και τη διακόσμηση. Επί του παρόντος, η H&M Home παρουσιάζει την πρώτη της συνεργασία με την Urbanista προσφέροντας ένα κομψό, ασύρματο ηχείο Bluetooth, ιδανικό για να έχει κανείς μαζί του αυτό το καλοκαίρι. Μια ειδική υπηρεσία προσφέρεται επίσης στους πελάτες, επιτρέποντάς τους να εξατομικεύσουν τα αγαπημένα τους κομμάτια και να επωφεληθούν από την υπηρεσία παράδοσης στο σπίτι. Τέλος, οι λάτρεις των λουλουδιών θα μπορούν να βρουν τα όμορφα μπουκέτα εποχιακών λουλουδιών από το Bunchery.

Εν ολίγοις, ένας χώρος που σίγουρα αξίζει την επίσκεψη μας.

H&M Home 24, Avenue Louise, 1000 Βρυξέλλες
Ανοιχτό από Δευτέρα έως Σάββατο από τις 10 π.μ. έως τις 7 μ.μ.

The post Το πρώτο concept κατάστημα H&M Home στο Βέλγιο μόλις άνοιξε τις πόρτες του appeared first on .

Φιλοξενείται στη φλαμανδική πόλη του Kortrijk κάθε δύο χρόνια, και η Biennale Interieur προσελκύει περίπου 50,000 επισκέπτες. Η πενθήμερη εκδήλωση επρόκειτο να πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο, αλλά ο αντίκτυπος του Covid-19 έχει προκαλέσει αναταραχή στον προγραμματισμό του.

«Αυτό που αρχικά έμοιαζε με μια μικρή παύση, αποδείχθηκε κάτι πολύ μεγαλύτερο από το αναμενόμενο», αναφέρουν οι διοργανωτές της Μπιενάλε Interieur σε δήλωση στην οποία ανακοινώνεται και η μετάθεση της έκθεσης για τον Οκτώβριο του 2021.

Το βραβείο του «Βέλγου Σχεδιαστή της Χρονιάς», που αποτελεί μέρος της εκδήλωσης, θα πραγματοποιηθεί αργότερα μέσα στην χρονιά με τους διοργανωτές να καταβάλουν τα μέγιστα ώστε να καταρτίσουν ένα «έντονο και πιο επαγγελματικό πρόγραμμα» για το φεστιβάλ του επόμενου έτους.

Πηγή: thespaces.com
Κεντρική φώτο: @Jeroen Verrecht

The post Αναβολή για το 2021 για την Biennale Interieur του Βελγίου appeared first on .

«Ακόμα και 450 χρόνια μετά τον θάνατό του, ο Bruegel μας εξάπτει την φαντασία», λέει ο Υπουργός Τουρισμού της Φλάνδρας, Ben Weyts.

Ο Pieter Bruegel ο Πρεσβύτερος πέθανε πριν από 450 χρόνια, ζώντας το τελευταίο μισό της ζωής του στην Αμβέρσα και στις Βρυξέλλες. Δεκάδες εκθέσεις, εγκαταστάσεις, περίπατοι, διαλέξεις και δραστηριότητες σχεδιάζονται για φέτος, προς τιμήν ενός από τους πιο σημαντικούς ζωγράφους που έχουν βγάλει οι Κάτω Χώρες.

Έχοντας αγκαλιάσει την πρώτη μετα-θρησκευτική περίοδο της ζωγραφικής, τα έργα του Bruegel υπήρξαν εντόνως επιδραστικά στην διαμόρφωση της λεγόμενης Χρυσής Εποχής της Ολλανδίας. Ενώ ήταν πρωτοπόρος στην ποιμαντική ζωγραφική, ασχολήθηκε επίσης με το γκροτέσκο, βάζοντας μικρά τέρατα, δαίμονες και παραμορφωμένα ζώα στα πολύ λεπτομερή έργα του.

