Ο De Smedt εξήγησε ότι η κυβέρνηση καταβάλλει κάθε προσπάθεια για να διασφαλίσει τη χρηματοδότηση και τη ρευστότητα, ωστόσο η ανάλυση του υπουργείου δείχνει ότι τα ταμειακά διαθέσιμα ενδέχεται να εξαντληθούν πλήρως μέσα στην άνοιξη. Ο Απρίλιος είναι ο μήνας κατά τον οποίο καταβάλλονται περιφερειακές επιχορηγήσεις προς τους δήμους, ενώ τον Μάιο πληρώνεται το επίδομα αδείας των δημοσίων υπαλλήλων. Τα κύρια φορολογικά έσοδα, όμως, καταφθάνουν τον Σεπτέμβριο — αφήνοντας ένα μεγάλο χρηματοδοτικό κενό.

Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, είναι απίθανο η Περιφέρεια να σταματήσει την πληρωμή των εργαζομένων της. Αυτό, όμως, σημαίνει ότι το βάρος θα μετατοπιστεί αλλού: πρώτα η εξυπηρέτηση του χρέους, μετά οι μισθοί και τέλος οι επιδοτήσεις. Ο καθηγητής Δημοσίων Οικονομικών Herman Matthijs (VUB) εξέφρασε εύλογες ανησυχίες για το αν οι 19 δήμοι, τα ισάριθμα κέντρα κοινωνικής πρόνοιας (CPAS) και οι έξι αστυνομικές ζώνες μπορούν πράγματι να απορροφήσουν μια πρόσθετη αύξηση 2% στις δαπάνες τους, δεδομένου ότι ήδη επιβαρύνονται με υψηλότατο μισθολογικό κόστος.

Ο οικονομολόγος Ivan Van de Cloot (Itinera) υπενθύμισε ότι shutdown δεν αποτελούν ιστορική πρωτιά. Τη δεκαετία του 1990, η Λιέγη βρέθηκε σε κατάσταση σχεδόν πτώχευσης, με καθυστερήσεις στην πληρωμή μισθών δημοτικών υπαλλήλων. Ο ίδιος σημείωσε πως πολλοί δημόσιοι λειτουργοί σήμερα αναρωτιούνται αν η κυβέρνηση των Βρυξελλών παραμένει «καλός εργοδότης». Έφερε ως παράδειγμα την εταιρεία ύδρευσης Vivaqua, της οποίας κάθε χρόνο τα οικονομικά παρουσιάζουν έλλειμμα, το οποίο καλύπτεται από την Περιφέρεια για λόγους συνταξιοδοτικών εξόδων. Ο Van de Cloot εκτίμησε ότι, σε τελική ανάλυση, προτεραιότητα θα πρέπει να παραμείνουν οι μισθοί και όχι η κάλυψη ελλειμμάτων.

Παράλληλα, ο ίδιος τόνισε ότι η προοπτική ενός shutdown μπορεί να λειτουργήσει ως μοχλός πίεσης για άμεση δράση: αν, για παράδειγμα, σταματούσαν οι πληρωμές στους εργαζόμενους καθαριότητας, μια απεργία θα δημιουργούσε ένα ορατό και κοινωνικά ευαίσθητο πρόβλημα — κάτι που ίσως «ξύπναγε» την κοινή γνώμη.

Η Ομοσπονδιακή Κοινή Κοινοτική Επιτροπή (Cocom), υπεύθυνη μεταξύ άλλων για τα οικογενειακά επιδόματα, βρίσκεται επίσης αντιμέτωπη με πιέσεις. Αν και κάποιες περικοπές έχουν ήδη εφαρμοστεί, ο υπουργός Bernard Clerfayt (Défi) ανέφερε ότι τα αποθεματικά της έχουν σε μεγάλο βαθμό εξαντληθεί, με πιθανές συνέπειες το 2026. Παρ’ όλα αυτά, η εκπρόσωπος Zeynep Balci υπογράμμισε ότι η Cocom παραμένει οικονομικά σταθερή και ότι βασίζεται κυρίως σε ομοσπονδιακά κονδύλια, διαβεβαιώνοντας πως «δεν υπάρχουν προβλήματα στις πληρωμές».

Καθοριστικός παράγοντας φαίνεται να είναι η στάση της τράπεζας ING σχετικά με τη γραμμή ταμειακής διευκόλυνσης της Περιφέρειας. Ήδη η Belfius ανακοίνωσε ότι διακόπτει τη δική της πιστωτική γραμμή ύψους 500 εκατ. ευρώ και ότι δεν θα συνεχίσει ως βασικός τραπεζικός συνεργάτης των Βρυξελλών. Η δεύτερη γραμμή από την ING, ίδιου ύψους, θα κριθεί οριστικά τον Ιανουάριο. Αν η ING αποσυρθεί, προειδοποιεί ο Matthijs, «θα νιώσουμε τις συνέπειες πολύ γρήγορα».

