Μεγάλη νικήτρια της βραδιάς, η αλγερινή σκηνοθέτιδα και συγγραφέας Rayhana, η οποία με το φιλμ της «À mon âge je me cache encore pour fumer» (στην ηλικία μου ακόμα πρέπει να κρύβομαι για να καπνίσω) απέσπασε το Grand Prix του εφετινού Φεστιβάλ.

Όπως αναφέραμε, το DJAM του Tony Gatlif πήρε το βραβείο Κοινού, ενώ το φιλμ «La Belle et la meute» του Kaouther Ben Hania απέσπασε το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής και το «More» του Onur Saylak κέρδισε το νεανικό βραβείο Επιτροπής.

Μαζί με την Δάφνη Πατακιά, βραβεύτηκε για την ερμηνεία του κι ο Pio Amato, για την ταινία A Ciambra του Jonas Carpignano.

Πηγή: levif.be / rtbf.be

The post Βραβείο ερμηνείας για την Δάφνη Πατακιά στο Festival Cinéma Méditerranéen στις Βρυξέλλες appeared first on .

Την Δάφνη την πρωτοείδαμε στη ταινία του Κωνσταντίνου Γιάνναρη Το ξύπνημα της άνοιξης αλλά και στο Interruption του Γιώργου Ζώη. Η νεαρή ηθοποιός γεννήθηκε το 1992 και μεγάλωσε στις Βρυξέλλες από Έλληνες γονείς, σπούδασε μπαλέτο και σύγχρονο χορό εκεί και στα 18 της έγινε δεκτή στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από όπου και αποφοίτησε. Της αρέσουν πολύ οι ήρωες των αδερφών Νταρντέν, η τρέλα του Λεός Καράξ και το παράδοξο του Μπρουνό Ντιμόν ενώ η αγαπημένη της ελληνική ταινία είναι Ο Δράκος του Νίκου Κούνδουρου. Η ίδια δεν νιώθει ούτε απόλυτα Ελληνίδα ούτε απόλυτα Βελγίδα. Αισθάνεται Ευρωπαία.

H Αθήνα είναι ένα μέρος όπου νιώθεις πως όλα και όλοι βράζουν, δημιουργικά ή και άσχημα. Αυτή είναι η γοητεία της, όλα είναι σε κίνηση.  

Μου λέει πως όταν ήταν μικρή ήθελε να γίνει αρχαιολόγος και να κάνει ανασκαφές. Ονειρευόταν περιπέτειες σαν του Ιντιάνα Τζόουνς. «Ακόμα ονειρεύομαι περιπέτειες σε μακρινές χώρες». Την πρώτη της επαφή με το θέατρο την είχε μέσα από ερασιτεχνικές ομάδες στις οποίες συμμετείχε οικογενειακώς με τους γονείς και την αδελφή της. «Με διασκέδαζε το να βλέπω τους γονείς μου να μεταμορφώνονται για τους ρόλους τους και με συγκινούσε η αγάπη που είχαν για το θέατρο και το σινεμά».

«Ναι, γεννήθηκα και μεγάλωσα στις Βρυξέλλες. Θυμάμαι έντονα την αυλή του σχολείου μου. Πήγαινα στο Ευρωπαϊκό Σχολείο. Ιταλοί, Έλληνες, Άγγλοι, Βέλγοι, παιδιά από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, παίζαμε και μαλώναμε σε όλες τις γλώσσες. Θυμάμαι την παέγια που έτρωγα από το τάπερ της Ισπανίδας συμμαθήτριας μου, τους Πορτογάλους που κλαίγανε φορώντας τις φανέλες της εθνικής τους ομάδας όταν χάσανε στο τελικό του Euro και θυμάμαι να βάζουμε στοιχήματα για το ποιανού η χώρα θα κερδίσει στην Eurovision. Νιώθω τυχερή που μεγάλωσα ανάμεσα σε τόσες διαφορετικές κουλτούρες».

