Τα στοιχεία δείχνουν επίσης ότι στα διπλά οικογενειακά ονόματα, το επώνυμο του πατέρα είναι εκείνο που μπαίνει πρώτο.

Από την 1η Ιουνίου 2014, βάσει τροποποίησης του Αστικού Κώδικα του Βελγίου, οι γονείς που ζουν στο Βέλγιο είχαν τη δυνατότητα να δίνουν στα παιδιά τους το επώνυμο του πατέρα, της μητέρας, του συνγονέα ή και των δύο γονέων και με οποιαδήποτε σειρά.

Η μόνη προϋπόθεση είναι -αν πρόκειται για αδέρφια- να κρατούν όλα το ίδιο επώνυμο.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι, από το 2019 και το 2023, το ποσοστό των παιδιών των οποίων το μοναδικό επώνυμο είναι του πατέρα τους μειώθηκε από 84,3% σε 81,3%.

Το 2023, τα διπλά επώνυμα που αποτελούνταν από το όνομα του πατέρα και της μητέρας ή της μητέρας και του συνγονέα αποτελούσαν το 7,01% όλων των πιστοποιητικών γέννησης, σε σύγκριση με το 5,1% τέσσερα χρόνια νωρίτερα.

Τα στοιχεία αποκάλυψαν ότι, με διπλά ονόματα το 2019, το όνομα του πατέρα ήταν πρώτο στο 79,8% των περιπτώσεων, με το ποσοστό να πέφτει μόνο στο 78,3%, το 2023.

Οι γονείς περίπου 7.490 παιδιών που γεννήθηκαν πριν από την αλλαγή την 1η Ιουνίου 2014 επωφελήθηκαν επίσης από τους νέους κανόνες για να αλλάξουν το επώνυμο των απογόνων τους. Η σύγκριση μπορεί να γίνει μόνο από το 2019, καθώς δεν έχουν ψηφιοποιηθεί όλα τα πιστοποιητικά γέννησης που έχουν κατατεθεί πριν από αυτήν την ημερομηνία.

Ο Αστικός Κώδικας του Βελγίου είναι μια συλλογή νόμων που διέπουν τα δικαιώματα των πολιτών. Βασισμένο στον Γαλλικό Αστικό Κώδικα που αναπτύχθηκε το 1804, γνωστός ως Ναπολεόντειος Κώδικας, καλύπτει τις αρχές της ιδιωτικής ιδιοκτησίας, την ελευθερία των συμβάσεων και τις νομικά δεσμευτικές συμβάσεις (για παράδειγμα για συμφωνίες ενοικίασης).

The post Παρά την αλλαγή του νόμου, παραμένει μακράν συχνότερο για ένα παιδί να παίρνει το επώνυμο του πατέρα appeared first on .

Τόσο ο Φλαμανδός υπουργός Παιδείας, Ben Weyts (Εθνικιστής) όσο και ο ομοσπονδιακός υπουργός Υγείας, Frank Vandenbroucke (Φλαμανδός σοσιαλιστής) είχαν καλέσει τους γονείς να κάνουν σελφ-τεστ στα παιδιά τους σε εβδομαδιαία βάση. Εκτιμούν ότι τα σελφ-τεστ είναι το κλειδί για να διατηρηθούν όσο το δυνατόν περισσότερα σχολεία για όσο το δυνατόν περισσότερο ανοιχτά κατά τη διάρκεια του 5ου κύματος της πανδημίας.

Όπως γίνεται ήδη εμφανές στα στοιχεία από το ινστιτούτο δημόσιας υγείας Sciensano, η παραλλαγή Omicron του ιού έχει εξαπολύσει ένα πραγματικό τσουνάμι λοιμώξεων. Ο επικεφαλής του Φλαμανδικού Καθολικού Εκπαιδευτικού Συμβουλίου, Lieven Boeve, λέει ότι πολλοί μαθητές και δάσκαλοι θα προσβληθούν και τόσο τα κρούσματα όσο και οι καραντίνες, θα οδηγήσει στο (μερικό) κλείσιμο ορισμένων σχολείων.

Το ερώτημα είναι πόσα σχολεία θα αναγκαστούν είτε να καταργήσουν κάποιες τάξεις είτε να κλείσουν τελείως λόγω μόλυνσης του προσωπικού ή/και των μαθητών με την παραλλαγή Όμικρον.

