Αφορμή για τη συνάντηση στάθηκε η παρουσία του πρωθυπουργού στις Βρυξέλλες, για την Σύνοδο Κορυφής.

Η χώρα σήμερα -περισσότερο παρά ποτέ- χρειάζεται μία σταθερή κυβέρνηση, που να μπορεί να κρατάει το σκάφος της χώρας, το πηδάλιο της χώρας σταθερό στα φουρτουνιασμένα νερά τα οποία διανύουμε υπογράμμισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης και επανέλαβε ότι «ο στόχος της αυτοδυναμίας, όμως, θα επιτευχθεί με βεβαιότητα στη δεύτερη κάλπη. Και θα επιτευχθεί όχι ως μία ένδειξη κομματικής αλαζονείας αλλά ως μία συνθήκη συνέχειας και σταθερότητας για τη χώρα.

Και θέλω να σάς ζητήσω και πάλι να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, να αναλογιστούμε ότι σε αυτήν την κάλπη καμία ψήφος δεν πρέπει να πάει χαμένη, γιατί είναι μία πολύ κρίσιμη αναμέτρηση. Θα μου πείτε δεν το λέμε κάθε φορά; Ναι, αλλά αυτή τη φορά έχει ξεχωριστό βάρος αυτή η αναμέτρηση, διότι δεν πρέπει να διακινδυνεύσουμε όλα όσα πετύχαμε αυτά τα τέσσερα χρόνια».

Ο κ. Μητσοτάκης ανέφερε ότι ο Ν. Ανδρουλάκης με τις πρόσφατες δηλώσεις του αποκάλυψε την επιδίωξή του να συγκυβερνήσει με τον ΣΥΡΙΖΑ .

«Άκουγα τον κ. Ανδρουλάκη να λέει με απόλυτη σαφήνεια ότι θέλει να στείλει τη Νέα Δημοκρατία στην αντιπολίτευση για να οικοδομηθεί η προοδευτική διακυβέρνηση. Νομίζω ότι το είπε πολύ καθαρά. Ο άνθρωπος θέλει να συγκυβερνήσει με τον ΣΥΡΙΖΑ. Για να είμαστε ξεκάθαροι εδώ και να το γνωρίζουν αυτό και οι πολίτες οι οποίοι ενδεχομένως θα εμπιστευτούν το ΠΑΣΟΚ στις επόμενες εκλογές.

Οι επιλογές λοιπόν έχουν γίνει και αν ο κ. Ανδρουλάκης επιλέγει να είναι παρακολούθημα του κ. Τσίπρα, ας βγει στο κάτω-κάτω να το πει με ειλικρίνεια και με απόλυτη σαφήνεια, αντί να μάς το λέει με μισόλογα», ανέφερε ο πρωθυπουργός.

Ο πρωθυπουργός δεν παρέλειψε να αναφερθεί εμμέσως πλην σαφώς και στο Qatargate κάνοντας λόγο πως «με τις πρόσφατες εξελίξεις, η αξιοπιστία της πολιτικής πλήττεται και η εμπιστοσύνη στους πολιτικούς -και ειδικά στους ευρωπαϊκούς θεσμούς- βάλλεται με τα πολύ στενάχωρα γεγονότα τα οποία είδαν το φως της δημοσιότητας και τα οποία ελπίζω πολύ γρήγορα η Δικαιοσύνη εδώ στο Βέλγιο να εξιχνιάσει. Δεν θέλω να πω πολλά περισσότερα για το θέμα αυτό. Μια φράση θα πω μόνο: ότι δείχνει και πανικό και μικρότητα το να προσπαθείς να φορτώσεις ένα στέλεχος του ΠΑΣΟΚ στη Νέα Δημοκρατία».

Κατηγόρησε δε και τον Αλέξη Τσίπρα λέγοντας πως ένας πρώην πρωθυπουργός δεν προσφέρει υπηρεσίες στην χώρα του όταν τη δυσφημεί, αναφερόμενος σε δηλώσεις του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ ότι «η Ελλάδα είναι πρωταγωνίστρια στο να εξάγει διαφθορά».

The post Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συνάντησε τους έλληνες του Βελγίου appeared first on .