Στην Ελλάδα ήρθε όταν τελείωσε το σχολείο για να σπουδάσει υποκριτική. «Μου άρεσε πολύ το ελληνικό θέατρο που παρακολουθούσα πολύ όταν ερχόμουν διακοπές στην Ελλάδα. Έδωσα εξετάσεις στο Εθνικό και πέρασα. Ακόμα δεν έχω  πολλή εμπειρία στο θέατρο και το σινεμά. Η πρώτη παράσταση στην οποία δούλεψα ήταν το Φάουστ του Μιχαήλ Μαρμαρινού. Η αφοσίωση και συγκέντρωση που έχει ο Μιχαήλ Μαρμαρινός όταν δουλεύει με σημάδεψε. Θέλω να του μοιάσω σε αυτό», λέει η ίδια.

Τον Τόνι Γκατλίφ τον συνάντησε την μέρα που πέρασε από το κάστινγκ για την ταινία. «Είχα δει προηγούμενες του ταινίες, το Gadjo Dilo, το Latcho Drom. Μου αρέσει ότι μπλέκει συχνά το ντοκιμαντέρ με την μυθοπλασία κυρίως όταν κινηματογραφεί κόσμο να χορεύει και να τραγουδάει. Όταν ξεκίνησαν τα γυρίσματα δεν μου είχε δώσει σενάριο. Μας έδινε τις σκηνές μια μέρα πριν το γύρισμα. Γυρίσαμε την ταινία σχεδόν σε χρονολογική σειρά και κάναμε το ίδιο roadtrip που κάνουν και οι χαρακτήρες στην ταινία από την Τουρκία προς την Ελλάδα. Ο Γκατλίφ λειτουργεί ενστικτωδώς, η εξέλιξη του γυρίσματος ήταν πάντα απρόβλεπτη κι αυτό δίνει μεγάλη ελευθερία».

Η Δάφνη είχε κάποια ακούσματα από ρεμπέτικα αλλά δεν γνώριζε την μεγάλη ιστορία του είδους. «Με αφορμή όμως την ταινία ασχολήθηκα περισσότερο. Είχα ήδη κάποιες βάσεις στον μπαγλαμά και το δούλεψα λίγο παραπάνω. Από ρεμπέτικα κομμάτια με συγκινεί η «Μισιρλού» κι ας είναι χιλιοακουσμένο τραγούδι. Με συγκινεί η ιστορία του, το ότι τραγουδήθηκε τόσο πολύ και μεταμορφώθηκε σε τόσα διαφορετικά μουσικά είδη, από διασκευές ρέγκε μέχρι και τη διασκευή στο Pulp Fiction».

Πολλά από τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν στην Λέσβο. «Φτάνοντας εκεί συνειδητοποίησα ότι η ενημέρωσή μου σε σχέση με το προσφυγικό ήταν ελλιπής. Η πραγματικότητα είναι πάντα πιο ωμή. Μια ταινία μπορεί να βοηθήσει ευαισθητοποιώντας το κοινό αλλά η πραγματική βοήθεια είναι αυτή που προσφέρουν όσοι πήγαν στο νησί».

Η Δάφνη αυτό τον καιρό ζει στο Παρίσι αλλά καμιά φορά της λείπει η Αθήνα. «Υπάρχουν λιγότεροι κώδικες συμπεριφοράς στην Αθήνα απ” ο, τι σε άλλες πόλεις. Είναι ένα μέρος όπου νιώθεις πως όλα και όλοι βράζουν, δημιουργικά ή και άσχημα. Αυτή είναι η γοητεία της, όλα είναι σε κίνηση».

—  Δάφνη, πες μου μερικά πράγματα που σου αρέσει να κάνεις, σημαντικά ή ασήμαντα.
Μου αρέσει το τζιν τόνικ, ο μεσημεριανός ύπνος πιο πολύ από τον βραδινό, να χαϊδεύω τα κόκκινα βελούδινα καθίσματα στο σινεμά όταν βλέπω ταινία, μου αρέσει το τρέξιμο, οι ιστορίες της γιαγιάς μου για τον πόλεμο, μου αρέσει να ανοίγω σελίδες στην τύχη στα βιβλιοπωλεία. Μου αρέσουν πολύ οι μπάμιες. Μου αρέσει όταν περπατάω αργά το βράδυ με δυνατή μουσική στα αυτιά.

Πηγή: www.lifo.gr

The post Το φωτεινό αστέρι της Δάφνης Πατακιά appeared first on .