Το πλούσιο έργο του Φλαμανδού ζωγράφου λοιπόν, στάθηκε μια πολυποίκιλη δεξαμενή άντλησης προσώπων και μοτίβων για την διακόσμηση του Brussels Central. Το μόνο δυσάρεστο στην προκειμένη περίπτωση, είναι πως τα έργα του Bruegel θα φύγουν απ” τον σταθμό λίγο μετά τις διακοπές του Πάσχα.

«Ημερησίως, κάπου 60,000 άνθρωποι περνούν από τον Σταθμό», λέει ο κος Weyts. «Δεν μπορεί να υπάρξει καλύτερο μέρος για να προβάλεις τα έργα του Pieter Bruegel, από τον Κεντρικό Σταθμό».

Πηγή: thebulletin.com
Photos: VisitFlanders

The post Όχι Brussels Central, πείτε καλύτερα…Bruegel Central appeared first on .

Το BATIBOUW φιλοξενείται στο Brussels Expo, όπου όλα τα Palais θα είναι αφιερωμένα σε ένα θέμα: τις κατασκευές, την ανακαίνιση και την εσωτερική διακόσμηση. Για την φετινή 60η διοργάνωση, σχεδόν 1.000 εκθέτες θα βρίσκονται σε 14 εκθεσιακούς χώρους αντιπροσωπεύοντας ολόκληρο το φάσμα: δομικά έργα, κουζίνα, κήπο, είδη υγιεινής, θέρμανση, αυτοματισμοί σπιτιού…

Είτε μιλάμε για ένα μεγάλο κατασκευαστικό έργο ή για μια μικροκατασκευή, το BATIBOUW θα καλύψει τα ενδιαφέροντα όλων των επισκεπτών, από την αρχή ενός έργου μέχρι την ολοκλήρωσή του.

Batibouw 2019
21 Φεβρουαρίου – 3 Μαρτίου 2019
Brussels Expo, Place de Belgique 1
Πληροφορίες έκθεσης, εδώ. 

The post Batibouw: η νούμερο ένα έκθεση για την εσωτερική διακόσμηση και την βελτίωση της κατοικίας appeared first on .

Το θέμα της φετινής έκθεσης είναι «Éclectique chic». Ανακαλύψτε νέες τάσεις, πάρτε άφθονες ιδέες και βρείτε αυτό που ταιριάζει σε εσάς και τον χώρο σας στην 28η βερσιόν του Cocoon.

18 με 26 Νοεμβρίου 2017
Brussels Expo
place de Belgique 1, 1020 Laeken

Ώρες έκθεσης: 11.00 – 19.00

The post Cocoon 2017 στις Βρυξέλλες, σικάτο και μοντέρνο όπως πάντα appeared first on .

Crainhem / Kraainem

Βρίσκεται στην περιοχή του Woluwe-St.-Lambert, στα σύνορα μεταξύ πρωτεύουσας και Φλαμανδικής Βραβάνδης. Ο σταθμός άνοιξε το 1988, στο πλαίσιο της επέκτασης της -τότε- γραμμής 1Β, που πήγαινε από Alma προς Stockel. Λόγω της περιοχής, που είναι ανοιχτή, είναι ένας από τους λίγους σταθμούς που έχουν υπέργειο δικό τους κτίριο. Είναι επιπλέον κι ένας απ” τους λίγους που δεν έχουν έργα τέχνης, αντιθέτως ο ίδιος ο σταθμός είναι έργο τέχνης λόγω του αρχιτεκτονικού του σχεδιασμού. Τοίχοι από σκυρόδεμα και μεταλλικές κολώνες σε κόκκινους και κίτρινους γεωμετρικούς σχηματισμούς, και ηλιοροφή σε στιλ καθεδρικού ναού, που επιτρέπει τον φυσικό φωτισμό. Ασυνήθιστο για σταθμό μετρό, αλλά λίαν καλοδεχούμενο.

