Παρακολουθώντας την τρέχουσα προεκλογική περίοδο, αναρωτιέμαι, που οφείλονται τα απαράδεκτα αντιφατικά επιχειρήματα και οι αδιάκοπες «μισές αλήθειες» που καθημερινά ακούμε… Οι οποίες επαναλαμβάνονται συνεχώς και μάλιστα, όλο και πιο «φουσκωμένες», σε βαθμό, που τα αντίπαλα κόμματα, νομίζουν, πως έπιασαν λαβράκι…

Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, αναφέρω ορισμένα ενδεικτικά παραδείγματα. Το πρώτο αφορά την γυναίκα στη Χίο, που απεβίωσε αναμένοντας το ασθενοφόρο, το οποίο ήταν απασχολημένο… Κι όμως στην Χίο, υπήρχαν κι άλλα τρία ασθενοφόρα, τα δύο μάλιστα ήταν δωρεές και καινούρια…

Όμως, δεν υπήρχε ειδικευμένο προσωπικό για να τα κινήσει! Η απάντηση είναι βέβαια, ήδη γνωστή… Το κράτος πρέπει
να προσλάβει στο ΕΣΥ, άλλα 22 άτομα για να καλύψουν τις ανάγκες των δύο ασθενοφόρων, σε 24ωρη βάση, στη Χίο!

Το ερώτημα όμως είναι. Τι θα κάνουν τόσοι υπάλληλοι τον υπόλοιπο χρόνο, δηλαδή όλο το χειμώνα και τουλάχιστον το 50% του υπόλοιπου χρόνου, θα μένουν στο σπίτι τους και θα πληρώνονται;

Εννοείται, πως παρόμοια παραδείγματα, θα υπάρξουν πολλά στην Ελλάδα κι όχι μόνο για τα ασθενοφόρα, συνεπώς θα χρειαστούν δεκάδες χιλιάδες επιπλέον δημόσιοι υπάλληλοι!

Αναμφισβήτητα, υπερέχει η ζωή των ανθρώπων, όμως πρέπει να βρεθούν, επιπλέον πολλά δισεκατομμύρια…

Εννοείται, πως μία απάντηση του είδους, «να τα πάρουν από αυτούς που τα έχουν»… είναι τόσο ανόητη, που μόνο «κόμματα διαμαρτυρίας» όπως λ.χ. το ΚΚΕ, του οποίου η δράση, αποβλέπει, στην «κατάρρευση» του οικονομικού μας συστήματος, θα έδιναν…

Στο ερώτημα τι να κάνουμε; η απάντηση είναι σχετικά απλή, αρκεί να απομακρυνθούμε λίγο, από τη «δημοσιοϋπαλληλική» μανία!

Αντί να συνεχίζουμε αδιαμαρτύρητα, την αποκλειστική λογική του «κρατισμού», την οποία επέβαλε, πριν 40 περίπου χρόνια, ο «κομματάρχης» Ανδρέας Παπανδρέου, επιλέγοντας το «αγγλικού μοντέλο» του ΕΣΥ, παρά το γεγονός ότι ήταν ήδη ξεπερασμένο…

Όμως, ως κομματάρχης» το επέλεξε, κερδίζοντας και τις επόμενες εκλογές, χάρη στις δεκάδες χιλιάδες υπαλλήλων που προσλήφθηκαν στο ΕΣΥ!

Διαφορετικά, θα είχε στείλει ειδικούς, να μελετήσουν κι άλλα συστήματα υγείας, όπως λχ στο Βέλγιο, το οποίο, παρά το γεγονός ότι η «πυκνότητα του πληθυσμού» του ξεπερνά τους 300 άνα τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ στην Ελλάδα, η «πυκνότητα» είναι μόνον 60!

