Κατά τη διάρκεια των εργασιών, το τρίπτυχο θα απομακρυνθεί από τον καθεδρικό για περίπου δύο χρόνια. Στη θέση του θα τοποθετηθεί μια φωτογραφική αναπαραγωγή, ώστε οι επισκέπτες να συνεχίσουν να έχουν εικόνα της σύνθεσης. Το κεντρικό πάνελ απεικονίζει τον αναστημένο Χριστό να εξέρχεται θριαμβευτικά από τον τάφο, ενώ πλαισιώνεται από τις μορφές του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή και της Αγίας Μαρτίνης, προστάτες αγίους του τυπογράφου Γιαν Μορέτους και της συζύγου του, Μαρτίνα Πλαντέν.

Το έργο παραγγέλθηκε από τη Μαρτίνα Πλαντέν, χήρα του Γιαν Μορέτους Α΄, και τους γιους της, και αποτελεί εύγλωττη μαρτυρία της στενής σχέσης του Ρούμπενς με τη διάσημη οικογένεια εκδοτών της Αμβέρσας. Πρόκειται για ένα εμβληματικό δείγμα της θρησκευτικής τέχνης της Αντιμεταρρύθμισης, όπου η θεατρικότητα και η ένταση του μπαρόκ υπηρετούν τη λατρευτική λειτουργία και την κοινωνική προβολή των ευκατάστατων χορηγών.

Σύμφωνα με το Βασιλικό Ινστιτούτο Πολιτιστικής Κληρονομιάς (KIK-IRPA), η κατάσταση του τρίπτυχου επιβάλλει μια συνολική επέμβαση. Στο πλαίσιο αυτό, διεθνής ομάδα ειδικών θα εκπονήσει λεπτομερές σχέδιο αποκατάστασης και θα μελετήσει σε βάθος την τεχνική του Ρούμπενς, με τα πορίσματα της έρευνας να διατίθενται στη διεθνή επιστημονική κοινότητα.

Το έργο χρηματοδοτείται σε ποσοστό 80% από τη Φλαμανδική Κυβέρνηση, καθώς το τρίπτυχο περιλαμβάνεται στον Κατάλογο Αριστουργημάτων της Φλαμανδικής Κοινότητας. Το υπόλοιπο 20% καλύπτεται από το Ταμείο των Φίλων του Καθεδρικού Ναού μέσω του Ιδρύματος Βασιλέως Βαλδουίνου. Η φλαμανδή υπουργός Πολιτισμού, Καρολίν Ζενέζ, εξέφρασε την ικανοποίησή της για την έναρξη των εργασιών, υπογραμμίζοντας τη σημασία της στήριξης ενός έργου-ορόσημου για την πολιτιστική κληρονομιά της Αμβέρσας.

Un chef-d’œuvre de Rubens entre les mains des restaurateurs

Le triptyque La Résurrection du Christ en cours de restauration à la cathédrale d’Anvers

Le triptyque monumental La Résurrection du Christ de Pierre Paul Rubens fait actuellement l’objet d’une importante campagne de restauration à la cathédrale Notre-Dame d’Anvers. Réalisée sur place entre 1611 et 1612 pour la chapelle de la famille Moretus, l’œuvre présente aujourd’hui des fissures structurelles dans ses panneaux ainsi que des problèmes d’adhérence de la couche picturale, rendant une intervention approfondie indispensable.

Pendant toute la durée des travaux, estimée à environ deux ans, le triptyque sera retiré de l’édifice. Une reproduction photographique prendra temporairement place dans la cathédrale afin de préserver la lisibilité de l’ensemble pour les visiteurs. La composition s’articule autour d’un panneau central représentant le Christ ressuscité sortant triomphalement du tombeau, encadré par saint Jean-Baptiste et sainte Martine, saints patrons de Jan Moretus et de son épouse Martina Plantin.

Commandée par Martina Plantin, veuve de Jan Moretus Ier, et leurs fils, l’œuvre illustre les liens étroits qui unissaient Rubens à la célèbre dynastie d’imprimeurs anversois. Ce triptyque baroque constitue un témoignage majeur de l’art religieux de la Contre-Réforme, où la puissance visuelle sert à la fois la dévotion et le prestige des commanditaires.