Προκειμένου να τονωθεί η χρήση του αυτοδιαγνωστικού ελέγχου μεταξύ των μαθητών, ο Ομοσπονδιακός Υπουργός Υγείας σκοπεύει να καταβάλει μεγαλύτερες προσπάθειες για να ενημερώσει τους γονείς για τα πλεονεκτήματα που επιφέρει η χρήση του.

Ο κ. Vandenbroucke είπε στους δημοσιογράφους ότι «οι διευθυντές σχολείων θα μπορούσαν να εξηγήσουν στους γονείς ότι ο εβδομαδιαίος αυτοέλεγχος των παιδιών μπορεί να διασφαλίσει ότι τα σχολεία μπορούν να παραμείνουν ανοιχτά».

Ωστόσο, έχουν εκφραστεί ανησυχίες για το κόστος του αυτοδιαγνωστικού ελέγχου σε εβδομαδιαία βάση, ιδιαίτερα για πολύτεκνες οικογένειες και οικογένειες με χαμηλά εισοδήματα. Περίπου το 20% των νοικοκυριών στο Βέλγιο δικαιούνται να αγοράσουν το σελφ-τεστ από τα φαρμακεία, μειωμένο κατά 1 ευρώ.

Ο Φλαμανδός υπουργός Παιδείας, Ben Weyts, τόνισε ότι δεν πιστεύει ότι η προσφορά δωρεάν κιτ αυτοδιαγνωστικού ελέγχου θα παρείχε «μια θαυματουργή λύση» στην αύξηση της αποδοχής αυτών των τεστ.

The post Μόλις το 8% των γονέων σχεδιάζει να κάνει self-test στα παιδιά του εβδομαδιαία appeared first on .

Στις γαλλόφωνες περιοχές του Βελγίου, οι καλοκαιρινές διακοπές θα μειωθούν κατά δύο εβδομάδες, ξεκινώντας από το σχολικό έτος 2022-2023. Αυτό θα αντισταθμιστεί με μια επιπλέον εβδομάδα διακοπών το φθινόπωρο και την άνοιξη.

Στη Φλάνδρα, εκκρεμεί ακόμα το ερώτημα για το αν πρέπει να αλλάξει η διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών, κι ως εκ τούτου η Φλαμανδική Συνομοσπονδία Γονέων και Ενώσεων Γονέων (VCOV) διοργάνωσε μια έρευνα που συμπληρώθηκε από 14.014 γονείς, όπως αναφέρουν τοπικά μέσα.

«Οι απόψεις ποικίλλουν πολύ», σχολιάζει η διευθύντρια εκπαίδευσης, Karolien Bouchet εκ μέρους του VCOV. «Μια μικρή πλειοψηφία της τάξης του 51,5% τάσσεται υπέρ της μείωσης της διάρκειας για τις καλοκαιρινές διακοπές».

Μεταξύ των γονέων που προτιμούν να παραμείνει το διάστημα των διακοπών στους δύο μήνες (το 43,1%), ένα επιχείρημα που ακούγεται συχνά είναι ότι η οικογένεια, η κοινωνία και η εργασιακή κατάσταση είναι προσανατολισμένες σε δύο μήνες διακοπών, εξήγησε.

Το VCOV ρώτησε επίσης τους γονείς ποιες προσαρμογές θα προτιμούσαν εάν άλλαζε η κατανομή των σχολικών διακοπών.

Ελαφρώς λιγότεροι από τους μισούς γονείς (44,5%) προτιμούν τη συντόμευση των καλοκαιρινών διακοπών κατά δύο εβδομάδες, σε συνδυασμό με την επέκταση των φθινοπωρινών και ανοιξιάτικων διακοπών από μία σε δύο εβδομάδες η καθεμία.

Για το 20,5% των ερωτηθέντων, οι καλοκαιρινές διακοπές θα μπορούσαν να συντομευθούν χωρίς να παραταθούν οι αντίστοιχες φθινοπωρινές και ανοιξιάτικες.

Άλλες προτάσεις περιλαμβάνουν την παράταση των αργιών των Χριστουγέννων και την καθιέρωση μιας ολόκληρης εβδομάδας αργίας τον Μάιο αντί του παρατεταμένου Σαββατοκύριακου.

