Δημήτρης Στασινόπουλος: «Οι Πιγκουίνοι, ένα θεατρικό έργο που πραγματεύεται την συνύπαρξη»
Η συγγραφή για μένα είναι μια ανάγκη για συνομιλία με τον εαυτό μου αλλά και με την κοινωνία. Δεν ξέρω ακριβώς ποια ήταν η αφορμή για να ξεκινήσω να γράφω, ίσως όταν δούλευα στην Αγγλία και έπαιρνα καθημερινά τα τρένα, όπου κάποια στιγμή ένιωσα την ανάγκη να γράψω κάτι αντί να ακούω μουσική ή να κοιτάω το κινητό. Οι Πιγκουίνοι, είναι ένα θεατρικό έργο που πραγματεύεται την συνύπαρξη. Την συνύπαρξη με τον εαυτό μας, με τους δικούς μας ανθρώπους και κυρίως με τους άλλους. Παρόλο που έρχεται μερικά χρόνια μετά την Απόπειρα, νομίζω πως υπάρχει μια επικοινωνία μεταξύ τους, όχι απαραίτητα συνέχεια του ενός από το άλλο, αλλά περισσότερο σαν συνομιλία με αντιθέσεις και συμφωνίες.
Όπως και η Απόπειρα, έτσι και οι Πιγκουίνοι εκδίδονται από την ΚΑΠΑ εκδοτική του Θοδωρή Κουλεδάκη και είμαι πολύ χαρούμενος για αυτή την τόσο εποικοδομητική, ειλικρινή και ουσιαστική συνεργασία που αντέχει στον χρόνο. Η συνεργασία μας ξεκίνησε όταν η επίκουρη καθηγήτρια του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ, Κατερίνα Διακουμοπούλου, κατά την διάρκεια της μελέτης της με τίτλο «Θέατρο Κοινότητας και Ανθεκτικότητα: Η περίπτωση του Ελληνικού Διασπορικού Θεάτρου Κοινότητας στις Βρυξέλλες», η οποία δημοσιεύθηκε στο Routledge, διάβασε την Απόπειρα και με έφερε σε επαφή με τον κύριο Κουλεδάκη.
Το επίμετρο των Πιγκουίνων έχει γραφτεί από την κυρία Διακουμοπούλου και την κυρία Μπουσιοπούλου, ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό του τμήματος θεατρικών σπουδών του ΕΚΠΑ, όπου κάνουν μια βαθιά ανάλυση του έργου και αναδεικνύουν τον πολύπλευρο χαρακτήρα του με έναν πολύ όμορφο τρόπο.
Είμαι πραγματικά ευγνώμων και τις ευχαριστώ από καρδιάς για την συνεχή τους στήριξη στην δουλειά μου.
Οι Πιγκουίνοι προετοιμάζονται να ανεβούν στην σκηνή Βρυξελλών από την θεατρική ομάδα Apopeira Project τον ερχόμενο Μάιο και ανυπομονούμε να σας δείξουμε τι ετοιμάζουμε!
Λίγα λόγια για το βιβλίο
Σε μια πολυπληθή πόλη, όπως είναι η σύγχρονη Αθήνα, λαμβάνουν χώρα διάφορα παράξενα γεγονότα, όπως η εμφάνιση πιγκουίνων σε διάφορα σημεία. Οι κάτοικοι της πόλης είτε τους αγνοούν είτε τους εξοντώνουν, με εξαίρεση έναν δημοσιογράφο που προσπαθεί να τους σώσει και να τους προστατεύσει, πείθοντας και άλλους γι’ αυτό.
Η ακαδημαϊκή ματιά στο βιβλίο
«Το έργο αποτελεί μια δυστοπική αλληγορία μεταμόρφωσης και αποξένωσης, όπου οι πιγκουίνοι γίνονται ο καθρέφτης της κοινωνικής απάθειας και των υπαρξιακών ερωτημάτων του ανθρώπου. […] Οι πιγκουίνοι είναι ταυτόχρονα θύματα, σύμβολα και υποκείμενα, αποκαλύπτοντας τη ρευστότητα της κοινωνίας και την ανάγκη για ηθική επανατοποθέτηση του ανθρώπου μέσα σε αυτήν. […] Το έργο δεν λειτουργεί απλώς ως κοινωνική κριτική ή οικολογική παραβολή, αλλά διαμορφώνεται ως πεδίο εναλλακτικής ανθρωπολογίας, όπου η σχέση ανθρώπου-ζώου δεν είναι εργαλειακή ούτε συμβολική, αλλά συστατική και συμβιωτική. Η δραματουργία του Στασινόπουλου εγκολπώνεται όψεις της οικοκριτικής σκέψης και συνομιλεί με θεωρητικά προτάγματα της ζωοανθρωπολογίας, αποκαλύπτοντας το ζώο όχι ως αναπαράσταση ή μέσο, αλλά ως δρων ον, φορέα ηθικής και υπαρξιακής αξίας. Εντέλει, η σκηνική πρόταση των “Πιγκουίνων” αρθρώνει μια ποιητική του απροσδιόριστου και του μη κανονιστικού, όπου η θεατρική πράξη καθίσταται τόπος ανοιχτότητας προς το διαφορετικό και η έννοια του ανθρώπινου αποδιαρθρώνεται, προκειμένου να επανασυσταθεί υπό το φως μιας μη ιεραρχικής, δια-ειδικής συμβίωσης», αναφέρουν στο Επίμετρο της έκδοσης η Κ. Διακουμοπούλου (Επίκουρη Καθηγήτρια του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ) και η Θ. Μπουσιοπούλου (Ειδικό Εκπαιδευτικό Προσωπικό του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ).