Le Koninklijk Instituut voor het Kunstpatrimonium (KIK-IRPA) estime que l’état de conservation de l’épitaphe peinte nécessite une restauration complète. Une équipe internationale de spécialistes élaborera un programme d’intervention détaillé et analysera en profondeur la technique picturale de Rubens. Les résultats de ces recherches seront partagés avec des chercheurs et institutions à travers le monde.

Le projet bénéficie d’un important soutien public : le gouvernement flamand prend en charge 80 % du coût total, l’œuvre figurant sur la Liste des chefs-d’œuvre de la Communauté flamande. Les 20 % restants sont financés par le Fonds des Amis de la Cathédrale, géré par la Fondation Roi Baudouin. La ministre flamande de la Culture, Caroline Gennez, s’est réjouie de cette restauration, soulignant l’importance de préserver un élément clé du patrimoine artistique flamand.

The post Ένα αριστούργημα του Ρούμπενς στο εργαστήριο appeared first on .

Η CWGC είχε αναλάβει την αποκατάσταση του ιστορικού ορόσημου της Υπρ ήδη από το 2023. Η εκτίμηση των εργασιών ήταν τα δύο χρόνια, δηλαδή να έχουν περατωθεί ως το 2025, που όπως λέει η Sarah Camerlynck, είναι εντός του χρονοδιαγράμματος, δεδομένου του γεγονότος ότι το μνημείο είναι πάρα πολύ παλιό.

Ανέφερε επίσης ότι η αναστήλωση είναι πολύ σημαντική καθώς το μνημείο θα γιορτάσει την 100ή επέτειό του το 2027. Οι εργασίες αποκατάστασης έχουν επιφορτιστεί με τη στερέωση του εξωτερικού τμήματος του μνημείου, όπως η αντικατάσταση παλαιών, φθαρμένων τούβλων και η διασφάλιση ότι το μνημείο θα έχει την ίδια όψη όπως όταν πρωτοχτίστηκε.

Πώς η CWGC αποκαθιστά το μνημείο για την 100ή επέτειό του;

Το έργο αποκατάστασης περιελάμβανε την αντικατάσταση της παλιάς στέγης με μια νέα που είναι επίσης πράσινη. Η CWGC εξηγεί ότι η εν λόγω επιλογή βοηθά στο να διατηρείται το μνημείο ζεστό και καταναλώνει λιγότερη ενέργεια. Επιπλέον, το μνημείο δεν θα είναι επιβλαβές για το περιβάλλον και θα αντέξει για πολλά χρόνια ακόμα.

«Επισκευάσαμε μόνο τα πράγματα που ήταν απαραίτητο. Μπορείτε να το δείτε αυτό στο μνημείο. Δεν φαίνεται «γυαλιστερό», καινούργιο. Ούτως ή άλλως δεν ήταν αυτή η πρόθεσή μας. Σεβαστήκαμε αυτό το 100 ετών τοπόσημο», λέει η Camerlyck.

Η επισκευή του μνημείου κόστισε 6 εκατομμύρια ευρώ. Πολλοί ήταν αυτοί που συνέδραμαν στην κάλυψη του κόστους. Όλοι τους, εκτιμούν ότι το μνημείο είναι σημαντικό και ως εκ τούτου πρέπει να μείνει εδώ και για τις μελλοντικές γενιές.

The post Η αποκατάσταση του μνημείου της Υπρ σηματοδοτεί την 100η του επέτειο appeared first on .

Ένας από τους στόχους της αποκατάστασης είναι να γίνει το δημαρχείο πιο προσβάσιμο στο κοινό. Το κτίριο έχει παραμείνει μόνο σαν αξιοθέατο ουσιαστικά, αφού όλες οι διοικητικές υπηρεσίες μεταφέρθηκαν από εκεί το 2009, ωστόσο και πάλι οι επισκέπτες μπορούσαν να δουν μόνο πολύ συγκεκριμένους χώρους του κι αυτούς μόνο με οδηγό.

Η ανακαίνιση θα διαρκέσει πέντε χρόνια. Η προπαρασκευαστική φάση θα ξεκινήσει στα τέλη του τρέχοντος έτους με διάφορα τεχνικά έργα. Στη συνέχεια, οι συλλογές που στεγάζονται στο Δημαρχείο θα μεταφερθούν σε αποθήκες ή εργαστήρια αποκατάστασης. Οι πραγματικές εργασίες αποκατάστασης εκτιμάται ότι θα ξεκινήσουν το καλοκαίρι του 2025.