Και αυτό έκανε. Ο παπά Σπυρίδων έφτασε στο Μόλενμπεκ το 1972 και άρχισε να ψάχνει για τους συμπατριώτες του. Προς έκπληξή του διαπίστωσε ότι στην περιοχή που χωριζόταν από το κέντρο των Βρυξελλών με ένα κανάλι από όπου παλαιότερα μεταφέρονταν προϊόντα, λειτουργούσαν 12 ελληνικά καφενεία! Από εκεί άντλησε πληροφορίες για την ελληνική κοινότητα στην περιοχή. Και στη συνέχεια, δρόμο- δρόμο, άρχισε να αναζητά τα ελληνικά ονόματα στα κουδούνια. «Εντόπισα 300 οικογένειες Ελλήνων», λέει σήμερα στο News 24/7.

Ελλείψει ελληνικής Εκκλησίας, οι Έλληνες του Μόλενμπεκ οργάνωσαν τις πρώτες ορθόδοξες εκκλησιαστικές λειτουργίες στον καθολικό ναό Σεν-Ζαν-Μπαπτίστ -αργότερα ίδρυσαν τη δική τους εκκλησία λίγο πιο πέρα και την «βάφτισαν» με το ίδιο όνομα…

Σε αυτήν, την ίδια καθολική εκκλησία, βρέθηκε ξανά αυτές τις μέρες ο πατήρ Σπυρίδων Αντωνίου για να εγκαινιάσει την έκθεση «Έλληνες του Μόλενμπεκ». Μέσα από φωτογραφίες από οικογένειες της περιοχής περνάει όλη η ιστορία της ξενιτιάς τους: τα ορυχεία, τα εργοστάσια, αλλά και τα καφενεία, τα γλέντια, οι χαρές και οι αναμνήσεις τους.

Η έκθεση αποτελεί μέρος ενός μεγάλου πρότζεκτ που έχει εμπνευστεί από το μοναδικό Ελληνικό καφενείο που έχει παραμείνει στο Μόλενμπεκ, το «Λευκό Ρόδο» της οικογένειας Καρασαββίδη. Με βάση αυτό το καφενείο, η ιστορικός Πόλυ Ρουμελιώτη και ο σκηνοθέτης Κρις Κάερτς ετοιμάζουν ένα ντοκιμαντέρ που επιδιώκει να ενώσει τους ανθρώπους με ποικίλους τρόπους γύρω από την κληρονομιά τους. Στενή τους συνεργάτιδα η φωτογράφος Μαρία Δερμιτζάκη, στην οποία οι οικογένειες των Ελλήνων εμπιστεύτηκαν τις φωτογραφίες τους.

Στα εγκαίνια της έκθεσης, το κλίμα ήταν συγκινητικό. Στην νοσταλγική ατμόσφαιρα συνεισέφεραν–μεταξύ άλλων- η Δήμαρχος του Μόλενμπεκ Φρανσουάζ Σεπμάνς, ο Μητροπολίτης Βελγίου Αθηναγόρας, αλλά και ο πρόεδρος του συλλόγου «Η φιλία του Λευκού Ρόδου», που έχει επίκεντρο το καφενείο των αδερφών Καρασαββίδη.

«Μπορεί να μην είμαι Έλληνας, όμως από τότε που έφτασα στο Βέλγιο το 1962, ανακάλυψα έναν ελληνικό κόσμο πολύ συμπαθητικό, φιλικό και φιλόξενο», είπε ο Αλγερινής καταγωγής Βέλγος Αμράνε Αμρουνί, πρόεδρος του συλλόγου. «Όλα αυτά τα χρόνια είμαι πιστός σε αυτόν τον κόσμο, βρίσκοντας πόσα πράγματα ενώνουν τους λαούς της Μεσογείου. Σκοπός μας είναι να συνεχίσουμε αυτήν την ιστορία».