Τον Ιανουάριο αναμένεται και η πρώτη «κύμα» πολιτών που θα χάσουν τα επιδόματα ανεργίας και θα προστρέξουν στα CPAS — τα οποία ήδη δεν έχουν πόρους. Αυτοί θα απευθυνθούν στους δήμους, οι οποίοι με τη σειρά τους θα αναζητήσουν στήριξη από την Περιφέρεια, που όμως αντιμετωπίζει επίσης ταμειακή ασφυξία. Σε ένα τέτοιο σενάριο, ο πρωθυπουργός της Περιφέρειας Rudi Vervoort θα αναγκαστεί να απευθυνθεί στον ομοσπονδιακό πρωθυπουργό Bart De Wever, αναβιώνοντας τον φόβο για ομοσπονδιακή επιτήρηση.

Ο Matthijs επισημαίνει ότι μια διακοπή πίστωσης από την ING θα ήταν λογική από επιχειρηματική σκοπιά, αλλά θεωρεί ότι η Περιφέρεια ίσως καταφέρει να εξασφαλίσει παράταση, ενδεχομένως προσφέροντας ακίνητη περιουσία ως εγγύηση — κάτι που θα αποτελούσε «αποκαλυπτικό» σενάριο αν συνεπαγόταν απώλεια δημόσιων κτιρίων.

Πιο αισιόδοξος εμφανίζεται ο ειδικός δημόσιων οικονομικών Maxime Fontaine (ULB), ο οποίος θεωρεί ότι η κατάσταση δεν θα φτάσει σε τέτοιο σημείο. Υπενθυμίζει ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε πρόβλημα ρευστότητας και πρόβλημα χρηματοδότησης: στην πρώτη περίπτωση «ανοίγεις το πορτοφόλι και δεν βρίσκεις τίποτα», στη δεύτερη δεν βρίσκεις καν χρηματοδότηση από την τράπεζα. Η Περιφέρεια εξακολουθεί να έχει δυνατότητα δανεισμού από τις αγορές, ακόμη και με καλύτερους όρους από τη Βαλλονία. Αναρωτιέται, λοιπόν, για ποιο λόγο δεν θα μπορούσε να δανειστεί εκ νέου μέχρι την άνοιξη.

Ο Fontaine υποβαθμίζει επίσης τη σημασία της πιστωτικής γραμμής που χάθηκε από τη Belfius, σημειώνοντας ότι «δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ». Θεωρεί πως δεν υπάρχει βάσιμος λόγος να οδηγηθούν οι Βρυξέλλες σε shutdown.

Ωστόσο, σύμφωνα με τον De Gucht και άλλους, τον Απρίλιο θα χρειαστεί να ληφθούν δύσκολες αποφάσεις για το τι πληρώνεται πρώτο και τι μένει πίσω. Κάποιοι άνθρωποι, υπηρεσίες και οργανισμοί «θα μείνουν χωρίς χρήματα», προειδοποιεί, αποδίδοντας τη σημερινή αβεβαιότητα σε πολιτικές αντιπαραθέσεις.

The post Προειδοποίηση για πιθανό «πάγωμα» της κυβέρνησης των Βρυξελλών τον επόμενο χρόνο appeared first on .

Η επιδείνωση του ελλείμματος αποδίδεται κυρίως στη μείωση των δημοσίων εσόδων, κατά περίπου 0,3% του ΑΕΠ, η οποία συνδέεται με χαμηλότερες τρέχουσες εισπράξεις και μειωμένες μεταβιβάσεις κεφαλαίου. Παράλληλα, οι αυξημένες αμυντικές δαπάνες (+0,2% του ΑΕΠ) και οι υψηλότερες δαπάνες για τόκους (+0,2% του ΑΕΠ) αντισταθμίζονται σε σημαντικό βαθμό από την προβλεπόμενη μείωση των κοινωνικών παροχών, χωρίς αυτό να αρκεί για να αναστραφεί η γενική τάση.