The post Διχασμένοι οι βέλγοι γονείς ως προς την διάρκεια των καλοκαιρινών σχολικών διακοπών appeared first on .

Συχνά διαβάζουμε άρθρα και έρευνες σχετικά με τις ανάγκες και τα δικαιώματα των παιδιών. Με ποιον τρόπο θα τα κάνουμε ευτυχισμένα, πώς να χειριστούμε μία κατάσταση, τι τα κάνει να νιώθουν πλήρη και χαρούμενα. Και καλά κάνουμε… αφού είναι ό,τι πιο πολύτιμο έχουμε και χρειάζονται την προσοχή, το ενδιαφέρον και την φροντίδα μας.

Εμείς όμως;

Εμείς οι γονείς έχουμε ανάγκες;

Δικαιούμαστε να έχουμε;

Σίγουρα έχουμε! Και σίγουρα δικαιούμαστε!

1. Οι γονείς έχουμε ανάγκη από ανάγκη και φροντίδα.

2. Οι γονείς έχουμε ανάγκη από ελεύθερο χρόνο.

3. Οι γονείς έχουμε ανάγκη από ξεκούραση.

4. Αρέσουν και σε εμάς τα γλυκά, οι τούρτες και τα παγωτά.

5. Αρέσουν και σε εμάς τα παιχνίδια, η τηλεόραση, ο υπολογιστής και ο κινηματογράφος.

6. Μας αρέσουν οι βόλτες, πάσης φύσεως.

7. Έχουμε κι εμείς φίλους, που θέλουμε να τους συναντάμε, να κάνουμε μαζί τους πράγματα.

8. Μας αρέσει η θάλασσα, το κολύμπι, το βουνό, η κατασκήνωση, το περπάτημα, το τρέξιμο, το ποδήλατο…

9. Θέλουμε κι εμείς τους γονείς μας (αν τους έχουμε) και μας λείπουν (αν δεν τους έχουμε)

10. Θέλουμε κι εμείς να ακούμε τα μπράβο μας… και γιατί όχι να μας κανακέψουν!

Η αλήθεια είναι πως όσες είναι οι ανάγκες, οι επιθυμίες και τα δικαιώματα των παιδιών, τόσες είναι και των γονιών. Όμως, τα παιδιά έχουν τον πρώτο λόγο – τους ανήκει, τους αξίζει και εμείς τους τον παραχωρούμε: εξάλλου είναι τόσο ωραίο να είσαι γονιός… και για αυτό με χαρά θα μοιραστούμε μαζί τους τη σοκολάτα μας!

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος-Παιδοψυχολόγος στο Περιστέρι , τ.συνεργ. στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία», μέλος της Ελληνικής Εταιρίας Εφηβικής Ιατρικής και του Ευρωπαϊκού Συλλόγου Ψυχοθεραπείας. Απόφοιτος Ε.Κ.Π.Α, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή».

The post Έχουν και οι γονείς ανάγκες; Σίγουρα έχουμε και σίγουρα τις δικαιούμαστε! appeared first on .

 
Κάθε φορά, ειδικοί και μη, σπεύδουμε να χαρτογραφήσουμε τα δικαιώματα των παιδιών. Τι χρειάζονται, τι τους κάνει καλό, τι τα κάνει να νιώθουν ευτυχισμένα, πλήρη, χαρούμενα. Καλά κάνουμε, το αξίζουν. Τα παιδιά είναι ότι πολυτιμότερο έχουμε: χρειάζονται την προσοχή, το ενδιαφέρον και την φροντίδα μας.
Εμείς, οι γονείς, τι αξίζουμε; Έχουμε δικαιώματα εμείς; Ανάγκες, επιθυμίες, προτεραιότητες;
Σίγουρα έχουμε!
Παρακάτω ακολουθεί ένας συνοπτικός χάρτης με τα δικαιώματα ενός γονιού…