(Φωτογραφία: AP Photo/Virginia Mayo, File)Πηγή: news247.gr

 

Πληροφορίες Έκθεσης

1 με 29 Οκτωβρίου 2017

EXPO “Grieken van Molenbeek – Grecs de Molenbeek – Έλληνες του Μολενμπέκ”
Adres(se) – Διεύθυνση: Parvis Saint-Jean-Baptist Molenbeek (Kerk, Eglise, Εκκλησία)

L’exposition est ouverte quotidiennement de 10h à 16h.
Fermé le lundi. Rendez-vous possible pour les groupes.
Dimanche: de 13h00 à 16h00
L’entrée est gratuite / Toute contribution financière est plus que bienvenue!
•
Η έκθεση είναι καθημερινώς ανοιχτή για το κοινό από τις 10 π.μ. έως τις 4 μ.μ.
Δευτέρα ανοιχτή αποκλειστικά για γκρουπ κατόπιν ραντεβού.
Κυριακή: 13.00-16.00.
Δωρεάν / Κάθε συνεισφορά εκτιμάται ιδιαιτέρως!

The post Μόλενμπεκ: Οι Έλληνες της “γειτονιάς των τρομοκρατών” appeared first on .

Της Άννας Στεργίου

Το όνειρο κράτησε τον Χρήστο Παππά απ” το Κουκλέσι Ιωαννίνων. Γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1940 και ανήκει στην «παλαιά φρουρά» Ελλήνων μεταναστών του Βελγίου. Πέντε χρόνια εργάστηκε στα νιάτα του σ” ένα απ” τα περίπου 280 ορυχεία κάρβουνου που διέθετε τότε το Βέλγιο και σήμερα έχουν κλείσει.

Μόλις απολύθηκε από φαντάρος το 1962, πήγε στο γραφείο ευρέσεως εργασίας στα Ιωάννινα. Ζήτησε να πάει στη Γερμανία, αλλά του είπαν πως δεν υπήρχαν θέσεις κι έπρεπε να περιμένει. Μόνη εναλλακτική λύση, τ” ανθρακωρυχεία του Βελγίου. «»Θες να πας;» μου είπαν. Κάθε φορά που έμπαινα στο ορυχείο έκανα τον σταυρό μου να βγω ζωντανός».

Στις στοές κουβαλούσε ξύλα ή άλλα υλικά. Γαλαρίες υπήρχαν απ” τα 500 μέτρα κάτω απ” το έδαφος ώς τα 1.200. «Βρήκαμε Έλληνες, που ήταν εκεί από το 1957. Δεν υπολογίζαμε τον κίνδυνο, αλλά τα λεφτά», λέει ο κ. Παππάς.

Η γαλλική γλώσσα άγνωστη. «Πηγαίναμε για να πάρουμε ένα αβγό, «κακαρίζαμε» σαν την κότα, αλλά οι Βέλγοι δεν μας κακόπαιρναν. Περίμεναν ώσπου να τους πούμε τι θέλουμε. Ήταν φιλόξενος εδώ ο κόσμος. Είχαν κι αυτοί τις διαφορές τους, οι Βαλόνοι και οι Φλαμάνοι (Φλαμανδοί). Οι Βαλόνοι ήταν ρατσιστές. Οι Φλαμάνοι μας φέρνονταν πιο ωραία…».

Οι απάνθρωπες στοές

Στη βιομηχανική ζώνη του Βελγίου, τ” απομεινάρια από τις εγκαταστάσεις είναι ζωντανά. Βαγόνια, ράγες, δεξαμενές νερού, μικροί λοφίσκοι σχηματισμένοι από τα χώματα που έβγαιναν απ” τις γαλαρίες, τα κανάλια που οδηγούσαν στην Αμβέρσα. Το τελευταίο ορυχείο ορυκτού κάρβουνου έκλεισε το 1974 και η περιοχή μαράζωσε, σε σημείο σήμερα η ανεργία ν” αγγίζει το 20%.

Οι Έλληνες που διαβιούν σήμερα στο Βέλγιο υπολογίζονται σε περίπου 20.000. Φυσικά, αρκετοί εξ αυτών είναι κοινοτικοί υπάλληλοι, αλλά υπάρχουν και οι «παλιοί» που εργάστηκαν κυρίως στα ανθρακωρυχεία και αργότερα σε εργοστάσια. Με τον καιρό άνοιξαν μαγαζιά, καφενεία. Ήρθαν κι άλλοι, έφεραν τις οικογένειες. Σήμερα, δεν λείπουν τα ελληνικά ταβερνάκια και τα σουβλατζίδικα, ιδίως στην πίσω πλευρά της Γκραντ Πλας αλλά και τα «καλά» εστιατόρια.

