Η διεύρυνση αυτή ενισχύει ένα μοντέλο διαχείρισης που δεν αφορά μόνο την προστασία εύθραυστων οικοσυστημάτων, αλλά και τη βιώσιμη ανάπτυξη για σχεδόν 300 εκατομμύρια ανθρώπους που ζουν σε αυτές τις περιοχές. Από το 2018, το δίκτυο της UNESCO έχει αυξηθεί κατά 142 νέες περιοχές, προσθέτοντας ένα εκατομμύριο τετραγωνικά χιλιόμετρα προστατευμένων φυσικών τοπίων.

Η Γενική Διευθύντρια της UNESCO, Οντρέ Αζουλέ, χαρακτήρισε τη φετινή εξέλιξη «ορόσημο», σημειώνοντας ότι το δίκτυο πλέον καλύπτει το 5% του πλανήτη. «Σε αυτές τις περιοχές, καθημερινά δοκιμάζονται νέοι τρόποι συνύπαρξης της φύσης με τη βιώσιμη ανάπτυξη», τόνισε. Η UNESCO έχει καλέσει όλα τα κράτη-μέλη της να έχουν τουλάχιστον μία περιοχή βιόσφαιρας έως το 2035, υπογραμμίζοντας τον ρόλο τους ως «ζωντανών εργαστηρίων» απέναντι στις περιβαλλοντικές προκλήσεις.

Η φετινή λίστα ξεχωρίζει και για το γεωγραφικό της εύρος, καθώς έξι χώρες απέκτησαν για πρώτη φορά τέτοια αναγνώριση: η Αγκόλα, το Τζιμπουτί, η Ισημερινή Γουινέα, η Ισλανδία, το Ομάν και το Τατζικιστάν. Στην Αγκόλα, η Περιοχή Βιόσφαιρας Quiçama εκτείνεται σε 206 χιλιόμετρα ακτογραμμής με σαβάνες, δάση και εκβολές ποταμών, φιλοξενώντας ελέφαντες, θαλάσσιες χελώνες και εκατοντάδες είδη πτηνών. Στην Ισλανδία, η περιοχή Snæfellsnes περιλαμβάνει ηφαίστεια, παγετώνες και λιβάδια, στηρίζοντας παράλληλα μια κοινότητα 4.000 κατοίκων που ζουν από την αλιεία, την κτηνοτροφία και τον τουρισμό.

Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στο Σάο Τομέ και Πρίνσιπε, όπου πλέον όλη η επικράτεια αναγνωρίζεται ως περιοχή βιόσφαιρας — πρωτοφανές γεγονός στην ιστορία της UNESCO.

Στον κατάλογο των περιοχών με ξεχωριστή περιβαλλοντική και πολιτιστική αξία εντάσσεται και η Ελλάδα, με το «Mount Parnon – Cape Maleas Biosphere Reserve». Η περιοχή, που αναγνωρίστηκε ως Απόθεμα Βιόσφαιρας της UNESCO, εκτείνεται από τον ορεινό όγκο του Πάρνωνα έως το ακρωτήριο Μαλέας, περιλαμβάνοντας μοναδικά οικοσυστήματα, πλούσια βιοποικιλότητα και παραδοσιακούς οικισμούς. Το φυσικό τοπίο συνδυάζεται με πολιτιστικά στοιχεία αιώνων, αναδεικνύοντας την αρμονική συνύπαρξη ανθρώπου και φύσης και αποτελώντας ταυτόχρονα πρότυπο βιώσιμης ανάπτυξης για ολόκληρη την περιοχή.

Από το 1971, το Πρόγραμμα «Άνθρωπος και Βιόσφαιρα» της UNESCO προωθεί ένα μοντέλο συνύπαρξης ανθρώπινης δραστηριότητας και περιβαλλοντικής διαχείρισης. Μέσα από συνεργασίες επιστημόνων, πολιτικών και τοπικών κοινοτήτων, οι περιοχές βιόσφαιρας επιδιώκουν να ισορροπήσουν την προστασία της βιοποικιλότητας με τις κοινωνικοοικονομικές ανάγκες.