Vandervelde

Όπως και ο προηγούμενος σταθμός της λίστας μας, έτσι κι αυτός, εγκαινιάστηκε το 1982, κατά την επέκταση της γραμμής 1Β από Tomberg προς Alma. Πήρε το όνομά του από την κεντρική λεωφόρο πάνω στην οποία βρίσκεται, η οποία με τη σειρά της τιμά έναν βέλγο πολιτικό, επιστήμονα, τον Émile Vandervelde, ενεργό δημόσιο πρόσωπο στην στροφή του 20ου αι. Ο σταθμός βρίσκεται εντός της φοιτητικής γειτονιάς Chapelle-aux-Champs / Kapelleveld. Οι τοίχοι στις αποβάθρες έχουν φιλοτεχνηθεί από τον υπερρεαλιστή βρυξελλιώτη καλλιτέχνη, Paul de Gobert. Με έργο επικεντρωμένο έντονα στην φύση, το φρέσκο αυτό αναπαριστά την ατέλειωτη κοιλάδα του Woluwe, προ της αστικής ανοικοδόμησης. Μια νύξη περί προστασίας του περιβάλλοντος και εναγκαλισμού της φύσης.

Tomberg

Λειτούργησε πρώτη φορά το 1976, κάποτε τέρμα της -τέως- γραμμής 1Β. Στο κέντρο της σικ περιοχής Georges Henri, περιστοιχίζεται από διάφορα πάρκα (Georges Henri, Roodebeek, Malou και Van Muylder), ενώ το 1998 ανακαινίστηκε. Τότε ήταν που ανέλαβε δράση το δίδυμο των Guy Rombouts και Monica Droste από την Αμβέρσα και διακόσμησαν τις αποβάθρες και την είσοδο του σταθμού με το L’Alphabet Azart. Τοίχοι ντυμένοι με πλακάκι (μπλε στην δυτική πλευρά, κρεμ στην ανατολική), και στιλιζαρισμένα σχέδια ζώων, φυτών και χαρακτήρων.

Merode

Κομβικός σταθμός των Βρυξελλών, ενώνει τις γραμμές 1 και 5 ενώ υπάρχει και σύνδεση με το σιδηροδρομικό δίκτυο της SNCB / NMBS. Η στάση βρίσκεται δίπλα στο πάρκο Cinquantenaire και όταν φτιάχτηκε, το όνομά του έμοιαζε άκυρο με την περιοχή, μιας και δεν είχε σε τίποτα να κάνει με τον ομώνυμο Οίκο της βέλγικης αριστοκρατίας. Από την άλλη, η λογική της εποχής υπεδείκνυε μικρά και εύκολα ονόματα (έναντι πιο ταιριαστών, όπως το όνομα του παρακείμενου πάρκου επί παραδείγματι). Έτσι, με το πέρασμα του χρόνου, το όνομα του σταθμού έγινε συνώνυμο όλης της περιοχής, με το γεγονός ότι σαν σταθμός είναι -όπως είπαμε- κομβικός, να παίζει τον ρόλο του. Μια άλλη ιστορία που συνοδεύει τον σταθμό είναι ότι αρχικά είχε σχεδιαστεί να γίνει στην περιοχή που τώρα είναι το κτίριο της ING, στην λεωφόρο Marnix. Τότε στέγαζε την βελγική τράπεζα Lambert (που δεν υφίσταται πλέον), ωστόσο το σχέδιο εγκαταλείφθηκε για λόγους ασφαλείας. Κομμάτι του αρχικού υπόγειου δικτύου, το 1976, η ασυνήθιστη κατασκευή του, με τις γραμμές να είναι η μία πάνω από την άλλη, σε διαφορετικά επίπεδα, σήμαινε πως η κάθε αποβάθρα «έβλεπε» σε τοίχο. Έτσι, επελέγη ο ντόπιος Jean Glibert να τον διακοσμήσει. Καλλιτέχνης αφηρημένης τέχνης, διάλεξε σκούρους τόνους και γυαλιστερά πλακάκια, σε ένα ακαθόριστο γεωμετρικό μωσαϊκό. Εκτός αυτού, στον σταθμό Merode φιλοξενείται και η δημιουργία του Roger Raveel, με τίτλο  Ensor: Vive la sociale. Ένα έργο φόρος τιμής στον βέλγο εξπρεσιονιστή James Ensor, και ίνδαλμα του καλλιτέχνη.