1.       Οι γονείς έχουμε ανάγκη από ανάγκη και φροντίδα.
2.       Οι γονείς έχουμε ανάγκη από ελεύθερο χρόνο.
3.       Οι γονείς έχουμε ανάγκη από ξεκούραση.
4.       Μας αρέσουν κι εμάς τα γλυκά, τα παγωτά, οι τούρτες, οι τάρτες, οι κρέπες και οι βάφλες…
5.       Μας αρέσουν τα παιχνίδια, τα λούνα παρκ, η τηλεόραση, ο υπολογιστής, ο κινηματογράφος.
6.       Μας αρέσουν οι βόλτες, πάσης φύσεως.
7.       Θέλουμε να έχουμε κι εμείς φίλους, να τους συναντάμε, να κάνουμε μαζί τους πράγματα.
8.       Μας αρέσει η θάλασσα, το κολύμπι, το βουνό, η κατασκήνωση, το περπάτημα, το τρέξιμο, το ποδήλατο…
9.       Θέλουμε κι εμείς τους γονείς μας (αν τους έχουμε) και μας λείπουν (αν δεν τους έχουμε)
10.   Θέλουμε κι εμείς επιβράβευση, αναγνώριση και γιατί όχι κανάκεμα!

10, 100, 1000, οι ανάγκες και οι επιθυμίες των γονιών είναι στην πραγματικότητα όσες και των παιδιών τους. Όχι. Ξέρουμε ότι τα παιδιά έχουν τον πρώτο λόγο – τους ανήκει, τους αξίζει και εμείς τους τον παραχωρούμε: εξάλλου είναι τόσο ωραίο να είσαι γονιός…
Όμως μην μας λησμόνει!

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος-Παιδοψυχολόγος στην Αθήνα , τ.συνεργ. στο Νοσοκομείο Παίδων “Αγία Σοφία”, μέλος της Ελληνικής Εταιρίας Εφηβικής Ιατρικής και του Ευρωπαϊκού Συλλόγου Ψυχοθεραπείας. Απόφοιτος Ε.Κ.Π.Α, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.

The post Ένας παιδοψυχολόγος μας υπενθυμίζει ότι έχουμε και οι γονείς δικαιώματα! appeared first on .

Όλοι οι γονείς νοιαζόμαστε για τα παιδιά μας, τα αγαπάμε, τα φροντίζουμε και θέλουμε να είναι χαρούμενα και ευτυχισμένα. Αγωνιζόμαστε και καταβάλλουμε καθημερινή προσπάθεια για να μην στερηθούν τίποτα, να μην παραπονεθούν, να μην αισθανθούν άσχημα και αδικημένα… Μας ενδιαφέρει μόνο το καλό τους!

Από την άλλη όμως πολλές φορές στην προσπάθειά μας να τα προλάβουμε όλα γεμίζουμε με ανησυχίες, άγχος και προβληματισμούς.  Αρχίζουμε να αμφιβάλλουμε για το αν ανταποκρινόμαστε σωστά στο ρόλο του γονέα, έχουμε ενοχές και πάντα αμφισβητούμε τον εαυτό μας για το αν δρούμε σωστά. Πάντα νιώθουμε πως δεν προλαβαίνουμε, δε θα τα καταφέρουμε και πολλές φορές απογοητευόμαστε …

Δεν είναι λίγες οι φορές που λέμε: «Μα φυσικά θα μπορούσα να το είχα κάνει και καλύτερα!», «Όχι, κακώς το έκανα έτσι, ήταν λάθος!», «Έπρεπε να τον-την κάνω καλύτερο-η μαθητή-τρια», «Έπρεπε να το κάνω καλύτερο παιδί».

Όλο ενοχές και «πρέπει»… Μάλλον εμείς πρέπει να ηρεμήσουμε και να δούμε πιο ψύχραιμα τα πράγματα… Ας αποδεχτούμε και ας αγαπήσουμε τα παιδιά μας όπως είναι και ας πάψουμε να έχουμε μη ρεαλιστικές προσδοκίες. Όλοι είμαστε άρτιοι γονείς και προσπαθούμε για το καλύτερο των παιδιών μας, δεν χρειάζεται να γεμίζουμε το μυαλό μας με άσκοπα πρέπει, το μόνο που θα μας βοηθήσει είναι αν δεχτούμε αυτό που είμαστε πραγματικά, αν κάνουμε αυτό που μπορούμε και είναι εφικτό για τις δυνατότητές μας. Δεν ωφελεί πουθενά να εξουθενωνόμαστε για να πετύχουμε ουτοπικά σχέδια.