Παραδείγματα επιτυχημένων δράσεων βρίσκουμε στις Φιλιππίνες, όπου αποκαταστάθηκαν κοραλλιογενείς ύφαλοι με τη συμμετοχή ντόπιων ψαράδων, ή στη Νότια Αμερική, όπου το πρόγραμμα Amazonia Project δημιούργησε πράσινες θέσεις εργασίας σε συνεργασία με τις τοπικές κοινότητες και τον ιδιωτικό τομέα.

Οι περιοχές βιόσφαιρας βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της κλιματικής αλλαγής, καθώς πάνω από το 60% έχουν ήδη πληγεί από ακραία καιρικά φαινόμενα. Με εργαλεία όπως οι δορυφορικές εικόνες και η ψηφιοποίηση ιστορικών δεδομένων, η UNESCO αναπτύσσει νέες στρατηγικές προσαρμογής.

Η νέα επέκταση έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή: η διεθνής κοινότητα έχει δεσμευτεί, στο πλαίσιο της Συμφωνίας Κουνμίνγκ-Μόντρεαλ, να προστατεύσει το 30% της γης και της θάλασσας μέχρι το 2030. Οι περιοχές βιόσφαιρας θα έχουν καθοριστικό ρόλο σε αυτόν τον στόχο.

L’UNESCO désigne 26 nouvelles réserves de biosphère – La plus grande expansion depuis 20 ans

785 sites répartis dans 142 pays protègent désormais plus de 8 millions de km² de terres et de mers

L’UNESCO a annoncé la désignation de 26 nouvelles réserves de biosphère dans 21 pays, marquant la plus importante expansion annuelle de son réseau mondial depuis deux décennies. La décision, présentée lors du 5ᵉ Congrès mondial des réserves de biosphère à Hangzhou, en Chine, porte le total à 785 sites dans 142 pays. Ensemble, ces zones couvrent plus de 8 millions de km², soit une superficie équivalente à l’Australie.

Cette extension renforce un modèle de gestion qui ne vise pas seulement à protéger des écosystèmes fragiles, mais aussi à promouvoir des moyens de subsistance durables pour près de 300 millions de personnes. Depuis 2018, le réseau mondial a accueilli 142 nouveaux sites, ajoutant un million de km² d’espaces naturels protégés.

Audrey Azoulay, Directrice générale de l’UNESCO, a qualifié cette étape de « jalon majeur », soulignant que le réseau couvre désormais 5 % de la planète. «Dans ces réserves, de nouvelles façons de concilier protection de la nature et développement durable voient le jour chaque jour», a-t-elle déclaré. L’UNESCO a invité tous les États membres à établir au moins une réserve de biosphère d’ici 2035, rappelant le rôle de ces «laboratoires vivants» face aux défis environnementaux.

Cette liste se distingue également par son ampleur géographique: six pays ont obtenu leur première désignation, à savoir l’Angola, Djibouti, la Guinée équatoriale, l’Islande, Oman et le Tadjikistan. En Angola, la réserve de Quiçama s’étend sur 206 km de côtes atlantiques, comprenant savanes, forêts, estuaires et îles, et abrite éléphants, lamantins, tortues marines et plus de 200 espèces d’oiseaux. En Islande, la réserve de Snæfellsnes couvre 1.460 km² de volcans, glaciers, champs de lave et zones humides, soutenant une population de plus de 4.000 habitants vivant de la pêche, de l’élevage et du tourisme.

Le cas de São Tomé-et-Príncipe est unique: tout le territoire du pays est désormais classé en réserve de biosphère, une première dans l’histoire de l’UNESCO.

La Grèce figure également sur la carte des régions de grande valeur environnementale et culturelle, avec la «Réserve de biosphère du Mont Parnon – Cap Maléas». Ce site, reconnu par l’UNESCO comme Réserve de biosphère, s’étend du massif montagneux du Parnon jusqu’au cap Maléas. Il abrite des écosystèmes uniques, une biodiversité exceptionnelle ainsi que des villages traditionnels. Ce paysage naturel se conjugue à un patrimoine culturel séculaire, illustrant l’harmonie entre l’homme et la nature et constituant un modèle de développement durable pour l’ensemble de la région.