Το Βέλγιο βρίσκεται ήδη υπό διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, καθώς έχει αποκλίνει σημαντικά από τους στόχους του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο θέτει ως ανώτατο όριο το 3% του ΑΕΠ. Στο πλαίσιο αυτό, το Συμβούλιο έχει συστήσει στη χώρα να εξαλείψει το υπερβολικό έλλειμμά της μέχρι το 2029. Ωστόσο, οι πολιτικοί εταίροι της ομοσπονδιακής κυβέρνησης δεν έχουν ακόμη καταλήξει σε κοινή πορεία προς αυτόν τον στόχο· στις αρχές Νοεμβρίου συμφώνησαν απλώς σε παράταση 50 ημερών για την επίτευξη μιας ενδοκυβερνητικής συμφωνίας.

Πέρα από το έλλειμμα, οι προβλέψεις σκιαγραφούν και μια επιβάρυνση στη δημόσια οφειλή. Η ακαθάριστη δημόσια χρέωση αναμένεται να φθάσει το 107,1% του ΑΕΠ το 2025, να αυξηθεί στο 109,9% το 2026 και να αγγίξει το 112,2% το 2027. Η οικονομική ανάπτυξη προβλέπεται υποτονική: μόλις 1% το 2025, με ήπια ανάκαμψη στο 1,1% το 2026 και 1,3% το 2027. Οι επιδόσεις αυτές παραμένουν χαμηλότερες από τις αναμενόμενες για την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη, οι οποίες αναμένονται να κινούνται μεταξύ 1,2% και 1,5% τα επόμενα χρόνια.

Στο μέτωπο των τιμών, η Κομισιόν σημειώνει αναθεώρηση προς τα πάνω για τον πληθωρισμό της Ευρωζώνης, κυρίως λόγω κόστους ενέργειας. Παρ’ όλα αυτά, η τάση δείχνει σταθεροποίηση γύρω στο 2% για το διάστημα 2026–2027, στοιχείο που θεωρείται ενθαρρυντικό για τη μακροοικονομική σταθερότητα.

Την ώρα που η κυβέρνηση στις Βρυξέλλες παλεύει να βρει ισορροπία ανάμεσα στις πολιτικές διαφορές και στις πιεστικές απαιτήσεις των Βρυξελλών –των άλλων Βρυξελλών, της Κομισιόν– οι αριθμοί δείχνουν ξεκάθαρα ότι ο δρόμος προς τη δημοσιονομική εξυγίανση θα είναι μακρύς και απαιτητικός. Το Βέλγιο καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να ανακόψει μια πορεία που ήδη το απομακρύνει από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, προτού οι αποκλίσεις μετατραπούν σε μόνιμο δομικό βάρος για την οικονομία του.

The post Η Κομισιόν προειδοποιεί: Η βαθύτερη δημοσιονομική “τρύπα” της Ευρωζώνης προμηνύεται στο Βέλγιο appeared first on .

Χρέος Βρυξελλών: Στο 230% των εσόδων

Το 2024, η Περιφέρεια των Βρυξελλών κατέγραψε χρέος άνω των 14,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, ενώ τα συνολικά της έσοδα δεν ξεπέρασαν τα 7 δις ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι το χρέος της ανέρχεται σε 230% των ετήσιων εσόδων της. Συγκριτικά, η Βαλλονία ακολουθεί με 214%, ενώ η Φλάνδρα βρίσκεται σε σαφώς καλύτερη κατάσταση με 61%.

Αυτά τα δεδομένα καταδεικνύουν ότι ο νότος και το κέντρο του Βελγίου έχουν επιβαρυνθεί δημοσιονομικά 3 έως 4 φορές περισσότερο από τον βόρειο τμήμα της χώρας.

Δημόσιο χρέος και οικονομική δυναμική

Ο Xavier Debrun, επικεφαλής του τμήματος μελετών της Εθνικής Τράπεζας του Βελγίου, εξηγεί ότι η ύπαρξη χρέους δεν αποτελεί απαραίτητα πρόβλημα, υπό την προϋπόθεση ότι σχετίζεται με επενδύσεις που ενισχύουν την οικονομική ανάπτυξη. Το κρίσιμο είναι η σχέση μεταξύ της αύξησης του χρέους και της ανάπτυξης του ΑΕΠ.

Στην περίπτωση των Βρυξελλών, το δημόσιο χρέος αυξάνεται ταχύτερα από την οικονομία. Αυτό, όπως τονίζει ο Debrun, είναι εξαιρετικά επικίνδυνο: «Αν συνεχιστεί αυτή η τάση, τα επιτόκια εξυπηρέτησης του χρέους θα ξεπεράσουν τη δημιουργούμενη οικονομική αξία, κάτι το οποίο είναι ξεκάθαρα μη βιώσιμο».