Έτσι, πιθανόν να κατανοήσουμε ότι τα πράγματα δεν είναι και τόσο άσχημα και πως οι αγωνίες μας δεν είναι και τόσο ουσιαστικές. Δεν χρειάζεται να αγωνιούμε υπερβολικά, καλύτερο είναι να αφεθούμε στην απλότητα και στην ουσία του ρόλου μας…

_____________________________________________________________________

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος-Παιδοψυχολόγος στο Περιστέρι, τ.συνεργ. στο Νοσοκομείο Παίδων “Αγία Σοφία”, μέλος της Ελληνικής Εταιρίας Εφηβικής Ιατρικής και του Ευρωπαϊκού Συλλόγου Ψυχοθεραπείας. Απόφοιτος Ε.Κ.Π.Α, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.

The post Γονείς εξουθενωμένοι από το βάρος των «πρέπει» appeared first on .

Ο ρόλος του γονέα είναι πολύ σύνθετος και υπό μία έννοια πολύ δύσκολος:  Από τη μία πρέπει να δείξουμε αγάπη και ασφάλεια στα παιδιά μας και από την άλλη πρέπει να τους δώσουμε ελευθερίες για να γίνουν ανεξάρτητα… Τα παιδιά λοιπόν ίσως μπερδεύονται με αυτή τη διφορούμενη συμπεριφορά μας και μπορεί να αναπτύξουν δυσκολίες στην συμπεριφορά. Το μυστικό στην ανατροφή των παιδιών μας είναι να θέτουμε όρια και να ανταποκρινόμαστε σωστά στο ρόλο μας ως γονείς.

Παρακάτω θα περιγράψω κάποιες αρχές που μπορεί να μας βοηθήσουν να ανταποκριθούμε καλύτερα στο ρόλο μας.

1. Θα μπορούσαμε να εστιάσουμε στη σχέση και στην αλληλεπίδραση που έχουμε με το παιδί μας. Να δώσουμε χρόνο στο παιδί μας και να προσπαθήσουμε να μάθουμε περισσότερα πράγματα για την ιδιοσυγκρασία του. Παρατηρώντας τον τρόπο αντίδρασης του παιδιού μας στις διάφορες καταστάσεις προσαρμόζουμε τον τρόπο συμπεριφορά μας έτσι ώστε να αρμόζει στην προσωπικότητα του παιδιού. Το καλύτερο είναι να γίνουμε εκπαιδευτές των παιδιών μας, να κατανοήσουμε τι μπορούν και τι αδυνατούν να κάνουν και να τα ενθαρρύνουμε-καθοδηγούμε να φτάνουν στους επιδιωκόμενους στόχους τους.
2.  Τα παιδιά απαιτούν την προσοχή μας με οποιοδήποτε τρόπο. Αν δεν τους δίνουμε σημασία τότε από αντίδραση και από ανάγκη να το προσέξουμε συμπεριφέρονται με άσχημο τρόπο. Πρέπει να λοιπόν να δίνουμε σημασία στο παιδί μας και να το επιβραβεύουμε για τις καλές του πράξεις και να συζητούμε τις αρνητικές του συμπεριφορές. Με τον καιρό το παιδί θα καταλάβει ότι οι αρνητικές πράξεις δεν ωφελούν κάπου και σταδιακά θα εγκαταλειφτούν.
3. Μην έχουμε υπερβολικές, μη ρεαλιστικές προσδοκίες για τα παιδιά μας. Καλό είναι να έχουμε επίγνωση των δυνατοτήτων και ικανοτήτων τους και να τα επιβραβεύουμε κάθε φορά που επιτυγχάνουν ένα στόχο. Επίσης, δεν χρειάζεται να τονίζουμε τις αδυναμίες τους γιατί αυτό μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα στην αυτοεικόνα τους. Στόχος μας πρέπει είναι η ενίσχυση της αυτοεκτίμησης  και αυτοπεποίθησης των παιδιών μας.
4. Σαφώς και τα παιδιά μας οφείλουν να ξέρουν ότι οι «κακές» συμπεριφορές τιμωρούνται και έχουν επιπτώσεις. Εννοείται πως αποφεύγουμε, ως μορφή τιμωρίας τη σωματική βία γιατί θα προκαλέσει πρόβλημα στην ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού μας. Μπορούμε για παράδειγμα αντί να του δώσουμε «ξύλο» και να του φωνάξουμε να του στερήσουμε την αγαπημένη του σοκολάτα έτσι ώστε να καταλάβει το λάθος του και να τροποποιήσει τη συμπεριφορά του (φυσικές συνέπειες αντί για στείρα τιμωρία).
5. Το κάθε παιδί γεννιέται με τη δική του ιδιοσυγκρασία, δεν πρέπει να προσπαθούμε να αλλάξουμε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του παιδιού μας. Μάλλον πιο σωστό είναι να αλλάξουμε-τροποποιήσουμε τη δική μας συμπεριφορά και να βρούμε τρόπους διαπαιδαγώγησης που θα ταιριάζουν στο συγκεκριμένο παιδί. Να θυμάστε αυτό… Δεν είναι όλα τα δάχτυλα ίδια!
6. Τα παιδιά εννοείται ότι δεν μπορούν να επιλύσουν όλα τα προβλήματα μόνα τους, θέλουν καθοδήγηση από ένα ενήλικα μέχρι να αποκτήσουν τις δεξιότητες που θα τα βοηθήσει να στηριχθούν μόνα τους. Η οριοθέτηση ανάμεσα στους γονείς και τα παιδιά είναι υποχρεωτική για την καλύτερη λειτουργία του συστήματος. Με το να θέτουμε όρια βοηθάμε τα παιδιά να καταλάβουν ότι ναι  μεν έχουν κάποια προνόμια και δικαιώματα μέσα στο σπίτι αλλά δεν μπορούν να κάνουν πάντα ό,τι θέλουν, πρέπει να υπακούν στους κανόνες τους σπιτιού. Καλό θα ήταν να αποφεύγουμε να είμαστε υπερβολικά υποχωρητικοί ή υπερβολικά αυστηροί. Το μέτρο είναι το σωστό και μην ξεχνάμε ότι η επιβολή τιμωρίας είναι σημαντική αλλά ακόμη πιο σημαντική είναι η τρυφερότητα και η ασφάλεια που δείχνουμε στα παιδιά μας.
7. Τα παιδιά μιμούνται την συμπεριφορά μας γι’ αυτό οφείλουμε να είμαστε σωστά πρότυπα.  Πρέπει να τους δείχνουμε ότι πιστεύουμε στον εαυτό μας και ότι παίρνουμε ρίσκα ή δοκιμάζουμε νέα πράγματα και δεν τα παρατάμε εύκολα. Πρέπει να δείξουμε στο παιδί μας ότι παρόλο που μία καινούρια δραστηριότητα μας δυσκολεύει, θα καταβάλλουμε μεγάλη προσπάθεια και δε θα τα παρατήσουμε με το πρώτο εμπόδιο.