Roi Baudouin / Koning Boudewijn

Το νυν τέρμα της γραμμής 6 του μετρό, συνδέει το κέντρο με το Στάδιο, στην περιοχή του Heysel. Δεν έχει ημιόροφο, που σημαίνει πως βγαίνεις στην επιφάνεια κατευθείαν από τις αποβάθρες. Η μια από τις εξόδους οδηγεί στην λεωφόρο Impératrice Charlotte / Keizerin Charlottelaan και είναι φιλοτεχνημένη από ένα μπρούτζινο μπας ριλίφ (ανάγλυφο) της Αυτοκράτειρας, δια χειρός Elisabeth Barmarin. Το κυρίως πιάτο των έργων όμως, είναι το Vol de Canards, του Philippe Decelle. 31 πάπιες, φτιαγμένες από αλουμινένιους χρωματιστούς φλούο σωλήνες, που «πετούν» πάνω από τα κεφάλια των επιβατών στις δύο αποβάθρες. Ένα έξυπνο παιχνίδι φωτός, χρώματος και σκιάς, σε έναν κατά τ” άλλα συμβατικό σταθμό.

Pannenhuis

Άλλος ένας σταθμός από την μικρή γραμμή 6, αυτός εδώ είναι στην βασιλική γειτονιά του Laeken. Άνοιξε πρώτη φορά το 1982, δίπλα στην Rue du Pannenhuys / Pannenhuisstraat. Μοιάζει αρκετά με αυτόν του Kraainem, μιας και οι δύο είναι υπέργειοι και δεν έχουν κάποιο έργο τέχνης να τους κοσμεί. Το ενδιαφέρον του εντοπίζεται στην αρχιτεκτονική του, όπως κι αυτός του Kraainem. Ώχρα, κόκκινο και κρεμ αποχρώσεις, μια εντυπωσιακή κυλινδρική κατασκευή στην οροφή του, ασύμμετρες καμπύλες, κυμματοειδής διάταξη. Μπορείς να χαθείς για ώρες σ” αυτό τον σταθμό, απλά χαζεύοντας τις γωνιές του.

Étangs Noirs / Zwarte Vijvers

Οι «Μαύρες Λίμνες» του Koekelberg εγκαινιάστηκαν το 1981. Έγινε επίκεντρο το 2007, όταν κάποιοι τύποι για χαβαλέ έριξαν μέσα στο σταθμό ένα κλεμμένο Ford Fiesta. Ευτυχώς το συμβάν αυτό δεν απέφερε κάποια ζημιά στις ελαιογραφίες που κοσμούν τους διαδρόμους του. Θέμα των ελαιογραφιών δεν είναι άλλο από τις Μαύρες Λίμνες, που κάποτε βρίσκονταν στην θέση του σταθμού. Τώρα αποτελούν μέρος του αποχετευτικού συστήματος, μιας και όλη η περιοχή «αστικοποιήθηκε» με τον καιρό. Πίσω από τις ζωγραφιές είναι ο Jan Burssens, συνιδρυτής της κολεκτίβας Art Abstrait.