Παρελθόν, παρόν και μέλλον

Όλες οι αίθουσες και οι χώροι του κτιρίου θα ανακαινιστούν σχολαστικά, συμπεριλαμβανομένων των επίπλων, και το δημαρχείο θα γίνει ένα βιώσιμο μέρος. Η πρόσοψη με θέα στην Grote Markt θα καθαριστεί και θα αποκατασταθούν τα ιστορικά αγάλματα. Ο κήπος της αυλής, το Vrijthof, θα επανασχεδιαστεί και θα κατασκευαστεί ένας προθάλαμος στα αριστερά του Δημαρχείου.

«Μετά την ενδελεχή αποκατάσταση, το Δημαρχείο θα γίνει ένα μέρος όπου οι ιστορίες της Λουβένης θα παίξουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο για ένα ευρύ κοινό», λέει ο δήμαρχος της πόλης, Mohamed Ridouani. «Θα είναι για άλλη μια φορά το μέρος για να ανακαλύψετε το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της Λουβένης».

Το ανακαινισμένο δημαρχείο θα ανοίξει τις πόρτες του το 2029.

The post Πράσινο φως πήρε η αποκατάσταση του Δημαρχείου της Λουβένης appeared first on .

Η αποκατάσταση ξεκίνησε πριν από 18 μήνες, με επίκεντρο τότε το καμπαναριό του κτιρίου. Το μόνο που μένει τώρα να γίνει είναι η αποκατάσταση στις δύο πλευρές του κτιρίου.

Η Αίθουσα Υφασμάτων (Lakenhalle στα φλαμανδικά ή Halles aux draps στα γαλλικά) μπορεί να είναι έτσι γνωστή, ωστόσο δεν είναι απλά μια αίθουσα. Πρόκειται για ένα κτίριο, γοτθικού ρυθμού, το οποίο χτίστηκε τον 13ο αιώνα και ήταν η επιτομή του πλούτου που προερχόταν από τη βιομηχανία υφασμάτων, που άνθιζε στην περιοχή. Μαζί με την Μπριζ, τη Γάνδη και το Kortrijk, η Υπρ ήταν μια από τις τέσσερις μεγάλες πόλεις της κομητείας της Φλάνδρας στα τέλη του Μεσαίωνα, γνωστές μεταξύ άλλων και για την ακμάζουσα βιομηχανία υφασμάτων. Το κτίριο λειτουργούσε ως σκεπαστή αγορά και αποθήκη για το φλαμανδικό ύφασμα, ένα ύφασμα με μεγάλη φήμη σε όλη την Ευρώπη, το οποίο χρησιμοποιούταν για την παραγωγή ζεστών ενδυμάτων κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου. Οι εργασίες στην Αίθουσα Υφασμάτων ολοκληρώθηκαν το 1304 καθιστώντας το ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά κτίρια του Μεσαίωνα.

Το κτίριο καταστράφηκε ολοσχερώς κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η πόλη βρισκόταν στην καρδιά των πεδίων μάχης του Μεγάλου Πολέμου. Ανοικοδομήθηκε μετά τη σύγκρουση και ολοκληρώθηκε μόλις το 1967. Στεγάζει το Μουσείο In Flanders Fields και το Μουσείο Yper που φιλοξενεί επί του παρόντος μια έκθεση για την καθημερινότητα στον Μεσαίωνα (περισσότερα, εδώ).

Το σύνολο του έργου ανακαίνισης ανέρχεται περίπου στα 16 εκατομμύρια ευρώ. Η πόλη της Υπρ συνεισφέρει 9 εκατομμύρια, ενώ το υπόλοιπο ποσό προέρχεται από την υπηρεσία πολιτιστικής κληρονομιάς. Οι εργασίες εκτιμάται ότι θα έχουν ολοκληρωθεί το 2026.

The post Η αποκατάσταση της Αίθουσας Υφασμάτων της Υπρ προχωρά με ταχύτητα appeared first on .

Η αποκατάσταση του βωμού ξεκίνησε στις 12 Σεπτεμβρίου 2012 με τα εξωτερικά πάνελ και διήρκεσε μέχρι τον Οκτώβριο του 2016. Η δεύτερη φάση ολοκληρώθηκε το 2019.