Depuis 1971, le Programme «L’Homme et la biosphère» de l’UNESCO développe un modèle d’intégration entre activités humaines et préservation de l’environnement. Ces réserves favorisent la coopération entre scientifiques, responsables politiques et communautés locales afin de concilier protection de la biodiversité et besoins économiques et sociaux.

Des exemples de réussite abondent. Aux Philippines, des récifs coralliens ont été restaurés grâce à une collaboration entre chercheurs et pêcheurs locaux. En Amérique du Sud, le projet Amazonia, soutenu par LVMH, a permis de créer des emplois verts en agroforesterie tout en protégeant les forêts des incendies.

Les réserves de biosphère sont en première ligne face au changement climatique: plus de 60 % d’entre elles ont déjà été touchées par des phénomènes météorologiques extrêmes. L’UNESCO s’appuie désormais sur l’imagerie satellitaire, la modélisation informatique et la numérisation des archives pour développer des stratégies d’adaptation.

Cette expansion intervient alors que la communauté internationale vise à protéger 30 % des terres et des mers d’ici 2030, dans le cadre de l’Accord mondial de Kunming-Montréal sur la biodiversité. Les réserves de biosphère joueront un rôle central dans cet objectif.

The post Η UNESCO εντάσσει 26 νέες περιοχές βιόσφαιρας – Η μεγαλύτερη επέκταση των τελευταίων 20 ετών appeared first on .

Αυτή η νέα υποδομή παρουσιάστηκε την Παγκόσμια Ημέρα Βιοποικιλότητας, στις 22 Μαΐου. Στο σχετικό δελτίο τύπου, οι βοτανικοί κήποι υπογράμμισαν την επείγουσα ανάγκη διατήρησης των φυτών που απειλούνται με εξαφάνιση.

Έχει επίσης ανοίξει μια τράπεζα σπόρων ως «ανεκτίμητος γενετικός πόρος για την επιλογή καλλιεργούμενων φυτών που είναι ανθεκτικά στις ασθένειες και στην κλιματική αλλαγή».

Τοποθετημένος στα περίχωρα των Βρυξελλών, στη Φλαμανδική Βραβάνδη, ο βοτανικός κήπος είναι ένα δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο καθώς και ένα διεθνές σημείο αναφοράς για την κηπουρική επιστήμη.

Οι εργασίες για το έργο των 18,6 εκατομμυρίων ευρώ ξεκίνησαν το 2019 ως μέρος μιας μεγάλης αναμόρφωσης του χώρου, ο οποίος ανήκει πλέον στη φλαμανδική κυβέρνηση.

Το τεράστιο συγκρότημα θερμοκηπίου έκτασης 7.600 τμ εκτρέφει περισσότερα από 10.000 είδη φυτών για τις μελλοντικές γενιές. Μεταξύ των 22 θερμοκηπίων υψηλής τεχνολογίας ποικίλου μεγέθους, υπάρχουν τέσσερα διαφορετικά καθεστώτα θερμοκρασίας για τη στέγαση φυτών από ζώνες υγρού και ξηρού κλίματος.

«Αυτά τα νέα θερμοκήπια, τα οποία θεωρούμε ότι είναι η πραγματική καρδιά των ευαίσθητων στον παγετό συλλογών μας, διαθέτουν όλο τον χώρο και τις τεχνικές που απαιτούνται για τη βέλτιστη διαχείριση μιας συλλογής ζωντανών φυτών», εξήγησε ο Marc Reynders, επιστημονικός διευθυντής των θερμοκηπίων.

«Επιπλέον, η συλλογή του βρόχινου νερού και η χρήση σκιερών και θερμικών οθονών καθιστούν την Πράσινη Κιβωτό μια ενεργειακά αποδοτική υποδομή, όπως προβλέπεται στο Ενεργειακό Γενικό Σχέδιο του Βοτανικού Κήπου», πρόσθεσε.