Botanique / Kruidtuin

Ο σταθμός αυτός αρχικά φτιάχτηκε με σκοπό να εξυπηρετήσει το δίκτυο του τραμ, το 1974, όμως από το 1988 έγινε μέλος του μετρό. Προφανώς και ονομάστηκε από τον παλιό βοτανικό κήπο και νυν πολιτιστικό χώρο του Botanique. Χαρακτηριστικό έργο του σταθμού, το Tramication fluide του Émile Souply, που μπήκε το 1978. Χρυσοχόος στο επάγγελμα, ο Souply εμπνεύστηκε στην δημιουργία τέχνης από κατάλοιπα της βιομηχανοποίησης, κάτι έκδηλο στο συγκεκριμένο έργο. Βέβαια δεν είναι το μόνο έργο που κοσμεί τον σταθμό, καθώς μέσα στα χρόνια κι άλλοι καλλιτέχνες πρόσθεσαν κάτι στην «συλλογή» του, όπως ο πορτογάλος νεο-ρεαλιστής Júlio Pomar με το έργο του Homenagem a Fernando Pessoa (1991), ο Pierre Caille με τις κούκλες του (Les Voyageurs, 1980), ο Martin Guyaux με την μπρούτζινη πλάκα (L’Odyssée, 2004) και φυσικά τα μεταλλικά πουλιά στο The Last Migration (1977) του Jean-Pierre Ghysels.

Porte de Namur / Naamsepoort

Άλλος ένας σταθμός σχεδιασμένος αρχικά (στα 70’ς) για το τραμ. Προβιβάστηκε στο δίκτυο του μετρό το 1988 και εξυπηρετεί τις γραμμές 2 και 6. Στην γειτονιά του Matonge, στο Ixelles, ο σταθμός είναι κάπως μονότονος και λιτός, φιλοξενεί ωστόσο έργα του πρωτοπόρου της χημειο-γραφίας, Pierre Cordier. Ο Cordier ξεκίνησε σαν φωτογράφος και εν συνεχεία ασχολήθηκε με την visual art, πειραματιζόμενος με χημικά και φωτοευαίσθητα υλικά. Αρχικά το έργο του είχε τοποθετηθεί στον σταθμό Rogier, αλλά το 2012 μεταφέρθηκε στο Porte de Namur. Επιπλέον, ο σταθμός αυτής της ζωντανής γειτονιάς του Ixelles αποτελεί σπίτι και για τα έργα από λευκό μάρμαρο του Octave Landuyt (έχουν τίτλο Het uiteindelijke Verkeer, 1979). Αντιπροσωπεύουν τις διάφορες φάσεις της ζωής του ανθρώπου (γέννηση, έρωτα, ενηλικίωση, θάνατο).

Thieffry

Αν η επιστημονική φαντασία μπορούσε να συμπτυχθεί σε έναν σταθμό, τότε μιλάμε για αυτόν του Thieffry. Εγκαινιάστηκε το 1976 και πήρε το όνομά του από τον παρακείμενο δρόμο Rue Aviateur Thieffry / Vlieger Thieffrystraat. Φόρος τιμής στον ήρωα του Α” Παγκοσμίου Πολέμου, Edmond Thieffry. Ο σταθμός εξυπηρετεί την γραμμή 5 και τον χαρακτηρίζουν τα δύο μεγάλου μεγέθους έργα τέχνης. Το ένα, ακριβώς πάνω από τις ράγες, φέρει τον τίτλο Aequus Nox (1976) και είναι του Vic Gentils. Χιλιάδες μικρά κομμάτια καθρέπτη, σαν θραύσματα, που αντανακλούν το φως, θυμίζοντας ίσως και μια ντισκομπάλα. Το δεύτερο, στο επίπεδο των εκδοτηρίων, δια χειρός  Félix Roulin. Ένα γλυπτό, με τον δωρικό τίτλο Sculptures (1976), με μεταλλικούς στύλους από χάλυβα και οξειδωμένο χαλκό που μοιάζουν σαν να βγαίνουν από το πάτωμα. Μέσα στα χαλάσματα, διακρίνεις ένα πόδι, ένα χέρι, οπίσθια, τόσο ρεαλιστικά που πρέπει να τους ρίξεις μια δεύτερη ματιά για να διαπιστώσεις ότι δεν σε γελούν τα μάτια σου. Ένα γλαφυρό και τραχύ σχόλιο στην βιομηχανοποίηση, την ατομική ελευθερία και τον νεωτερισμό.

The post 10 σταθμοί του μετρό των Βρυξελλών, έργα τέχνης appeared first on .