Παρά τη συνολική αυτή τάση, βραχυπρόθεσμα παρατηρείται μια ήπια αύξηση. Ο πληθυσμός της ΕΕ υπολογίζεται στα 451,8 εκατομμύρια το 2025 και αναμένεται να φτάσει στο ανώτατο σημείο του γύρω στο 2029, πριν ξεκινήσει μια σταδιακή αλλά σταθερή πτωτική πορεία, καταλήγοντας κοντά στα 398,8 εκατομμύρια έως το 2100.

Κεντρικό στοιχείο αυτής της εξέλιξης αποτελεί η γήρανση του πληθυσμού. Το ποσοστό των νέων ηλικίας 0-19 ετών αναμένεται να μειωθεί, ενώ η ομάδα των ατόμων σε ηλικία εργασίας (20-64 ετών) θα περιοριστεί σημαντικά, από 58% σε περίπου 50%. Την ίδια στιγμή, η αύξηση των ηλικιωμένων είναι εντυπωσιακή, ιδιαίτερα στην κατηγορία άνω των 80 ετών, η οποία αναμένεται να σχεδόν τριπλασιαστεί, φτάνοντας το 16% του συνολικού πληθυσμού.

Οι αλλαγές αυτές συνδέονται άμεσα με τις χαμηλές γεννήσεις και τη μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, δύο τάσεις που χαρακτηρίζουν εδώ και χρόνια την ευρωπαϊκή κοινωνία. Αν και η μετανάστευση επηρεάζει τις πληθυσμιακές ισορροπίες, δεν αρκεί για να ανατρέψει τη συνολική καθοδική πορεία.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι διαφοροποιήσεις μεταξύ των κρατών. Σύμφωνα με τα στοιχεία, μόλις 12 από τις 30 ευρωπαϊκές χώρες αναμένεται να παρουσιάσουν αύξηση πληθυσμού έως το 2100, ενώ η πλειονότητα θα καταγράψει μείωση.

Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χώρες με τη μεγαλύτερη πτώση, καθώς ο πληθυσμός της προβλέπεται να μειωθεί περίπου κατά 30%, επιβεβαιώνοντας τη σοβαρότητα του δημογραφικού προβλήματος. Αντίστοιχα, σημαντικές μειώσεις καταγράφονται σε χώρες της Ανατολικής και Νότιας Ευρώπης.

Αντίθετα, το Βέλγιο εμφανίζει μια πιο σταθερή εικόνα, με προβλεπόμενη αύξηση περίπου 4% έως το 2100. Το στοιχείο αυτό τοποθετεί τη χώρα ανάμεσα σε εκείνες που καταφέρνουν να διατηρήσουν ή και να ενισχύσουν τον πληθυσμό τους, εν μέρει χάρη στη μετανάστευση και τη διαφορετική δημογραφική δυναμική.

Στον αντίποδα, χώρες όπως η Λετονία και η Λιθουανία αναμένεται να χάσουν πάνω από το ένα τρίτο του πληθυσμού τους, γεγονός που αναδεικνύει τις έντονες ανισότητες που θα χαρακτηρίσουν το δημογραφικό τοπίο της Ευρώπης.

Οι εξελίξεις αυτές αναμένεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στις οικονομίες και τα κοινωνικά συστήματα, με λιγότερους εργαζόμενους να καλούνται να στηρίξουν έναν ολοένα αυξανόμενο αριθμό συνταξιούχων. Η πίεση σε τομείς όπως η υγεία και η κοινωνική πρόνοια εκτιμάται ότι θα ενταθεί, καθιστώντας το δημογραφικό ζήτημα μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για το μέλλον της Ευρώπης.

Europe face à un tournant démographique : une population en recul d’ici 2100
Vieillissement, natalité en baisse et fortes disparités entre pays redessinent le continent

L’Europe s’oriente vers une transformation démographique majeure au cours des prochaines décennies. D’après les projections de Eurostat, la population de l’Union européenne devrait diminuer de manière notable d’ici la fin du siècle, avec une baisse estimée à près de 53 millions d’habitants.

À court terme, la situation reste relativement stable, avec une légère croissance attendue jusqu’à la fin des années 2020. Toutefois, cette tendance s’inversera progressivement, laissant place à un déclin continu jusqu’en 2100.

Le phénomène clé derrière cette évolution est le vieillissement accéléré de la population. La part des jeunes diminue, tandis que celle des personnes âgées, en particulier les plus de 80 ans, augmente fortement. Cette mutation modifie profondément l’équilibre entre actifs et retraités, avec des conséquences directes sur les systèmes économiques et sociaux.

Les raisons sont multiples, mais reposent principalement sur une baisse durable de la natalité et une espérance de vie en hausse. Si les flux migratoires contribuent à atténuer ces effets dans certains pays, ils ne suffisent pas à inverser la tendance globale.

Les dynamiques varient fortement selon les États. La Grèce figure parmi les pays les plus touchés, avec une diminution attendue d’environ 30 % de sa population, illustrant l’ampleur du défi démographique auquel elle est confrontée.