The final restoration phase of the Ghent Altarpiece will begin soon in our museum!
Just now, the last panel was wrapped and packed for transport.
You’ll be able to watch the restorers from @kikirpabe live at work in the heart of the museum! pic.twitter.com/BaY0YxI6jX

— MSK Gent (@mskgent) May 2, 2023

Η τρίτη και τελευταία φάση ξεκίνησε την Τρίτη. Η αποκατάσταση τώρα αφορά το άνωθεν κομμάτι του πολύπτυχου και τα εσωρικά κλείστρα. Ήτοι, επτά κομμάτια: τρία κεντρικά της Παναγίας, του Θεού Πατέρα και του Ιωάννη του Βαπτιστή καθώς και τα πλαϊνά πάνελ που αποτελούνται από τον Αδάμ και την Εύα και αγγέλους που τραγουδούν.

Για τα τρία κεντρικά πάνελ, οι ειδικοί θα αντιμετωπίσουν μια πρόκληση λόγω της σημαντικής παρουσίας του μπροκάρ. Πρόκειται για μια εξελιγμένη τεχνική απομίμησης υφασμάτων για την απεικόνιση ακριβών μεταξωτών υφασμάτων. Περιέχει μεταξύ άλλων μπογιά, αλουμινόχαρτο, κερί και φύλλα χρυσού. Η συγκεκριμένη σύνθεση κάνει την αποκατάστασή του μια εξόχως λεπτή διαδικασία.

Αν όλα πάνε όπως είχε προγραμματιστεί, το Πολύπτυχο της Γάνδης θα επιστρέψει στην αρχική του κατάσταση, αυτή του 1432 δηλαδή, το 2026.

Το Πολύπτυχο είναι ένα μνημειώδες έργο της φλαμανδικής τέχνης, δια χειρός των αδερφών Γιάν και Χούμπερτ φαν Άικ. Ολοκληρώθηκε το 1432 και είναι εξαιρετικά φιλοτεχνημένο, με έντονα λαμπερά χρώματα και εξαιρετικές λεπτομέρειες. Αποτελεί έκφραση της χριστιανικής πεποίθησης ότι η σωτηρία του ανθρώπου οφείλεται στη θυσία του Ιησού Χριστού, του Αμνού του Θεού, εξού και το γεγονός ότι το πολύπτυχο είναι γνωστό και ως η Προσκύνηση του Αμνού ή ο Αμνός του Θεού.

Η αποκατάσταση πραγματοποιείται από το Βασιλικό Ινστιτούτο Καλλιτεχνικής Κληρονομιάς (Institut royal du Patrimoine artistique).

The post Τρίτη και τελευταία φάση της αποκατάστασης του Πολύπτυχου της Γάνδης appeared first on .

Εγκαταστάθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1970 στο σταθμό του μετρό Montgomery, και πλέον η κατάστασή του είναι πολύ κακή. Το έργο υποφέρει από εσωτερική ρύπανση και πάνω από όλα ζημίες που συνδέονται με τη διείσδυση των υδάτων. Και δεδομένου ότι είναι προσαρτημένο μόνιμα στον τσιμεντένιο τοίχο, δεν μπορεί καν να αφαιρεθεί για να γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες αποκατάστασης, ενώ την ίδια στιγμή ο σταθμός του μετρό έχει μπει σε τροχιά ριζικής ανακαίνισης, για το διάστημα μεταξύ 2026 και 2031.

Restoration challenge for damaged Montgomery metro artwork: The restoration of internationally celebrated Belgian artist Jean-Michel Folon’s monumental 150m² painting entitled Magic City is a daunting task with no… https://t.co/ZpHGhINMrt #guestpost #europeannews #europenews pic.twitter.com/7LrCwFiDtl

— @network_easy (@Network_Easy) June 21, 2021

Το έργο δεν θεωρείται ορόσημο, αλλά «είναι μέρος, όπως όλα τα έργα τέχνης σε σταθμούς μετρό και τραμ, της περιφερειακής κληρονομιάς», εξηγεί η Elke Van den Brandt, υπουργός δημοσίων έργων και κινητικότητας.