Αυτός ο οδηγός σίγουρα θα μας βοηθήσει να ανταποκριθούμε καλύτερα στο ρόλο μας ως γονείς. Ανεξάρτητα όμως από κάθε καλοπροαίρετο οδηγό, πιο σημαντικό είναι να αγαπήσουμε εμείς πρώτα αυτόν ύψιστο ρόλο που μας δόθηκε να υπηρετήσουμε… ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΟΝΕΙΣ!

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος, τ.συνεργ. στο Νοσοκομείο Παίδων “Αγία Σοφία”, μέλος της Ελληνικής Εταιρίας Εφηβικής Ιατρικής και του Ευρωπαϊκού Συλλόγου Ψυχοθεραπείας. Απόφοιτος Ε.Κ.Π.Α, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.

The post Πώς μπορούμε να βελτιώσουμε τον ρόλο μας ως γονείς; appeared first on .

Παρά το γεγονός ότι ο Εισαγγελέας είχε ζητήσει πολύ πιο αυστηρή ποινή, χαρακτηρίζοντας εγκληματίες τους δύο γονείς και αποδίδοντάς τους εξ ολοκλήρου την ευθύνη για τον θάνατο του βρέφους, το ζευγάρι που διατηρεί κατάστημα με είδη υγιεινής διατροφής δεν θα περάσει τελικά ούτε μέρα στη φυλακή. «Η διατροφή που παρείχαν στο μωρό ήταν τελείως ακατάλληλη. Προκάλεσαν τον θάνατό του, χωρίς ωστόσο να έχουν πρόθεση για κάτι τέτοιο», ανέφερε η απόφαση του δικαστηρίου, η οποία έχει δεχτεί επικρίσεις στο Βέλγιο.