Η ιστορία των Ελλήνων ανθρακωρύχων αποτελεί ένα μεγάλο κεφάλαιο, της βιομηχανικής εργασίας, που δεν έχει γραφτεί ακόμη. Άλλοι Έλληνες έζησαν την κόλαση πολύ νωρίτερα σε ανθρακωρυχεία της βόρειας Αμερικής, στο Τρινιντάντ και το Λόου Μπλου του Κολοράντο. Στο Βέλγιο τα ορυχεία ήταν κυρίως στο Σαρλερουά, το Βερβιέ, τη Λιέγη…

Ίσως στα χρονικά να μην υπάρχει άλλο προηγούμενο. Εργασιακά δικαιώματα μαζί με τους ανθρακωρύχους απέκτησαν και τα άλογα, στο Βέλγιο 

Ζωντανό αποτύπωμα των ορυχείων σήμερα, το μουσείο ανθρακωρύχων-μεταλλουργίας στη Λιέγη αλλά και οι μνήμες των ανθρώπων. Στ” ανθρακωρυχεία δούλεψαν διάφορες «φυλές», ενώ τον 19ο αιώνα υποχρεώνονταν να δουλέψουν εκεί, ξένοι κατάδικοι. Βασικά εργατικά δικαιώματα πήραν οι ανθρακωρύχοι του Βελγίου κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου και ζήτησαν ανάλογα δικαιώματα και για τ” άλογα που είχαν μαζί τους στις γαλαρίες. Αυτό σήμαινε αποχή απ” την εργασία το Σαββατοκύριακο και άδεια 15 ημερών τον χρόνο, μας εξήγησε ο δρ Γιάννης Παπαδόπουλος, γιατρός, Έλληνας του Βελγίου τρίτης γενιάς. Η μεγάλη έκρηξη στις Μαρσινέλες στο Σαρλερουά, που είχε συμβεί 8 Αυγούστου 1956, είχε αποτέλεσμα να σκοτωθούν 262 άτομα, ανάμεσά τους και Έλληνες.

«Τα εργατικά δυστυχήματα και τα ατυχήματα ήταν σε πρώτη διάταξη, όταν γκρεμίζονταν κομμάτια γαλαρίας κυρίως από τις εκρήξεις. Αυτό είχε αποτέλεσμα να παθαίνουν κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και ακρωτηριασμούς. Πολλοί πέθαιναν κυρίως λόγω της συγκέντρωσης άνθρακα στους πνεύμονες, μιας χρόνιας, επικίνδυνης ασθένειας, της πνευμονικής ανθράκωσης», εξηγεί ο κ. Παπαδόπουλος.

Διευθυντής της εντατικής σε παιδιατρικό νοσοκομείο του Βελγίου, μιλά εντυπωσιακά καλά την ελληνική γλώσσα. Ο παππούς του, αγροφύλακας απ” το Προδρόμι Παραμυθιάς Θεσπρωτίας, έφυγε το 1956, σε αναζήτηση καλύτερης ζωής στο Βέλγιο. Επέστρεψε στην Ελλάδα, πήρε την οικογένεια και εγκαταστάθηκε στο Μπλατόν. Παρότι η επίσημη σύμβαση με το ελληνικό κράτος είχε γίνει το 1957, υπήρχαν Έλληνες που είχαν έρθει και νωρίτερα.

Ο Γιάννης Κασιμάκης γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου 1938 στους Αγίους Θεοδώρους Γρεβενών, στο Διάκο. Πήγε ένας συμπατριώτης του μετανάστης κι έγραψε γράμμα στο χωριό ότι αγόρασε δικό του αυτοκίνητο. «Τα “χασα. Αυτός είχε αυτοκίνητο κι εγώ δεν είχα να φάω…».