Η Περιφέρεια και οι υποχρεωτικές επενδύσεις

Ένα σημαντικό μέρος του προβλήματος αποδίδεται στη θεσμική δομή του Βελγίου, όπου οι περιφέρειες —όπως οι Βρυξέλλες— φέρουν το βάρος των μεγάλων επενδύσεων: δημόσιες υποδομές, σχολεία, δρόμοι κ.ά. Τα τελευταία χρόνια, αυτό επιδεινώθηκε με την υποχρέωση άμεσης ενεργοποίησης έργων στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Σχεδίου Ανάκαμψης, οδηγώντας σε προχρηματοδότηση πολλών έργων ταυτόχρονα.

Σύγκριση με την Ελλάδα του 2010

Σύμφωνα με τον Xavier Debrun, η κατάσταση της Περιφέρειας των Βρυξελλών είναι «ιδιαίτερα καταστροφική», προσθέτοντας ότι «αν θέλουμε να την συγκρίνουμε με ένα κράτος, είναι εκεί που βρισκόταν η Ελλάδα το 2010«. Η σύγκριση αυτή αποτυπώνει την κρισιμότητα του προβλήματος.

Κίνδυνος υποβάθμισης από τους οίκους αξιολόγησης

Η κατάσταση μπορεί να επιδεινωθεί περαιτέρω αν οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης μειώσουν εκ νέου τη βαθμολογία της Περιφέρειας. Ήδη από το 2023, η Standard & Poor’s είχε υποβαθμίσει την πιστοληπτική ικανότητα της από AA- σε A+. Μια νέα υποβάθμιση θα έκανε τους επενδυτές πιο επιφυλακτικούς και θα αύξανε το κόστος δανεισμού, βαθαίνοντας ακόμη περισσότερο το ήδη επικίνδυνο χρέος.

The post Βρυξέλλες σε τροχιά Ελλάδας: Χρέος στα επίπεδα του 2010 appeared first on .

Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης και της απάντησης:

Καθώς η ελληνική οικονομία παραμένει σε κατάσταση ύφεσης για ένατο (!) συνεχές έτος, οι άτεγκτες απαιτήσεις των δανειστών προκαλούν απορίες ως προς τη δυνατότητα επίτευξης των στόχων που τίθενται. Συγκεκριμένα στο πλαίσιο των συζητήσεων για την αξιολόγηση της ελληνικής οικονομίας, προκύπτει για ακόμη μια φορά το ζήτημα των δημοσιονομικών στόχων που τίθενται μακροπρόθεσμα και οι οποίοι δεν είναι ρεαλιστικοί. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά παραμένει αδιαπραγμάτευτος ο στόχος του πλεονάσματος ύψους 3,5% για τη διετία 2019-2020, κάτι το οποίο με τα σημερινά δεδομένα φαντάζει αδύνατο όχι μόνο για την ελληνική οικονομία, αλλά για οποιοδήποτε κράτος αντιμετωπίζει μία τόσο παρατεταμένη και βαθιά (άνω του 25% του ΑΕΠ σωρευτικά από το 2008) ύφεση στην εθνική του οικονομία.

Ερωτάται η Επιτροπή :

–       Θεωρεί εφικτούς τους δημοσιονομικούς στόχους που τίθενται για την ελληνική οικονομία;

Εφόσον αναγνωρίζει τα πλήγματα που δέχονται οι Έλληνες πολίτες λόγω των επαχθών μέτρων που επιβάλλονται, πως σχεδιάζει να τους υποστηρίξει;

Απάντηση του κ. Moscovici

εξ ονόματος της Επιτροπής

(24.1.2017)

Οι τελευταίες οικονομικές προβλέψεις δείχνουν ότι η οικονομία θα αναπτυχθεί από το 2017 και μετά υπό τον όρο ότι το πρόγραμμα θα παραμένει σε σωστή πορεία. Το βασικό σενάριο για την ανάλυση της βιωσιμότητας του χρέους (DSA) που εκπονήθηκε από τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα με βάση τη δήλωση της Ευρωομάδας της 25ης Μαΐου 2016, στηρίζεται στην υπόθεση ότι η Ελλάδα θα επιτύχει και θα διατηρήσει πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 3,5% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕγχΠ) επί μία δεκαετία, μετά την οποία θα αρχίσει να μειώνεται σταδιακά στο 1,5% του ΑΕΠ. Η δημοσιονομική αυτή πορεία είναι, σε γενικές γραμμές, σύμφωνη με τους κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης.

