Από: Γιάννης Οικονομίδης

Γιάννης Οικονομίδης — Wed, 03 Mar 2021 13:37:50 +0000

Ευχαριστούμε τον Μανόλη Βλαχογιάννη όπως και το φιλόξενο Newsville για την ανάρτηση αυτού του κειμένου. Ούτως ή άλλως τα κείμενα του Βλαχογιάννη είναι πάντα ενημερωτικά, γλαφυρά και ευχάριστα. Το μόνο αρνητικό τους είναι και θετικό μαζί. Το αρνητικό είναι ότι είναι μακροσκελή και δεν διαβάζονται ούτε στο κινητό ούτε με την ταχύτητα zapping που διακατέχει την εποχή μας. Αντίθετα, το θετικό είναι ότι αν θες να τα διαβάσεις χρησιμοποιείς ένα πιο άνετο μέσο (μεγαλύτερη οθόνη) ή και πιο απολαυστικά, τα τυπώνεις (ξέρω, μη οικολογικά) και ηδονικά υπογραμμίζεις, σημειώνεις κλπ.
Αυτό το άρθρο επικεντρώνεται στον πολυσχιδή Freeman Dyson που σαν φυσικός και μαθηματικός στοχάζεται σε βάθος όχι μόνο για την επιστήμη του (που ούτως ή άλλως σου φέρνει δέος) αλλά πηγαίνει και στο βάθος του κρατήρα του συλλογισμού: την φιλοσοφία και την ποίηση. Είναι γεγονός πως αν είσαι επιστήμονας σε μια από αυτές τις επιστήμες του δέους και δεν ταξιδέψεις με το καράβι του Οδυσσέα θα έχεις δυσκολία να ξεχωρίσεις τους Κύκλωπες από τη Ναυσικά, την Σκύλλα από τον Άργο και την καμένη Τροία από την εύφορη Ιθάκη.
Και η Βιολογία, εδώ σ΄ αυτό το άρθρο έχει την τιμητική της. Υποκλίνομαι που υπηρέτησα και διακονώ ακόμα όσο μπορώ, αυτή την επιστήμη που όσο την καταλαβαίνουμε τόσο το δέος μεγαλώνει. Μια επιστήμη που χωρίς το συμπλήρωμα της ποίησης και της φιλοσοφίας μπορεί να γίνει και επικίνδυνη. Έχει πια τόσες δυνατότητες που μαζί με την Χημεία, την Φυσική, τα Μαθηματικά, την Μηχανική και την Πληροφορική μπορεί να παρέμβει, ν΄ αλλάξει και ν διαχειριστεί την «φύση των πραγμάτων»
Ξαναδιαβάζω το κείμενο για τον Dyson «…Αν αυτό το όνειρο γίνει πραγματικότητα και η νέα μορφή τέχνης θριαμβεύσει, τότε μια καινούργια γενιά καλλιτεχνών, που θα συντάσσουν γονιδιώματα με την ίδια ευχέρεια που ο Μπλέικ και ο Λόρδος Βύρωνας έγραφαν στίχους, θα μπορούσε να δημιουργήσει μια πληθώρα νέων λουλουδιών και φρούτων και δέντρων και πουλιών για να εμπλουτίσει την οικολογία του πλανήτη μας. Η πλειονότητα αυτών των καλλιτεχνών θα είναι ερασιτέχνες, αλλά θα βρίσκονται σε στενή επικοινωνία με την επιστήμη, όπως συνέβαινε με τους ποιητές της προηγούμενης Εποχής του Δέους.» Είναι γεγονός πως στην ποικιλομορφία των γονιδίων και των γονιδιωμάτων υπάρχει τόση αρμονία που θα εξέπλησσε τον καλύτερο γεωμέτρη ή τον πιο εμπνευσμένο καλλιτέχνη. Αυτό στην επιστήμη το λέμε «ισορροπία» και είναι αποτέλεσμα των πολύπλοκων διεργασιών της εξέλιξης. Για να το διαχειριστής θέλει βαθιά γνώση, περισυλλογή και αίσθηση του δέους που δημιουργείται από τη γνώση, τη φιλοσοφική θέση και την ποιητική υπέρβαση. Αν είχα μπροστά μου τον Dyson θα τον ρωτούσα πώς εννοεί τον όρο «ερασιτέχνης». Αν εννοεί τον μη επαγγελματία ή τον ερωτευμένο με το αντικείμενο του; Θα του χάριζα επίσης, πέρα από τα κείμενα των έξι αρχαίων Ελλήνων που ερωτεύτηκε και τα άπαντα του Ελύτη. Πώς μπορείς να σκεφτείς την σύγχρονη βιολογία χωρίς να γείρεις πάνω στους στίχους από το «Προφητικόν» στο «Άξιον Εστί»: (…) ―Βλέπω τη διαρκή επανάσταση φυτών και λουλουδιών. ―Βλέπω τις κανονιοφόρους του Έρωτα. Και θα κατέληγα «Και πάλι θα λατρέψει τη γυναίκα και θα την πλαγιάσει πάνου στα χόρτα καθώς που ετάχθη. Και θα λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση, και θα σπείρουνε γενεές στους αιώνες των αιώνων!»

Σχόλια : Ο Elvis Presley και η βιολογία ως «η κυρίαρχη επιστήμη στην καινούργια Εποχή του Δέους»

Από: Γιάννης Οικονομίδης