Παρόλα αυτά, οι Βέλγοι, για λόγους «οικονομίας», υιοθέτησαν ένα Σύστημα Υγείας «μικτό»… Δηλαδή, υπάρχουν τα ασθενοφόρα των νοσοκομείων και παράλληλα τα ασθενοφόρα των «εξουσιοδοτημένων από το Σύστημα Υγείας» ιδιωτών, οι οποίοι αμείβονται από το Σύστημα Υγείας, ανάλογα με τις επεμβάσεις τους!

Στην Ελλάδα, δυστυχώς, οι «αγκυλώσεις του κρατισμού» που «κουβαλάνε» τα κόμματα, σε συνδυασμό με την ανάγκ του «βολέματος»… δεν αφήνουν περιθώρια αναζήτησης, ρεαλιστικών και βιώσιμων λύσεων!

Κλείνοντας θα ήθελα να αναφερθώ και στη δήλωση του Σπύρου Πνευματικού, πρώην υποψήφιου βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας και γιατρό στο επάγγελμα, ο οποίος επειδή δήλωσε πρόσφατα, πως «πρέπει να δίνουμε προτεραιότητα στους ασθενείς που έχουμε ελπίδες να θεραπεύσουμε», αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την λίστα, για να αποφευχθεί η «δημαγωγική εκμετάλλευση», της δήλωσής του, από την αντιπολίτευση!

Τη στιγμή που, σχεδόν σε όλα τα Ευρωπαϊκά κράτη, τα μεγάλα νοσοκομεία, διαθέτουν μία ειδική πτέρυγα, στην οποία, μεταφέρονται οι ασθενείς για τους οποίους, η επιστήμη δεν μπορεί πλέον να κάνει κάτι παραπάνω, από ότι το να τους εξασφαλίσει ένα τέλος με ευπρέπεια και χωρίς να υποφέρουν!

Το Σημείωμα Του Εκδότη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πρωτοπόρος, στο Φύλλο Μαΐου-Ιουνίου 2023

The post «Ο γιαλός να είναι στραβός ή εμείς στραβά αρμενίζουμε;» appeared first on .

Ως κεραυνός, έπεσε η πρόσφατη είδηση πως το Αμιγές Ελληνικό Σχολείο των Βρυξελλών, το αποκαλούμενο και «Κεστεκίδειο», από το όνομα της οικογένειας Κεστεκίδη η οποία δώρισε το κτίριο στη Μητρόπολη, η οποία στη συνέχεια το διέθεσε, σε συμφωνία με το Ελληνικό κράτος, για να καλυφτούν, τόσο οι ανάγκες του Αμιγούς Ελληνικού Σχολείου, όσο και Τμημάτων Μητρικής γλώσσας, για τα παιδιά που κατοικούν στην γύρω περιοχή!

Βέβαια όλοι γνωρίζουμε, εδώ και πολλά χρόνια, πως η στέγαση του «Αμιγούς Ελληνικού Σχολείου ή Κεστεκίδειο», δεν ήταν η ιδανικότερη λύση, εξάλλου χρειάστηκε να γίνουν αρκετά έργα και προσαρμογές, ώστε το συγκεκριμένο κτίριο, να λάβει την άδειά του από τις Βελγικές Αρχές, να λειτουργήσει επίσημα ως σχολείο, κάτι που έγινε και λειτούργησε για πολλές δεκαετίες!

Όμως, η νοοτροπία ορισμένων εκπαιδευτικών και γονέων, που στην πλειοψηφία τους έρχονται από την Ελλάδα, δεν άλλαξε και κάθε τόσο δημιουργούν ή διογκώνουν διάφορα προβλήματα, για να ασκήσουν πίεση στην εκάστοτε Ελληνική Κυβέρνηση ώστε να τους «στεγάσει» σε ένα πιο «αξιοπρεπές» κτίριο, εννοώντας φυσικά και μία πιο «αξιοπρεπή» συνοικία! Εξάλλου, κατά διαστήματα, έγιναν αρκετές προσπάθειες για μεταστέγαση, σε κάποιο άλλο κτίριο, όμως κάθε φορά, το «ένα μύριζε και το άλλο βρομούσε»!