Η πολύκροτη υπόθεση, της οποίας γράφτηκε σήμερα ο επίλογος, είχε προκαλέσει μεγάλη αναταραχή το 2014, με μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης να στρέφεται κατά των γονιών, οι οποίοι υιοθέτησαν για το μωρό τους μια εναλλακτική διατροφή αγνοώντας τις προειδοποιήσεις και τις συμβουλές των παιδιάτρων που είχαν εξετάσει παλαιότερα το βρέφος.

Η υπόθεση του θανάτου του μικρού Lucas, o οποίος πέθανε το 2014 σε ηλικία 7 μηνών και ζυγίζοντας μόνο 4 κιλά (το μισό από το φυσιολογικό βάρος σε αυτήν την ηλικία) έφτασε τον περασμένο Μάιο στο δικαστήριο, με τους γονείς να βρίσκονται αντιμέτωποι με βαριές κατηγορίες σχετικά με τις επιλογές τους που οδήγησαν τον θάνατο στο μωράκι.

Το ζευγάρι, που διατηρεί κατάστημα ειδών υγιεινής διατροφής στην πόλη Μπέβερεν, ισχυρίζεται ότι υιοθέτησε εναλλακτικούς τρόπους διατροφής, οι οποίοι περιελάμβαναν γάλα από κινόα και από ρύζι (μαζί με άλλα προϊόντα που εμπορεύονται οι ίδιοι) επειδή ο μικρός έπασχε από μία «διατροφική διαταραχή». Ειδικότερα, ισχυρίζονται ότι ο μικρός Λούκας «πάθαινε κράμπες όποτε έπινε κανονικό γάλα» και γι” αυτό εκείνοι αναγκάστηκαν να αναζητήσουν εναλλακτικά είδη γάλακτος, παρά το γεγονός ότι διάφοροι παιδίατροι τους είχαν προειδοποιήσει ξεκάθαρα ότι αυτά δεν είναι κατάλληλα για ένα μωρό της ηλικίας του.

Σύμφωνα με τον εισαγγελέα, η δίαιτα που επέλεξαν για τον μικρό Λούκας οι γονείς του βασιζόταν σε δική τους αυθαίρετη διάγνωση για τα προβλήματα του βρέφους. Όπως ανέφερε στο δικαστήριο, η «δυσανεξία στη γλουτένη» δεν είχε επιβεβαιωθεί από κανέναν γιατρό. Επιπλέον, παρά την εμφανή αδυναμία του αποσκελετωμένου βρέφους και τα προβλήματα στην αναπνοή που αντιμετώπιζε τις τελευταίες μέρες της ζωής του (σύμφωνα με καταθέσεις μαρτύρων) οι γονείς του δεν επισκέφθηκαν κάποιον γιατρό της περιοχής τους, ο οποίος θα μπορούσε ίσως να σώσει το μωράκι ακόμα και την ύστατη στιγμή.

Αντίθετα, επέλεξαν να ταξιδέψουν στην άλλη άκρη της χώρας σε έναν θεραπευτή εναλλακτικής ιατρικής (ομοιοπαθητικό), ο οποίος δεν μπορούσε να κάνει τίποτα για να βοηθήσει τον μικρό Λούκας, αφού ήταν ήδη πολύ αργά.

«Δεν πήγαμε στο νοσοκομείο επειδή δεν συνέβαινε κάτι ασυνήθιστο. Ο Λούκας πότε έχανε λίγο βάρος και πότε το ξανάπαιρνε. Ποτέ δεν θελήσαμε τον θάνατο του παιδιού μας» κατέθεσαν οι γονείς στο δικαστήριο. Ωστόσο η αλήθεια μιλάει από μόνη της: Όταν πέθανε το μωράκι ήταν αποστεωμένο, πλήρως αφυδατωμένο και το στομάχι του ήταν τελείως άδειο, χάρη στην «υγιεινή διατροφή» τον γονιών του.

Πηγή: protothema.gr

The post Ούτε μια μέρα φυλακή για τους γονείς που έκαναν δίαιτα χωρίς γλουτένη στο μωράκι τους και λιμοκτόνησε appeared first on .

The post Βέλγοι γονείς σκότωσαν το μωρό τους με δίαιτα χωρίς γλουτένη appeared first on .