Η υπόθεση

Το «Ξύπνημα της Άνοιξης» αφηγείται τις πορείες πέντε εφήβων, που συστήνουν μια συμμορία και φτάνουν στο έγκλημα. Ο Αλέξανδρος, ο αρχηγός της συμμορίας, είναι ο εσωστρεφής μεγάλος γιος μιας οικογένειας, η οποία έχασε ξαφνικά ένα παιδί και προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της. Η Ιωάννα, που τον ερωτεύεται και γίνεται κι αυτή μέλος της συμμορίας, ήταν μία άριστη μαθήτρια που δεν έχει όμως καμία επικοινωνία με τη μητέρα της. Ο Χρήστος γραπώνεται από την ιδεολογία για να ξεφύγει κι αυτός από τη διαλυμένη οικογένειά του. Ο Εμίρ πουλάει μικροποσότητες ναρκωτικών και ο μικρότερος αδελφός του, ο Άρης, αναζητά κι αυτός να γιατρέψει τα τραύματά του μέσα από ένα παιχνίδι βίας και αποδοχής.

«Μια ομάδα εφήβων μοιραία βρίσκονται και δένονται μεταξύ τους. Τα αρχικά μικρο-εγκλήματα και η μικρο-παραβατικότητα σταδιακά κλιμακώνονται σε πράξεις βίαιες και τελικά δολοφονικές. Όλο αυτό με μια αφέλεια και αθώα απερισκεψία. Η πορεία της ομάδας σπαρμένη με αδρεναλίνη, λεφτά, χαρά και έρωτα. Όπως και ο δρόμος προς την κόλαση είναι σπαρμένος με τις πιο αγνές προθέσεις…», σχολιάζει ο Γιάνναρης, που επιχειρεί ένα ψυχογράφημα μίας γενιάς προδομένης από την προηγούμενη. «Είναι η γενιά που, για πρώτη φορά από τον πόλεμο, θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη φουρνιά. Η απληστία και βουλιμία των προηγουμένων έχουν αφήσει ελάχιστα περιθώρια και ζωτικό χώρο για τους καινούριους. Το ψέμα, η υποκρισία, η απογοήτευση, η οργή δεν διαπραγματεύονται ούτε αποκωδικοποιούνται με τόση διάκριση και ευκολία. Η αντίδραση είναι απόλυτη, μονοδιάστατη, χωρίς ίχνος συμβιβασμού ή ελέους».

Ο τίτλος της ταινίας είναι δανεισμένος από το εμβληματικό θεατρικό έργο του Φρανκ Βέντεκιντ «Το Ξύπνημα της Άνοιξης». Ένα επαναστατικό έργο για την εποχή του –γραμμένο στα τέλη του 19ου αιώνα– που σκιαγραφούσε με τρόπο άμεσο τη στερημένη σεξουαλικά νεολαία εκείνης της εποχής. Στην πραγματικότητα η αναφορά του Γιάνναρη στον τίτλο έχει ειρωνική χροιά. «Το βασικό εγχείρημα του Βέντεκιντ -η νεανική σεξουαλική καταπίεση οδηγεί σε ψυχοπαθητικές αναταραχές και συμπεριφορές βίαιες και αντικοινωνικές- είναι ένας από τους μύθους και εμμονές του μοντερνισμού που τώρα κοιτάμε πίσω με μια συμπάθεια, αν όχι συγκατάβαση. Οι νεαροί πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ό,τι άλλο εκτός από καταπιεσμένοι ερωτικά. Όμως η παραβατικότητα, η αναταραχή, η βία είναι διάχυτες στη ζωή τους. Μια εθιστική ουσία, μεταξύ πολλών άλλων», επισημαίνει.

Στην ταινία «Το ξύπνημα της άνοιξης», η «δική μας » Δάφνη Πατακιά υποδύεται την Ιωάννα, ένα κορίτσι στην εφηβεία του που ανακαλύπτει τη γλώσσα της βίας και της οργής όταν ερωτεύεται τον αρχηγό μιας συμμορίας αγοριών και εισχωρεί σ’ αυτήν.