Ενδεικτικά, αναφέρω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, που έζησα προσωπικά, την εποχή κατά την οποία ήμουν και Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Σχολείου Μητρικής Γλώσσας του Σκαρμπέκ, σχολείο το οποίο αριθμούσε 600 μαθητές! Την άνοιξη του 2009, όπου Υπουργός Παιδείας ήταν ο Ευριπίδης Στυλιανίδης και Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου ο Άγγελος Συρίγος, οι οποίοι, αφού πείστηκαν πως στις Βρυξέλλες υπήρχε σοβαρό στεγαστικό πρόβλημα για τα ελληνικά σχολεία, ήρθαμε σε επαφή με τους διαχειριστές του σχολικού συγκροτήματος, στο οποίο στεγαζόταν το Σχολείο Μητρικής Γλώσσας του Σκαρμπέκ, και συζητήσαμε την εκδοχή αγοράς του συγκεκριμένου κτιρίου. Τελικά εφόσον η πώληση ήταν εφικτή και η τιμή πολύ ενδιαφέρουσα, εφόσον, για ένα ολόκληρο κτιριακό συγκρότημα, ανερχόταν στα 2 εκατομμύρια €, ενώ στη συνέχεια προστέθηκαν και 500,000 € για τις απαραίτητες τροποποιήσεις, ώστε το κτίριο, να προσαρμοστεί και στις προϋποθέσεις που θέτει και η Ελληνική νομοθεσία, κι αυτό σύμφωνα με τα πορίσματα της Επιτροπής που είχε στείλει το Υπουργείο! Υπήρχαν βέβαια και μερικά μικροπροβλήματα, όπως λ.χ. η απελευθέρωση, 2 χρόνια αργότερα, τριών αιθουσών στο ισόγειο, προβλήματα που όμως ξεπερνιόντουσαν εύκολα…

Το ουσιαστικό όμως πρόβλημα, ήταν πως ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του Αμιγούς Ελληνικού Σχολείου και ορισμένων εκπαιδευτικών που τον σιγόνταραν, ήταν η άρνηση της πρότασης αγοράς και της μετακόμισης… Κι αυτό, γιατί θεωρούσαν πως, τα παιδιά τους, αξίζουν μία «καλύτερη» περιοχή, για να πηγαίνουν σχολείο! Έκαναν βέβαια και δικές τους αντιπροτάσεις που όμως, όπως ήταν αναμενόμενο, δεν ευδοκίμησαν!

Συνεπώς, όλη η προσπάθεια ναυάγησε, από τη στιγμή που το Αμιγές Ελληνικό Σχολείο, αρνήθηκε να συστεγαστεί με σχολείο που βρίσκεται σε περιοχή που κατοικούν και πολλοί «Εμιγκρέδες» ! Είναι λυπηρό, πως εξαιτίας αυτής της ανόητης νοοτροπίας, η οποία για πολλούς εξακολουθεί να ισχύει και σήμερα, κατά κάποιο τρόπο, «πληρώνουμε το λογαριασμό» και σήμερα …

Με αποτέλεσμα, ένα Ελληνικό Σχολείο να κλείνει, από τη μια στιγμή στην άλλη και στα μέσα της σχολικής χρονιάς, ζητώντας στα παιδιά και στους εκπαιδευτικούς, να γίνονται τα μαθήματά τους διαδικτυακά!

Σχετικά με το «ξαφνικό κλείσιμο» του Κεστεκίδειου Ελληνικού Σχολείου Βρυξελλών, στις 14 Μαρτίου 2023, όπου, σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαθέτουμε, το Ελληνικό Υπουργείο Παιδείας, μετά από «ένα πόρισμα» που
έλαβε, βάση του οποίου, το κτίριο που στεγάζεται το σχολείο είναι «ακατάλληλο και επικίνδυνο»!