«Από το 1975 έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες και αποκαταστάσεις. Το συνολικό ποσό που έχει δαπανηθεί για αυτό το έργο από τότε ανέρχεται στα 109.000 ευρώ», προσθέτει η υπουργός. « Το 2015 εγκρίθηκε ένα κονδύλι ως 50.000 ευρώ, ενώ το 2019, δόθηκαν σχεδόν  26.000 € για τη διατήρηση και προληπτική συντήρηση του έργου».

Αλλά ο καθαρισμός του έργου τέχνης όχι μόνο δεν είναι αρκετός, στην πραγματικότητα μπορεί να είναι επιβλαβής. «Το πρόβλημα είναι η συνεχής διείσδυση του νερού που επιδεινώνει την κατάσταση», εξηγεί η Van den Brandt. Από πού προέρχεται όμως το νερό; Πλήθος δοκιμών έχουν γίνει, από διαφορετικές εταιρείες. Κι όλες σχεδόν καταλήγουν σε δύο πιθανές αιτίες: τη διαρροή του σιντριβανιού της πλατείας Montgomery ή μια πιθανή κακή αποχέτευση.

«Δεν μπορούμε να βρούμε ενόχους. Το πρόβλημα είναι γενικότερο, ολόκληρος ο σταθμός υπόκειται σε διαρροές ύδατος και η μόνιμη και σίγουρη λύση είναι να επιτευχθεί η πλήρης στεγάνωση της πλάκας του σταθμού που βρίσκεται κάτω από το οδόστρωμα».

Στα τέλη Φεβρουαρίου υπογράφηκε σύμβαση για τον γενικό καθαρισμό έργων τέχνης σε σταθμούς του μετρό και του τραμ, αλλά η ειδική σύμβαση για τον καθαρισμό του έργου «Magic City» δεν έχει ακόμη δοθεί καθώς ο καθαρισμός του έργου είναι γεμάτος με πιθανές ζημιές.

«Ο συχνός καθαρισμός του έργου είναι προβληματικός, δεδομένης της εύθραυστης φύσης του που αποδυναμώνεται από την υγρασία, εξ ου και η σύναψη συγκεκριμένης σύμβασης συντήρησης και αποκατάστασης», καταλήγει η Van den Brandt.

The post Τεράστια πρόκληση η αποκατάσταση του έργου τέχνης στο σταθμό Montgomery του μετρό appeared first on .

Αυτό λοιπόν το γλυπτό εξαφανίστηκε ξαφνικά από τον δημόσιο χώρο, αφήνοντας ορφανό ένα άλλο μνημειακό γλυπτό του Moeschal, 50 μέτρα μακριά, αυτό στο Porte de Namur. Μια απομάκρυνση που έγινε χωρίς άδεια, σύμφωνα με την Urban.brussels, την Πολεοδομική Διοίκηση της Περιφέρειας των Βρυξελλών.

Το έργο του γλύπτη Jacques Moeschal, που πέθανε το 2004, σηματοδότησε το αστικό τοπίο στο Βέλγιο και στο εξωτερικό, σε χώρες όπως το Ισραήλ, η Ιαπωνία και το Μεξικό. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το BOZAR αποτίνει το δικό του φόρο τιμής στον καλλιτέχνη, αφιερώνοντάς του την σημαντική αναδρομική έκθεση μέχρι τις 21 Ιουλίου. Μαζί με τα σπουδαία έργα του, υπάρχουν και αρκετά που δεν είναι ευρέως γνωστά. Ένα από αυτά είναι και το «Signaux du parking des Deux Portes». Ένα γλυπτό από χάλυβα και σκυρόδεμα, που έχει την μορφή του συμβόλου της «δίεσης», ή «hashtag», με επιβλητικές διαστάσεις.

Σήμερα, το γλυπτό δεν είναι εκεί. Που βρίσκεται όμως; Είναι γεγονός πως η απομάκρυνσή του έγινε από την Interparking, την εταιρεία που διαχειρίζεται τον χώρο στάθμευσης, κι όχι από την Περιφέρεια των Βρυξελλών που διαχειρίζεται τους δρόμους. «Αυτό το γλυπτό ανήκει στην Interparking. Βρίσκεται στην έκταση στην οποία η Interparking έχει τα δικαιώματα», επιμένει ο Roland Cracco, Διευθύνων Σύμβουλος της Interparking. «Αυτό το 50 ετών γλυπτό χωρίστηκε για να μπορεί να μετακινηθεί για επιθεώρηση και αποκατάσταση», εξηγεί.