Δικαίωμα στ” όνειρο

Αποφάσισε να πάρει των ομματιών του, ν” αφήσει τα πρόβατα και να φύγει. «Πήγα κι έφτιαξα και τα δόντια μου, γιατί αλλιώς θα μ” έκοβαν στις εξετάσεις. Ο νομός Γρεβενών τότε ήταν μαζί με τον νομό Κοζάνης. Υποβάλαμε τα χαρτιά στην Κοζάνη και μας ειδοποίησαν σ” ένα μήνα να πάμε για τις συμβάσεις. ήταν τότε οι συμβάσεις του Κόκκινου, ενός νησιώτη από την Κάλυμνο. Μέσα σε 15 ημέρες, αν δεν σου άρεσε στο ορυχείο, μπορούσες να γυρίσεις πίσω και τα έξοδα ήταν όλα καλυμμένα…».

«Ήρθαμε διαμέσου Αθηνών, κόντεψα να πεθάνω μες στο καράβι», συνεχίζει ο Γιάννης Κασιμάκης. «Από την Ιταλία απ” το Πρίντεζι, με τρένο κι από κει μας πήγαν Σαρλερουά. Ηθελα να μείνω και για το πανηγύρι στο χωριό μου. Έφυγα 7 Σεπτεμβρίου κι έφτασα στις 27. Είκοσι ημέρες ταξίδι. Νομίζω πήγαμε με το «Κολοκοτρώνης». Όλοι τότε μ” αυτό πήγαιναν».

Στις γαλαρίες δεν θα ξεχάσει ποτέ το βουητό απ” το ανοιχτό ασανσέρ που τους κατέβαζε στα έγκατα της γης. «Μας έπιαναν τ” αυτιά μας», αφηγείται. «Τρία χρόνια δούλεψα στα ορυχεία. Έτσι ήταν τότε η σύμβαση, αν παντρευόσουν, έκανες μόνο τρία χρόνια, αλλιώς αν ήσουν ελεύθερος έκανες πέντε. Παντρεύτηκα, όμως, έπιασα δουλειά στο εργοστάσιο, ανοίξαμε πλυντήρια-καθαριστήρια με τη γυναίκα μου. Το καλό με το Βέλγιο ήταν ότι σου έδινε γρήγορα δικαιώματα. Μπορούσες να φέρεις τη γυναίκα σου, τα παιδιά σου. Τώρα εμείς έχουμε και τις δύο υπηκοότητες».

Έλληνας του Βελγίου κι ο Νικόλαος Λαζαρίδης, που γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου 1938, στην Αριδαία Πέλλας, στην Άψαλο. Δεν είχε κάνει κανονικά τα χαρτιά του. Πούλησε ένα δαμάλι και μ” αυτά τα λεφτά έβγαλε διαβατήριο σαν τουρίστας κι ήρθε στο Βέλγιο με 150 δολάρια στην τσέπη. Οι μέρες περνούσαν, προσπαθούσε να βρει δουλειά. Μάταια. Δεν ήξερε τη γλώσσα, τα λεφτά τελείωναν κι είχε αφήσει πίσω οικογένεια· γυναίκα και παιδί. Ώσπου βρέθηκε ένας Κύπριος, λέει, καλή του ώρα, και τον πήγε να δουλέψει σε φάμπρικα. Μόλις έπιασε δουλειά εγκρίθηκαν αμέσως και τα χαρτιά. Έφτιαχνε βρύσες από μπρούντζο, στο Άντερλεχτ…

Σήμερα όλοι έχουν φτιάξει όμορφες οικογένειες, παιδιά, άλλοι και εγγόνια, έχουν κάνει το κουμάντο τους και μοιράζουν τη ζωή τους, καλοκαίρι-χειμώνα, ανάμεσα σε δύο πατρίδες. Από τις λιγοστές περιπτώσεις που η ιστορία των ανθρακωρύχων έχει αίσιο τέλος.

Πηγή: enet.gr

The post Στου Βελγίου τις …Ελληνοστοές appeared first on .

«Οι Έλληνες του Βελγίου ψηφίζουμε ΝΑΙ την Κυριακή!»