Συνεπώς, η αντίδραση του Υπουργείου ήταν να κλείσει, άμεσα, το σχολείο και η διδασκαλία να γίνεται διαδικτυακά μέχρι να βρεθεί μία λύση για τη στέγαση, ζητώντας από την Ελληνική Πρεσβεία και τις Υπηρεσίες της, να αναζητήσουν, το
συντομότερο δυνατόν, λύσεις για το Αμιγές Ελληνικό Σχολείο και το «Μητρικής»!

Ο πρέσβης μας, κ. Διονύσιος Καλαβρέζος, προς τιμήν του, κινήθηκε δραστήρια προς όλες τις κατευθύνσεις και όλους τους «παράγοντες» που θα μπορούσαν να βοηθήσουν, δυστυχώς, σε μία εποχή που ο αριθμός των παιδιών στις Βρυξέλλες αυξάνεται και χτίζονται νέα σχολεία, είναι αδύνατον να βρεθεί ένα διαθέσιμο σχολείο με 14 αίθουσες!

Συνεπώς, ο Πρέσβης αναγκάστηκε να αναζητήσει κτίρια τα οποία πρέπει να διαμορφωθούν…
Εντοπίσθηκε ένα κτίριο κοντά στο ΝΑΤΟ, το οποίο όμως, πέρα των άλλων «μειονεκτημάτων», θέλει και χρόνο και χρήμα για να διαμορφωθεί! Στο μεταξύ, για την τρίτη Λυκείου και τελευταία τάξη του Αμιγούς Σχολείου, που είναι και η πιο κρίσιμη, επειδή τα παιδιά τελειώνουν… διατέθηκε, στο κτίριο της Πρεσβείας, μια αίθουσα για να συνεχίζονται κανονικά τα μαθήματά τους!

Όσο για τη στέγαση των Τμημάτων Μητρικής Γλώσσας, γίνονται προσπάθειες και από την Ελληνική Κοινότητα Βρυξελλών και τον πρόεδρό της Φίλιππο Κοτσαρίδη, ο οποίος ήρθε σε επαφή την «ATHENEΕ» των Ιξελλών, όμως οι διαπραγματεύσεις δεν ευδοκίμησαν, λόγω του υπερβολικού ενοικίου…

Παράλληλα, διερευνάται και η εκδοχή να επαναλειτουργήσουν τα σχολεία στο «Κεστεκίδειο κτίριο», και ξεκίνησαν οι σχετικές πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση, κάτι με το οποίο και ο Μητροπολίτης είναι σύμφωνος και πρόθυμος να βοηθήσει! Ζητήθηκε συνεπώς, «επανέλεγχος» από τις Βελγικές Υπηρεσίες στις αρχές του Απριλίου ο οποίος πραγματοποιήθηκε ήδη, και φυσικά, έγινε και «επανέλεγχος» από τις Ελληνικές Υπηρεσίες, ο οποίος πραγματοποιήθηκε στις 12-13 και 14 Απριλίου. Αναμένονται συνεπώς τα πορίσματα και των δύο Υπηρεσιών, ώστε να αποφασιστεί, τελεσίδικα, αν συνεχιστεί ή όχι και με ποιες προϋποθέσεις, η στέγαση στο «Κεστεκίδειο κτίριο»!

Ας ελπίζουμε πως θα βρεθεί σύντομα μία λύση, γιατί η κατάσταση που επικρατεί σήμερα είναι επιεικώς απαράδεκτη.

Τέλος, θέλουμε να πιστεύουμε, πως πίσω από «πόρισμα» και την «αναμπουμπούλα» που δημιουργήθηκε, να μην υπάρχουν άτομα, που έβαλαν το δάκτυλό τους, για να «εκβιάσουν καταστάσεις», απλά και μόνο, γιατί εξακολουθούν να πιστεύουν πως πρέπει, οπωσδήποτε και με οποιοδήποτε οικονομικό κόστος, το Αμιγές Ελληνικό Σχολείο, να μετακομίσει σε μία «καλύτερη» περιοχή!