«Αυτά τα γλυπτά, τα οποία είναι κατασκευασμένα από χάλυβα και σκυρόδεμα, έχουν εκτεθεί για πολλά χρόνια στις καιρικές συνθήκες και την ατμοσφαιρική ρύπανση. Όπως έχουμε δει και σε άλλα παρόμοια γλυπτά, αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα διάβρωσης».

Η επίσημη θέση, λοιπόν, της Interpakring, είναι πως το γλυπτό -βάρους 3 με 3μιση τόνων- στάλθηκε για συντήρηση. Αλλά πού; Kι επίσης, όταν τελειώσουν οι εργασίες αποκατάστασης, θα ξαναβρεί την θέση του στην Boulevard de Waterloo, πάνω από το πάρκινγκ;

Φαίνεται πως τίποτα δεν είναι σίγουρο. «Θα δούμε όταν ολοκληρωθεί η αποκατάσταση», απαντά το αφεντικό της Interparking. «Έχουμε μια μεγάλη συλλογή γλυπτών του Moeschal. Δανείσαμε ορισμένα στο Bozar για την έκθεσή του».

Επομένως, δεν αποκλείεται ότι τα έργα του Moeschal που ανήκουν στην Interparking θα εναλλάσσονται από το ένα πάρκινγκ στο άλλο;

Η Περιφέρεια εκφράζει φόβους για πώληση

Για τον Pascal Smet (One. Brussels), υφυπουργό αστικού σχεδιασμού, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το γλυπτό πρέπει να παραμείνει στη λεωφόρο de Waterloo. «Για μένα είναι το πιο λογικό: βρίσκεται σ” αυτό το σημείο εδώ και πολύ καιρό και πρέπει να επιστρέψει εκεί», ακόμη και μετά την αναδιαμόρφωση της λεωφόρου.

«Είχαμε ήδη επαφές με την Interparking για να μάθουμε γιατί το γλυπτό απομακρύνθηκε. Επισήμως, πρόκειται για αποκατάσταση. Οι κακές γλώσσες μιλούν για πώληση. Αυτό πρέπει να διευκρινιστεί. Εν τω μεταξύ, έχουμε εκδώσει υπόμνημα μετά την απομάκρυνσή του, λόγω παραβίασης του Κώδικα Πολεοδομίας των Βρυξελλών. Η απομάκρυνση του έργου μονομερώς είναι παράξενη. Εξ όσων γνωρίζω, πρόκειται για μοναδική περίπτωση στα χρονικά».

Ο διάλογος παραμένει ανοιχτός από την Περιφέρεια των Βρυξελλών, η οποία δεν θέλει να συγκρουστεί με την Interparking, μια σημαντική εταιρεία στο υπόγειο πάρκινγκ στην πρωτεύουσα. «Δεν είναι πρόθεσή μας, σήμερα, να πουλήσουμε το έργο», απαντά ο Roland Cracco. «Μελλοντικά, ίσως. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι αγοράζουμε γλυπτά του Moeschal για να ολοκληρώσουμε τη συλλογή μας», καταλήγει.

The post Η ξαφνική απομάκρυνση γλυπτού του Moeschal από το Interparking, προκαλεί ερωτήματα appeared first on .

Η εκκλησία είναι κατασκευασμένη από ψαμμίτη που προέρχεται από λατομείο της Βαλλονικής Βραβάνδης. Είναι ένα υλικό πορώδες και συνεπώς χρειάζεται καθαρισμό και αποκατάσταση μετά από 150 χρόνια. Η πέτρινη τοιχοποιία, τα κουφώματα, τα βιτρό και η περίφραξη γύρω από την εκκλησία θα αποκατασταθούν και θα επισκευαστούν πλήρως.

Ολόκληρη η πρόσοψη θα καθαριστεί με τεχνικές χαμηλής πίεσης ενώ θα γίνουν επισκευές όπου κριθεί απαραίτητο. Τα στοιχεία που έχουν υποστεί μεγάλη ζημιά στο κτίριο θα αντικατασταθούν και ορισμένα χαρακτηριστικά που λείπουν θα ανακατασκευαστούν, συμπεριλαμβανομένων αρκετών σταυρών και γκαργκόιλ.