Στο τρέιλερ της ταινίας που τιμήθηκε με το βραβείο κοινού στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης τον προηγούμενο Νοέμβριο ακούγεται από έναν από τους πέντε πρωταγωνιστές η φράση «Είναι ωραία η βία». Μπορεί η 23χρονη ηθοποιός να μην αναγνωρίζει άμεσες τουλάχιστον συνάψεις της ζωής της με εκείνη της ηρωίδας της, ωστόσο δεν μοιάζει ούτε αφοριστική ούτε απόλυτη. «Στην ηλικία της κι εγώ θα μπορούσα να έχω στραφεί σ’ αυτήν την κατεύθυνση, στη βία. Είναι πολύ λεπτή η γραμμή για να ξεπεράσεις τα όρια, να ξεφύγεις. Ειδικά σε μια ηλικία που τα ένστικτα βράζουν», λέει.

Η Δάφνη γεννήθηκε και μεγάλωσε στις Βρυξέλλες. Φοίτησε σε ευρωπαϊκό σχολείο και, όπως θυμάται, πήρε την πρώτη γεύση αληθινής ζωής όταν στα 15 της χρόνια ήρθαν με την οικογένειά της στην Ελλάδα. «Το να ζήσω στην Ελλάδα ήταν μάλλον ένα απωθημένο των παιδικών μου χρόνων. Ερχόμασταν τα καλοκαίρια για οικογενειακές διακοπές, όμως εκείνο που θυμάμαι πιο έντονα είναι μια σκηνή στην πλατεία Ομονοίας όταν ήμουν 15 ετών. Γινόταν πανικός. Είχε τόση φασαρία και “ακαταστασία” που γοητεύτηκα. Μου άρεσε το χάος, προφανώς γιατί μέχρι τότε είχα μεγαλώσει στο απολύτως οργανωμένο περιβάλλον του σχολείου», λέει.

Στα 18 της αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη της στην Ελλάδα, έδωσε εξετάσεις στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, ερμηνεύοντας την Πενθεσίλεια, και πέτυχε. Μετά τις Βρυξέλλες και την Αθήνα η Δάφνη Πατακιά πλέον ζει μόνιμα στο Παρίσι. Θέλει, λέει, να δοκιμάσει την υποκριτική και στη δεύτερη μητρική γλώσσα της, τα γαλλικά. Πριν από περίπου έναν μήνα ολοκλήρωσε μια ανάγνωση της «Ορέστειας» στη γαλλική πρωτεύουσα και μετά την Μπερλινάλε, για την οποία νιώθει ενθουσιασμένη, θέλει να αναζητήσει την τύχη της εκτός από το σινεμά και στο θέατρο.

GC de Lijsterbes

Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου στις 6:30 μ.μ. – 9:30 μ.μ.

The post Το «Ξύπνημα της Άνοιξης» του Κωνσταντίνου Γιάνναρη φέρνει στις Βρυξέλλες ο Ελληνικός Κύκλος appeared first on .

Επιλέχθηκε από την επιτροπή του δικτύου προώθησης του ευρωπαϊκού κινηματόγραφου (European Film Promotion) ως ένα από τα 10 ανερχόμενα ταλέντα στον θεσμό και πολλοί μιλάνε για μια αποκάλυψη που φέρει νιότη και πάθος στη μεγάλη οθόνη, ήδη από τότε που κέρδισε τις εντυπώσεις με τη συμμετοχή της στην πρόσφατη ταινία του Γιώργου Ζώη, Interruption.

The post Δάφνη Πατακιά: Από τις Βρυξέλλες στο Εθνικό και μετά στην κατάκτηση της Ευρώπης ολόκληρης appeared first on .

H Eλληνίδα ηθοποιός Δάφνη Πατακιά θα εκπροσωπήσει εφέτος την χώρα μας ως πολλά υποσχόμενη ηθοποιός (European Shooting Stars) στο φεστιβάλ Βερολίνου που θα πραγματοποιηθεί για 66η φορά στην ιστορία του στην πρωτεύουσα της Γερμανίας από την Πέμπτη 11 ως την Κυριακή 21 Φεβρουαρίου.

The post Ευρωπαϊκό αστέρι η Δάφνη Πατακιά appeared first on .