Ο Σάκης Δημητρακόπουλος είναι ο εκδότης της εφημερίδας ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΣ

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο φύλλο του Απριλίου 2023

The post Νέες «κτιριακές» περιπέτειες των σχολείων Ελληνικής γλώσσας, στις Βρυξέλλες appeared first on .

Η ΓΣ ξεκίνησε με την εκλογή του προεδρείου, το οποίο, αφού έδωσε το λόγο στον απερχόμενο πρόεδρο Δημήτρη Αργυρόπουλο ο οποίος έκανε τον απολογισμό δράσης της Κοινότητας και στον ταμία Γιώργο Μαγκλή για τον οικονομικό απολογισμό, έδωσε το λόγο στη Συνέλευση για ερωτήσεις και τοποθετήσεις.
Οι παρεμβάσεις ήταν συχνά έντονες και η ατμόσφαιρα αρκετά βαριά, από τη μια είχαμε τις παρατάξεις που στηρίχθηκαν από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, τα μέλη των οποίων, στην πλειοψηφία τους, είναι αυτά που «έτρεξαν» κατά τη θητεία τους στο προηγούμενο ΔΣ, και από την άλλη, τους «σούπερ ιδεολόγους» οι οποίοι, έδιναν μαθήματα σε όλους.

Το ΚΚΕ, με αιχμή του δόρατος την ΚΝΕ, η οποία, πρόσφατα, έχει αρχίσει να «αντιδρά» και σε οτιδήποτε είναι «εθνικό», λ.χ. στην Εθνική Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, ενώ, κανένα μέλος της δεν βοήθησε στην οργάνωση της εκδήλωσης, εκπρόσωποι της μοίραζαν, στην είσοδο, φυλλάδια «καταγγέλλοντας τις ιστορικές ανακρίβειες» που περιέχει η ιστορία μας… Λες και δεν γνωρίζουν πως όλες οι «ιστορίες» στον κόσμο περιέχουν και «ανακρίβειες», στην προσπάθεια των κρατών να «ωραιοποιήσουν» και κατά έναν τρόπο να «προσαρμόσουν» την πραγματικότητα στην αντίληψη που έχουν για τα εθνικά τους συμφέροντα…

Εδώ οι Σκοπιανοί, προσπαθούν να πείσουν τον κόσμο πως είναι «απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου», τη στιγμή που οι Σλάβοι έφθασαν στην περιοχή των Σκοπίων 1000 χρόνια μετά το θάνατο του Μεγάλου Στρατηλάτη.
Στο «διεθνιστικό και ταξικό» αυτό ιδεολογικό παραλήρημα, συμμετείχε και η «Πρωτοβουλία», η οποία επίσης «σνομπάρει» τις Εθνικές Επετείους και κατά προέκταση τα Εθνικά μας Θέματα… Ορισμένοι νέοι, από ότι δείχνουν τα πράγματα, μπερδεύουν τον «Πατριωτισμό» με τον «Εθνικισμό» … Υποστηρίζουν πως θέλουν μία Ελληνική Κοινότητα μαζική… Καταψήφισαν όμως τον απολογισμό της δράσης της, επειδή δεν ήταν αρκετά ταξικός… Όταν κάποιος, που δεν έχει συμβάλει, με εθελοντική εννοείται προσφορά, στη λειτουργιά και δράση ενός φορέα, και απορρίπτει τόσο εύκολα τη δράση του, δηλαδή τη δράση αυτών που κάτι προσέφεραν, αυτό λέγεται θράσος…