Το νέο συγκρότημα θερμοκηπίου περιλαμβάνει ένα περίπτερο για τους επισκέπτες, για μια κοντινή θέα των φυτών. Μπορούν επίσης να μάθουν περισσότερα για τα έργα διατήρησης του κήπου, τις απειλές για τα φυτικά είδη σε όλο τον κόσμο και τους τρόπους συμμετοχής στη διατήρηση της βιοποικιλότητας.

Με σχήμα υπερβολικού παραβολοειδούς, η ασυνήθιστη αρχιτεκτονική του περιπτέρου διατίθεται επίσης στην αγορά ως ένας ελκυστικός χώρος για εξωτερικές εταιρείες για τη διεξαγωγή δραστηριοτήτων MICE (Συναντήσεις, Δράσεις, Συνέδρια & Εκδηλώσεις).

The post Ο Βοτανικός Κήπος Meise ανοίγει το Green Ark, ένα νέο καταφύγιο για φυτά υπό εξαφάνιση appeared first on .

Μια πρόσφατα δημοσιευμένη έκθεση από το Παγκόσμιο Ταμείο Άγριας Ζωής και τη Ζωολογική Εταιρεία του Λονδίνου αποκάλυψε μερικά πολύ ανησυχητικά στοιχεία για τους πληθυσμούς της άγριας ζωής στον πλανήτη μας. Ο Δείκτης Living Planet Index, που είναι ένα σύνολο δεδομένων που υπάρχει ήδη εδώ και πενήντα χρόνια, μεταξύ 1970 και 2018 οι πληθυσμοί των ζώων σε όλο τον κόσμο έχουν συρρικνωθεί κατά τουλάχιστον 69%. Ένας εκπληκτικά υψηλός αριθμός που θα έπρεπε να μας ανησυχεί.

Ορισμένοι πληθυσμοί μπόρεσαν ακόμη και να πολλαπλασιάσουν τον αριθμό τους, σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα. Ωστόσο, πολλοί άλλοι δυσκολεύονται να επιβιώσουν και ορισμένα μέρη του κόσμου αγγίζονται πιο έντονα από αυτή την άποψη από άλλα. Η Λατινική Αμερική και η Καραϊβική έχουν δει μια μέση απώλεια πληθυσμού 94% και η Αφρική αντιμετώπισε μείωση 66%. Η Βόρεια Αμερική από την άλλη σημείωσε πτώση 20% και τόσο η Ευρώπη όσο και η Κεντρική Ασία αντιμετωπίζουν μείωση 18%.

Κατά τη διάρκεια της 15ης Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για τη Βιοποικιλότητα, η οποία έλαβε χώρα στο Μόντρεαλ του Καναδά τον περασμένο μήνα, η επείγουσα ανάγκη για ανάληψη δράσης ήταν στην πρώτη γραμμή των συζητήσεων. Οι κυβερνήσεις και η κοινωνία των πολιτών κλήθηκαν να αναλάβουν δράση.

Η Βελγική Συμμαχία Βιοποικιλότητας συγκεντρώνει δημόσιους και ιδιωτικούς εταίρους που μοιράζονται το ίδιο όραμα και στόχο: να παρέχει μια κοινή πλατφόρμα για απτές συνεισφορές από δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς στο Βέλγιο.

Η Συμμαχία θέλει να εμπνεύσει και να κινητοποιήσει ολόκληρη τη βελγική κοινωνία με πολύ συγκεκριμένο τρόπο στον αγώνα κατά της απώλειας της βιοποικιλότητας. Η Συμμαχία σκοπεύει να συγκεντρώσει όλους όσους αναλαμβάνουν δράσεις στο Βέλγιο για την προστασία, την αποκατάσταση και τη βιώσιμη χρήση της βιοποικιλότητας. Είναι μια ανεξάρτητη συμμαχία με διακυβέρνηση που πηγάζει από τη βούληση των εταίρων της. Υποστηρίζεται από Γραμματεία μέσω μη κερδοσκοπικού σωματείου.