Τα ιστορικά στοιχεία δείχνουν ότι ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες ήταν σε θέση να επιτύχουν πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 3,5% του ΑΕΠ ή και περισσότερο και να το διατηρήσουν επί τουλάχιστον 5 συνεχή έτη. Επιπλέον, από τη σχετική βιβλιογραφία προκύπτει ότι όταν το βάρος του χρέους είναι υψηλό, εάν η οικονομία βρίσκεται σε καλύτερη κυκλική θέση, οι πολιτικοί κίνδυνοι είναι μικροί, έχουν θεσπιστεί ορθοί δημοσιονομικοί κανόνες και θεσμοί και το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών παρουσιάζει πλεόνασμα, οι χώρες μπορούν να διατηρήσουν υψηλό πρωτογενές πλεόνασμα για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Μέσω της αποτελεσματικής εφαρμογής του τρίτου προγράμματος στήριξης της σταθερότητας, η Ελλάδα αναμένεται να ικανοποιήσει πολλά από αυτά τα κριτήρια. Η Ελλάδα θα έχει ολοκληρώσει την ουσιαστική διαχείριση των μεταρρυθμίσεων των δημόσιων οικονομικών που θα ενισχύσουν τη δημοσιονομική πειθαρχία. Επίσης, προβλέπεται ότι η ελληνική οικονομία θα βρίσκεται σε καλύτερη κυκλική θέση τη δεκαετία μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος. Οι εξελίξεις αυτές, σε συνδυασμό με πολλά μέτρα για τη βελτίωση της βιωσιμότητας, της αποδοτικότητας και του δίκαιου χαρακτήρα του ελληνικού προϋπολογισμού και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στις αγορές κεφαλαίων, εργασίας και προϊόντων, θα συμβάλει στην ανύψωση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων πολιτών.

Είναι επίσης σημαντικό ότι το πρόγραμμα περιλαμβάνει πολιτικές για την ενίσχυση των συστημάτων κοινωνικής προστασίας και για την υποστήριξη των πλέον ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Αυτό περιλαμβάνει τη σταδιακή εφαρμογή του προγράμματος ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος σε εθνική κλίμακα.

The post Κ.Χρυσόγονος: Με υποθετικά σενάρια απαντά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή… appeared first on .

Όπως χαρακτηριστικά διαπιστώνει, σε συνέντευξή του στην εφημεριδα Le Soir το Βέλγιο εξακολουθεί να διατρέχει κινδύνους οι οποίοι απορρέουν από τα εξής τρία προβλήματα που εξακολουθούν να το ταλανίζουν:

1. Δεν έχει επιλύσει το πρόβλημα του υπέρογκου δημοσίου χρέους,

2. το ύψος του δημοσιονομικού ελλείμματος για φέτος αναμένεται να ξεπεράσει το 3%, ενώ και

3. οι προσπάθειες της χώρας να διορθώσει τις «διαρθρωτικές» δημοσιονομικές της ανισορροπίες κρίνονται ως μάλλον ανεπαρκείς.

Απο την άλλη ωστόσο οι υφιστάμενες διαφωνίες στους κόλπους του κυβερνητικού συνασπισμού για το περιεχόμενο των δημοσιονομικών μέτρων και η συνακόλουθη καθυστέρηση στην ψήφισή τους καθιστούν αδύνατο να τηρηθεί η δέσμευση περί ισοσκελισμένων προϋπολογισμών μέχρι το 2018, την οποία έχει αναλάβει η βελγική κυβέρνηση απέναντι στην Ευρώπη.

Στο μεταξύ «αγεφύρωτο» χαρακτηρίζει σήμερα η εφημεριδα De Standaard το χάσμα μεταξύ Χριστιανοδημοκρατών και Φιλελεύθερων σε ό,τι αφορά τα δημοσιονομικά.

Η μη σύγκληση χτες του Κυβερνητικού Συμβουλίου δεν αποτελεί κατά την εφημερίδα «καλό σημάδι» γιατί υποδηλώνει αδυναμία συνεννόησης.

Από την πλευρά της πάντως η εφημεριδα De Morgen εκτιμά ότι ο Πρωθυπουργός του Βελγίου Μισέλ κατάφερε να σταθεροποιήσει την κατάσταση και να αποφορτίσει τις εντάσεις παραπέμποντας στις καλένδες τα μέτρα και αναβάλλοντας προς το παρόν τις σχετικές αποφάσεις καθώς προσανατολίζεται τελικά να υποβάλει στην Επιτροπή ένα «ήπιο» προσχέδιο προϋπολογισμού που όμως είναι πιθανό να προκαλέσει δυσαρέσκεια σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την ατολμία του «να θέσει τον δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων».

Πηγή: real.gr

The post Στο στόχαστρο των Βρυξελλών βρίσκεται πλέον το Βέλγιο appeared first on .