Εξάλλου, το ενδιαφέρον τους στη ΓΣ επικεντρώθηκε, σχεδόν αποκλειστικά, στο πέρασμα των «ταξικών» τους ψηφισμάτων… Η ΚΝΕ πρότεινε ένα ψήφισμα ενάντια στη Χρυσή Αυγή και η «Πρωτοβουλία» ένα ανάλογο δικό της, στο αίτημα ορισμένων μελών της ΓΣ να γίνουν τροποποιήσεις ώστε να μειωθεί η «κομματική» χροιά και να υπερψηφιστεί από όλους, ο εκπρόσωπος της ΚΝΕ απάντησε πως ήταν κατηγορηματικά αντίθετος γιατί, τάχα, έτσι το ψήφισαν σε άλλες Κοινότητες της Ευρώπης.

Η «Πρωτοβουλία», απεναντίας, απέσυρε το δικό της… Είναι λυπηρό, το 2013, ένα ιστορικό κόμμα, που η εκλογική του δύναμη έχει πέσει κάτω από το 5%, να μην μπορεί να κατανοήσει πως η έλλειψη προσαρμογής, είναι και ο δρόμος που οδηγεί προς το τέλος… Τελικά, το ψήφισμα της ΚΝΕ ενάντια στη Χρυσή Αυγή, πέρασε με 27 ψήφους υπέρ, αυτό οφείλεται από τη μια στο γεγονός πως η «Πρωτοβουλία» απέσυρε το δικό της και από την άλλη στην πρόωρη αποχώρηση ορισμένων μελών της ΓΣ, σε καμία όμως περίπτωση δεν μπορούμε να μιλάμε για μαζικότητα… Το ίδιο περίπου ισχύει και για το ψήφισμα «Υπέρ της αγωνιστικής συμπαράστασης προς τους νέους μετανάστες».  Πρέπει, επιτέλους, να καταλάβουμε πως ταξική και μαζική Κοινότητα δεν συμβαδίζουν… Εξάλλου, στο Βέλγιο δεν υπάρχει τίποτα το μαζικό που να είναι και ταξικό, τουλάχιστον με την έννοια που δίνουν ορισμένοι στην Ελλάδα… Δεν μπορούμε δηλαδή, να υποστηρίξουμε πως τα 3 περίπου εκατομμύρια των μισθωτών, που είναι οργανωμένοι στις 3 Εθνικές Ομοσπονδίες των Βελγικών συνδικάτων και πληρώνουν κάθε μήνα, κατά μέσον όρο, μία συνδρομή των 10€, είναι ταξικά!

Αν, όπως λένε, οι νέοι της ΚΝΕ και της «Πρωτοβουλίας» θέλουν να προωθήσουν τα συμφέροντα της «Εργατικής Τάξης» στο Βέλγιο, ενάντια στο Κεφάλαιο, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τον Ιμπεριαλισμό, κλπ., ας το κάνουν μέσω του κομματικού τους φορέα… Αν, στη συνέχεια, αποκτήσουν την απαιτούμενη «ευελιξία», ας οργανωθούν και μέσα στα βελγικά συνδικάτα ώστε να αποκτήσουν περισσότερες δυνατότητες υπεράσπισης των συμφερόντων των εργαζομένων και ιδιαίτερα των νέων μεταναστών!

Η εποχή που το ΚΚΕ, ως απαγορευμένο κόμμα που ήταν, αναγκαζόταν να «περνάει» τη δράση του μέσα από μαζικούς φορείς, έχει περάσει προ πολλού, σήμερα δεν υφίσταται πλέον τέτοιος λόγος… Το γεγονός πως η τακτική αυτή συνεχίζεται, δείχνει, πως, παρά την κρίση και τα αντιλαϊκά μέτρα της Ελληνικής κυβέρνησης, τα επιχειρήματά του δεν πείθουν τους «καταπιεσμένους», με αποτέλεσμα, τα στελέχη του, να περιορίζονται στις εντυπώσεις… Εξάλλου είναι πολύ πιο εύκολο να περνάς, με την τακτική των «μετρημένων κουκιών», ψηφίσματα στην Ελληνική Κοινότητα όπου και οι ψηφοφόροι είναι σχετικά λίγοι… Σήμερα, για πολλούς, σημασία έχουν οι εντυπώσεις… Αρκεί δηλαδή, να σταλθεί στην κομματική ηγεσία το μήνυμα πως «κερδήθηκε η Γενική Συνέλευση»! Υπονοώντας, πως πείστηκε και η πλειοψηφία των 20 000 Ελλήνων των Βρυξελλών…