Το δίκτυο δράσεων και πρωτοβουλιών που αναπτύσσεται σε όλο το Βέλγιο θα συμβάλει στην επίτευξη των περιφερειακών, εθνικών, ευρωπαϊκών και παγκόσμιων φιλοδοξιών για ανάσχεση και αναστροφή της απώλειας βιοποικιλότητας έως το 2050.

Κύριοι στόχοι

• Να συλλέξει και να παρέχει διαφάνεια στο πλήθος των προσπαθειών για τη βιοποικιλότητα από ένα ευρύ φάσμα παραγόντων
• Να παρέχει ένα σύνολο στόχων που χρησιμεύουν ως φάρος για την ανάληψη δράσης
• Να αυξήσει τον αντίκτυπο των μεμονωμένων δράσεων καθώς συμβάλλουν συλλογικά στους κοινούς στόχους
• Να επιτρέψει σε εμπνευσμένα παραδείγματα να πολλαπλασιαστούν και να κλιμακωθούν
• Να ενθαρρύνει τη συνεργασία μεταξύ δημόσιων και ιδιωτικών φορέων
• Να εκκινήσει η εφαρμογή στο Βέλγιο ευρωπαϊκών και παγκόσμιων στόχων βιοποικιλότητας, ιδίως για το Παγκόσμιο Πλαίσιο Βιοποικιλότητας μετά το 2020 (που εγκρίθηκε στη Διάσκεψη των Μερών στο Μόντρεαλ τον Δεκέμβριο του 2022)

Οι δεσμεύσεις διαρθρώνονται γύρω από ένα σύνολο δέκα στόχων που αντικατοπτρίζουν τα βασικά ζητήματα για τη βιοποικιλότητα στο Βέλγιο.

Δύο βασικοί άξονες

• Επέκταση του πράσινου-μπλε δικτύου μέσα, γύρω και μεταξύ των πόλεων λόγω της σημαντικής επίδρασης των πόλεων
• Να γίνει η βελγική παραγωγή και κατανάλωση πιο φιλική προς τη βιοποικιλότητα

Για τους δύο άξονες έχουν αναπτυχθεί πέντε ποσοτικοποιημένοι στόχοι. Παρέχουν ένα φιλόδοξο αλλά ρεαλιστικό πλαίσιο, βασισμένο στους υπάρχοντες στόχους σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Για κάθε έναν από τους στόχους, ενώ παρέχονται κριτήρια για την επικύρωση και την παρακολούθηση των δεσμεύσεων.

The post Το Βέλγιο εγκαινιάζει πλατφόρμα για να συμβάλει στην ενίσχυση των προσπαθειών διατήρησης της βιοποικιλότητας appeared first on .

Η βιοποικιλότητα μειώνεται εδώ και αρκετά χρόνια σε όλο τον κόσμο υπό την πίεση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων, προαναγγέλλοντας μια νέα μεγάλη εξαφάνιση έμβιων ειδών στη Γη, σύμφωνα με επιστήμονες.

Αυτή η πρόκληση βρέθηκε άλλωστε και στο επίκεντρο της 15ης Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για τη Βιοποικιλότητα που πραγματοποιήθηκε στο Μόντρεαλ του Καναδά τον περασμένο μήνα. Στόχος της διάσκεψης ήταν να κινητοποιήσει τις κυβερνήσεις και την κοινωνία των πολιτών να υιοθετήσουν επείγουσες δράσεις.

Ως αποτέλεσμα, το διαδικτυακό εργαλείο που εγκαινίασαν οι Βέλγοι υπουργοί θα παρέχει στους πολίτες μια σειρά από συμβουλές για μια πιο φιλική προς το περιβάλλον ζωή, όπως η βιώσιμη διαχείριση των κήπων τους. Οι δήμοι ενθαρρύνονται να διαμορφώσουν περιοχές όπου η πανίδα και η χλωρίδα μπορεί να ευδοκιμήσει, ενώ οι εταιρείες καλούνται να λαμβάνουν καλύτερα υπόψη τη βιοποικιλότητα στις παραγωγικές τους διαδικασίες.