ΠΙΓΚΟΥΙΝΟΙ | ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ
Επίμετρο: Κατερίνα Διακουμοπούλου, Θάλεια Μπουσιοπούλου
Διαστάσεις 21 × 17 cm
Φιλολογική Επιμέλεια: Σωτηρία Αποστολάκη
Σχεδιασμός Έκδοσης: Ιωάννης Κ. Τσίγκας
Σελίδες 134
Χρονολογία: Δεκέμβριος 2025
Depuis 2017, Dimitris Stasinopoulos contribue avec qualité et originalité à la vie culturelle et théâtrale bruxelloise. Rappelons-nous sa première apparition sur les planches de la Comédie Claude Voltaire (THESPIS – « LA NUIT DES ROIS ») et sur d’autres scènes, notamment en 2020 avec « PHYSIKA », son premier court-métrage grec, tourné en Belgique. Son premier texte théâtral a suivi avec le livre « La Tentative » : publié avec soin en octobre 2021 par Kapa Publishing, son adaptation théâtrale éponyme a rencontré un vif succès lors des cinq représentations à guichets fermés en 2022. À l’époque, l’auteur, metteur en scène et comédien Dimitris Stasinopoulos nous avait confié travailler sur sa deuxième œuvre théâtrale, le livre « PENGUINS », que nous avons aujourd’hui le plaisir de découvrir, également publié par Kapa Publishing. Dans le même temps, l’intention de l’auteur de mettre en scène « Les Pingouins » a été révélée sur les réseaux sociaux et les représentations devraient être annoncées pour la mi-mai. Voyons plus en détail ce que l’auteur, Dimitris Stasinopoulos, a déclaré à Newsville.be.
Dimitris Stasinopoulos : « Les Pingouins, une pièce qui aborde la coexistence »
Écrire est pour moi un besoin de dialoguer avec moi-même et avec la société. Je ne sais pas exactement ce qui m’a poussé à écrire, peut-être lorsque je travaillais en Angleterre et que je prenais le train tous les jours, et qu’à un moment donné, j’ai ressenti le besoin d’écrire plutôt que d’écouter de la musique ou de regarder mon téléphone. « Les Pingouins » est une pièce qui traite de la coexistence : la coexistence avec nous-mêmes, avec nos proches et surtout avec les autres. Même si elle arrive quelques années après « La Tentative », je pense qu’il y a un dialogue entre les deux, pas forcément une suite directe, mais plutôt une conversation faite de contrastes et de points communs.
À l’instar de *The Attempt*, *The Penguins* est publié par la maison d’édition KAPA de Theodoris Kouledakis, et je suis très heureux de cette collaboration constructive, sincère et fructueuse qui a résisté à l’épreuve du temps. Notre collaboration a débuté lorsque Katerina Diakoumopoulou, maître de conférences au département d’études théâtrales de l’Université nationale d’Athènes, a lu *The Attempt* lors de son étude intitulée « Théâtre communautaire et résilience : le cas du théâtre communautaire de la diaspora grecque à Bruxelles », publiée chez Routledge, et m’a mis en contact avec M. Kouledakis.
L’épigraphe de *The Penguins* a été rédigée par Mmes Diakoumopoulou et Bousiopoulou, enseignantes spécialisées au département d’études théâtrales de l’Université nationale d’Athènes. Elles y proposent une analyse approfondie de la pièce et en soulignent avec beaucoup de finesse la complexité.
Je leur suis profondément reconnaissant et les remercie du fond du cœur pour leur soutien constant à mon travail.
La pièce « Penguins » sera présentée à Bruxelles par la compagnie Apopeira Project en mai prochain, et nous sommes impatients de vous dévoiler ce que nous vous avons préparé !
Quelques mots sur le livre
Dans une ville grouillante comme Athènes, divers événements étranges se produisent, comme l’apparition de pingouins à différents endroits. Les habitants les ignorent ou les exterminent, à l’exception d’un journaliste qui tente de les sauver et de les protéger, et qui parvient à convaincre d’autres de faire de même.
Perspectives académiques
« La pièce est une allégorie dystopique de la transformation et de l’aliénation, où les pingouins deviennent le miroir de l’apathie sociale et des questionnements existentiels humains. […] Les pingouins sont à la fois victimes, symboles et sujets, révélant la fluidité de la société et la nécessité d’un repositionnement moral de l’homme en son sein. […] La pièce ne se limite pas à une simple critique sociale ou à une parabole écologique, mais se conçoit comme un champ d’anthropologie alternative, où la relation homme-animal n’est ni instrumentale ni symbolique, mais constitutive et symbiotique. La dramaturgie de Stassinopoulos embrasse des aspects de la pensée écocritique et dialogue avec les préceptes théoriques de la zooanthropologie, révélant l’animal non comme une représentation ou un médium, mais comme un être agissant, porteur de valeurs morales et existentielles. En définitive, la proposition scénique des « Pingouins » articule une poétique de l’indéterminé et du non-normatif, où l’acte théâtral devient un espace d’ouverture à la différence et où le concept d’humain est déconstruit, afin de… » « être reconstituée à la lumière d’une symbiose non hiérarchique et interspécifique », affirment dans l’Epimeter de la publication K. Diakoumopoulou (professeure adjointe du département d’études théâtrales de l’Université nationale d’Athènes) et Th. Bousiopoulou (personnel pédagogique spécialisé du département d’études théâtrales de l’Université nationale d’Athènes).