Σήμερα, αν πραγματικά μας ενδιαφέρει το μέλλον της Ελληνικής Κοινότητας και του Ελληνισμού, πρέπει να μας προβληματίσει το γεγονός, πως παρά τις «απειλές» και τους «αφορισμούς» του παρελθόντος για «ενότητα», το μεγαλύτερο μέρος των δράσεων των Ελλήνων των Βρυξελλών, γινόταν, όλο και περισσότερο,    έξω από τα πλαίσια της Ελληνικής Κοινότητας… Αν μας απασχολεί ο συντονισμός και η μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα των δράσεων όλων των φορέων, ας μελετήσουμε τις δυνατότητες δημιουργίας των προϋποθέσεων «επιστροφής», στους κόλπους της Κοινότητας, των δράσεων που αναπτύχθηκαν έξω από αυτήν…

Για να το πετύχουμε όμως, είναι απαραίτητο να αναζητήσουμε ένα νέο σχήμα και έναν νέο τρόπο λειτουργίας, ώστε, ο κάθε φορέας, να μπορεί να μένει «ανεξάρτητος», αλλά και να «εντάσσει» τη δράση του στα πλαίσια της Ελληνικής Κοινότητας… Μία ανοιχτή, καλοπροαίρετη και χωρίς ταμπού συζήτηση είναι μία βασική προϋπόθεση.

Εφημερίδα Πρωτοπόρος
Το Σημείωμα του Εκδότη
Μάρτιος – Απρίλιος 2013

The post Έχουμε τα χάλια μας, όμως, υπάρχει ίσως ελπίδα. appeared first on .

Αναμφισβήτητα, ο αριθμός των Μουσουλμάνων στις Βρυξέλλες, πλησιάζει το 25% του πληθυσμού της Περιφέρειας (στη Βαλονία και τη Φλάνδρα είναι περίπου 4%), όμως ποτέ δεν ακούσαμε, άτομα ή οργανώσεις Μουσουλμάνων, να διαμαρτύρονται!

Εξάλλου όταν ρωτήθηκε σχετικά ο Σεμσετίν Ουγκουρλού, εκπρόσωπος της μουσουλμανικής κοινότητας του Βελγίου, απάντησε: Ζούμε σε μια χώρα με χριστιανική κουλτούρα και το γνωρίζουμε, δεν μας πειράζει συνεπώς να βλέπουμε το παραδοσιακό χριστουγεννιάτικο δέντρο…

Παρόλα αυτά, οι Αρχές έβαλαν στη θέση του παραδοσιακού χριστουγεννιάτικου δέντρου, ένα «φουτουριστικό» ομοίωμα δένδρου, το οποίο πολλοί το ονομάζουν… φαρμακείο, λόγω της ομοιότητας των «τετραγώνων» που το αποτελούν με τον πράσινο σταυρό!

Εξάλλου δεν είναι και λίγοι αυτοί που διαμαρτύρονται, έχουν ήδη συγκεντρωθεί στο Διαδίκτυο πάνω από 12.000 υπογραφές, από κατοίκους των Βρυξελλών που ζητούν την απομάκρυνση της ηλεκτρονικής αυτής εγκατάστασης ύψους 25 μέτρων.