Μέσω της πλατφόρμας, αυτές οι εταιρείες θα μπορούν να δημοσιοποιούν τις δράσεις τους υπέρ της βιοποικιλότητας. Ωστόσο, θα πρέπει να εκπληρώσουν τουλάχιστον έναν από τους δέκα στόχους που έχει θέσει η Συμμαχία για το 2030.

The post Οι Βέλγοι Υπουργοί Περιβάλλοντος εγκαινιάζουν νέα διαδικτυακή πλατφόρμα βιωσιμότητας appeared first on .

Πρόκειται για δέντρα που έρχονται να προστεθούν στα ήδη 35,000 είδη που βρίσκονται στους δρόμους της πρωτεύουσας. Η τελευταία πρωτοβουλία αφορά την φύτευση 1.150 επιπλέον, εκ των οποίων τα 150 δέντρα φυτεύτηκαν στη λεωφόρο du Bourget στο Haren, τα 90 στην Chaussée de Mons και άλλα 90 κατά μήκος του δακτυλίου.

Η εισαγωγή πρασίνου στο πλάι των δρόμων, σε νησίδες κυκλοφορίας και σε κυκλικούς κόμβους είναι ένα έργο που βρίσκεται σε εξέλιξη στην περιοχή των Βρυξελλών τα τελευταία τρία χρόνια.

H chaussée de Mons

Πλέον, η υπουργός Κινητικότητας, Elke Van den Brandt (Groen), θέλει να επισπεύσει τις διαδικασίες: «Σχεδιάζουμε να διαθέσουμε επιπλέον 2 εκατομμύρια ευρώ για να αντικαταστήσουμε το γκρι της πόλης με πράσινο», είπε χαρακτηριστικά.

Από το φθινόπωρο, έργα τοπικής εμβέλειας με διεπιστημονικές ομάδες εργάζονται για να αυξήσουν τη διαπερατότητα του εδάφους και να βελτιώσουν την αποστράγγιση των όμβριων υδάτων.

«Αυτές οι νέες δενδροφυτεύσεις είναι απαραίτητες για την ανάληψη δράσης κατά της υπερθέρμανσης του πλανήτη και τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής στις Βρυξέλλες», πρόσθεσε ο υπουργός περιβάλλοντος των Βρυξελλών, Alain Maron (Ecolo). «Τα δέντρα είναι πράγματι φυσικά κλιματιστικά που μπορούν να ρίξουν τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος έως και 8 °C κατά τη διάρκεια του θέρους και να ρυθμίσουν τα νερά της βροχής.»

Προβλέπεται επίσης εργασία στην Avenue Frans Van Kalken στο Anderlecht αργότερα αυτό το μήνα για να αυξηθεί η διαπερατότητα της επιφάνειας, βελτιώνοντας παράλληλα τις συνθήκες για την ανάπτυξη των δέντρων και τη βιοποικιλότητα. Πιο συγκεκριμένα, μια λωρίδα βλάστησης θα συνδέσει τις φυτείες δέντρων για να διαχωρίσει την ποδηλατική διαδρομή από το δρόμο.

«Τα φυτά μας κάνουν ευτυχισμένους και μας κρατούν υγιείς», κατέληξε ο υπουργός.

The post Bruxelles Mobilité: 1.150 νέα δένδρα φυτεύτηκαν σε δρόμους της πρωτεύουσας appeared first on .

Ουσιαστικά πρόκειται για την πλήρη ανακαίνιση της πτέρυγας Cloister του μουσείου, η οποία φιλοξενεί την νέα μόνιμη έκθεση, με το συνολικό κόστος των εργασιών να ανέρχεται στα 4,5 εκατομμύρια ευρώ, όπως ανακοίνωσε επισήμως το Régie des Bâtiments, η αναθέτουσα αρχή.