Μετά από τις ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και την κρίσιμη κατάσταση στην οποία βρίσκεται η πατρίδα, στη σχέση της με την Ευρωπαϊκή Ένωση και συνολικά, οι Έλληνες που ζούμε στο Βέλγιο πιστεύουμε ότι η θέση της Ελλάδας είναι στην Ευρώπη και οργανώνουμε αυτήν την εκδήλωση για να στηρίξουμε την συμμετοχή της πατρίδας μας στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

Είναι μία αυθόρμητη και ακηδεμόνευτη εκδήλωση εκατοντάδων πολιτών – Ελλήνων και μη, με διαφορετικές πολιτικές πεποιθήσεις που τους ενώνει μόνο η αγωνία τους για το μέλλον της πατρίδας.

Η εκδήλωση, πραγματοποιείται την Τρίτη 30 Ιουνίου, ώρα 18.30, στην «Esplanade»του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στις Βρυξέλλες.

Το σύνθημά μας είναι: «Οι Έλληνες ψηφίζουμε ΝΑΙ την Κυριακή!»

Προσκαλούμε όλους τους συμπατριώτες πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και γενικότερα τους Ευρωπαίους πολίτες  που πιστεύουν ότι η θέση της χώρας μας είναι και θα πρέπει να συνεχίσει να είναι μέσα στην ευρωπαϊκή οικογένεια,

να συμμετάσχουν στην εκδήλωση, να υποστηρίξουν το ΝΑΙ, διαδίδοντας το μήνυμα, παντού όπου υπάρχουν υποστηρικτές της Ενωμένης Ευρώπης, της Ελλάδας, της Δημοκρατίας.

Λέμε ΝΑΙ γιατί:

• Η Ελλάδα ανήκει στην Ευρώπη και είναι ο πυρήνας της Ευρωπαϊκής Ιδέας. Η Ελλάδα αποτελεί την ταυτότητα της Ευρώπης και η Ευρώπη της Ελλάδας
• Ελλάδα και Ευρώπη μοιραζόμαστε τις ίδιες αξίες: τον ανθρωπισμό, το δίκαιο, την ελευθερία.
• Το Διακύβευμα του δημοψηφίσματος της Κυριακής αφορά την παραμονή μας ή όχι στην Ευρωζώνη, την παραμονή μας ή όχι σε μια ισχυρή ένωση κρατών, η οποία παρέχει πολλαπλά οφέλη στην Ελλάδα: οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά.

Λέμε ΝΑΙ στην Ευρώπη!

• Η Ευρώπη παρά τις όποιες αδυναμίες της θα πάει μπροστά, προς την πολιτική ένωση, την οικονομική ανάπτυξη και τη δικαιοσύνη και η Ελλάδα οφείλει να παραμείνει στο κέντρο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης!
• Η διακοπή της σχέσης της Ελλάδας με την Ευρωπαϊκή Ένωση θα οδηγήσει αναπόφευκτα στη δραχμή, με αποτέλεσμα την ολοκληρωτική καταστροφή της οικονομίας και την κατακόρυφη πτώση των εισοδημάτων των πιο ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού
• Δεν θέλουμε πάλι σύνορα, ελέγχους διαβατηρίων και περιορισμούς στην εισαγωγή και εξαγωγή αγαθών και συναλλάγματος!
• Οι νέοι Έλληνες μεγάλωσαν θεωρώντας την Ευρώπη σπίτι τους και με ελεύθερη πρόσβαση στα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια, σε ευκαιρίες εργασίας, στον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Δεν δικαιούμαστε να τους τα στερήσουμε.
• Η Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση είναι το μέλλον και χωρίς την Ελλάδα θα ήταν αδιανόητη!

Την Κυριακή 5 Ιουλίου θα δώσουμε όλοι ισχυρό μήνυμα παραμονής στην Ευρώπη!

«Οι Έλληνες του Βελγίου ψηφίζουμε ΝΑΙ την Κυριακή!»
Τρίτη, 30 Ιουνίου 2015
Ώρα 18.30
«Esplanade»του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,Βρυξέλλες

The post Εκδήλωση «Οι Έλληνες του Βελγίου ψηφίζουμε ΝΑΙ την Κυριακή!» appeared first on .