À l’inverse, la Belgique présente une évolution plus modérée, avec une légère croissance estimée à 4 %, ce qui témoigne d’une situation plus équilibrée comparée à d’autres régions européennes.

Globalement, ces projections mettent en évidence une Europe à deux vitesses, où certaines régions verront leur population se contracter rapidement, tandis que d’autres parviendront à maintenir, voire à accroître leur attractivité démographique.

Dans ce contexte, les enjeux liés à la main-d’œuvre, aux retraites et aux services publics seront au cœur des préoccupations des décideurs européens dans les décennies à venir.

The post Δημογραφική ανατροπή στην Ευρώπη: Μείωση πληθυσμού κατά 53 εκατομμύρια έως το 2100 appeared first on .

Συγκεκριμένα, στις 1 Ιανουαρίου 2024 ο δείκτης εξάρτησης ηλικιωμένων στην Ευρυτανία ανήλθε στο 71,1%, ενώ στη Βερν έφτασε στο 72,8% — το υψηλότερο ποσοστό σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο δείκτης αυτός εκφράζει τη σχέση μεταξύ του πληθυσμού εργάσιμης ηλικίας (20-64 ετών) και των ατόμων ηλικίας άνω των 65 ετών, καταδεικνύοντας τις πιέσεις που δέχονται τα συστήματα υγείας, συντάξεων και κοινωνικών υπηρεσιών.

Η γενικότερη τάση είναι ανησυχητική: σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ο δείκτης εξάρτησης ηλικιωμένων έχει αυξηθεί από 26,8% το 2004 σε 37% το 2024, γεγονός που σημαίνει ότι πλέον δεν αντιστοιχούν ούτε τρεις εργαζόμενοι για κάθε ηλικιωμένο. Στην Ελλάδα, ο μέσος όρος είναι ακόμα υψηλότερος (40%), φέρνοντας τη χώρα μας στην τέταρτη χειρότερη θέση στην ΕΕ.

Η περίπτωση της Ευρυτανίας και της Βερν αποτυπώνει με σαφήνεια το κοινό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν πολλές περιφέρειες: τη ραγδαία δημογραφική γήρανση, η οποία θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τις πολιτικές και κοινωνικές προτεραιότητες των επόμενων δεκαετιών.

Να σημειωθεί πως την πρώτη τριάδα συμπληρώνει η περιοχή Alto Tâmega e Barroso στην βόρεια Πορτογαλία (71,4%). Στον αντίποδα, μόνο σε πέντε χώρες το ποσοστό παραμένει κάτω από 30%. Συγκεκριμένα σε Κύπρο με 28,6%, Μάλτα με 28,1%, Ιρλανδία με 26,2%, Λουξεμβούργο με 23,5%, ενώ στις παραπάνω προστίθεται και η Ισλανδία (26,1%) που ανήκει στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΕ/ΕΟΧ).

Eurytanie et Veurne: en tête du vieillissement dans l’Union européenne

De nouvelles données d’Eurostat révèlent que la région grecque et la région belge figurent parmi les trois zones les plus « vieillies » d’Europe.

À l’occasion de la Journée internationale des personnes âgées, Eurostat a publié de nouvelles données qui reflètent la réalité démographique de l’Union européenne. Deux régions apparaissent en tête du classement des zones les plus « vieillies » : l’Eurytanie, en Grèce centrale, et Veurne, une région côtière de Belgique.

Le 1er janvier 2024, le taux de dépendance des personnes âgées atteignait 71,1 % en Eurytanie, tandis qu’à Veurne il montait à 72,8 % — le pourcentage le plus élevé de toute l’Union européenne. Ce taux mesure le rapport entre la population en âge de travailler (20-64 ans) et les personnes de plus de 65 ans, soulignant ainsi les pressions croissantes sur les systèmes de santé, de retraite et de services sociaux.

La tendance générale reste préoccupante : au niveau européen, le taux de dépendance des personnes âgées est passé de 26,8 % en 2004 à 37 % en 2024, ce qui signifie qu’il n’y a désormais même plus trois actifs pour chaque senior. En Grèce, la moyenne est encore plus élevée (40 %), plaçant le pays au quatrième rang des pires résultats de l’UE.

Les cas de l’Eurytanie et de Veurne illustrent clairement le défi commun de nombreuses régions : le vieillissement démographique accéléré, qui influencera fortement les priorités politiques et sociales des décennies à venir.

Il convient de noter que le trio de tête est complété par la région d’Alto Tâmega e Barroso, dans le nord du Portugal (71,4 %). À l’opposé, seuls cinq pays affichent un taux inférieur à 30 %. Il s’agit notamment de Chypre (28,6 %), Malte avec 28,1 %, l’Irlande avec 26,2 %, le Luxembourg avec 23,5 %, auxquels s’ajoute l’Islande (26,1 %) qui appartient à l’Espace économique européen (UE/EEE).

The post Μια ελληνική και μια βέλγικη περιοχή στην κορυφή της γήρανσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση appeared first on .