Bruxelles: ouverture de la galerie permanente «Planète vivante» au musée des Sciences naturelles https://t.co/MISLK6wxC4

— RTBF info (@RTBFinfo) September 10, 2020

Ένα ακόμα σημαντικό κομμάτι των εργασιών ανακαίνισης είναι ο τρόπος που θα κινούνται οι επισκέπτες μέσα στον χώρο του μουσείου. Οι διαδρομές έχουν αναδιοργανωθεί -με την προσθήκη μάλιστα ενός νέου κλιμακοστασίου και ενός ασανσέρ τα οποία συνδέουν τη νέα μόνιμη έκθεση με την πτέρυγα Janlet και την Galerie de l’Homme. «Με τον τρόπο αυτό, οι επισκέπτες θα μπορούν να επωφεληθούν από τους νέους χώρους και η επίσκεψη να αποκτά μια συνεχή και ευχάριστη ροή», λέει ο Laurent Vrijdaghs, γενικός διαχειριστής του Régie des Bâtiments.

Le Musée des sciences naturelles ouvre une “galerie vivante” avec 850 animaux https://t.co/8MlF5sBiNG

— BX1 – Actu (@BX1_Actu) September 10, 2020

Η νέα συλλογή «Planète vivante» (άνοιξε στο κοινό στις 11 Σεπτεμβρίου) περιλαμβάνει 850 ζώα, κομμάτι της πλούσιας αλλά ενίοτε απειλούμενης βιοποικιλότητας του πλανήτη. Η έκθεση εκτείνεται σε 2.000 τμ και χωρίζεται σε τέσσερις διαδραστικές περιοχές εκπαιδευτικού χαρακτήρα, όπου ο επισκέπτης ανακαλύπτει τον ρόλο της βιοποικιλότητας στη Γη και γιατί είναι σημαντικό να προστατευτεί.

The post «Planète vivante»: εντυπωσιακή η νέα μόνιμη συλλογή του Μουσείου Φυσικών Επιστημών appeared first on .

Η μη κερδοσκοπική οργάνωση Island Conservation, με αντικείμενο να απαλλάσσει νησιά από χωροκατακτητικά είδη, έχει από καιρό στρέψει την προσοχή της στο συνεχιζόμενο πρόβλημα αρουραίων των Νησιών Γκαλαπάγκος. Η οργάνωση εξετάζει αυτή την περίοδο την τροποποίηση του DNA των αρουραίων στην περιοχή, έτσι ώστε να προκύπτουν μόνο αρσενικά στις επόμενες γενιές.

Το πιθανό πρόβλημα με τη γενετική τροποποίηση της άγριας ζωής είναι ότι δεν υπάρχει επιστροφή από τη στιγμή που εισαχθούν τα νέα, τροποποιημένα άτομα στο φυσικό περιβάλλον. Ο ωκεανός θα παρέχει ένα φυσικό εμπόδιο σε περίπτωση ανεξέλεγκτης εξάπλωσης, αλλά μερικοί ειδικοί εξετάζουν περισσότερο τον ηθικό χαρακτήρα της απόφασης, και λιγότερο τα αποτελέσματα της πρακτικής εφαρμογής.

Η επιστράτευση γενετικά τροποποιημένων κουνουπιών έχει βοηθήσει στην πρόληψη της εξάπλωσης της ελονοσίας, ενώ μία παρόμοια εφαρμογή εξετάζεται για την αντιμετώπιση της επιδημίας του ιού Ζίκα.

Η χρήση αυτής της τεχνολογίας για τους αρουραίους μπορεί να θεωρηθεί λιγότερο σκληρή από τη δηλητηρίαση, καθώς θα επιτρέψει στα πλάσματα να ζήσουν τη φυσική τους ζωή. Η μαζική δηλητηρίαση αρουραίων είχε επιστρατευτεί την περίοδο 2007 με 2014 και απήλλαξε τα νησιά από τα περισσότερα τρωκτικά, αλλά η επιστροφή τους οδήγησε στη σοβαρή εξέταση του ενδεχομένου μόνιμης καταστροφής τους μέσω της γενετικής τροποποίησης.

Πηγή: naftemporiki.gr

The post Γενετικά τροποποιημένοι αρουραίοι για τη διάσωση της βιοποικιλότητας στα Νησιά Γκαλαπάγκος appeared first on .