Τα βιτρό θα αφαιρεθούν με προσοχή για να γυαλιστούν και να επισκευαστούν από εξειδικευμένα συνεργεία. Θα αποσυναρμολογήσουν εντελώς τα παράθυρα για να τα καθαρίσουν σχολαστικά, να αντικαταστήσουν σπασμένα κομμάτια και να αντικαταστήσουν ή να επιδιορθώσουν τους αρμούς τους.

Η πλευρική πόρτα θα αποκατασταθεί και θα λουστραριστεί, ενώ η περίφραξη θα τοποθετηθεί πιο κοντά στην εκκλησία, εκεί που ήταν και η αρχική της θέση. Στη συνέχεια, θα επανασχεδιαστούν και τα παρτέρια ώστε να χωράνε μέσα στην νέα περίφραξη.

Παλιά δόξα

Ενώ φαίνεται γοτθική, η εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης χτίστηκε στα μέσα του 19ου αιώνα από τον αρχιτέκτονα Joseph Poelaert, ο οποίος είναι επίσης υπεύθυνος για το μεγαλοπρεπές Δικαστικό Μέγαρο (Palais de Justice). Η εκκλησία χρειάστηκε πάνω από 20 χρόνια για να ολοκληρωθεί, στη θέση ενός ναού του 15ου αιώνα που είχε καταρρεύσει και κατεδαφίστηκε. Μάλιστα ο πύργος αυτής της πρώτης εκκλησίας, χτισμένος περίπου 100 χρόνια αργότερα, βρίσκεται ακόμα απέναντι από την Place Sainte-Catherine, στη νότια πλευρά.

Οι εργασίες αποκατάστασης θα διαρκέσουν από δύο έως τρία χρόνια και θα κοστίσουν συνολικά 3 εκατομμύρια ευρώ. Το ομοσπονδιακό ταμείο επενδύσεων κτιρίων Beliris είναι υπεύθυνο για το έργο. Το ίδιο ταμείο ήταν υπεύθυνο και για την αποκατάσταση της δυτικής πρόσοψης της Sainte-Catherine το 2013. Η διαφορά στην εμφάνιση της δυτικής και της βόρειας πλευράς του ναού είναι πράγματι εμφανής.

«Αυτή η ανακαίνιση θα επιτρέψει στους τεχνίτες, τους σιδηρουργούς και τους λιθοξόους να επιδείξουν τις φανταστικές ικανότητές τους και να αποκαταστήσουν την εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης, επαναφέροντας την στην παλιά της δόξα», δήλωσε η υπουργός των Βρυξελλών Karine Lalieux (PS), υπεύθυνη για τη συνεργασία με το Beliris. «Όλη η περιοχή – οι κάτοικοι και τα πολυάριθμα καταστήματα, καθώς και οι τουρίστες – θα επωφεληθούν από αυτήν την αποκατάσταση».

The post Ξεκίνησαν οι εργασίες αποκατάστασης στην βόρεια πρόσοψη της Sainte Catherine appeared first on .

Πολλοί ντόπιοι ενθουσιάστηκαν στο άκουσμα της είδησης: «Αυτό το ξενοδοχείο θυμίζει παλιές καλές εποχές – θυμόμαστε ακόμα τα κονσέρτα της Κυριακής και τα γεύματα» θυμάται ένας από τους κατοίκους.

Όπως ανακοινώθηκε στον ιστότοπο της Metzger et Associes Architecture – οι εργασίες αποκατάστασης, ανακαίνισης και επέκτασης θα μετατρέψουν το μυθικό Hôtel Astoria στο Corinthia Grand Hotel Astoria, ένα παλάτι 5 αστέρων.

Το ξενοδοχείο χτίστηκε το 1909 από τον Henri van Dievoet για να καλωσορίσει τους επισκέπτες στην Παγκόσμια Έκθεση των Βρυξελλών του 1910.

The post Το εγκαταλελειμμένο ξενοδοχείο Astoria στις Βρυξέλλες αποκαθίσταται και αποκτά την παλιά του αίγλη appeared first on .

Η αποκατάσταση του τεραστίων διαστάσεων πίνακα που χρονολογείται από το 1642, η οποία προβλέπεται να διαρκέσει χρόνια, αναμεταδίδεται απευθείας μέσω Διαδικτύου ώστε να μπορεί όλος ο κόσμος να την παρακολουθεί.