Από την άλλη πλευρά ο Δήμαρχος εξακολουθεί να υποστηρίζει πως «το δέντρο είναι σύμβολο χριστιανικό και υπάρχει περίπτωση να προσβάλει ανθρώπους άλλων θρησκειών»…

Ας δούμε όμως το θέμα και λίγο ιστορικά…

Γνωρίζουμε, από την ιστορία του Βελγίου, πως επί 100 περίπου χρόνια, από το 1850 δηλαδή και μετά, ο ανταγωνισμός ανάμεσα στο «Χριστιανικό κόσμο» με επίκεντρο την Καθολική Εκκλησία και το «Λαϊκό» (φιλοσοφικά), που είχε ως επίκεντρο τη Μασονία, ήταν πολύ μεγάλος και συχνά σκληρός.

Στην πρώτη φάση αντιμέτωποι ήταν η Εκκλησία και οι Φιλελεύθεροι και στη δεύτερη, πάλι η Εκκλησία και οι Φιλελεύθεροι αλλά προστέθηκαν και οι Σοσιαλιστές, τα στελέχη των οποίων ήταν, εξάλλου, μέλη στην ίδια Στοά με τους Φιλελευθέρους…

Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο όμως, ο πολιτικός κόσμος του Βελγίου, βοηθούμενος από το εκλογικό σύστημα που είναι η απλή αναλογική, την ψήφο των γυναικών από το 1948 και βασικά την ανάγκη εντατικοποίησης της παραγωγής για την ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης από τον πόλεμο Ευρώπης, άλλαξε συμπεριφορά, έγινε πιο διαλλακτικός και πιο συνεργάσιμος.

Το γεγονός πως τον τελευταίο καιρό η Καθολική Εκκλησία έχει σχετικά εξασθενήσει, συνέβαλε ίσως στην αύξηση της «επιθετικότητας» ορισμένων «λαϊκών»… Στους Δήμους των Βρυξελλών όπου η πλειοψηφία, αποτελείται από κόμματα που ανήκουν στον ευρύ ιδεολογικό χώρο των «λαϊκών», βασικά σοσιαλιστές και Φιλελεύθεροι, οι Αρχές έχουν την τάση, να μετονομάζουν, συστηματικά, οτιδήποτε είναι κατά παράδοση «χριστιανικό», λ.χ. πριν 6 περίπου χρόνια στο Δήμο του Saint Gilles μετονόμασαν τη γιορτή του Πάσχα σε «Γιορτή της Άνοιξης» και λίγο αργότερα, στην place Sainte Catherine στο κέντρο των Βρυξελλών, μετονόμασαν τη γιορτή των Χριστουγέννων σε «Γιορτή του Χειμώνα»… Θύμα της ίδιας λογικής είναι φέτος και το Χριστουγεννιάτικο Δένδρο!

Σε μία εποχή που διαπιστώνουμε, τόσο την ανάπτυξη μεταφυσικών προβληματισμών κάθε είδους και κατεύθυνσης, όσο και την ραγδαία αύξηση του φονταμενταλισμού, πρέπει, όχι μόνο να διαφυλάξουμε τη Χριστιανική μας παράδοση, αλλά και να την αναδείξουμε!

Η πρόσφατη εκλογή στο Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης των Βρυξελλών, δύο φανατικών μουσουλμάνων οι οποίοι έχουν υποσχεθεί να μετατρέψουν το Βέλγιο σε κράτος που θα βασίζεται στο νόμο της σαρίας, είναι άκρως ενδεικτική αυτής της ανάγκης για όλους μας, «Λαϊκούς» και μη…

Δεν ζούμε πλέον στην εποχή, που για πολλούς και για το Μαρξ, «η Εκκλησία ήταν το όπιο του λαού»…

——————————————————–

Το άρθρο του κ. Σάκη Δημητρακόπουλου δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πρωτοπόρος το Δεκέμβριο του 2012.

The post Βρυξέλλες και χριστουγεννιάτικο δέντρο… appeared first on .