Η «Νυχτερινή Περίπολος» είναι ένα από τα γνωστότερα έργα παγκοσμίως. Κάθε χρόνο προσελκύει περισσότερους από δύο εκατομμύρια επισκέπτες, δήλωσε στους δημοσιογράφους ο Τάκο Ντίμπιτς διευθυντής του Ρέικσμουζεουμ. Το μνημειώδες έργο, ύψους 3,8 μέτρων, πλάτους 4,5 μέτρων και βάρους 337 κιλών, «ανήκει σε όλο τον κόσμο» και «θεωρούμε ότι το κοινό έχει το δικαίωμα να βλέπει όλες τις εργασίες στον πίνακα».

Η «Επιχείρηση Νυχτερινή Περίπολος» όπως ονομάζεται, προϋπολογισμού εκατομμυρίων ευρώ, αποτελεί μια ιστορική πρεμιέρα και πρόκειται για τη «μεγαλύτερη και πληρέστερη εργασία έρευνας και αποκατάστασης του αριστουργήματος του Ρέμπραντ στα χρονικά», αναφέρει το μουσείο.

Με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον και στις επόμενες γενιές, το Rijksmuseum θέλει να συντηρήσει το αριστούργημα όσο το δυνατόν καλύτερα.

Οι επισκέπτες μπορούν να βλέπουν τις πολύ λεπτές κινήσεις των συντηρητών πάνω στο έργο μέσα σε ένα γυάλινο δωμάτιο που δημιουργήθηκε ειδικά για την περίσταση και σχεδιάστηκε από τον γάλλο αρχιτέκτονα Ζαν-Μισέλ Βιλμότ, ο οποίος είχε αναλάβει τη διαρρύθμιση των αιθουσών κατά τις μακρές εργασίες ανακαίνισης του μουσείου που ολοκληρώθηκε το 2013.

Ο μικρός ξεβαμμένος σκύλος

Ο Ολλανδός Ρέμπραντ φαν Ράιν (1606-1669) έλαβε το 1642 μια παραγγελία από τον λοχαγό της πολιτοφυλακής του Άμστερνταμ Φρανς Μπάνικ Κοκ να ζωγραφίσει τους αξιωματικούς και τα μέλη της πολιτοφυλακής του.

Μέσα σε τρεισήμισι αιώνες, ο πίνακας γνώρισε πολλές μετακινήσεις και προσπάθειες αποκατάστασης, ενώ διέφυγε και από τα χέρια των ναζί. Οι τελευταίες μεγάλες εργασίες αποκατάστασής του ήταν πριν από 40 και πλέον χρόνια μετά την επίθεση το 1975 ενός ψυχικά διαταραγμένου ατόμου που κατάφερε πολλές μαχαιριές στο έργο.

Έκτοτε, οι ειδικοί διαπίστωσαν την παρουσία λευκής σκιάς σε ορισμένα σημεία του πίνακα, κυρίως γύρω από την περιοχή που επλήγη από τις μαχαιριές, με αποτέλεσμα να αποχρωματιστεί η απεικόνιση ενός μικρού σκύλου στο κάτω δεξί μέρος του πίνακα.

«Παρατηρήσαμε αυτά τα τελευταία χρόνια ότι μια λευκή σκιά εμφανιζόταν στο κάτω μέρος του πίνακα. Θέλουμε να καταλάβουμε περί τίνος πρόκειται και να αποκαταστήσουμε το έργο με τον καλύτερο τρόπο», είχε εξηγήσει ο Τάκο Ντίμπιτς όταν ανακοίνωσε τον περασμένο Οκτώβριο την επιχείρηση της αποκατάστασης του έργου.

Για τον λόγο αυτόν, οι ειδικοί εξετάζουν μέσα από φωτογραφίες υψηλής ευκρίνειας και ψηφιοποιημένες αναλύσεις του πίνακα όπως και κάθε στρώματος βερνικιών και χρωμάτων, πριν αποφασίσουν για τις καλύτερες τεχνικές αποκατάστασης. Πριν από την έναρξη του εγχειρήματος, «Η Νυχτερινή Περίπολος» ήταν ο σημαντικότερος πίνακας έκθεσης την άνοιξη για την 350ή επέτειο θανάτου του ζωγράφου.

Πηγή: fortunegreece.com 

The post H «Νυχτερινή Περίπολος» του Ρέμπραντ θα συντηρηθεί ζωντανά και on-line appeared first on .